Skip to content

Η λεπτή τέχνη του κλαδέματος των κλαδεμάτων της τριανταφυλλιάς.

Μαρτίου 12, 2010

Στην πιο κάτω φωτογραφία βλέπετε μια τριανταφυλλιά.

Κλαδεμένη τριανταφυλλιά

Πριν λίγες βδομάδες την υπέβαλα στο ετήσιο της κλάδεμα.  Όντας φιλειρηνιστής, και μη θέλοντας να βλάψω (πολύ) οποιοδήποτε άλλο πλάσμα, του ζωικού, του φυτικού και ενίοτε του ανθρώπινου βασιλείου, δεν έκανα καλά τη δουλειά μου. Το κλάδεμα έπρεπε να ήταν βαθύτερο και πιο τολμηρό.  Έπρεπε να έφευγαν όλα τα δευτερεύοντα κλαδάκια, τα δυνατά να κόβονταν πιο χαμηλά, αλλά επίσης να αραίωναν ακόμα λίγο.

Φυσικά, η συγκεκριμένη τριανταφυλλιά ήταν πολύ δυνατό φυτό.  Ήρθε δώρο από τη Γερμανία, κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης του σπιτιού ξεριζώθηκε, πήγε για 2 χρόνια στον Κόρνο, όπου μεταφυτεύτηκε σε ένα φτωχό έδαφος, και μόλις κατάφερα να τη σώσω και να την φέρω πίσω στο καινούργιο σπίτι.

Ο περσινός χειμώνας ήταν ικανοποιητικός, έπεσε αρκετό νεράκι, και συνεπώς το καλοκαίρι ξέφυγα από την συνειδησιακή υποχρέωση να μην χρησιμοποιώ νερό της βρύσης για πότισμα, και ετσι η τριανταφυλλιά αυτή είχε μια πάρα πολύ καλή χρονιά με συνεχείς γενέσεις καινούργιων βλαστών με όμορφα κόκκινο – πορτοκαλί τριαντάφυλλα για πολλούς μήνες.

Υπό κανονικές συνθήκες οι τριανταφυλλιές βρίσκονται σε κατάπτωση στις αρχές του φθινοπώρου. Όσο και να ποτίζονται κανονικά, οι ατέλειωτες ζεστές μέρες τις καταπονούν και έτσι δύσκολα παράγουν λουλούδια στο δύσκολο καλοκαιρινό περιβάλλον της Λευκωσίας. Αν όμως ακολουθήσει ένα καλό Φθινόπωρο, όπως το τελευταίο, οι τριανταφυλλιές περνούν μια καινούργια Άνοιξη. Καινούργιοι βαρβάτοι βλαστοί βγαίνουν από τα σπλάχνα τους, και καταλήγουν σε όμορφα τριαντάφυλλα, συνήθως μικρότερου μεγέθους από εκείνα της πρώτης Άνοιξης.

Η περίοδος αυτή διήρκησε αρκετά φέτος, σε αντίθεση με το τι περίμεναν τα φυτά. Οι καλές βροχές και οι σχετικά ήπιες θερμοκρασίες είχαν ως αποτέλεσμα το ξεγέλασμα των φυτών και τη συνέχιση της ανθοφορίας μέχρι και τα μέσα του Γενάρη. Μια περίοδος που συνήθως βρίσκει τις τριανταφυλλιές στην μέγιστη τους καταστολή. Αυτό το καταλαβαίνουμε όταν τα φυτά σταματούν βεβαίως να παράγουν λουλούδια, σταματούν να γεννούν νέους βλαστούς, ενώ πέφτουν και τα περισσότερα τους φύλλα. Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι πως τα τυχόν τριαντάφυλλα που ανθίζουν, γονιμοποιούνται εύκολα, και καταλήγουν να γίνονται ένα κόκκινο πουγκί με σπόρους, τους οποίους μπορούμε να φυτέψουμε. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τη συνήθη μέθοδο αναπαραγωγής των φυτών αυτών που είναι τα μοσχεύματα.

Δεν ξέρω που οφείλεται αυτό, ίσως οι χαμηλές θερμοκρασίες δίνουν μήνυμα στο φυτό να παραγάγει σπόρους ή απλώς ευνοούν την επιβίωση τους, κάτι που δεν συμβαίνει το καλοκαίρι.

Η φετινή χρονιά έφερε την καταστολή – μια εξόχως απαραίτητη λειτουργία για πλείστα φυτά – στις αρχές του Φλεβάρη. Είχαμε για λίγες μέρες κρύα, οι βροχές είχαν συνεχιστεί, ήταν ό,τι έπρεπε.

Μετά από εκείνες τις μέρες επέλεξα να κλαδέψω τις τριανταφυλλιές μας. Όλα κι’ όλα καμιά 20ρια φυτά, τα περισσότερα νεαρά, η δουλειά τέλειωσε σε λίγο περισσότερα από 30 λεπτά. Η κατάσταση ήταν όπως στις δυο φωτογραφίες πιο κάτω:

Πριν την επεξεργασία 1

Πριν την επεξεργασία 2

Όσοι έχουν ξανακάνει αυτή τη δουλειά, γνωρίζουν πως τα κλαδέματα της τριανταφυλλιάς είναι ζόρικα πράγματα. Τα αγκάθια βρίσκονται παντού, χρειάζεται προσοχή στη μετακίνηση τους. Εκτός και αν κάνετε ό,τι κάνω εγώ: πιάνω τα κλαδέματα με τα χέρια, και δε με νοιάζει αν ματώσει εδώ και εκεί το δέρμα. Νοιώθω και κρίνω εκ των υστέρων πως και τα χέρια μου ανανεώνονται όπως και τα φυτά μου μετά από το ετήσιο κλάδεμα των τριανταφυλλιών.

Να τα κάνεις τι τα κλαδέματα όμως; Η εύκολη λύση είναι να τα ρίξεις στο διπλανό χωράφι, στα σκουπίδια, η σε μια άκρη στην αυλή.

Δεν είναι όμως κρίμα;

Τα κλαδάκια αυτά έτρωγαν και έπιναν για ένα χρόνο από τη γη μας. Ρουφούσαν τον ήλιο και συνέθεταν το φαγητό τους. Καλό θα ήταν λοιπόν τώρα με τον θάνατό τους, να διαλυθούν εις τα εξ ών συνετέθησαν και να ταΐσουν την επόμενη γένεση των βλαστών.

Μια τέτοια κίνηση θα επανέφερε στη γη απαραίτητες θρεπτικές ουσίες, και θα μείωνε ή θα απέκλειε την ανάγκη χρήσης χημικών ουσιών για ενίσχυση των φυτών.

Η αποσύνθεση, ή η κομποστοποίηση των σκληρών κλαδιών της τριανταφυλλιάς δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πολλές φορές βρήκα κλαδάκια από προηγούμενους χειμώνες. Αλλοιωμένα μεν, αλλά σχεδόν ακέραια.

Μια καλή λύση θα ήταν η δυνατότητα να περνούσαν από ένα μεγάλο μπλέντερ, και να μετατρέπονταν σε ένα χυλό παρόμοιο με εκείνο που αποτελεί την πρώτη αηδιαστική στερεά στροφή των μωρών.

Ελλείψει αυτής της επιλογής, η δεύτερη καλύτερη λύση είναι το κόψιμο των κλαδεμάτων σε μικρά κομματάκια.

Αυτό επέλεξα.

Και μου πήρε σχεδόν άλλες τρεις ώρες.

Τρεις ώρες πολυτέλειας, αφού βρισκόμουν μεν σε αποστολή, έπρεπε να φροντίσω τον κήπο, διαφορετικά θα δεχόμουν την μήνιν αγαπητών προσώπων που έχουν την τάση να είναι τελειομανή όταν κρίνουν άλλους, αλλά ήταν μια ευχάριστη και γαλήνια αποστολή.

Παρέα με την Σαχαριανή τζαζ του Anouar Brahem, πέρασαν τρεις ώρες απόλυτης ηρεμίας, κάνοντας μια εξόχως ανιαρή και επαναλαμβανόμενη δουλειά. Το μυαλό καθάρισε και ούτε καν πρόσεξα πως πέρασε ή ώρα. Δεν ένοιωσα σε καμιά στιγμή άγχος.

Δεν ένοιωσα σε καμιά στιγμή πίεση.

Το ένα κλαδάκι ακολουθούσε το άλλο και έγιναν όλα μικρά κομματάκια. Τόσο μικρά που όταν φτάσει η μέρα να κάνω το ανοιξιάτικο σκάλισμα, θα αναμιχτούν εύκολα με το χώμα, και αρκετά εύκολα θα αποσυντεθούν.

Έβγαλα και όσα χόρτα έβρισκα, με αυτό το αποτέλεσμα:

Μετά την επεξεργασία 1

Μετά την επεξεργασία 2

Από τότε, τα φύλλα έχουν σουρώσει και ήδη χάθηκαν από την εικόνα, τα κλαδάκια παραμένουν, αρκετά έχουν σμιχτεί με το χώμα στις βροχές που ακολούθησαν, αναμένουν τώρα το τελικό στάδιο, το σκάλισμα.

Έγραψα πιο πάνω πως χρειάστηκα τρεις ώρες για να ψαλιδίσω εκατοντάδες κομματάκια.

Λάθος. Ήθελα ακόμη 5 με 10 λεπτά. Σε εκείνο όμως το σημείο, η ηρεμία ήταν τόσο πολλή που αντί τα κλαδάκια, ψαλίδισα το αριστερό μου χέρι, και παραλίγο να κόψω το μικρό μου δακτυλάκι.

Ο ένοχος, αρκετή ώρα μετά,  δεν είχε φύγει από τη σκηνή:

Το κλαδευτήρι

Advertisements
6 Σχόλια leave one →
  1. Μαρτίου 12, 2010 23:19

    wraia istoria

    Μου αρέσει!

  2. Μαρτίου 13, 2010 01:41

    😉 Μου θύμισες ότι έχω τζιαι γώ καμιά δεκαρκά ρίζες να κλαδέψω, αλλά έχω τζιαι μιαν αππηθκιά, 5 μηλιές, καμιά τριανταρκά θάμνους καλλωπιστικούς, καμιά πεηνταρκά ρίζες αυθόρμητων δεντρών που εισβάλλουν στον κήπο τζιαι αν δεν τα κόψεις σε 5 χρόνια έχεις δάσος, τζιαι το σιειρόττερο καμιά δεκαρκά ρίζες βάτους που δεν ηφτάννω να ξηριζώννω για να μεν με φάσιν. Άλλα κλίματα, άλλη συμπεριφορά της πρασινάδας. Εδώ εχθρός της βιοποικηλότητας είναι το δάσος. Απλώνει τζιαι τρώει τα καταλιάγια που είναι βιότοπος διάφορων ευαίσθητων φυτικων πλασμάτων.

    Εγώ είμαι πιό σκληρός με τες τριανταφυλιές (τρία πόλια ανά δυνατή ρίζα αφήνω) αλλά είμαι μαλαχτός με τες μηλιές τζιαι τα άλλα δεντρά που δεν τα κυάρω.

    Άτε τζιαι καλήν αθθοφορίαν. (τζιαι εσσωτερικήν). Μπορεί να θέλει να κλαδέψεις τζιαι μερικές γέρικες σκέψεις που εφάαν τα ψουμιά τους για να φκάλεις άλλους αθθούς. (σπόντα για το κυπριακό :).

    Καληνύχτα σου

    Μου αρέσει!

  3. Σοσιαλιστής permalink
    Μαρτίου 13, 2010 10:11

    Βαθύ κλάδεμα η τριανταφυλλιά. Τρία πολια όπως λέει και ο Ασέρας με μήκος μάξιμουμ ένα πόδι. Η διαφορά στην ανθοφωρία, τόσο σε μέγεθος όσο και σε ποσότητα θα είναι τεράστια. Με τον ίδιο τρόπο κλαδεύω και την ορτάνσια με τα ίδια αποτελέσματα.

    Μου αρέσει!

  4. Μαρτίου 13, 2010 20:19

    Από το πρωί είδα τον τίτλο του άρθρου σου τζιαι ήθελα να το διαβάσω μόλις έβρησκα ώραν.
    Τώρα που το διάβασα, το μόνο που μπορώ να αφήσω σαν σχόλιο είναι το χαμόγελό μου 🙂

    Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Το κλάδεμα, ο ψυχολόγος και το ΔΗΚΟ. « Στροβολιώτης
  2. Μια ολόκληρη Υπερδνειστερία (περίπου), αργότερα. | Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: