Skip to content

Ένας Τούρκος στην Αθήνα

Μαρτίου 19, 2017

Το κείμενο αυτό γράφεται με αφορμή αυτό το άρθρο:

Τούρκοι αγοράζουν ακίνητα στην Αθήνα

Το άρθρο αυτό επιβεβαιώνει και προσωπική εκτίμηση που έχω και εγώ από γνωστούς στην Τουρκία, ή πρόσωπα που έχουν άμεση σχέση με Τούρκους, κυρίως επιχειρηματίες και διανοούμενους – θέλουν να έχουν σχέδιο Β. Αφορά ανθρώπους που βλέπουν μια Τουρκία να κατρακυλά, μια Τουρκία να αλλάζει προς το χειρότερο.

Μοιραία σκέφτομαι πως αυτή την Τουρκία την έχουμε ήδη μέσα στο σπίτι μας. Και ναι μεν οι συνομιλίες βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε αδιέξοδο – κυρίως με ευθυνη της Τουρκίας, αλλά είναι ΤΡΑΓΙΚΟ που υπαρχουν ακόμη άνθρωποι στην πλευρά μας που δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Γίνονται προσπάθειες να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις – ο μόνος δηλαδή τρόπος να ξεφορτωθούμε *αυτή* την Τουρκία, και κάνουν ο,τι μπορούν για να *μη γίνει* αυτό!

Ο Αντρος και ο Αβέρωφ κάνουν αυτό που πρέπει, ο πρόεδρος δεν είμαι πλεον σίγουρος – περαν από τη φραστική του δέσμευση στη διαδικασία, και όμως κάποιοι το παλεύουν για να κρατήσουν την Τουρκία εντός Κύπρου και φτανουν στον απύθμενο παραλογισμό να μιλούν για «φανατικούς της διαπραγμάτευσης». Το έκανε ο Ρότσας προχτές, το κάνει και ο Τσουρούλλης σήμερα.

 

Τα δεδομένα είναι πάρα πολύ απλά: επιθυμούμε να ξεφορτωθούμε Τουρκία και Ερντογάν. Αυτό μπορεί να γίνει *μόνο* με συνομιλίες και συμβιβασμό με τους Τκς, σε ένα πλαίσιο όπου όλοι θα έχουν να κερδίσουν. Αν δεν το πετύχουμε αυτό, η Τουρκία *μένει* και θα υποτροπιάζει. Αν το αδιέξοδο τελεσιδικήσει (ανεξαρτήτως του ποιος φταίει) δεν θα είναι μόνο οι Τουρκοι που θα ψάχνουν για σχέδιο Β . 

Βουρητές κουβέντες

Μαρτίου 18, 2017

1.Σε μακρινές άγνωστες γειτονιές έτρεξα σήμερα – ο γιος έπαιζε μάππα εκτός έδρας. Είχα εμπειρία με άγνωστα σκυλιά, μικρά και μεγάλα. Δεν γνωρίζω από σκυλιά. Πότε θέλουν να παίξουν μαζί σου και πότε να σε φάνε; Με κυνηγούσαν, γάβγιζαν, ένοιωθα την ανάσα τους, και μετά έφευγαν. Εκ του αποτελέσματος δεν έπρεπε να ανησυχώ. Ή μήπως έπρεπε; Πως ξεχωρίζεις ένα σκυλί που θέλει να παίξει από ένα που θέλει να δαγκώσει;

2.Δυο γείτονες συνομιλούν στο πεζοδρόμιο έξω από τις οικίες τους προφανώς. Με βλέπουν από μακριά. Με παρατηρούν με περιέργεια.

Από κοντά ρωτάει ο ένας:

– Είσαι που τους Εργάτες;
– Οϊ, απαντώ, που τον Στρόβολον.
– Τζιαι ήρτες ως δαπάνω βουρητός;
– Οϊ , είμαι περαστικός.

Ανεβαστικός διάλογος!

3.Το βοριαδάκι ενοχλητικό όποτε το έβρισκα απέναντι μου. Αλλά, για στάσου, τι είναι εκείνο εκεί στο νότο; Δεν πρέπει να έχει ούτε σύννεφα, ούτε σκόνη με τέτοιο αέρα σήμερα. Και όμως, κάτι υπάρχει, εκεί που δεν μπορούσε να υπάρχει. Όπως η ουτοπία, θάλεγε κάποιος, εκεί στο νότο.

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

Μαρτίου 15, 2017

Στις 24 Φεβρουαρίου του 2008, ο Δημήτρης Χριστόφιας εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εκλογή αυτή αναπτέρωσε τις ελπίδες για λύση, οι οποίες είχαν μηδενιστεί κατά την περίοδο της θητείας του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Η κοινωνία των πολιτών, ή πιο σωστά η ηλεκτρονική κοινωνία των πολιτών, ήταν ήδη αρκετά ενεργή τότε, με το διάλογο να επικεντρώνεται κυρίως στα ιστολόγια, πολλά από τα οποία έμειναν στην ιστορία λόγω ακριβώς των παρεμβάσεων τους εκείνη την περίοδο.

Η διαδικασία των συνομιλιών *δεν* κινήθηκε γρήγορα. Ενδεικτικό αυτού, είναι πως αποφασίστηκε να γίνει μια πιο συντονισμένη δράση των ιστολογίων, μόλις τον Δεκέμβρη του 2009. *Προϊόν* εκείνης της δράσης ήταν το συλλογικό ιστολόγιο «Επανένωση 2010». Ναι, τότε αναμέναμε λύση το 2010, και γι’ αυτό είπαμε να το παλέψουμε και μέσω εκείνου του τρόπου. Η περιγραφή που είχα δώσει τότε στο σύνδεσμο που οδηγούσε στο ιστολόγιο εκείνο ήταν: «Επανένωση 2010: προβληματισμός και συζήτηση για τη λύση που έρχεται το 2010». Μπορείτε ακόμη να το δείτε εδώ δεξιά.

Ο σύνδεσμος υπάρχει ακόμη, το ιστολόγιο όχι και δεν ξέρω αν φρόντισε κάποιος να φυλάξει τα αξιόλογα κείμενα που είχαν δημοσιευτεί τότε από τους 30 + μπλόκερς που είχαμε στηρίξει την προσπάθεια. Από τότε τα πλείστα ιστολόγια χάθηκαν στη φθορά, λόγω κυρίως της μεγάλης ανάπτυξης του ΦΒ.

Με ένα δικό μου κείμενο είχα ανακοινώσει τη λειτουργία εκείνου του ιστολογίου τότε: «Η δική μου «Επανένωση 2010» είναι γιορτή» (23 Δεκεμβρίου 2009)

Τον Μάρτη του 2017 το Κυπριακό δεν έχει ακόμη λυθεί. Ο Χριστόφιας δεν διεκδίκησε επανεκλογή, ο Νίκος Αναστασιάδης τον ακολούθησε στον προεδρικό θώκο, οι συνθήκες εξαιρετικές με τον Μουσταφά Ακιντζί να θεωρείται ο ιδανικός συνομιλητής. Τα πράγματα όμως πάλι δεν πήγαν καλά. Σε μια στιγμή σημαντική ο πρόεδρος μας ζήτησε μια βδομάδα διάλειμμα – αν ζητούσε λίγη αιωνιότητα πιθανόν να ήταν πιο ειλικρινής. Μετά μπήκαν οι μαμάδες πατρίδες, πρώτα η δική μας, που ανίκανη να αναλάβει τις ευθύνες της, προτίμησε να τορπιλίσει τη διαδικασία. Λίγο αργότερα και η μαμμά των άλλων άλλαξε πορεία. Κυπριακό; Μπα, έχουμε άλλα τώρα, αφήστε το για αργότερα, επιλέγοντας να προβάλουν θέσεις που δεν είναι δυνατόν να αποτελούν μέρος της διαπραγμάτευσης. Η σφραγίδα στο ναυάγιο μπήκε από τη δική μας εξωφρενική απόφαση περί ενωτικού δημοψηφίσματος. Μια απόφαση που δεν ψηφίστηκε από τα δυο μεγάλα κόμματα, αλλά πέρασε λόγω της δειλίας του ΔΗΣΥ να την απορρίψει.

Από τότε ποντάρουμε στην μέρα του Πάσχα, όταν δηλαδή θα γίνει το δημοψήφισμα στην Τουρκία. Όσοι επιλέγουμε να ελπίζουμε, λέμε εντελώς ψυχρά και κυνικά, πως μας συμφέρει να κερδίσει ο αυξανόμενα προβληματικός και αλλοπρόσαλλος σουλτάνος. Μόνο έτσι *ίσως* να έχουμε άλλη μια ευκαιρία να καταλήξουμε σε λύση.

Μέσα σε αυτή τη τρελή χαρά, ο Νίκος Αναστασιάδης δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, έχει δουλειά να κάνει, έχει εκλογές να κερδίσει, ενώ ο μόνος που συνεχίζει να συμπεριφέρεται εκνευριστικά υπεύθυνα στο Κυπριακό είναι ο Άντρος Κυπριανού.

Λοιπόν, γιατί τα έγραψα όλα αυτά; Για να σας εισαγάγω σε ένα κείμενο που λογικά βγήκε ήδη και σε άλλα ιστολόγια και αφορά τη λύση.

Λίγο πολύ με καλύπτει. Διαβάστε και διαδώστε:

 

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

 

  1. Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένηες, Μαρωνίτες, ξένοι τζ̆αι ντόπιοι, που κατοικούμεν τζ̆αι αγαπούμεν τούτον τον τόπον, δηλώννουμεν ότι δεν θέλουμεν να ενωθεί με κανέναν κράτος, ούτε να μείνει μoιρασμένος. Καλούμεν τα ελληνοκυπριακά τζ̆αι τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την λύση να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να το κάμουν γνωστόν τζ̆αι ξεκάθαρον προς τους ξένους τζ̆αι προς τους Κυπραίους ούλλους, ότι τούτον εν η πεποίθηση αλλά τζ̆αι ο στρατηγικός στόχος της πλειοψηφίας του λαού. Είναι η κυριόττερη σύγκλιση για την ασφάλειαν που χρειαζούμαστιν σήμμερα για να ξεπεραστεί το αδιέξοδον, να γνωρίζει τζ̆αι να εμπιστεύεται η μια κοινότητα τους πραγματικούς στόχους της άλλης. Καλούμεν τες πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν την προσπάθειαν των ηγετών για λύσην, δείχνοντας τους έμπρακτα το πολιτικόν υπόβαθρον πάνω στο οποίον θα χτιστεί η ομοσπονδία.

 

  1. Εμάς που υπογράφουμεν την δήλωσην τούτην, δεν επηρεάζεται η σκέψη μας που γόητρα παλιών πολέμων. Δρούμεν μαζίν ορθολογικά για την ειρήνην τζ̆αι το κοινόν μας μέλλον. Καλούμεν τους ηγέτες να απελευθερωθούν που τα όποια γόητρα τζ̆αι να επικεντρωθούν στην δουλειάν να ξεπεραστούν οι δυσκολίες. Καλούμεν τους να σταματήσουν να σπαταλούν ενέργειαν να ρίξει ο ένας τον άλλον που το γόητρον του τζ̆αι να χάννουν τον χρόνον ποιού εν τα φταισίματα, Ο κόσμος χρειάζεται να του δείξουν στην πράξην πως θα λειτουργήσει αρμονικά η αυριανή μας ομοσπονδία.

 

  1. Εμείς μελετούμεν τα γεγονότα για να δημιουργήσουμεν άποψην για το παρελθόν τζ̆αι να εμπνευστούμεν για έναν όμορφον τζ̆αι ειρηνικόν μέλλον. Οι ηγέτες να καλέσουν τους θεσμούς παιδείας των θκυ̮ο κοινοτήτων να δηλώσουν ότι εν προσηλωμένοι σε μιαν εκπαίδευσην που σέβεται την ιστορίαν σαν επιστήμην τζ̆αι όχι πολιτικόν εργαλείον, τζ̆αι που σέβεται τους μαθητές σαν αθρώπους ελεύθερους, να έχουν δικήν τους κρίσην για τα γενονότα.

 

  1. Καλούμεν τα κόμματα που λαλούν ότι θέλουν λύσην να δηλώσουν ότι απέχουν που οποιανδήποτε προεκλογικήν δραστηριότηταν μέχρι τζ̆αι 4 μήνες πριν τες εκλογές για να δώσουν χώρον τζ̆αι χρόνον στους ηγέτες να καταλήξει η τρέχουσα προσπάθεια τους, ή να προχωρήσει σε σημείον μη επιστροφής, έτσι που να την συνεχίσει όποιος τζ̆αι να εκλεγεί αν δεν προλάβουν. Καλούμεν τους ηγέτες να προσηλωθούν πάνω στα σημαντικά προβλήματα για να έχουμεν σύντομα τες τελικές συγκλίσεις που θα ορίσουν την λύσην. Επιθυμούμεν οι επόμενες εκλογές να είναι ομοσπονδιακές τζ̆αι να ψηφίσουμεν ούλλοι οι Κυπραίοι τους άρχοντες πον να εφαρμόσουν την λύσην τζ̆αι θα θεμελιώσουν την ομοσπονδιακήν ειρήνην στον τόπον.

 

  1. Προσκαλούμεν τα κόμματα, τες οργανώσεις, τους ενεργούς πολίτες να αναλάβουν πρωτοβουλίες ενημέρωσης του λαού. Όπως φτάννουμεν στα δύσκολα με το θέμαν της ασφάλειας, να οργανωθούν δικοινοτικές συγκεντρώσεις όπου ΤΚ πολιτικοί της λύσης να εκθέσουν στο ελληνοκυπριακόν ακροατήριον την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΤΚ για την ασφάλειαν τζ̆αι ΕΚ πολιτικοί της λύσης, να εξηγήσουν σε τουρκοκυπριακά ακροατήρια την αντίληψην τζ̆αι τους φόβους των ΕΚ. Καλούμεν πρωτοποριακές οργανώσεις της κοινωνίας, πολιτιστικές οργανώσεις, συνδέσμους καλιτεχνών, επαγγελματιών, να τολμήσουν να κάμουν το βήμαν για την πιο ειρηνικήν ένωσην, δημιουργώντας δικοινοτικές ομοσπονδίες, διόντας στες οργανώσεις τζ̆αινούρκαν δυνάμικήν απευθυνόμενοι σε ούλλους τους Κυπραίους.

 

  1. Η σημμερινή κρίση δείχνει ότι τα αδιέξοδα μας στην Κύπρον δεν μπορούν να ξεπεραστούν ούτε με επιβολήν της άποψης μιας αριθμητικής πλειοψηφίας που μιαν κοινότηταν πα στην άλλην, ούτε με το βέτο μιας μειοψηφίας που μπλοκκάρει, ούτε με την προσφυγήν στην βίαν από τρίτα κράτη που διαθέτουν στρατιωτικήν ισχύν, ούτε με τον αποκλεισμόν ή με αποχώρησην της μιας κοινότητας που τες πολιτικές αποφάσεις. Καλούμεν τους ηγέτες να γινούν πιο σοφοί τζ̆αι πολιτικά πιο δυνατοί που τα διδάγματα της κρίσης, Dayanışma

 

 

 

 

Λύσην τωρά! Çözüm Şimdi! Solution now!

 

  1. Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türkler, Kıbrıslı Ermeniler ve Kıbrıslı Maronitler, yabancılar ve bu topraklarda yaşamayı seven yerliler olarak bizler, başka herhangi bir devletle birleşmek ya da bölünmüş bir şekilde yaşamak istemiyoruz. Çözümü destekleyen Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk siyasi partilerine inisiyatif almaları ve Kıbrıs’ta ya da dışında yaşayan herkesi bunun halkın çoğunluğunun stratejik amacı olduğu noktasında bilgilendirmelerini istiyoruz. Günümüz çıkmazını aşmamızın tek yolu her iki toplumun da birbirlerinin gerçek hedeflerini bilmeleri ve güvenmelerinden gelir. Siyasi güçleri liderlerin, Federasyonun inşa edileceği siyasi bağlamda gerçek ve belirgin bir yol çizerek çözüme ulaşma çabalarının yanında durmaya çağırıyoruz.

 

  1. İmzası bulunan bizler, düşüncelerimizin eski savaşlarından etkilenmesine izin vermiyoruz. Birlikte ve mantıklı bir şekilde barış ve ortak geleceği hedefliyoruz. Liderleri, gururlarını bir kenara bırakıp halihazırda bulunan zorlukları aşmaları için gerekli çözümlere odaklanmaya çağırıyoruz. Birbirlerini aşağılamaya ve suçlamaya enerji harcamamalarını talep ediyoruz. Halk, liderlerden gelecekteki federasyonun nasıl çalışacağını göstermesini istiyor.

 

3.Tarihin gerçeklerini öğrenerek geçmişe dair bakış açıları yaratmak ve birlikte güzel ve barışçıl bir gelecek kurmak istiyoruz. Liderler her iki toplumun eğitim kurumlarına seslenip, temel eğitim prensiplerini örnek alarak, tarihi bir siyasi bir araç olarak değil, bir bilim dalı olarak görmelerini ve öğrencilere kendi yargılarını şekillendirebilecek özgür bireyler olarak saygı göstermeleri gerektiğini belirtmelidir.

 

  1. Kendilerini çözüm yanlısı ilan eden partilere, liderlere şu anki çabalarını tamamlamak için bolca zaman verme, ya da geri dönülmeycek noktayı aşmak için yeterli zaman yoksa, çabaların bir sonraki seçilen kişi tarafından devam etmesini sağlamak için seçimlerden 4 ay öncesine kadar hiçbir seçim hareketinde bulunmaması için sesleniyoruz. İki liderin, sorunun zorlu noktalarına odaklanmasını ve çözümün şeklini belirleyecek olan son noktaya ulaşmasını istiyoruz. Bir sonraki seçimin, tüm Kıbrıslıların çözümü tamamlayacak ve adadaki federal barışı sağlamlaştıracak lidere oy vereceği, federal bir seçim olmasını istiyoruz.

 

  1. Siyasi partilere, örgütlere ve sivil topluma insanları bilgilendirme insiyatifini almaları için sesleniyoruz. Şu anda güvenlik etrafında dönen zorlu problemlerde olduğumuzdan, Kıbrıslı Türklerin çözüm yanlısı siyasetçilerinin Kıbrıslı Rumlara korku ve görüşlerini aktaracağı ve Kıbrıslı Rum çözüm yanlısı siyasetçilerin Kıbrıslı Türklere korku ve görüşlerini anlatacağı iki toplumlu toplantılar olmalıdır. İlerici sivil toplum örgütlerine, kültür gruplarına, sanatçılara ve derneklere, cesaret edip barışçıl birleşme için önemli adımlar atmaları, iki toplumlu federasyonlar yaratarak organizasyonlarına bütün Kıbrıs’a hitap eden yeni bir dinamik getirmeleri için sesleniyoruz.

 

  1. Günümüzdeki kriz bize Kıbrıs’taki çıkmazın ne çoğunluğun fikrini tüm topluma kabul ettirmesi, ne azınlığın vetoyla karar vermeyi bloke etmesi, ne üçüncü ülkelerin askeri gücü, ne de diğer toplumu karar alma mekanizmasından atarak ya da birleşik kurumlardan çekilerek çözülemeyeceğini gösteriyor. Liderlerimize, siyasi olarak daha da güçlenmek için, akıllıca hareket etmeleri ve bu krizden bişeyler öğrenmeleri için sesleniyoruz.

Barışı şimdi istiyoruz! Dayanışma – Kıbrıslı blogcular

 

Solution now! Çözüm Şimdi! Λύσην τωρά!

 

  1. We Greek Cypriots, Turkish Cypriots, Armenian Cypriots and Maronite Cypriots, foreigners and locals living and loving this land, state that we don’t want it to be unified with any other state or remain divided. We call upon Greek Cypriot and Turkish Cypriot political parties that support a solution to take the initiative to inform everyone abroad and in Cyprus that this is the belief and the strategic purpose of the people’s majority. The main convergence necessary to overcome the impasse today is for each community to know and to trust the real aims of the other. We call upon the political forces to stand by the leaders’ effort to achieve a solution by manifesting in a real and specific way the political context within which the federation will be built.

 

  1. We the undersigned will not allow our thoughts to be influenced by the glamor of old battles. We act together and rationally aiming for peace and a common future. We call upon the leaders to let go of pride and focus on the work that needs to be done to overcome the existing difficulties. We call upon them to stop wasting energy trying to humiliate each other and blaming each other. The people need to see the leaders actively demonstrate how our future federation can function.

 

  1. We study the facts of history in order to formulate our perspectives about the past and get inspired towards building a beautiful and peaceful future. The leaders should call upon the educational institutions of the two communities to state that they are intent on applying educational principles that respect history as a science and not as a political tool, with respect to students as free humans with their own judgment.

 

  1. We call on the political parties that consider themselves to be pro-solution to declare that they will abstain from any electioneering activity for up to 4 months before the elections, in order to give the leaders ample time to conclude their current effort, or if there’s not enough time to get past the point of no return, so that the effort can be continued by whoever is elected. We call on the two leaders to focus on the outstanding issues of the problem so that we can soon arrive at the final convergences that will define the shape of the solution. We desire the next elections to be federal so that all Cypriots can vote for the leaders who will implement the solution and will cement federal peace on the island.

 

  1. We call on political parties, organizations and civil society to take the initiative of informing the people. Aw we move in the difficult issues around security, there should be bicommunal gatherings where Turkish Cypriot pro-solution politicians will explain their fears and perspective to a Greek Cypriot audience and Greek Cypriot pro-solution politicians will explain to a Turkish Cypriot audience their fears and perspective. We call on progressive civil society organizations, cultural groups, artist and professional associations to dare and take the crucial steps towards peaceful reunification, by creating bicommunal federations, giving their organizations a new dynamic by addressing all Cypriots.

 

  1. The present crisis shows that the impasse in Cyprus can be overcome neither by imposing the opinion of the majority of one community over the other, nor by a minority veto blocking decision-making, nor by resorting to the military strength of third countries, nor by ruling out the other community from decision-making or walking out from joint institutions. We call on our leaders to become wiser and learn from this crisis, so as to emerge politically stronger.

Dayanışma

 

 

 

 

Are you a Cypriot?

Μαρτίου 11, 2017

Μια βδομάδα και μια σειρά γεγονότων που δεν ήταν τα  καλύτερα. Δεν θα τη νοσταλγώ.

Και παρά το γεγονός πως όταν τριτώσει το κακό μπορείς να νοιώσεις ασφάλεια, πως παει, πέρασε η φάση, είχα σήμερα άλλη επιπλοκή: πάει και η μυθική μου ικανότητα να προβλέπω τον καιρό: εσίνιαρα μια στιγμή που νόμιζα πως θα μου πρόσφερε καμιά στεγνή ώρα και πήγα να τρέξω.

Σχεδόν από την αρχή ψιλόβροχο, από το οποίο με προστάτευε σχετικά επιτυχώς το αντιανεμικό, πλην βεβαίως του φυσικά εκτεθειμένου κεφαλιού. Δεν πειράζει που έμεινε ακάλυπτο. Χρειαζόταν και τον καθαρό αέρα αλλά και την κρύα βροχή.

Πολλοί λίγοι οι σημερινοί πελάτες στο γραμμικό.

Οι χτεσινές ριπές του νοτιά άφησαν πολύ αισθητό το πέρασμα τους.  Πάρα πολλά κλαδιά και κλαδάκια κομμένα, μερικά δέντρα ξεριζώθηκαν. Ό,τι δεν αντέχει, κόβεται, τσακίζεται, πεθαίνει. Η φύση δεν διατηρεί οίκους ευγηρίας.

Κοντοστάθηκα να δω ένα μεγάλο κομμένο κλαδί. Ηταν και ένα ζευγαράκι εκεί, πολύ πιο κατάλληλα ντυμένο. Πάω να βγάλω και φωτογραφία και με ρωτά η κοπέλα:

  • Are you a Cypriot?
  • Ναι, απαντώ, αυθόρμητα και με δόση έκπληξης.
  • Α, μιλάτε ελληνικά;
  • Ναι, γιατί όχι;
  • Μη με παρεξηγάτε! Έχω να δω άνθρωπο να τρέχει μεσ’ τη βροχή από τον καιρό που σπούδαζα στην Αμερική. Φαντάστηκα πως δεν ήσασταν κύπριος!
  • Είμαι, απαντώ. Προς το παρόν.

Ταιριάζει:

Άν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα – δεν θα τον άλλαζα!

Μαρτίου 5, 2017

Πήγα μέχρι την Πάφο να τρέξω 10 χιλιόμετρα σήμερα. Είχα ένα μικρό θεματάκι μ ε την προθέρμανση, αλλά καλά πήγα.

Αυτό, ήταν το καλό.

Ήμουν μέσα στο αυτοκίνητο πολλές ώρες, άκουσα πολλά τραγούδια, θα μπορούσα να γράψω δέκα κείμενα με όλες εκείνες τις σκέψεις που γεννιούνταν μέσα στους άδειους πρωινούς δρόμους αυτής της Κυριακής.

Άκουσα και το «Άν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα…» του Φίλιππου Πλιάτσικα.

Επίσης άκουσα ειδήσεις στις έξι το πρωί και στις δώδεκα το μεσημέρι.

Και είπα πόσο ταιριάζουν οι στίχοι:

«Άν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα

Θα ξαναέβαφα γαλάζια την θάλασσα

κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα

Θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα»

Ταιριάζουν, όχι φυσικά με τη ρομαντική διάθεση που τους εννοεί ο Πλιάτσικας.  Ταιριάζουν με τη μοιραία προσγείωση στο σύνηθες, το μίζερο, το εύκολο σύνθημα και την απόλυτα βολική και εξευγενιστική αδράνεια.

Στις ειδήσεις λοιπόν, ο Φώτης Φωτίου (πού βρέθηκε αυτός στις ειδήσεις;) λέει για το «διπλό έγκλημα του τουρκικού στρατού» για κάποιους αγνοούμενους, ο Λιλλήκκας κάπου άκουσε πως η ΕΕ προσπαθεί να σπρώξει τα πράγματα με το Κυπριακό και φυσικά διαμαρτύρεται.

Και ο Συλλούρης! Α, ο Συλλούρης! Που βολεύτηκε τα μάλα με εκείνη την πάσα του Αβέρωφ, πέρσι μετά τις εκλογές. Πήρε την προεδρεία της βουλής και σιώπησε. Ξεφορτώθηκε και την παραληρούσα Ελένη, βρήκε την ησυχία του να ασχολείται με κτίρια της, και για τη βουλή (νομίζω είναι και το επάγγελμα του αυτό).

Έκανε ομιλία σε μνημόσυνο 17χρονου ήρωα της ΕΟΚΑ λέει. Εντάξει, ξέραμε για τον 18χρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη, πού βρέθηκε 17χρονος ήρωας; Και ποιά ηρωική πράξη έκανε;

Τελοσπάντων, ας το αφήσουμε αυτό.

Μίλησε ο Συλλούρης λοιπόν, πολιτικά, και δεν κατάλαβα απολύτως τίποτα από όσα  είπε: μίλησε για αγώνα που συνεχίζεται, στη βάση του ενωτικού δημοψηφίσματος (πάλι αυτή η πελλάρα!) ή κάτι άλλο, και ίσως να πρέπει να αλλάξει ο αγώνας και να δούμε νέους στόχους. Και φυσικά, για όλα φταίει πάντα και αποκλειστικά (ευκολάκι αυτό) η Τουρκία.

 

Εσείς καταλάβατε τι είπε;

Γι’ αυτό σας λέω, τίποτα δεν αλλάζει, η θάλασσα θα παραμείνει γαλάζια, εκτός όταν έχει από πάνω γκρίζα σύννεφα. Και εμείς μέσα  στη μιζέρια με τους μέτριους αρχηγούς μας να υπονομεύονται από μια στρατιά μίζερων,  ανικάνων και καταστροφικών δευτεροκλασάτων.

Άντε, καλή Κυριακή.

 

This is not a door.

Μαρτίου 2, 2017

Αυτή ηταν η επιγραφή σε κάτι που βρισκόταν στην βιτρίνα ενός ζαχαροπλαστείου στο Moscow Road. Και φυσικά, στην πραγματικότητα αυτό το κάτι, ήταν μια πόρτα, αλλά ήταν κλειστή, σφραγισμένη πόρτα, μια πόρτα που δεν αναμενόταν να λειτουργήσει ως πόρτα.

Και η επιγραφή δεν αναφερόταν στα χαρακτηριστικά μιας πόρτας, που ήταν ντε φάκτο όλα εκεί. Αναφερόταν στη λειτουργία της πόρτας, η οποία, επίσης ντε φάκτο, απουσίαζε.

Μου γαργαλούσε την περιέργεια και τη σκέψη αυτή η πόρτα. Δεν δοκίμασα να μπω ποτέ μέσα, δεν δοκίμασα τα γλυκά στο μαγαζί, δεν μπήκα ποτέ από την κανονική πόρτα που βρισκόταν στην άλλη πλευρά της βιτρίνας και λειτουργούσε κανονικά ως …πόρτα και δεν είχε πάνω καμιά απαγορευτική επιγραφή.

Νομίζω πως ήταν η πρώτη μου επαφή με το σουρεαλισμό.

Κάπου εκεί είχα ακούσει και το τραγούδι των Public Image Limited (PIL) This Is Not A Love Song . Ε, ναι δεν ήταν τραγούδι ερωτικό, κάθε άλλο, τόσο αναφορικά με τον ήχο, όσο και με το περιεχόμενο των στίχων.

Συνεπώς, γιατί τόνιζε την αποποίηση του περιεχομένου στον ίδιο τον τίτλο του τραγουδιού; Ακυρώνοντας το ως τραγούδι με αυτό τον τρόπο.

Δεν ξέρω. Για να το τονίσει ίσως.

Αυτά σκεφτόμουν όταν με φίλο μιλούσαμε για την παρούσα κατάσταση στο νησί μας, την «πραγματικότητα» που ζούμε. Αν λέγαμε δηλαδή πως «Αυτή είναι η πραγματικότητα», δεν θα ήταν πολύ εύκολο να ισχυριστεί κάποιος πως κατ’ ακρίβειαν *δεν* είναι αυτή η πραγματικότητα, αυτό που ζούμε είναι μια σουρεαλιστική κατάσταση μιας μη – πραγματικότητας;

Από την άλλη, και κατ’ αναλογία του τραγουδιού, αν πούμε πως «αυτή είναι η πραγματικότητα», το λέμε για να το τονίσουμε. Για να τονίσουμε την αποποίηση σε σχέση με το ανύπαρκτο περιεχόμενο.

Αργά το βράδυ.

Το δίλημμα του Ρίκκου

Μαρτίου 2, 2017

Αυξήθηκαν οι επώνυμοι εντός, λέει. Ειδική πτέρυγα για τον πιο φρέσκο από αυτούς, λέει, για να μη βρεθεί με άλλους «κακούς» που εκείνος «έσπρωξε» μέσα.

Γενικώς νοιώθεις πως οι άριστες επιλογές δεν ήταν και τόσο άριστες και κυρίως οι άριστοι δεν ήταν καθόλου αυτό.

Οι άλλοι πιο πριν ήταν κακές επιλογές, άλλοι, ήταν κακές εκλογές.
Οι υπηρέτες του λαού υπηρετούσαν μόνο συγκεκριμένα σύνολα αυτού, οι εκλεκτοί των ψηφοφόρων ήταν βρώμικοι.

Και το δίλημμα: να λυπάσαι για όλη αυτή τη μπόχα, ή να χαίρεσαι που έστω και κάποιοι πληρώνουν για την ανικανότητα, την απληστία, την μαφία τους;

Κατ΄ οικονομία, επιλέγω το δεύτερο.

Αρέσει σε %d bloggers: