Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το διάγγελμα του προέδρου Αναστασιάδη.

Νοέμβριος 7, 2018
Στα συμπεράσματα της τελευταίας έκθεσης για το Κυπριακό, ο ΓΓ κ. Αντόνιο Γκουτέρες λέει και αυτό: «Prior to resuming full-fledged negotiations, the sides should agree on terms of reference that would constitute the consensus starting point for a possible negotiated conclusion to the Cyprus issue. » Το ερώτημα είναι κατά πόσον το ψεσινό διάγγελμα και οι απαντήσεις που έδωσε ο πρόεδρος Αναστασιάδης μπορεί να εκληφθούν από τον ΓΓ ως θετική συνεισφορά προς την ανωτέρω κατεύθυνση. Ο ίδιος πάντως ο Νίκος Αναστασιάδης μας προειδοποίησε: ναι, μπορεί και να μην αρχίσουν διαπραγματεύσεις. Δεν μας είπε τι γίνεται τότε. Και πώς θα βγει η πενταετία μετά από μια τέτοια πιθανή τραγική εξέλιξη. Η βασική γραμμή που κράτησε ο ΠτΔ, στην καλά προετοιμασμένη του ομιλία (με πολλές πιασάρικες αναφορές στον ΓΓ του ΟΗΕ) είναι πως για όλα φταίει η Τουρκική αδιαλλαξία. Αυτό νομίζω μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί από οποιονδήποτε με μέσο IQ. Η Τουρκία φυσικά και έχει τα συμφέροντά της, η Τουρκία φυσικά και προωθεί τα συμφέροντά της, αλλά ούτε ο ΟΗΕ, ούτε ο Βρετανός ΥΠΕΞ που έκανε πρόσφατα δηλώσεις για το θέμα, ούτε καν η ΕΕ υιοθετούν αυτή την ατυχή προπαγάνδα της πλευράς μας. Επαναλαμβάνω: άλλο να υπάρχουν διαφορές, που δεν γεφυρώθηκαν ακόμη, άλλο να ισχυρίζεσαι πως για όλα φταίνε οι άλλοι. Να αναπαράγω ακόμη ένα μικρό απόσπασμα από την έκθεση του κ. Γκουτέρες: «While a settlement will demand that each side accept less than the fullest measure of satisfaction, it will also open up opportunities for growth, prosperity and confidence going forward.» Επί της ουσίας της «αποκέντρωσης», ο ΠτΔ έκανε μια καλή ανάλυση. Και του πιστώνεται η θεωρία πως μια τέτοια επιλογή είναι δυνατόν να μειώσει τα σημεία σύγκρουσης των δυο πλευρών. Δυστυχώς όμως δεν έμεινε μέχρι εκεί. Συνέδεσε το θέμα της αποκέντρωσης με το ζήτημα των εγγυήσεων, ζητώντας περίπου ως αντάλλαγμα της αποκέντρωσης, την ακύρωση των εγγυήσεων. Νομίζω δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να θεωρεί πως τα δυο ζητήματα συνδέονται! Έγινε επίσης προσπάθεια υπέρβασης της συμφωνημένης πολιτικής ισότητας μέσω της αποκέντρωσης. Νομίζω ξεχνάμε κάτι: η πολιτική ισότητα όπως έχει συμφωνηθεί, καταργεί τη λογική της πλειοψηφίας – μειοψηφίας (δεν είναι δικαίωμα που «εκχωρείται» – η αναφορά στους Κούρδους της Τουρκίας παντελώς άσχετη και ανιστόρητη). Η πολιτική ισότητα για να δουλέψει πρέπει να υπερβεί τη λογική των πολλών που κάνουν τη χάρη στους λίγους, πρέπει επίσης να ξεχάσει την εθνοτική προέλευση όσων θα αποφασίζουν στο ομοσπονδιακό επίπεδο. Διάχυτη ήταν η μη – εμπιστοσύνη του ΠτΔ προς την άλλη πλευρά. Μα, αν πηγαίνουμε σε διαπραγματεύσεις έχοντας στο μυαλό μας πως οι συνεταίροι μας θα είναι λιγότερο Κυπραίοι από εμάς, και θα ελέγχονται με τηλεχειριστήριο από την Άγκυρα και θα είναι ουσιαστικά προδότες έναντι του κράτους τους, τότε, δεν έχουμε καμία απολύτως προοπτική και χάνουμε την ώρα μας. Ναι, κίνδυνος και ανησυχία υπάρχει. Μόνος τρόπος να τα υπερβούμε αυτά να πάμε τάχιστα σε λύση και να κτίσουμε εμπιστοσύνη και θετική ενέργεια στη ΔΔΟ, μετεξέλιξη της ΚΔ εντός της ΕΕ. Γιατί μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν τίθεται θέμα να γίνουν πραγματικότητά οι φόβοι που φόρτισαν τόσο πολύ την ψεσινή ομιλία. Κίνδυνοι υπάρχουν σύμφωνα με τον ΠτΔ και στην περίπτωση παράτασης του αδιεξόδου, αλλά και στην περίπτωση κατάληξης σε μη λειτουργική λύση. Αυτό είναι, ας είμαι ευγενικός, μη-αληθινό. Ο ίδιος ο ΠτΔ είχε επανειλημμένα αναφέρει πως σε αυτά τα θέματα είχαν περίπου συμφωνήσει, ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης δήλωσε πρόσφατα πως στο Κραν Μοντάνα φτάσαμε στο παρά ένα, όλοι είχαν πει πως το ναυάγιο οφειλόταν στα θέματα ασφάλειας, ε, δεν είμαστε κορόιδα ενάμιση χρόνο αργότερα να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα πως άλλο ίσχυε τότε, άλλο τώρα! Και επί της ουσίας: αν είναι μη λειτουργική (λέμε τώρα) η λύση την απορρίπτουμε. Την παράταση του αδιεξόδου πως τη χειριζόμαστε; Τις κρίσεις που έρχονται πως θα τις παρουσιάσουμε; Ως επιτυχία; Γιατί σε κάθε περίπτωση, όπως λέει και ο ΓΓ, στόχος δεν είναι τα μέγιστα και αμφιβόλως εφικτά. Στόχος είναι η ανατροπή του στάτους κβο, ο τερματισμός της κατοχής, ή ένταξη του συνόλου της νήσου στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτά ήταν δεδομένα μέχρι το Κραν Μοντάνα, και αυτά είναι η σύγκριση που πρέπει να γίνει με το στάτους κβο. Σε μια τέτοια σύγκριση, η απόφαση – πιστεύω κάθε λογικού ανθρώπου – είναι σαφής. Άλλα δυο πιο μικρά: σε ερώτηση για την παντελή απουσία προσπάθειας δημιουργίας κουλτούρας λύσης, ο ΠτΔ είπε περίπου πως κανείς δεν το έκανε πιο πριν και ο ίδιος ήπιε ζιβανία με τον Ακιντζί. Respect!!!!!!!! Είπε επίσης πως με τη λύση δεν θα υπάρχει τουρκοκυπριακή ΑΟΖ. Σωστά, τι θα γίνει άνευ λύσης όμως; Χμμμμμ…..
Advertisements

Knockin’ on heaven’s door

Νοέμβριος 5, 2018

Μια μέρα άρχισε να τρέχει.

Συνέχισε να τρέχει για τα επόμενα τρία και μισό χρόνια.

Έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Ηταν ο Forrest Gump.

Μια μέρα πριν καμιά δεκαριά μέρες, πήρε την κιθάρα (που είχε παρατήσει με βδελυγμία πριν από 1-2 χρόνια).

Από τότε δεν σταμάτησε να την αγκαλιάζει. Το βράδυ Παρασκευής προς Σάββατο, τέσσερις και μισή το πρωί, ξυπνώ για κατούρημα και παίζει aκόμη σιωπηλά, με το ένα χέρι νότες.

Δεν ξέρω που θα οδηγήσει αυτό.

Ένα σενάριο είναι πως η κιθάρα θα είναι πολύ χρήσιμη όταν σε 2-3 χρόνια από σήμερα θα πάει με τους συμμαθητές του στην Κακοπετριά για ένα σαββατοκύριακο.

Γιατί αν κρατήσει κοντά στην κιθάρα τους φίλους και τις φίλες, ίσως να περιοριστούν τα έκτροπα που κάνουν τα παλιόπαιδα στο χωριό.

Ίσως να περιοριστεί η κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών (η αστυνομία επιβεβαίωσε πως πράγματι μελετά υπόθεση χρήσης ναρκωτικών: βρέθηκε ένα …ενισχυμένο τσιγάρο σε δωμάτιο που έμεναν μαθητές, είπε ο εκπρόσωπός της).

Ίσως να περιοριστεί και η αναζήτηση του χαπιού της επόμενης μέρας, που έγινε ξαφνικά πρώτη είδηση σήμερα, και προσπαθούσα να θυμηθώ τι στο καλό είναι αυτό.

(Υποθέτω πως είναι κακό να αναζητούν οι έφηβοι τέτοιο πράγμα γιατί είναι καλό να μένουν έγκυες οι 16χρονες. Ή μήπως είναι κακό να κάνουν….. (horror!))

Ακόμη και ο ίδιος ο προοδευτικός μας υπουργός παιδείας, είπε πως μελετούν το θέμα για να οργανώσουν μια «ολιστική διαχείριση».

Χμμμμ.

Ναι, θεωρώ υποκριτικό και λαϊκίστικο και πιασάρικο το θέμα. Αν γίνονται ζημιές, κακώς γίνονται ζημιές, αν γίνονται έκτροπα κακώς γίνονται έκτροπα, αλλά τι αναμένουμε από τους έφηβους μας; Να πηγαίνουν κατηχητικό; Δουλειά κυρίως των γονιών, να βάλουν και να κρατήσουν κανόνες.

Και ναι, μπορείτε άνετα να μου τρίψετε στα μούτρα αυτό το κείμενο σε 2-3 χρόνια από σήμερα, γιατί δεν υπάρχει εγγύηση στη συμπεριφορά ενός εφήβου (και δεν μπορώ να ξέρω τι θα κάνουν τα δικά μου κοπελλούθκια), αλλά σίγουρα η διαπόμπευση δεν είναι η λύση.

Highlight της ημέρας: με ρώτησε αν αυτό που έπαιζε ήταν οι συγχορδίες του Knockin’ on heaven’s door.

Η ΔΔΟ μπροστά, με μεγάλη διαφορά

Νοέμβριος 4, 2018
Εντελώς στο κλίμα του πελλόκοσμος – πελλότοπος η έρευνα κοινής γνώμης που δημοσιεύει σήμερα η Καθημερινή.   1.Από τη μια σημειώνεται – και είναι εξόχως σημαντικό – πως τα ψέματα, τα παραμύθια και οι εξωφρενικές προφάσεις που βρίσκουν οι ηττοπαθείς οπαδοί της όποιας διχοτόμησης σε βάρος της ΔΔΟ, δεν έχουν στην πράξη ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφού η πλειοψηφία των ερωτηθέντων την θεωρεί ουσιαστικά ως τη μόνη εφικτή λύση.   2.Αυτό είναι εντυπωσιακό αφού η ερεύνα γίνεται σε μια περίοδο «νεκρή» για το Κυπριακό με ένα πρόεδρο μάλιστα που έχασε την αξιοπιστία του έναντι πολλών οπαδών της λύσης και πρώην υποστηρικτών του.   3.Πάμε παρακάτω: όσο και αν δεν έχουν τα παπάρια να το πουν, όσοι είναι ενάντια στη ΔΔΟ επικαλούμενοι πατριωτικές ανοησίες, δέχονται στην πράξη τα ….δυο κράτη, κάτι που αποτελεί μόνιμη και οριστική αποξένωση της μισής νήσου και σύνορα με την Τουρκία. Καταλαβαίνετε πόσο τραγική και επικίνδυνη είναι αυτή τη θέση.   4.Η ντρίπλα του ΠτΔ για συζήτηση της αποκεντρωμένης ομοσπονδία φαίνεται του βγήκε, άνκαι δεν είμαι σίγουρος τι αναμένουν να καταφέρει όσοι το εγκρίνουν αυτό.   5.Το κορυφαίο όμως είναι αυτό: 78% των ερωτηθέντων, βλέπουν πως τα πράγματα πάνε καλά! Αν δεν υπήρχε ορισμός της άγνοιας κινδύνου, μετά από αυτό πρέπει να χρησιμοποιούμε αυτή την έρευνα! Βγάλτε όμως άκρη: 67% των ερωτηθέντων δεν είναι ικανοποιημένοι από τους χειρισμούς του ΠτΔ για το Κυπριακό! (Να σημειωθεί πως στη γραπτή ανάλυση της έρευνας, φαινεται πως το 78% είναι οι *μη* ικανοποιημένοι.)   6.Από την άλλη όμως, η συνεχής αναφορά των λυσοφοβικών, αλλά και του ιδίου του ΠτΔ για τις εγγυήσεις φαίνεται πως είναι πρακτικά μια μεγάλη πρόφαση. Μόλις 39% των ερωτηθέντων αξιολογούν ως σοβαρό αυτό το ζήτημα. Ποιο σημαντικά είναι τα στρατεύματα και τα εδάφη. IMG_20181104_123023.jpg

Μαυρού…. μαυρού…..

Νοέμβριος 3, 2018
Μαυρού…. μαυρού….. Ηταν περισσότερο ψίθυρος παρά φωνή ή έστω προσπάθεια αποκατάστασης επαφής. Περπατούσε προσεκτικά, πολύ αργά, τόσο μπορούσε, σχεδόν σερνόταν στα στενά, ήσυχα και σχεδόν έρημα από οχήματα δρομάκια της γειτονιάς. Μαυρού…. μαυρού….. Ηταν η παρέα της. Εκεί στο σπιτάκι όπου είχε καταλήξει, τώρα, κοντά στο τέλος. Μια χοντρή δυσκίνητη γάτα. Συνήθως περιοριζόταν στα λίγα τετραγωνικά μέτρα του σπιτιού ή της όμορφης αυλής, αλλά τις τελευταίες μέρες είχε αρχίσει τις βόλτες. Έκανε λίγο κρύο τα βράδια και αυτό σημαδεύει την έναρξη της αναπαραγωγικής περιόδου για τα γατάκια. Τα αρσενικά γίνονται ξαφνικά τεράστια, αρχίζουν να παλεύουν μεταξύ τους, πληγώνονται, αφήνουν ανοιχτές τις πληγές, δεν προσέχουν τον εαυτό τους όπως κάνουν συνήθως οι γάτες. Οι θηλυκές κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, τρέχουν να φύγουν μακριά, αλλά όχι πολύ μακριά από τους γάταρους που τις κυνηγούν. Μπορεί γι’ αυτό να έκανε απουσίες και η δική της. Μαυρού…. μαυρού….. Κοίταζε ανάμεσα από τα κάγκελα, αν έβρισκε πόρτα ανοικτή έμπαινε και μέσα. Στο μεγάλο σπίτι με τις κολώνες και το διπλό γκαράζ, μπήκε μέσα στην αυλή και έψαχνε μέχρι πίσω. Της θύμωσε το σκυλάκι και βγήκε έξω. Περπατούσε το ίδιο αργά και προσεκτικά – τόσο μπορούσε. Μαυρού…. μαυρού….. Η μέρα έκλεινε πια νωρίς και η ανυπομονησία και η ανησυχία άρχισε να την καταβάλλουν. Η μαύρη λεπτή της φιγούρα βγήκε πάλι στο δρόμο και πήρε στροφή στο πιο στενό δρομάκι της γειτονιάς. Μάλλον πέρασμα ήταν, όχι δρομάκι, δεν χωρούσε αυτοκίνητα, η μόνη ίσως αναλλοίωτη κληρονομιά των παιδικών της χρόνων. Μαυρού…. μαυρού….. Πουθενά όμως. Δεξιά ηταν χωράφι, αριστερά η αυλή του σχολείου, έρημη. Στο βάθος του δρόμου ήταν το εκκλησάκι. Δυσκολευόταν πια να περπατήσει, αλλά έβλεπες μία αδημονία στο βηματισμό της, ίσως επειδή δεν έβρισκε το ζώο, ίσως γιατί το φως λιγόστευε, ίσως γιατί κουράστηκε. Μαυρού…. μαυρού….. Μπήκε στην εκκλησία, ένας φεγγίτης πάνω από την πόρτα άφηνε ακόμη λίγο φως να περάσει στο χώρο με τους σκάμνους. Μαυρού…. μαυρού….. Πουθενά όμως. Ανέβηκε με δυσκολία τα δυο σκαλάκια και έφτασε στις εικόνες. Ένοιωθε πως έπρεπε να κοιτάξει και πίσω από το εικονοστάσι. Ψηλαφούσε τις εικόνες ψάχνοντας για πέρασμα. Η Παναγία δεν τη βοήθησε, ούτε ο Χριστός. Συνέχισε να προσπαθεί και εκεί που ηταν η εικόνα του Αη Γιώργη, χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε πίσω από τις εικόνες, πόρτα ήταν, παράθυρο ήταν, άνοιγμα ήταν, κάτι σαν κουρτίνα, βρέθηκε πάντως πίσω από τις εικόνες. Σκοτάδι. Μαυρού…. μαυρού….. Κάτω στη γωνιά, στο πίσω μέρος της εικόνας του Αγίου Γεωργίου, φάνηκαν δυο λάμψεις. Μαυρού…. μαυρού….. Ένα νωχελικό νιάου ακούστηκε και ήρθε και τρίφτηκε στα πόδια της. Έσκυψε και την έπιασε. Μαυρού! Μαυρού! Την κράτησε στην αγκαλιά της, και ακούμπησε την πλάτη της στο εικονοστάσι, ναι, μπροστά ήταν ο Αης Γιώργης με τον δράκο. Πίσω ηταν εκείνη με τη Μαυρού. Μπορεί και να δάκρυσε λίγο. Πάνε χρόνια να νοιώσει κάτι τέτοιο. Το επόμενο πρωί ο ιερέας βρήκε τη Μαυρού να είναι ακόμη στην αγκαλιά της. Μόνο που εκείνη δεν ακουμπούσε πια στο πίσω μέρος της εικόνας. Η μέση είχε λυγίσει, τα πόδια άπλωσαν μπροστά της, το κορμί συρρικνώθηκε και άγγιξε το πάτωμα. Το κεφάλι είχε πέσει στο πλάι. Η πλάτη ακουμπούσε ακόμη στο εικονοστάσι. Από την πίσω πλευρά. Ακριβώς κάτω από την εικόνα του Αη Γιώργη με τον δράκο.

Βλασφημία: ανατροπή

Νοέμβριος 1, 2018
Καλημέρα με καλά νέα. Η δικαστική εξουσία αντιστέκεται στο σκοταδισμό της θρησκείας. Το ανώτατο δικαστήριο ανατρέπει πρωτόδικη απόφαση που αφορούσε «βλασφημία» της κατηγορούμενης. Η κατηγορούμενη θα αφεθεί ελεύθερη μετά από 9 χρόνια αλλά θα πρέπει να αναχωρήσει στο εξωτερικό. Είναι πιθανόν να χρειαστεί και η επέμβαση του στρατού για να κρατήσει υπό έλεγχο τους πολλούς θρησκευτικούς ζηλωτές που αναμένεται να αντιδράσουν βίαια. Meanwhile, εδώ θεωρείται πολύ φυσιολογικό να ακούμε αυτά: «Το γινάτι το ελληνικό που έχει φορεσιά την πίστη στον Θεό και τα μεγάλα ιδανικά της ελευθερίας και της δικαιοσύνης ενέπνευσε τον θαυμασμό ολόκληρου του κόσμου ενός θαυμασμού που συμπυκνώθηκε στη ρήση « οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».» Έστω και αν το τελευταίο είναι αποδεδειγμένο fake news. (Η πρώτη παράγραφος αφορά μια χώρα μακριά από εδώ. Το Πακιστάν. Η κατηγορούμενη, εργάτρια σε φυτείες, είναι μέλος της μικρής χριστιανικής μειονότητας της χώρας. Τόλμησε να πιει νερό από το ίδιο ποτήρι που θα έπιναν άλλες μουσουλμάνες εργάτριες και το «μαγάρισε». Της ζήτησαν να αλλάξει πίστη, αρνήθηκε, την κατηγόρησαν πως προσέβαλε τον προφήτη. Η ιστορία έληξε με την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας)

Έγκλημα. Πάθους

Οκτώβριος 31, 2018
Ώρα σχόλης, ώρα που κλείνουν σχεδόν τα πάντα, είναι πλέον βράδυ, η κίνηση στο φόρτε της. Υπομονετική αναμονή στα φώτα τροχαίας. Παρατηρείς. Ένα πολύ νεαρό ζευγάρι με μικρά σακούλια από ψώνια κατευθύνεται προς την φωτοελεγχόμενη διάβαση πεζών, εκεί που αναμένουν με ανυπομονησία τη σειρά τους οι οδηγοί, μάλλον για να πάνε σπίτι τους. Το πολύ νεαρό ζευγάρι, επίσης, ερωτοτροπούσε, φυσιολογικά, για μη πουριτανούς, κάπου εκεί κοντά στη πολυσύχναστη διασταύρωση. Φιλάκια, αγκαλιές, σφιξίματα κλπ. Επίσης κρατούσαν σφικτά χεράκι, τραβούσαν ο ένας την άλλη, αλλά και με νάζι απομακρύνονταν ένας από τον άλλη – προς αντίθετες κατευθύνσεις. Ξαφνικά ξαπόλησαν το χεράκι. Η δύναμη της αδράνειας (νομίζω έτσι λέγεται) λειτούργησε και τινάχτηκαν λίγα βήματα πίσω ο κάθε ένας από τους δυο. Το αγόρι προς την πλευρά του δρόμου. Εκεί που ήταν η διάβαση, με κόκκινο για τους πεζούς. Μάλιστα σκουντούφλησε λίγο, αλλά με άριστη ετοιμότητα και σε πλήρη εγρήγορση κρατήθηκε από το στύλο των φώτων τροχαίας και δεν έπεσε. Θα ήταν η ίδια ώρα που έστριβε για να περάσει από εκείνο ακριβώς το σημείο ένα από τα τεράστια λεωφορεία του ΟΣΕΛ. Θα ήταν έγκλημα, αν δεν κρατιόταν καλά. Πάθους.

Σπόντες:

Οκτώβριος 31, 2018
  1. Ο Ακιντζί εξόργισε τον Ερντογάν γιατί δεν συμμετείχε στο θρησκευτικό μέρος της τελετής εγκαινίων του νέου αεροδρόμιου της Κωνσταντινούπολης.
  2. Οι τ/κ δάσκαλοι διαμαρτύρονται γιατί δόθηκαν θέσεις σε Τούρκους συναδέλφους τους σε σχολεία του βορρά.
  3. Πήρα πρόσκληση για ….Halloween Party από μπαράκι στη βόρεια Λευκωσία.
  4. Ο αρχιεπίσκοπος στηρίζει τον Νίκο Αναστασιάδη.
  5. Δεν έπεσε στην αντίληψή μου οποιαδήποτε ανακοίνωση υπουργείου ή εκπαιδευτικών οργανώσεων για το περιστατικό με την στρατικοποίηση των μαθητών στη Λεμεσό (και αλλού).
  6. Όλα τα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ στηρίζουν ΔΔΟ (εξαιρούνται κάποιοι στη βόρεια και νότια Κύπρο).
(Για το 6: Υποθέτω πως μετά (και) από αυτή την νιοστή επανάληψη του πλαισίου μέσα στο οποίο είναι δυνατόν να βρεθεί λύση, όσοι εισηγούνται κάτι διαφορετικό, αλλά πάντως αόριστο και ασαφές (=προφάσεις και δικαιολογίες), δουλεύουν σε βάρος των συμφερόντων της χώρας τους. «Επανέλαβαν τη σημασία μιας συνολικής και διαρκούς διευθέτησης βασισμένης σε μία δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία ευθυγραμμισμένη με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και την πεποίθησή τους ότι πολλά οφέλη θα προέκυπταν από αυτήν».)
Αρέσει σε %d bloggers: