Skip to content

«Μάμμα, βοήθεια!»

Ιανουαρίου 14, 2011

 

Η οικογένεια μας αποτελείται από 4 πλάσματα. Δυο μικρά και δυο μεγάλα. Τα μικρά έχουν μπει εδώ και καιρό στο δρόμο της μάθησης. Μαθαίνουν στην πρώτη τάξη του δημοτικού που πηγαίνουν, και φυσικά στο σπίτι, στην οικογένεια, μαθαίνουν από όλα όσα γίνονται γύρω τους. Μαθαίνουν σιγά – σιγά ποιος είναι υπεύθυνος για πιο πράγμα.

 

Άλλο ένα από τα πράγματα που μαθαίνουν είναι οι κανόνες επιβίωσης. Και για τους μικρούς, ιδιαίτερα για τον γιο, θέμα επιβίωσης είναι οι νυχτερινές του ανάγκες. Όχι, δεν αναφέρομαι στις «ανάγκες» της τουαλέτας. Σε αυτό τον τομέα δεν έχουμε πρόβλημα. Όταν όμως ξεσκεπαστεί, όταν διψάσει, όταν δει εφιάλτη στον ύπνο του, αντιδρά με πάγιο τρόπο: «παπάαααα!!!, έλα!!!!.

 

Να σημειώσω εδώ πως η κόρη κατά τη διάρκεια του ύπνου της είναι αόρατη. Δεν ενοχλεί, δεν την ενοχλούμε.

 

Πίσω στον γιο, ο οποίος πριν από λίγες νύχτες λειτούργησε  διαφορετικά. Πριν να σας πω όμως τι έγινε, πρέπει να σας γνωρίσω τη μάνταμ:

 

 
 

Η μάνταμ.

 

Και την γκρίζα:

Η γκρίζα.

  

 

 

Η μάνταμ είναι μια γηραιά γάτα. Πρέπει να έχει αντίστοιχη ανθρώπινη ηλικία άνω τον 70 ετών. Μας κάνει παρέα από την εποχή πριν την έλευση των παιδιών, είναι στειρωμένη και εξόχως παχουλή, και έχει ελεύθερη πρόσβαση εντός της οικίας. Έχει μάλιστα και το δικαίωμα διανυκτέρευσης εντός της οικίας. Να αναφέρω εδώ πως σε περιπτώσεις δικών της αναγκών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ακολουθεί την φόρμουλα του γιου, και με ξυπνά για να την βγάλω έξω.

 

Η γκρίζα είναι νεαρά. Έχει κερδίσει την πρόσβαση της εντός της οικίας με το θράσος της και ως ένδειξη εκτίμησης για αυτό το θράσος της επιτρέπουμε να μπαίνει και εκείνη στο σπίτι. Το θράσος και η περιέργεια της την κάνουν και ολίγον απρόβλεπτη, αφού σε αντίθεση με την μάνταμ, αλλάζει συνεχώς θέσεις ξάπλας, δοκιμάζει όλα τα δωμάτια.

 

Γενική ευθύνη για τις γάτες, φαί, ποτό κλπ, έχει η κυρία, ενώ η μάνταμ της κάνει παρέα τα όσα βράδια κάθεται μπροστά στην τηλεόραση. Επίσης η κυρία μεριμνά για την έξωση της γκρίζας πριν πάει για ύπνο, αν τυχόν είναι μέσα στο σπίτι.

 

Πριν από μερικές νύχτες λοιπόν, απεχώρησε η κυρία, ενώ εγώ ποσκολιούμουν ακόμα, διαβάζοντας, γράφοντας, ή κάτι τέτοιο. Ξαφνικά ακούω τον  γιο να μουγκρίζει. Τον αγνόησα αφού και άλλα βράδια βγάζει φωνές μεγάλες.  Λίγο αργότερα βγάζει άλλη μεγάλη φωνή, που δεν μπορούσα να αγνοήσω αυτή τη φορά, έστω και αν δεν απευθυνόταν σε μένα: «Μάμμα, βοήθεια!».

 

Ωπα, τι έγινε; Με παραξένεψε η έκκληση του, αλλά και το γεγονός πως απευθύνθηκε στην κυρία. Τρέχω στο δωμάτιο του, τον βλέπω ανασηκωμένο και ανήσυχο, και βλέπω και την γκρίζα γάτα ξαπλωμένη πάνω στο στήθος του. Η πρώτη αντίδραση ήταν φυσικά να χαμογελάσω, αλλά αμέσως μετά πήρα την γουργουρίζουσα γατούλα, και την οδήγησα έξω από το σπίτι.

 

Μέχρι να επιστρέψω ο γιος είχε ήδη γυρίσει πλευρό, και κοιμόταν.

 

Το δίδαγμα: τα παιδιά ξέρουν!

 

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. Ιανουαρίου 14, 2011 09:30

    Φίλε θέλεις ακόμα ένα κατοικίδιο … ερκουμε!!!!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 14, 2011 15:03

      Όχι άλλα κατοικίδια!

      Κατ’ ακρίβειαν εκτός από τες δυο κυρίες, έχουμε και πολλά γατάκια στην αυλή. Τα δίνουμε σε φοβερή προσφορά: διαλέγετε 1, παίρνετε 6!

      Μου αρέσει!

  2. Ιανουαρίου 14, 2011 13:59

    :-)Μηπως να της καμετε και τουτης μια ενταξη στο χωρο σας ,κατοπιν ιατρικης φροντιδας και αφου ρωτησετε την μανταμ αν συμφωνει .Δειχνει εξαιρετικα δυναμικο χαρακτηρα το πλασμα και επελεξε και τη νεα γενεα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 14, 2011 17:39

      Εξαιρετικά καλή ιδέα!

      Μόνο που θα πρέπει να γίνει πράξη μετά την – αναπόφευκτη όπως προκύπτει από την αμαρτωλή συμπεριφορά της στην αυλή, τις τελευταίες μέρες- επόμενη γέννα:)

      Μου αρέσει!

  3. Andreas permalink
    Ιανουαρίου 14, 2011 14:30

    Αισιοδοξο.
    Αλόπως εν επειδή έρκουντε βροσιες 🙂

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 14, 2011 15:05

      Ναι, Ανδρέα, κατ’ ακρίβειαν είναι δυνατόν να έχουμε σπουδαία νερά και χιόνια τη Δευτέρα. Δυστυχώς όμως η προγνωσιμότητα ακόμα και τώρα δεν είναι ικανοποιητική, οπότε παραμένω επιφυλακτικός!

      Μου αρέσει!

  4. Ανώνυμος permalink
    Ιανουαρίου 14, 2011 15:32

    Φϊλε εγώ απέκτησα ένα ακόμη πανέμορφο μικρό «κατοικίδιο». Το τρίτο μου παιδί – η δεύτερη κόρη- ξέρει κι αυτή, ότι οι βασικές της ανάγκες είναι μητρική υπόθεση. Ξαναχαίρομαι την εικόνα του θηλασμού που είναι ότι πιο γλυκό υπάρχει στον κόσμο μας…
    ΔΗλαδή πάνω που πήγαινα να ξεχαζέψω ξανάπεσα στην΄»παγίδα». Και δεν θέλω να βγω…

    Μου αρέσει!

    • TOXOTIS permalink
      Ιανουαρίου 14, 2011 16:03

      Ο Ανώνυμος…εγώ είμαι

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Ιανουαρίου 14, 2011 16:39

        Ευτυχισμένε φίλε Τοξότη,

        Χαίρομαι και γώ μαζί σας για το νεο «κατοικίδιο»!

        Εστω και αν καταγράφηκε η απουσία σου:)

        Μου αρέσει!

  5. Ιανουαρίου 14, 2011 20:30

    Εμέναν που αποφάσισεν ότι αν βολικον, συμβολικόν, ανξιολυτικόν, καπριτσιόζικον (ποιός ηξέρει από καττοψυχολογίαν;) να μου κάμνει τα κακκά της πάνω στο κρεβάτιν μου μόλις δει την πόρταν της κάμαρης αννοιχτήν τί να πω; Μπαίνω στην δευτερην εβδομάδαν υπομονής και καρτέρησης.

    Μου αρέσει!

  6. Νίκος Λαζάρου permalink
    Ιανουαρίου 14, 2011 23:03

    θέλω καττούθκια! σου στέλνω email.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιανουαρίου 15, 2011 21:14

      Ήθελες να τα πάρεις, θέλαμε να τα δώσουμε… πλήρης αποτυχία!

      Μας έμεινε το κρασάκι:)

      Θα τα καταφέρουμε στην επόμενη γενιά!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: