Skip to content

«Και να συναινέσει η αντιπολίτευση.»

Μαΐου 17, 2011

Οφείλω να πω ότι με εξέπληξε η ανωτέρω απαίτηση του Eurogroup από την Ελλάδα. Εντάξει, να μπαίνουν όροι για περικοπές, για αποκρατικοποιήσεις, για δημοσιονομικό έλεγχο και πειθαρχία, αυτά τα έχω ακούσει ξανά. Η *ανάγκη* συναίνεσης της αντιπολίτευσης όμως, ξεπερνά τα όρια του στοιχειώδους νοικοκυρέματος στα οικονομικά της χώρας, της εταιρείας, της οικογένειας.

Δεν επιθυμώ να ανατρέξω πως και γιατί δύναται το παρόν σύστημα να απαιτεί τέτοια πράγματα. Δεν συζητώ αν είναι σωστοί οι κανόνες του παιγνιδιού. Αναφέρομαι στο γεγονός πως αυτοί ακριβώς οι κανόνες του παιγνιδιού επιτρέπουν αυτή, την ουσιαστική υποβάθμιση της κυριαρχίας μιας χώρας, την απορρύθμιση της δημοκρατίας.

Γιατί η αντιπολίτευση είναι εκεί για να κάνει ακριβώς αυτό: να αντιπολιτεύεται. Και αν έρθει διαταγή από ψηλά, από έξω περί του αντιθέτου, τότε υπάρχει ζήτημα. Και το ζήτημα δεν αφορά μόνο την υποβάθμιση και την απορρύθμιση που ανέφερα πιο πάνω. Αφορά και την άλλη πλευρά του νομίσματος, που λέει ακριβώς πως σε περιόδους ακραίων κρίσεων, ο ρόλος της αντιπολίτευσης θα έπρεπε να αλλάζει, θα έπρεπε να γινόταν υποστηρικτικός προς ένα κοινά αποδεκτό σκοπό: τη σωτηρία της χώρας. Και αν δεν αναλάβει η αντιπολίτευση από μόνη τις ευθύνες της, τότε θα τις επιβάλουν άλλοι.

Χμμμ, μεγάλη κουβέντα…

Ψάχνοντας λίγο την είδηση, διαπίστωσα πως παρόμοια απαίτηση διατυπώθηκε και υιοθετήθηκε και στις περιπτώσεις της Πορτογαλίας και Ιρλανδίας.

Άρα επιβεβαιώνεται πως δεν βγήκε κάποιος οφσάιντ.

Η αντίδραση της λαϊκίστικης Νέας Δημοκρατίας του Αντώνη Σαμαρά που συνήθως νίπτει τας χείρας της, κρίνεται απροσδόκητα νούσιμη. Το συζητούν λένε, και άμα το λένε αυτό πιθανότατα να συμφωνήσουν με το ΠΑΣΟΚ και το Eurogroup σε κάποια φόρμουλα που θα τους καλύπτει όλους και θα δίνει και στην Ελλάδα την επόμενη δόση δανεικών.    

Και η ΝΔ θα το κάνει αυτό, όχι τόσο γιατί νοιώθει τύψεις για το μεγάλο δικό της μερίδιο στην περιπέτεια που βιώνει η Ελλάδα, αλλά ίσως και γιατί δεν θέλει να ωθήσει τα πράγματα στα άκρα. Δεν βλέπω κανένα λόγο να θέλει σήμερα ο Σαμαράς να διώξει τον Παπανδρέου, και να βρεθεί εκείνος αντιμέτωπος με το οικονομικό τσουνάμι. Γι’ αυτό λοιπόν πιθανότατα ο κύριος Σαμαράς να κάνει την πάπια σε εκείνα τα πιο φονταμελιστικά μέλη της παράταξης του που θα αρχίσουν να φωνάζουν για προδοσία, για εκχώρηση της κυριαρχίας στους ξένους, και άλλα πολύχρωμα.

Και η αντιπολίτευση θα *αναγκαστεί* να παίξει τον υπεύθυνο ρόλο που της αναλογεί σε τέτοιες περιστάσεις!

Όλα αυτά τα τραγικά πλην όμως αναπόφευκτα, που συμβαίνουν στην Ελλάδα, προκύπτουν φυσικά από μια αιτία: την κακή διαχείριση και το μεγάλο φαγοπότι των πόρων του δημοσίου τις τελευταίες δεν ξέρω και γω πόσες δεκαετίες. Και φυσικά η λέξη κλειδί είναι οι «πόροι του δημοσίου». Γιατί αποτελεί έγκλημα για μια κυβέρνηση, για μια χώρα να αφήσει τα οικονομικά της να ξεφύγουν και να φτάσει στο σημείο να θέλει ντε φάκτο πειθαρχία συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης σε οδηγίες από έξω. Και η τρέχουσα κρίση έδειξε ένα σημαντικό χαρακτηριστικό: δε χρειάζεται να είσαι αριστερός ή δεξιός για να τα κάνεις θάλασσα. Κακοί διαχειριστές υπάρχουν ένθεν και ένθεν. Υπάρχουν και καλοί, καλοί που ανήκουν και σε νεοφιλελεύθερους και σε νεοσοσιαλιστές. Και όταν υπάρχουν καλοί διαχειριστές, υπάρχουν και «καλές» χώρες.

Φυσικά, τελειώνοντας,  μια είναι η συνταγή πρόληψης όλων αυτών: ελέγχετε τις δαπάνες σας, κάνετε καλή διαχείριση των δημόσιων πόρων, δανείζεστε όσο το δυνατό λιγότερα, γιατί όπως είπε και ο πρόεδρος Παπούλιας: «οι καιροί, ου μενετοί.»  

Εδώ στην Κύπρο φυσικά, αν παρ’ ελπίδα χρειαστούμε την ανάγκη στήριξης από έξω, (κάτι που φαίνεται πολύ πιθανό, είτε λόγω  «κουρέματος» στην Ελλάδα, είτε αδυναμίας δανεισμού μας σε ανταγωνιστικά επιτόκια),  θα έχουμε μια ακόμα φορά μια ανώμαλη και ασυνήθιστη κατάσταση: ο όρος που θα μπει, θα λέει πως η κυβέρνηση πρέπει να συναινέσει σε αυτά που δέχεται η αντιπολίτευση!

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. Μαΐου 17, 2011 22:50

    Στροβολιώτη, η χρηστή διαχείριση των δημοσιονομικών και η συνετή οικονομική πολιτική απαιτούν ρεαλισμό. Η απουσία του σε συνδυασμό με την απληστία των κυβερνώντων που διαδέχθηκαν την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1981 και μετέπειτα οδήγησε την Ελλάδα σε αυτήν την εφιαλτική κατάσταση. Το μήνυμα της τρόικας με άλλα λόγια είναι ‘γίνετε ρεαλιστές έστω και τώρα’. Και αυτό το ‘έστω και τώρα’ είναι κάτι που έχει συγκρατήσει από τις παραινέσεις του Αθανάσιου Ορφανίδη προς την κυβέρνηση του Χριστόφια. Συνεπώς, η απορία που μένει να απαντηθεί είναι τι πρέπει να συμβεί για να γίνει ο σύντροφος ρεαλιστής.

    Υ.Γ. Στο μεταξύ, οι κρατικές δαπάνες το πρώτο τετράμηνο αυξήθηκαν 9,9%, τα έσοδα μειώθηκαν 1%, το έλλειμμα το διογκώθηκε στο 2,1% και ο Σταυράκης το παρουσιάζει ως βελτίωση. Αυτό είναι τουλάχιστον ανεύθυνο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 18, 2011 07:35

      Αντιπολιτευόμενε, είδα τα στοιχεία και πραγματικά διερωτώμαι που είδε την επιτυχία ο Σταυράκης. Από τα επί μέρους στοιχεία, εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο είναι η αύξηση του ποσού για εξυπηρέτηση του χρέους (τόκοι): τον Απρίλιο που μας πέρασε πληρώσαμε €192 εκ, έναντι €121 εκ πέρσι…

      Μου αρέσει!

      • Μαΐου 18, 2011 08:23

        Καλημέρα Στροβολιώτη,

        ο Σταυράκης είπε πριν από μερικές εβδομάδες πως η αύξηση των δαπανών για τόκους είναι μη επαναλαμβανόμενη.

        Αν τον πιστέψουμε -και νομίζω έχει δίκαιο σε αυτό-, και περιοριστεί η αύξησή τους σε έστω και αυξημένα αλλά παρόμοια επίπεδα με πέρσι, αλλά δεν αλλάξει τίποτα στις υπόλοιπες κατηγορίες, η πιο πάνω εικόνα δεν διαφοροποιείται. Η αύξηση των κοινωνικών δαπανών και του μισθολογίου που είναι οι μεγαλύτερες κατηγορίες δαπανών αυξάνονται κατά 5% και 4,5% αντιστοίχως ενώ τα γενικότερα έσοδα είναι μειωμένα κατά 1%.

        Ο Σταυράκης φαίνεται πως έχει πάρει χαπάρι τι πρόκειται να γίνει και συσσόρευσε 780 εκατομμύρια ευρώ σε δανεικά στοιχηματίζοντας σε εξομάλυνση της κατάστασης στο δεύτερο μισό του 2011.

        Ακούω μάλιστα πως ετοιμάζει έκδοση διεθνούς ομολόγου 1 δις ευρώ για μετά τις εκλογές αλλά πιθανότατα θα το ξανασκεφτεί αν θα το εκδώσει φοβούμενος τη γενικότερη κατάσταση στις διεθνείς αγορές. Ενδεικτικά, το πενταετές κυπριακό ομόλογο που εκδόθηκε περσι ενώ τύγχανε διαπραγμάτευσης στη δευτερογενή αγορά στα 105 ευρώ μέχρι τον Οκτώβριο, διαπραγματεύεται σήμερα λίγο πάνω από τα 96 ευρώ με τα σπρεντ να κυμαίνονται στα 5,5%.

        Αν η Κύπρος ξαναϋποβαθμιστεί από τη Moody’s εκ νέου είναι πολύ πιθανόν να μείνει για περισσότερο καιρό απ’ ό,τι λογάριαζε εκτός διεθνών αγορών. Τα πράγματα είναι σκούρα μια και ήδη ξεκίνησε η εκροή καταθέσεων, άρα και η δυνατότητα των τραπεζών να δανείζουν το κράτος θα περιοριστεί ακόμη περισσότερο.

        Το μόνο που μένει είναι να αναθεωρήσει ριζικά τη δημοσιονομική και οικονομική πολιτικής της η κυβέρνηση, αλλά δεν ξέρω πόσο ικανός είναι για αυτό ο Χριστόφιας. Ίσως να προτιμήσει να του επιβάλει σκληρά μέτρα η τρόικα παρά να τα πάρει σε πιο ήπια μορφή ο ίδιος για να μπορεί στο τέλος να ρίξει και το φταίξιμο σε άλλους.

        Μου αρέσει!

  2. Andreas permalink
    Μαΐου 17, 2011 23:04

    Εσυ μεν ανησυχεις.
    Ουτως η αλλως στηριζεις τουντης πολιτικής αντιπολιτευση.
    Και μαλιστα με επιχειρηματα που προκαλουν τον γελωτα.
    Και μετα διαμαρτύρεσαι…

    Μου αρέσει!

  3. Andreas permalink
    Μαΐου 17, 2011 23:09

    Και να πω τζιαι κατι αλλο.

    Ειτε εσπουδασε καποιος οικονομολογος ειτε οι , πανω κατω τες ιδιες τσιοφτες ακουεις a.k.a. αναξιοπιστοι

    Μου αρέσει!

  4. Othellos permalink
    Μαΐου 18, 2011 10:02

    Ο μόνος τρόπος για να περιοριστεί το υφιστάμενο, σπάταλο κράτος είναι α) η καταπολέμηση της διαφθοράς που υπάρχει μέσα σε αυτό σε όλα τα επίπεδα και β) η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο. Μόνο έτσι θα αρχίσουν επιτέλους οι φορολογούμενοι να παίρνουν πραγματικά τα όσα δικαιούνται. Μόνο έτσι μπορεί ο δημόσιος τομέας να γίνει παραγωγικός και να πάψει να αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη (παίρνε σημειώσεις κύριε Χατζηπέτρου). Στην αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις παρμόμοιες με αυτές στην Ελλάδα!

    Πάντως η κυβέρνηση Χριστόφια δεν πρόκειται να κάνει τίποτα από τα πιο πάνω. Συμφωνώ δε με τον Αντιπολιτευόμενο ότι στην ανάγκη θα προτιμήσουν την επιβολή μέτρων από έξω παρά να πάρουν οι ίδιοι κάποιες δύσκολες αποφάσεις με πολιτικό κόστος.

    Σε ότι αφορά το Ελληνικό μπάχαλο, το γεγονός είναι ότι αν τα πράγματα χειροτερέψουν κι άλλο οι συνέπειες μπορεί να είναι από απρόβλεπτες εώς και τραγικές. Άρα της ΝΔ και του Σαμαρά τους κάνουν χάρη με το να τους «αναγκάζουν» σε αυτή την περίπτωση να συμπεριφερθούν υπεύθυνα.

    Μου αρέσει!

    • Μαΐου 18, 2011 12:55

      Οθέλλε, αν και συμφωνώ σε γενικές γραμμές με τις διαπιστώσεις σου, θεωρώ πως ο δημοσιοϋπαλληλισμός όπως έχει συστηματοποιηθεί στην Κύπρο έχει καταστεί τμήμα του διεφθαρμένου συστήματος μια και επιτρέπει σε ανθρώπους να απομυζούν από ένα μαστάρι οφέλη που δεν τους αξίζουν στη βάση του έργου που παράγουν. Κάτι τέτοιο μπορεί δυστυχώς να γίνει μόνο όταν υπάρξει σχετική λαϊκή εντολή προς ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό που αυτή την στιγμή όχι μόνο δεν έχει δοθεί αλλά ούτε καν ένας τέτοιος πολιτικός σχηματισμός υπάρχει που να διεκδικεί μια τέτοια εντολή.

      Και όσο δεν υπάρχει ευαισθητοποίηση, τότε τίποτα δεν θα αλλάξει, γιατί και τα δημοσιονομικά είναι ζήτημα κοινωνικών αξιών.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: