Skip to content

Πόσο πιο παλαβά μπορεί να συμπεριφερθεί η κυβέρνηση μας;

Νοέμβριος 25, 2010

 Πραγματικά διερωτώμαι: είναι θέμα ξεροκεφαλιάς, ή είναι θέμα συμβούλων;

 

Αναφέρομαι στην απόδοση του προέδρου στο Κυπριακό.

 

Αναφέρομαι στην μετά την τριμερή εποχή.

 

Θεωρώ πως βρισκόμαστε σε κατάσταση προ – αδιεξόδου για να δικαιολογήσω τον πιασάρικο μου τίτλο.

 

Γιατί αν θεωρούσα πως υπήρχαν ακόμα πιθανότητες λύσης δεν θα έβαζα τόσο ευγενικό τίτλο.

 

Ας δούμε λοιπόν. Πάνε οι δυο ηγέτες στη Νέα Υόρκη, συναντούν ένα δικαιολογημένα απηυδισμένο ΓΓ, τους λέει με δυο λόγια, φτάνει πια μαλακίες, τώρα θα δουλέψετε σοβαρά να δούμε τι μπορεί να βγάλετε.

 

Οι δυο κατεβάζουν τα μούτρα τους για διαφορετικούς λόγους, και πριν να φύγουν από την Αμερική αρχίζει ο καθένας τα δικά του ξεροκέφαλα και τατσίζικα.

 

Εντάξει, ο Ερογλου είναι ο ακραίος και ο κακός, τι μπορεί να αναμένει κανείς;

 

Ο πρόεδρος Χριστόφιας όμως;

 

Επικοινωνείτε πρόεδρε;

 

Το τέλος του Γεννάρη είναι το τέλος του Γεννάρη, και απέχει περίπου 60 μέρες από σήμερα. Και όπως και να το δείτε είναι ένα χρονοδιάγραμμα. Ούτε ασφυκτικό, ούτε χαλαρό, ένα απλό μαλακισμένο χρονοδιάγραμμα είναι. Ποιος ο λόγος να κάνουμε όλη αυτή την ιστορία να αποδείξουμε στον λαό πως *δεν* είναι χρονοδιάγραμμα, και αποτελεί απλώς μέρος της αφηρημένης ποίησης του κυρίου Μπαν Γκι Μουν;

 

Όταν γίνεται τόσος πόλεμος για μια ανόητη πτυχή της διαδικασίας, φανταστείτε πόσο περιθώριο έχουμε να βρούμε λύση και να «πουλήσουμε» στο λαό αυτή τη λύση!

 

Αλλά είπαμε, λύση δεν έχει.

 

Τότε γιατί ο πρόεδρος δεν το παίζει έξυπνα (τι;);

 

Ας δηλώσει ας πούμε: εμείς επαναβεβαιώσαμε τη θέληση μας για λύση χθες, και είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε όλες τις εισηγήσεις του ΓΓ για να επιταχυνθεί και να βελτιωθεί η διαδικασία.

 

Υπάρχει κάτι κακό στο πιο πάνω; Και ο ΓΓ θα ήταν ευχαριστημένος, και όλοι οι κακοί ξένοι. Εντάξει θα θύμωνε ο μεγάλος ρήτορας κύριος Ομήρου, και η άλλη, η ανιδιοτελής διάνοια που ακούει στο όνομα Μάριος Κάρογιαν.

 

Αμ, το άλλο: ο Στέφανος Στεφάνου, που είναι σαφώς έξυπνος άνθρωπος, έκανε απίστευτα παλαβές δηλώσεις: η Τουρκία δεν νοιάζεται για λύση λέει, αφού έχει εκλογές τον Ιούνη;

 

Ναι Στέφανε; Και εμείς που έχουμε εκλογές τον Μάη, νοιαζόμαστε; Καλά, αντιλαμβάνεσαι το παλ.. το αντιφατικό της όλης σου κουβέντας;

 

Άσε που και αντικειμενικά να το δεις ίσως να μην στέκει η εκτίμηση αυτή.

 

Το θέμα είναι άλλο. Πως την αντιλαμβάνεται ο κοσμάκης αυτή την κουβέντα;

Έτσι: Α, δεν έχει τίποτα για τους επόμενους 8 μήνες, μετά πάλι θα βρεθεί κάτι άλλο για να πάμε παρακάτω, και θα συνεχίσουμε εμείς καλά και σεις χειρότερα!!!

 

Απολύτως κανένα μήνυμα πως υπάρχει έστω και η παραμικρή ελπίδα για λύση (αλλά είπαμε, δεν υπάρχει). Απολύτως καμιά προετοιμασία του κόσμου. Απολύτως καμιά προσπάθεια να στείλουμε τα σωστά μηνύματα στους ξένους για να μας χαριστούν ή να μας κρίνουν αντικειμενικά την ώρα της απόδοσης ευθυνών. Αυτό φυσικά είναι ίσως αχρείαστο. Όλοι γνωρίζουμε πως *πάντα* οι ξένοι συνωμοτούν εναντίον μας.

 

Ο Τάσσος ήταν κακός, εθνικιστής, ακραίος και όλα αυτά τα συγκεκριμένα επίθετα.

 

Δυσκολεύομαι να βρω ανάλογα επίθετα για τον Χριστόφια, διότι σκοντάφτω συνεχώς στη λογική μου. Είτε εγώ βρίσκομαι άλλου, είτε η κυβέρνηση μας!

 

Η απόσταση της πολιτικής μας σκέψης ή του IQ μας είναι προφανώς τεράστια.

 

Υ.Γ. 1 Αναδημοσιεύω πιο κάτω το κείμενο του Μακάριου Δρουσιώτη από τον Πολίτη, το οποίο προσυπογράφω πλήρως.

 

Υ.Γ. 2 Επιβεβαιώνω πως ο κύριος Μπαν Γκι Μουν  συνομίλησε μαζί μου πριν εκδώσει την φοβερή του έκθεση.

 

 

 

 

 

 

Θα κάψει την Κύπρο για τον ΔΗΣΥ;

 

Η συνάντηση της Νέας Υόρκης ήταν τόσο σημαντική όσο αυτή που έγινε στην έδρα του ΟΗΕ, στις 14 Φεβρουαρίου 2004. Η δήλωση του Γενικού Γραμματέα μιλά αφ’ εαυτής: Το παιχνίδι φτάνει στο τέλος του. Ο Χριστόφιας δήλωσε ότι είναι ευχαριστημένος. Έτσι έλεγε τότε και ο Τάσσος. Ελπίζουμε, αν και το φοβόμαστε, να μην επαναλάβει τον εαυτό του, να μετανιώσει και να τα αναποδογυρίσει.

 

Την Κυριακή, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, σε γραπτή ομιλία του είπε:

«Η τριμερής συνάντηση της Νέας Υόρκης δημιουργεί κάποιες νέες ιστορικές, αν θέλετε, πραγματικότητες. Θα πρέπει να μετατρέψουμε τους κινδύνους που ενδεχόμενα θα αντιμετωπίσουμε σε ευκαιρίες. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους πως απαιτείται συλλογικότητα στους χειρισμούς».

 

Σε δηλώσεις του, μετά την ομιλία, ο Ν. Αναστασιάδης είπε αυτό που κατάλαβαν όλοι και το έγραψαν όλες οι εφημερίδες: Αλλάζει η διαδικασία και υπάρχουν πλέον χρονοδιαγράμματα, όμως η αλλαγή αυτή μπορεί να γίνει ευκαιρία. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ συμπεριφέρθηκε υπεύθυνα. Είπε στον Χριστόφια «είμαι εδώ», ότι θα έχει τη βοήθεια του, αλλά θα πρέπει επιτέλους να απαλλαγεί από τις αντισυναγερμικές εμμονές και να διαβουλευτεί και μαζί του.

 

Αν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης ήταν ανεύθυνος, αν συμπεριφερόταν όπως ο Χριστόφιας στον Κληρίδη το 2002, είχε πολλά να πει για να του «κόψει τα πόδια». Προς τιμήν του, ο Αναστασιάδης δεν το έκανε. Αυτός που έχει – σε προσωπικό επίπεδο – την ανάγκη είναι ο Χριστόφιας. Αντί να πάρει το θετικό, αντί να κάνει μισό βήμα προσέγγισης, διέταξε τον Στεφάνου να καλέσει μεσημεριάτικα τους δημοσιογράφους για να κάνει επίθεση στον πρόεδρο του ΔΗΣΥ!

Προφανώς ο Χριστόφιας αναστατώθηκε επειδή στη συνέντευξη του στην «Αλήθεια», ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, αναφερόμενος στην Οικονομία, είπε πως ο πρόεδρος πολιτεύεται σαν να είναι στην αντιπολίτευση, κι «αν δεν μπορεί να κυβερνήσει να παραιτηθεί». Όπως πάντα, αντέδρασε παρορμητικά και εξέδωσε διάταγμα επίθεσης, κατηγορώντας τον Αναστασιάδη ότι κάνει εκστρατεία για τις προεδρικές του 2013. Μα είναι δυνατόν ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να του λέγει έλα να σε βοηθήσω να λύσεις το Κυπριακό, για να μην έχει καν προεδρικές εκλογές το 2013, κι αντί να το εκτιμήσει να τον κυριεύει ο πανικός;

 

Πώς μπορεί να πείσει ότι θέλει και πρωτίστως ότι μπορεί να λύσει το Κυπριακό με τον Έρογλου όταν δεν αντέχει τον Αναστασιάδη; Πόσο κόλλημα με τον ΔΗΣΥ; Πραγματικά, ώρες ώρες δίνει την εντύπωση πως είναι ικανός να περιλούσει την Κύπρο με πετρέλαιο και να την κάψει απ’ άκρη σ’ άκρη, παρά ν’ αφήσει να φανεί ότι συνεργάστηκε με τον ΔΗΣΥ.

 

Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης.

24/11/10

Advertisements
18 Σχόλια leave one →
  1. maria (you know, the one with the moustache) permalink
    Νοέμβριος 25, 2010 08:27

    είτε γράφεις για το καιρό είτε γράφεις για την πολίτικη κατάσταση αγχώνομαι το ίδιο!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 25, 2010 18:15

      Να σου προτείνω τα αγχολυτικά που εισάγει μια φαρμακευτική εταιρεία που συνεργάζομαι τότε 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Νοέμβριος 25, 2010 09:44

    Μάλλον και τα δύο… είναι αρκετά ψυχοφθόρο να ασχολείσαι με την κυπριακή πολιτική βάση λογικών επιχειρημάτων…

    Τέλος πάντων σχετικά με το κυπριακό , όταν ο π. Χριστόφιας ερωτήθηκε αν επί δικής του προεδρίας θα υπάρξει διχοτόμηση , αν θυμάμαι σωστά , είπε ότι δεν θα είναι αυτό ο πρόεδρος πριν από την διχοτόμηση. Ας την φάει άλλος να έχουμε να λαλούμε…

    Από ότι φαίνεται όλοι ξέρουν την κατάληξη , αλλά δεν ξέρουν πώς να την παρουσιάσουν… περιμένουμε.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 25, 2010 18:17

      Και όμως, εγώ πίστευα πως ο πρόεδρος θα συμπεριφερόταν διαφορετικά. Η δειλία του όμως φαίνεται δεν ξεπερνιέται έστω και από τη θέση του προέδρου που βρίσκεται.

      Μου αρέσει!

  3. Toxotis permalink
    Νοέμβριος 25, 2010 12:43

    Φίλε η πολιτική σου εμπειρία και ο νους που κουλιαντιρίζεις σου επιτρέπει να διαβάζεις τα πράγματα. Μπράβο σου. Όσα λες ως ανάλυση συγκοφτή, μπορώ να σου τα επιβεβαιώσω και με τις πληροφορίες που έχω. Μιλώντας κανείς μαζί με κυβερνητικά στελέχη καταλήγει στο συμπέρασμα οτι το έχουν πάρει απόφαση: Δεν έχει τίποτε και πάμε να παίξουμε καθυστέρηση για να πάρουμε ότι πάρουμε.
    Απλώς προσπαθούν να πάρουν την ώρα της κρίσης όσο γίνεται πιο μακριά. και δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό τελικά αποβαίνει σε βάρος μας διότι μας καθιστά συνυπεύθυνους. Απλή ανάγνωση της έκθεσης του Μπαν το επιβεβαιώνει.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 25, 2010 18:17

      Αγαπητέ Τοξότη,
      Γίνεται να μην το καταλαβαίνουν;

      Μου αρέσει!

      • Toxotis permalink
        Νοέμβριος 26, 2010 17:37

        Αποκλείεται να μην το καταλαβαίνουν. Ως σχήμα λόγου το έθεσα. Απλώς ιεραρχούν πιο ψηλά άλλα από εκείνα που εμείς ιεραρχούμε. Για παράδειγμα αν διαβάσεις το πλήρες κείμενο της ομιλίας του ΄ΓΓ ΑΚΕΛ στο συνέδριο θα αντιληφθείς ότι η συνεργασία με ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ είναι στρατηγική. Ίσως να είναι μία εξήγηση για την αδυναμία τους να λάβουν αποφάσεις. μαζί με την προσωπική αδυναμία του Προέδρου ο οποίος πλέον δεν είναι στο απυρόβλητο ούτε στο ΑΚΕΛ. Γι αυτό -λένε μερικοί ΑΚΕΛικοί- αναγκάστηκε να αποσύρει την υστάτη την υποψηφιότητα του από την ΚΕντρική Επιτροπή. ΔΙότι έμαθε ότι κάποιοι ήθελαν να του στείλουν μήνυμα…

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Νοέμβριος 26, 2010 19:07

        Αν αυτό που λες για την υποψηφιότητα είναι σωστό, ίσως να σημαίνει πως το πιο ληθαργικό κόμμα της Κύπρου ξυπνά επιτέλους;

        Μου αρέσει!

  4. Νοέμβριος 25, 2010 13:37

    δεν αντεξα να το διαβασω ολόκληρο

    εχω την απάντηση βλέπεις:

    είναι θέμα ξεροκεφαλιας που δεν ακούει τους συμβουλους ή δεν διορίζει εξυπνότερους του

    Μου αρέσει!

  5. Χρίστος Ευθυμιου permalink
    Νοέμβριος 25, 2010 14:24

    Καλά εξηγήστε μου ένα πράγμα. Γιατί στίς δηλώσεις του ο Αναστασιδης επιλέγει να αναδικνύει το τέλος του Γεννάρη σαν Χρονοδιαγραμμα; Γιατί ο Μακάριος θεωρεί τόσο σημαντικό να αναδείξει οτι υπάρχει χρονοδιαγραμμα; Και εσυ ακομα ρε Γιάννο συζητάς αν ειναι ή οχι χρονοδιαγραμμα το τέλος του Γεννάρη. Στο τέλος δηλαδή τι κάνουμε; Μεταθέτουμε το πρόβλημα εκει που αυτοί που δεν θέλουν τη Λύση επιδιώκουν. Στο τί εγινε το 2004 και στο τι μας έκαναν οι ξένοι και στο ότι προσπαθουν να μας το ξανακανουν;

    Κάθε νουσιμος ανθρωπος οταν εχει να κάνει μια δουλιά κάνει κάποιο πρόγραμμα εργασίας και σε ταχτά χρονικά διαστήματα αξιολογεί την πρόοδο. Αυτο έχει κάνει ο κ. Παν και το μόνο που πρέπει να κάνουμε ειναι να χαιρετίσουμε αυτή την συνεισφορά του. Και το τέλος του Γεννάρη δεν ειναι κιλοττίνα, παρ’ολο που θα μπορούσε να ήταν αν φερθούμε ανοητα. Εν πάσει όμως περιπτώσει όπως και το 2004 οι χρονικοί στόχοι περισσοτερο αφορούν τον κ. Ερογλου (τότε τον Ντενκτάς) γιατί ειναι έξυπνο ο κ. Νταβουτογλου να διαδίδει οτι ειναι πανέτοιμος να λύσει το Κυπριακό και ο κ. Ερογλου οταν απευθυνει λόγους που παρουσιάζουν τον εαυτό του ώς υπέρμαχο της Λύσης αλλα στο τραπέζινα αρνειται να ανοιξει τα χαρτιά του στο Εδαφικό ή να κανει κινήσεις που θα φοηθούσαν την προοδο. Ο κ. Παν ελπίζω οτι, αν εμεις μπορέσουμε να φερθούμε σωστά, θα ξέρει τον ερχόμενο Γεννάρη αν η Τουρκία ειναι διαθετημένη να προχωρήσει η όχι. Το ερώτημα αυτό εχει γινει πιο καυστικό απο την ημέρα που ο Εγκεμέν Παγίς αρχισε να γίνεται πιο απαιτητικός απο την ΕΕ λέγοντας οτι αν δεν του ξεκαθαρίσουν τι θα γίνει με την ένταξη της Τουρκίας τότε αυτο θα γίνει η κόλαση της Κύπρου.

    Εν πάσει περιπτώσει, επειδή εγώ ανοικω στούς πιο αδαείς οι οποιοι θεωρούν οτι υπάρχει ελπίδα και τα πράγματα μπορούν να κινηθούν με γρήγορο ρυθμό αν συνυπάρξουν κάποιες προυποθέσεις, θεωρώ οτι η μετά 18 Νιόμβρη περίοδος δεν προσφέρεται για κριτική ενάντια στην κυβέρνηση αλλα σε συμπραξη για να βοηθήσει ο καθε ενας εκει που μπορεί. Και το ερώτημα δεν ειναι αν ο Γεννάρης ειναι χρονοδιαγρμμα η οχι, ουτε το τι σκέφτεται ο καθε ένας να κάνει το τέλος του Γεννάρη αν τα πραγματα δεν παν καλά, αλλα το τι θα κάνουμε απο τώρα για να πάνε τα πράγματα καλά.

    Ειπαμε, επειδή ειμαι αδαής, οτι δεν έχει κάνει μεχρι τώρα η κυβερνηση στον τομέα της πληροφόρησης του κόσμου ή και της διεθνούς της εικόνας μπορει να το κάνει τώρα. Και μπορούμε να βοηθήσουμε σ’αυτό.

    Μου αρέσει!

    • Toxotis permalink
      Νοέμβριος 25, 2010 17:17

      Είναι απλό φίλε: Ο Γεννάρης είναι όριο. Τους είπε ότι μέχρι το τέλος του Γεννάρη θα πρέπει να είναι τελειωμένα όλα τα κεφάλαια,, να έχουν μαζεμένες τις συμφωνίες και τις διαφωνίες και να πάνε εκεί με προτάσεις για να ξεπεραστούν οι διαφωνίες. Πως αλλιώς να πει ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος;

      Επισυνάπτω την πλήρη δήλωση του Μπαν Κι Μουν κι όποιος δεν βαριέται ας την διαβάσει

      Secretary-General Ban Ki-moon
      UNHQ
      18 November 2010

      Press encounter after meeting with Cypriot leaders
      Good evening, Ladies and Gentlemen. Thank you very much for your patience.

      I would like to thank both leaders, His Excellency Mr. Christofias and His Excellency Mr. Eroglu, for coming to New York for today’s meetings. I appreciate their commitment. We have just had a constructive exchange of views on the core issues, including governance and power-sharing, economy, EU matters, property, territory and security.

      When I visited the Island earlier this year, I could feel the hope and expectation among people on both sides for a settlement that would finally reunify Cyprus. Real progress was being made in the talks.

      That sense of anticipation has faded, however, as talks continued throughout the remainder of the year without clear progress or a clear end in sight. That is why I invited the leaders to meet with me today. The peace talks on Cyprus were losing momentum and needed a boost if the two sides are to reach a settlement while there is still the time and the political opportunity to do so.

      Only the leaders can give it that boost. The United Nations can support them, as we have been doing through the work of my Special Adviser and his team. But only the leaders can arrive at a solution.

      I made it clear to both leaders that the United Nations respects these talks as a Cypriot-led process. It is precisely for that reason that we expect the Cypriot sides to assume their responsibility to drive this process toward a solution. The people of Cyprus and the international community want a solution, not endless talks.

      Based on our discussions today, I believe the leaders understand this. I hope today’s meeting has helped to restore momentum to the process. Both leaders have told me they recognize the need to move more quickly and decisively in order to reach a settlement. Serious differences remain, but both leaders expressed their commitment to work together, as partners, toward that goal. I should also note that projecting positive messages is critical if any agreement is to be trusted and embraced by the respective publics in referenda.

      Specifically, the leaders agreed today to intensify their contacts in the coming weeks in order to establish a practical plan for overcoming the major remaining points of disagreement. We have agreed to meet again at the end of January next year in Geneva. In the meantime, the leaders will identify further convergences and the core issues which still need to be resolved, across all chapters. That, in turn, will help the United Nations determine its own next steps.

      As you know, I will be issuing a report to the Security Council later this month that provides an assessment of the state of the negotiations. I promised the leaders that the report will be frank and fair. Today’s meeting has helped to inform that report. I will remain in close touch with my Special Adviser in the days ahead.

      Thank you very much for your attention.

      Due to the sensitive nature of the discussions, we agreed to refrain from taking any questions at this time. I trust you will understand this. Thank you very much.

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 25, 2010 18:22

      Αγαπητέ Χρίστο,

      Η σύντομη απάντηση είναι: πιστεύεις είναι σωστή η δική μας συμπεριφορά;

      «Ο κ. Παν ελπίζω οτι, αν εμεις μπορέσουμε να φερθούμε σωστά, θα ξέρει τον ερχόμενο Γεννάρη αν η Τουρκία ειναι διαθετημένη να προχωρήσει η όχι.»

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Νοέμβριος 25, 2010 18:44

        Η πιο μακρά απάντηση έχει να κάνει με πολλές παραμέτρους. Γνωρίζω πως και πόσο αγωνίστηκες για τη λύση ακόμα και στη μαύρη περίοδο του Τάσσου.

        Και γνωρίζουμε όλοι πόσο μεγάλη είναι η ζημιά που έγινε.

        Πόση από αυτή τη ζημιά έχει επιδιορθώσει ο Χριστόφιας; Ελάχιστη, το κοινό μας παραμένει εξόχως απορριπτικό.

        Έχει αλλάξει το διεθνές κλίμα ο Χριστόφιας; Ελάχιστα, οι περισσότεροι θεωρούν όντως πως συνεχίζουμε να ροκανίζουμε τον χρόνο.

        Για το χρονοδιάγραμμα: αν κατάλαβα καλά δεν το θεωρείς σημαντικό θέμα. Ακριβώς! Όμως, μόνο και μόνο η προσπάθεια της κυβέρνησης να «πυροβολήσει» όποιον ασχολείται με το θέμα, προσδίδει υπερβολική σημασία στο θέμα. Αντί να ευχαριστούν το ΓΓ όπως γράφεις και να κρατούν χαμηλό προφίλ, το αναδεικνύουν σε μείζον θέμα. Γιατί; Λόγω βλακείας ή λόγω πολιτικής;

        Και αφού αναφέρεις τον Αναστασιάδη: ο άνθρωπος βρίσκεται στην αντιπολίτευση και έχει εκλογές να κερδίσει. Όταν υπερέβαινε εαυτόν και στήριζε τον πρόεδρο για δυο σχεδόν χρόνια, είπε μισή γλυτζιάν κουβένταν ο πρόεδρος;

        Πάμε στον Μπαγίς: ο Μπαγίς έχει απόλυτο δίκαιο: αν χαθεί η ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας, αυτό θα είναι εφιάλτης για μας. Τι το προκλητικό υπάρχει σε αυτό;

        Αν νομίζεις πως υπάρχει ακόμα ελπίδα είμαι μέσα για να κάνουμε ό,τι μπορούμε.

        Με μισή καρδιά, αλλά μέσα.

        Εκείνο που αμφιβάλλω όμως είναι αν όντως επιθυμεί η κυβέρνηση να κάνουμε το κατιτίς μας…

        Μου αρέσει!

      • Χρίστος Ευθυμίου permalink
        Νοέμβριος 25, 2010 23:01

        Αγ. Γιάννο,

        Για να αναφερθώ στην προυποθεση του αν συμπεριφερθούμε σωστά προφανώς και αναγνωρίζω τα προβλήματα. Αυτό που έμενα ενοχλει ειναι οτι ενω ο Αναστασιαδης βρησκεται στην αντιπολιτευση και εχει εκλογές να κερδίσει και αρα έχει λόγους να τοποθετείται με τον τρόπο που τοποθετειται, το ίδιο προβλημα δεν το έχουν ολοι οι υπολοιποι απο τον χώρο των δυνάμεων της λύσης για να χρειαζεται να αναπαραγουν την «γραμμη» του. Το αποτέλεσμα ειναι να έχει κυριαρχήσει μια αρνητική διαθεση τέτοια που να μην μπορουμε, με οσες δυνάμεις και να διαθέτουμε, να επιρεάσουμε πράγματα.

        Το οτι ο Χριστόφιας και ο Ταλάτ δεν διαχειριστηκαν καλά το χρόνο αλλα ουτε και αξιοποιησαν την μοναδική δυνατότητα που είχαν, αυτή της πληροφόρησης και κοινητοποιησης των μαζών και στις δύο πλευρές, ειναι αντιληπτό. Ομως δεν μπορουμε να υποτιμούμε το γεγονός οτι έχουν καταλήξη σε συμφωνία στο πιο σημαντικό κεφάλαιο, αυτο της διακυβερνησης που ειναι η ραχοκοκαλια του προβλήματος. Στο περιουσιακό έχουν υποβληθεί οπως γνωριζεις μελετημένες προτάσεις που δημιουργούν τις προυποθέσεις για ραγδαία πρόοδο αν υπρξει η βουληση. Θεωρώ οτι το Κυπριακό δεν βρήσκεται στο πουθενά. Βρησκεται σε καλό δρόμο.

        Αυτό που ειναι φανερό ειναι οτι υπάρχει ένα παιχνίδι με τον χρόνο, απο πλευράς Χριστόφια γιατι δεν θέλει να ρισκάρει και απο πλευρά Τουρκιας για να διαχειριστεί τις ενταξιακές. Ο ΓΓ αποφασισε να διαχειριστεί τον χρόνο ο ίδιος για να βρεί άκρη. Η άποψη μου ειναι οτι εμεις πρεπει να καλωσορίσουμε την παρέμβαση του, να προβάλουμε οτι εχει επιτευχθεί στο τραπέζι των συνομιλιών και να σπρώξουμε για να πετύχουν οι στόχοι του ΓΓ. Τις ανησυχίες μας μπορει να τις έχουμε οδηγό για την δράση μας αλλα νομιζω οτι δεν οφελεί να τις συζητούμε καθημερινά.

        Το οτι πάντα εισαι μέσα το ξέρω

        Μου αρέσει!

  6. Νοέμβριος 25, 2010 15:38

    Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ

    Αρχιερεύς: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νὺν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
    Λαός: Ἀμήν.

    Για το υπόλοιπο: http://et-ee.facebook.com/topic.php?uid=113248834729&topic=9930

    Μου αρέσει!

  7. Νοέμβριος 25, 2010 19:41

    Όταν ακούω τα παράπονα για δήθεν «ασφυκτικά» χρονοδιαγράμματα αγανακτώ. Μα, τελοσπάντων, 37 ολόκληρα χρόνια συνομιλούμε και ξανασυνομιλούμε και πάλι συνομιλούμε. Εν τω μεταξύ πεθάναν οι παππούδες μας που φύγαν από τα κατεχόμενα, των περισσότερων πεθάνανε οι γονείς μας κι εμείς που τότε είμασταν νέα παιδιά γεράσαμε. Πόσα χρόνια ακόμα θέλουν η Κυβέρνηση και οι σύμμαχοι της απλώς να συνομιλούν, χωρίς χρονικό περιθώριο, για να βρούν μια λύση???? Φτάνει πια, ας αποφασίσουν επιτέλους.

    Μου αρέσει!

  8. Νοέμβριος 25, 2010 19:45

    Εξαιρετική η ανάλυσή σου Στροβολιώτη. Εξαιρετικά επίκαιρη η απορία σου; Βλακεία και ανικανότητα ή πολιτική στρατηγική; Αρνούμαι να δεχτώ ότι είναι τόση η βλακεία ή η ξεροκεφαλιά. Απλώς ίσως θεωρούν εκεί στο ΑΚΕΛ (λανθασμένα κατ’ εμέ – και από αυτή την πλευρά είναι βλακεία εν τω μεταξύ) ότι με αυτό τον τρόπο εξυπηρετούν το κομματικό συμφέρον και την εικόνα του προέδρου.

    Περίμενα πολλά περισσότερα από τον Χριστόφια. Πραγματικά περίμενα βήματα. Τον πίστωνα με πολλά που απέδειξε να μην τα έχει. Μπορεί κάποιος να πει ότι ήθελε αλλά δεν μπορούσε γιατί φοβόταν; Τι φοβόταν όμως; Αρνούμαι να δεχτώ την τόσο απλοϊκή θεώρηση των πραγμάτων. Σταμάτησα να δέχομαι την ανικανότητα, την έλλειψη πολιτικής αντίληψης και κυρίως την έλλειψη τόλμης ως δικαιολογία.

    Και για ακόμα μια φορά θα πούμε πως θα τον κρίνει κι αυτόν η ιστορία. Ο τόπος μας όμως χάθηκε («χάνεται» είναι πιο σωστό;).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: