Skip to content

Ένα όνειρό τρελό. (Μα πολλά πελλόν!)

Μαΐου 11, 2011

Ξεκινά στο πρώτο κατούρημα της μέρας, στην τουαλέτα, με το μικρό τετράγωνο παράθυρο στον τοίχο πάνω από αυτήν.

Από εκεί έχω καθαρή θέα στην οροσειρά του Πενταδακτύλου – πολύ καθαρή. Είχα μια τέτοια θέα  … τον καιρό που υπηρετούσα στρατιώτης. Και τότε δεν υπήρχε η οπτική και εθνικιστική ρύπανση που υπάρχει τώρα.

Ήταν μακριά, αλλά έβλεπα καθαρά –πολύ καθαρά! Έβλεπα ένα μονοπάτι χαραγμένο λίγο κάτω από την κορυφογραμμή, παράλληλα με αυτή. Το έβλεπα καθαρά. Και καθαρά έβλεπα και ένα μεγάλο ξύλινο κουτί. Ένα σφραγισμένο ξύλινο κουτί, που ήξερα ότι περιείχε κάτι πολύ δικό μου, και κάτι πολύτιμο. Η σκέψη περί του τι βρισκόταν εντός του κουτιού, διακόπηκε αμέσως αφού παρατήρησα πως ένας άνδρας περπατούσε πάνω στο μονοπάτι και κατευθυνόταν προς το κουτί. Το *δικό* μου κουτί! Με το πολύτιμο περιεχόμενο!

Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα βρέθηκε κοντά του, και εγώ παρακολουθούσα σαν μέσα από ένα γιγαντιαίο φακό όλες τις λεπτομέρειες. Ο άνδρας μου φάνηκε γνώριμος. Νομίζω ήταν ο Πάνος Ιωαννίδης (εκείνος της πατριωτικής ένωσης προσφύγων, ή κάτι τέτοιο), και μονομιάς ανέσυρε σκεπάρνι και άρχισε να κτυπά το κουτί. Το δικό μου κουτί, το δικό μου κουτί με το πολύτιμο περιεχόμενο!

Πανικοβλήθηκα. Έτρεξα αμέσως στο υπνοδωμάτιο, προσπάθησα να ντυθώ, δοκίμασα ένα παντελόνι, δεν μου έμπαινε, δοκίμασα άλλο, το ίδιο. Βρήκα ένα Τζην  τελικά, που με δυσκολία κούμπωσα, έβαλα και μια φανέλα και έτρεξα έξω. Ήθελα να πάρω το αυτοκίνητο, να ανέβω στον Πενταδάκτυλο,  να πάω να τον προλάβω τον ξένο που απειλούσε το δικό μου κουτί με το πολύτιμο περιεχόμενο!  

Ανοίγω την πόρτα, δεν έχω αυτοκίνητο!

Και ήταν Σαββάτο, και το είχα πάρει για σέρβις, και ξέχασα να το παραλάβω!

Και πως θα πήγαινα δουλειά την Δευτέρα!

Μετά ξαφνικά, εμφανίζεται το παλιό μου αντιοικολογικό, και ρυπογόνο, – αλλά τέλειο για μεγάλες παρέες – Patrol!  

Τι να το κάνω όμως; Αφού (νόμιζα πως) το έχω ακινητοποιημένο χρόνια τώρα, πως θα βγω στο δρόμο δίχως άδειες;

Θα ξεκινά;

Και πόση ασφάλεια θα μου χρεώσουν στο οδόφραγμα…

Η απόγνωση με συγχύζει!

Και… ξυπνώ!

Με μια μεγάλη πίεση και ανάγκη για άμεσο ξεφούσκωμα του ουροποιητικού συστήματος, και το στόμα ξερό από το πολύ ροχαλητό, υποθέτω.

Είχα ξανά άσχημα ξυπνήματα. Μέσα από άκρως αγχωτικά και πιεστικά όνειρα.

Πραγματικά διερωτούμαι, τα άσχημα όνειρα φέρνουν το φούσκωμα στην κύστη και το πολύ ροχαλητό, ή μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Το σώμα αντιλαμβάνεται πως για διάφορους λόγους πρέπει να ξυπνήσεις. Εσύ αρνείσαι, το παλεύεις, σου ρίχνει ένα καρά – αγχωτικό όνειρο, άμα  θέλεις συνέχισε να κοιμάσαι τώρα!

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. Μαΐου 11, 2011 14:22

    Πελλος εκοιμήθηκεν πελλον ονείρων είδε!!! 🙂 Καλού κακού κρέμασε καμιάν όνειροπαγίδα πάνω από το κρεβάτι σου… (και κανένα δοχείο για να ουράς)

    Μου αρέσει!

  2. Μαΐου 11, 2011 14:27

    Στροβολιώτη, θα ήθελα πολύ να πίναμε κάποτε καμιά μπίρα αλλά άμα έχεις τέτοιες περενέργειες θα νιώθω μετά ένοχος για τους εφιάλτες σου 😉

    Μου αρέσει!

  3. TOXOTIS permalink
    Μαΐου 11, 2011 15:26

    Στροβολιώτη…βάλε καθετήρα να ησυχάσεις τζι εσύ τζι ο Πάνος Ιωαννίδης 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Χαμάλης permalink
    Μαΐου 11, 2011 15:26

    Α είδες ήνταμ πον να γράψεις να περνά η ώρα;

    «και το στόμα ξερό από το πολύ ροχαλητό, υποθέτω». Μακάρι να είναι έτσι παρά Διαβήτης. Έλεγξε το με μια ανάλυση αίματος για «ζάχαρο».
    Φιλικά.

    Μου αρέσει!

  5. Μαΐου 11, 2011 16:13

    Για την πελλάρα το θέμα, οπόταν σχετικό…

    ΟΥΤΟΠΟΣ

    Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ

    ΨΗΦΟΣ

    ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

    Μου αρέσει!

  6. Μαΐου 11, 2011 16:44

    Φαίνετε καθαρά η αγωνία σου για την * δική* σου πατρίδα και το πόσο φοβάσαι τους χειρισμούς κάποιων .

    Μου αρέσει!

  7. bananistanos permalink
    Μαΐου 11, 2011 17:06

    Ούλλοι λέσειν τζε πολέσειν τζ’ ο ηλίθιος τζει που πονεί

    Μου αρέσει!

  8. Μαΐου 11, 2011 22:32

    Μα θωρείς τους τζιαι όνειρο Στροβολιώτη; 🙂

    Μου αρέσει!

  9. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 11, 2011 22:57

    Χωρίς να θέλω να σε πληγώσω, το όνειρό σου δημιουργήθηκε καθαρά υπό την πίεση της κύστης σου. Φυσικά, οι συμβολισμοί δεν είναι τυχαίοι και έχουν να κάνουν με τους γενικότερους προβληματισμούς σου, οι οποίοι -προφανώς- είναι τόσο έντονοι όσο και η πίεση μιας παραφουσκωμένης ουροδόχου κύστης (όσο πεζό κι αν ακούγεται). Κατά τα άλλα, κόψε τις μπύρες νυχτιάτικα! 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 11, 2011 22:58

    korinna above

    Μου αρέσει!

  11. Andreas permalink
    Μαΐου 14, 2011 14:12

    Στροβολιωτη καμε τζινουρκαν αναρτησην.
    Ειπα στο Μαρινο εν θα ξανακαμω ποστ ως τες εκλογες (εν κριμα το κοπελλουι) τζι επειδη τρωιμε , χατε καμε μιαν να καμουμε λλιο χαζιν

    Μου αρέσει!

  12. ιων σκεπτικός permalink
    Μαΐου 15, 2011 14:47

    Εν πράμαν. Τζιαι γιώ έθώρουν εψές όνειρον τον Νίκον
    Αναστασιάδην. Ηρτεν εις το πατρικόν μου σπίτιν να μου πει να τον ψηφίσω στες εκλογές της Κυριακής. Τζιαι είπα να του αρκέψω κουκκούφημαν του άλλου κόσμου. Εν ολίγοις ελάλουν του ότι έφερεν έναν σχέδιον για λύσην του Κυπριακού τζιαι εφόρεν φουστανέλλαν. Οπότε έκαμεν τα ίσια ίσια. :-)))

    ΥΓ. Δεν πίνω μπύρες.

    Μου αρέσει!

  13. Μαΐου 30, 2011 19:34

    ΠΟΥΎΣΕ ΟΤΑΣΕΠΑΨΩ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: