Skip to content

Ο Σενέρ Λεβέντ, η Στράκκα, ο Τζόρτζεβιτς και άλλες θεωρίες συνομωσίας.

Δεκέμβριος 22, 2009

       

 

Η υπόθεση της κλοπής της σορού του Τάσσου Παπαδόπουλου σωστά χαρακτηρίστηκε από την αρχή ως φρικιαστική ιστορία. Μια ιστορία που συγκλόνισε και προβλημάτισε.

 

Και προβληματίζει ακόμη, αφού κόντρα σε κάθε λογική ανάλυση, φαίνεται πως δεν υπάρχουν ακόμα στοιχεία, ή μήνυμα από τους δράστες της κλοπής.

 

Πιστεύω όμως, πως κάτι δεν πάει καλά με αυτή την ιστορία. Κατά πρώτο λόγο έχουμε τις συνήθεις θεωρίες συνομωσίας. Ο Πολίτης είχε γράψει την Κυριακή πως οι φήμες για απαίτηση λύτρων ΔΕΝ επιβεβαιώνονται, άσχετα αν η Σημερινή και η οικογένεια Παπαδόπουλου δεν γνωρίζουν ανάγνωση και δεν κατάλαβαν τι έγραφε το κείμενο. Όμως για να διαψεύσεις κάτι, σημαίνει πως κάποιος κάπου το είπε ή το σκέφτηκε. Ποιός άραγε, και γιατί;

 

Αφού ακόμα όμως και να υπήρξε απαίτηση λύτρων, κάτι που φυσιολογικά όλοι θα προσπαθήσουν να κρατήσουν μυστικό για ευνόητους λόγους, δεν πιστεύω πως  θα ανατίθετο στην κ. Φωτεινή να μεταβεί στο εξωτερικό και να διαπραγματευτεί με τους «απαγωγείς». Άρα λογικά κάτι τέτοιο δεν παίζει.

 

Άλλη θεωρία συνομωσίας βγήκε από τον πολλές φορές αλλοπρόσαλλο Σενέρ Λεβέντ, πρώτα στην εφημερίδα του την Αφρίκα, και μετά στον Πολίτη. Το χθεσινό του άρθρο το παραθέτω ολόκληρο στο τέλος. Εγώ έμαθα για αυτή την είδηση από Τουρκοκύπριο φίλο ο οποίος είχε γράψει σε μια λίστα το Σάββατο τα εξής:

 

«According to Afrika Papadopulos’ remains were secretly flown by his close relatives and with the knowledge of his widow to Paris and reburied there.

Afrika which does not reveal its sources mentions two reasons for reburying Papadopoulos in Paris.

1. To resurrect the EOKA spirit and to prevent any agreement to be reached soon unfavourable to the GC community.

2. It was Papadopoulos’ will to be buried in Paris. It is speculated that Papadopoulos asked to be buried in Paris until the Turkish occupation ends.»

 

Αυτά τα τρελά ΔΕΝ τα επαναλαμβάνει ο Σενέρ στο άρθρο του στον Πολίτη, αντίθετα επικεντρώνεται στην όντως περίεργη συσκότιση περί της είδησης αυτής. Και λέω περίεργης όχι γιατί πιστεύω πως η «είδηση» της Αφρίκα έχει έστω και ίχνος αληθείας, αλλά γιατί δεν μεταδόθηκε τίποτα περί αυτής. Όσο αβάσιμη και να είναι η είδηση, είναι παράξενο που δεν έπαιξε κάπου (εντάξει παρακολουθώ κυρίως το Τρίτο του ΡΙΚ, και καθόλου τηλεόραση, άρα δεν ξέρω σίγουρα για τους άλλους).

 

Και η είδηση είναι αβάσιμη γιατί αν ήταν αλλιώς τότε το πρόβλημα μας θα ήταν 100 φορές πιο σοβαρό. Γιατί σίγουρα για να «πακετάρεις» και να εξαγάγεις μια high profile σορό, χρειάζεσαι εμπλοκή της μισής κρατικής μηχανής και υπηρεσιών, και ΔΕΝ πιστεύω πως θα μπορούσε να γίνει τέτοιο πράγμα.

 

Άρα η σορός πρέπει να βρίσκεται ακόμα στη Κύπρο, είτε πρόχειρα θαμμένη κάπου, είτε συντηρημένη από ανθρώπους που γνωρίζουν τέτοια πράγματα και έχουν λόγο να φυλάξουν τη σορό. Όμως σε αναμονή τι; Ποιοι θα μπορούσαν να βρίσκονται πίσω από μια τέτοια πράξη;

 

Χθες έγιναν έρευνες και στην Στράκκα λέει. Η Μάχη τις χαρακτηρίζει περίεργες, ο Πολίτης τις αναφέρει μόνο ειδησεογραφικά. Ο Πολίτης όμως γράφει πως ανακρίθηκε και κάποιος Τζόρτζεβιτς οι οποίος φαίνεται πως είχε οικονομικές διαφορές με το γραφείο του Παπαδόπουλου την δεκαετία του 90.

 

Νομίζω εδώ θα πρέπει να ψάξουν περισσότερο οι ανακριτές. Κάποιος που έκλεψε ένα πτώμα δεν έχει και πολλά επιχειρήματα, αφού λίγη επιπλέον ζημιά  μπορεί να του κάνει. Ενώ όμως η δύναμη του κλέφτη σε βάρος του πτώματος είναι μάλλον περιορισμένη, είναι αντίθετα πολύ μεγάλη σε βάρος των ζωντανών.

 

Και δεν αναφέρομαι στην αυτονόητη συναισθηματική αξία.

 

Η κλοπή ενός πτώματος θα μπορούσε να ήταν μήνυμα στους ζωντανούς, και σε αυτή την περίπτωση στο γραφείο του μακαρίτη, πως πρέπει να κάνουν ή να μην κάνουν κάποια πράγματα σε παλιές ή νέες υποθέσεις οι οποίες πιθανόν να πίννουν νερόν,  γιατί σε αντίθετη περίπτωση η αντίδραση τους δεν θα έχει όρια.

 

Η κλοπή των λειψάνων ήταν απόδειξη προς την κατεύθυνση αυτή, και αν ισχύει αυτό το σενάριο συνομωσίας, τότε η σορός του Τάσσου Παπαδόπουλου είτε δε θα βρεθεί ποτέ, είτε θα βρεθεί κάπου προσεκτικά εγκαταλειμμένη.

 

 

 

 

«Συσκότιση

 

Προχθές πέρασα μερικές ώρες στο νότο. Περπάτησα στη Λεωφόρο Μακαρίου. Κουβέντιασα με ορισμένους Ελληνοκύπριους. Υπήρχε πολυκοσμία στη λεωφόρο. Ήταν ασφυκτικά γεμάτες όλες οι καφετέριες στα πεζοδρόμια. Δεν υπήρχε άδειος χώρος. Αμέτρητοι ήταν και αυτοί που μπαινοβγαίνανε στα καταστήματα, οι βιτρίνες των οποίων ήταν στολισμένες με χριστουγεννιάτικα δέντρα. Υπέβαλα την εξής ερώτηση σε όλους με τους οποίους μίλησα: «Άκουσες που λένε ότι η σορός του Τάσσου Παπαδόπουλου έχει απομακρυνθεί από τους οικείους τους και αφού μεταφέρθηκε μυστικά στο εξωτερικό, θάφτηκε στο Παρίσι;». Πρώτα σάστισαν και ύστερα μου είπαν «όχι, δεν ακούσαμε κάτι τέτοιο εμείς». Κανείς δεν είχε ιδέα. Κι’ όμως, ζούμε στην ίδια χώρα, στην ίδια πόλη. Όλοι το άκουσαν στο βορρά. Το βγάλαμε πρωτοσέλιδο στην «Αφρίκα». Αλλά κανένας από τους συμπολίτες μας που μιλάει ελληνικά στο νότο δεν γνώριζε γι’ αυτό. Και μάλιστα παρά το γεγονός ότι αυτό το ζήτημα ενδιαφέρει πιο πολύ εκείνους παρά τους Τουρκοκύπριους. Γιατί δεν το γνωρίζουν; Μήπως δεν μεταδίδονται καθόλου εκεί όσα γράφουν οι τουρκόφωνες εφημερίδες; Μεταδίδονται βεβαίως. Εκτός όμως εκείνα που δεν θεωρούνται κατάλληλα για την ελληνοκυπριακή κοινότητα. Το γραφείο πληροφοριών της Δημοκρατίας κάθε μέρα χτενίζει τον τουρκικό Τύπο και διανέμει στα ΜΜΕ την περίληψη των επιλογών που κάνει. Φαίνεται ότι δεν θεωρήθηκε κατάλληλο το πρωτοσέλιδο της «Αφρίκα» σε σχέση με τον Παπαδόπουλο. Τελικά σύντομα έμαθα και εγώ την ουσία της υπόθεσης. Το ΡΙΚ, για παράδειγμα, έβαλε εμπάργκο στο δημοσίευμά μας. Αποφάσισαν να μην μεταδώσουν καθόλου την είδηση αυτή. Και δεν τη μετάδωσαν. Ε, από πού να ενημερωθεί ο κόσμος σε αυτή την περίπτωση;

Μετά από σύντομη διερεύνηση που διενήργησα, κατάλαβα καλύτερα ορισμένα πράγματα που δυσκολευόμουν να κατανοήσω στο παρελθόν. Παλιά μου προκαλούσε μεγάλη έκπληξη το γιατί τα αδέλφια μας οι Ελληνοκύπριοι δεν ήταν καθόλου ενήμεροι για τη ζωή στις κατεχόμενες περιοχές μέχρι το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και γιατί ήταν τόσο ανενημέρωτοι. Εκείνα τα χρόνια είχα βρεθεί αντιμέτωπος με τέτοια πράγματα που έμεινα άναυδος. Κανείς δεν γνώριζε τι συνέβαινε στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Νόμιζαν ότι ο τουρκικός στρατός μάς έκοβε το δρόμο και διενεργούσε συνεχώς ελέγχους στην ταυτότητά μας. «Δηλαδή δεν σε σταματάει κανείς όταν περνάς μέσα από την Άσσια στο δρόμο για την Αμμόχωστο», έτυχε να με ρωτήσουν κάποιοι κάποτε. Κανείς δεν γνώριζε για τους ομαδικούς μας τάφους στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανδαλάρη. Μόλις το 2003, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, μπόρεσαν να μάθουν και γι’ αυτά τα εγκλήματα που διέπραξαν Ελληνοκύπριοι. Μάλιστα υπάρχουν και μερικοί που ακόμη και τώρα δεν το πιστεύουν αυτό. Τι είδους πράγμα είναι η πληροφόρηση και ο οργανισμός προπαγάνδας στο νότο που κατάφερναν να αποκρύβουν από όλους τα τεκταινόμενα στο άλλο μισό του νησιού;

Όμως μην νομίσετε ότι ο βορράς είναι πολύ διαφορετικός από το νότο σε αυτή την υπόθεση της επικοινωνίας. Είναι αλήθεια ότι ενημερωνόμασταν περισσότερο για τα διαδραματιζόμενα στο νότο, αλλά πάρα πολλά πράγματα αποκρύβονταν κι από εμάς. Και ακόμη αποκρύβονται, ακριβώς όπως συμβαίνει και στο νότο. Και σε εμάς μεταφράζουν ό,τι τους συμφέρει οι οργανισμοί που κάνουν τις μεταφράσεις από τον ελληνοκυπριακό Τύπο. Κρύβουν από την κοινωνία αυτά που θέλουν. Κάνουν τις μεταφράσεις αυτές μόνο για «τις αρμόδιες αρχές». Έτσι ούτε και εμείς ενημερωνόμαστε για όλες τις ειδήσεις στο νότο που μας αφορούν. Κατά τη δεκαετία του 1960 είχε δημοσιευθεί στον ελληνοκυπριακό Τύπο η πραγματική ταυτότητα, η ιδιωτική ζωή και η οικογένεια καθώς και φωτογραφίες του ηγέτη της ΤΜΤ Κενάν Τζοϊγκούν, τον οποίο εμείς αποκαλούσαμε «Μπόζκουρτ». Είναι φανερό ότι κάποιοι από εμάς είχαν διαρρεύσει αυτές τις πληροφορίες. Και αυτή η είδηση είχε κρατηθεί μυστική από την κοινότητα. Κανείς δεν έμαθε γι’ αυτήν.
Η «Αφρίκα» αξιολόγησε μια πολύ σοβαρή πληροφορία που πήρε και δημοσίευσε την είδηση για τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Μια από τις βασικές αρχές έκδοσής μας είναι να μοιραζόμαστε με την κοινή γνώμη τις πληροφορίες που παίρνουμε. Δεν ωφελεί σε τίποτα η συσκότιση. Όποια και αν είναι η αλήθεια, αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί. Φαίνεται ότι οι κρατούντες στο νότο θεώρησαν επικίνδυνο να γνωστοποιηθεί αυτό στην κοινότητα. Μήπως επειδή δεν πίστεψαν την είδηση και την θεώρησαν αποκύημα φαντασίας; Καμία σχέση! Μήπως αν λέγαμε ότι η ΜΙΤ έκλεψε τον Παπαδόπουλο, δεν θα το άρπαζαν αυτό και θα το έκαναν κύρια είδηση παντού;

 

ΓΡΑΦΕΙ ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ

Κωδικός άρθρου: 918152

ΠΟΛΙΤΗΣ – 21/12/2009, Σελίδα: 13»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: