Skip to content

Λαϊκή Τράπεζα: Ποιοι γνώριζαν για την παραμονή στην Κύπρο;

Σεπτεμβρίου 16, 2009

 Μα φυσικά όσοι παρακολουθούν αυτό τον χώρο, και διάβασαν το κείμενο της 20ης Μαΐου του 2009, δυο μέρες μετά την ανακοίνωση περί της σχεδιαζόμενης φυγής.

Μεταξύ άλλων έγραφα τότε: «Και μπορεί να γίνουν πολλά σε 4 μήνες. Και κυρίως, μπορεί να γίνουν πολλά αν θέλουν όλοι να γίνουν πολλά. Και κάτω από τις περιστάσεις νομίζω αυτό τουλάχιστον το πέτυχε (Ο Βγενόπουλος).»

Φαίνεται έγιναν αυτά τα πολλά και διάφορα και επιτεύχθηκε ο στόχος.

Η επιτυχία της  εκτίμησης μου γίνεται ακόμη πιο μεγάλη αν αναλογιστούμε πως σύμφωνα και με την Stockwatch, δεύτερες σκέψεις άρχισαν να γίνονται μόλις τον Ιούνιο.

Κάνω τώρα βεβαίως την απαραίτητη ευλογία στα (ανύπαρκτα) γένια μου, παινεύω και το ιστολόγιο μου, μπας και «πέσει» και με πλακώσει και χαθούν όλα αυτά τα ενδιαφέροντα, αλλά οφείλω να αναφέρω πως η εκτίμηση που είχα κάνει τότε, ήταν βασισμένη στον ορθολογισμό. Μια δύναμη που με βοηθά να λειτουργώ, και να κρατώ την ισορροπία μου στις δυσκολίες.

Πιστεύω πως καλώς εχόντων των πραγμάτων, όλοι οι άνθρωποι παίρνουν τις αποφάσεις τους αναλόγως των συμφερόντων τους – είτε με την καλή είτε με την κακή έννοια.

Αυτό συμβαίνει συνήθως στις καθημερινές αποφάσεις των ανθρώπων γύρω μας, αλλά θα έπρεπε να συμβαίνει και σε επίπεδο επιχειρηματικό, πολιτικό, κοινωνικό. Αυτό θα έπρεπεν να έκαναν οι ηγέτες μας δηλαδή.

Γράφω πως θα έπρεπε γιατί δυστυχώς δεν είναι αυτός ο κανόνας, κυρίως σε ζητήματα πολιτικά. Και θα τολμήσω να γράψω εδώ ένα παράδειγμα: αντιλαμβάνομαι γιατί ένας Παφίτης ψήφισε ΟΧΙ το 2004 γιατί φοβόταν πως θα έπεφτε η αξία του χωραφκιού του. Είχε συμφέρον, προσωπικό, μικρό, αλλά συμφέρον, και λειτούργησε ορθολογιστικά. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως το ΟΧΙ κάποιων ανθρώπων οι οποίοι ψήφισαν ΟΧΙ αλλά οι λόγοι τους ήταν είτε ασαφείς  ιδεολογικοί, είτε χάνονταν μέσα σε μια συγχυσμένη θολούρα για τις πρόνοιες της λύσης, και είχαν ουσιαστικά βάση την θεμελιώδη εναντίωση στην μορφή της λύσης, τον (συμφωνημένο) συνεταιρισμό και τη (συμφωνημένη) μοιρασιά. Αυτό ΔΕΝ ήταν ορθολογισμός.

Κλείνοντας αυτό το κείμενο δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη συμπεριφορά του κ. Βγενόπουλου: πριν 5 μήνες κινητήρια δύναμη ήταν το συμφέρον των μετόχων, που επέβαλλε την φυγή της Λαϊκής. Τώρα μένει γιατί «Προέχει το συμφέρον της χώρας στην κρίση»!

Τέλοσπαντων, τέλος καλό, όλα καλά!

Υ.Γ. Το σχετικό αυτολιβάνισμα πιο πάνω δε μου αρέσει, και όσο και αν είχα στο μυαλό να του δώσω μια νότα σάτιρας και αυτοαναίρεσης, δεν τα κατάφερα. Οφείλω όμως να γράψω εδώ μια σκέψη που είχα κάνει εδώ και καιρό, όταν άρχισε να διαφαίνεται η αλλαγή στάσης για το θέμα της Λαϊκής.

Α, σκεφτόμουν, τι θρίαμβος, θα το γράψω στο μπλογκ, να το δουν όλοι! Γιατί όμως; Γιατί αυτό θα μου έδινε εμένα μια επιπλέον ελπίδα πως οι πολλές εκτιμήσεις που κάνω για το Κυπριακό θα αποδειχθούν επίσης σωστές…  Αυτό με τρώει, πολύ περισσότερο από την έγνοια για την Λαϊκή…

Ευσεβείς πόθοι;

Αφέλεια;

Όπως αγαπάτε…

Ειλικρινά όμως.

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 16, 2009 10:15

    Δηλαδή ρε φίλε είσαι αισιόδοξος για το Κυπριακό;

    Μου αρέσει!

  2. strovoliotis permalink*
    Σεπτεμβρίου 16, 2009 21:49

    Εεεε, χμμμ, ναι, κακό είναι;

    Μου αρέσει!

  3. Σεπτεμβρίου 18, 2009 06:17

    Αν λειτουργούσαν στο Κυπριακό ανάλογες δυνάμεις υπέρ της λύσης όπως στην περίπτωση της Μαρφίν υπέρ της παραμονής της, τότε το βέβαιο είναι πως όχι μόνο τώρα θάμασταν αισιόδοξοι για τη λύση, αλλά ίσως νάχαμε ήδη λύσιε και το Κυπριακό προ πολλού.

    Μου άρεσε μάλιστα ο ανταγωνισμός μεταξύ ΟΕΒ (καθαρά υπέρ Μαρφίν) και ΚΕΒΕ (Σας προσφέρει και στηρίζει η Τράπεζα Κύπρου. Σκέψου το, γίνεται!) για το ποιος θα πρωτοχαιρετήσει την «απόφαση» για παραμονή της στην Κύπρο…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 18, 2009 07:41

      Αντιπολιτευόμενε,

      Η διαφορά είναι πως σε αντιθεση με τη Λαική, ΔΕΝ θέλουν όλοι τη λύση 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Σεπτεμβρίου 18, 2009 10:51

    Συμφωνώ αλλά αν το φιλοσοφίσουμε θα δούμε ότι αυτό είναι ακριβώς η ομοιότητα! και συνάμα η τραγικότητα της υπόθεσης…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 18, 2009 21:11

      Αντιπολιτευόμενε,

      Αν γράψω πως δεν είμαι σίγουρος τι εννοείς θα είναι κακό;

      Οσον αφορά το προηγούμενο σου σχόλιο, θυμήθηκα μια παρατήρηση που είχα κάνει πριν από χρόνια. Η Τράπεζα Κύπρου λέει «σκέψου το, γίνεται.» Η Unisys λέει «Imagine it. Done»

      Αραγε ποιος έχει το copyright?

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: