Skip to content

Τον Μιλτήν να καλέσει για ψάριν ο πρόεδρος Χριστόφιας.

Ιανουαρίου 10, 2011

Λοιπόν, για να μην παρεξηγούμαστεν: αν ο πρόεδρος καταφέρει να κάτσει για ψάριν και κουβέντα με τον Ερντογάν είτε στον Βόσπορο, είτε στο Ζύγιν, είτε στο Μπογάζι, θα είμαι ο ευτυχέστερος των ιστολόγων. Γιατί θα είναι μια απόδειξη πως ο πρόεδρος κατάφερε κάτι ουσιαστικό.

Και ενώ φυσικά δεν ειρωνεύομαι, αφήνω να νοηθεί πόσο απίθανη είναι μια τέτοια εξέλιξη, κάτι που δυστυχώς αποδεικνύει για πολλοστή φορά πόσο περιορισμένων δυνατοτήτων πρόεδρο λύσης έχουμε.

Και εφόσον το γεύμα με τον Ερντογάν είναι μάλλον τραβηγμένο σενάριο, τότε θα εισηγούμουν στον πρόεδρο να καλέσει κάποιον άλλο για ψάρι. Κάποιον ο οποίος σίγουρα θα αποδεχόταν την πρόσκληση, κάποιον από τον οποίον έχει πολλά να κερδίσει ο πρόεδρος.

Αναφέρομαι στον μεγαλοεργολάβο κύριο Μιλτιάδη Νεοφύτου, προσκείμενο μάλλον στο ΑΚΕΛ, και πρόεδρο της Ομόνοιας, σωματείο προφανώς προσκείμενο  προς το ΑΚΕΛ.

Ο κύριος Μιλτής μπορεί να διδάξει στον πρόεδρο δυο βασικά πράγματα:

  1. Για να κερδίζεις πολλές δουλειές πρέπει να έχεις μια ανταγωνιστική εταιρεία.
  1. Αν το σωματείο δεν πηγαίνει καλά, αρχίζεις να κόβεις *δαπάνες*, και ξεκινάς από εκείνους που έχουν τα καλύτερα συμβόλαια.

Ας γίνω πιο σαφής. Όπου γράφω εταιρεία και σωματείο, να διαβάζετε κράτος. Και ένα κράτος για να πιάνει πολλές δουλειές – τουρισμό, ιδιωτικές επενδύσεις, ιδιωτικές αναπτύξεις, υπηρεσίες, κλπ, πρέπει να είναι ανταγωνιστικό.

Εκ του χαρακτήρα της η Κύπρος έχει κάποια μειονεκτήματα: τα έξοδα μεταφοράς πλασμάτων και εμπορευμάτων είναι ψηλότερα από άλλες χώρες.

Αυτά δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που μας κάνουν μη –  ανταγωνιστικούς. Τα ούτω καλούμενα κεκτημένα δικαιώματα στο δημόσιο τομέα, αλλά και στον τομέα των τραπεζών ας πούμε, το απηρχαιωμένο σύστημα κοινωνικών παροχών η παράλογη συμμετοχή του κράτους σε δουλειές που δεν του ταιριάζουν, οι κλειστές μονοπωλιακές δουλειές, οι παρανοϊκοί θεσμοί συντάξεων, εφάπαξ κλπ, όλα αυτά κάνουν πιο ακριβό το ρεύμα, το τηλέφωνο, την διακίνηση, και κατ’ επέκταση τα ενοίκια, το κόστος παραγωγής, το κόστος προσφοράς. Και μετα παραπονούμαστε γιατί μας πιάνουν δουλειές η Τουρκία και η Αίγυπτος, το Ισραήλ και η Μάλτα.

Να δώσω ένα παράδειγμα: η εταιρεία του κυρίου Μιλτή έχει πολλά οχήματα. Αν παραδοσιακά (ας πούμε) είχε το δικό της γκαράζ, αλλά στην εξέλιξη είδε πως του συμφέρει να το κλείσει και να αγοράζει υπηρεσίες, τότε η κίνηση του αυτή αύξησε την συνολική μας κοινωνική  ευημερία, γιατί η εταιρεία του έγινε πιο ανταγωνιστική και έπιανε περισσότερες δουλειές, οι άξιοι μηχανικοί που εργοδοτούσε άνοιξαν τα δικά τους γκαράζ, και οι μη άξιοι, και συνεπώς αρνητικοί υπάλληλοι βολεύτηκαν με μια δουλειά που αρμόζει στις ικανότητες τους, ή ζουν ακόμα με κρατικά επιδόματα. Εννοείται, πως στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, θα μπορούσε να άνοιγε ο ίδιος γκαράζ. Δεν ξέρω τα δεδομένα της εταιρείας, αλλά αν έπαιρνε την μια ή την άλλη απόφαση, είμαι σίγουρος πως το μόνο του κίνητρο θα ήταν να γίνει η εταιρεία  του πιο ανταγωνιστική.

Ο κύριος Μιλτής θα μπορούσε να εξηγήσει με απλά λόγια στον πρόεδρο πως η μόνη σίγουρη οδός για την ανάπτυξη είναι ο περιορισμός του κόστους του κράτους, κάτι που αυτονόητα θα μας βοηθούσε να κερδίσουμε πολλές δουλειές.

Ο κύριος Μιλτής ως άνθρωπος του παζαρκού γνωρίζει και άλλα πράγματα: όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, δεν αυξάνεις τα εισιτήρια στους αγώνες, δεν βάζεις ένα 5% στα σάντουιτς, ή έστω και 1% πάνω στο όποιο δυσεύρετο κέρδος του σωματείου. Σε χαλεπούς καιρούς, είναι παράλογο να ζητάς από τους λιγότερο ή περισσότερο έχοντες να πληρώσουν παραπάνω για την ίδια υπηρεσία ή προϊόν. Στόχος πρέπει να είναι η μείωση των δαπανών, και άρα – και πάλι του κόστους- ούτως ώστε οι οπαδοί, οι πολίτες, οι επενδυτές να νιώσουν πως με τα μέτρα σου τους δίνεις κίνητρο να κερδίσουν κάτι περισσότερο με το ίδιο κεφάλαιο.  Ο κύριος Μιλτής θα μπορούσε να εξηγήσει στον πρόεδρο πως αν προσφέρεις το ίδιο προϊόν ή το ίδιο θέαμα και ζητάς ακριβότερο εισιτήριο, το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το αντίθετο του προσδοκώμενου: θα χάσεις πελάτες, θα χάσεις οπαδούς, θα χάσεις εισοδήματα.

Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου, ο Στάθης Αλωνεύτης και δεν ξέρω ποιοι άλλοι με καλά συμβόλαια, τέθηκαν προ του διλήμματος: 25% μείωση στον μισθό ή γυρευτείτε αλλού. Φυσικά η πίστη στο ομονοιάτικο ιδεώδες, και οι χαλεποί καιροί οδήγησαν τους προαναφερθέντες παίχτες να φανούν νούσιμοι, και να δεχτούν τις προτάσεις του κυρίου Μιλτή. Αν θέλει να ακολουθήσει την ίδια πετυχημένη συνταγή ο πρόεδρος, θα πρέπει να καλέσει την επομένη του εισηγούμενου γεύματος τον κύριο Σταυράκη, και να του πει να καλέσει με τη σειρά του τον κύριο Χατζηπέτρου, τον εκφραστή των καλυτέρων συμβολαίων της αγοράς εργασίας. Θα του πει πως «*αποφασίσαμε* να κόψουμε από 25% στους πιο υψηλόμισθους μέχρι ένα 5% στους πιο χαμηλόμισθους»  κύριε Χατζηπέτρου.

«Αν δεν γίνει αυτό, το σωματείο θα παττίσει, και δεν θα έχετε να πάρετε μια.»

«Είμαι σίγουρος πως κάτω από τις περιστάσεις θα συμπεριφερθείτε λογικά.»

Και θα συμπεριφερθεί λογικά, πρόεδρε Χριστόφια, ετσι;

Άλλωστε, η λογική είναι η διαχρονική και συστηματική έμπνευση όλων των δημοσίων μας ανδρών.

Όξα;

Advertisements
24 Σχόλια leave one →
  1. pasatempo permalink
    Ιανουαρίου 10, 2011 23:04

    ola kala kai oraaia… alla 3exases eva prama.. o Miltis dev xriazete va kavei ola avta gia va piasei polles douleies… apla xriazete va balei to meso tou me tov proedro tzai oi douleeis tha ertouv moves tous.

    meta pou piavei tes douleies sioura tis xirizete me to xamilotero kostos gia va bgalei to megalitero kerdos.

    me liga logia… kai to kratos mas isos prepei va ependisei ligo sto meso (stis dnmosies sxeseis) me alla krati kai va afisoume tov egokentrismo mas stnv pavta.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 10, 2011 23:15

      Και όμως, εμπιστεύομαι κυβέρνηση και κράτος πως δεν λειτουργούν έτσι. Αλλωστε κατά καιρούς είχαμε και άλλες πετυχημένες εταιρείες. Δεν θέλω να πιστέψω πως το μόνο τους πλεονέκτημα ήταν το εκάστοτε μέσον…

      Μου αρέσει!

  2. Ιανουαρίου 11, 2011 00:37

    Ευτυχώς που δεν θα σε ακούσει ο πρόεδρος φίλε μου διότι αν είναι ανάξιος όπως λαλείς τελευταία, θα γινεί ακόμα παραπάνω. Αυτών των πραμάτων που μας λαλείς, η συνταγή ακούστηκεν προ εικοσαειτίας τζιαι όσες χώρες την ήβραν ευγευστην, οι εργαζόμενοι τους εφάαν ψωμίν πικρόν, οι δημόσιες υπηρεσίες τους εξαφανιστήκαν, τζια για πουπανοπρίτζιν πληρώνουν σήμερα πιο ακριβά τες υπηρεσίες διότι η παρτίδα της τιμής που αναλογεί στο κέρδους του ιδιώτη στον οποίον επουληθήκαν είναι μεγαλύτερη που την παρτίδαν της τιμής που αναλογεί στην χαμηλήν αποδωτικότηταν των «κουνόσσιυλλων» δημοσίων υπαλλήλων. Καλάν δεν γίνεται να προωθήσει σύχρονες μεθόδους δημόσιας διοίκησης τζιαι αύξησης της παραγωγικότητας των δημοσίων υπαλλήλων; Μόνον η ιδιοτικοποίηση εν η λύση; Τι πειράζει αν πιάννουν τα πλάσματα καλούς μισθούς βρέξει σιονίσει; Διά μιαν σταθερήν ομάδαν καταναλωτών που κρατεί την οικονομίαν σε κίνησην. Το πρόβλημαν δεν είναι οι μισθοί, είναι η παραγωγικότητα τζιαι η καλλυττέρεψη της ποιότητας των υπηρεσιών για να συνάδει η καλοπέραση των εργαζομένων με την ποιότηταν του προιόντος που προσφέρουν. Στην Ελβετία που δεν ακολούθησεν ούτε την Αγγλία της Θάτσερ, ούτε την Γαλλία του Ζιοσπέν, ούτε την Αμερική του Ρήγκαν ή του Μπούς επροωθήθηκεν ο εκμοντερνισμός της δημόσιας υπηρεσίας τζιαι έχουμεν την πιο φτηνήν τζιαι αποδωτικήν πόσταν με την καλλύττερην λαϊκήν τράπεζαν, τα γράμματα παραδίδονται εγγυημένα την επομένη στον αποστολέα. Τα τραίνα μας εγινήκαν σύχρονα, ακριβή τζιαι η πελατεία αυξάνεται 10% τον χρόνο. Στην Γενεύη οι δημόσιες μεταφορές εδιπλασιαστήκαν σε 5 χρόνια με μόνο δημόσιες επενδύσεις. Έχουμε δημόσια τραίνα τζιαι λεωφορεία που παν μέχρι 2000 μέτρα ύψος, πράμα που καμιά ιδιωτική επιχείρηση δεν θα επιχειρούσε τζιαι δεν θα ανέχετουν με τόσο μικρό κέρδος. Η ηλεκτρική δεν ιδιωτικοποιήθηκεν όπως εφωνάζαν οι φωστήρες του φιλελευθερισμού τζιαι έχουμε το πιο φτηνό τζιαι οικολογικό ρεύμα της Ευρώπης. Έχουμεν μιαν που τες πιο επιστημονικά καταρτησμένες μετεορολογίες του κόσμου που φκάλλει κέρδος που τες υπηρεσίες που προσφέρει. Της κρατικής τηλεόρασης τζιαι ραδίου δεν εκόλλησεν κανέναν ιδιωτικόν κανάλλιν, ούτε σε ποιότηταν, ούτε σε ακροαματικότηταν. Όλα αυτά με τον εξυχρονισμόν τζιαι την επιμόρφωσην την ορθολογιστικήν διοίκησην του δημοσίου. Να τι έπρεπεν να απαιτείς. Όι να τα πουλήσουν στον κάθε καραγκιόζην. Σαν να τζιαι ο Π. ή οι Ι, ή ο Κ. ή ξέρω γω ποιος άλλος δεξιός εργολάβος κάμνουν καλλύττερες δουλειές που τα δημόσια έργα. Απλά φκάλλουν παραπάνω κέρδος που σιττινιάζουν παραπάνω τους υπαλλήλους. Οι δουλειές τους πάλε σκατά είναι.

    Τζιαι αρέσκει μου που αυτοαναιρείσαι, διότι που την μιαν θέλεις να πουληθούν τα δημόσια έργα, τζιαι που την άλλην αφήννεις τες μπηχτές ότι μόνον δεξιοί επιχειρηματίες μπορεί να πιάννουν δουλειές που αννοίει το δημόσιο. Τι να τους κάμουν τους αριστερούς; Να τους κλείσουν επειδή έφκην αριστερή κυβέρνηση; Δεν εν βάσει της διαδικασίας που πιάννουν τες δουλειές; Η Σιέλ εν τζιαι τζιείνη αριστερή;

    Ο δε ΦΠΑ που φέρνεις πας το τραπέζιν, σαν οικονομολόγος ξέρεις πολλά καλά ότι επιβάλλει τον η ΕΕ διότι δεν θέλει να έχει εσσωτερικούς ανταγονισμούς στην αγοράν λόγω πολλά μεγάλων διαφορών στα φορολογικά συστήματα. Τζιαι μεν μου πεις η Μάλτα τζιαι η Μάλτα, διότι η μάλτα μια πατημαθκιά τόπος είναι, οι άλλες 25 χώρες έχουν ΦΠΑ στα τρόφιμα τζιαι μαίστα 18 τζιαι 21%. Άσε που το ΦΠΑ εν ο μόνος φόρος που εισπράσσεται από αμπάλατους της μέσης ανατολής τζιαι των Βαλκανίων. Διότι άμεσον φόρον οι γιατροί δεν πληρώννουν. Οι φτωχοί που δεν μπορούν να πληρώννουν 90 με 200€ φπα τον χρόνον να πιάννουν (τζιαι πιάννουν) αντισταθμιστικά. Όι να χαρίζουν τον φόρον σε σέναν τζιαι στην άλλην μεσαίαν ακόμα πιο εύπορην τάξην που τρώσειν το ούτσιαλιν τους τζιαι πετάσσουν.

    Μα τί έπαθες σιόρ τον τελευταίον τζιαιρόν; Εγίνήκαν οι αριστεροί το παννίν σου το κότσιηνον που σε θυμώννει. Άσε που σε 6 μήνες εν να λυθεί τζιαι το Κυπριακόν. Αρώτα να μάθεις πως δεν είναι τυχαία η σπόντα για το ψάριν στο βόσπορον. Ανακάτωσε λλίον τζιαι θα έβρεις πως για τζιείνα που εκατηγόρας τον Χριστόφκιαν πριν μερικές εφτομάδες τζιαι μήνες ότι δεν κάμνει, γίνουνται τωρά πουκάτω πουκάτω (για απευθείας διαπραγμάτευσην με την Τουρκίαν). Εν να φκαίννει να τα φωνάζει στην πλατείαν για να σου αρέσει δηλαδή; τζιαι ότι χτίζει την ημέραν να τα χαλά ο αρχιεπίσκοπος τζιαι το κάθε Δηκάκι την νύχταν. Εσύ ζεις τζιεικάτω τζιαι δεν θωρείς αυτά που θωρώ εγώ τόσον τόπον μάκρος;

    Άτε να σου δώκω τζιαι έναν κλειδίν να θκιαβάζεις καλλύττερα τους πρώην κομμουνιστές πέρκι κάτσει τζιαι λλίον η αγωνία σου για το Κυπριακό. Τα πραγματικά γεγονότα να τα θκιαβάζεις 6 μήνες πριν που τα υπονοούμενα. Όπως ο Χρι ανακοίνωσεν την υποψηφιότηταν του που τον Σεττέβρην του 2006 τζιαι ετζιοιμάστουν ούλλοι τζιαι εφωνάζετε τον όργανον τζιαι υποχείριον του Τάσσου, έτσι σας ανακοινώννει με υπονοούμενα την λύσην ή τουλάχιστον την προσπάθειαν τελικής διευθέτησης που έρκεται το καλοτζιαίριν. Αννοίξετε τα μμάθκια σας.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 07:48

      Aceras,

      Δυο εισαγωγικά:

      1. Κάνω κριτική στον πρόεδρο και την κυβέρνηση που *έχουμε τώρα*, όχι στην αριστερά!
      2. Ούτε «κόκκινα πανιά» βλέπω ούτε τίποτα, εκτός φυσικά και αν ισχύει τούτον που λέει ο Ανεφ, πως περιμένω πρόσκληση για αριστίνδην υποψηφιότητα που τον Αναστασιάδη!

      Για το Κυπριακό: τα μμάθκια μου είναι ανοικτά και ειλικρινά δεν βλέπω αυτά που λέεις. Μακάρι και ξανά μακάρι να έχεις δίκιο. Αλλά ξέρεις δεν είναι τόσο απλό: αν υπάρχει κάτι και το προαναγγέλλει με τρόπο ο πρόεδρος για να μην το υπονομευόσουν από τώρα οι πολλές λυσοφοβικές δυνάμεις, θα είχε νόημα αν παράλληλα προετοίμαζε τον κόσμο σε γενικό ή θεωρητικό επίπεδο, καθώς επίσης να κρατά και ανοικτές τις επιλογές του για συμμαχίες λύσεις. Ε, ούτε αυτά τα βλέπω!
      Και κάτι άλλο: ακόμα και να έχεις δίκιο, πιστεύεις πως θα είναι ευκολότερο να τα βάλει με τον αρχιεπίσκοπο και την συναπαρτζιάν του όταν θα έχουμε ήδη βρει λύση; Η θα πάθουμε όπως το 2004 που οι «κακοί» είχαν πολύ εύκολη δουλειά ποντάροντας στους φόβους και τα αισθήματα του κόσμου, ενώ εμείς οι υπόλοιποι είχαμε την ψευδαίσθηση πως κάτω από τις τότε συνθήκες θα πείθαμε με επιχειρήματα τον κόσμο.

      Για την οικονομία: ναι, πολλά από αυτά που εισηγούμαι εφαρμόστηκαν από τη δεκαετία του 80, και κάποιες χώρες, και πολύς κόσμος υπέφερε. Κατ’ αναλογία όμως αυτά που επισημαίνω ως προβλήματα, έχουν ήδη οδηγήσει την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και άλλες χώρες σε παρόμοιες δύσκολες καταστάσεις, και πάλι ο κόσμος υποφέρει. Άρα ούτε η παρούσα κατάσταση μπορεί να λειτουργήσει ως πετυχημένο μοντέλο.

      Δεν έχω πρόβλημα να δεχτώ ανεπιφύλακτα όλες τις εισηγήσεις σου: σύγχρονες μεθόδους διοίκησης, εκμοντερνισμό, αύξηση παραγωγικότητας, συν η εναλλαξιμότητα, συν η αφαίρεση της μονιμότητας αν κάποιος δεν είναι καλός, κλπ, κλπ. Υπάρχουν μέθοδοι, αλλά όταν κάποιος δεν τολμά ούτε τις ήπιες αλλαγές, όταν δεν έχει τη δύναμη να αντιταχθεί έστω και στα μικρά στο μόνιμο επιχείρημα των κεκτημένων, ε, τότε θα έρθει μια μέρα που θα χρειαστούν οι οδυνηρές λύσεις.

      Και ξέρεις χρειάζεται να είσαι καμιά φορά ακραίος,, μήπως και καταλάβει κάτι ο επικρινόμενος…

      Δεν ξέρω τι είναι αυτό που λες για προτίμηση μου σε δεξιούς επιχειρηματίες: όπως έγραψα και στην απάντηση στο πρώτο σχόλιο, θεωρώ πως ο Μιλτής κερδίζει με την αξία του, γιατί έχει καλή εταιρεία και δεν έχει καμιά βοήθεια από την κυβέρνηση.

      Γνωρίζω για τον ΦΠΑ, και ειλικρινά δεν έχω πρόβλημα, και δεν θα αναφέρω τις ηλίθιες δικαιολογίες που πετάσσει ο Λευτεράκης και ο Βαρνάβα της ΕΔΕΚ (μα, καλά τι νερόν πίννουν στην επαρχία Αμμοχώστου;). Ο λόγος που το ανάφερα στην ανάρτησην είναι πως το μόνο που καταφέρνει η κυβέρνηση είναι να επιβάλλει (ευρωπαϊκούς) φόρους, και δεν κάνει το παραμικρό στην πλευρά των δαπανών. Όπως και να το κάνεις η ανταγωνιστικότητα είναι σημαντικός παράγοντας, και την χρειαζόμαστε εμείς, γιατί δεν έχουμε όλα τα πλεονεκτήματα που έχει η Ελβετία. Και για να το πετύχουμε αυτό, το κλειδί είναι στις δαπάνες. Ας εισηγηθεί κάτι σοβαρό η κυβέρνηση, και θα είμαι και πάλι μαζί της – ελπίζω να δέχεσαι τουλάχιστον πως δεν έχω παρωπίδες!

      Μου αρέσει!

  3. Ανώνυμος permalink
    Ιανουαρίου 11, 2011 01:54

    Acera τζαι στροβολιώτη

    Δέτε τα πράματα ρεαλιστικά τζαι αφήστε τα κόμματα τζαι τες ιδιωτικοποιήσεις. Έσιει πολλούς υψηλόβαθμους που πιάνουν 100000 ευρώ. Αν ήταν ιδιωτικές οι ιδιωτικοποιήσεις ήταν να τα φκάλουν που τα κέρδη εις βάρος των καταναλωτών. Τωρά χρεώνεται τα το κράτος. Τζαι έχουμεν χρέος που πρέπει να το ξεχρεώσουμεν. Ποιές εν οι λύσεις. Το κόψιμο τον μισθόν εν μια το φπα εν άλλη.

    Τωρά για το κυπριακό, ο χριστόφκιας εν να το λύση, τον κόσμο ερώτησες τον. Που το 76% πόσοι νομίζεις θέλουν διχοτόμηση?

    Μου αρέσει!

  4. Andreas permalink
    Ιανουαρίου 11, 2011 05:20

    Πολλα φοουμε στροβολιώτη μου οτι εννα ρτει η ωρα που ννα σου πω οτι εσυνέβαλες τζιαι συ στη διχοτομηση.
    Τζιαι προετοιμαζω σε για να μεν σου κακοφανει τοτες που να σου το πω.

    Η πραγματικοτητα εννεν εικονικη για να την πλαθουμε οπως μας βολεύκει.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 07:52

      Ανδρέα, ούτε εσένα, σε καταλαβαίνω. Πε μου το από τώρα να δούμεν ήντα που γίνεται σιόρ!

      Μου αρέσει!

      • Andreas permalink
        Ιανουαρίου 11, 2011 09:47

        Eν εσιει νοημα φιλε να σου πω καμπόσα.
        Οταν εννα ρτει η ωρα εννα τα πω.
        1 πινελια ενν αφηκω και οποιος καταλαβε καταλαβε.
        Αμα καποιος πιστευκει κατι σε κάποιον, εν τα βαλει με τον απέναντι .
        Ουτως η αλλως εν απένταντι!!!.
        Βαλει τα με τζεινον που τον επιστεψε και στο τελος εφανην γυριστρουλα.
        Μετα μπορει να νευριάσει τζιαι με τον απέναντι.

        Με την εκλογή της αριστεράς και του χριστόφκια εδωθη η ευκαιρία να ππεσουν οι μασκες.Η πραγματικοτητα εν ξεκάθαρη (ευτυχως).
        Απλα θκιαλεεις τζιαι παίρνεις.
        Δικιολογιες πλεον εν χωρουν.
        Τζιας αναλαβει ο καθεις τις ευθυνες του.

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Ιανουαρίου 11, 2011 19:08

        Όπως αγαπάς Ανδρέα. Συνεχίζω να μη σε πιάνω πάντως!

        Μου αρέσει!

  5. Ιανουαρίου 11, 2011 07:52

    Ο γέρος ο Kardaşης [ελαφρύ να ‘ναι τον χώμα που τον σκεπάζει], ελάλεν [όταν τον αρώτας για κάτι το οποίο δεν κατείχε – δεν είχε γνώσεις ή εμπειρίες] “ο τζιύρης μου εν μ’ έμαθεν κατσελλες”!

    Φίλε, Strovolioti, ξέρεις το ότι κάποιοι άλλοι ποδοσφαιριστές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ που είχαν παχουλότατα συμβόλαια και δεν απόδιδαν τα αναμενόμενα [Πατσατσόγλου, Αγκίρε, Κόζνικ, και σήμερα ο Γραμμόζης] τους έγιναν προσφορές να αποζημιωθούν και να αποχωρήσουν από την ομάδα αλλά αυτοί έμεναν εκεί και έπαιρναν ζεστό το παραδάκι [όπως και σήμερα ο Κοσόφσκι στον Απόλλωνα]; Και εδώ μιλάμε για ατομικά συμβόλαια κάποιων ατόμων [ποδοσφαιριστών] μικρής μάλιστα χρονικής διάρκεια, που δεν έχουν μια ΠΑΣΥΔΥ ή μια ΟΕΛΜΕΚ ή μιαν ΕΤΥΚ πίσω τους! Απλούστατα οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές [5 στο σύνολο] στους οποίους έγινε η πρόταση και την αποδέχτηκαν είτε είναι κύπριοι [οι τρεις] και έχουν μια ιστορία που δεν θέλουν να τη διαγράψουν ή να την αμαυρώσουν στα μάτια των οπαδών μιας μεγάλης και λαοφιλούς ομάδας, ή/και παίζουν [καλό] ποδόσφαιρο σήμερα και δεν θέλουν να σταματήσουν!
    Sorry, αλλά ατυχές το παράδειγμα ΣΟΥ!!!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 08:08

      Αγαπητέ Ανεφ,

      Όντως δεν γνωρίζω πολλά από μάππαν, και αν τα γεγονότα που ανέφερα είναι λανθασμένα απολογούμαι στους αναγνώστες. Αν όμως όντως η πρόταση μείωσης έγινε σε περισσότερους παίχτες, και κάποιοι απλώς δεν τις δέχτηκαν, τότε μάλλον το επιχείρημα μου γίνεται ακόμα πιο δυνατό: ο Μιλτής θεώρησε προφανώς πως θα ήταν καλό να μειώνονταν *όλοι* οι ψηλοί μισθοί, ανεξαρτήτως του αν κάποιοι δεν δέχτηκαν!

      Και ειλικρινά: νομίζεις πως όσοι δέχτηκαν το -25% δεν έλαβαν καθόλου υπόψιν τους χαλεπούς καιρούς που περνούμε; Εννοώ, πως ακόμα και με -25%, το να παίζουν σε μια ομάδα πρωταγωνίστρια, ακούγεται καλή συμφωνία, παρά να γυρίζουν ποτζιεί ποδά να έβρουν άλλες ομάδες!

      Μου αρέσει!

  6. Ιανουαρίου 11, 2011 08:10

    Προς Strovoliotis [μετά που δκιάβασα την απάντηση ΣΟΥ προς τον Aceras]:

    ΕΣΥ φυσικά ξέρεις «…αν ισχύει τούτον που λέει ο Ανεφ, πως περιμένω πρόσκληση για αριστίνδην υποψηφιότητα που τον Αναστασιάδη!»
    Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί ΣΟΥ ότι ΔΕΝ υπάρχει λύση , αλλά εγώ ΔΕΝ φταίω τον Πρόεδρο ή καλύτερα οι δικές του ευθύνες είναι ελάχιστες!
    Α, τζιαι το νερόν που πίννει ο κόσμος στην Επαρχία Αμμόχωστου είναι είτε που τον Σταθμό Αφαλάτωσης της Δετζιέλιας ή ‘γοράζει το που νερουλλάες ή που τες αυτόματες μηχανές που υπάρχουν [ανεξέλεγχτα] πέραν δώθε. Όσο για τους Λεφτεράκη και Βαρνάβα αποτελούν τυπικά και χαρακτηριστικά παραδείγματα του πολιτικαντισμού και του λαϊκισμού εμπλουτισμένα και με εθνικοσοσιαλισμό που αφθονεί εσχάτως στην Κύπρο!

    Μου αρέσει!

  7. Ιανουαρίου 11, 2011 08:21

    Τα παραδείγματα που ανάφερα με τους άλλους παίχτες της ΟΜΟΝΟΙΑΣ εν πιο παλιά [όταν οι καιροί δεν ήταν χαλεποί] πλην του Γραμμόζη, αλλά εκείνοι δεν επέλεξαν «… να παίζουν σε μια ομάδα πρωταγωνίστρια […] παρά να γυρίζουν ποτζιεί ποδά να έβρουν άλλες ομάδες …», προφανώς γιατί δεν ήταν και τόσο καλοί παίχτες όπως οι συγκεκριμένοι σήμερα. Προτίμησαν να είναι στην ΟΜΟΝΟΙΑ να μην παίζουν αλλά να παίρνουν το παραδάκι. Οι σημερινοί που είναι και πολύ καλοί ποδοσφαιριστές [και ψες ήταν ΟΛΟΙ στην αρχική ενδεκάδα] κι έχουν ακόμα μέλλον μπροστά τους, ΘΕΛΟΥΝ να παίζουν και ποδόσφαιρο [και δη στην ΟΜΟΝΟΙΑ]!!! Κι αυτό έχει τη σημασία του!!! Πως θα μπορούσες να το αντιστοιχήσεις αυτό με τους δημοσίους υπαλλήλους; Ένας καλός δημόσιος υπάλληλος που φεύγει [ή αφυπηρετεί από το δημόσιο] δεν μπορεί να εργοδοτηθεί και στον ιδιωτικό τομέα με εξίσου ψηλές απολαβές;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 19:11

      Ανεφ, Σου απάντησε λίγο πολύ ο Παύλος, αλλά θα προσθέσω κάτι: ένας καλός υπάλληλος, μπορεί να παίρνει και περισσότερα στον ιδιωτικό τομέα. Ένας κακός υπάλληλος όμως , θα παίρνει σίγουρα λιγότερα!

      Μου αρέσει!

  8. Ιανουαρίου 11, 2011 11:48

    @ Άνεφ

    Στην τελευταία ερώτηση: Τις απολαβές ΙΣΩΣ αλλά τα προνόμια που θα τον κάνουν υπερ-πολίτη ΟΧΙ. Αν η επιχείρηση του μάστρου του δεν πάει καλά θα αναγκαστεί να δεχτεί μείωση μισθου ή απώλεια της θέσης του. Άσχετο αν ο μάστρος του φταιει. Ακόμη και αν ο μάστρος του παίξει την επιχείρηση στο καζίνο της Τζιαιρύνειας τζιαι χάσει την ο ιδιωτικός υπάλληλος δεν μπορεί να κάνει τίποτα για σώσει τη θέση του. Ο δημόσιος θεωρεί ότι μπορεί να κρίνει και της επιλογές του εργοδότη του και να του πει τι να κάνει κλπ. Με άλλα λόγια οι δημόσιοι έχουν στάτους κομματικού μέλους στην πρώην Γιουγκοσλαβία αλλά ζουν σε ένα καπιταλιστικό παράδεισο. Παγκόσμια πρωτιά.

    Όσο για τον Χριστόφια τι να πω; Απολύτως τίποτε μην κατηγορηθώ τζι’εγω για κόκκινα πανιά τζιαι για υποσκάψεις τζιαι για αλλότρια κίνητρα.

    Μου αρέσει!

  9. Ιανουαρίου 11, 2011 11:49

    Θεωρώ ότι, ανεξαρτήτως του αν τελικά οι παίχτες της Ομόνοιας εδεχτήκαν ή όι μείωση, τζιαι οι λόγοι για τους οποίους το εκάμαν, δεν εν το ππόιντ. Τζείνο που σωστά λαλεί ο στροβολιώτης έχει να κάμει με τη μείωση του κόστους της κρατικής μηχανής, ως ένα που τους τρόπους βελτιώσής της.

    Τζείνα που λαλεί ο aceras για άλλους τρόπους βελτίωσης της κρατικής μηχανής, όπως η αύξηση της παραγωγικότητας, ο εκσυγχονισμός κλπ, εν σίουρα σωστά πράματα, εν σίουρα πράματα που θα βοηθήσουν. Απλώς εν ηξέρω στην Κύπρο ήνταλως γίνεται τούτο. Εν βαθκιά ριζωμένες μες τη νοοτροπίαν μας πλέον οι ρίζες του κακού.

    Η σκέψη ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι μια σταθερή ομάδα καταναλωτών που διά κίνηση στην οικονομία εν σωστή. Τούτον εν σημαίνει όμως σε καμιάν περίπτωση ότι πρέπει να συνεχίσει το κράτος να διά τέθκοιους μισθούς, την στιγμήν που δεν παράγουν τούτη τη δουλειά. Εν μπορείς δηλαδή να παράγεις 3 τζιαι να πιερώννεσαι 333. Διότι καταλήγει το κράτος να είναι (όπως ήταν πάντοτε) ο χειρότερος επιχειρηματίας.

    Επίσης, χρειάζεται να γίνεται πολλά προσεκτικά η επιλογή των τομέων στους οποίους το κράτος αναπτύσσει επιχειρηματικότητα. Για παράδειγμα ας πούμε, εν θωρώ τον λόγο να εμπλέκεται το κράτος επιχειρηματικά στις αερομεταφορές. Αφού μόνο ζημιές κάμνει. Τεράστιες ζημιές που πιερώννουμεν ούλλοι. Εν μιλώ για ιδιωτικοποιήσεις παντού. Απλώς τονίζω ότι θέλει πολλήν προσοχή στον τομέα που θα ασχοληθεί το κράτος.

    Όσον για το Κυπριακό, μακάρι να έχει δίκαιον ο aceras, αλλά η εντύπωση που υπάρχει στο εσωτερικό μέτωπο εν ότι εν έρκεται λύση. Επίσης ένα κομμάτι περίπου 40% προτιμά να μεν έρτει σχέδιο λύσης. Εν το λαλώ γιατί είμαι μες τζείνους. Απλώς πρέπει να γίνουν βήματα μες το νου του κόσμου αν έχει πιθανότητες ένα σχέδιο λύσης. Ο φόβος τζιαι η εκ φύσεως συντηρητική προσήλωση σε τζείνο που ξέρουμε τζιαι εζήσαμε, παρά το διαφορετικό, εν μεγάλος παράγοντας.

    Μου αρέσει!

  10. Ιανουαρίου 11, 2011 15:51

    Με την “διορθωτική” παρέμβαση μου για τους παίκτες της “ΟΜΟΝΟΙΑΣ”, πιο πολύ ήθελα να δείξω ότι το παράδειγμα του Strovolioti, ΔΕΝ ήταν και το καλύτερο [για να τονίσει αυτά που ο ίδιος ήθελε να αναδείξει]. Η κατάσταση με τους Δημόσιους Υπάλληλους είναι πολύ πιο περίπλοκη αλλά και πολυδιάστατη.
    Με την ευκαιρία αυτή θέλω να αναφέρω και μια άλλη εξωφρενική κατάσταση που συμβαίνει, με τους συνδικαλιστές του δημόσιου τομέα. Αυτοί, ενώ είναι αποσπασμένοι στες συντεχνίες τους και ασχολούνται με τα συνδικαλιστικά, πληρώνονται κανονικά τους μισθούς τους από το κράτος!!! Πληρώνονται από τον Εργοδότη τους για να αντιπαλεύουν τα συμφέροντα τους. Εγώ ειλικρινά ΔΕΝ μπορώ να το καταλάβω αυτό!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 19:15

      Μάλιστα! Δηλαδή συμφωνούμε πως αυτό είναι ένα παράλογο «προνόμιο» και θα έπρεπε να ακυρωθεί;

      Να την κάνει τη δουλειά του ο συντεχνιακός, αλλά να τον πληρώνουν εκείνοι των οποίων τα συμφέροντα υποστηρίζει!

      Πεδίον δόξης λαμπρόν για τη συμπαθέστατη Σωτηρούλλα!

      Μου αρέσει!

  11. ιων permalink
    Ιανουαρίου 11, 2011 16:35

    Tωρά έννα μου πείτε εσείς συζητάτε για το δάσος τζιαι γιω ασχολούμαι με το δέντρον.

    Στροβολιώτη εσυνάφερες μεταξύ πολλών άλλων τα ούτω καλούμενα κεκτημένα στο δημόσιο τομέα αλλά και των τραπεζικών που δεν μας κάμνουν σαν κράτος αναταγωνιστικούς.

    Ο Ασέρας πολλά σωστά ανάφερεν ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί αλλά η παραγωγικότητα, η ποιοτητα υπηρεσιών κλπ. τζιαι ότι οι υπαλλήλοι με σταθερό μισθό διούν στην οικονομία κίνηση. Συμφωνώ. Τζιαι δαμαί θα κάμω μιαν παρένθεση. Πριν πενήντα χρόνια που πρωτογενής τομέας στην οικονομίαν ήταν ή γεωργία, άμα ήταν καλογρονιά, τότε είσιεν τζιαι παραπάνω κίνηση ούλλον το παζάριν. Τωρά, που ζαρουνίζουν ούλλη μέρα έσιει κρίσην, έσιει κρίσην, τζιαι ούλλοι αναβάλλουν δουλειές για ύστερα, έξοδα για μετά ποννά τελειώσει η κρίση, η κρίση επιδεινώνεται. ΄Εσιει κρίσην αμμα οι τιμές εν στα ΄υψη τζιαι για τα προϊόντα, τζιαι για τες υπηρεσίες. Εχρειαστήκε κτίστην τελευταίως; αν έβρετε αθκιασερόν, ρωτάτε τζιαι τιμές. Ξεπουλήματα ιμίσιη μου. Τα ίδια πράματα στην Αγλλίαν 10 στερλίνες δαμέσα 35 ευρώ.

    Για τα κεκτημένα στο δημόσιο τομέα, δεν γνωρίζω δεν απαντώ.

    Τωρά πάω στους τραπεζικούς. Εν που τους πιο παραγωγικούς τζιαι σκληρά εργαζόμενους. Πληρώνουν τους φόρους τους τζιαι τες κοινωνικές ασφαλισεις, τζιαι τα ταμεία υγείας στο ακέραιο πριν να πληρωθούν οι ίδιοι. ΄Εχουν καλές συνθήκες εργασίας καλόν ωράριο τζιαι καλούς μισθούς, αμμά τζιαι οι απαιτήσεις των τραπεζών εν πολλά ψηλές. Οι τραπεζικοί είναι σε συνεχή πίεση, άγχος, να εξυπηρετήσουν το κοινό τζιαι να υλοποιησουν τους στόχους και το όραμα των τραπεζών τους. Πολλά ΄έξυπνα οι τράπεζες έχουν καταφέρει ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό των υπαλλλήλων τους να ταυτίζεται με τον οργανισμό που τους εργοδοτεί και να προσφέρουν τον καλύτερο τους ευατό, να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για επίτευξη των στόχων των τραπεζών. Που την άλλην οι τραπεζικές εργασίες μεταβάλλονται συνεχώς τζιαι το προσωπικό είναι συνεχώς σε εγρήγορση / μελέτη/ προσπάθεια να καλύπτει τις αυξημένες και μεταβαλλόμενες ανάγκες.

    ΄Οσο για τους μισθούς είναι αποτέλεσμα της παραγωγικότητας και της συνεισφοράς των υπαλλήλων στην επίτευξη των κερδών. Έχει κανένα που πιστεύει ότι οι τράπεζες δίνουν μισθούς στην ζημιάν τους; ΄Αμα εργάζεσαι σε έναν οργανισμό για τριάντα γρόνια εννα πιάννεις 1000 ευρώ τον μήναν; Τα άλλα κεκτημένα, όπως χαμηλότοκα δάνεια στεγαστικά, φοιτητικά κλπ. εχουν κερδιθεί μέσα από συλλογικές συμβάσεις. Θέλω να πιστεύω ότι και ο εργάτης π.χ. στο εργοστάσιο τουβλων θα πάρει από τον μάστρον του τούβλα σε μειωμένη τιμή για να κτίσει το σπίτιν του. ή ότι ο γιατρός δεν θα πάρει λεφτά από την υπάλληλο του για ιατρική επίσκεψη.

    Αξίζει να σας πω ότι μετά την τραγωδία του 74 οι τραπεζικοί για να στηρίξουν τις τράπεζες, δέχθηκαν και μείωση μισθών και μείωση κλιμάκων. Πρόσφατα έδωσαν στο κράτος 500.000 ευρώ από το ταμείο τους για ενίσχυση της οικονομίας.

    Το πιο δυνατόν χαρτίν των τραπεζικών είναι η συντεχνία τους. Βλέπουμε τι γίνεται σε άλλους τομείς της οικονομίας που οι στόχοι των συντεχνιών δεν ταυτίζονται με τους στόχους των εργαζομένων. Βλέπουμε και τι γίνεται σε άλλες χώρες που είτε οι συντεχνίες είναι ανύπαρκτες, ή αδύναμες.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 11, 2011 19:22

      Ίων, ευχαριστώ για το εκτενές σου σχόλιο που δείχνει πολύ καλή γνώση του κλάδου των τραπεζών:)

      Γνωρίζω πολλούς καλούς τραπεζικούς. Δεν τα έχω με τα άτομα. Τα έχω με τους παραλογισμούς: η διοίκηση και διεύθυνση μιας τράπεζας *δεν* θα έπρεπε να είναι θέμα των συντεχνιακών. Εκτός και αν φυσικά έχουν μερίδιο στο κέρδος, αλλά και στον κίνδυνο!

      Επίσης, σίγουρα οι τράπεζες δεν δίνουν μισθούς στη ζημιά τους. Αν και όταν όμως αποφασίσει καμιά ξένη τράπεζα με μικρότερα πακέτα μισθοδοσίας, και συνεπώς χαμηλότερο κόστος να μπει στην αγορά τι θα γίνει;

      Υπάρχουν συμφωνίες; Ε, να αλλάξουν!

      Για το 74 σου απάντησε πολύ σωστά ο Παύλος. Ο παπάς μου ήταν εμπορευόμενος, δεν μειώθηκε ο μισθός του, δεν έπαιρνε μισθό για μερικούς μήνες!

      Μου αρέσει!

  12. Ιανουαρίου 11, 2011 18:20

    Μετά την τραγωδία του ’74 χάσαμε το 65% του πλούτου της χώρας. Πολλοί χάσανε τα σπίτια τους, περισσότεροι τους βιοποριστικούς τους πόρους. ΟΛΟΙ δώσαμε και υποφέραμε. Αν κάποιοι θεωρούν ότι τους χρωστάμε γιατί δέχτηκαν μειώσεις των μισθών τους τότε ντροπή τους.
    Οι προ-τελευταίοι πολίτες τελικά είναι οι αυτοεργοδοτούμενοι και οι ιδιοκτήτες μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Καμμιά συντεχνία στο πλευρό τους, η κρίση στον κ…λο τους και οι ΠΑΣΥΔΥ να τους κατηγορεί για τα δεινά της οικονομίας. Και δεν μιλώ βέβαια για μεγαλοδικηγόρους και γιατρούς αλλά για ανθρώπους σαν τον Στροβολιώτη, τον περιπτερά της γειτονιάς, τον λαστιχάρη, τον χρυσοχόο ή τον τύπο που πουλά κούννες του Ορφανίδη και πληρώνεται με επιταγές 6 μήνες μεταχρονολογημένες…
    Πιο κάτω από αυτούς βέβαια οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που πληρώνονται ψίχουλα και αναγκάζονται να ακούν και τον Χατζηπέτρου να κλαίγεται.

    Μου αρέσει!

  13. ιων permalink
    Ιανουαρίου 11, 2011 23:46

    @ Παύλος. Δεν θεωρώ καθόλου και διερωτούμαι αν άφησαν κάπου να εννοηθεί ότι χρωστάμε στους τραπεζικούς επειδή το 74 μείωσαν μισθούς και κλίμακες. Οπότε καμμία ντροπή δεν τους αναλογεί. Το είπα για να δείξω ότι όταν παραστεί ανάγκη, γίνονται θυσίες και από αυτούς τους οποίους πολλοί θεωρούν περισσότερο τυχερούς από άλλους. Το νόημα ήταν ότι στήριξαν τους εργοδότες τους σε μια δύσκολη στιγμή για να επιβιώσουν αμφότεροι και για να συνεχίσουν να έχουν δουλειά. Ξέρω τι έγινε το 74. Το έζησα.

    Σε περιόδους όμως που οι τράπεζες ανακοινώνουν κέρδη με κάτι 000000000000000 τότε αυτοί που συνέβαλαν με την παραγωγικότητά τους να δημιουργηθούν, δικαιούνται νομίζω λίγα ψιχουλάκια. Που είτε τα δώσουν οι τράπεζες, είτε όχι δεν θα έχει κάνενα αντίκτυπο στο πόσο ακριβές είναι οι υπηρεσίες τους.

    ΄Οσο για τους προτελευταίους κατά την άποψη σου πολίτες που είναι οι αυτοεργοδοτούμενοι και ιδιοκτήτες μικροεπιχειρήσεων ας μην τους βάζουμε όλους στην ίδια μοίρα. Υπάρχουν διάφορες βαθμίδες. Εκείνοι που έχουν σεβαστα εισοδήματα και πιθανόν να παιρνουν και κρατικά βοηθήματα αλλά δεν έχουν φορολογικό φάκελλο. Η αν έχουν δηλώνουν ότι θέλουν. Υπάρχουν κ αι αυτοί που αναφέρεις εσύ, ναι συμφωνώ που απορροφούν όλους τους κραδασμούς της αγοράς. ΄Ετσι είναι το εμπόριο. Σε καλούς καιρούς βγάζεις χρήμα σε δύσκολους καιρούς δυσκολεύεσαι.

    Οι » τελευταίοι» οι ιδιωτικοί υπαλλήλοι πάλε έχουν βαθμίδες. Ένας διευθυντής σε μιαν μεγαλοεπιχείρηση εν ιδιωτικός υπάλληλος, όπως τζιαι μια πωλήτρια στο μικρομάγαζο ή ο βοηθός του λαστιχάρη.

    Μου αρέσει!

  14. ιων permalink
    Ιανουαρίου 11, 2011 23:47

    @ Παύλος. Δεν θεωρώ καθόλου και διερωτούμαι αν άφησα κάπου να εννοηθεί ότι χρωστάμε στους τραπεζικούς επειδή το 74 μείωσαν μισθούς και κλίμακες. Οπότε καμμία ντροπή δεν τους αναλογεί. Το είπα για να δείξω ότι όταν παραστεί ανάγκη, γίνονται θυσίες και από αυτούς τους οποίους πολλοί θεωρούν περισσότερο τυχερούς από άλλους. Το νόημα ήταν ότι στήριξαν τους εργοδότες τους σε μια δύσκολη στιγμή για να επιβιώσουν αμφότεροι και για να συνεχίσουν να έχουν δουλειά. Ξέρω τι έγινε το 74. Το έζησα.

    Σε περιόδους όμως που οι τράπεζες ανακοινώνουν κέρδη με κάτι 000000000000000 τότε αυτοί που συνέβαλαν με την παραγωγικότητά τους να δημιουργηθούν, δικαιούνται νομίζω λίγα ψιχουλάκια. Που είτε τα δώσουν οι τράπεζες, είτε όχι δεν θα έχει κάνενα αντίκτυπο στο πόσο ακριβές είναι οι υπηρεσίες τους.

    ΄Οσο για τους προτελευταίους κατά την άποψη σου πολίτες που είναι οι αυτοεργοδοτούμενοι και ιδιοκτήτες μικροεπιχειρήσεων ας μην τους βάζουμε όλους στην ίδια μοίρα. Υπάρχουν διάφορες βαθμίδες. Εκείνοι που έχουν σεβαστα εισοδήματα και πιθανόν να παιρνουν και κρατικά βοηθήματα αλλά δεν έχουν φορολογικό φάκελλο. Η αν έχουν δηλώνουν ότι θέλουν. Υπάρχουν κ αι αυτοί που αναφέρεις εσύ, ναι συμφωνώ που απορροφούν όλους τους κραδασμούς της αγοράς. ΄Ετσι είναι το εμπόριο. Σε καλούς καιρούς βγάζεις χρήμα σε δύσκολους καιρούς δυσκολεύεσαι.

    Οι » τελευταίοι» οι ιδιωτικοί υπαλλήλοι πάλε έχουν βαθμίδες. Ένας διευθυντής σε μιαν μεγαλοεπιχείρηση εν ιδιωτικός υπάλληλος, όπως τζιαι μια πωλήτρια στο μικρομάγαζο ή ο βοηθός του λαστιχάρη.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: