Skip to content

Μωρά έτοιμα για όλα.

Σεπτεμβρίου 9, 2010

 

 

Η αναμενόμενη έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς μας βρήκε να προσπαθούμε να πειθαρχήσουμε τα ενεργοβόρα μωρά. Βασική προσπάθεια η επάνοδος στο πρόγραμμα, η τήρηση του ωραρίου, και ακόμα η προσπάθεια απεξάρτησης από τα Nintendo και άλλα τρομακτικά αθλήματα.

 

Οι προσπάθειες αυτές όπως ήταν φυσικό έφεραν την αντίδραση. Και ενώ ο γιος συμπεριφέρεται διαχρονικά ως ΔΗΚΟικός, και έχει το βροντερό ΟΧΙ σε πρώτη και απόλυτη ζήτηση, με αποτέλεσμα να μην τον λαμβάνουμε σχεδόν υπόψιν, η κόρη είναι πιο ευέλικτη, πιο συνεργάσιμη.

 

Όταν όμως έρθει η σειρά της, όταν κάνει τη δική της αταξιούλα και πρέπει να υποστεί την ανάλογη ποινή, τότε γίνεται η έκρηξη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ποινή συνεπαγόταν την προσωρινή της αποξένωση από ένα στρουμπουλό ζωάκι που παίρνει πάντα μαζί της στο κρεβάτι. Είναι ο Πεύκιος, ο οποίος μαζί με την παλιότερη της αγάπη τον Ιακώβου (μην το ψάχνετε, τα μωρά μας γεννήθηκαν επί Τάσσου),  είναι απαραίτητη συντροφιά και αγκαλιά.

 

Η μικρή αντέδρασε πραγματικά εκρηκτικά, με συμπεριφορά που έμοιαζε με το ύφος του Συλλούρη μετά από ένα ΝΑΙ στο επόμενο δημοψήφισμα.

 

Προσπαθήσαμε να αποπυροδοτήσουμε την κατάσταση, με συνδυασμό φραστικών αναφορών για το ότι δεν πρέπει να κάνει αταξίες, και όταν τις κάνει πρέπει να την τιμωρήσουμε αλλά  την αγαπάμε (κανένα αποτέλεσμα),   ηθικοπλαστικές ατάκες του στυλ όταν κάνουμε κάτι κακό πρέπει να το μετανιώνουμε να λέμε συγγνώμη και να προσπαθούμε να μην το ξανακάνουμε (μερικώς πετυχημένη προσπάθεια), και τέλος αφού μας τρύπησε τα αυτιά, εντάξει πάρε πίσω τον Πεύκιο σου, τιμωρήθηκες αρκετά!

 

Το κλάμα και οι τσιριλιές σταμάτησαν αλλά οι λυγμοί κράτησαν για πολλή ώρα ακόμα. Τόσο, που ο γιος ένοιωσε την ανάγκη να τοποθετηθεί με έντονο ύφος: «αν ξανακάνει αταξία η αδερφή μου, να με τιμωρήσετε εμένα».

 

…………………………….

 

Κοίταξε να δεις τώρα! Θυμήθηκα την ανάρτηση της Μάνας για τα εργαστήρια που θα μάθουν δήθεν αρχές στα μωρά, επιβεβαίωσα εμπράκτως πόσο τρελή ιδέα είναι, και προς στιγμή συγκινήθηκα.

 

Μπράβο γιε μου, του λέω. Αυτό είναι πολύ ευγενικό και θετικό εκ μέρους σου. Πάντα να προσέχεις και να προστατεύεις την αδελφή σου.

Δε θα ήταν πιο καλό όμως να μην κάνετε καθόλου αταξίες για να μην χρειαστεί να τιμωρήσουμε κανένα;

 

Δεν έχω φυσικά ψευδαισθήσεις για το βάθος αυτής της δήλωσης, ούτε για το κατά πόσον θα τη θυμάται την επόμενη φορά που θα έχουμε επεισόδιο, αλλά πρέπει να παραδεχτώ πως αυτή η δήλωση δείχνει πως έχουμε καλό υλικό στα χέρια μας. Και πρέπει να δουλέψουμε καλά μαζί του. Μόνο έτσι θα τσιμεντωθεί ως  αρχή και βίωμα.

 

Τόσο καλό ήταν λοιπόν το υλικό του γιου, που λίγη ώρα αργότερα όταν έκαναν μπάνιο, η μικρή αντιλήφθηκε ότι η δήλωση του αδελφού της ήταν κάτι το ελκυστικό, και την επανέλαβε και η ίδια: «όταν κάνει αταξία ο αδελφός μου, να με τιμωρήσετε εμένα».

 

Άγγελε μου, της λέω, είναι και η δική σου δήλωση πολύ ευγενική, και θετική, αλλά πίστεψε με πως με τις τόσες αταξίες που κάνει ο αδελφός σου, *δεν* σου συμφέρει!

 

Καλή χρονιά σε όλα τα πρωτάκια, καλή χρονιά σε μαθητές, γονείς και δασκάλους!

 

 

 

 

Advertisements
8 Σχόλια leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 9, 2010 08:27

    Καλημέρα!!!!

    Καλή σχολική χρονιά σε όλους μας!
    Καλή υπομονή και το τέλος της χρονιάς να μας βρει χαρούμενους, επιτυχημένους, καλύτερους ανθρώπους…

    Στροβολιώτη,
    αν δεν μιλήσω ….θα… θα… θα … σκάσω!!!!!

    Είμαι άτομο που δεν πιστεύω στην τιμωρία, ποτέ δεν τιμωρώ, και τα παιδιά μου λένε ότι παρόλο που πλέον είμαι κοντή ( παλιά δεν ήμουν, τώρα με περνάνε από ένα κεφάλι 🙂 ), χοντρή, τρελή, ανώριμη … τζιαι κοτζιάκαρη πάνω από όλα…. νιώθουν πολύ τυχεροί που δεν έχουν το άγχος της τιμωρίας.

    Παιδιά που να μην κάνουν αταξίες;;;;;;;;;;
    που ξανα-ακούστηκε;;;;;;;;;;;;

    συγχίστηκα τώρα!… πρέπει… πρέπει να γράψω παραμύθι για να ξεδώσω…. γκρρρρρρρρρρ

    Μου αρέσει!

  2. Σεπτεμβρίου 9, 2010 09:34

    Καλημέρα σε όλους. Μπράβο ρε Γιαννο έγραψες ένα πολύ όμορφο ,τρυφερό και πραγματικό παραμύθι. Το μεσημέρι που θα πάρω τα δικά μου μωρά από το σχολείο θα τους το διαβάσω.
    (με προβληματίζουν λίγο η αναφορές στον Συλλουρη και τον Τασσσο. Εν κρίμα τα μωρά. )
    Καλή σχολική χρονιά !

    Μου αρέσει!

  3. maria permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 10:21

    Kαλημερα, φυρνουμε που το γελιο καθε φορα που αναφερεσε στον εννεργοβόρο γιο οτι συμπεριφέρεται ως ΔΗΚΟικός! Ο τιτλος της αναρτησης με παραπεμπει σε ¨τιτσιρικο¨ριαλιτι σοου του Αντενα με παρουσιαστη τον Μικρουτσικο…
    Οσο για την ενεργοβορα κορη εν’ πολλοι που εννα τιμωρουνται γιαλλοου της :))

    Μου αρέσει!

  4. disdaimona permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 10:55

    Να δώσω μια μαμμαδίστικη συμβουλή; Τι έκαμνα εγώ δηλ. όταν τα είχα τούτα τα νάζια/κλάματα/γινάθκια.

    π.χ ήθελε να ανεβαίνει πάνω στη πλάτη του καναπέ τζαι να πηδά κάτω,ενώ ο ίδιος έφτανε ως της μέση του καναπέ. Μιλούμε για μεγάλη μανία! Μια,θκυό με την αγάπη,»μάναμου μεν το κάμνεις τούτο θα κτυπήσεις» κ.λπ Την τρίτη,λαλώ του: Θέλεις να ανεβαίνεις στον καναπέ τζαι να πηδάς; Ναι θέλω,θέλω,θέλω! Ωραία,πήδα!Αλλά εγώ επειδή δεν θέλω να σε βλέπω να το κάμνεις τούτο επειδή ανησυχώ,θα πάω στο άλλο δωμάτιο,τζαι που εν να τελειώσεις φώναξε μου!!
    Κόκαλο ο δικός σου!

    Οπότε,την άλλη φορά που θα αρχίσουν οι τσιριλιές, πιάστην κ.Στροβολιώτου τζαι πέτε τους οτι θα πάτε στο δωμάτιο σας να ησυχάσετε ή ότι θα πάτε μια βόλτα,τζαι που εν να αποφασίσουν να σταματήσουν να σας ειδοποιήσουν.

    Χωρίς θεατές έν εχουν χάζιν τα νάζια για κανένα.Ούτε για τα μωρά…

    Μου αρέσει!

  5. maria permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 11:03

    @disdaimona
    σπουδαια συμβουλη ζωης! Χωρίς θεατές έν εχουν χάζιν τα νάζια για κανένα.Ούτε για τα μωρά…
    θα προσπαθησω να το θυμουμαι τουτο 🙂

    Μου αρέσει!

  6. disdaimona permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 11:34

    @maria

    …ναι,γενικά,αν τους αφήσεις,μιτσιούς – μεγάλους, πολλά συχνά αρέσκει τους να παίζουν με τα όρια σου τζαι με την περίπτωση να καταλήξεις στην Αθαλάσσα 🙂
    οπότε ξεκαθαρίζεις, ότι στην Αθαλάσσα δεν σκοπέφκεις να πάεις με τίποτε, για να ξέρουν τζαι οι άλλοι ότι δεν είσαι …ο σάκκος του μποξ! άλλον η αγάπη τζι άλλον η εκμετάλλευση.
    το ένα έν εσιει όρους το άλλον όμως έσιει.

    Άσε που με τα μωρά επιβάλλεται να ξεχωρίζουν τούτα τα θκυο για να μεν έσιεις μετά άλλα παρατράγουδα. Τζαι για τους μεγάλους δηλ. ένα περίπου το ίδιο πρέπει να ισχύει…

    Μου αρέσει!

  7. Othellos permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 12:37

    1. Άστε τα μωρά να κάνουν και καμμιά μικρή αταξία. Εσείς δεν κάνατε τις δικές σας;

    2. Τιμωρία και φωνές μόνο για πάρα πολύ σοβαρά «παραπτώματα».

    3. Ξύλο ΠΟΤΕ!

    4. Λεβέντης ο γυιός του Στροβολιώτη!

    Μου αρέσει!

  8. stslamatia permalink
    Σεπτεμβρίου 9, 2010 21:39

    Καλή σχολική χρονιά στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς (άτε κανεί καθήσει)
    Τα παιδιά πήραν το μήνυμα μάθημα, οι …….άλλοι θα το πάρουν;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: