Skip to content

Richard Holbrooke.

Δεκέμβριος 14, 2010

 

Ο «μπουλντόζας», ο «ταύρος» πέθανε. Οφείλω να πω ότι στενοχωρήθηκα όταν άκουσα την είδηση. Ο Richard Holbrooke ήταν ένας αμερικάνος, ένας διπλωμάτης ο οποίος ενεπλάκη για κάποια περίοδο στο Κυπριακό. Όπως και όλοι οι πριν και μετά από αυτόν, πέρασε  μέσα από την  κρεατομηχανή του Κυπριακού, και βγήκε φυσικά, λαβωμένος.

 

Αυτό ήταν προβλεπτό: ποτέ δεν δήλωσε πως είχαμε το απόλυτο δίκιο, και – κυρίως- ήταν αμερικάνος.

 

Μου άρεσε το στυλ του: τα παρατσούκλια που του είχαν δώσει ήταν χαρακτηριστικά, και όταν είχε διοριστεί ειδικός αντιπρόσωπος του προέδρου Κλίντον το 1997, θεώρησα πως ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να μας βοηθήσει να φτάσουμε σε λύση, αφού είχα ήδη αρχίσει να υποψιάζομαι πως για να καταλήξουμε κάπου, χρειαζόμασταν ένα άνθρωπο που *δεν* τα μασούσε.

 

Και φάνηκε στα δικά μου τουλάχιστον μάτια πως ο Richard Holbrooke  ήταν τέτοιος άνθρωπος. Το κακό αγκάθι ήταν τότε ο Ραούφ Ντενκτάς. Ο Αμερικάνος διπλωμάτης, δεν του έβαλε «τιμωρία», γνώριζε όμως πώς να του βάλει πίεση. Και την πίεση την έβαλε υποστηρίζοντας την πορεία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια πορεία που οργανώθηκε, υποστηρίχτηκε και οδηγήθηκε σε επιτυχία από τους Σημίτη – Κληρίδη, τον αναμορφωμένο Κληρίδη, που στη δεύτερη του θητεία είχε αφήσει τες πελλάρες με τους S-300, και υιοθέτησε τη νουσιμη πολιτική του Έλληνα πρωθυπουργού.

 

Ακόμα και σήμερα, κάποιοι Τούρκοι τον κατηγορούν πως ενώ είχε καταφέρει να τερματίσει τον πόλεμο στη Βοσνία, είχε αποτύχει στην Κύπρο. Λένε πως η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ περιέπλεξε τα πράγματα, και δεν βοήθησε την πορεία προς τη Λύση.

Έχουν άδικο. Το πλάνο ήταν σωστό, η πορεία στην ΕΕ και η παράλληλη πίεση προς την Τουρκία για λύση ήταν μεγαλοφυές σχέδιο.

 

Το όποιο απέτυχε στο τέλος. Βλέπετε, το ΑΚΕΛ ήθελε να βγάλει δικό του Πρόεδρο.

 

Από τον Richard Holbrooke  θυμάμαι ακόμη την επέμβαση του για αποφυγή κλιμάκωσης της κατάστασης στα Ίμια, και θυμάμαι ακόμα την απολογία που είχε δώσει, ως Αμερικανός διπλωμάτης, για την ανεπαρκή αν όχι αρνητική στάση της χώρας του κατά τα γεγονότα του 1974.

 

Ήταν νομίζω ένα άνθρωπος που βοήθησε την Κύπρο.

 

   

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. Δεκέμβριος 14, 2010 07:50

    Και εγώ λυπήθηκα που άκουσα πως πέθανε αγαπητέ Στροβολιώτη.
    Και ίσως ο θάνατός του να έχει κάποιο συμβολισμό και να σηματοδοτεί τη σταδιακή έξοδο από τη διεθνή πολιτική σκηνή διπλωματών που πίστεψαν πως ήταν δυνατή η επίτευξη μιας συμβιβαστικής λύσης στο Κυπριακό, οι οποίοι τώρα ή αφυπηρετούν ή πεθαίνουν.
    Αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλος «βλάκας» που θα κάτσει να ασχοληθεί με εμάς ξανά…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 14, 2010 13:54

      Εδώ χάνονται οι πρόσφυγες μας – και μαζί η ουσία του προβλήματος – , και για να καλύψουν το κενό, προσπαθούν να δημιουργήσουν άλλους!
      Για τους ξένους, και μάλιστα αμερικάνους θα ασχοληθούμε;

      Μου αρέσει!

  2. Τοξότης permalink
    Δεκέμβριος 14, 2010 15:46

    Ήταν καταπληκτικός με τις ατάκες. Κάποτε, όταν παίζαμε με τους S300, είχε πει σε μία ομάδα δημοσιογράφων: «Προσέξτε. Όταν παίζετε με την πολιτική των κανονιοφόρων, τα κανόνια δεν πρέπει να είναι στραμμένα πάνω σας».
    Το πιο σπουδαίο που έκανε όμως για μας το επεσήμανες ήδη φίλε και αφορά την ένταξη μας στην ΕΕ. Άκουσα τον ΓΙάννο Κρανιδιώτη να περιγράφει τηνσυνάντηση μαζί του και τα επιχειρήματα που αντάλλαξαν πριν πειστεί να υποστηρίξει την ένταξη μας. Σαν επανάληψη παρτίδας σκάκι μεταξύ ΣΠάσκι και Φίσερ. Μετά ακολούθησε η υποστήριξη της Αγγλίας και οι φωνές της Τουρκίας για «αντίδραση χωρίς όρια» αν ενταχθεί η Κύπρος ακούγονταν πια ως υστερικές κραυγές κακομαθημένου παιδιού

    Μου αρέσει!

  3. Othellos permalink
    Δεκέμβριος 15, 2010 08:05

    Κι εγώ θυμάμαι την συγνώμη του Richard Holbrooke – ήταν η πρώτη και η μόνη φορά που πήραμε μια απολογία από κάποιον. Συμφωνώ επίσης ότι ο Holbrooke προσπάθησε να βοηθήσει την Κύπρο. Οι λόγοι για αυτό ήταν ότι α) η λύση ήταν (και ακόμα είναι) προς το συμφέρον και των ΗΠΑ και β) τότε υπήρχαν ακόμα αξιόπιστοι συνομιλιτές και στην Κύπρο και στην Ελλάδα (Κληρίδης – Σημίτης) οι οποίοι ήξεραν πως να συνδέσουν τα εθνικά μας συμφέροντα με αυτά άλλων, ξένων δυνάμεων. Συμφωνώ τέλος ότι η προσπάθεια για την επίτευξη λύσης μέσω ένταξης στην ΕΕ ήταν η ορθή στρατηγική η οποία όμως τελικά δεν απέδωσε διότι οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ έβαλαν τα κόμματα τους πάνω από το μέλλον του τόπου.

    S-300: η γνώμη μου είναι ότι οι προσπάθειες που έγιναν τότε για την αμφισβήτηση της τουρκικής στρατιωτικής υπεροχής στην Κύπρο δεν ήταν καθόλου «πελλάρες». Το λάθος ήταν η υπερβολική δημοσιότητα που δόθηκε στο θέμα με αποτέλεσμα να αυτό να εξελιχτεί σε ένα ανόητο σήριαλ. Τελικά οι πύραυλοι δεν ήρθαν διότι κάποιες χώρες μας είπαν ότι αν έρθουν οι πύραυλοι τότε δεν έχει ένταξη στην ΕΕ. Από την άλλη πάλι, η όλη ένταση που δημιουργήθηκε τότε ίσως να ήταν ακόμα ένας από τους λόγους που ώθησαν τότε τις ΗΠΑ να εμπλακούν πολύ πιο ενεργά στο Κυπριακό.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 15, 2010 08:46

      Οθέλλο,

      Να σου αποκαλύψω πως όταν είχε προκύψει το θέμα των πυραύλων, στήριζα τη θέση του Κληρίδη, στη βάση του επιχειρήματος που αναφέρεις και εσύ.

      Και όταν πήγαν για διακοπές στην Κρήτη, είχα στενοχωρηθεί.

      Λίγο αργότερα όμως, και όταν είδα που πήγαιναν τα πράγματα σε σχέση με την ΕΕ, αναφώνησα το mea culpa μου.

      Η διαμορφούμενη τότε αξιόπιστη πολιτική Σημίτη – Κληρίδη ήταν η μόνη σωστή επένδυση για επίλυση του Κυπριακού. Η αμφισβήτηση της στρατιωτικής υπεροχής της Τουρκίας ήταν κάτι εκ των πραγμάτων μάταιο…

      Μου αρέσει!

      • Othellos permalink
        Δεκέμβριος 15, 2010 12:42

        Αυτό που με απογοήτευσε περισσότερο με τους S-300 ήταν η όλη προχειρότητα με την οποία Ελλάδα και Κύπρος χειριστήκαν και αυτό το θέμα από την αρχή μέχρι το τέλος. Μέχρι και για αμφιβολίες σε ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο για την καταλληλότητα του συστήματος ακούστηκαν. Τελικά πως διάολο λειτουργούμε σαν Έθνος και σαν κράτος, ακόμα δεν κατάλαβα.

        Η άποψη μου είναι ότι τόσα χρόνια έπρεπε και μπορούσε να είχαν γίνει πολλά (μικρά και μεγάλα) για να καταστήσουν ενδεχόμενη νέα τουρκική προέλαση στη Κύπρο μια πραγματικά οδυνηρή υπόθεση για την Τουρκία. Έγιναν όμως ελάχιστα. Νομίζω ότι δεν υπάρχει ούτε η σωστή ηγεσία, ούτε το όραμα, ούτε η νοοτροπία και ίσως ούτε και ο απαραίτητος πατριωτισμός. Σαν κοινωνία καταντήσαμε να ζούμε μόνο για το σήμερα χωρίς να μας απασχολεί τι θα αφήσουμε στους επόμενους.

        Μου αρέσει!

  4. Τοξότης permalink
    Δεκέμβριος 15, 2010 18:06

    Φίλε Οθέλλε…στο παρασκήνιο και πίσω από τις κάμερες σχεδόν όλοι σήμερα αναγνωρίζουν ότι αυτό το όπλο δεν ήταν για μας. Μάλιστα ακόμη και στρατιωτικοί ηγέτες θεωρούν ο΄τι τα όπλα που ήρθαν ως αντιπαροχή για τους S300 είναι σαφώς πιο χρήσιμα. (¨Ετσι για την συζήτηση)

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: