Skip to content

Κυπριακό: Αλεξανδρέττα! (Στην καλύτερη των περιπτώσεων).

Ιουνίου 9, 2010

Τρίτη βράδυ στο Σπίτι της Ευρώπης. Εκδήλωση του ΟΠΕΚ, με βασικούς ομιλητές: Αλέκος Μαρκίδης, Τάκης Χατζηγεωργίου, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ.

Θέμα: «Το απ’ ευθείας εμπόριο και οι προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού».

Ο τίτλος της εκδήλωσης ήταν από την μια αυτονόητος, αλλά από την άλλη μου προκάλεσε μια κάποια έκπληξη.

Είναι παραδεκτό πως η διεθνής κοινότητα δεν προκειται να αποδεχθεί την επ’ άπειρον συνέχιση των διαπραγματεύσεων, και είναι επίσης παραδεκτό πως σε περίπτωση νέας αποτυχίας θα διερευνηθούν μέθοδοι αποδόμησης του Κυπριακού ως προβλήματος. Θα γίνουν δηλαδή προσπάθειες για να αμβλυνθούν ή να απαλειφθούν εντελώς οι συνέπειες της συνέχισης του προβλήματος. Α, και δεν εννοώ τις συνέπειες για εμάς εδώ τους Κυπραίους, για τους οποίους πρακτικά κανείς δεν νοιάζεται, αλλά αναφέρομαι στα ζητήματα που αφορούν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, τις σχέσεις της ΕΕ με το ΝΑΤΟ, αλλά και τις γενικότερες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όλα αυτά επηρεάζονται από το Κυπριακό, και αυτό δεν αρέσει.

Αν λοιπόν αποτύχουμε να καταλήξουμε, θα διερευνηθεί κάποιο  σχέδιο Β. Πάνω σε αυτή την λογική προσπάθησαν να μας φωτίσουν οι τρεις ομιλητές. Αν συγκράτησα καλά θεωρούν όλοι δεδομένο πως οι συνομιλίες δεν θα αποδώσουν, πως βασικά το πουλλίν επέτασεν για τη λύση στο Κυπριακό, και πως το άνοιγμα του ζητήματος του απ’ ευθείας εμπορίου, πιθανώς μαζί  με το άνοιγμα των Τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων για τα Κυπριακά πλοία, είναι μια ρεαλιστική εξέλιξη.

Η έκπληξη μου έγκειται στο γεγονός πως ακόμα και οι γνωρίζοντες, έχουν περίπου χάσει πλέον όλες τους τις ελπίδες και διαλογίζονται για την επόμενη μέρα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ήταν ενδιαφέρουσα η αναφορά δυο ομιλητών για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Ο κ. Μαρκίδης προεξοφλεί αύξηση της έντασης στην περιοχή μας, αφού θεωρεί αυτονόητη την έντονη αντίθεση της Κυπριακής κυβέρνησης στο ζήτημα του απ’ ευθείας εμπορίου, κάτι που θα οδηγήσει σε εμπλοκή σε όλα τα επίπεδα όπου μπορούμε να αντιδράσουμε, ενώ κάθε πιθανό αποτέλεσμα θα ανεβάσει την ένταση γιατί είτε η δική μας πλευρά θα θεωρηθεί ηττημένη, είτε η Τουρκία.

Ο κ. Κιζίλγιουρεκ πήγε ένα βήμα πιο μπροστά. Είπε πως μετά την αποτυχία δεν αναμένει πως τα κατεχόμενα θα γίνουν Ταιβάν ή Κόσσοβο, αλλά μάλλον Αλεξανδρέττα. Ο βορράς δεν έχει την κρίσιμη μάζα για να γίνει αυτόνομη πολιτική και οικονομική οντότητα που να μπορεί να διεκδικήσει θέση στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, και συνεπώς το πιθανότερο σενάριο είναι η πλήρης ενσωμάτωση του στην Τουρκία.

Μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν βεβαίως το τέλος της Τουρκοκυπριακής κοινότητας όπως την ξέρουμε. Ίσως κάποιοι βιαστούν να πάρουν βαθιά ανάσα και να πουν πως αυτή θα είναι μια κάποια λύση.

Βραχυπρόθεσμα μπορεί μια τέτοια εξέλιξη να φέρει μια ηρεμία με την αποδοχή ουσιαστικά από τους ελληνοκυπρίους πως χάθηκε οριστικά ο βορράς, αλλά έχουμε ένα «καθαρό» νότο. Αυτό όμως είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη λέει πως ο βορράς θα συνεχίσει να αποτελεί νομικά κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας – μέλος της ΕΕ. Σε μια τέτοια περίπτωση, αν ξεκαθαρίσει πως η Κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγχει τώρα ή αργότερα το βόρειο κομμάτι, τότε  είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί η συνολική συμμετοχή της Κύπρου στην Ένωση.

Και ακόμα χειρότερα: θα πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε έχοντας επίγεια σύνορα με την Τουρκία. Ποια αίσθηση ασφάλειας θα μπορούν να έχουν τα παιδία μας 20 χρόνια από σήμερα με το πρόβλημά μας να παραμένει τυπικά άλυτο;

Για να αποφευχθεί αυτό, θα πρέπει να βρούμε μια λύση, μια συμβιβαστική λύση, που ακόμα και ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ θεωρεί ως θαύμα κάτω από τις παρούσες συνθήκες. Και αν ο κ. Χατζηγεωργίου ήταν ξεκάθαρος λέγοντας πως περίπου μας κατέστρεψαν εκείνοι οι πολιτικοί και δημοσιογράφοι που ονειρεύονταν και ονειρεύονται διάλυση της Τουρκίας, και οι οποίοι δράτζιασαν τα τελευταία χρόνια, επέλεξε να ξεχάσει πως για να γίνει αυτό προηγήθηκε ένα θεμελιώδες έγκλημα όταν το κόμμα του έκανε τις προεδρικές του επιλογές το 2002.

Εκείνες οι επιλογές που μας φέρνουν 8 χρόνια αργότερα μπροστά στην ανάγκη να αξιολογήσουμε ποιο απ’ όλα τα πιθανά σενάρια αποτυχίας, είναι το λιγότερο οδυνηρό.

Γιατί από τη στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία για λύση, όλες οι επιλογές είναι κακές.

Τόσο απλό.

Advertisements
10 Σχόλια leave one →
  1. Ιουνίου 9, 2010 08:37

    άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε που λένε και στην Καλαμαριά….

    Μου αρέσει!

  2. Ιουνίου 9, 2010 09:00

    Καλημέρα Στροβολίωτη ,

    Η κάθε πρόβλεψη είναι υποκειμενική. Αυτό που με απασχολεί είναι κάτι άλλο. Γιατί κάθε φόρα που θα μας αναλύσουν τι θα γίνει ή όχι προβάλουν τα αρνητικά της μη «επιλογής» που ο κάθε ένας υποστηρίζει. Για να γίνω πιο σαφής :

    1. Από την μια πλευρά αν δεν λυθεί το Κυπριακό αναγκαστικά θα συνορεύουμε με την Τουρκία . Αποτέλεσμα Ανασφάλεια. Γιατί τώρα στην ουσία με ποίους συνορεύουμε.
    2. Από την άλλη αν λυθεί το Κυπριακό πάλι θα έχουμε πρόβλημα με την Τουρκία γιατί θα ασκεί πολιτική μέσω των Τ/Κ . Αποτέλεσμα Ανασφάλεια.

    Πως γίνετε αυτό; Είναι Κυπριακό παράδοξο…:)

    Αυτό που θέλω να πω είναι εκτός από τα αρνητικά να μας λένε και τα θετικά της κάθε επιλογής . Δεν γίνετε όλα να είναι μαύρα ή άσπρα.

    Με ψυχραιμία και ορθολογισμό να δούμε τις επιλογές που έχουμε να δούμε και τα θετικά και τα αρνητικά της κάθε επιλογής και να αποφασίσουμε να προχωρήσουμε είτε με την μία είτε με την άλλη. Όποια επιλογή και να διαλέξουμε θα έχει θετικά και αρνητικά . Αύτη είναι η ζωή . Η ουσία είναι να προχωράμε όχι να μένουμε στάσιμοι .

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουνίου 9, 2010 13:09

      Κλειδάριθμος,

      Για το (1) σου: δεν είναι το ίδιο! Τώρα έχουμε μια ντε φάκτο κατάσταση την οποία δεν αποδεχόμαστε, και έχουμε και τις ανησυχίες μας για την ασφάλεια, οι οποίες αμβλύνονται δεδομένου ότι κάνουμε συνομιλίες, και λογικά δεν θα συνέβαινε κάτι πολύ άσχημο τώρα. Αν δεν βρεθεί λύση όμως, και συνεχίσει η ίδια κατάσταση, αντιλαμβάνεσαι πως πολύ εύκολα, συνειδητά ή ασυνείδητα *κάποιοι* μπορεί να θέλουν να προκαλέσουν κάτι κακό.

      Από την άλλη, για το (2) σου: ακόμα και αν έχεις δίκιο, πως οι ΤΚ θα συνεχίσουν να βρίσκονται κάτω από την επιρροή της Τουρκίας μετά τη λύση (κάτι που δεν είναι σίγουρο), αυτό θα είναι μια καθαρή βελτίωση σε σχέση με την πρώτη κατάσταση. Νομίζω δεν χρειάζεται και πολλή εξήγηση για να αντιληφθούμε γιατί.

      Συμφωνώ απόλυτα για τη ψυχραιμία και τον ορθολογισμό. Στην παρούσα κατάσταση όμως ειλικρινά δυσκολεύομαι πάρα πολύ να βρω κάτι θετικό σε μια νέα αποτυχία και συνέχιση της κατάστασης μη λύσης. Και ξέρεις, δεν είναι παράξενο αυτό. Υπάρχουν περιπτώσεις που όσο ψύχραιμος και ορθολογιστής και να εισαι, οι επιλογές είναι περιορισμένες.

      Αν ας πούμε βρίσκεσαι σε λεωφορείο και πας εκδρομή, και ο οδηγός είναι μεθυσμένος και πέσει στον γκρεμό, η ψυχραιμία και ορθολογισμός μπορούν απλώς να σε βοηθήσουν να επιλέξεις να μείνεις μέσα ή να πεταχτείς έξω από το όχημα πριν τη διάλυση του στους βράχους…

      Μου αρέσει!

  3. Ιουνίου 9, 2010 09:28

    Αγαπητέ Στροβολιώτη,
    Πολύ ενδιαφέροντα αλλά και τραγικά αυτά που μας μετέφερες από την εκδήλωση του ΟΠΕΚ. Βεβαίως, όλα αυτά είναι απευκταία. Ας βάλουμε μυαλό, πριν πέσουν τα σήματα του τέλους!
    Όσο για τον κ.Τάκη Χατζηγεωργίου δεν ευθύνεται καθόλου για τις επιλογές του κόμματός του, γι’ αυτό και για πολύ καιρό ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος, αν θυμάστε.
    Είθε ο Απόστολος Αντρέας να μας λυπηθεί!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουνίου 9, 2010 13:15

      Ζήνα Λυσάνδρου,

      Μα να βάλουμε μυαλό; Τώρα πια;

      Ο Τάκης Χατζηγεωργίου βρισκόταν όντως σε κάπως δύσκολη θέση με το κόμμα του τότε.

      Πλην όμως η κριτική 8 χρόνια αργότερα έχει μόνο ιστορική σημασία. Η πολιτική διαγράφει την πορεία της τσιμεντωμένη από το ολέθριο λάθος του ΑΚΕΛ.

      Να βοηθήσει ο Απόστολος – και η Αθηνά, αλλά άμα δεν κουνάμε το δακτυλάκι μας, τι να σου κάνουν;

      Μου αρέσει!

  4. Ιουνίου 9, 2010 14:20

    Προσυπογράφω το σχόλιο του κλειδάριθμου – λύση ή μη λύση χωρίς ΚΑΙ θετικά ΚΑΙ αρνητικά δεν υπάρχει και δεν θα εφευρεθεί ειδικά για την Κύπρο. Στο νησί υπάρχει μια τάση να τα βάφουμε όλα μαύρα αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε. Για να το πω αλλιώς, πιο μαύρα από όσο είναι τώρα τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο απόλυτο μαύρο. Οποιαδήποτε «λύση» θα είναι πιο γκρίζα από το σήμερα – αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και καμιά δεν θα καταφέρει ποτέ, να κάνει την κυπριακή πραγματικότητα λευκή. Το ARIEL της πραγματικότητας ακόμα δεν κυκλοφόρησε… 😉

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουνίου 9, 2010 14:51

      ΔemΩΝ

      Απολαμβάνω τους αφορισμούς σου γιατί χαίρομαι και εγώ το διαλογισμό. Δε λένε όμως πως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού;

      Τι εννοώ;

      Με αυτό συμφωνούμε πλήρως, άνκαι στο σπίτι χρησιμοποιούμε Dixan.

      «Οποιαδήποτε “λύση” θα είναι πιο γκρίζα από το σήμερα – αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και καμιά δεν θα καταφέρει ποτέ, να κάνει την κυπριακή πραγματικότητα λευκή. Το ARIEL της πραγματικότητας ακόμα δεν κυκλοφόρησε… »

      Αν *δεν* βρούμε λύση όμως ειλικρινά και πραγματικά δυσκολεύομαι να βρω έστω και ένα θετικό.

      Θα χαιρόμουν αν μοιραζόσουν τον κατάλογό σου με τα θετικά μαζί μας:)

      Μου αρέσει!

  5. takis hadjidemetriou permalink
    Ιουνίου 9, 2010 16:49

    Αν γίνεται να σχολιάσουμε με ποίηση παραθετω κάποιους στίχους που όποιος νομίζει μπορεί και να βρει ότι ταιριάζουν στην περίπτωσητης Κύπρου και των ανθρώπων της.

    This is the way the world ends
    This is the way the world ends
    Tthis is the way the world ends
    Not with a bang but a whimper
    T.S. Elliot THE HOLLOW MEN

    Το καράβι που ταξιδεύει το λένε ΑΓ ΩΝΙΑ 937
    Γιωργος Σεφερης ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ Γ. Σ.

    Μου αρέσει!

  6. Ιουνίου 9, 2010 22:06

    Στην Κύπρο, νομίζω, επικρατεί ένα φόβος ανάμεσα στους πολιτικούς, αλλά και τους πολίτες. Ο φόβος της ρετσινιάς. Ο φόβος ότι αν γίνουν υποχωρήσεις, χάριν κάποιας λύσεως (λύση, χωρίς υποχωρήσεις, ας σημειωθεί, δεν γίνεται) θα χαρακτηριστούν προδότες. Ας ξεπεραστεί, επιτέλους, αυτός ο φόβος. Δεν είναι ηρωισμός τα συνεχή ΟΧΙ.

    Μου αρέσει!

  7. Ιουνίου 10, 2010 13:55

    Αγαπητέ φίλε,

    Πριν από μερικές μέρες πήγα στην παρουσίαση της μετάφρασης του βιβλίου του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Μεταφραστής και εκ των ομιλητών ήταν ο Νεοκλής Σαρρής. Δεν μπορείς να φανταστείς τί ακούσαμε… Σηκώθηκα και έφυγα πριν τελειώσει… Για τους ομιλητές η Τουρκία μόνο στόχο έχει την καταστροφή των ελλήνων, ο Νταβούτογλου θέλει απλά και μόνον αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας (σπουδαία εξήγηση για το στρατηγικό βάθος ), ανάμεσα στα άλλα σπουδαία που ακούσαμε ήταν και οι χαρακτηρισμοί του Σαρρή για τον Ναζίμ Χικμέτ πως «το πήγαινε το γράμμα», αναφερόμενος στην ομοφυλοφιλία του ποιητή. Η αίθουσα ήταν γεμάτη με γκριζομάλληδες συντηρητικούς που έσκυβαν το κεφάλι και άκουγαν τα λόγια σοφίας του Σαρρή και των άλλων. Νοοτροπίες που μας οδήγησαν εδώ που φτάσαμε…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: