Skip to content

Ο λίβας τον Απρίλη είναι μελαγχολικός.

Φεβρουαρίου 22, 2010

 

 

Όσο μεγαλώνω νοιώθω πως δεν έχω πια καιρό να μελαγχολώ.

 

Πιο παλιά η διάθεση ήταν σαν το κύμα.

 

Μια πάνω μια κάτω.

 

Κάποτε ήταν τρικυμισμένη οργή, κάποτε ήρεμη και συμφιλιωμένη σαν λάδι, σαν την ακύματη θάλασσα. 

 

Παλιά η μελαγχολία ήταν  πολύ προσωπική, ήταν εγωιστικά προσωπική. Δεν κατάφερνα, αυτό ή εκείνην, δεν με καλούσαν  στα πάρτι που  ονειρευόμουν, ή δεν ταξίδευα όσο ήθελα.

 

Μετά η μελαγχολία άλλαξε χαρακτηριστικά.

 

Αυτό έγινε όταν το «εγώ» συνεθλίβη στα πλαίσια της  συνθηκολόγησης με τα μέτωπα της ζωής, με τα επαγγελματικά, με τα προσωπικά, με τα οικογενειακά.

 

Τότε μοιραία το «εγώ» πήρε άλλη, πιο πολύπλοκη μορφή.

 

Η στενοχώρια η δική μου ήταν και της δουλειάς μου, η χαρά μου ήταν και της οικογένειας μου.

 

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα έπρεπε να συμβαίνει και το αντίθετο.

 

Πως η όποια χαρά και όποια λύπη θα είναι κοινή, όποια δυσκολία και όποια ευτυχία μαζί θα αντιμετωπίζεται, μαζί θα διασκεδάζεται.

 

Και φτάνει ένα σημείο που η μελαγχολία είναι μελαγχολική γιατί δε μοιράζεται. Το ίδιο και  χειρότερο συμβαίνει όταν δεν μοιράζεται ούτε καν η ευτυχία.

 

Σε αυτό, το άλογο πλαίσιο, μελαγχολικό είναι η αδυναμία να γίνει το μοίρασμα, όχι γιατί συνέβη κάτι μελαγχολικό.

 

Το μόνο πράγμα που δεν άλλαξε τόσα χρόνια είναι η μελαγχολία του λίβα.

 

Του άνεμου εκείνου που όταν φυσήξει τον Απρίλη, αρκετά δυνατός, αρκετά ζεστός, πολλές φορές με σκόνη,  φέρνει μαζί του το πρώτο σημάδι του πολύ μακριού ζεστού καλοκαιριού.

 

Κρύβει ακόμα τις προθέσεις του, πρέπει να είναι γυμνασμένο το μάτι σου για να τον καταλάβεις, λειτουργεί ολίγον ύπουλα, στον αντίποδα των πρώτων συννέφων του Σεπτέμβρη.

 

Απρίλης και Σεπτέμβρης. Δυο ορόσημα: εκείνο του Σεπτέμβρη, σήμα για την ανανέωση της ελπίδας, εκείνο του Απρίλη ορίζει το τέλος.

 

Το τέλος, τέλος  του χειμώνα – της πιο αγαπημένης εποχής, της πιο παραγωγικής, γεμάτης καινούργια δώρα εποχής.

 

Ένα τέλος, τέλος σε κάτι καλό, αρχή σε κάτι δύσκολο.

 

Ίσως να ακούγεται παράξενο αυτό. Ο πιο πολύς κόσμος το χαίρεται διαφορετικά.

 

Ίσως να είμαι λίγο παραθκιάνταλος.

 

Όπως και ο λίβας του Απρίλη.

 

Ήρθε φέτος δυο μήνες νωρίτερα.(*)

 

 

 

(*) Απόγευμα Παρασκευής 19 Φεβρουαρίου 2010.

 

 

Advertisements
12 Σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 22, 2010 09:06

    Αν αυτό το κείμενο αφορά τις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τότε να ξέρεις Στροβολιώτη, πως εξακολουθεί να υπάρχει η μελαγχολία που μοιράζεται. Είμαστε πολλοί που νοιώθουμε έτσι.

    Για κάποιους φαίνεται πως η πολιτική δεν είναι απλά μια ενασχόληση,είναι κάτι πολύ περισσότερο.

    Σαν το τραγούδι που λεει «…πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη», εδώ μας έφεραν…

    Ας ελπίσουμε πως η ζωή θα αποδείξει για άλλη μια φορά πως έχει περισσότερη φαντασία, από όση ικανότητα έχουμε εμείς να τη διαχειριζόμαστε.

    Τα σέβη μου.

    Μου αρέσει!

  2. Φεβρουαρίου 22, 2010 11:00

    Σκόνη πέτρες λάσπη…

    Κλείσε την τηλεόραση, πέταξε τις εφημερίδες…

    Κανεί τους ολάν!

    Έλα να σε κεράσω μια Μπούφλα να ευθυμήσεις! (Ψέμα).

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 22, 2010 20:54

      Αγρινό,
      Πάντα μέσα στο ροκ, έστω και ελληνικό και ολίγο αρχαίο!
      Τηλεόραση δε βλέπω εδώ και χρόνια, εφημερίδες δεν μπορώ αν ξεκολλήσω…
      Ευχαριστώ, ο επόμενος γύρος δικός μου:)

      Μου αρέσει!

  3. Φεβρουαρίου 22, 2010 14:25

    πως ξεχωρίζεις τους ανέμους;
    Θέλω να βρέξει και ναι φύει τούτη η σκόνη!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 22, 2010 20:57

      Ρίτσα,
      Ενας εύκολος και σίγουρος τρόπος είναι να κοιτάξεις τι δείχνει ο μετεωρολογικός μου σταθμός, στα δεξιά, εκεί που γράφει «Ο καιρός στο Στρόβολο τώρα».
      Αλλος τρόπος είναι να φτυμμακώσεις το δάκτυλο σου, και να το σηκώσεις ψηλά στον αέρα. Αν ξέρεις τα σημεία του ορίζοντα, ο άνεμος φυσά από την πλευρά που ένιωσες να κρυώνει λίγο.
      Ο τρίτος τρόπος είναι η πείρα και η παρατήρηση!
      Η σκόνη έφυγε για την ώρα, έρχεται και άλλη και μάλλον (έχω λίγη έγνοια), καλές βροχές Πέμπτη- Παρασκευή.

      Μου αρέσει!

  4. Φεβρουαρίου 22, 2010 15:22

    Ούφφου!
    Εκατάντησα γραφική!
    Θα πω πάλε: Αρέσκει μου να σε διαβάζω.

    Με κάποιον τρόπο κατανοώ αυτά που γράφεις.

    Η δική μου προσωπική πορεία μου έμαθε ότι
    όταν βιώσεις το Εγώ
    όταν βιώσεις και το Εμείς

    Τότε….

    Αφήνεσαι στον άνεμο του Απρίλη ( σημ. δεν έχω ιδέα απο πραγματικους ανέμους, μονο απο συμβολικούς )

    Που έρχεται όποτε αποφασίσει για να σημάνει το τέλος και ταυτόχρονα
    την καινούργια αρχή….

    Αφήνεσαι στα χέρια Του κι απολαμβάνεις…..

    ( υ.γ. η μελαγχολία είναι απο το συναισθήματα που μου αρέσουν.
    Επειδή όπως συνηθίζω να λέω είναι ένα συναίσθημα που πηγάζει από τον βυθό της ψυχής μας. Γι αυτό και έχει περιέργη… ηφή. Φαντάσου τον βυθό της θάλασσας, εκεί που δεν φτάνει το φως, εκει που είναι ολοι οι θησαυροί… Τα χρώματα είναι σκούρα ίσως σου φαίνονται και μαύρα. Η ουσία όμως είναι η ομορφιά που κατοικεί εκεί μεσα )

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 22, 2010 21:02

      Γεια σου Νεράιδα,
      «Εγώ» και «εμείς», περίεργα πράγματα.
      Διφορούμενα, γι’ αυτό απλώς διαβάζω το σχόλιό σου.
      Μου αρέσει η μελαγχολία; Δεν είμαι σίγουρος. Κάποτε, όταν μπορεί να λειτουργήσει ως επανεκκίνηση, ναι.

      Μου αρέσει!

  5. Φεβρουαρίου 22, 2010 22:11

    :-)σόρρυ εν το δέχουμαι ότι είμαι απρόσεκτη αναγνώστρια!
    ταίριαζε μια χαρά!Απρίλης;(εκλογες)δυό μήνες πριν-τώρα-συγκυβέρνηση-σκόνη και θρύψαλα;απλά εγώ έχω παραπάνω φαντασία,τούτον ένι!

    η Νταντωνάκη είναι η πρώτη για μένα.το μόνο που μπορεί να ακολουθήσει μετά από αυτό το ηχόχρωμα είναι η απόλυτη σιωπή.για ώρα…

    Μου αρέσει!

  6. Κωνσταντίνα permalink
    Μαρτίου 12, 2010 00:06

    Πολύ ωραιο κείμενο … Ψάχνωντας για μελαγχολικές φωτογραφίες τυχαία έπαισα σε αυτό το μπλοκ !!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: