Skip to content

Σήμερα έπρεπε να πάω στρατό.

Φεβρουαρίου 25, 2010

 

 

Τακτικοί επισκέπτες του ιστολογίου θα έχουν προσέξει πως οι περισσότερες μου αναρτήσεις ανεβαίνουν πρωί, πολύ πρωί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως είμαι πρωινός τύπος, και έρχομαι στο γραφείο την ώρα που οι περισσότεροι ακόμα κοιμούνται.

 

Διάφοροι οι λόγοι για αυτό. Βασικοί όμως δυο: οι πρώτες δυο ήσυχες ώρες που μπορώ να περάσω στο γραφείο χωρίς τηλεφωνήματα, χωρίς επισκέπτες είναι και οι πιο παραγωγικές. Από την άλλη, μπορώ να πάω στο σπίτι έγκαιρα το απόγευμα για να περάσω όσο το δυνατό περισσότερη ώρα με τα παιδάκια.

 

Εκτός από πρωινός είμαι και οργανωμένος τύπος. Σημειώνω όλες τις εκκρεμότητες και ραντεβού σε δεκάδες κομματάκια χαρτί που κυκλοφορούν απελπισμένα εδώ και εκεί πάνω στο γραφείο μου.

 

Τις πιο βασικές, και συνήθως τις πιο μακρινές υποχρεώσεις, τις γράφω και στο Outlook, και θεωρητικά κάθε μέρα μπλοπ! Εμφανίζονται υπενθυμίσεις για τις ημερήσιες εκκρεμότητες και τα ραντεβού.

 

Εκτός από πρωινός και οργανωμένος, είμαι και πολυάσχολος τύπος, και συχνά πελαγώνω, και οι υπενθυμίσεις στο Outlook αγνοούνται σε σημείο που κάθε πρωί που ανοίγω τον υπολογιστή ακούγονται μια σειρά από μπλοπ, μπλοπ, μπλοπ…., και βρίσκομαι με καμιά εικοσαριά υπενθυμίσεις, που πάνε πίσω και δυο και τρεις βδομάδες.

 

Σήμερα είπα να κοιτάξω αυτές τις υπενθυμίσεις, μπας και μου ξέφυγε κάτι. Και όντως!

 

Πρέπει να πάω στρατό! Είμαι έφεδρος αξιωματικός, και πέραν των κανονικών παρουσιάσεων, έχουμε και τις ενδιάμεσες, μόνο για αξιωματικούς. Έχω μια τέτοια σήμερα.

 

Την ώρα που γράφεται αυτό είναι αρκετά πρωί, τόσο, που θα μπορούσα άνετα να πάω σπίτι, να βάλω τη στολή μου, και να  παρουσιαστώ κανονικά.

 

Αποφάσισα όμως να μην το κάνω. Έχω προγραμματίσει την μέρα μου, τη δουλειά μου την οικογένεια μου με τέτοιο τρόπο, που δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, ιδιαίτερα αυτή την ώρα.

 

Θα απουσιάσω λοιπόν αδικαιολογήτως για πρώτη φορά, και θα αναμένω τις συνέπειες. Τις οποίες συνέπειες θα υποστώ αδιαμαρτύρητα, αφού πράγματι δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία: ξέχασα!

 

Ίσως πάρω ένα τηλέφωνο αργότερα να αναφέρω στα ίσια το γεγονός, και να δούμε τι θα γίνει.

 

Γνωρίζω πως αυτές τις ενδιάμεσες παρουσιάσεις τις χειρίζονται κάπως πιο χαλαρά, και συνεπώς  ίσως  την γλυτώσω. Αυτή η «χαλαρότητα» οφείλεται στο γεγονός πως αναμένεται – ορθά – πως μεταξύ αξιωματικών πρέπει να υπάρχει μια ειλικρίνεια, και μια σχέση κυρίων.

 

Αν αυτό μου συνέβαινε λίγα χρόνια πριν, θα σκιζόμουν να αλλάξω τις διευθετήσεις, και να παρουσιαστώ. Πριν αρκετά χρόνια μάλιστα, όταν ακόμα είχα στρεβλωμένα πιστεύω,  είχα κάνει μια προσωπική, νομίζω πρωτότυπη δράση, για να διαμαρτυρηθώ επειδή το υπουργείο Άμυνας είχε επιτρέψει στους κυνηγούς να εγκαταλείψουν μια άσκηση για να πάνε να κυνηγήσουν! Θα σας γράψω επί τούτου άλλη φορά, αλλά να ξέρετε πως εκείνη η δράση κατέληξε σε συνάντηση μου με τον τότε υπουργό Αμύνης.

 

Τα πράγματα άλλαξαν από τότε. Έχω γράψει και σχετικό εγχειρίδιο για το πώς βλέπω πλέον την εφεδρεία, και ομολογώ πως πέραν του χασίματος χρόνου, δεν βλέπω πλέον να γίνεται κάτι ουσιαστικό σε αυτές τις παρουσιάσεις.

 

Παρουσιάζομαι στην εφεδρεία για πάνω από δυο δεκαετίες, νομίζω ό,τι ήταν να μάθω το έχω μάθει από τη μια, και από την άλλη δεν βλέπω καμιά, μα καμιά πρόθεση να μας μάθει κάποιος κάτι καινούργιο. Άσε που δεν προσπαθούν, είτε λόγω περιορισμένων αρμοδιοτήτων, είτε λόγω άλλων, προσωπικών περιορισμών.

 

Να  προσθέσω σε αυτά και την περιρρέουσα απογοήτευση από τις πολιτικές (μη) εξελίξεις, και σε πέντε λεπτά  ολοκλήρωσα και το ιδεολογικό υπόβαθρο που στηρίζει τη σημερινή μου απουσία.

 

Θα μείνω λοιπόν στο γραφείο, και θα δούμε.

 

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 25, 2010 09:26

    Τζιαι τωρά, με τες Θερμοπύλες αφύλαχτες, θα κάτσουμεν τέλεια πάνω!

    Μου αρέσει!

  2. Φεβρουαρίου 25, 2010 09:57

    Μια τεχνική συμβουλή (άσχετη με το ποστ): Ξαπόλα το Outlook και άρχισε να χρησιμοποιείς Gmail και Google Calendar. Μια καλή ημέρα που δεν θα ξεκινάει ο υπολογιστής σου (ξέρεις…σπάζουν μεσα μεσα) θα σου στείλω τη διεύθυνση μου να μου στείλεις μια μπουκάλα κρασί για τη συμβουλή αυτή 🙂

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 25, 2010 17:43

      Chrys, κατ’ ακρίβειαν το σκέφτομαι εδώ και καιρό, αλλά λίγο ο χρόνος, λίγο ή έλλειψη αρκετών γνώσεων…
      Τώρα μου δίνεις νεο κίνητρο.

      Μου αρέσει!

  3. Φεβρουαρίου 25, 2010 14:27

    Εκτός από το να μην παεις εις το στρατό, τι θα σε οδηγήσουν οι πολιτικές μή εξελίξεις να μην κάμεις ; Πε μου το πέρκει μου δώσεις με μένα καμιά μη ιδέα, διότι εγώ δεν έχω ούτε κάν μή στρατό για να εκφράσω καμιά μή διαμαρτυρία.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 25, 2010 17:49

      Acera, ήταν όντως μη – διαμαρτυρία, γιατί χρόνο για ηρωισμούς και θυματοποιήσεις δεν έχω πια.
      Για τες πολιτικές μη – εξελίξεις όμως έχω απάντηση, με πλήρη συνείδηση και χωρίς καθόλου τύψεις: έχω δυο καταπληκτικά κοπελλούθκια που ανυπομονούν να γνωρίσουν τον κόσμο, και θα τα βοηθήσω όσο μπορώ. Στην Κύπρο (όλην) έσιει ακόμα καμιάν 60ρκάν χωρκά που δεν επισκέφτηκα ακόμα. Μετά βλέπουμε.
      Εχω τα βιβλία μου που έμειναν πίσω, μόλις πρόσφατα με το Kindle βρήκα ξανά κίνητρο, έχω 37000 κομμάτια μουσικής να απολαύσω.
      Την για 50 χρόνια κρίσημη καμπή που περνά το Κυπριακό ας την χειριστούν άλλοι.
      Εγώ απέτυχα και έκλεισα.

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 25, 2010 19:27

        Αν δεν εθκιάβασες τούτον το κείμενο στο προεδρικές πήαιννε να το θκιαβάσεις, τζιαι θκιάβασε τζιαι τα σχόλια.

        http://proedrikes.blogspot.com/2009/04/24-2004.html

        Φιλάω το για αναδημοσίευση defintite στες 24 του Απρίλη πον να φκεί τέλλια ο Έρογλου.

        Πον να πάεις σε χωρκά της Ορεινής της Λεμεσού, να πάμε μαζί να φκάλουμε καμιά φωτογραφία της κυπριακής χλωρίδας. Ακόμα να την καθαρίσει τέλλια η μπουλτόζα τζιαμαί. Θα της φάει αλλό καμιά δεκαρκά χρόνια. Εκτός που αν έρτει η πραγματική οικονομική κρίση λόγω pick oil

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Φεβρουαρίου 26, 2010 07:39

        Acera,
        Το είχα διαβάσει.
        Το ξαναδιάβασα, και θα τα διαβάσω ξανά στις 24 του Απρίλη.

        Μακάρι να μπορούσα να είμαι κάθε μέρα στα χωρκά μας τες επόμενες εφτομάδες.
        Η φύση μας βρισκεται σε συνεχή οργασμό…

        Μου αρέσει!

  4. Φεβρουαρίου 25, 2010 17:13

    Τί θα σου κάμουν κουμπάρε που δέν επήες?

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 25, 2010 17:50

      Διάσπορε, επειδή δεν μου ξανάτυχε δεν ξέρω. Κανονικά πρέπει να σε στέλνουν στρατοδικείο.

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 25, 2010 18:11

        Έπαθα την εγώ.
        Στρατοδικείο (boring).
        250 ευρώ πρόστιμο.
        80 ευρώ πρόστιμο για το παρκάρισμα έξω από τα δικαστήρια (πάρκιν για το κοινό δεν έχει).
        Σύνολο 330 ευρώ…

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Φεβρουαρίου 25, 2010 18:17

        Ωχ! Λοιπόν, θα παραιτήσω το Outlook και το Google και θα καρφιτσώνω ξανά τα ΦΑΠ πίσω που την εξώπορτα τζιαι ας φωνάζει η κυρία!
        Δεν συμφέρει!

        Μου αρέσει!

  5. Τοξοτης permalink
    Φεβρουαρίου 26, 2010 19:43

    Σύντροφε…δεν είναι 250 ΕΥΡΩ. Είναι 250 λίρες το πρόστιμο. ΤΟυλάχιστον τόσα πλήρωσα εγώ τον καιρό της λίρας, όταν ξέχασα να παρουσιαστώ. Κι έτσι για να μην μαραζώνεις σου λεω ότι κι εγώ…ως εθελοντής κατατάχτηκα και αφού πήγα στο στρατολογικό γραφείο της Λεμεσού και τους έκανα παρατήρηση γιατί δεν με είχαν εντοπίσει μόλις επέστρεψα από το εξωτερικό.
    Πότε άραγε ήμουν κανονικός άνθρωπος; Τότε ή τώρα;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: