Skip to content

Troodos Military Cemetery – Γιατί πέθαιναν μικροί οι Εγγλέζοι;

Μαρτίου 24, 2010

Troodos Military Cemetery

Λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν από την Πλατεία Τροόδους, στη δεξιά πλευρά του δρόμου, υπάρχει  η πιο πάνω ταμπέλα.

Αφού τελευταίως είναι της μόδας τα κοιμητήρια, είπα να σας παρουσιάσω λίγες φωτογραφίες, και κάποιες σκέψεις.

 

Η είσοδος του κοιμητηρίου είναι κλειδωμένη, γύρω γύρω υπάρχει αρκετά ψηλή περίφραξη, και έτσι τεχνικά παρανομήσαμε και εμείς, αφού χρειάστηκε να βρούμε το αδύνατο σημείο της περίφραξης για να πηδήξουμε μέσα.

 

Το κοιμητήριο δεν περιέχει πολλούς τάφους, όλους και όλους καμιά 50ριά:

 

 

Γενική όψη του κοιμητηρίου

Δε θυμάμαι να είδα τάφο ατόμου μεγάλου σε ηλικία. Δικαιολογείται συνεπώς η περιγραφή του ως στρατιωτικού κοιμητηρίου, αφού αρκετοί τάφοι αφορούσαν πλάσματα σαν και αυτό:

Φυσιολογικός νεκρός

Τέτοιες περιπτώσεις όμως δεν αποτελούσαν την πλειοψηφία, ο μεγαλύτερος αριθμός τάφων αφορούσε μωρά:

Μωρό 1

Μωρό 2

Μωρό 3

Μωρό 4

Μωρό 5

Μωρό 6

Μωρό 7

Πραγματικά εντυπωσιακή συλλογή. Γιατί τόσα πολλά νεκρά μωρά; Και γιατί στο Τρόοδος; 

 

Είναι λογικό να υποθέσει κανείς πως με τόσα νεκρά μωρά, την πρώιμη περίοδο της αγγλοκρατίας, θα υπήρχε μεγάλος αριθμός άγγλων στην περιοχή του Τροόδους. Και λέω πρώιμη, αφού οι ημερομηνίες που αναγράφονται στους τάφους αφορούν κυρίως την περίοδο πριν από το 1930.

 

Είναι επίσης λογικό να υποθέσουμε πως ο θάνατος των μωρών θα ελέγχετο λίγο πολύ στα πλαίσια του κύκλου των άγγλων αποικιοκρατών, που σίγουρα θα είχαν μαζί τους γιατρούς, νοσοκόμους και εξοπλισμό. Τι γινόταν με τους ιθαγενείς άραγε; Αν πέθαιναν τόσα πολλά μωρά σε λίγο – πολύ ελεγχόμενες συνθήκες, πόσα μωρά έχαναν οι τότε  ιθαγενείς, οι οποίοι σίγουρα θα είχαν πολύ λιγότερα μέσα στη διάθεση τους;

 

Μια επίσκεψη στα κοιμητήρια των κοινοτήτων της περιοχής θα έδινε ενδιαφέροντα στοιχεία, νοουμένου ότι δεν καλύφτηκαν από νέες ταφές, αφού όπως έγραψα και πιο πάνω, οι ταφές και συνεπώς τα στοιχεία που υπάρχουν στο κοιμητήριο των εγγλέζων φτάνουν περίπου μέχρι το 1930.

 

Παρ’ όλα ταύτα, υπάρχει και ένας τάφος με ελληνικό όνομα:

Κωνσταντίνίδης

Μάλλον κάποια εγγλέζα  γοητεύτηκε από ένα πρώιμο καμάκι, κάποιο Κωνσταντινίδη από την περιοχή…

 

 

Έξω από το κοιμητήριο υπάρχει ακόμα ένας τάφος:

Αυτοκτονία...

Σύμφωνα με πληροφορίες που θυμόταν ο φίλος με τον οποίο είχαμε εκδράμει, και οι οποίες προέρχονταν από τους γονείς του, ο τάφος αυτός αφορά άτομο που αυτοκτόνησε, και ως τέτοιο, έπρεπε να στιγματιστεί και να περιθωριοποιηθεί.

 

Στον θάνατο, όπως και κατά πάσα πιθανότητα στη ζωή.

 

Advertisements
15 Σχόλια leave one →
  1. Μαρτίου 24, 2010 09:35

    Mhpws emastizen thn perioxh kamia paidikh astheneia? eshei tz’alla agglika koimhthria? arage eshei tziai se tzeina pollous tafous mwrwn se tzeinh thn epoxh?
    enna me faei h periergia twra re strovolioth…
    dame xreiazetai enas sherlock!

    Μου αρέσει!

  2. strovoliotis permalink*
    Μαρτίου 24, 2010 09:56

    Βαβυλώνα,
    Ας τον Σιέρλοκ!
    Τούτη εν δουλειά για κανέναν ορεξάτον νεον/νεαν να κάμει δοκτοράτον πάνω στο θέμα!

    Μου αρέσει!

  3. Μαρτίου 24, 2010 13:01

    Πολύ ενδιαφέρον… μπράβο.
    Ειδικά το τελευταίο με τον αυτόχειρα.

    Μου αρέσει!

  4. Μαρτίου 24, 2010 14:41

    Ο τίτλος ακούγεται σαν ανέκδοτο με την Αννούλα…

    Σχεδόν άσχετο.
    Ξέρεις… είχα παρατηρήσει κάπου αλλού πολλά άτομα που πέθαναν σε νεαρή ηλικία: The Hohenzollern gruft (Hohenzollern vault) in the Berlin Cathedral (Berliner Dom)

    http://en.wikipedia.org/wiki/Berlin_Cathedral

    http://de.wikipedia.org/wiki/Berliner_Dom

    Μου αρέσει!

  5. Μαρτίου 24, 2010 15:11

    Ππέε, η παιδική θνησιμότητα ήταν κάτι το εντελώς συνηθισμένο τότε. Έν άκουσες ιστορίες που τες γιαγιάδες πως ούλλοι εχάνναν μωρά τότε? Μιά πνευμονία, γρίππη, τέλος. Γι αυτό εκάμναν τόσα.

    Μου αρέσει!

  6. Μαρτίου 24, 2010 15:27

    ωραίο ποστ
    ναι τότε τους πέθαιναν πολλά μωρά

    Μου αρέσει!

  7. AncientMariner permalink
    Μαρτίου 24, 2010 20:06

    Could it be related to the asbestos mines on Troodos?

    Μου αρέσει!

  8. strovoliotis permalink*
    Μαρτίου 24, 2010 21:14

    Διάσπορε και λοιποί φίλοι. Νομίζω είναι δεδομένο πέραν πάσης αμφιβολίας πως υπήρχε πολλή παιδική θνησιμότητα.

    Με τρομάζει να φανταστώ πόσα παιδάκια πέθαιναν στις οικογένειες των Κυπρίων, άνκαι ένας φίλος που το συζητούσαμε, ανέφερε πως ίσως τα εγγλεζόπαιδα να ήταν πιο ευάλωτα σε κάποιες ασθένειες σε σχέση με τα κυπραιούθκια που είχαν μια κάποια ανοσία.

    Άλλο πράγμα που έμαθα ήταν πως τότε, μετέφεραν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού κάποιες υπηρεσίες στο Τρόοδος, λόγω της ζέστης, και συνεπώς, ναι, υπήρχε αυξημένος πληθυσμός.

    Και η πιο κουφή παρατήρηση του φίλου μου: όλες οι φωτογραφίες αναφέρονται σε καλοκαιρινούς θανάτους.

    Γιατί;

    Γιατί δεν θα ήταν λογικό να πάρουν μια σορό από κάπου στα βουνά, με την άμαξα ή άλλο αργό μέσο στις πόλεις, μέσα στον πύρουλλον της Κύπρου, και έτσι επέλεγαν την πιο λογική λύση: τους άφηναν εκεί ψηλά!

    Μου αρέσει!

  9. Μαρτίου 24, 2010 21:57

    Φίλε πολύ ενδιαφέρον το θέμα που μας παρουσίασες σήμερα.
    η ζωή εν τάφο… , ο τάφος στη ζωή μας…

    Μου αρέσει!

  10. Raftis permalink
    Μαρτίου 26, 2010 11:34

    Η ευχή «να σας ζήσει» που λέμε στους γονείς νεαρών παιδιών, ίσως να έχει τις ρίζες της σ’ αυτό που περιγράφεις. Την εποχή εκείνη, χωρίς φάρμακα του είδους των αντιβιοτικών, χωρίς σωστές διατροφικές συνήθειες (τάιζαν τα βρέφη φασόλια από την πρώτη κιόλας εβδομάδα της ζωής τους) θα συνιστούσε ένα μικρό θαύμα ένα βρέφος να επιβιώσει και να ενηλικιωθεί. Νομίζω, ένα στα 4 παιδιά πέθαιναν πριν γίνουν 5 ετών. Γι’ ατό και η ευχή «να σας ζήσει». Ο θάνατος ενός παιδιού ήταν «μέσα» στα αναμενόμενα και διόλα παράξενα συμβάντα, την εποχή εκείνη.

    Λοιπόν, φτιάχνει ή δεν φτιάχνει ο άνθρωπος θεό για να τον προστατεύει;

    Μου αρέσει!

  11. Kyriacos permalink
    Μαρτίου 26, 2010 20:16

    (μμππρρρρρρ……….)

    Είναι ενδιαφέρον πόσο εύκολα παίρνουμε ως δεδομένα κάποια πράγματα..

    Μου αρέσει!

  12. strovoliotis permalink*
    Μαρτίου 26, 2010 20:22

    The following comments came through FB friends:

    1. A very interesting a article (managed to read and understand it even with my limited Greek).
    One possible reason for so many children dying could have been the fact that at that time malaria was rife in Cyprus.
    If you read Sir Garnet Wolseley’s memoirs you will see that many servicemen died of the disease and that many were moved to Bellapais or Troodos to recover.
    It could be that these were children that succumbed to malaria and were moved to the “cleanser” air of the mountains to recuperate and died there….

    2. The battle to eradicate malaria started in the late thirties early forties. I remember the net courtains over the bed and the smoke fuses on the windows. Even during the fifties the man from the Municipality used to come and spray all standing water. Ponds and fountains had to have gold fish.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: