Skip to content

Άμμος

Αύγουστος 7, 2011

Advertisements
8 Σχόλια leave one →
  1. Ανώνυμος permalink
    Αύγουστος 7, 2011 09:45

    beautiful……………………….

    Μου αρέσει!

  2. Αύγουστος 7, 2011 10:59

    ρε γιάννο μα που είναι αυτός ο εξωτικός τόπος?

    Μου αρέσει!

  3. Αύγουστος 7, 2011 11:16

    Μου θυμίζει μια παραλία στην Καρπασία!
    Είχε και άγρια γαϊδούρια?

    Μου αρέσει!

  4. Κυπραία του κόσμου permalink
    Αύγουστος 7, 2011 13:57

    μαθητική έκθεση αγγλικών εμπνευσμένη που τούτον τον τόπον

    I take a wide look at the beach. I feel the energy that gravitated me through a bumpy 3 hours drive to this sacred tip of my island, my country, my place. It instantly lifts a weight off my shoulders.

    As the air flows along the sea shore, tiny sand particles dance in the air and then smoothly placed back, forming isometric waves on the sand. I take a look behind me. I see the sand waves getting smaller and smaller until my eye reaches the horizon. The breeze carries with it the sweet fragrance of the sand lilies. It feels too picturesque to be real, more like a painting that could only be created by an artist’ inspiration.

    The sea is crystal-clear, like looking through a thin transparent film. I can easily see the under water world. The smooth pebbles, the colourful corals, little crabs poking out of surrogate shells, the play of light reflected from the whitebait herd… Every little detail vibrant for me to enjoy.

    The very last rays of sun hitting on the sparkling water making the waves look as if they are made out of silver. A silver metal that magically melts when hits the shore. The sun is ready to dive; just before it disappears the whole scene turns purple. The colors keep on changing – trying hard to keep up with it. An autumn sunset.. as splendid as it should be.

    The hot sand on my feet giving a relief as the breezing air travels across the shore, going through my salty hair, sliding on my sticky skin…You feel a strong relief as you lay down on the smooth and –still- hot sand. I breath as quiet as I can, to allow me concentrate on the waves going in and out. Motionless, eyes closed… in and out, in and out; relaxing tempo synchronizing with my breath. Focusing all my senses on the sound of waves hitting the shore. A relaxation so absolute, all tension released. Even the tiniest muscles let go and rest effortless on the sand. The meditative powers of sounds, a revelation.

    A place so virgin, you savour every moment of it. Isolated and tranquil, yet full of life; and that’s when you start feeling nature’s power. Don’t resist, I whisper to myself. Let yourself free and allow nature to take you to the magical journey.
    Suddenly I feel something tickling my feet. Startled back from the meditative state I see them sprout out of the sand. One, two, three, ten, twenty… twenty five. I gently hold one of them in my hand, a lifelong dream come true. Born in a place like this, they don’t bear the fear for the human beast. Go, go …run after the rising full moon, for it will lead you to the ocean. I will look for you when you find your way back to lay your eggs. The golden bay will still be here for its creatures, I hope. I will do my best for it, I promise.

    Μου αρέσει!

  5. Χαρίτων permalink
    Αύγουστος 8, 2011 11:01

    Εν για να μας φάει η αζούλα εμάς που δουλεύκουμεν μες τον Άουστον χωρίς έαρ-κοντισιον που το έβαλες;;;;;;;
    Εν πολλά όμορφη τούτη η παραλία όπου τζ’ αν ένι…

    Μου αρέσει!

  6. ιων σκεπτικός permalink
    Αύγουστος 8, 2011 12:23

    Είναι κακό στην άμμο να κτίζεις παλάτια ……..

    Καλά να περνάτε, Πολύ όμορφος τόπος. Κρίνα του γιαλού δεν βρήκες;

    Μου αρέσει!

  7. Ανώνυμος permalink
    Αύγουστος 8, 2011 13:32

    «παπασούζας είπε…
    Εἶμαι εἰκόνα τῆς δόξας Σου ἂν καὶ φέρω σημάδια τῆς ἁμαρτίας. Λυπήσου τὸ πλάσμα Σου Δέσποτα καὶ καθάρισέ το μὲ τὴν εὐσπλαχνία Σου. Δῶσε μου τὴν πατρίδα ποὺ ποθῶ κάνοντάς με ξανὰ πολίτη τοῦ Παραδείσου.

    Ἀνάπαυσε ὁ Θεὸς τὸν δοῦλο Σου καὶ τοποθέτησέ τον στὸν Παράδεισο ὅπου βρίσκονται χοροὶ τῶν Ἁγίων καὶ οἱ δίκαιοι θὰ λάμψουν ὡς φωστῆρες.
    Ἀνάπαυσε τὸν δοῦλον Σου Δημήτριον, παραβλέποντας ὅλα τὰ ἁμαρτήματα του.
    Ἀνάπαυσε ὁ Θεὸς τὸν δοῦλο Σου Δημήτριο καὶ τοποθέτησέ τον στὸν Παράδεισο ὅπου βρίσκονται χοροὶ τῶν Ἁγίων καὶ οἱ δίκαιοι θὰ λάμψουν ὡς φωστῆρες.
    Μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους ἀνάπαυσε Χριστὲ τὴν ψυχὴ τοῦ δούλου Σου Δημήτριου, ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει πόνος ἢ λύπη ἢ στεναγμός, ἀλλὰ μόνο ζωὴ ἀτελείωτη.

    gamiste to fonia xristofia!
    Κοντός ψαλμός αλληλούια !!!!»
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

    Διαβάστε αγαπητοί μου ένα εμετικό, δεισιδαιμονικό κείμενο (θκιεβαστικόν) που γέμισε το διαδίκτυο γνωστός μοναχός υπηρέτης του προκαθήμενου στην Αρχιεπισκοπή. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι αυτός ο ψυχασθενής κάνει και κατηχητικό στα παιδιά μας.

    Μου αρέσει!

  8. ιων σκεπτικός permalink
    Αύγουστος 8, 2011 13:56

    Μα πέμπτετε τα παιθκιά σας κατηχητικόν;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: