Skip to content

Πελλότοπος, πελλόκοσμος.

Δεκέμβριος 14, 2009

 

 

Κάπου διάβασα τον τίτλο. Δεν τον  κλέβω, απλώς αντιγράφω, χωρίς άδεια από άγνωστο χώρο, άγνωστο μυαλό.

 

Από πολύ παλιά με ένοιαζε ο τόπος μου. Αυτό το κωλονήσι – ξερονήσι.

 

Πάντα ένοιωθα την ανάγκη να τον υπερασπιστώ, πάντα επιθυμούσα να συμμερίζονταν όλοι την έγνοια και το καθήκον που ένοιωθα εγώ έναντι της Κύπρου. Ένοιωθα «πατριωτισμό» – αλλά εδώ και καιρό δεν τον ονόμαζα έτσι, αφού πρόκειται για μια συστηματικά παρεξηγημένη λέξη.

 

Και πάντα στενοχωριόμουν όταν κάποιοι επέλεγαν, ή αναγκάζονταν να μείνουν μακριά. Πάντα με ενοχλούσε όταν άκουα απαξίωση και ισοπέδωση σε βάρος του νησιού που με γέννησε και με φιλοξένησε για όλη μου σχεδόν τη ζωή. Μπορούσα να το κάνω, και το έκανα: γινόμουν ισοπεδωτικός προσπαθώντας να πείσω κόσμο να μείνει εδώ, να κρατηθεί από τις ρίζες.

 

Προσπαθώντας να εξερευνήσω αυτές τις ρίζες, με έπιανε τακτικά ο ενθουσιασμός, όταν γνώριζα ένα  καινούργιο κομμάτι του νησιού. Αυτό ίσχυε περισσότερο για τη φύση και τους τόπους, παρά με πολιτισμό, αρχαία και τα σχετικά. Αν θέλετε, είχα ξεκαθαρίσει από νωρίς πως έχει και αλλού, και άλλους καλούς. Και η φύση και οι τόποι είναι κάτι του σήμερα, είναι μέρος της ζωής, τα λοιπά είναι μεν  σημαντικά, αλλά έχουν να κάνουν με την ιστορία και τη μουσειακή αξία του τόπου.

 

Το αίσθημα  ήταν ενθουσιώδες όταν γνώρισα για πρώτη φορά τον Ακάμα, όταν περπάτησα τα μονοπάτια του, όταν ανέβηκα στην μούττην της Σωτήρας, όταν κολύμπησα στα διάφανα νερά του. Όταν είδα το θαύμα των κέδρων στον Τρίπυλο, όταν πρωτοπέρασα την κοιλάδα του Πλατύ, όταν περπάτησα μέσα στον άγνωστο Πηθκιά κάτω από τα βουνά του Μασιαιρά.

 

Και μετά, πολύ αργότερα,  όταν βρέθηκα για πρώτη φορά μετά από 3 δεκαετίες στον Πενταδάκτυλο, όταν έμεινα ενεός μπροστά στην ομορφιά που περιέβαλλε τον Λάρνακα της Λαπήθου, το χωριό του παπά μου. Όταν ταξίδεψα στην Καρπασία, όταν κολύμπησα στην άσπρη άμμο του Αποστόλου Ανδρέα.

 

Ταξίδεψα αρκετά. Είδα πολλούς τόπους, και όμως η  απλή και λιτή ομορφιά της Κύπρου ξεχώριζε.

 

Γενικά, όπως με πολλά πράματα που αγαπώ, όταν αγαπώ είμαι εξ ολοκλήρου εκεί. Και αυτό κάποτε τυφλώνει. Και όμως, το γνώριζα αυτό, άλλωστε η πολύχρονη εμπλοκή μου με τα κοινά, το πάλεμα με νοοτροπίες και συντηρητισμό δεκαετιών, με έφεραν πολλές φορές ενώπιον αρνητικών φαινομένων και καταστάσεων.

 

Εγώ όμως τίποτα! Η Κύπρος και η Κύπρος!

 

Όλα αυτά τσαλακώθηκαν την τελευταία βδομάδα. Για πρώτη φορά στη ζωή μου νοιώθω να καλύπτονται τα διαχρονικά μου θετικά συναισθήματα για αυτό τον τόπο, από θλίψη και αηδία. Για πρώτη φορά θα έλεγα σε ένα φίλο που προβληματίζεται να ξενιτευτεί: κάνε ό,τι θέλεις.

 

Ήταν λίγο η υποκρισία: θα ενημερώσει τον κόσμο για την ομοσπονδία λέει η κυβέρνηση, και έπεσαν πάνω της να την φάνε οι σύντροφοι της. Ο κόσμος δηλώνει πως δεν γνωρίζει τι σημαίνουν οι όροι, το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ κραυγάζουν: μέγιστο λάθος η ενημέρωση! Υποστηρίζουν μεν επίσημα λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αλλά, λένε,  να μην πούμε στον  κόσμο τι σημαίνει! Δεν έχουν τα αρχίδια να πουν πως στην πραγματικότητα προτιμούν τη μη λύση, πως προτιμούν να χάσουν παρά να μοιραστούν, και φλομώνουν τον κόσμο με μαλακίες. Όχι πως δεν το ήξερα αυτό. Πλην όμως πιστώνεις ακόμα και τους κκιλίντζιρους αυτούς με μια ελάχιστη αξιοπρέπεια, τούς πιστώνεις με ίχνη εντιμότητας.

 

Μέγιστο λάθος!

 

Αλλά υποκρισία αντιμετώπισα πολλές φορές.

 

Ήταν λίγο η παράνοια και η βλακεία. Εντάξει, για τη βλακεία έγραψα ξανά εδώ. Μια διαχρονική βλακεία, μια ενδημική ίσως βλακεία. Ακούστε όμως αυτό: η γνωστή αλυσίδα IKEA προσπαθώντας να προωθήσει στον βορρά τα ήδη δημοφιλή προϊόντα της προσπάθησε να διανέμει τους γνωστούς της καταλόγους από σπίτι σε σπίτι. Όλοι βεβαίως γνωρίζουν πως μια είναι η   IKEA, και ένα το κατάστημα στην Κύπρο, και μάλιστα στη νότια Κύπρο. Για να παρακάμψουν και τυχόν πολιτικά ζητήματα τι έκαναν οι έξυπνοι Σουηδοί και οι συνεργάτες τους: ΔΕΝ μετέφεραν καταλόγους από νότο στον βορρά. Έκαναν κανονική ψευδο – εισαγωγή καταλόγων στην αγγλική και άρχισαν τη  διανομή. Τους πήραν είδηση οι βόρειοι καταστηματάρχες, ντυθήκαν με την εθνικιστική – συμφεροντολογική τους στολή, και ω του θαύματος, οι κατάλογοι κατέληξαν να κάνουν παρέα στα ψάρια στη θάλασσα της Κερύνειας.

 

Και το κερασάκι, ο κοινός παρονομαστής της βλακείας που αποδεικνύει πως έλληνες και τούρκοι είμαστε ένας και μοναδικός λαός: η Βολκάν γράφει πως «από κάθε ευρώ που ξοδεύεται στον νότο, κάποια σεντ πηγαίνουν στην Εθνική Φρουρά!»

 

Ήταν η Βολκάν για τα ψώνια στον νότο, ή ο Φιλελεύθερος για τα ψώνια στον βορρά;

 

Και μετά θυμώνει ο Κουνναφής όταν του λέμε πως έχει τα ίδια μυαλά με τον Ερογλου.

 

Αλλά βλακεία αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα.

 

Την πλάστιγγα την έγειρε οριστικά το α-γεγονός. Δεν σημαίνει τίποτα η λέξη που έγραψα. Την χρησιμοποιώ όμως  αφού δεν μπορώ να σκεφτώ ή να εφεύρω μια λέξη που να περιγράφει την ντροπή, την φρίκη και τις άπειρες απορίες και έγνοιες που μου δημιούργησε η τυμβωρυχία στον τάφο του Τάσσου Παπαδόπουλου.

 

Δεν γνωρίζω ποια θα είναι η κατάληξη, μόνο εικασίες μπορώ να κάνω για τα κίνητρα. Το μόνο που ελπίζω είναι πως η ιστορία αυτή θα έχει να κάνει με λύτρα. Είναι η μόνη θεωρία που βασίζεται στον ορθολογισμό. Τον εγκληματικό μεν ορθολογισμό, αλλά πάντως ορθολογισμό.

 

Οτιδήποτε άλλο, ή ακόμα και τίποτα θα σημαίνει πως πάμε 50 χρόνια πίσω.

 

Θα σημαίνει διάγνωση ανίατης ασθένειας για μια κοινωνία χωρίς ανοσοποιητικό σύστημα.

 

Θα σημαίνει επαναπροσδιορισμό των πάντων, αμφισβήτηση κάθε αρχής, αναθεώρηση όλων των πιστεύω.

 

 

 

 

Advertisements
20 Σχόλια leave one →
  1. Δεκέμβριος 14, 2009 15:16

    Ένα ειλικρινέστατο κείμενο που σίγουρα εκφράζει πολλούς από μας…
    Ήταν μεγάλο το σοκ. Ψυχραιμία…
    Ας ελπίσουμε, ότι δε θα έλθουν χειρότερα.
    Το θετικό είναι, ότι τα μνημόσυνα/συλλαλητήρια απέτυχαν.
    Ο κόσμος αντέδρασε μουδιασμένα στα πολιτικά (τελείως ανεύθυνα) καλέσματα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2009 20:47

      Λεμέσια,

      Ευχαριστώ.

      Ωσπου δεν έρχεται τίποτα, ίσως και να είμαστε στα χειρότερα.

      Μου αρέσει!

  2. bororo permalink
    Δεκέμβριος 14, 2009 16:01

    Από λεξικό: λύτρα τα [lítra] O39 : 1. χρηματικό ποσό που πληρώνεται για την απελευθέρωση, για την εξαγορά αιχμαλώτων ή θυμάτων απαγωγής: O βιομήχανος εκτελέστηκε από τους απαγωγείς, παρόλο που καταβλήθηκαν έγκαιρα τα ~ που ζήτησαν.

    Όλη η λογική πίσω από μια απαγωγή και την απαίτηση για λύτρα βασίζεται στην δυνατότητα απειλής για την σωματική ακεραιότητα ή/και την ΖΩΗ τους απαχθέντος. Στην πρωτοφανή περίπτωση της αρπαγής όχι κάποιου εν ζωή αλλά ενός σορού ή οστών η απειλή αυτή θα ήταν: α) χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο και β) χωρίς καμιά επιτακτικότατα ή πιεστικότητα εκ μέρους των «απαγωγέων». Αδυνατώ να καταλάβω γιατί υπάρχει ακόμη ως ενδεχόμενο αυτή η πιθανότητα καθώς επίσης η μόνη γνωστή πρόσφατη περίπτωση κατέληξε σε αποτυχία.

    Άρα: πολιτικά και μόνο τα κίνητρα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2009 20:52

      bororo,

      Μια σορός όμως, έχει και συμβολική, συναισθηματική αξία.

      Εντάξει, ελπίζω σε αυτή την εκδοχή λόγω ευσεβοποθισμού παρά ορθολογισμού.

      Ασε που κάθε ώρα που περνά κάνει και αυτή τη θεωρία ανυπόστατη.

      Μου αρέσει!

      • bororo permalink
        Μαρτίου 10, 2010 16:12

        Νιώθω την ανάγκη να απολογηθώ και να στηλιτευσώ εαυτόν για το τελικό μου συμπέρασμα με απόλυτο ύφος ότι τα κίνητρα ήταν πολιτικά για ηρωοποίηση του νεκρού (του στυλ: «και νεκρός ενίκαν»). Απέκλεια τα λύτρα γιατί δεν έβλεπα πως μια τέτοια εγκληματική «επένδυση» θα μπορούσε να αποφέρει κέρδη στους αυτουργούς.

        Η σειρά των υπόλοιπων να απολογηθούν. Εξάλλου το δικό μου σχόλιο δεν δημοσιοποιήθηκε (πέραν των αναγνωστών των σχολίων του μπλογκ) αλλά ούτε ειπώθηκε από χείλη επίσημα και «αντιπροσωπευτικά»/εξελεγμένα.

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Μαρτίου 10, 2010 21:21

        bororo,

        θυμήσου τον τίτλο της ανάρτησης: «Πελλότοπος, πελλόκοσμος» 😦

        Μου αρέσει!

  3. Ανώνυμος permalink
    Δεκέμβριος 14, 2009 16:35

    «ντάξει, για τη βλακεία έγραψα ξανά…»

    Ενώ εσύ είσαι έξυπνος! Α, ξέχασα, και μετριόφρων!

    Ουδέν άλλο σχόλιο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2009 20:56

      Ανώνυμε/η,

      Ναι, νομίζω είμαι έξυπνος. Τέλειωσα το γυμνάσιο – λύκειο Κύκκου αρρένων, άνκαι μέχρι να τελειώσουμε ήρταν και οι κορούδες, και έγινε Κύκκου Α’, με 19 8/13.

      Εντάξει στο πανεπιστήμιο χαλάρωσα και ξεβουτύρεψα και μόλις πήρα ένα ταπεινό 2.1.

      Τώρα που τελειώσαμε με τις συστάσεις, μου λες τι ακριβώς ΔΕΝ είναι βλακώδες;

      Μου αρέσει!

  4. Δεκέμβριος 14, 2009 16:47

    Προβληματίζεις με ρε. Πάνω που αρχίζουν οι σκέψεις για επαναπατρισμό. Θα εκτιμούσα πολλά μιάν ανάρτηση που άτομο σάν εσένα -αγαπάς τον τόπο πολλά, καταλάβω το- να εκθειάζει τα όμορφα. Πέ μου τα φίλε μου να μέν τα ξεχνώ. Νιώθω τζι εγώ μεγάλη απογοήτευση τούντες μέρες.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2009 20:59

      Διάσπορε,

      Δεν μπορείς να φανταστείς – ή ίσως να μπορείς – πόσο πόνο νοιώθω αυτές τις μέρες.

      Ασε που νοιώθω και βλάκας (είδες ανώνυμε;) που ασχολούμαι.

      Ολοι μου λένε, κοίταξε τα δικά σου και χέσε τους όλους.

      Μου αρέσει!

  5. Δεκέμβριος 14, 2009 17:53

    Εν όμορφος ο τόπος μας. Εν μπορείς παρά να τον αγαπήσεις!
    Καμοιά φορά σκέφτουμε τι του βρίσκουμεν; Τι διαφορετικόν υπάρχει;
    Γιατί οι τουρίστες έρχονται;

    Εν ο τόπος μας! Έσιει μιαν ξεχωριστήν αγάπη που μόνος του.

    Τζιαι εν όπως είπες στον τίτλον.

    Εν πελλότοπος τζιαι είμαστεν πελλόκοσμος.

    Τζίνον που μας σώζει πολλές φορές εν τούτη η πελλάρα που υπάρχει
    φυσιολογικά παντού.

    Όλοι σοκαριζόμαστε από αυτά που γίνονται και τώρα κι άλλοτε.
    Μα πάντα γίνονταν. Μην το ξεχνάς.
    Ακόμα και τη στιγμή που περπατούσες στον Ακάμα και τον άφηνες να αγγίξει τα σώψυχα σου, κάποιος κάπου βεβήλωνε το όνομα της Κύπρου.

    Ας μην λυγίζουμε λοιπόν κι ας μην λιγοψυχούμε επειδή … κάποιοι το θέλουν… κάποιοι το επιδιώκουν.

    Εν ο τόπος μας δαμέ!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2009 21:01

      Γεια σου νεράιδα. Εν εγώ που έγραψα τα πιο πάνω.

      Ως πριν 5-6 μέρες.

      Μου αρέσει!

  6. Τοξοτης permalink
    Δεκέμβριος 16, 2009 17:53

    Αδέρφια είμαι κι εγώ ένας από εσάς που πολύ συχνά ξιτιμάζει αυτή την περίεργη ράτσα που είμαστε. Όμως διαπιστώνω ότι είναι φορές που καταφέρνουμε να αποστασιοπιούμαστε από γεγονότα με ένα τρόπο ιδιαίτερα ευεργετικό για τη συλλογική ψυχική μας υγεία. Νομίζω πως το πρόσφατο γεγονός με την κλοπή του λειψάνου του Τάσου είναι χαρακτηριστικό. Ναι μας σόκαρε στην αρχή όλους. Όμως δεν συνεπήρε κανέναν για να αρχίσει να κάμνει πελλάρες όπως ίσως θα ανέμενε κάποιος. Αμέσως όλοι κατάλαβαν ότι είναι ένα φρικτό γεγονός το οποίο όμως δεν μας αφορά. Δεν μας αφορά με την έννοια ότι θα πρέπει να κάνουμε κάτι πέρα από το να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στην οικογένεια και να ευχηθούμε να κλείσει το συντομότερο δυνατόν αυτή η ιστορία. Τέλος όπως κάνουν οι υγιείς οργανισμοί…ανακαλύψαμε και τα μακάβρια ανέκδοτα.
    Δηλαδή πελλότοπος πελλόκοσμος…αλλά έχει τζιε νουν ο πελλός

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 16, 2009 22:17

      Γεια σου Τοξότη,
      Εντάξει με τα ανέκδοτα, εντάξει τζιαι οι σχετικά χαμηλοί τόνοι μετά το πρώτο 24ωρο – πλην όμως η δουλειά έγινε! Κάποιοι την έκαναν, και ελλείψη κλεισίματος όλα (περιλαμβανομένου ενός σωρού κακών σεναρίων) είναι ανοικτά.
      Αυτό μου προκαλεί την μπρρρρρ αβεβαιότητα!

      Μου αρέσει!

  7. Τάκης Χατζηδημητρίου permalink
    Ιανουαρίου 7, 2010 23:04

    Ναι! Εχεις δίκηο. Είναι όμορφη η πατρίδα μας. Μόνο που δε το ξέρουμε. Γι αυτό και ακούμε καθημερινά τόσες πολιτικές φλυαρίες που προσποιουνται την αδιαλλακτη «φιλοπατρία». Πατριωτισμός είναι ν’ αγαπας την πατρίδα σου. Τους τόπους , τα δέντρα, τις πέτρες τα λουλούδια, τον αέρα. Όμως για να τ’ αγαπήσεις όλα αυτά πρέπεινα τα γνωρίσεις. Τότε θα θέλεις να είσαι κύπριος ολόκληρης της Κύπρου κι όχι της μισής. Τότε θα θέλεις και λύση.
    Τάκης

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 8, 2010 07:02

      «Τότε θα θέλεις να είσαι κύπριος ολόκληρης της Κύπρου κι όχι της μισής. Τότε θα θέλεις και λύση.»

      Τελεία.

      Μου αρέσει!

      • Σάντρος Δίκαιος permalink
        Ιανουαρίου 8, 2010 16:03

        Αγαπητέ Γιάννο

        Η κόντρα μεταξύ αυτών που θέλουν να ενώσουν την Κύπρο και αυτών που προτιμούν να τη δουν διχοτομημένη μου φέρνει στο μυαλό τη Κρίση του Σολωμόντα.
        Απο τη μιά η πραγματική μητέρα που με κανένα τρόπο δε μπορεί να διανοηθεί το μοίρασμα του σπλάχνου της και απο την άλλη η δήθεν μητέρα που προτιμά να το μοιράσει στα δύο…

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Ιανουαρίου 9, 2010 18:01

        Αγαπητέ Σάντρο,

        Και δεν καταλαβαίνει πως ακόμα και μισό να νομίσει πως της μένει, ΔΕΝ θα είναι έτσι τα πράγματα…

        Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Tweets that mention Πελλότοπος, πελλόκοσμος. « Στροβολιώτης -- Topsy.com
  2. Οι «θεσμοί». « Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: