Skip to content

Πρόεδρε Χριστόφια, είσαι τελειωμένος.

Φεβρουαρίου 16, 2010

Γράφει ο Μαρίνος στην ανάρτηση του της 15ης Φεβρουαρίου:

«Γιατί, είτε το ΔΗΚΟ παραμείνει, είτε φύγει, η κυβέρνηση Χριστόφια της επόμενης μέρας θα είναι πολύ διαφορετική…»

Έχει δίκιο.

Όπως ήρθαν τα πράγματα ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει φτάσει σε σταυροδρόμι, με μόνη επιλογή το είδος του αδιεξόδου που επιθυμεί.

Δεν θα εξετάσω εδώ κατά πόσον φταίει ο Ταλάτ και η Τουρκία, είτε λόγω παγαποντιάς είτε λόγω ισχυροτέρων πλατών, ή καλύτερου χειρισμού της διαπραγματευτικής διαδικασίας.

Θα επικεντρωθώ στον πρόεδρο Χριστόφια, ο οποίος εξελέγη αναπτερώνοντας μέσα μου την ελπίδα της λύσης, μια ελπίδα που είχε σκοτώσει ο ίδιος άνθρωπος και το κόμμα του οποίου ηγείτο, το καλοκαίρι του 2002, όταν επέλεγαν την αυτοκτονική υποψηφιότητα του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Ο πρόεδρος θα βρεθεί αύριο με το ΔΗΚΟ. Αναλόγως του παζαρκού, το ΔΗΚΟ μένει η φεύγει από την κυβέρνηση.

Αν φύγει, καλό κατευόδιο, και να (μην) μας γράφετε.

Αν γίνει αυτό ο Πρόεδρος ίσως καταφέρει να αναδιοργανώσει την κυβέρνηση αξιοποιώντας άλλες φιλικές, ή έστω ανεκτικές προς εκείνο δυνάμεις, και να συνεχίσει την προσπάθεια για λύση.

Έχοντας γλυτώσει την υπονόμευση και καταρράκωση της αξιοπρέπειες που του επέβαλλε η ΕΔΕΚ, θα ξεφορτωθεί τώρα και την διαχρονική αναξιοπρέπεια της συνεργασίας με το ΔΗΚΟ.

Δεν τίθεται θέμα παραίτησης του λόγω της μορφής του πολιτεύματος μας, και λόγω των υπερεξουσιών που συγκεντρώνει στα χέρια του ο εκάστοτε πρόεδρος μετά την οικειοποίηση όλης της δύναμης που προέκυψε από την αποχώρηση – εκδίωξη των Τουρκοκυπρίων το 1963-4.

Θα συνεχίσει να κυβερνά, με τρόπο βιώσιμο για άλλα τρία χρόνια, κάτω από ας πούμε, ιδιόρρυθμες και σίγουρα δύσκολες συνθήκες που  αφορούν την συνέχιση μιας κατά τα άλλα φιλικής προς τη λύση κυβέρνησης.

Και δε θα έχει βεβαίως, καμία πιθανότητα επανεκλογής.

Υπάρχει και χειρότερο σενάριο: να μείνει το ΔΗΚΟ στην κυβέρνηση. Αυτό θα είναι τραγικό, όχι γιατί το ΔΗΚΟ θα έχει παραπάνω μερίδιο στην εξουσία, αλλά γιατί, απ’ ότι φαίνεται τυχόν παραμονή θα έχει να κάνει με την επιβολή επί του προέδρου κάποιων εκ των λυσοφοβικών και παραλόγων θέσεων του κόμματος αυτού για το Κυπριακό.

Οι συνομιλίες πάνε που δεν πάνε καλά, με τέτοια εξέλιξη, και τυχόν αλλαγή θέσεων από τον πρόεδρο, θα σκοτώσει οριστικά οποιαδήποτε προοπτική, και θα δώσει άλλη μια νίκη στη στενοκεφαλιά και την οπισθοδρόμηση.

Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αυτό;

Ίσως.

Και το «ίσως» απαντάται σε κάθε περίπτωση με  παράθεση λανθασμένων ή αδυνάμων χειρισμών από μέρους του προέδρου:

1.Θα μπορούσε από πολύ νωρίς να προειδοποιούσε δημοσίως και ξεκάθαρα ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, πως αν συνέχιζαν την υπονόμευση και τα μασκαραλίκια μεταξύ προσωπικών απόψεων, και κομματικής στήριξης – υπονόμευσης, δε θα είχαν θέση στην κυβέρνηση, και θα έπρεπε να αποχωρούσαν. Μια τέτοια αυστηρή προειδοποίηση θα έριχνε την μπάλα στο γήπεδο των υπονομευτών, και θα αφαιρούσε και το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.

Δεν το έκανε.

2.θα μπορούσε να κτίσει γέφυρες με τον ΔΗΣΥ ο οποίος είχε πάρει το βάρος της υποστήριξης της προσπάθεια λύσης από τα πρώτα βήματα μέχρι και πρόσφατα. Δεν λέω να συγκυβερνήσει με τον Νίκο Αναστασιάδη, αλλά θα μπορούσε να δημιουργούσε στον κόσμο την εντύπωση πως για το ζήτημα της λύσης θα χαιρόταν να συμμαχήσει με όλες τις θετικές δυνάμεις, ακόμα και τον ΔΗΣΥ. Μια τέτοια κίνηση θα αναπτέρωνε το ηθικό του κόσμου, θα έδινε την ρεαλιστική, έστω και θεωρητική επιλογή μιας εναλλακτικής μεγάλης συμμαχίας, και θα δημιουργούσε φοβερό μομέντουμ στην κοινωνία.

Δεν το έπραξε.

Αντί αυτού, ο ΔΗΣΥ φαίνεται να αποφάσισε πως οι πιθανότητες λύσης είναι πλέον αμελητέες, ανέβασε την κριτική προς τον πρόεδρο, και ένοιωσε πως δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να συνεχίσει να του προσφέρει αποκούμπι. Τολμώ να πω πως καταλαβαίνω τον Νίκο Αναστασιάδη, και δικαιολογώ την κίνηση του Συναγερμού – έστω και αν δεν με ευχαριστεί.

3. Ακόμα όμως και αν για διαφόρους λόγους δεν μπορούσαν να γίνουν τα πιο πάνω, και αν φταίνε πράγματι οι τούρκοι για την έλλειψη ικανοποιητικής προόδου, τότε θα μπορούσε ο πρόεδρος να τραβούσε το χαλί κάτω από τα πόδια του Ταλάτ: έλα μέσα συντροφάκι, ας τες μαλακίες, θα κάτσουμε σε μια κάμαρη όσο χρειαστεί και θα το λύσουμε, άλλωστε υπάρχει ογκωδέστατο υλικό  για έμπνευση.

Αν έκανε μια τέτοια κίνηση, είτε θα οδηγούμασταν σε σύντομη λύση, είτε θα εκτίθετο έγκαιρα και ανεπανόρθωτα η άλλη πλευρά.

Δεν το έκανε ούτε και αυτό.

Είχε πάντα άλλες δουλειές, άλλες προτεραιότητες, άλλα ταξίδια.

Τα πιο πάνω ζωγραφίζουν την ρεαλιστική δική μου πραγματικότητα. Δε ξέρω αν υπάρχει άλλη ερμηνεία για το τι έγινε, αλλά αν αποδειχτεί κάτι τέτοιο θα τρωθεί πάρα πολύ η πολιτική μου παιδεία.

Γιατί οποιαδήποτε άλλη εξήγηση για το τι έγινε  τους τελευταίους 20 μήνες, θα υπερβαίνει τα όρια της λογικής μου.

Το πολιτικό μέλλον του προέδρου Χριστόφια ήταν από τη μέρα της εκλογής του συνδεδεμένο με την προοπτική λύσης.

Αν αυτή η προοπτική σκοτωθεί, τότε κλείνει οριστικά και η δική του πορεία στην προεδρία της δημοκρατίας, ενώ η προσφορά του στην Κυπριακή ιστορία θα περιγράφεται ως χαμηλότερη των προσδοκιών αυτών που τον ψήφισαν και αυτών που τον στήριξαν.

Advertisements
23 Σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 16, 2010 09:37

    Κάπως έτσι εκτιμώ επίσης, την κατάσταση, Στροβολιώτη. Μέχρι που άρχισα να πιστεύω, ότι ήταν λάθος του ΔΗΣΥ να στηρίζει την κυβέρνηση για τόσο καιρό και να εισπράττει αδιαφορία και απαξίωση. Ίσως, αν ένοιωθε από την αρχή ο πρόεδρος τα χνώτα μιας σκληρής αντιπολίτευσης στο σβέρκο του, να αναγκαζόταν να δραστηριοποιηθεί έγκαιρα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και οι πολίτες θα μπορούσαν να πιέσουν περισσότερο, αν δεν είχαν πάθει υπερκόπωση και υπνηλία με τον ατέρμονο βραχνά του κυπριακού. Γενικά, όλα συνέβαλαν, ώστε η αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα της κυβέρνησης, να συνεχίζονται ανενόχλητες και τώρα ιδού τα αποτελέσματα…

    Μου αρέσει!

  2. Φεβρουαρίου 16, 2010 10:30

    Αν και το βλέπουμε από διαφορετικές σκοπιές, συμφωνούμε στα τελικά συμπεράσματα:

    Πως, δηλαδή, το μέλλον της κυβέρνησης Χριστόφια ήταν συνδεδεμένο με την προοπτική λύσης.

    Και επομένως, πιστεύω (αλλά εδω μπορεί να διαφωνούμε) πως έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα ο πρόεδρος τελικά εχει ανάγκη το ΔΗΚΟ μέσα στην κυβέρνησή του.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2010 07:13

      Οχι Μαρίνο, πράγματι δεν συμφωνούμε.

      Ο πρόεδρος έχει ανάγκη το ΔΗΚΟ μόνο αν ΔΕΝ ελπίζει πλεόν σε λύση του Κυπριακού.

      Μου αρέσει!

  3. Velissaris permalink
    Φεβρουαρίου 16, 2010 12:01

    Καλή ανάλυση. Ενα σημείο μόνο που διαφεύγει των αναλύσεων λόγω υποκειμενικότητας: Το ΔΗΚΟ είναι αναξιόπιστο. Η ΕΔΕΚ είναι αναξιόπιστη. Και τα δύο κόμμα χαρακτηρίζονταν από μια σχιζοφρένεια, διότι ενώ ήταν συγκβέρνηση, έκαναν και αντιπολίτευση. ΌΛΟΙ τους κατηγορούμε για αυτό. ΑΛΛΑ, αυτή η σχιζοφρένεια και ο ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ επιβαρύνει ΚΑΙ το ΑΚΕΛ. ΓΙΑΤΙ, όχι μόνο ανέχονταν τη σχιζοφρένεια, αλλά ήταν σύμμαχοι με αυτήν.

    Γιατί δεν μιλά κανένας για τον οπορτουνισμό ΚΑΙ του ΑΚΕΛ (Χριστόφια) σε αυτή τη συγκεβέρνηση;;;;

    (Και, για να σας προλάβω: ΟΧΙ δεν είμαι του ΔΗΣΥ)

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2010 07:18

      Βελισσάρη,
      Τι εννόείς: «Ενα σημείο μόνο που διαφεύγει των αναλύσεων λόγω υποκειμενικότητας:»

      Δεν διαφωνώ ποσώς για την κριτική που κάνεις στο ΑΚΕΛ!

      Αντιλαμβάνομαι πως στον πολιτικό – κομματικό χάρτη η έννοια των «αρχών» είναι θολή, αλλά ακόμα και έτσι, θα μπορούσε το ΑΚΕΛ και ο πρόεδρος να αξιοποιούσαν αυτη την περίοδο δουλεύοντας προς τον στόχο της λύσης.
      Τίποτα όμως. Οπως σχολιάζει και η Λεμέσια η αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά με αποτέλεσμα ή μόνη επιλογή που υπάρχει τώρα να είναι το είδος του αδιεξόδου.

      Μου αρέσει!

  4. Παύλος permalink
    Φεβρουαρίου 16, 2010 12:55

    Ο πρόεδρος Μαρίνο δεν έχει ανάγκη από κανένα. Όχι επειδή είναι μάγκας αλλά επειδή το σύνταγμα μας όπως λειτουργεί του δίνει απεριόριστη εξουσία. Γιατί έχει ανάγκη το ΔΗΚΟ δηλαδή; Το σκηνικό για τις επόμενες προεδρικές είναι ακόμη απρόβλεπτο. Το ΔΗΚΟ εύκολα φεύγει τώρα και ευκολότερα ξαναμπαίνει στο παζάρι μεταξύ 1ης και 2ης κυριακής 2013…
    Για μένα είναι ξεκάθαρο ότι ΟΛΟΙ τους είναι έτοιμοι να πουλήσουν ΟΛΑ για την σωστή καρέκλα. Τώρα πια είναι όλα προφάσεις εν αμαρτίαις.

    Μου αρέσει!

  5. Anti-Christos permalink
    Φεβρουαρίου 16, 2010 14:30

    Αγαπητέ Στροβολιώτη,

    με όλο τον σεβασμό, ουδέποτε κατάλαβα γιατί είχατε τόσες πολλές προσδοκίες από τον Χριστόφια. Επειδή είναι καλοκάγαθος και λαϊκός δεν σημαίνει ότι μπορεί να γωνιάσει το θηρίο της Τουρκίας και να το φέρει στο φιλότιμο.

    Είναι σαν να μου λέτε ότι αποφάσισε η Βίσση να κάμει διεθνή καριέρα και θα χάσει η Μαντόνα τον ύπνο της!

    Η διπλωματία δεν ασκείται με τόση επιδερμικότητα και τόσον ερασιτεχνισμό, οπότε οι συνομιλίες ήταν καταδικασμένες εκ προοιμίου.

    Βέβαια, δεν λέω ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα αν είχαμε άλλον πρόεδρο. Τα ίδια θα τραβούσαμε, απλώς στην περίπτωση άλλου πρόεδρου, θα πέφταμε στη μάχη με το κούτελο καθάριο και όχι με τη ρετσινιά του «πάρτε τα όλα, χάρισμά σας» όπως τώρα!

    Οπότε θεωρώ τις συζητήσεις περί ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, περιττές. Ο Χριστόφιας θα είχε φτάσει σε αδιέξοδο ακόμη και αν συνασπιζόταν με όλα τα κόμματα που ξέρουμε…

    Μου αρέσει!

    • Παύλος permalink
      Φεβρουαρίου 16, 2010 14:56

      Πκιόν κούτελλο καθάριο ρε φιλούι!!!
      Πκιάννουμεν τες θέσεις (ημικρατικούς κτλ), αποσυρόμαστε στο κρισιμότερο σημείο και φωνάζουμε εναντίων της εκ-περιτροπής! Τέθκιους πατριωτισμούς και καθάρια μέτωπα να σου πέψω δκυό σακκούλλες όποτε θέλεις!
      «Εξω οι Τούρκοι από την Κύπρο! Είμαι Έλληνας και έχω δίκαιο!» . Αποχωρώ τζιαι που τες συνομιλίες άμα θέλεις τζιαι λαλώ τζιαι του ΚιΜουν για τη μάνα του τη κιτρινιάρα! Κάμνω σου για πρόεδρος οξά να κανονίσω τζιαι κανέναν παλληκάρι να φάει τον Ντάουνερ;

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2010 07:26

      ΑντίΧριστε, Εδώ διαφωνούμε για τη Βίσση, πόσο μάλλον για τον Χριστόφια και την πολιτική:)

      Κοίταξε, δεν είναι θέμα προσωπικό. Δεν είναι θέμα του αν είναι καλοκάγαθος ο πρόεδρος.
      Το θέμα είναι αν πείθει πως έχει σωστούς στόχους, και έμενα με είχε πείσει πως θα προσπαθούσε για τη λύση. Και αφού και ο Ταλάτ δήλωνε τα ίδια, και αφού όπως ήρθαν τα πράγματα η περίπου δεδομένη λύση είναι αποδεκτή ΚΑΙ γαι την Τουρκία, γιατί να μην πάμε για λύση;
      Για το καθαρό κούτελο, σου απάντησε ο Παύλος. Εγω θα προσθέσω μόνο πως δεν είναι τι λές, είναι τι κάνεις. Ο Κληρίδης για πολλούς ήταν ενδοτικός. Εβαλε όμςω την Κύπρο στην ΕΕ. Ο σκληρός και με καθαρό κούτελο Τάσσος παραλίγο να μας πετάξει πίσω στον τρίτο κόσμο…

      Μου αρέσει!

  6. Φεβρουαρίου 16, 2010 16:13

    Φίλε Στροβολιώτη,
    δυστυχώς όπως παν τα πράματα ο Χριστόφιας θα χρεωθεί
    1.την ρετσινιά ότι είναι ανήμπορος (από ποιούς;από αυτούς που οδήγησαν σε ναυάγιο όλες τις προσπάθειες και έχουν δοκτοράτα στις αποχωρήσεις από παντού)
    2.τη ρετσινιά αυτού που «έφαεν» τον εθνικό μας πρόεδρο Τάσσο και άρα πρέπει να φαγωθεί πάραυτα.
    3. τη ρετσινιά (που μπορεί να αποδεικτεί σωστή)ότι δυστυχώς έχει αντι-δησυκή εμμονή τέτοια,που μπορεί να μας ξαναβάλει μέσα στο «τρενάκι του φόβου» με ένα ΔΗΚΟικό συνομιλητή στο πλευρό του.
    Ο θεός να τον φωτίσει να πράξει το σωστό…

    Μου αρέσει!

  7. Φεβρουαρίου 16, 2010 20:29

    «Είμαι ο Δημήτρης και μόλις τελείωσα…»

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2010 07:28

      Αγρινό, τα μετεωρολογικά ζήτήματα ΔΕΝ αφορούν αυτή την αναρτηση:)

      Μου αρέσει!

  8. Φεβρουαρίου 16, 2010 20:48

    Εν μπορώ να έβρω, δυστυχώς, λάθος στην ανάλυση σου Στροβολιώτη. Τα πράματα εν όπως τα περιγράφεις. Ο Χριστόφκιας που το 2003 ως σήμερα έπαιξεν ούλλα του τα χαρτιά λάθος τζιαι τούτο θα το γράψει η Ιστορία. Το πουλλίν επέτασεν.

    @ Αντί-Χριστος. Καθαρό μέτωπο ιμίσh… Ξανατζοιμήθου τζιαι ξυπνούμεν σε που εννάν ώρα.

    Μου αρέσει!

  9. Φεβρουαρίου 16, 2010 21:53

    Ποσπασμένος. Τέλος. Τζιαι μαζί του τζιαι η αριστερά, που δεν θα αποτελεί πλέον την Κυπριακήν εξέραιση «λόγω εθνικού προβλήματος». Μάλλον συμφωνώ τζιαι με τον αντίχριστο. Φαίνεται ότι αυτός ο Χριστόφκιας τζιαι αυτή η αριστερά είναι ποσπασμένοι λόγω αντικειμενικών συνθηκών ανεξάρτητα που το τι έιναι οι ίδιοι.

    Θα είναι τζιαι ο τελευταίος άθρωπος που έχω ψηφίσει στην Κύπρο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2010 07:33

      Ακέρα,

      Η κοσμοθεωρία μου με θέλει μέλος της κοινότητας που επέλεξα να ζω. Ενεργό μέλος. Και αυτό κάνω από τον καιρό που ήμουν φοιτητής. Την ίδια στιγμή η αισιοδοξία μου επιμένει πως δεν πρέπει να απογοτεύομαι.
      Μετά από όλα αυτά όμως πίστεψε με πως και εγώ βλέπω ως πολύ πιθανή την πλήρη μου αποστασιοποίηση από πολιτικά, από εκλογές κλπ.
      Δεν έχω άλλη θετική ενέργεια να με βοηθησει να πιστέψω σε κάτι άλλο ή σε κάποιον άλλο πλεον.

      Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Δημήτρης Χριστόφιας: 2 χρόνια, 10 σχόλια. | Επανένωση 2010
  2. Κερδοφόροι οι ημικρατικοί; Να τους πουλήσουμε ΤΩΡΑ! « Στροβολιώτης
  3. Το χαμένο στίγμα του Νίκου Αναστασιάδη. | Στροβολιώτης
  4. Δημήτρης Χριστόφιας: 2 χρόνια, 10 σχόλια. | unifycyprus

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: