Skip to content

Από τα παλιά ημερολόγια [7]. Τα σύννεφα του Σεπτέμβρη.

Οκτώβριος 24, 2010

Πέρασε καιρός από τότε.

Και ημερολογιακός, και μετεωρολογικός.

…………………………………………………………………

Όμορφη η παρέα, μεσημέρι Κυριακής, τα σουβλάκια σόζουμα, τα μωρά να παίζουν και να ελίσσονται σε ένα σύμπαν τόσο μακρινό από το δικό μας.

Το κρασάκι έρεε άφθονο. Οι κουβέντες στην αρχή επικεντρώθηκαν στα πολύτιμα εμφυτευματομένα δόντια του Άκη, μετά στις πολλές δουλειές του δειλού Χριστόφια που δεν έχει χρόνο να βρεθεί με τον ΓΓ του ΟΗΕ.

Μετά έγιναν πιο προσωπικές. Βλέπετε, ήμασταν μια τυπική λευκωσιάτικη παρέα τριών ζευγαριών με γεματη ζωη, και με την σιγουριά πως οι προσωπικές κρασάτες διηγήσεις του κάθε ενός πριν 10, 20 ή 30 χρόνια θα υπερέβαιναν τις αντίστοιχες των άλλων.

Ανοίξαμε όλοι κάποιο παλιό ημερολόγιο, και χωρίς ένταση, χωρίς πάθος, με πολλή νοσταλγία, αρχίσαμε τη διήγηση.

Η δυνατή δέσμευση της σχέσης κυρίως μέσα από τον γάμο, η ασφαλής απόσταση από τα ενεργοβόρα 6χρονα, μας είχαν κάνει να βγάλουμε ενδιαφέροντα κομμάτια, από το Λονδίνο, το Μιλάνο, το Λατσί, γενικά το παρελθόν.

Με αυτή τη διάθεση επέστρεψα στο σπίτι.

Έσκαψα λίγο, και δεν χρειάστηκε να πάω παραπάνω. Γιατί μπορεί να είμαστε στο τέλος του Οκτώβρη, αλλά πολλά χαρακτηριστικά θυμίζουν αρχές του Σεπτέμβρη.

Μπορεί οι λοιπές μας σημερινές κουβέντες να ήταν πιο πικάντικές, αλλά επί του παρόντος ας περιοριστούμε μόνο σε υπαρξιακά αδιέξοδα ορμώμενα από μετεωρολογική απελπισία.

Άλλωστε, εκτός από τη σχετικά χαμηλότερη θερμοκρασία οι μετεωρολογικές συνθήκες παραπέμπουν ακόμα στις αρχές του Σεπτέμβρη…

04/9/88

Τα σύννεφα του Σεπτέβρη.

Εκείνα τα ψηλά, τα αραιά που τον χειμώνα πυκνώνουν σιγά σιγά και φέρνουν την βροχή. Δεν τα βλέπεις καθόλου το καλοκαίρι, δεν αντέχουν στην ζέστη ίσως.

Ακόμα και σήμερα που έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνιση τους, ήταν τόσο δειλά.

Φανήκαν στο βάθος του ορίζοντα, προχώρησαν για λίγο αλλά δεν τα κατάφεραν.

Το καμίνι του Σεπτέβρη τα νίκησε, τα εξάτμισε!

Είναι και τα άλλα. Εκείνα τα παμπακερά – ομίχλη ίσως – που απλώνονται πάνω στον σκλαβωμένο Πενταδάχτυλο το απόγευμα όταν φυσά ο λίβας, που ώσπου πάει και δροσίζει.

Τα σύννεφα του Σεπτέβρη. Σημάδια της αλλαγής. Μα και της μονιμότητας. Κάθε χρόνο έρχεται ο Σεπτέβρης. Μαζί του τα συννεφάκια.

Πάντα το ίδιο.

Τα σύννεφα του Σεπτέβρη. Αμείλιχτη προειδοποίηση πως ο χρόνος περνά, πως λιγοστεύει. Μελαγχολική υπενθύμιση πως τίποτα δεν μένει το ίδιο.

Ο αδυσώπητος τροχός του χρόνου  όλο και γυρίζει, και φέρνει μαζί του μια μόνιμη αλλαγή…..

Για λοιπά κείμενα της σειράς «από τα παλιά ημερολόγια» πατήστε την ετικέτα «παλιά ημερολόγια»

Advertisements
One Comment leave one →
  1. maria aka agrammati moustakallou permalink
    Οκτώβριος 25, 2010 09:18

    χμμ, θα περιμενω για τα πιο πικαντικες, κρασατες αφηγησεις..

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: