Skip to content

Tinariwen: Η Μουσική των ανέργων.

Ιουλίου 31, 2011

Η Σαχάρα.

Οι αυτονόητες δυσκολίες διαβίωσης σε ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα του πλανήτη.

Οι πολιτικές δυσκολίες.

Οι φυλές, οι συγκρούσεις, η καταστολή.

Μια ήπειρος με φτιαχτές χώρες, οι πλείστες από τις οποίες έχουν ακόμα προβλήματα με μειονότητες, με φυλές, με κακούς δικτάτορες και επιθετικούς γείτονες.

Η πείνα.

Η ανομβρία.

Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος σε ένα από τα άλμπουμ τους: «Aman Iman»: Το νερό είναι ζωη.

Και η μουσική των «κενών χώρων».

Ένα συγκρότημα φτιαγμένο από Τουαρέγκ. Όχι από τα μοδάτα ενεργοβόρα αυτοκίνητα, αλλά από εκείνη τη φυλή των ελευθέρων ανθρώπων της ερήμου.

Η μνήμη πάει σε παλιά κόμικς, σε καμήλες, σε έφιππους  πολεμιστές με τζελλαπίες, σε βία και πολύ φτηνό θάνατο.

Γιατί ο πόλεμος και ο θάνατος φαίνεται ήταν και είναι μέρος της ζωής της φυλής. Ο ίδιος ο Καντάφι που κάνει τώρα στη χώρα του τον τελικό του αγώνα, είχε εκπαιδεύσει στρατιωτικά τη δεκαετία του 80 όσους Τουαρέγκ από το Μάλι, την πατρίδα του συγκροτήματος είχαν ενδιαφερθεί, προετοιμάζοντας  ένα στρατό για αλλού.

Μέσα από το στρατό φτιαχτήκαν οι Tinariwen. Μουσικοί – πολεμιστές, πολλά πλάσματα στην κολεκτίβα, μικροί και μεγάλοι, αυτό δεν είναι συγκρότημα, είναι ροή.

Η  «tishoumaren», η μουσική των ανέργων, χρειάζεται και παίζεται από πολλά πλάσματα. Βγάζει μια πολυπλοκότητα με μελωδίες γλυκύτατες από τα βάθη της Αφρικής, αλλά και κιθαριστικές εξάρσεις που θυμίζουν κλασσικό ροκ. Και φυσικά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ένα μπλούζικο αίσθημα. Ίσως να πρέπει να θυμόμαστε πως τα μπλουζ γεννήθηκαν στην Αμερική, αλλά εκείνοι που τα γέννησαν είχαν γεννηθεί σε μια άλλη ήπειρο.

Με τις φωνητικές μελωδίες, με τα πολλά όργανα, η μουσική των Tinariwen θα τραβήξει την προσοχή σας. Όπως τράβηξε την προσοχή μουσικών και μουσικόφιλων από όλο τον κόσμο, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή το συγκρότημα να έχει ένα ατελείωτο πρόγραμμα συναυλιών σε όλο τον πλανήτη.

Δεν είναι πλεον άνεργοι.

Πήγαν και στο Glastonbury. Ένα φεστιβάλ γενικά ταυτισμένο, τον καιρό που ήμουν φοιτητής τουλάχιστον, με την ποιοτική ροκ και εναλλακτική σκηνή. Ένα φεστιβάλ που  κατακλύστηκε από μελωδίες αφρικάνικες, παιδικές, από ροκ της τζιελλαπίας σε  μια εξαιρετική ερμηνεία του Imidiwan Afrik Tendam στα πλαίσια της μουσικής προσπάθειας για προβολή και βοήθεια σε μη προνομιούχους καλλιτέχνες και χώρες, Playing for change:

“My friends from all overAfrica

I have a question that keeps haunting me

Is the revolution like some trees

Whose branches will only grow if we water them?”

Μουσική και συνέντευξη: 

Με τον  Carlos Santana:

Στο παγκόσμιο κύπελλο 2010:

(Αν δεν φαίνονται στο μπλοκ, δείτε τα, ακούστε τα στο You Tube . Αξίζουν!)

Πηγές:

1.      Η δική τους ιστοσελίδα.

2.      Wikipedia.

3.      Last.fm

 Φωτογραφίες εδώ
Για τη μουσική της Αφρικής και συγκεκριμένα για τον Toumani Diabate έγραψα ξανά εδώ
Advertisements
9 Σχόλια leave one →
  1. Αύγουστος 1, 2011 12:21

    πόσο κοντά μας, πόσο οικεία ακούγεται τούτη η μουσική… έχουμε και πολλά άλλα κοινά εκτός από την έλλειψη νερού.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 1, 2011 19:33

      Πράγματι είναι οικείος ήχος. Κάτι μεταξύ Χατζηγιάννη και Βίσση 🙂

      Μου αρέσει!

  2. Αύγουστος 1, 2011 13:59

    Απαράδεκτο! Δεν έβαλες το «Assouf» ?

    Μου αρέσει!

  3. Αύγουστος 1, 2011 19:20

    Είμαι παντελώς άσχετως με την Αφρική. Εκεί που άρχισαν όλα.
    Πρέπει να βάλω μπρος. Η ανάρτηση σου είναι καλή αρχή φίλε.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 1, 2011 19:36

      Μάθε, και δεν θα χάσεις!

      Κοίταξε και την ανάρτηση για τον Toumani Diabate.

      Μου αρέσει!

  4. Αύγουστος 23, 2011 16:58

    Έπεσα εντελώς τυχαία πάνω στο πολύ ωραίο κείμενό σας και χάρηκα… ειλικρινά! Ε, δεν είναι και λίγο να ανακαλύπτεις ανθρώπους που ακούν τέτοια μουσική στην… Κύπρο. Αγαπώ πολύ τη μουσική της Αφρικής – από rai μέχρι afro beat- και φυσικά απολαμβάνω τους Tinariwen… των οποίων το πιο πρόσφατο album πράγματι έγινε… πιο παγκόσμιο! Το ευχάριστο ξάφνιασμα ολοκληρώθηκε με τα βιντεάκια…. Τα συγχαρητήριά μου, λοιπόν, κ. Στροβολιώτη!
    «Ξαδέλφια» των Tinariwen είναι οι Tamikrest, μια άλλη κολλεκτίβα νέων μουσικών που παίζουν παρόμοια μουσική… Το Toumastin που κυκλοφόρησε πρόσφατα είναι εξαιρετικό!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 23, 2011 21:07

      Αγαπητέ φίλε σε χαιρετώ και σε καλωσορίζω!

      Ναι, η μουσική είναι από τις ενασχολήσεις του ιστολογίου, και ιδιαίτερα η μουσική της Αφρικής. Μέχρι τώρα έγραψα επίσης και για τον Toumani Diabate.

      Φυσικά γνωρίζω και τους Tamikrest! Προς το παρόν έχω μόνο το Adagh.

      Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Στο Μάλι, ένα ζεστό απόγευμα Κυριακής. « Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: