Skip to content

Βροχή μου! (Πλήρης έκδοση)

Σεπτεμβρίου 19, 2009

Οι φίλοι του καιρού υπάρχουν παντού, σε πολλές χώρες είναι και οργανωμένοι σε συνδέσμους, σε λέσχες σε ιντερνετικές λίστες. Ανέφερα ξανά την hellasweather:

http://groups.yahoo.com/group/hellasweather/

Στο ξερονήσι μας ο καιρός δεν θεωρείται υγιής απασχόληση αφού συνήθως ταυτίζεται με έννοιες που μας ταλαιπωρούν. Βασικά του χαρακτηριστικά οι ζέστες και η ανομβρίες.

Εμείς θέλουμε βροχή:

Όταν όμως έρθει πολλή από αυτή, πάλι έχουμε παράπονα. Πλημμύρισαν σπίτια, δρόμοι, υπόνομοι, και αμέσως ξεχειλίζουν τα Μέσα από παράπονα.

Αδικαιολόγητα όμως. Όταν κάνει έξι μήνες να βρέξει, όταν ρίξει 50 χιλιοστά σε μια μέρα, όση προσπάθεια και να κάνουν οι τοπικές αρχές, ΔΕΝ προκειται να σώσουν την κατάσταση. Αντιμετωπίζουμε αν θέλετε τη μοίρα μας. Εδώ που ζούμε αυτά θα έχουμε.

Αυτές τις μέρες έβρεξε. Όχι μόνο, μας πήρε και μας σήκωσε. Τα πιο  κάτω βίντεο δεν είναι συνηθισμένο πράγμα για αυτή τη γεωγραφική περιοχή. Λυπάμαι για τις ζημιές, λυπάμαι για τους τραυματισμούς, αλλά οφείλω να πω πως ζηλεύω εκείνους που το έζησαν από κοντά. Είναι ένα φαινόμενο που δύσκολα θα το ζήσει κάποιος 2 φορές στην Κυπριακή ζωή του.

Ο ανεμοστροβιλάκος μας έκανε και τον γύρο του κόσμου αφού κάποιοι πανέτοιμοι κινηματογραφιστές τον κατέγραψαν:

(Ούτε αντιλαμβάνομαι, ούτε κατανοώ τις μαλακίες που γράφει στο πρώτο βίντεο, πως δηλαδή τον ανεμοστρόβιλο τον έφτιαξαν οι εγγλέζοι για να διώξουν τους τουρίστες! Μάλλον του ΔΗΚΟ ή του ΕΥΡΩΚΟ είναι αυτός που το τράβηξε.)

Κάτι τελευταίο για το ζήτημα. Μπορεί να δηλώνω πιο πάνω πως μπορεί να μην υπάρξει ξανά τέτοια εμπειρία στη ζωή μου, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δε θα έχουμε ξανά καταιγίδα. Και η καταιγίδα εξ ορισμού εμπεριέχει έντονα φαινόμενα, και κυρίως δυσκολοπρόβλεπτά φαινόμενα, όπως ένας τοπικός ανεμοστρόβιλος. Δεν υπάρχει όμως  τρόπος να προβλεφθεί το ακριβές σημείο της γένεσης ενός ανεμοστρόβιλου, ούτε η πορεία του. Μπορεί όμως, ένας  έμπειρός μετεωρολόγος, μια ώρα πριν ας πούμε, να υποψιαστεί που πάει το πράγμα. Ας μην πυροβολούμε τους επιστήμονες λοιπόν.

Οι βροχές έκαναν όλους ευχαριστημένους, κάποιους περισσότερο από άλλους:

ΑΥΤΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!

Η κυρία φώναζε πως θα πάθουν πνευμονία. Μπορεί, της λέω, θα τους κάνουμε καλά, την εμπειρία και την ευτυχία όμως που νοιώθουν τώρα, δύσκολα θα την ξεχάσουν.

Τονίζω πως τίποτα δεν είναι φτιαχτό. Μόνοι τους έβγαλαν τα ρούχα τους, μόνοι τους όρμησαν στην βροχή.

Φτάνει με τα βίντεα.

Το Σάββατο μύριζε από το πρωί μπαρούτι, Μόλις μαζεύονταν λίγα σωρειτάκια άκουγες πουμπουρκές, ενώ σταγόνες έπεφταν αμέσως.

Σωρειτάκαι για αρχή

Τα πρώτα κλάσματα του χιλιοστού τα πήραμε με ηλιοφάνεια, αφού τα σύννεφα έρχονταν από τα δυτικά και ο ήλιος ακόμα ήταν βασιλιάς.

Περίπου 4 χιλιοστά αργότερα, και ο ουρανός ήταν έτσι:

Η Τρύπα

Δηλαδή ήμασταν μόνο στην άκρια του σύννεφου, και όμως έβρεχε.

Στη συνέχεια τα πράγματα σοβάρεψαν. Ο άνεμος έφτασε στα 60 χλμ/ω από τα ΝΑ και τα σύννεφα πύκνωσαν.

Βυζοσύννεφα

Αυτά ονομάζονται mammatus ή βυζοσύννεφα, αφού κάποιοι ισχυρίζονται πως μοιάζουν με βυζάκια.

Η ιδέα είναι σωστή, έστω και αν δεν πολύ φαίνεται εδώ  🙂

Αυτά τα σύννεφα συχνά συνδυάζονται με χαλάζι, το οποίο δεν είχαμε σήμερα.

Μια ματιά προς τα νότια έδειχνε ένα εντελώς κλειστό ορίζοντα.

Κλειστός νοτιάς

Το τερατάκι μας πλησίαζε επικίνδυνα:

Το τερατάκι

Εισέβαλλε στον βορρά!

Εισβολή στον βορρά!

Περίπου αυτή την ώρα ακούσαμε για τον ανεμοστρόβιλο στην Μακεδονίτισσα:

Ο τοίχος

Προσέξτε το όριο της βροχής που κατεβαίνει σαν τοίχος.  Αυτό μάλλον περνά ως wall cloud.

Άντε ακόμα ένα βίντεο που δείχνει την καταιγίδα πλην 5 λεπτά:

Στο σπίτι μου στον Στρόβολο ο μετεωρολογικός μου σταθμός μέτρησε για την ημέρα μόνο 10 χιλιοστά. Για να συγκρίνετε, στην Αθαλάσσα, χθες, κοντά στην περιοχή του ανεμοστρόβιλου έκανε 47.

Στον Κόρνο όπου έχω ένα απλό ψηφιακό βροχόμετρο βρήκα 35 χιλιοστά.

Βρήκα όμως και αυτό:

Η βροχή άργησε μια μέρα

Η βροχή άργησε μια μέρα ( ή πιο σωστά κανένα μήνα). Αυτό το δέντρο βρισκόταν μέχρι πριν 5 χρόνια στον Στρόβολο. Η ανακαίνιση, του πατρικού σπιτιού, και η ανάγκη να δημιουργήσουμε δυο μονάδες, μια για την οικογένεια μου, και μια για τον αδελφό μου, μείωσε το διαθέσιμο χώρο και αναγκαστήκαμε να «διώξουμε» κάποια δέντρα. Τα πήρα στον Κόρνο, σε ένα χωράφι που έχουμε, όπου έπιασαν περίπου τα ¾. Αυτό άντεχε μέχρι πριν κανέναν μήνα, είχε μάλιστα ανθίσει, είχε κάνει και σποράκια.

Οι συνθήκες δεν με άφησαν να πάω να το ποτίσω πρόσφατα, και αυτό έφυγε.

Μόνη ελπίδα η φυσική αναγέννηση από τα σποράκια που είχαν ήδη ωριμάσει πριν να ξεράνει και έπεσαν στο χώμα.

Ίσως να ξέρανε μετά που ωρίμασαν κιόλας.

Advertisements
3 Σχόλια leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 20, 2009 00:52

    ωραία ανταπόκριση. ταμωρά το καταδιασκέδασαν

    Μου αρέσει!

  2. strovoliotis permalink*
    Σεπτεμβρίου 20, 2009 10:28

    Η ανάρτηση ανεβαίνει για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά ελπίζω να είναι πλήρης, γιατί ψες τα μισά φάνηκαν.

    Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Μηναλλάγια 2010 – η πίστη! « Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: