Skip to content

Επηρεάζει το Σύνδρομο της Κυριακής τους δημοσίους υπαλλήλους;

Οκτώβριος 31, 2010

[1]. Τζιαι ο πελλός τζιεί που πονεί!

Δυο όμορφες μέρες μακριά από το πληκτρολόγιο. Επιστροφή στο σπίτι, και γρήγορος έλεγχος των απαραιτήτων. Και όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, μια από τις … χμμμ,  ιδιαιτερότητες μας εδώ μέσα είναι η ενασχόληση με τον καιρό.

Ο καιρός, η εξέλιξη του οποίου τους τελευταίους δυο μήνες έφερε μια κάποια πτώση στη θερμοκρασία, αλλά από νερά σχεδόν τίποτα.

Εντάξει, βράχηκα στην περιοχή του Ακάμα όπου βρισκόμουν, αλλά το πρόβλημα δεν ξεπερνιέται με λίγη βροχή εδώ, μια μπόρα εκεί.

Ένα από τα πράγματα που περιλαμβάνονται στα  απαραίτητα, είναι ο έλεγχος της τάσης του καιρού. Τα στοιχεία που είδα λοιπόν λένε πως τα πράγματα δεν πάνε καθόλου, μα καθόλου καλά, αφού μάλιστα φαίνεται να μπαίνουμε και σε μια αντικυκλωνική περίοδο, με άνοδο της θερμοκρασίας και πλήρη απουσία βροχής. Και αυτό θα είναι αλλαγή, προς το χειρότερο μεν, αλλά αλλαγή,  αφού τον τελευταίο μήνα έβλεπα τα συστήματα και τις πολλές βροχές σε Ελλάδα και Τουρκία, και, έλεγα, τουλάχιστον κάτι κάνει στη γειτονιά, όλο και κάτι θα ξεφύγει και προς το μέρος μας. Ελάχιστα τα κατάφεραν, αλλά τώρα πια δεν θα έχουμε καν τέτοιες ψευδαισθήσεις.

-Τι έχεις με ρωτά η κυρία.

-Άσε της λέω, επιστρέψαμε σπίτι, και άρχισα να αγχώνουμαι για τη Δευτέρα, για την βδομάδα, για τη δουλειά.

Κάπου ντρεπόμουν να της πω ότι αγχώθηκα περισσότερο όταν είδα την πρόβλεψη του καιρού, γιατί … χμμ, δεν θα φαινόταν πολύ υπεύθυνο και ώριμο.

Τελικά της το είπα. Ζήτησε  να μην γράψω το σχόλιο με το οποίο μου απάντησε.

[2]. Προειδοποίηση: Ο ιδιωτικός τομέας βλάφτει σοβαρά την υγεία σας!

Φυσικά, η ανησυχία για τον καιρό είναι μόνο μέρος της αλήθειας.

Και βέβαια με νοιάζει για το ζήτημα, και επειδή καλόμαθα με τις μπόρες που πήρα στον Ακάμα, τώρα κρούζω παραπάνω!

Όμως σήμερα είναι Κυριακή. Και την Κυριακή με πιάνει το ομώνυμο σύνδρομο. Ένα σύνδρομο που μου θυμίζει πως πάει το σαββατοκύριακο, αύριο ξανά πόλεμος, προβλήματα κλπ, κλπ. Ένα σύνδρομο που μου υποβάλλει  να είμαι όσο το δυνατό πιο καλά προετοιμασμένος για την αρχή της βδομάδας, και έτσι προτιμώ να μην έχουμε υποχρεώσεις το βράδυ της Κυριακής, μου επιβάλλει πως θα φάω φρόνιμα, θα αποφύγω το ποτό, θα πάω για ύπνο νωρίς, και….

Και συνήθως καταλήγω να έχω αϋπνίες! Αϋπνίες που φέρνουν κούραση, κακή αρχή στη νέα βδομάδα, και δώστου γυρίζει ο φαύλος κύκλος!

Εμπνεόμενος σήμερα και από πρόσφατα γεγονότα, σκεφτόμουν, και έκανα μια λογική εξόρμηση με το μυαλό μου, προσπαθώντας να απαντήσω το εξής ερώτημα: υπάρχει άραγε δημόσιος υπάλληλος που καταβάλλεται από το σύνδρομο της Κυριακής;

Ας εξηγηθώ:

Και πρώτα η μέθοδος.

Η μέθοδος που θα εφαρμόσουμε εδώ για να απαντήσουμε το πιο πάνω ερώτημα, είναι πως όλες οι συνθήκες, οικογένειας, υγείας, ενδιαφερόντων κλπ, που αφορούν εμένα, ένα υπηρέτη του ιδιωτικού τομέα, και ενός δημοσίου υπαλλήλου με τον οποίο θα συγκριθώ, παραμένουν σταθερές κατά τη διάρκεια της διερεύνησης. Η μόνη παράμετρος που διαφέρει είναι αυτή που αφορά το επάγγελμα που εξασκούμε.

Στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν διάφορες περίοδοι. Η πιο εύκολη είναι όταν δεν υπάρχουν δουλειές. Αν συμβεί αυτό, ο υπάλληλος ή ο εργάτης απολύεται, ή αναγκάζεται να δεχτεί μείωση απολαβών, ενώ ο μάστρος, ο επιχειρηματίας που  ρίσκαρε και έβαλε τα λεφτά για να κάνει τη δουλειά, τα χάνει.

Η άλλη περίπτωση είναι όταν υπάρχουν πολλές δουλειές. Σε εκείνη την περίπτωση υπάρχει η ανάγκη να τρέξουν όλοι να ολοκληρώσουν τις δουλειές, να τις τελειώσουν καλά και στην ώρα τους, ενώ ο μάστρος πρέπει να βρει και τα λεφτά για να χρηματοδοτήσει την αυξημένη δουλειά.  Δεδομένου ότι η οικονομία πάει σε κύκλους, και δεδομένου ότι ο μάστρος στον ιδιωτικό τομέα είναι πάντα πολύ προσεκτικός στην εργοδότηση νέων υπαλλήλων, τότε μια τέτοια περίοδος καλών δουλειών θα χαρακτηρίζεται μάλλον και από υπερβολική πίεση σε όλο το προσωπικό.

Υπάρχει και μια μέση περίοδος, όπου ίσως να πετυχαίνεται μια ισορροπία στην επιχείρηση, και υπάρχει πλέον η ανάγκη για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, και την κατά το δυνατό δημιουργία εγγυημένων συνθηκών δουλειάς και στο μέλλον.

Όλα αυτά είναι ζητήματα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα απασχολούν το μυαλό του υπηρέτη του ιδιωτικού τομέα. Είναι ζητήματα που θα φέρουν άγχος, αϋπνία και κούραση το βράδυ της Κυριακής.

Τώρα, είναι δυνατόν να έχει στο μυαλό του τέτοια ζητήματα ένας δημόσιος υπάλληλος;

Προσέξτε, δεν υποτιμώ όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Υπάρχουν αξιολογότατοι υπάλληλοι, επιστήμονες, που δείχνουν εξαίρετη ανθρώπινη και επαγγελματική συμπεριφορά.

Εκείνο το οποίον λείπει και από τους καλούς και από τους κακούς δημοσίους υπαλλήλους όμως είναι ένα συστατικό, εξόχως σημαντικό: η αβεβαιότητα.

Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια που χαρακτηρίζει τη ζωη στον ιδιωτικό τομέα, είναι αυτό που δίνει συντριπτική υπεροχή και πλεονέκτημα στον άλλο, το δημόσιο τομέα.

Μια υπεροχή που νομίζω δεν θα αφήσει πολλούς δημόσιους υπαλλήλους άυπνους για τους ίδιους λόγους με εμένα απόψε το βράδυ.

[3]. Ο Ρολάνδος και ο Μάκης.

Πάντως όσο εύκολα και αν αγχώνουμε, τόσο εύκολα καταφέρνω να το ξεπερνώ. (Η, νομίζω πως το κάνω, αλλά ας το αφήσουμε ως εδώ.)

Κατευθυνόμουν προς τον Ακάμα το απόγευμα της Παρασκευής, γεμάτος σκέψεις, και ένταση από μια πολύπλοκη βδομάδα που τέλειωνε. Το μυαλό έτρεχε από το ένα θέμα στο άλλο, στα δικά μου, σε εκείνα του κόσμου, σε ανθρώπους που τους συνέβηκε κάτι καλό, σε ανθρώπους που αρρώστησαν, και μου είχε έρθει μια έμπνευση:

θέλω μια μέρα που να μην ακούσω ούτε κάτι κακό, ούτε κάτι καλό! Μια μέρα που θα την ζήσω χωρίς καμιά ένταση, για μια μέρα θέλω να γίνω λάχανο!

Τόσο κακό!

Και μετά άκουσα στο Τρίτο του ΡΙΚ τον Ρολάνδο και τον Μάκη, και πραγματικά γέλασα!

Δεν νοιώθω τύψεις που γέλασα για ζητήματα που αφορούν τον Απόλλωνα, την ΑΕΛ, την μάππα γενικότερα, ούτε με νοιάζει πως  τα κοπέλια δεν θα πάρουν ποτέ κρατικό βραβείο  στο θέατρο ή γενικά την καλλιτεχνική τους δημιουργία.

Έχουν όμως χιούμορ, και καταφέρνουν να το μεταδώσουν!

Bonus: Φωτογραφίες των ημερών.

Νέφη με σοβαρότητα.

 

Βρεμένη Λάρα.

Βρεμένη Πόλις Χρυσοχούς.

Νέος φίλος από την περιοχή.

Advertisements
18 Σχόλια leave one →
  1. Οκτώβριος 31, 2010 18:58

    Διαφωνώ κάθετα!
    Ο δημόσιος υπάλληλος αγωνιά για το τι θα πει ή θα κάνει ο συνάδελφος του για να του φάει την προαγωγή, να τα έχει καλλίτερα με τον προϊστάμενο, να πάρει άδεια τις μέρες που θέλει, να κάνει την δουλειά ο άλλος αντί αυτός. Αγωνιά για το πια μαλακία ιδέα θα έχει ο ανίκανος προϊστάμενος του σήμερα για να του κάνει τη ζωή δύσκολη ή για να δείξει στον διευθυντή ότι κάνει κάτι, ή για να την κάτσει του διευθυντή με τρόπο ή για να εξυπηρετήσει τον κ. Προεδρογλείφτη που θέλει εμφυτεύματα δωρεάν.
    Μπορεί όλα αυτά να είναι στο τέλος πιο ψυχοφθόρα από το άγχος του ιδιωτικού.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 31, 2010 21:36

      Παύλο, ναι, καλά που διαφωνείς:)

      (Και τα εμφυτεύματα δεν ήταν δωρεάν! Ηταν δώρο από τους φορολογούμενους – ως αύριο τουλάχιστον !)

      Μου αρέσει!

  2. ΙΩΝ permalink
    Οκτώβριος 31, 2010 21:00

    Ωστε δεν είμαι μόνον εγώ που το βράδυ της Κυριακής με ποιάνουν αϋπνίες, τζιαι στριφογυρίζω στο κρεβάτι, τζιαι σκέφτουμε σιήλια θκυό άσχετα, πράμα που δεν γίνεται τες άλλες μέρες. α, τζιαι δεν είμαι Κυβερνητικός Υπάλληλος.

    Στροβολιώτη, γιατί στο Euronews δείχνει γυρόν γυρόν που την Κύπρος βροχή, τζιαι δαμαί καθόλου; ΄Εχουν σχέση κεραίες κλπ, ή είναι ασχετα όλα αυτά;

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 31, 2010 21:38

      Ιων, είδες, έκαμα σου διάγνωση: Σύνδρομο της Κυριακής!

      Οι ιστορίες με τις κεραίες είναι *ανοησίες*. Η Κύπρος πάντα είχε και αναμένεται να έχει το σκληρό κλίμα που επιβάλλει η γεωγραφική της θέση!
      Τα λοιπά είναι για τους αφελείς και τους εύπιστους!

      Μου αρέσει!

  3. Οκτώβριος 31, 2010 21:14

    Ευτυχώς που υπάρχει και η σάτιρα.

    Καλή βδομάδα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 31, 2010 21:39

      Καλή βδομάδα Λεμέσια, βρέχει στις γειτονιές σας;

      Ε, Λεμεσιανή να μη εκτιμήσει την σάτιρα, έστω και για τις αποτυχημένες ομάδες μάππας της πόλης της 🙂

      Μου αρέσει!

  4. Οκτώβριος 31, 2010 22:05

    υπάρχουν λογιών λογιών δημόσιοι υπάλληλοι. θα μιλήσω για τους δασκάλους μόνο. το κομμάτι αβεβαιότητα το αφήνω έξω, έχεις δίκιο πάνω σ’ αυτό. θα μιλήσω για τη μελαγχολία της Κυριακής που την έχουμε άφθονη, κατάλοιπο της παιδικής μας ηλικίας. τώρα ευτυχώς δεν είμαι σε σχολείο, αλλά όταν είμαι δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθώ καλά την Κυριακή. όπως δεν κοιμόμουν ούτε σαν μαθητής, το ίδιο πράμα.
    επίσης με πιάνει το άγχος που δε βρέχει, πήγαμε Ορόκλινη για ποδηλασία το πρωί και το χώμα ήταν σαν αλεύρι.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 1, 2010 06:55

      Καλημέρα Ποδηλάτη.

      Φαινεται λοιπόν πως οι «δυσκολίες» της Κυριακής αφορούν πολλούς…

      Χμμμ…

      Μου αρέσει!

  5. Οκτώβριος 31, 2010 22:08

    α και πολλά καλές φωτογραφίες. αγαπώ κι εγώ πολλά την Κύπρο, ειδικά τα χαμογελαστά μας ζώα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. σπαρτακος permalink
    Οκτώβριος 31, 2010 23:23

    ελα τσουρα.μπεεεεε

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Νοέμβριος 1, 2010 08:07

    Αγαπητέ Στροβολιώτη, νομίζω πως έχουμε μια δόση μπλογκαριστικής τηλεπάθειας αν κρίνω από τις χθεσινοσημερινές μας θεματολογίες 🙂

    Θάθελα να πω πως πήγα και γώ πριν δυο βδομάδες στην Πάφο και μετά από σχεδόν 8 χρόνια στον Ακάμα(ντα) και σοκαρίστηκα από το τι είδα. Μέχρι εκεί στον Άη Γιώργη πάνε χτίσουν τα πάντα στην παραλία και με έπιασε μελαγχολία σαν επέστρεφα στη Λευκωσία. Δεν ξέρω πότε θα ξαναπάω εκεί αλλά μπορεί την επόμενη φορά να μην το αντέξω…

    Αρέσει σε 1 άτομο

  8. maria permalink
    Νοέμβριος 1, 2010 15:46

    Απόν αντράπηκε ο κόσμος εν δικός του.Αυτό ισχείει για τον Παπασάββα και μεγάλη μερίδα δημοσίων υπαλλήλων.Αυτός ο άνθρωπος με τον μισθό που παίρνει, μπορεί να αγοράζει ένα διαμέρισμα κάθε 2 μήνες.Προτίμησε όμως να τον επιχωρηγήσουμε με 17 χιλιάδες για εμφυτεύματα. Εμείς ο φτωχός ο λαουτσίκος.Εγώ προσωπικά για να πληρώσω τον οδοντίατρο μου 250 ευρό, αναγκάστηκα να του δώσω μεταχρονολογημένες επιταγές διότι δεν κρατώ πλέον τόσα λεφτά.Και ναι αγαπητοί φίλοι,όχι μόνο τις Κυριακές αλλά κάθε νύχτα ο κόσμος είναι αγχωμένος με τα οικονομικά του προβλήματα και βλέπει εφιάλτες.Και εκεί που προσπαθεί να βρει μιαν άκρη στα οικονομικά αδιέξοδα που τον οδηγεί η κρίση, νά’σου ο προκλητικός Παπασάββας να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Χαίρε Καίσαρα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 1, 2010 18:15

      Ε, ας μην πεθάνουμε κιόλας Μαρία! Αλλά ξέρεις, η υπόθεση με τον Ακη ίσως να βοηθήσει: όπου παω βλέπω και ακούω και διαβάζω θυμωμένους ανθρώπους!

      Μου αρέσει!

  9. γιανισ permalink
    Νοέμβριος 1, 2010 16:37

    meta ton antikiklona strovilioti akolou8i broxi????

    Αρέσει σε 1 άτομο

  10. γιανισ permalink
    Νοέμβριος 1, 2010 16:37

    meta ton antikiklona strovilioti akolou8i mipos broxi????

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 1, 2010 18:21

      Αγαπητέ Γιάννη,

      Εξ ορισμού όταν φύγει ο αντικυκλώνας, κάτι που δεν φαίνεται να γίνεται πριν από τις 10 του μήνα, ακολουθούν χαμηλότερες πιέσεις.

      Αυτό όμως δεν αρκεί για να βρέξει βεβαίως.

      Καθαρά στατιστικά όμως, δεν αναμένω να έχει και ο Νιόβρης τα χάλια των προηγούμενων μηνών. Είναι λοιπόν πολύ πιθανόν να χωριστεί σε ένα πρώτο 10ήμερο – 15νθημερο ξηρό και ηλιόλουστο, και μετά να ακολουθήσει η πολυπόθητη αλλαγή!

      Μου αρέσει!

  11. γιανισ permalink
    Νοέμβριος 1, 2010 19:24

    dn 8elo na stirizome stis problepseis ton merominion alla auta leoun pos ena exume arketes broxes 14-21 makarii 8eouli mou

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: