Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ιστορίες με ξένους

Σεπτεμβρίου 18, 2018
  Επαγγελματικό συνεργάτη θα τον έλεγες. Σε κάποια φάση ίσως και φίλο. Είχε τότε διάφορα προσωπικά ζητήματα και ήθελε κάπου να τα πει. Γιατί ο λόγος της μετακόμισής του στην Κύπρο, ήταν ερωτικός. Μετανάστης από μεγάλη χώρα της Ευρώπης. Κάποτε τα όνειρα έγιναν καθημερινότητα, μετά εφιάλτες. Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους, έγινε μετά πιο χαλαρός, πιο ανοικτός και κοινωνικός. Ακολούθησε τη «μόδα»: ζευγάρωσε ξανά, όχι με τη μεσόγειο, με την ανατολική Ευρώπη αυτή τη φορά. Αλλά κυρίως έφυγε. Πήγε πίσω στη μεγάλη χώρα της Ευρώπης, αντίστροφος οικονομικός μετανάστης. Για μισό περίπου χρόνο, κάθε χρόνο. Βρέθηκε ξανά στην πόλη και ήρθε για καφέ. Και τα είπαμε. Τα δικά του, τα δικά μου, μετά πλατειάσαμε για τη μεγάλη χώρα της Ευρώπης και σχεδόν παρεμπιπτόντως ήρθε η κουβέντα στην κατοχική χώρα και την οικονομική της κρίση. Απ’ εκεί πήγαμε στο προβλήματα που έχουν οι κάτοικοι στον βορρά – αλλά και τις ευκαιρίες. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ ξανά για αυτά, και έτσι ήταν κάπως επιφυλακτικός να μου πει πως πάει συχνά απ’ εκεί και τα βλέπει. Έχω ένα φίλο λέει, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε μια Τουρκάλα, όχι Τουρκοκύπρια, Τουρκάλα τονίζει, μάλλον απολογητικά, και μένουν σε ένα πανέμορφο μέρος, σε ένα από τα ωραιότερα χωριά της βόρειας πλαγιάς του Πενταδακτύλου. Προθυμοποιήθηκε να μας καλέσει στο σπίτι του φίλου του για σούβλα. Ευχαρίστως του λέω, να μιλήσουμε! Δε ρώτησα άλλα (υποσυνείδητα σκεφτόμουν πως ήταν συνειδητή επιλογή) . Θα μπορούσα να ρωτήσω αν ο φίλος του είναι ελληνοκύπριος, τουρκοκύπριος, μετανάστης από τη μεγάλη χώρα της Ευρώπης, Τούρκος, ή κάτι άλλο; Δεν το έκανα. Με τη ψευδαίσθηση πως δεν έχει καμιά σημασία τι γράφει στο διαβατήριο δυο πλασμάτων που ερωτεύτηκαν και αποφάσισαν να μοιραστούν τη ζωή τους.    
Advertisements

Δελτίο καλών ειδήσεων

Σεπτεμβρίου 15, 2018
Έτυχε να ακούσω μέρος ραδιοφωνικού προγράμματος με τον χρηματοοικονομικό επίτροπο Παύλο Ιωάννου. Παρατηρήσεις:
  1. Ο δημοσιογράφος που χειριζόταν το πρόγραμμα δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τα υπό συζήτηση θέματα. Και είναι από τους βασικούς του κρατικού μας ιδρύματος.
  2. Ο συνεπίθετος ήταν πολύ «καλός» με όλους τους ακροατές που βγήκαν, δίνοντας εξηγήσεις, ελπίδες και οδηγίες. Αν προσπαθούσε λίγο παραπάνω θα έκανε ξεκάθαρο και πως ο Συνεργατισμός που επέκρινε, πάττισε γιατί δεν πλήρωναν τα δάνεια οι πελάτες – μέτοχοι του.
  3. Όταν όμως επικαλέστηκε λόγια του γνωστού έγκριτου οικονομολόγου, Χρυσοστόμου Β, για να στηρίξει κάποια άποψή του, ε, μάλλον χάλασε την εικόνα.
  4. Οι ακροατές! Οι πλείστοι εξ εκείνων που άκουσα έκαναν παράπονο. Γενική ιδέα: χρωστώ, δεν πληρώνω και οι κακές τράπεζες μου παίρνουν την περιουσία μου. Απαράδεκτον!
Σε άλλες ειδήσεις έχουμε γίνει ξανά επενδυτικό προϊόν. Ελπίζω κάποιος να μας αγοράσει ως πακέτο και να μας στείλει στον κλίβανο ανακύκλωσης.   Γιατί όλα μπορώ να τα καταλάβω, αλλά να εξασκεί ο άλλος το αναφαίρετο δικαίωμα της απεργίας, αλλά να θέλει να πληρώνεται και από πάνω, ε αυτό με ξεπερνά!     (ΥΓ: Ο οίκος που μας αναβάθμισε λέει και αυτά: «Για το Κυπριακό, αναφέρεται τέλος ότι η στασιμότητα στις συνομιλίες για την επανένωση του νησιού φαίνεται ότι παραμένει, μετά την κατάρρευσή τους στην Ελβετία το 2017, ενώ ο οίκος δεν αναμένει κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου γύρω από το θέμα των υδρογονανθράκων.» Άμα το λέει ο οίκος είναι σωστός, έτσι; Αδύνατον να κάνει λάθος ο οίκος, έτσι; )

Ήττα

Σεπτεμβρίου 14, 2018

Ασυνήθιστα αργοπορημένη επάνοδος στο σπίτι.
Λόγω απροσδόκητης θετικής συγκυρίας.

Φαΐ και ποτό λίγο πάνω από τα συνταγογραφημένα, ναι, είχες άλλοθι την απογευματινή κούρσα, αλλά πρόσεχε τα όργανα και τους ξυθκιατούς.

Περιστασιακή ακρόαση των ειδήσεων, δεν περιμένεις και πολλά. Ο πελλότοπος έχει προ καιρού θριαμβεύσει.

Έξω από την παλιά εκκλησία δυο έφηβοι, λίγο μεγαλύτεροι από τους δικούς σου. Κάτι κοιτάζουν με ενδιαφέρον στο τηλέφωνο. Μάππα, πορνό, ποίηση;

Τους αρέσει. Και είναι ώρα προχωρημένη. Και δεν έχουν την παραμικρή έγνοια για το τι συμβαίνει μακριά από το παγκάκι τους.

(Για τους άλλους) Τελευταίο επεισόδιο στις ειδήσεις, «Όπου το κυπριακό συνθλίβει (και) τη μουσική».

Δεν είναι πως δεν έχουμε υπόθεση. Είναι η αναξιοπρέπεια της ήττας από τόσο εξωφρενικά ανεπαρκείς αντιπάλους.

Το τραγούδι, για χρήση όπου δει.

Federation or integration of North Cyprus to Turkey?

Σεπτεμβρίου 13, 2018
tags: ,

My long time friend Ismet Ustuner recently wrote on his facebook wall, about his enthusiasm (or lack of it) for a federal solution. He concluded in this way:

“Conclusion: If and when the political conjuncture makes it possible we must aim at full integration with Turkey as our only chance to survive in Cyprus. First the Customs Barriers between Turkey and northern Cyprus must be demolished in order to ensure the free movement of goods. We import almost everything from Turkey but somehow we experience some barriers selling to Turkey. We can also integrate the VAT same as in Europe. However the final aim must be full integration with Turkey.”

In response to that, I wrote a long comment, which I think it’s worth re-posting here as a new post. It goes like this:

Hello Ismet. Interesting, and understandable analysis.

The solution you are proposing might even be accepted with enthusiasm by some G/Cs who hate the idea of federation, since that will involve power sharing with the T/Cs.

They would be comfortable with a smaller, clean ( = Greek) south Cyprus rather than with a state that would cover all the island and represent all its people.

I do not think this can happen for several reasons:

1. If this is going to be a viable arrangement, then some sort of agreement would still have to be made between the two sides and formal recognition would have to follow. Taking into consideration the failure to reach a comprehensive agreement so far, in the context of BBF which de facto acts as a bonding agent, do you think the two sides can do it under the circumstances you describe, where both sides would obviously try to get the best and the most only for themselves? Yes, the governance issue would be out of the way.

2. I do not think that this state of affairs would be acceptable by anybody out of Cyprus. You know that the RoC entered the EU with all its territory, with only the European acquis suspended in the north pending solution. If this happens then what will remain as Roc will not be the same state that entered the EU. Would the EU still keep this new country as its member? I am not sure, but even only the fear of this happening, would wake up the G/Cs towards not agreeing on such an outcome.

3. It might also be useful to note this: T/Cs now are entitled to a share of the gas findings on the south of the island. Under your proposal they would have to give up on these reserves, and maybe more importantly, Turkey would have close to no control on them.

4. Last, you are talking about being a second-class citizen. Yes, I know that many G/Cs look at you in this way and what they have in mind is exactly this. However, do you think that this would be overcome by becoming a citizen of Turkey in a tiny place far away from the economic and decision-making centres? I am not even touching here on the cultural differences between T/Cs and Turks.

All in all, I believe that the only reasonable solution for all Cypriots is BBF. Having said that though, if anybody can come up with a plan that can be agreed, and can go through the two referenda, that is, it will produce a sustainable day after, I am all for it and I will support it.

I am afraid that so far I have not seen anything like that, and I only have to repeat my preference for BBF. Otherwise time will still be passing to the detriment of both communities, and my fear is that as tensions rise, it will be very likely to have some hot incidents again and an atmosphere of crisis and uncertainly will prevail.

Μάλιστα! Τα κάναμε μπίλιες λοιπόν!

Σεπτεμβρίου 12, 2018

Όλοι θέλουν υποτίθεται το καλό της παιδείας, θέλουν εξορθολογισμό, θέλουν να απογειώσουν το σύστημα.

Η κυβέρνηση ξεκίνησε με λογιστικά κριτήρια, δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε ποιοτικά κριτήρια, απώλεσε την ευκαιρία να έχει μαζί της όσους θεωρούσαμε πως πρόβλημα υπάρχει, αλλά δεν αφορά μόνο απαλλαγές ή αποσπάσεις, ή …εκπτώσεις σε πρόωρες συντάξεις.

Οι συντεχνίες ξεκίνησαν έχοντας τη συμπάθεια του κόσμου, αφού οι άτσαλες και ναι, άνευ διαλόγου αρχικές αποφάσεις της κυβέρνησης δεν ταίριαζαν με το καλώς ή κακώς ισχύον πλαίσιο λειτουργίας κυβέρνησης Vs (δυνατών) συντεχνιών. Τις τελευταίες όμως μέρες βλέπουμε μια άνοστη επίδειξη δύναμης άνευ μάλιστα οποιουδήποτε άλλοθι: τα μόνα ζητήματα που ακούμε από τους συντεχνιακούς είναι εκείνα που αφορούν τα προσωπικά συμφέροντα των εκπαιδευτικών και φυσικά, καμία σχέση με την ….έγνοια για το δημόσιο σχολείο και την απογείωση της παιδείας.

Γενικά δηλαδή, μπάχαλο. Και επειδή σε κάθε περίπτωση υπάρχουν ευθύνες, και αυτές οι ευθύνες βαραίνουν όσους διαχειρίζονται το πρόβλημα, το νήμα οδηγεί στον πρόεδρο της δημοκρατίας. Ο οποίος είτε με τις επιλογές του, είτε με τις οδηγίες του είτε με την όλη διαχείριση που ενέκρινε για το ζήτημα αυτό, μας έφερε ενώπιον σκοτεινών προοπτικών, απεργίες δηλαδή στα δημόσια σχολεία.

Η όλη απόδοση του Νίκου Αναστασιάδη, σε αυτή την πρώτη περίοδο της δεύτερης θητείας, χαρακτηρίζεται από πολλές αστοχίες και αποτυχίες, τη στιγμή μάλιστα που τα βασικά προβλήματα της πρώτης πενταετίας, αυτά δηλαδή της οικονομίας, έμειναν πίσω.

Κανονικά θα πρέπει να απογειώσει τη χώρα, αλλά δυστυχώς, φαίνεται πως βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά.

Υπάρχει όμως μια ελπίδα. Όλοι λένε πως βρισκόμαστε ενώπιον πολύ σοβαρών εξελίξεων στο Κυπριακό. Εξελίξεις που θα οδηγήσουν πολύ σύντομα σε αμοιβαία αποδεκτή λύση ΔΔΟ, ή σοβαρή κρίση.

Είμαι σίγουρος πως ο ΠτΔ το βλέπει και το κατανοεί αυτό, άλλωστε του το λένε όλοι οι στενοί του συνεργάτες. Μπορεί λοιπόν ο ΠτΔ να βρει ξανά τον παλιό καλό του εαυτό, να δράξει την ευκαιρία και να οδηγήσει (στο βαθμό που του αναλογεί), το Κυπριακό στη λύση του και να αποδείξει ταυτόχρονα στους πολίτες πως η μόνη ορθή επιλογή στο δημοψήφισμα, θα είναι ένα βροντερό ΝΑΙ.

Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει σωσίβιο για τη γενικότερη πολιτική του απόδοση αυτή τη περίοδο, και σίγουρα θα σφραγίσει την υστεροφημία του.

Διάλογοι με την κόρη.

Σεπτεμβρίου 11, 2018

Της έλεγα για ένα ιερέα, κάποιου χριστιανικού δόγματος που κυκλοφορεί με πολιτικά ρούχα.

– Ξέρεις, τον ρώτησα τι κάνει, της λέω, γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ τη δουλειά του.

– Και που είναι το παράξενο;

– Ε, μα όλοι οι «δικοί» μας της λέω, οφείλουν να φορούν τα ράσα και στην εκκλησία και στην υπόλοιπή τους ζωή.

– Τι;;;; Δηλαδή δεν έχουν άλλα ρούχα στο σπίτι;

– Ε, όχι! Οφείλουν να φορούν τα ράσα όλη μέρα και όλη νύχτα.

– Μα γιατί να θέλει να γίνει κάποιος ιερέας;;;;

– Α! Δύσκολη ερώτηση! Υπάρχουν τουλάχιστον δυο λόγοι. Είναι πάντως μια δουλειά, και αν κάποιος επιλέγει να γίνει ιερέας για αυτό, οφείλουμε να τον σεβαστούμε, όπως κάνουμε με όλους, για όλα τα επαγγέλματα.

– Ναι, αλλά γιατί;;; Γιατί να μην έχει άλλα ρούχα;

– Ε, είπαμε, είναι οι κανόνες της θρησκείας. Α, και αυτός είναι ακριβώς ο άλλος λόγος για τον οποίο γίνεται κάποιος ιερέας. Πιστεύει στο θεό και την θρησκεία και θέλει να αφιερώσει τον εαυτό του.

– Ναι, αλλά γιατί;;; Γιατί να μην έχει άλλα ρούχα;

Ο διάλογος οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.

Είναι σαφές πως το μέλλον αυτού του τόπου, προδιαγράφεται λαμπρό!

Σεπτεμβρίου 8, 2018

Καλημέρα περήφανοι συμπολίτες.

  1. Πάντως αν κάποιος – όπως εγώ- δεν μπόρεσε να αντιληφθεί το βαθύτερο νόημα της σύγκρουσης στην εκπαίδευση και κατέγραφε μόνο τις ασύλληπτες ποσότητες φαιάς ουσίας συνδικαλιστικού και πολιτικού κεφαλαίου που αξιοποιήθηκαν αυτές τις μέρες, θάλεγε πως η παιδεία από βδομάδας θα απογειωθεί… (Αν τα βρουν τελικά…)

Αυτό όμως το αντιλαμβάνομαι: τα μέτρα της κυβέρνησης είχαν ξεκινήσει από προσπάθεια εξοικονόμησης Χ ποσού. Μετά  τις πολλαπλές κυβιστήσεις της κυβερνητικής πλευράς, το ποσό αυτό είχε πέσει κάτω από το 10% του Χ.

Η ΟΕΛΜΕΚ όμως δεν το αποδέχεται. Πρέπει «να γονατίσουν», προφανώς. Ξανά: ήθος διδάσκουν οι εκπαιδευτικοί.

  1. Ειδική συνεδρία της βουλής σήμερα. Για τυχόν παράνομους συμψηφισμούς (προφανώς) καταθέσεων με (προφανώς) μη εξυπηρετούμενα δάνεια(ΜΕΔ). Διάβασα την ανακοίνωση του εναπομείναντος «κακού» κομματιού του Συνεργατισμού και μου φάνηκε πειστική και λογική . Μπορεί να έγιναν και λάθη λέει, να τα διορθώσουμε. Επίσης λογικό.

Το θέμα είναι όμως άλλο: οι βουλευτές κάνουν έκτακτη συνεδρίαση Σάββατο ημέρα για να ασχοληθούν με … κακοπληρωτές! Με αυτούς δηλαδή που έκλεισαν τον Συνεργατισμό. Και ήδη γίνεται ανταγωνισμός δηλώσεων υπέρ των αναξιοπαθούντων …κακοπληρωτών.

Και μετά κάποιοι αναρωτιούνται ακόμη πως και έκλεισε ο Συνεργατισμός! (Επαναλαμβάνω: λάθη και παραλείψεις εξαιρούνται!)

  1. Οι Τουρκοκύπριοι διαδήλωσαν πάλι χτες, με αφορμή την εισαγόμενη οικονομική κρίση από την Τουρκία. Κάποιοι, αφελώς, ή στην απελπισία τους, είπαν να έρθουν στο νότο, έγιναν επεισόδια, και οι σκατόψυχοι Κυπραίοι απαντούν: να βράσουν στο ζουμί τους τώρα, να πάνε στ’ ανάθθεμα! Και τι μας νοιάζει εμάς! Και αυτό: «έφθασε ο καιρός που θα τους δούμε να ψοφούν από την πείνα».

 

Εγώ ο αφελής σκέφτηκα, τι καλή ευκαιρία, που καταλαβαίνουν όλοι και εκείνοι και εμείς πως μόνη λύση η λύση, αλλά μετά γέλασα.

 

Είναι σαφές πως το μέλλον αυτού του τόπου, προδιαγράφεται λαμπρό!

 

Αρέσει σε %d bloggers: