Skip to content

Αγαπητέ Στέφανε, να μια εξαιρετική ιδέα!

Οκτώβριος 12, 2009

 

 

Οφείλω να (ξανά) διευκρινίσω: Πιστεύω πως ο Πρόεδρος Χριστόφιας θέλει και εργάζεται για τη λύση. Ταυτόχρονα γνωρίζει πως πρέπει να τζιοιμήσει για όσο το δυνατόν περισσότερο καιρό τους καλούς του συνεταίρους, για να έχει το κεφάλιν του ήσυχον μέχρι να ξεκαθαρίσουν τα πράματα με τον πρώην σύντροφον.

 

Από την άλλη πιστεύω πως θα καταλήξουν με τον Ταλάτ. Όχι γιατί είναι οι χαρισματικοί ηγέτες με όραμα, αλλά γιατί τους συμφέρει η λύση, γιατί βολεύει και τον Ερντογάν η λύση, και κυρίως, γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

 

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, δικαιολογούνται πολλές πράξεις και ακόμα περισσότερες φράσεις που βγαίνουν από την κυβέρνηση. Πράξεις και φράσεις που δε μου αρέσουν, που όμως οφείλω να ανεχθώ. Η ιστορία με τα μίσιιμου ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και την προφανώς καρκινογόνα επιδιαιτησία είναι γνωστή.

 

Και εξόχως γελοία.

 

Γιατί για ποια ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα μπορούμε να μιλάμε μετά από 41 χρόνια συνομιλιών;

 

Παρομοίως με την επιδιαιτησία.

 

Ποιο το κακό να πει η Ευρώπη, ας πούμε, τις θέσεις της, τη στιγμή που όλοι είμαστε ή επιθυμούμε να γίνουμε μέλη της; Και πιο το κακό αν αυτές οι ευρωπαϊκές θέσεις γίνουν μέτρο επιδιαιτησίας;

 

Κανένα, αλλά ας επαναλάβω πως καταλαβαίνω τον Πρόεδρο Χριστόφια.

 

Τώρα προέκυψε και άλλος παραλογισμός: οι Τούρκοι θέλουν επιτάχυνση, θεωρούν την αύξηση των συναντήσεων σε δυο τη βδομάδα επιτυχία, η δική μας πλευρά πεισματώνει πάλι, και ο Στέφανος Στεφάνου δήλωνε το Σάββατο το πρωί στον Πάρι Ποταμίτη πως δεν έχει σημασία η συχνότητα των συναντήσεων, αλλά οι θέσεις που κατατίθενται στις συνομιλίες.

 

Αν ο Πάρις ήταν δημοσιογράφος και όχι προωθητής συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων, θα μπορούσε να κάνει μια απλή ερώτηση: αν κ. Στεφάνου, υπονοείτε πως οι θέσεις που καταθέτουν οι Τούρκοι είναι παράλογες και εκτός των συμφωνημένων, τι πιο καλό από το να εντείνουμε την διαδικασία, να βρεθούμαστε κάθε μέρα, να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα το συντομότερο δυνατό, και να πάμε πανηγυρικά, και με όλο το δίκαιο μαζί μας στην αξιολόγηση του Δεκέμβρη, και να την κάτσουμε δικαιωματικά στους Τούρκους;

 

Ο Πάρις δεν έκανε βεβαίως αυτή την ερώτηση, αλλά στ’ αλήθεια, αν η θέση της κυβέρνησης αναφορικά με την επιτάχυνση των συνομιλιών, είναι πράγματι αυτή, τότε δε θα έπρεπε να διαφωνούν με την πιο πάνω εισήγηση μου. Είναι κακόπιστοι οι Τούρκοι κύριοι; Τότε να τους εκθέσετε σήμερα – έχετε κάθε ευκαιρία να το κάνετε αυτό αφού οι ίδιοι ζητούν επιτάχυνση.

 

Διαφορετικά, αγαπητέ Στέφανε, κινδυνεύουμε να θεωρηθούμε επιπόλαιοι και κυρίως μη σοβαροί. Και δε θα το θέλαμε αυτό, έτσι;

 

 

 

Advertisements
4 Σχόλια leave one →
  1. Οκτώβριος 12, 2009 15:37

    Έχει βάση αυτό που λες.

    Από την άλλη, όμως, μπορεί να υπάρχει ο φόβος πως οι Τούρκοι ακόμα και στο σενάριο της αποτυχίας των συνομιλιών βολεύονται αφού έτσι θα πείσουν πως τελικά το σχέδιο «λύση από τους Κυπριους για τους Κύπριους» δεν μπορεί να λειτουργήσει και επομένως η επόμενη λύση θα πρέπει να είναι … η βελούδινη διχοτόμηση με την «ενίσχυση» (όπως είπαν) του ψευδοκράτους.

    Είναι και το θέμα του Δεκέμβρη με την Τουρκία να βιάζεται να έχει κλείσει μέχρι τότε το Κυπριακό προκειμένου να μην έχει στο δρόμο της για την ένταξη στην Ε.Ε. το κυπριακό. (Αυτός ο χρονικός ορίζοντας όμως ίσως θα έπρεπε να αξιοποιείται πιο «επιθετικά» από την πλευρά μας, προκειμένου να πετύχουμε κάποια πράγματα στο δρόμο για τη λύση)

    Για να δούμε ….

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 13, 2009 07:23

      Μαρίνο,

      Συμφωνώ πλήρως με το πνεύμα της δεύτερης σου παραγράφου. Δυστυχώς όμως η κυβέρνηση μας δε φαινεται να εργάζεται εντατικά προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης του γεγονότος της αξιολόγησης.
      Οσον αφορά το πρώτο μέρος θα διαφωνήσω. Διαφωνία όχι όσον αφορά την πιθανότητα να εργάζονται κάποιοι προς εκείνη την κατεύθυνση (και αυτό αφορά ΚΑΙ Ελληνοκύπριους). Ή διαφωνία μου έγκειται στο γεγονός ότι ο βορράς χωρίς λύση δεν θα είναι τούτε βιώσιμος, όυτε σταθερός, ούτε μερος της Τουρκίας μπορεί να γίνει ούτε να αναγνωριστεί.
      Αρα δεν τους συμφερει να φτασουμε εκεί…

      Και επειδή πιστεύω πως οι ανθρώπινες πράξεις κατευθύνονται από τη λογική και το συμφέρον…

      Μου αρέσει!

  2. Οκτώβριος 12, 2009 16:05

    Κάμεις ένα βασικό και μοιραίο λάθος: Προσπαθείς να αναλύσεις τα του κυπριακού με βάση τη κοινή λογική…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: