Skip to content

Οι κακές συναναστροφές ενός αδικημένου (really!) προέδρου.

Νοέμβριος 11, 2009

Όχι, δε αναφέρομαι στον Πρόεδρο Χριστόφια. Το πιο κάτω δημοσιεύτηκε στον Πολίτη πριν από 2 χρόνια, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

 

Το δημοσιεύω ξανά εδώ γιατί πιστεύω έχει σχέση με την μεγάλη διαμάχη που προέκυψε τις τελευταίες μέρες με αφορμή την διαγραφή 4 ιστολογίων από τον «Συναθροιστή» που δημιούργησε ο Λεξηπένητας.

 

Έγραψα πολλά σχόλια σε διάφορα άλλα ιστολόγια, και νομίζω δεν υπάρχει λόγος να αφιερώσω άλλη μια ανάρτηση στο θέμα.

 

Θα αναφέρω κάποια στοιχεία με τηλεγραφικό τρόπο, και μετά θα σας πω γιατί δημοσιεύω ξανά αυτό το κείμενο.

 

  1. Έχω υβριστεί και διαπομπευθεί από ένα από τα διαγραφέντα μπλογκς (Χριστόφιας Watch), τόσο με το ψευδώνυμό μου, όσο και με το πραγματικό μου όνομα, το οποίο δίνεται στο προφίλ μου. Εντελώς απρόκλητα, αφού έχει πολλούς μήνες που έπαψα να ασχολούμαι μαζί τους.
  2. Δεν μου επιτρέπεται να αφήσω σχόλια στο συγκεκριμένο μπλογκ.
  3. Πιστεύω πως το συγκεκριμένο μπλογκ είναι φασιστικό όχι για τις ιδέες του (αυτό παίζεται), αλλά για τους τρόπους που χρησιμοποιεί.
  4. Τα Κυπριακά μπλογκς του Λεξηπένητα είναι όντως εργαλείο, αλλά δικό του, και σε εκείνο πέφτει ο τελευταίος λόγος για το τι θα κάνει.
  5. Αν μου εζητείτο, θα ψήφιζα υπέρ της παραμονής του συγκεκριμένου μπλογκ στον συναθροιστή γιατί αυτή πιστεύω είναι η σωστή δράση για την έκθεση και τελική περιθωριοποίηση του συγκεκριμένου μπλογκ.

 

Μέσα στις διάφορες συζητήσεις που έγιναν τέθηκε και θέμα ελευθερίας της άποψης, και αναφέρθηκε από διάφορους μπλόγκερς ότι είναι λάθος και αυθαιρεσία η χρήση επιθέτων όπως «φασιστικό», είναι λάθος η αναφορά σε μια τέτοια – εξ ορισμού – κακή κατάσταση, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν άνθρωποι που έζησαν αυτό το φασισμό στην Ελλάδα.

 

Στη θεωρία είναι σωστή αυτή η θέση, αλλά ας μην ξεχνά ο Πίττας και ο Δαίμονας πως και εμείς ζήσαμε για λίγο το φασισμό, και έχουμε υποστεί τις συνέπειες του για 35 τόσα χρόνια.

 

Άρα αφού έχουμε και αυτό το προσόν, τολμώ να πω πως λίγο με ενδιαφέρει η θεωρία και η πολιτική ορθότητα. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι η πρακτική. Και μια επιφανειακή έστω μελέτη της Κυπριακής ιστορίας αποδεικνύει πως το Χριστόφιας Watch λειτουργεί ΑΚΡΙΒΩΣ με τον τρόπο που λειτουργούσαν κάποιοι από το 1960 μέχρι το 1974, και έχασαν τελικά τη μισή Κύπρο. Άλλαξε απλώς η τεχνολογία. Αυτό συνοπτικά το ονομάζω φασισμό, αν ενοχλεί η λέξη, αντικαταστήστε την με οποιαδήποτε άλλη θέλετε.

 

Στο πιο κάτω κείμενο, είχα καταθέσει τη διαφωνία μου με την τότε προεκλογική κίνηση του ΑΚΕΛ, που απέδωσε στον Τάσσο συνάντηση με πρώην μέλη της ΕΟΚΑ Β. Και αυτό ήταν εκ πρώτης όψεως πολύ large, για κάποιο που είχε επώνυμα, αντιπολιτευτεί τον Τάσσο από την πρώτη στιγμή που είχε προκύψει η περίπτωση υποψηφιότητας του από το 2001, συγκρουόμενος, και τελικά αποχωρώντας και από το κόμμα όπου ανήκα τότε.

 

Όχι όμως, δεν με ενδιέφερε με ποιους θα συναντιόταν ο Τάσσος, με ενδιέφερε το τι έκανε.

 

Με ενδιέφερε η ουσία. Και γι’ αυτή τον αντιπολιτεύτηκα, και γι’ αυτή δικαιώθηκα νομίζω τελικά.

 

Τα υπόλοιπα πιο κάτω.

 

Πιστεύω πως μπορείτε να δείτε και τη σχετικότητα με τα πρόσφατα γεγονότα.

 

 

 

Οι κακές συναναστροφές ενός αδικημένου (really!) προέδρου.

 

Και ξαφνικά αναστήθηκε η ΕΟΚΑ Β! Ξεκινώντας ένα σταλινικών (να μην ξεθάψουμε και το αντίπαλο δέος;) προδιαγραφών project, το επιτελείο του κ. Χριστόφια θεωρεί πως θα κερδίσει ψήφους αποδίδοντας στον απερχόμενο πρόεδρο αόριστες επαφές με κορυφαία στελέχη της ΕΟΚΑ Β. Το γεγονός αυτό  αποδεικνύει πως η πολιτική συμβίωση με τον Τάσσο Παπαδόπουλο απέδωσε, και το ΑΚΕΛ έμαθε καλά τις Τασσικές μεθόδους περιρρέουσας ατμόσφαιρας: σας λέμε αυτά που θέλουμε, αλλά ούτε αποδείξεις, ούτε χαρτόσημα έχουμε.  Ο κ. Άνδρος Κυπριανού μάλιστα συνέδεσε τα δυο επισήμως,  σφραγίζοντας με αυτή του την ενέργεια την προεκλογική εκστρατεία με μια πολύ βιτσιόζικη απολογία του ΑΚΕΛ προς όσους είχαν υποστεί τις βρωμιές του προέδρου τον καιρό που το κόμμα του βρισκόταν ακόμα στον πάγκο…

Θα είναι κρετινισμός πρώτου μεγέθους αν έστω και μια ψήφος πάει (ή δεν πάει) σε κάποιο υποψήφιο εξ αιτίας  των ισχυρισμών για την ΕΟΚΑ Β. Δε θα έπρεπε κάποιος να νοιάζεται με ποιους θα συναντηθεί ένας υποψήφιος. Αυτό που πρέπει να μετρά είναι οι πράξεις και το γενικότερο πολιτικό σκέπτεσθαι του κάθε ενός τους.

 Ο κ. Παπαδόπουλος  αρνήθηκε μεν πως συναντήθηκε με στελέχη της ΕΟΚΑ Β, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν έχει σχέση μαζί της  – ή πιο σωστά με όσα πρέσβευε εκείνη η οργάνωση και όσοι προηγήθηκαν ή ακολούθησαν αυτής. Η νέο-εθνικιστική, μαξιμαλιστική και άκρως αντι –πολιτική συμπεριφορά του κ. Παπαδόπουλου τον κατατάσσει εύκολα και αυτονόητα στη τάξη εκείνων των ηγετών που ορθώς αποκαλούνται εξτρεμιστές, ακροδεξιοί και όλα τα σχετικά και περιθωριακά στην Ευρώπη, και έτσι του συμπεριφέρονται  όσοι ξένοι έχουν επαφές μαζί του. Να σημειώσουμε εδώ πως πολύ εύκολα χαρακτηρίζουμε τον τάδε και τον δείνα ευρωπαίο ηγέτη ή κόμμα με αυτούς τους πολιτικούς προσδιορισμούς, αλλά αρνούμαστε να το κάνουμε για τα δικά μας, αφού βεβαίως στην Κύπρο μας δεν υπάρχουν ούτε εθνικιστές, ούτε ακροδεξιοί, ούτε ξενόφοβοι, ούτε συντηρητικοί.

Από την άλλη όσοι στήριξαν, και ακόμη όσοι συμμετείχαν στην ΕΟΚΑ Β (και όλες τις άλλες παρακρατικές οργανώσεις της δεκαετίας του 60, και που τώρα είναι και επίτιμοι πρόεδροι κομμάτων, και αρχισυντάκτες εφημερίδων κλπ), δεν πρέπει να κριθούν μόνο με αυτό το κριτήριο. Τι αντιπροσωπεύουν σήμερα, και σε κάθε πολιτική συγκυρία έχει σημασία. Ένα πρώην και μετανιωμένο μέλος της ΕΟΚΑ Β είναι πολύ πιο ειλικρινής και   έντιμη επιλογή, από κάποιους που τώρα φανατικά στηρίζουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο, και πολιτικές που παραπέμπουν άμεσα στις ΕΟΚΑΒιτικες εξτρεμιστικές  νοοτροπίες και ιδεολογίες. Το πιο τραγικό, ή μάλλον γελοίο της υπόθεσης είναι πως κάποιοι (τότε) δεδηλωμένοι αγωνιστές ενάντια στην ΕΟΚΑ Β, στηρίζουν σήμερα τον κ. Παπαδόπουλο και νομίζουν πως συνεχίζουν ακριβώς τον ίδιο αγώνα!

Όλη αυτή η  κατάθεση γνώμης για το ατυχές επιχείρημα του ΑΚΕΛ ενάντια στον Τασσο μπορεί να αποκρυσταλλωθεί με πιο απλό τρόπο. Αυτό που πρέπει να μετρά είναι το σήμερα, το τώρα και πόσο κερδίζει η χώρα με τον ένα η τον άλλο υποψήφιο. Είναι  γεγονός πως 5 χρόνια πιο πριν κάποιοι από εμάς προειδοποιούσαν το ΑΚΕΛ για το πολιτικό έγκλημα που είχε δρομολογήσει. Το έγκλημα αποδείχτηκε στον δρόμο. Το ΑΚΕΛ το αντιλήφθηκε έστω και αργά.  Όμως, το βασικό κριτήριο που πρέπει να χρησιμοποιήσουν οι ψηφοφόροι σήμερα είναι αυτό που ανέφερα: με ποιον κερδίζει η χώρα μας;  Το ΑΚΕΛ με την υποψηφιότητα Χριστόφια μπορεί, ο Γιαννάκης Κασουλίδης μπορεί. Ο Τασσος θα ολοκληρώσει την τραγωδία. Ας ψηφίσουμε έχοντας αυτά τα καθαρά πράγματα στο μυαλό, και όχι  οδηγούμενοι από τα άταφα φαντάσματα της ιστορίας μας.

 

Advertisements
6 Σχόλια leave one →
  1. Αndreas permalink
    Νοέμβριος 11, 2009 19:56

    To σίγουρο στροβολιώτη είναι ότι ο Γιαννάκης ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ.
    Εφαντάστηκες μετα το χαττά (για τους Ευρωπαίους) του όχι να εφκάλλαμε για πρόεδρο ενα νεννέ?
    Να μας ξαναέφερνε ενα ακόμα ανναν με πασαλληματα?Και να μας εξαναεφοβέριζε οτι θα ήταν η τελευταία ευκαιρία?
    Γιαλατζί πατριώτες εν θελουμεν.Θέλουμε ανθρωπους με ρεαλισμό που να παλέυκουν στην πραξη για τούντο τόπο και να μας εξασφαλίσουν μια βιώσιμη λύση.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 11, 2009 22:36

      Ασε μας ρε Ανδρέα. Ξέρεις δε μου αρέσουν τα ιδεολογικά κολλήματα. Αν εκλεγόταν ο Γιαννάκης θα βλέπαμε.

      ΔΕΝ εξελέγη όμως.

      Τώρα βλέπουμε- όσο βλέπουμε- με τον Δημήτρη.

      Και σε αντίθεση με τον Γιαννάκη, εγώ ήμουν με το ΝΑΙ και δεν μετανοιώνω καθόλου για αυτό!

      Μου αρέσει!

  2. Νοέμβριος 11, 2009 21:35

    Δικός του ο συναθροιστής και ας κάνει ότι θέλει αλλά…

    Τη διαγραφή τη βρίσκω λανθασμένη γιατί τους παρέχει το «επιχείρημα» ότι «έχουμ κάτι σημαντικό να πούμε και για αυτό μας φιμώνουν». Στοχεύουν στα μυαλά νέων ανθρώπων με ιδιαίτερες ανησυχίες και τέτοια «επιχειρήματα» πιθανόν να πιάσουν τόπο.

    Καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης των συγκεκριμένων βρίσκω την γελοιο-ποίηση.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 11, 2009 22:38

      Αγρινό, βεβαίως συμφωνώ μαζί σου. Ανκαι νομίζω είμαστε στη μειοψηφία των δεσπόζουσων τάσεων.

      Μου αρέσει!

  3. Αndreas permalink
    Νοέμβριος 12, 2009 19:08

    Mα εν γι αυτο που εν μπορούν οι νεννεδες.Γιατι εν εσεβαστήκαν την εξιοπρέπεια τουντου λαού.Τοσα χρόνια υπομονή για να υποκύψει ο αναστασιάδης και η καστα του σε ενα απαραδεχτο σχεδιο.Ξερεις ποσους νενεδες ξέρω που ΕΝ ΕΠΙΣΤΕΥΚΑΝ (!!!) οτι μπορεί να λειτουργήσει το σχεδιο και εψηφίσαν ναι για ιδιοτελείς λόγους?

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 13, 2009 07:36

      Ανδρέα ισχύει βεβαίως και το αντίθετο για τους ΟΧΙάδες.

      Αλλά ειλικρινά πιστεύω πως αυτη δεν είναι παραγωγική συζήτηση.

      Δεν μπορεί να κάνουμε διάλογο για τον Αναστασιάδη και το κόμμα του ανεξαρτήτως του κειμένου της κάθε ανάρτησης.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: