Skip to content

Κώστας Κωνσταντίνου και Γιώργος Σέρτης.

Νοέμβριος 19, 2009

(Οικολόγοι, κάττες, επιχορηγημένοι προβοκάτορες κλπ.)

Διαβάζοντας χθες το «Κατά Βαρβάρων του Κώστα Κωνσταντίνου» γέλασα τόσο πολύ και λέω, άντε να δούμε ποιος θα είναι ο πρώτος που θα αναρτήσει αυτό το πολύ καλό  κείμενο στο ιστολόγιο του.

 

Μου ήρθε με email, αλλά απ’ ότι είδα δεν αναρτήθηκε σε κάποιο ιστολόγιο.

 

Λοιπόν, θα το ανεβάσω εγώ αφού πιστεύω πως είναι από τα πιο πετυχημένα της τελευταίας περιόδου:

 

 

 

 

ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

 

Γάτες παρθένες, ελληνίδες, προκομμένες!

 

*«Προσωπικά, πάρα πολλές φορές έφτασα στο σημείο να μετανιώσω γιατί υποστήριξα Δημήτρη Χριστόφια στον δεύτερο γύρο, και μπορεί να μετάνιωσα». Τη λογική της δηλώσεως («πολλές φορές έφτασα στο σημείο ΝΑ μετανιώΣΩ […] και ΜΠΟΡΕΙ να μετάνιωσα») αφήστε την στην άκρη. Δεν είναι της αρμοδιότητός μας και δεν είναι πρέπον να κλέβουμε το ψωμί τόσων καταξιωμένων ειδικών οι οποίοι υπάρχουν και στη χώρα μας. Ας περιοριστούμε στη… χάρη της δηλώσεως η οποία ανήκει…; Σωστά! Στον έναν και μοναδικό Γιώργο Πορδίκη.

*Ναι, ναι, των Οικολόγων. Των ελάχιστων οι οποίοι έμειναν στο κόμμα μετά από την ηγεσία του και όσων (από αυτούς) δεν έφυγαν οριστικά, στη συνέχεια, μετά την ανάληψη της ηγεσίας (υποτίθεται – ο Πορδίκης κάνει κουμάντο) από εκείνη την κυρία Παναγιώτου. Μα πού τη βρήκανε κι αυτή την καψερή και τη βάλανε εκεί, θα σκάσουμε. Εμάς προσωπικά, μας θυμίζει καθηγήτρια οικοκυρικών η οποία στον ελεύθερο χρόνο της τραγουδάει στην Αδούλωτη Κερύνεια, και απολυμαίνει καθημερινώς το σπίτι της ακούγοντας το Πρώτο του ΡΙΚ και ειδικά τις (αυστηρώς ακατάλληλες για άτομα με τάσεις αυτοχειρίας) εκπομπές της Έλενας Χαραλάμπους. Ξανά και ξανά. Πολιτικό πάντως δεν μας θυμίζει.

*Τέλος πάντων. Τι λέγαμε; Α, ναι. «Προσωπικά, πάρα πολλές φορές έφτασα στο σημείο να μετανιώσω γιατί υποστήριξα Δημήτρη Χριστόφια στον δεύτερο γύρο, και μπορεί να μετάνιωσα», είπε ο Πορδίκης. Βαρυσήμαντη δήλωση! Ειδικά από έναν ηγέτη του μεγέθους του. Έναν άνθρωπο με ένα πολιτικό εκτόπισμα το οποίο δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε: Στις τελευταίες ευρωεκλογές, ο Πορδίκης έλαβε 1.910 ψήφους, δηλαδή μόλις 818 περισσότερες από αυτές που είχε λάβει ο Κώστας Κυριάκου (Ούτοπος) στις Προεδρικές, ένα χρόνο ενωρίτερα. Και μάλιστα, ο Ούτοπος μόνος του, χωρίς κόμμα! Με αυτό ως δεδομένο και μετά από το Mea Culpa του κ. Πορδίκη για το ότι έστρεψε τις λαοθάλασσες των υποστηρικτών του προς τον Χριστόφια, το ερώτημα που αναφύεται αναπόφευκτα είναι ένα και

μοναδικό: Ο Ούτοπος υποστηρίζει τον Πρόεδρο; Διότι εάν μετά και την αποχώρηση Πορδίκη απέσυρε και εκείνος την υποστήριξή του τότε, το δίχως άλλο, ο Πρόεδρος πρέπει να παραιτηθεί. Έτσι είναι η δημοκρατία.

*Ρε τι τραβάμε σ΄ αυτή τη χώρα. Ας όψονται εκείνοι που κατέβασαν το πλαφόν στο 1,7%. Ιδού τα χάλια σας κύριοι. Ένας τύπος με 1.910 υποστηρικτές (επί συνόλου 526.000 ψηφοφόρων) μετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο (άλλη βλακεία κι αυτό από μόνο του) και μιλάει για την υποστήριξη που έδωσε σε κάποιον στις Προεδρικές Εκλογές! Και είμαστε υποχρεωμένοι να τον βλέπουμε κάθε λίγο και λιγάκι στις Ειδήσεις να λέει του κόσμου τις μαλ…! «Ό,τι του κατεβάσει», που λέει ο «Νικολάκης το Τζιτζίκι». Και να τον πληρώνουμε! Μα καταλάβατε;

*Παρενθετικά: Νεικωλάκοι μου, συγχαρητήρια μάνα μου. Μόνο εσύ θα μπορούσες να ξεκινήσεις αντάρτικο και να καταλήξεις να έχεις (α) τσιμεντώσει τον Κάρογιαν στην ηγεσία του ΔΗΚΟ και (β) αναγκάσει τον Κολοκασίδη και όλους τους υπόλοιπους (πλην του Κουλία) να σιωπήσουν. Μάνα μου, Νυκωλάκει μου, συγνώμη ειλικρινά. Εσύ τελικά δεν είσαι αυτοκαταστροφικός, όπως νομίζαμε.

Είσαι καταστροφικός, γενικώς! Ο τυφώνας «Ελ Παπαδοπουλίνιο». Ακούγαμε χθες τον Κολοκασίδη στο Τρίτο και νομίζαμε πως θα έτρωγε το ακουστικό του τηλεφώνου από το κακό του την ώρα που μιλούσε. Σαν να τσιγάριζες ξινόγαλα.

Ήταν η πιο απολαυστική δήλωση από τότε που παραδέχθηκε ήττα ο Λιλλήκας μετά την «αξινόστραφη» του λαού στον Α΄ Γύρο των Προεδρικών. Για αυτούς τους δύο, Νοικώλακι και Λιλλήκα, θα έχουμε κάτι ωραίο αύριο. Stay tuned.

*Πίσω στον Πορδίκη των 1.910. Έτσι που λέτε: Να πετάγεται κάθε λίγο και λιγάκι και να λέει τη μία «τσιόφτα» πίσω από την άλλη. Με τα λεφτά μας. Τις προάλλες ένωσε τις δυνάμεις του στον αγώνα, λέει, για κατοχύρωση δύο ειδών γάτας, της «Αγίας Ελένης» και της «Αφροδίτης», ως κυπριακά είδη. Οι δύο αυτές ράτσες απειλούνται λέει από τους Τούρκους οι οποίοι, Τούρκοι, προσπαθούν να τις διασταυρώσουν με δικές τους ράτσες και να μεταλλάξουν το κυπριακό είδος. Των γάτων. ‘Ατιμε Ερντογάν! Διαβολικό Βαθύ Κράτος! Οι διαστάσεις του ζητήματος, υπογράμμισε ο Πορδίκης 1910 (του ζητήματος ότι οι Τούρκοι θέλουν να μας πηδήξουν τις γάτες «Αγία Ελένη» και «Αφροδίτη» και να τις κάνουν, ας πούμε, «Αϊσιέ Χανούμ» και «Τανσού»), αυτές λοιπόν οι διαστάσεις «δεν είναι μόνο φιλοζωικές». Όχι! Κατά τον Πορδίκη 1910, υπάρχει «πολιτική προέκταση» (sic!) αλλά και οικονομικά συμφέροντα αφού, όπως είπε, πιστοποιώντας μια ράτσα μπορείς κατ΄ αποκλειστικότητα να την εμπορεύεσαι.

Και τον κυπριακό γάιδαρο (το γνωστό «γάαρο») τον πιστοποιήσαμε. Τους αγοράζει κανείς; Όλο το… στοκ μάς έμεινε!

*Και όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, ο Πορδίκης βρήκε και συμμάχους. «Υπέρ της πατρότητας και της επιβεβαίωσης της πατρότητας των κυπριακών γάτων τάσσεται ο Αρχιεπίσκοπος». ΚΑΜΙΑ πλάκα. Το δήλωσε εκ μέρους του Αθυρόστομου κάποιος Αρχιμανδρίτης Νεόφυτος αναδεικνύοντας κι αυτός την… εθνική διάσταση της σταυροφορίας για να τεθεί ένα τέλος στο συνουσιασμό των καθαρόαιμων ορθόδοξων Ελληνίδων γάτων «Αγία Ελένη» και «Αφροδίτη» με τον κάθε Μεχμέτ και τον κάθε Αλί… Νιάουγλου στην Πράσινη Γραμμή. Και να μπει έτσι ένα τέρμα στη διζωνική – δικοινοτική ακολασία των γατιών. «Είναι αυτονόητο», είπε ο Αρχιμανδρίτης, «αφού τα είδη αυτών των γάτων ανήκουν στην ιστορία και την παράδοση του τόπου μας, η Εκκλησία να στηρίζει με κάθε τρόπο και κάθε δύναμη την προσπάθεια που καταβάλλεται». Θα τους βάλει… «ττάππο», φαίνεται!

*Και καλά, η Εκκλησία, ειδικά επί των ημερών του Αθυρόστομου μπορεί να συνουσιάζεται ανηλεώς (και χωρίς τη συναίνεσή μας) με τη νοημοσύνη και τη λογική μας. Και το κάνει. Ό,τι κόβουν πίσω οι ρασοφόροι στο κανονικό σεξ (όσοι κόβουν…) μάς το κάνουν επί χίλια μεταφορικώς. Τον κάθε Πορδίκη των 1910, όμως, γιατί πρέπει να τον πληρώνουμε και ένα κάρο λεφτά από πάνω για να το κάνει; Αυτή είναι η απορία. Μπορεί επιτέλους να μας τη λύσει κανείς; Εντάξει, να μας τη λύσει αφού τελειώσει πρώτα ο σεισμός που προκάλεσε η αναίρεση της «υποστήριξής του» προς την Κυβέρνηση. Έχουμε υπομονή. Αλλά μην μας ξεχάσετε! Θέλουμε μια απάντηση. Σύμφωνοι; Ωραία!

 

Κωδικός άρθρου: 909876

ΠΟΛΙΤΗΣ – 18/11/2009, Σελίδα: 13

 

 

Σχόλια:

 

1.Απολαυστική η αναφορά στις γάτες, πραγματικά όταν είχα διαβάσει σχετική είδηση πριν λίγες μέρες διερωτόμουν αν είναι πλάκα η αναφορά για τα ύπουλα σχέδια των ξένων να μεταλλάξουν τις εθνικά καθαρές γάτες μας!

 

2. Ναι, ο Περδίκης πήρε μεν πολύ λίγες ψήφους στις Ευρωεκλογές, αλλά αρκετές για να είναι βουλευτής – για δεύτερη αφορά. Οφείλω να το γράψω αυτό αφού ανήκα σε εκείνο τον χώρο, και όσο και αν αποχώρησα κάνοντας κριτική και για τον ακατανόητο τους εθνικισμό, αλλά και τον λαϊκισμό τους, το γεγονός και μόνο πως οι Οικολόγοι κατάφεραν να εκλέξουν δυο φορές βουλευτή, είναι δικαίωση για εκείνους.

 

3. Κρίμα που με την πολιτική τους συμπεριφορά δεν εμπνέουν σεβασμό και σοβαρότητα και συνεπώς η αντιμετώπιση του Κωνσταντίνου είναι η πρέπουσα. Κρίμα που το παρόν εκλογικό τους ακροατήριο ικανοποιείται με το επίπεδο που προβάλλουν.

 

4. Να μη ξεχνούμε πως ο Κωνσταντίνου στήριξε το Τάσσο στην προεκλογική του 2002-3. Κανένας δεν είναι τέλειος!

 

Και μια και αναφέρθηκα στον Κωνσταντίνου του Πολίτη, ας δούμε τι διαβάζουν οι αναγνώστες του Φιλελευθέρου:

 

 

 

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

18/1/2009

 

Προς Αυτοαπορριπτομένους

 

Του Γ. Σέρτη

 

ΜΗΝΕΣ και μήνες αφήνουν οι πρωταγωνιστές τους προβοκάτορες να ροκανίζουν την (Αν)α(ν)ξιοπιστία της πολιτικο-κομματικής ηγεσίας, λεν μισές – και με πολλή καθυστέρηση – κουβέντες οι συγκυβερνώντες, κρατά για χρόνια αυτή η κολόνια – τις δύο αντιθετικές – γραμμές της η -μη- Αντιπολίτευση, και…

 

Τα μέσα -έκαστο με τον δικό του φακό- χαρακτηρίζουν την αναμενόμενη εξ

αναβολής- συνεδρία, είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι οι Δηκοϊκοί αξιωματούχοι, ο Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ τούς το έθεσε καθαρά:

 

-Θα πάει μακριά αυτή η βαλίτσα;

 

(Από τις παρομοιώσεις των βατράχων που ζεματίζονται, ύστερα από απόψυξη, περάσαμε στις βαλίτσες!)

 

Ο Μάρκος Κυπριανού απάντησε γραπτώς -«γραπτώς, καλό προφορικώς », για όσους

θυμούνται:

 

– Κάτω τα χέρια από τη διπλοασφαλισμένη – των δύο Κυριακών -βαλίτσα μου.

Κοντολογίς, σε πάντα διαμαρτυρόμενο λέω:

 

«Σκάσε, και κολύμπα»! Θα το επιβεβαιώσει και ο Μάριος!

 

Ο Μάριος Κάρογιαν δεν κρατά …ισορροπίες, παρόμοιες με τις προσυνεδριακές, σύμφωνα μ’ ένα από τα έγγραφα του Ντάουνερ, ύστερα από συνάντησή τους (Γενάρης του 2009):

 

«Ο κ. Κάρογιαν επίσης σημείωσε ότι η θέση του, ως Προέδρου του ΔΗΚΟ, μπορεί ν’ αμφισβητηθεί, αλλά εξέφρασε αισιοδοξία ότι θα διατηρούσε την Προεδρία του ΔΗΚΟ, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τον Πρόεδρο Χριστόφια. Γνωρίζοντας το επιχείρημα ότι η βάση του ΔΗΚΟ αντιτίθεται σε συμβιβασμό στο Κυπριακό Πρόβλημα, ο κ. Κάρογιαν επέμεινε ότι η βάση θα ακολουθήσει την ηγεσία και ότι θα αντιμετώπιζε την πρόκληση από απορριπτικούς που θα κατέβαιναν ως υποψήφιοι».

 

Μάλιστα!

 

Η βρετανική προπαγάνδα – «όσοι δεν αποδέχονται τη «λύση» μας, δεν …θέλουν λύση» – πέρασε από το Λονδίνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής, απ’ εκεί στην κοίτη του Πεδιαίου, και …αισίως – απαισίως, κατ’ ακρίβειαν ανέβηκε στα χείλη και – μη …αναμενομένων, μάλιστα – κομματικών ηγεσιών!

 

(Ανήμερα του Πολυτεχνείου ακούμε το… στρατονομικό ανακοινωθέν των …δύο ηγεσιών, προφανώς: αποφασίσαμεν και διατάσσομεν!)

 

Φιλελεύθερος

18/1/2009

 

 

Είχα πάρα πολύ καιρό να τον διαβάσω. Πέρασε ανεπιστρεπτί ο καιρός που αν δεν διάβαζα Σέρτη δεν πήγαινε καλά η μέρα μου.

 

Από τότε ωρίμασα, έγινα πιο κυνικός, πιο ορθολογιστής, μάλλον προδότεψα σύμφωνα με τη λογική του Σέρτη. Κάποια περίοδο επί Τάσσου διερωτόμουν πραγματικά αν ο άνθρωπος είναι άρρωστος με εκείνα που έσουρνε στους προδότες, στους νενέκηδες, στους τουρκοπροσκυνημένους, στους επιχορηγημένους και γενικά σε όσους τολμούσαν να ορθώσουν αντίθετη άποψη. Και πάντα βεβαίως η άλλη άποψη ήταν είτε πληρωμένη είτε προδοτική. Αποκλείεται να έχουν οι αντίπαλοι του Σέρτη άλλα τίμια κίνητρα ή κριτήρια!

 

Το χθεσινό του κείμενο αποδεικνύει πως τίποτα δεν άλλαξε. Αλήθεια πόσες χιλιάδες φορές έγραψε την ίδια μαλακία για την βρετανική προπαγάνδα που μας ήρθε μέσω λεκανοπεδίου των Αθηνών στην κοίτη του Πεδιαίου;

 

Τουλάχιστον θα ήταν καλή ιδέα αν ανανεωνόταν κάθε λίγα χρόνια.

 

 

Μια αυθαίρετη σύγκριση των δυο αρθογράφων δεν μπορεί παρά να είναι μοιραία για τον Σέρτη: παθογονικά αγκυλωμένος, εναγκαλιάζει όμορφες λέξεις κενές νοήματος, δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα, φτάνει μέχρι του σημείου να υιοθετεί την θεωρία πως ΔΕΝ υπάρχουν απορριπτικοί, τη στιγμή που αυτό δεν είναι επιθετικός προσδιορισμός, αλλά αντικειμενική περιγραφή.

Άνθρωπος του χθες, με καμιά δυνατότητα προσφοράς σε μια μετά τη λύση Κύπρο.

 

Με τον Κωνσταντίνου συμφωνώ γενικώς, άρα αν αναφέρω πως ξέρει να γράφει καλά και έχει και χιούμορ, μάλλον δεν θα θεωρηθεί αντικειμενική εκτίμηση. Ναι, και εδώ γράφω αυθαίρετα, αλλά τουλάχιστον ο Κωνσταντίνου έχει και την  δυνατότητα του αυτοσαρκασμού και της αυτοαναίρεσης και επίσης δεν έχει πρόβλημα να κάνει κριτική και σε εκείνους που στηρίζει.

 

Και πραγματικά πιστεύω πως ο Κωνσταντίνου προκαλεί χαμόγελα και σε εκείνους οι οποίοι διαφωνούν μαζί τους, σε αντίθεση με το ποτιτσίνωμα που νοιώθει κάποιος διαβάζοντας τον Σέρτη.

 

Advertisements
6 Σχόλια leave one →
  1. Νοέμβριος 19, 2009 18:42

    Ο Κωσταντίνου το παρακάνει λίγο, κυρίως όταν αγγίζει τη χυδαιότητα. Όχι ότι είμαι κανένας πουριτανός αλλά δίνει το δικαίωμα στον Περδίκη π.χ. να τον απορρίψει ως γραφικό/φανατικό. Τώρα βέβαια ποιός είναι ο γραφικός/φανατικός θα μου πείς αλλά νομίζω καταλαβαίνεις τι εννοώ.
    Τώρα ο Σέρτης δείχνει να έχει χάσει τη μπάλα. Θυμίζει λίγο Λυκαύγη, λίγο Παπασάββα αλλά κυρίως θυμίζει αρτηριοσκληρωμένο φιλόλογο…

    Μου αρέσει!

    • Τοξοτης permalink
      Νοέμβριος 19, 2009 18:51

      Μπορεί…μπορεί να έχεις δίκαιο οτι το παρακάνει ο Κωνσταντίνου. Όμως ξέρεις όταν τους αντιμετωπίζεις καθημερινά όλους αυτούς και πρέπει να χειριστείς τις δηλώσεις τους…φτάνει στα όρια σου. Και τα ξεπερνάς πολλές φορές διότι ο καθωσπρεπεισμός επιβάλλει να θεωρήσεις σοβαρό οτι πουν. Κι ας είναι πελλάρες… Η απαξίωση τους ίσως να είναι δυνατόν να έρθει μέσα από τον σαρκασμό. Έστω και τον ακραίο. Άλλωστε οι πολιτικοί του είδους περδίκη- περδίκη δεν είναι από αυτούς που μπορούν να ισχυριστούν ότι αδικούνται από τα ΜΜΕ. Έχουν τέτοια υπερπροβολή που οφείλουν να ανεχτούν και την ακραία κριτική. Και κάτι άλλο. Άμα θέλει ας απαντήσει….

      Μου αρέσει!

  2. Νοέμβριος 20, 2009 17:19

    Με πρόλαβες στο «τσακ»… η δική μας ανάρτιση για το θέμα των γάτων είναι στο πιο κάτω λινκ…

    http://cyprusgreens.blogspot.com/2009/11/blog-post_20.html

    Μου αρέσει!

  3. Νοέμβριος 23, 2009 10:19

    Ένα λαμπρό μυαλό όμως δεν είναι -από μόνο του -απόδειξη ορθότητας.

    Ο Σέρτατσος είχε (έχει;) εκείνη τη σπίθα στο μάτι που μπορεί να σε κερδίσει… ειδικά αν έτυχες και μαθητής του στο Λύκειο όπως εγώ.

    Είναι όμως αθεράπευτα εμπαθής. Επειδή τόσα χρόνια ένοιωθε περιθωριοποιημένος … με το που προέκυψε το 76% ξεβρακώθηκε εντελώς. Ούτε που τον ενδιαφέρει πλέον να κοιτάξει δεξιά και αριστερά του για να καταλάβει πως γύρω από την ομάδα «καθοδηγητών» στην οποία είναι πρωτοπαλίκαρο … έχουν μαζευτεί κάθε είδους λυσσασμένα σκυλιά που μπορούν να μας οδηγήσουν ακόμη και σε νέο 74.

    Δεν θα ασχοληθώ άλλο με την συνεχή άρνηση του να δει/παραδεχτεί τα λάθη της «δικής μας πλευράς». Ειδικά όμως τα λίγα ή/και λανθασμένα που έγραψε για θέματα όπως τα επεισόδια στην Αγγλική Σχολή και τον ξυλοδαρμό των δύο φοιτητών στην Αρμενίας… μου δίνουν κάθε δικαίωμα να του πω «αλλιώς με δίδαξες δάσκαλε».

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 24, 2009 07:30

      Καλημέρα Αγρινό.
      Τον είχα γνωρίσει και εγώ – και ήταν μεγάλη μου τιμή.
      Εκανα κάτι συνεργασίες για την εφημερίδα που εξέδιδε με τον Ντίνο Μιχαήλ, το «Παρασκήνιο».
      Η εντύπωση που ειχα πάρει ήταν ακριβώς αυτή που γράφεις: ενοιωθε περιθωριοποιημένος. Ενοιωθε όμως και κάτι άλλο: ασφάλεια! Δεν ήταν δυνατό να αναμένεις και πολλά όταν έχεις απέναντί σου τον Ντενκτάς.
      Και ναι, ήταν και εμπαθής: στόχος τότε ο Βασιλείου!
      Κρίμα…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: