Skip to content

Κάτι πιο light.

Νοέμβριος 28, 2010

Μου ζητά να γράψω μια καλή φίλη.

Άλλη, αγχώνεται λέει, με αυτά που γράφω, είτε γράφω για τον καιρό είτε για τα πολιτικά. Έστω και αν ουσιαστικά δεν γράφω εγώ, απλώς περιγράφω.

Δυσκολεύομαι να ακολουθήσω παραγγελιά. Αν το έκανα, θα χαλούσε η όλη συνταγή που έδωσε μέχρι τώρα 265 αναρτήσεις σε 21 μήνες. Οφείλω επίσης να σημειώσω ότι κάποια κείμενα βγήκαν με χαλαρή διάθεση. Χαλαρή διάθεση σε αντιδιαστολή με την απελπισία που τα ενέπνευσε, ή σπανιότερα, και επί τούτου.

Κάτι πιο light μπορεί να γράψει κάποιος αν ζει στη νεραιδοχώρα, ή αν επιλέξει να το κάνει.

Γιατί, να το νοιώσει είναι δύσκολο.

Η γενίκευση δείχνει όμως αλαζονεία. Ας μείνω στα συναισθήματα, στη ψυχή του παρόντος ιστολόγου.

Κυριακή.

Ξύπνημα άνευ ξυπνητηριού και άνευ άγχους, χωρίς εκείνη την εφιαλτική σκέψη μπας και χτύπησε το γέρημο και δεν το άκουσα και δεν ξεκίνησε η μέρα όπως προβλέπεται.  Μόνος ήχος το μακρινό βούισμα του γιου και της κόρης που διαβάζουν τα βιβλία τους. Η κόρη διακριτικά, ίσως να έλαβε υπόψιν την παράκληση της κυρίας να διαβάζει σιγανά. Ο γιος, απτόητος, ο κόσμος όλος δικός του, και ακόμα δεν έχει κλείσει 7.

Ο πρώτος προβληματισμός: να πάρω το ποδήλατο να κάνω μια βόλτα, ή να κάτσω να ζήσω ένα τεμπέλικο κυριακάτικο πρωινό. Έκανα αρκετή γυμναστική τελευταία, συνεπώς δε θα έχω τύψεις για αυτό, από την άλλη είναι άνοστα εκεί έξω. Που να πας να ποδηλατήσεις μέσα στη ξεραΐλα της υπαίθρου, ή την μπόχα της πόλης; Οφείλω να σημειώσω εδώ πως η μπόχα και ο ψόφος που δέσποζε πριν 1-2 μήνες στις γειτονιές της πόλης, έχει εξελιχθεί τώρα σε κάτι πιο ώριμο. Έγινε μια εκλεπτυσμένη αν αγαπάτε μυρωδιά ψόφου, που θυμίζει πως in the long run γίνονται όλα σκόνη, ακόμα και ο ψόφος.

Επιλέγω λοιπόν τη τεμπελιά.

Πολίτης και Καθημερινή ξεζουμίζονται.

Χα, η πολιτική! Δύσκολο να βγει κάτι light από αυτή.

Και όμως, η κόρη που όλα τα ψάχνει, σε όλα μας  δυσκολεύει, διαβάζει τον επίτιτλο σε μια σελίδα, και ρωτάει: μάμμα, τι σημαίνει «πολιτική»;

Χα! Της λέω, εσένα ρώτησε, εγώ μένω εκτός, και εξαφανίζομαι! Στο μυαλό μου όμως ήρθε το πιο κάτω παλιό ανέκδοτο:

Τι είναι η πολιτική;

Ένα μικρό αγόρι πηγαίνει στον μπαμπά του και τον ρωτά: τι είναι η πολιτική;

Ο μπαμπάς λέει: Α, μάλιστα, άσε με να προσπαθήσω να σου εξηγήσω με αυτό τον τρόπο: εγώ δουλεύω σκληρά, φέρνω το ψωμί στο σπίτι, είμαι ο προστάτης της οικογένειας, οπότε ας πούμε πως είμαι ο «καπιταλισμός». Η μαμά σου είναι ο διαχειριστής των χρημάτων μας, έτσι ας την ονομάσουμε «κυβέρνηση». Η οικιακή βοηθός εργάζεται για μας, και μας φροντίζει, ετσι ας την πούμε «εργατική τάξη». Και ο μικρός σου αδελφός που είναι ακόμα στην κούνια είναι ας πούμε το «μέλλον». Εσύ που ρωτάς, έχεις άποψη και ζητάς απαντήσεις είσαι ο «λαός». Λοιπόν σκέψου τα αυτά απόψε και να δούμε τι νόημα βγάζεις.

Το μικρό αγόρι πηγαίνει για ύπνο, και σκέφτεται τι είχε πει ο μπαμπάς.

Αργότερα εκείνο το βράδυ, ακούει τον αδερφό του να κλαίει, έτσι σηκώνεται να δει τι γίνεται. Διαπιστώνει ότι το μωρό τα έχει κάνει πάνω του και είναι ολοπούρπουλλο. Τρέχει στο δωμάτιο των γονιών του και βρίσκει την μάνα του να κοιμάται μακαρίως. Μη θέλοντας να ενοχλήσει, πηγαίνει στο δωμάτιο της οικιακής βοηθού. Βρίσκοντας κλειδωμένη την πόρτα, κρυφοκοιτάζει από την κλειδαρότρυπα και βλέπει τον πατέρα του στο κρεβάτι να την πηδάει. Απελπίζεται, και επιστρέφει  πίσω στο κρεβάτι του.

Το επόμενο πρωί, το μικρό αγόρι λέει στον πατέρα του, Μπαμπά, νομίζω ότι καταλαβαίνω την έννοια της πολιτικής τώρα.

Ο πατέρας λέει, Μπράβο γιέ μου! Πες μας με δικά σου λόγια τι κατάλαβες.

Ο μικρός απαντά: «Λοιπόν, ενώ ο καπιταλισμός πηδάει την εργατική τάξη, η κυβέρνηση κοιμάται αχάπαρη, οι πάντες αγνοούν το λαό, και το μέλλον είναι πνιγμένο στα σκατά.»

——————————————————————————————

Με ποια όρεξη να πας ύστερα στα λοιπά; Έστω και αν τα λοιπά είναι πλεον πολύ πιο σοβαρά από το απολιθωμένο Κυπριακό. Διάβασα σήμερα τουλάχιστον 10 κείμενα νούσιμων ανθρώπων που κρούουν το κώδωνα του κινδύνου, αλλά προφανώς κανείς δεν ακούει.

Η κανείς δεν έχει τα αρχίδια για να ακούσει.

Γιατί μπορεί να μην υπάρχει πλέον ο κίνδυνος να μας κυνηγήσουν οι τούρκοι μέχρι το λιμάνι της Λεμεσού, αλλά το πάττισμα της χώρας είναι προ των πυλών, και αυτό μας αφορά οπωσδήποτε όλους.

Και ξέρετε, μετά από πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς, στην αρχή της ανατροφής δυο παιδιών, σου κακοφαίνεται που δεν μεριμνούν οι αρχηγοί μας να μας δώσουν αυτή την θετική προοπτική που δικαιωματικά ζητούμε.

———————————————————————————————-

Ρίχνω και μια ματιά στα προγνωστικά μοντέλα του καιρού. Άλλη τραγωδία εκεί!

Η εποχή αυτή που κανονικά είναι η πιο συναρπαστική για όποιον ασχολείται με τα φαινόμενα, προσφέρει μια άνευ προηγουμένου μιζέρια. Ζέστη και ξηρασία τουλάχιστον για ακόμα ένα δεκαήμερο!

Απίστευτο!

Αν μου έλεγε κάποιος πως ακολουθεί το τέλος του κόσμου, θα μπορούσα να το πιστέψω.

Η κυρία και τα παιδιά φεύγουν για παιδικά γενέθλια. Το τεμπέλικο πρωινό προεκτείνεται σε μοναχικό μεσημέρι. Και ενώ η σπάνια αυτή η συγκυρία, διαρκεί μόνο λίγες ώρες, βγαίνουν στην επιφάνεια παλιές εργένικες συνήθειες, που νόμιζα πως χάθηκαν στην σκόνη του παρελθόντος. Άντε τσίμπα ένα μεζέ εκεί, βαλε και ένα ποτηράκι από εδώ, ετοίμασε και κάτι εντελώς αηδιαστικό για φαί, όπως τον καιρό που ήσουν φοιτητής.

Πάει και η προσοχή στη  διατροφή, πάνε και οι γυμναστικές.

Χμμ, τουλάχιστον βγαίνει κάτι καλό από αυτή το διάλειμμα: αν θέλω να διατηρήσω μια στοιχειώδη ισορροπία στο σώμα και το στομάχι, δεν θα ζητήσω ποτέ διαζύγιο από την κυρία.

—————————————————————————————————

Όμως στον κόσμο δεν είμαστε μόνοι. Και όταν το θυμηθείς αυτό, δεν μπορείς παρά να πεις πως σήμερα, εμείς, είμαστε καλά. Και αυτό είναι και επιλογή και πραγματικότητα. Μάλιστα, αν χρειάζεται λέμε και κανένα ευχαριστώ όπου αναλογεί.

Τεμπέλικο, μοναχικό πρωινό δε γίνεται να μην είναι και μουσικό. Η  Lhasa De Sela αναχώρησε νωρίς. Η μουσική της δεν θα φύγει ποτέ.

Είπαμε, light or not, είμαστε καλά.

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. Νοέμβριος 28, 2010 17:31

    I missed my chance to see her in the Jazz cafe in London and i confused the dates. I met my wife by sending her this album. Not light either but important. You can read how Lhassa has been at the most important times of my life here:

    http://econcyma.blogspot.com/2010/10/another-death-of-brilliant-young-artist.html

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 29, 2010 07:10

      Αλέξανδρε, ναι, είχα διαβάσει την αναφορά σου στην τραγουδίστρια.

      Βεβαίως και φυσικά το light *δεν* αναφερόταν σε εκείνη!

      Μου αρέσει!

  2. maria permalink
    Νοέμβριος 28, 2010 20:52

    to lipon to keyboard mou arnite pismatika tous ellinikous charactires! elipzo na min to paroun prosopika i patriotes 🙂
    ehei polla ‘light’ blogs i piazza, pareta.
    eimai apolyta simfiliomeni me to anchos mou kai eho kai mia extra dikaiologia na apolamvano to apolyto ancholitiko….
    p.s to ksirisa to rimadi to moustaki 🙂

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 29, 2010 07:13

      Το απόλυτο αγχολυτικό; Χμμμμ… Με συνταγή ιατρού αναμφισβήτητα 🙂

      Ξύρισες το μουστάκι; Ωραία, τώρα συνάδεις με την σοβαρότητα που χαρακτηρίζει αυτό το ιστολόγιο 🙂

      Μου αρέσει!

  3. Νοέμβριος 29, 2010 08:54

    !

    Μου αρέσει!

  4. Νοέμβριος 29, 2010 15:31

    Εμμμ…. η πολιτική… ο καιρός… τα φαινόμενα… εεεεε… το τσουνάμι πότε θα μας πάρει;

    Καλά ντε, μη βαράτε.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Νοέμβριος 30, 2010 06:40

      Νόμιζα πως το είχαμε γλυτώσει το τσουνάμι. Το χχχχχχ χχχχ το 2004 😦

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: