Skip to content

Τα γκάζια: η Τουρκία έχει δίκιο/η Τουρκία έχει άδικο.

Αύγουστος 18, 2011

Προσφιλής επικοινωνιακή μέθοδος: η κυβέρνηση βάλλεται πανταχόθεν, οι λόγοι των βολών είναι βάσιμοι, δεν υπάρχουν πολλά επιχειρήματα άμυνας, οπότε τι κάνουμε;

 

Κινήσεις αντιπερισπασμού: κτίζουμε μια καινούρια είδηση, μια είδηση που αγνίζει τις ευαίσθητες εθνικιστικές/πατριωτικές χορδές του ακροατηρίου μας, μια είδηση που βρίσκει ανθεκτικά θεμέλια στην προπαγάνδα ολοκλήρων δεκαετιών, και …καθαρίσαμε!

 

Το θέμα έχει να κάνει με τα γκάζια. Για δυο σχεδόν μέρες μετέδιδε το ΡΙΚ μια εμφανώς κατασκευασμένη είδηση με αναφορές στον Τουρκικό τύπο, διαρροές από «έγκυρες κυβερνητικές πηγές», ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη, που λίγο πολύ έλεγε πως η Τουρκία αντιδρά στις εξελίξεις που αφορούν την δοκιμαστικές γεωτρήσεις για φυσικό αέριο στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου.

 

Και σχεδόν καθαρίσαμε!

 

Για ένα θέμα που έχει πολύ δρόμο μπροστά του.

 

Λοιπόν ας δούμε μερικά ζητήματα κοινής λογικής με τη ματιά του μη ειδικού:

 

  1. Η Κύπρος και η Τουρκία δεν έχουν καθορισμένη ΑΟΖ μεταξύ τους. Το χειρότερο είναι πως η Κύπρος δεν έχει καθορισμένη ΑΟΖ ούτε και με την Ελλάδα (ενώ δεν είναι καν δεδομένο πως έχουμε σύνορα μεταξύ των δυο ΑΟΖ), αφού τίθενται πολύπλοκα πολιτικά και νομικά ζητήματα που δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Ετσι, μια τεράστια έκταση στα δυτικά και βόρεια του νησιού μας παραμένει ασαφής αναφορικά με ζητήματα ΑΟΖ. Δεδομένου επίσης του γεγονότος πως το ζήτημα της ΑΟΖ δεν είναι απόλυτο και ξεκαθαρισμένο, αφού αναγνωρίζονται πολλές εξαιρέσεις και ειδικές περιπτώσεις, τότε θεωρητικά και μόνο η Τουρκία μπορεί να ισχυριστεί πώς δεν μπορούμε να κάνουμε έρευνες σε περιοχές που η ίδια θεωρεί μη καθορισμένες όσον αφορά την ιδιοκτησία. Η λογική όμως λέει πως μια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, μάλλον δεν θα μπορούσε να ανήκει ποτέ στην Τουρκία, κάτω από οποιεσδήποτε συμφωνημένες συνθήκες. Γι’ αυτό όπως φαίνεται οι αμερικάνοι είπαν στους τούρκους, πως ναι μεν γνωρίζουμε τις θέσεις σας αλλά δεν τις υιοθετούμε…
  2. Το κυριότερο επιχείρημα των τούρκων όμως είναι πως δεν αναγνωρίζουν καν την Κυπριακή Δημοκρατία. Και σε κάποιες ακραίες απόψεις που είχα δει, οι τούρκοι όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν το νησί, αλλά και το αγνοούν γεωγραφικά, με αποτέλεσμα να θεωρούν πως δεν υπάρχει κάτι νότια τους που να μπαίνει μεταξύ τους και της Αιγύπτου, Ισραήλ κλπ! Αυτό είναι και πάλι αδύνατο επιχείρημα, όχι μόνο γιατί η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που δεν μας αναγνωρίζει, αλλά και γιατί  πρόσφατα, η Κύπρος ενετάχθη στην ΕΕ, και αυτό σημαίνει πως τα βαθιά νερά που εξερευνά αφορούν *και* την ΕΕ. Ο θρίαμβος Κληρίδη – Σημίτη για ένταξη στην ΕΕ, δεν ήταν στιγμιαίος.
  3. Κάπου έχει δίκαιο η Τουρκία όμως: στο γεγονός πως ντε φάκτο η Κυπριακή Δημοκρατία *δεν* εκπροσωπεί τη μια εκ των δυο κοινοτήτων που την θεμελίωσαν το 1960. Και είναι δυνατό σημείο αυτό: το σύνταγμα του 1960 θεωρείται ακόμα σε ισχύ, ενώ από το 2004 αποτελεί και μέρος του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Χαριστικά  η ΕΕ μας είχε πει τότε: μπαίνετε μέσα με το σύνταγμα σας και όλα σας τα εδάφη, με αναστολή του κεκτημένου για τα μέρη που δεν ελέγχετε, μέχρι να λύσετε το πρώτο ζητηματάκι, και όσα σχετίζονται με αυτό. Στο βαθμό λοιπόν που η Τουρκία ισχυρίζεται πως εκπροσωπεί την εκτός Κυπριακής Δημοκρατίας Τουρκοκυπριακή κοινότητα, τότε έχει υπόθεση, και τα ώτα είναι ευήκοα. Μέχρις ενός σημείου όμως. Γιατί υπάρχει και εδώ η άμυνα: όπως ακριβώς οι τούρκοι διεκδικούν και θέλουν να κερδίσουν κάποια πράγματα για τον βορρά, με το Κυπριακό πρόβλημα ανεπίλυτο, τότε είναι κατ’ αναλογία λογικό να κάνει και η δική μας πλευρά ό,τι κρίνει πως είναι καλύτερο για τη δική της επιβίωση κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Και είναι αλήθεια πως τέτοιες κινήσεις της μιας ή της άλλης πλευράς αντιμετωπίζονται με κατανόηση και ανοχή από τους ξένους. Ενώ υπάρχει όντως θέμα με το γεγονός πως η ΚΔ δεν αντιπροσωπεύει την Τουρκοκυπριακή κοινότητα, από την άλλη δεν είναι δυνατόν να αναμένει κανείς πως θα παγώσουν τα πάντα (είτε στον βορρά είτε στον νότο), μέχρι την εξεύρεση λύσης.
  4. Η Τουρκία επιστρατεύει και ένα άλλο επιχείρημα: αν βρεθεί γκάζι, λέει, οι ΕΚ θα πάρουν πάνω τους και δεν θα επιθυμούν ιδιαίτερα τη λύση του Κυπριακού η οποία θα διαμοιράζει τα οφέλη και με τους ΤΚς. Και αυτό έχει βάση, κυρίως λόγω του γεγονότος πως το 2004, λόγω των καταστροφικών χειρισμών του Τάσσου Παπαδόπουλου, φάνηκε να αποδεικνύεται το τότε επιχείρημα των Τούρκων πως η ένταξη στην ΕΕ θα εκμηδένιζε την επιθυμία των ΕΚ για λύση. Το ζήτημα αυτό είναι μεν άσχετο με την ουσία του θέματος γκάζι, αλλά είναι και το δυσκολότερο να απαντηθεί. Γιατί η μόνη απάντηση μπορεί να αφορά την επιτάχυνση της διαδικασίας των συνομιλιών, και η συνεχής επιβεβαίωση πως η πλευρά μας θέλει και λύση και τη θέλει και γρήγορα. Και δυστυχώς στο ζήτημα αυτό δεν πείθουμε όσο θα έπρεπε…

 

Στο τέλος της ημέρας, η ουσία είναι να ξέρεις τους κανόνες του παιγνιδιού: η Κύπρος έχει δικαίωμα, και σωστά θα προχωρήσει με τα γκάζια, η Τουρκία έχει κάποια επιχειρήματα, θα προσπαθήσει να την εμποδίσει, χωρίς πιστεύω επιτυχία.

 

Όλοι οι φυσικοί πόροι επί της νήσου και εκτός αυτής ανήκουν σε όλους της τους κατοίκους. Και αν η μια ή η άλλη πλευρά προχωρήσει σε εκμετάλλευση, αυθαίρετη, δικαιολογημένη ή όχι, τότε λογικά αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν την ώρα της λύσης. Δεν υπάρχουν εύκολες και μονολεκτικές αποφάσεις.

 

Οι συνηθισμένες παλικαριές, οι αφορισμοί, τα επίθετα «πειρατές», «νεοσουλτάνοι», «επιδρομείς», «ιμπεριαλιστές» δεν έχουν καμιά χρησιμότητα, πέραν της προσωπικής εκτόνωσης. Δείχνουν επίσης και το επίπεδο της πολιτικής γνώσης εκείνων που τα χρησιμοποιούν.

 

Και οι ευφυέστατες εισηγήσεις κάποιων πολιτικών του «πατριωτικού» χώρου για προσφυγή σχετικά με το γκάζι στον ΟΗΕ την ΕΕ, τη διαγαλαξιακή συμμαχία και δεν ξέρω που αλλού, είναι παντελώς κενές ουσίας: λύστε το μεγάλο σας πρόβλημα! Θα μας πουν όλοι.

 

Μόνη λύση, η λύση.

 

 

 

Advertisements
35 Σχόλια leave one →
  1. Andreas permalink
    Αύγουστος 18, 2011 09:39

    Στροβολιώτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    Αχαχαχαχαχαχα
    Αθθυμησες σου τζεινο πιο παλιά.
    Μια ειναι η λύση για τα τουβλα.
    Η ΛΥΣΗ.

    Αχαχαχαχαχαχαχα
    Παλε καλα που επεστρεψες γλίορα στα ωραια σου.
    Να χω τζιαι γω καποιον ν ασχολουμε.

    Στροβολιώτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    ΕΙΣΑΙ ΚΟΡΥΦΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ

    Μου αρέσει!

  2. Χαμάλης permalink
    Αύγουστος 18, 2011 10:13

    Έεεελλλαααα πυροτεχνήματα όοοολλλεεεεεε!

    ΑΠΟΕΛΛΛΑΑΑΑΡΡΡΡΑΑΑΑΑΑΑΑ . . . . . . . .!

    (Την ώραν που οι πυροσβέστες απληροφόρητοι τζι’ ανυποψίαστοι για την σοβαρότηταν της κατάστασης εγένουντον κάρβουνα).

    Πάμεν τζιει πάνω να δούμε ρρε. Κάτσε ρε πον να πάεις τζιεί πάνω να δεις.

    (Την ώραν που θκυό δίδυμα μωρά είχαν διαταγές να σβήσουν την φωθκιάν πάνω σε 98 κοντέϊνερς εκρηκτικά με το λάστιχον).

    Για να μεν εξιχάννουμεν, γιατί μόλις έβρει τα θκιόστενα ο Στροβολιώτης σύρνει μας μιαν πορκιάν . . . ε ε ε ε . . . νέαν ανάρτησιν τζι’ αλλάσσει κουβένταν.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 18, 2011 10:44

      Ανκαι το σχόλιον σου εν άσχετον (αλήθκεια, επί της ανάρτησης έσιεις κάτι να πεις;), τζιαι επειδή είδα σχόλια σου τζιαι αλλού, τζιαι βλέπω που πάει το πράμαν να σου πω το εξής: αν η έκρηξη ήταν δολιοφθορά, αν επίτηδες έστειλαν τους μιτσιούς για να τους σκοτώσουν, τούτον κάμνει τις ευθύνες τζιείνου που επέτρεψεν μια πολιτικήν και άλλην διαχείρισην της πόμπας τέθκοιου επιπέδου, 1000 φορές μεγαλλύττερην.

      Όπως ξέρεις δεν υποστηρίζω την παραίτησην του προέδρου, κυρίως για πολιτικούς λόγους. Αν όμως φανεί πως η έκρηξη ήταν όντως δολιοφθορά, που σημαίνει πλήρη και παντελή αποτυχία του κράτους, τότε την επόμενην στιγμήν πρέπει να παραιτηθεί. Γιατί κανένας σοβαρός ηγέτης δεν μπορεί να μείνει στην θέσην του, αν το κράτος που προεδρεύει κατάφερεν να πάθει τέθκοιον πράμα.

      Α, τζιαι κάτι άλλον: τα θέματα του μπλοκ εν πολλά, Οϊ μόνον οι αποτυχίες του προέδρου.

      Μου αρέσει!

      • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
        Αύγουστος 18, 2011 11:00

        Στροβολιώτη μην συζητάς τις προβοκατόρικες μαλακίες. Τα περί δολιοφθοράς τα έχουν ήδη απαντήσει δύο μελέτες που έχει από την πρώτη εβδομάδα στα χέρια του ο Πρόεδρος. Μία από εγγλέζους και μία από ελλαδίτες. Η έκρηξη ήταν από μέσα. Τα υπόλοιπα είνάι για αφελείς. Εγώ για πολιτικούς λόγους υποστηρίζω την παραίτηση του Προέδρου κάθώς: Α. ΥΠάρχει εμπλοκή του Υπ. ¨Αμυνας Β Του ΥΠΕΞ Γ. Σωμάτων ασφαλείας του τόπου. Δ Υπ. Εμπορίου που ενέκρινε την τοποθέτηση των εκρηκτικώνα δίπλα από μεγαλύτερη ενεργειακή μονάδα Ε. Εμπλοκή (ΝΑΙ) και του υπ. Δικαιοσύνης διότι είχε στα χέρια του ( και το έδωσε και στον Πρόεδρο) έγγραφο με εισηγήσεις από ΓΕΕΦ, Αστυνομία. Αρχή Λιμένων που του έλεγαν ο΄τι δεν επιτρέπεται να τα βάλουμε δίπλα από Βασιλικό. Στ. Και ο ίδιος ο Πρόεδρος χειρίστηκε την υπόθεση από την αρχή μέχρι το τέλος. Το μόνο που δεν έκανε ήταν να αριθμήσει πόσες σκοπιές και που θα μπουν.
        Τι άλλο χρειαζόμαστε για να του πούμε να παέι στο καλο΄τζιε εν του περνά

        Μου αρέσει!

  3. Ντροπή σου Στροβολιώτη. permalink
    Αύγουστος 18, 2011 11:00

    «Αλλά μετά μας τα χαλάς: αν η ίδια η ΚΔ ζητούσε (ή πιο σωστά αν απαιτούσε), από τρίτη χώρα να την βοηθήσει, που είναι το πρόβλημα κυριαρχίας; Κάναμε κατάσχεση ενός φορτίου όπως μας είπε ο ΟΗΕ, το φορτίο είναι δικό μας νόμιμα, άρα το κάνουμε ό,τι θέλουμε και το ξεφορτωνόμαστε όπου θέλουμε.»

    Δεν είναι έτσι τα πράγματα Στροβολιώτη. Ήταν ξένη περιουσία. Τόσο απλό.
    Οι δυνατοί δικαιούνται να είναι ανήθικοι, εμείς οι αδύνατοι όχι.

    Και θα γνωρίζεις βέβαια ότι η Ελλάδα αρνήθηκε να τα παραλάβει γιατί δεν ήθελε να εμπλακεί σε διεθνείς διαμάχες με απρόβλεπτες συνέπειες και μάλιστα με τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρέθηκε. Και πολύ καλά έκανε. Η Κύπρος βρισκόταν σε πλεονεκτικότερη θέση να χειριστεί το θέμα λόγω της θέσης της τόσο από πολιτική, όσο και από γεωγραφική άποψη. Ή νομίζεις δεν υπήρξε συνεννόηση μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας;
    Γιατί λουφάξανε τότε όλοι οι πολιτικοί μας που ακόμα και για τις κάλτσες του Χριστόφια είχαν κάτι να ειρωνευτούν και να κατηγορήσουν; Δεν…….ήξεραν;

    Στο θέμα της διαφύλαξης και του κινδύνου, όταν έχεις την επίσημη, έντυπη, ενυπόγραφη και δημοσιευμένη διαβεβαίωση του στρατού σου ότι έχει την ικανότητα να διαφυλάξει το φορτίο, ότι είναι ακίνδυνο και θα μπορούσε να αποθηκευτεί και σε κατοικημένη ακόμα περιοχή τί θα έκανες εσυ; Όλα αυτά δεν τα γνώριζαν όλοι οι πολιτικοί της Κύπρου και όχι μόνο; Πως βρέθηκαν μετά να κατηγορούν τον πρόεδρο αυτοί οι κύριοι για κάτι το οποίο έλεγχαν ως εκ των καθηκόντων τους στις διάφορες επιτροπές της βουλής; Άκουσες πριν την έκρηξη να αναφερθεί ποτέ κανένας για «κίνδυνο»; Εδώ ξεσηκώνουν τους κατοίκους για το παραμικρό, δε θα το έκαναν για ένα τόσο σοβαρό θέμα; Αλλά τότε, μετά και τις διαβεβαιώσεις του στρατού, ήταν σίγουροι ότι το θέμα πράγματι δεν ήταν κάτι το σοβαρό και επικίνδυνο. Μετά χριστόν έγιναν όλοι προφήτες και ειδικοί.

    Αλλά.

    ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΗΛΙΘΙΑ ΜΥΑΛΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ.
    Ούτε ο κόσμος τελειώνει στην Κύπρο, ούτε ο χρόνος στο σήμερα. Η Κύπρος όμως ως κράτος θα τελειώσει για τον κόσμο και ο χρόνος θα σταματήσει σε μια ανάλογη ημερομηνία με τις 15-7-1974. Ήδη κάποιοι γυαλίζουν τα όπλα, αλλά η αντιπολίτευση κάνει πως δε βλέπει.

    Μου αρέσει!

    • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
      Αύγουστος 18, 2011 11:29

      Ω! Ανακαλύψαμε την ηθική. Με βάση ποια ηθική η κυβέρνηση συμφώνησε στην Κοινή Θέση για τις κυρώσεις κατά του ΙΡΑΝ στην Ευρωπαική Ένωση και στην συνέχεια έτασσε του Άσσαντ ότι θα του δώσει πίσω τα παράνομα πυρομαχικά; Με ποια ηθική αρχή ζητούσαμε παρέμβαση Συμβουλίου Ασφαλείας κι ο΄ταν αυτο΄παρενέβη επέξαμεν πελλόν. Αυτές δεν είναι ηθικές αρχές. Είναι καραγκιοζιλίκια. Μιλάς για μετά Χριστον προφήτες. Κι όμως μου φαίνεται πως ούτε εφημερίδες δεν διαβάζεις. Δεν είδες πόσοι είχαν προειδοποιεήσει δύο χρόνια πριν;

      Μου αρέσει!

  4. Αύγουστος 18, 2011 11:12

    Για να ‘μαι ειλικρινής ΕΓΙΩ σήμερα περίμενα ότι ο αγαπητός Blogδεσπότης, τηρώντας μια συνέπεια με το περιεχόμενο τον αναρτήσεων του, θα αναρτούσε το έγγραφο που παραθέτει σήμερα ο “Πολίτης” με πρακτικά από τη σύσκεψη της 9ης του Φεβράρη του 2009, στην οποία συμμετείχε και ο Πρόεδρος και η οποία είχε ως θέμα την παραλαβή του εκρηκτικού φορτίου! Μάλλον εν θα έshει “ψουμίν” το συγκεκριμένο έγγραφο!

    Μου αρέσει!

  5. Χαμάλης permalink
    Αύγουστος 18, 2011 11:21

    Στροβολιώτης:
    Γιατί κανένας σοβαρός ηγέτης δεν μπορεί να μείνει στην θέσην του, αν το κράτος που προεδρεύει κατάφερεν να πάθει τέθκοιον πράμα.

    Αλλό λλίον εν να μας κλάνεις ρε.

    Ο Μπούσ επαραιτήθηκεν με τους δίδυμους πύργους; Εν ήταν δολιοφθορά τζιαί τζιείνη εναντίον του κράτους του οποίου ήταν ηγέτης;
    Ο Κληρίδης επαραιτήθηκεν με τους S300 τζιαί το χρηματιστήριον;
    Ο Παπαδόπουλος επαραιτήθηκεν με την αποτυχίαν του να μας φέρει ένα σχέδιον λύσης ανεκτόν που τον λαόν τζιαί επερίπαιζεν μας ο κόσμος ούλος; Απέτυχεν στες προσπάθειες του ή έν απέτυχεν; Η μεγαλύτερη καταστροφή της Κύπρου μετά το πραξικόπημαν τζιαί την εισβολήν ήταν τζιείνη η αποτυχία. Εδικαίωσεν την Τουρκίαν τζιαί τωρά βουρούμεν τζιαί έν σιφταίνομεν. Αλλά εκάμαν τον τζιαί ήρωαν! ! ! ! !
    Ο Σημίτης επαραιτήθηκεν μετά τη πτώσιν του ελικοπτέρου τζιαί την απώλειαν των Ιμίων;
    Εν ήταν απώλεια; Ίνταμ που ήταν;
    Ο Μακάριος επαραιτήθηκεν μετά την αποτυχίαν το να αντιμετωπίσει το πραξικόπημαν τζιαί την Τουρκικην βουλημίαν;

    Μα επί τέλους όταν η αλήθκεια βοά, εσείςδεν εννοείτε να καταλάβετε τίποτε;

    Μου αρέσει!

  6. ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
    Αύγουστος 18, 2011 11:31

    Με όλους αυτούς που λες υπάρχει μία σοβαρή διαφορά: Όλοι αυτοί μπορεί να μην κατάφεραν να διαχειριστούν καλά ή άριστα ή δεν ξέρω πως μία κατάσταση που τους προέκυψε. Ο δικός του μόνος του έστησε την ιστορία, μόνος του τη διαχειρίστηκε και μόνοςτην αντίναξε στον αέρα.

    Μου αρέσει!

    • Αύγουστος 18, 2011 12:08

      Ρε ΤΟΞΟΤΗ,

      Συνεχώς αντιφάσκεις ρε παιδί. Πιο πάνω λαλείς ότι «… η κυβέρνηση συμφώνησε στην Κοινή Θέση για τις κυρώσεις κατά του ΙΡΑΝ στην Ευρωπαική Ένωση …» και σε σχόλιο σου στην προηγούμενη ανάρτηση ότι «…η ΕΠιτροπή Κυρώσεων Κατά του ΙΡΑΝ του Συμβουλίου Ασφαλείας, η αρμόδια δηλαδή επιτροπή που χειρίζεται το θέμα στο ΣΑ, μας εξουσιοδότησε…» [ΕΓΩ λαλώ ότι ΜΑΣ ανάγκασε] να κατάσχουμε το φορτίο, τζιαι χαμέ λαλείς μας ότι ο Πρόεδρος «… μόνος του έστησε την ιστορία, μόνος του τη διαχειρίστηκε και μόνος την αντίναξε στον αέρα»; Αποφάσισε τελικά τι ισχύει για αν ξέρουμε τζι’ ΕΜΕΙΣ τι να πιστέψουμε!
      Επειδή όμως λαλείς τζι’ πως ο Πρόεδρος κατάσχεσε το φορτίο «για να το δώσει στους Μουτζαχεντίν» [ποιους μουτζαχεντίν όμως;] θα σε παρακαλούσα [ακόμα μια φορά] καθότι η Αφεντομουτσουνάρα μου τυγχάνει να είναι κι ολίγο τι diesel, να μου επεξηγήσεις και να μου πεις με δικά σου λόγια, πού λαλεί τούτον το έγγραφο που δημοσίευσε χτες η “Σημερινή”…

      Μου αρέσει!

      • TOXOTIS permalink
        Αύγουστος 18, 2011 12:47

        Ανευ..,.πράγματι είσαι ντίζελ. Την αντίφαση που την είδες; Είναι κουτσιά καθαρισμένα. Συμφωνήσαμε, συνδιαμορφώσαμε με τους ευρωπαίους εταίρους μας μία θέση. Καλά ως δαμέ; Αυτή τη θέση την έγραψε στα παπούτσια του και ήθελε να τα δώσει πίσω στους μουτζαχεντίν.
        ΤΟ ΣΥμβούλιο Ασφαλείας του είπε πως ο΄τι θέλεις κάμνεις με τουτα τα πράγματα, εκτο΄ς να τα δώσεις πίσω. Αν θέλεις να τα ξεφορτωθείς υπα΄ρχουν ενδιαφερο΄μενοι να σε βοηθήσουν. Τζι ως δαμέ καλά; Πάμε για το τελευταίο: Το έγγραφο λέει ο΄τι του ζήτησαν Γερμανοί, Εγγλέζοι κι Αμερικανοί να τον βοηθήσουν να τα ξεφορτωθεί αλλά δεν δέχτηκε γιατί ψάχνει ευκαιρία να τα δώσει πίσω στη Συρία ή το ΙΡΑΝ. Ε, τι άλλον δαίμονα θέλεις να πει για να καταλάβεις; μη΄πως δεν κατάλαβες ποιοι είναι οι μουτζαχεντίν; Εν οι Ιρανοί…

        Μου αρέσει!

      • Αύγουστος 18, 2011 18:52

        Ρε ΤΟΞΟΤΗ,

        Εγιώ τουλάχιστον έχω το γνώθι σ’ αυτόν και παραδέχομαι ότι είμαι diesel! ΕΣΥ όμως που είσαι μαζούτ τζιαι παίζεις το προφεσόρος, σκέφτου με τζιαι νάκκον ΕΜΕΝΑ που αναγκάζομαι να ΣΟΥ επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια ερωτήματα …

        Ας γενώ όμως λλίον πιο αναλυτικός για να σε διευκολύνω τζι’ ΕΣΕΝΑΝ…

        Λαλεί λοιπόν το έγγραφο που ΜΑΣ παρουσίασεν η “Σημερινή”:
        «…μετά την απάντηση της σχετικής Επιτροπής του Συμβουλίου Ασφαλείας και παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και οι Γερμανοί ζήτησαν να τους παραδοθεί το φορτίο του πλοίου, η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας αρνήθηκε να το πράξει. Πέραν τούτου, ξόδεψε 200.000 ευρώ για την κατασκευή χώρων φύλαξης του φορτίου, με στόχο την τελική επιστροφή του στη Συρία, μόλις αυτό καταστεί εφικτό. Ο ΠτΔ διαβεβαίωσε ότι σε καμία περίπτωση η Κ.Δ. δεν θα παραδώσει το φορτίο σε οποιαδήποτε χώρα ή Οργανισμό εκτός από τη Συρία ή το Ιράν…», και

        «Ο Πρόεδρος Άσαντ ζήτησε, όμως, και από τον Πρόεδρο Χριστόφια να βοηθήσει τη συριακή Κυβέρνηση όσον αφορά στο φορτίο του πλοίου. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας διαβεβαίωσε ότι το φορτίο δεν θα δοθεί σε οποιοδήποτε και θα παραμείνει φυλαγμένο στην Κύπρο, μέχρις ότου είναι δυνατή η επιστροφή του στη Συρία ή το Ιράν».

        Ερώτημα 1ον: Που λαλεί ότι ο Χριστόφιας κατάσχεσε το φορτίο με σκοπό «… να το δώσει στους Μουτζαχεντίν» και δη τους Ιρανούς, όπως κατα κόρον ΜΑΣ λαλείς; Κατ’ αρχάς ενόμιζα ότι ελάλες τζιαι τους Σύριους μουτζιαχεντίν …

        Ερώτημα 2ον: Αφού οι Αμερικανο-Βρετανό-Γάλλο-Γερμανοί ήταν διατεθειμένοι να πάρουν οι ίδιο το φορτίο γιατί ΔΕΝ το πήραν από τη αρχή; Και μην μου ξαναπείς το γνωστό ΣΟΥ τροπάρι περί του «πλοίου με κυπριακή σημαία», γιατί αυτό ΔΕΝ ισχύει! Εδώ οι αμερικάνοι περνούν από το Συμβούλιο Ασφαλείας ένα ψήφισμα τζιαι κάμνουν εισβολές ya βομβαρδίζουν κόσμο, τζιαι είshεν να κωλώσουν για έναν πλοίο;

        Ερώτημα 3ον: Οι διατυπώσεις «μόλις αυτό καταστεί εφικτό» και «μέχρις ότου είναι δυνατή η επιστροφή του στη Συρία ή το Ιράν», τι σημαίνουν στη γλώσσα της διπλωματίας όταν προσπαθείς να μην διασαλεύσεις τις σχέσεις σου με κάποιες χώρες, όταν κάποιοι σε ανάγκασαν να δεχτείς έναν ανεπιθύμητο φορτίο;

        Και παρεμπιπτόντως, ΔΕΝ είδα κανένα σχόλιο για το νέο έγγραφο που έβκαλε στη φόρα σήμερα ο “Πολίτης” και αφορά τη σύσκεψη της 9ης του Φεβράρη του 2009, στην οποία συμμετείχε και ο Πρόεδρος και η οποία είχε ως θέμα την παραλαβή του επιμαχου φορτίου!

        Μου αρέσει!

  7. Αndreas permalink
    Αύγουστος 18, 2011 16:08

    Στροβολιωτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    Μεν ξαναδοκιμασεις να σβησεις σχολια μου γιατι εννα ρκεψω διαφορετικα.
    Τουτο ως προειδοποιηση.

    ΟΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚ?????????????????????????????????

    Μου αρέσει!

    • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
      Αύγουστος 18, 2011 19:58

      Anef- D με το συμπάθκιον αλλά τούτα που γράφεις, δκιαβάζεις τα; Με ρωτά που γράφει το έγγραφο ο΄τι δεσμεύτηκε να τα δώκει τους μουτζαχεντίν τζιε παραθέτεις το άρθρο. Το άρθρο που παρέθεσες γράφει στην τελευταία παράγραφο επί λέξει τα εξής: «Ο Πρόεδρος Χριστόφιας διαβεβαίωσε ότι το φορτίο δεν θα δοθεί σε οποιοδήποτε και θα παραμείνει φυλαγμένο στην Κύπρο, μέχρις ότου είναι δυνατή η επιστροφή του στη Συρία ή το Ιράν».
      Τι σημαίνει τούτον που να μείνουν γέριμα. Εν ο Ιακώβου που το έγραψε εν είμαι εγώ.
      ΑΠάντηση στο 2ο Ερώτημα: Τι θα προτιμούσες να σεβαστούν την σημαία και την κυριαρχία μας ή να το κάτσουν στον πάτο χωρίς να μας ρωτήσουν; Σε πείραξε που σεβάστηκαν την κυριαρχία μας δηλαδή;

      3ο Ερώτημα: Η φράση θα το επιστρέψουμε στη Συρία ή το ΙΡΑΝ «μολις καταστεί δυνατόν ρωτάς τι σημαίνει.ΣΗμαίνει ακριβώς αυτό που λέει. Με την πρώτη ευκαιρία θα παραβιάσουμε τα ψηφίσματα των ΗΕ και θα σας τα δώσουμε πίσω. ΑΜφιβάλλεις; Αν αμφιβάλλεις ακόμη για σκέψου: Γιατί τα φυλάγαμε δύομιση χρόνια;
      4ο Ερώτημα Γιατί δεν σχολιάζουμε το σημερινό του ΠΟλίτη. Γιατί πρώτον δεν είδαμε το έγγραφο αυτό καθ εαυτό. Είδαμε πληροφορίες για το έγγραφο από έναν έγκυρο είναι γεγονός δημοσιογράφο. Και δεύτερον δεν νομίζω να προσθέτει κάτι στα όσα γνωρίζαμε
      Κατακλείδα: Σε ενοχλεί που μας πίεσαν οι αμερικανοί να ασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να κατάσχουμε ένα παράνομο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο φορτίο. Δεν σε ενοχλεί καθόλου ο εκβιασμός των Σύριων και ΙΡΑΝΩΝ που ζητούσαν επίμονα να παρανομήσουμε. Δεν σε ενοχλεί καθόλου που ο πρόεδρος μας ήταν πιο πρόθυμος να παρανομήσει παρά να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο

      Μου αρέσει!

      • Αύγουστος 18, 2011 23:53

        ΤΟΞΟΤΗ,

        Επειδή ήδη ο Blogοδεσπότης Strovoliotis εξέφρασε ήδη το παράπονο του για την «… εμμονή των λοιπών σχολιογράφων [που] δεν άφησε χώρο για συζήτηση στο θέμα της παρούσας ανάρτησης…», θα περιοριστώ μόνο σε μιαν ερωτησούλα:
        Που λαλεί σο συγκεκραμένο έγγραφο ότι ο Χριστόφιας κατάσχεσε το φορτίο με [αποκλειστικό] σκοπό «… να το δώσει στους Μουτζαχεντίν»;
        Για τα υπόλοιπα θα προσπαθήσω να επανέλθω αύριο…

        Μου αρέσει!

  8. Αndreas permalink
    Αύγουστος 18, 2011 16:21

    Στροβολιωτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη
    Εμπλεξες.
    Θα δεινοπαθησεις.
    Ειπασου το. Σορρυ…..

    Μου αρέσει!

  9. Andreas permalink
    Αύγουστος 18, 2011 16:34

    Εγω παλε πιστευκω οτι εν που εν ο στροβολιωτης τζιαι συμπεριφερουμε του τοσον ηπια.
    Μουχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

    Μου αρέσει!

  10. Ντροπή σου Στροβολιώτη. permalink
    Αύγουστος 18, 2011 17:46

    «Το έγγραφο λέει ότι του ζήτησαν Γερμανοί, Εγγλέζοι κι Αμερικανοί να τον βοηθήσουν να τα ξεφορτωθεί αλλά δεν δέχτηκε γιατί ψάχνει ευκαιρία να τα δώσει πίσω στη Συρία ή το ΙΡΑΝ.»

    Όχι τοξότη, δε λέει έτσι το έγγραφο. Νομίζω ότι διαβάζοντας ένα κείμενο αδυνατείς να τοποθετήσεις το μυαλό σου στα γεγονότα και να πάρεις το βαθύτερο νόημα. Το τοποθετείς επιφανειακά για να δημιουργήσεις εντυπώσεις στον εαυτό σου που θα σε απαλλάσσουν από την ευθύνη απέναντι στη συνείδηση σου. Μείνε στα συνθήματα του γηπέδου και στις ψευδαιδθήσεις σου. Κι’ εσύ Στροβολιώτη, κι’ εσύ εκεί είσαι. Κρίμα.

    Μου αρέσει!

  11. Ντροπή σου Στροβολιώτη. permalink
    Αύγουστος 18, 2011 18:21

    «Ο δικός του μόνος του έστησε την ιστορία, μόνος του τη διαχειρίστηκε και μόνος την αντίναξε στον αέρα.»

    Αυτά κατάλαβες εσύ Τοξότη;

    Οι Δυτικοί μετά χαράς θα έβλεπαν μια σταδιακή αναγνώριση του ψευδοκράτους από κάποιες χώρες μη «ελεγχόμενες» από τη Δύση. Έτσι δε θα μποούσαμε κι’ εμείς να επιρρίψουμε κάποια ευθύνη στους Δυτικούς. Με αυτό τον τρόπο το Κυπριακό θα έπαιρνε μια καινούργια πορεία.
    Το πλοίο με το «παράνομο» φορτίο ήταν το μήλο της έριδος που θα μας έφερνε σε αντιπαράθεση με δύο τέτοιες χώρες, το Ιράν και τη Συρία.
    Μας ανάγκασαν να το κατάσχουμε για να δημιουργηθεί το όλο σκηνικό και να πετύχουν το στόχο τους. Δε θα μπορούσαν να το κατάσχουν οι ίδιοι; Η δική μας πλευρά όμως απέφυγε το σκόπελλο. Αν πετύχαινε το σχέδιο τους μέχρι την προεδρία της ΕΕ το ψευδοκράτος θα ήταν πλέον αναγνωρισμένο απ’ όλη την διεθνή κοινότητα και τον ΟΗΕ αφού θα ακολουθούσε τσουνάμι αναγνωρίσεων μετά τις Συρία και Ιράν. Έτσι δεν θα είχαμε λόγο να ανακόψουμε την πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ αφού το Κυπριακό θα ήταν «λυμένο» από τη διεθνή κοινότητα και στην απουσία ευθύνης της Τουρκίας.
    Το λάθος του προέδρου είναι ότι υποτίμησε τον εσωτερικό κίνδυνο και την καινούργια προδοσία. Όπως ακριβώς τότε ο Μακάριος. Ήταν ένα νέο πραξικόπημα για να πέσει η κυβέρνηση, να δημιουργηθεί συνταγματική αστάθεια και αδυναμία της Κύπρου να αναλάβει την προεδρία της ΕΕ. Διότι οι Δυτικοί δε θέλουν με κανένα τρόπο η Κύπρος να αναλάβει την προεδρία της ΕΕ με άλυτο το Κυπριακό και να συντηρηθεί το πρόβλημα στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Όταν λέμε οι Δυτικοί ξέρουμε καλά ποιούς εννοούμε.
    Απέτυχαν. Αλλά αντί να διαβάσουμε σωστά τα γεγονότα φωνάζουμε ως αλαλάζοντα πρόβατα «Τα ανατίναξε ο Χριστόφιας-Θάνατος στο Χριστόφια». Να δούμε τί μας περιμένει.
    Έχει συνέχεια το έργο. Είμαστε σε ημερομηνία ανάλογη με τις 14-7-1974.

    Μου αρέσει!

    • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
      Αύγουστος 18, 2011 20:01

      Σωστή η ανάλυση σου. Τζι ύστερα ήρτεν ο Γκούφη…

      Μου αρέσει!

      • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
        Αύγουστος 18, 2011 20:07

        To έγγραφο γράφει ακριβώς αυτά που λέω. Σχεδόν επί λέξει. ΑΠλώς πράγματι αδυνατώ να τοποθετήσω τα γεγονότα στο μυαλό μου και να πάρω το βαθύτερο νόημα. Βλέπεις ΔΕΝ έχουν βαθύτερο νόημα τα πράγματα. Είναι αυτό που γράφει το πρακτικό. Μας ζήτησαν να μας βοηθήσουν να τα ξεφορτωθούμε κι αρνήθήκαμε.

        Μου αρέσει!

    • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
      Αύγουστος 18, 2011 20:10

      Επειδή δεν μπορώ να τοποθετήσω τα πράγματα στο μυαλό μου, διερωτώμαι: Αυτοί οι δυτικοί που αποφάσισαν τούτα τα πράγματα για το ΙΡΑΝ ποίοι είναι; Κι απαντώ μόνος μου. Ένας από αυτούς είναι και ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ! Σε σειρά συμβουλίων όταν συζητήθηκε το θε΄μα «Κυρώσεις ΙΡΑΝ», έσουζεν την κκελέν του. ΕΪπε ναι σε όλες τις κυρώσεις και σε όλες τις αποφάσεις και καλά έκανε. Μία βασική αρχή λεει ότι όταν συμφωνείς με μία απόφαση την εφαρμόζεις.

      Μου αρέσει!

  12. Αύγουστος 18, 2011 19:00

    Αndreas,
    Ή όπως τζι’ αν ΣΕ λαλούν ή αν είσαι ο ίδιος που συχνά παρεμβαίνεις ενίοτε με καλούς προβληματισμούς και ορθολογικές τοποθετήσεις,
    Νομίζεις ότι μ’ αυτό το είδος των [πικκαρισμένων] παρεμβάσεων που κάμνεις τώρα εδώ και που στην ουσία τείνουν να απαξιώσουν την όποια προσπάθεια για συζήτηση, βοηθούν στην αντίκρουση των αντίθετων απόψεων όσο γελοίες κι απαράδεχτες κι αν είναι αυτές;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 18, 2011 19:37

      Anef,

      Μα, ο Ανδρέας αυτό ακριβώς θέλει: να απαξιώσει τη συζήτηση.

      Ας μην ανησυχεί όμως. Τα μηνύματα του δεν σβήνονται, φυλάγονται και θα αξιοποιηθούν καταλλήλως. Βλέπεις, την ηλιθιότητα δεν μπορούμε να την νικήσουμε, μπορούμε όμως να προσπαθήσουμε να την εκθέσουμε.

      Μου αρέσει!

  13. Paralimnitis permalink
    Αύγουστος 18, 2011 20:21

    Ρε Αντρίκκο ,μα πόσο τζιαιρό έχει να πάεις με γυναίκα ρε;Πάντως με τη παλάμη σου , πάεις τα πολλά καλά θωρώ.

    Μου αρέσει!

  14. Ντροπή σου Στροβολιώτη. permalink
    Αύγουστος 18, 2011 21:33

    «Αυτοί οι δυτικοί που αποφάσισαν τούτα τα πράγματα για το ΙΡΑΝ ποίοι είναι;»

    Βρε Τοξότη, κατάλαβες να είπα εγώ για δυτικούς που αποφάσισαν για το Ιράν; Για την Κύπρο αποφάσισαν βρε παιδί μου. Όχι για το Ιράν. Τί μας νοιάζει εμάς για το Ιράν;

    Μου αρέσει!

  15. Ντροπή σου Στροβολιώτη. permalink
    Αύγουστος 18, 2011 22:03

    «Μία βασική αρχή λεει ότι όταν συμφωνείς με μία απόφαση την εφαρμόζεις.»

    Μα την εφάρμοσε η Κυπριακή Δημοκρατία. Κατέσχεσε το φορτίο. Είπε κανένας ότι έγινε κάτι άλλο; Υπήρξε κανένα παράπονο; Μόνο από την Συρία και το Ιράν αλλά, με τους κατάλληλους δικούς μας χειρισμούς δεν είχαμε ζημιά ούτε στο εθνικό μας θέμα ούτε στις διεθνείς μας σχέσεις.
    Για μας δε κτυπάει πια αυτό το καμπανάκι. Αυτό το θέμα εκλεισε με μια τραγωδία για μας είναι αλήθεια, αλλά χωρίς ζημιά στο εθνικό μας θέμα. Μάλιστα κερδίσαμε κάποιους πόντους. Υπήρξε μια έστω συγκαλυμένη συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων (στο ρεύμα), κάτι στο οποίο αντιτίθεται και πολεμά διαρκώς η Τουρκία.

    Εκείνο που πρέπει να περιμένουμε είναι το καινούργιο τους σχέδιο, του οποίου δε γνωρίζουμε ούτε τη μορφή ούτε το χρόνο εκδήλωσης. Πάντως δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Όταν εμείς κοιμόμαστε εκείνοι δυλεύουν πυρετωδώς. Δε θα μας αφήσουν να αναλάβουμε την προεδρία της ΕΕ με το Κυπριακό άλυτο. Και ξέρουν ότι λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να αποδεκτούμε χωρίς να περιλαμβάνει ορισμένες απαιτήσεις μας. Άρα λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι δε μπορούν να κακοφανίσουν την Τουρκία, θα μας κακοφανίσουν εμάς. Θα μας διαλύσουν για να μήν υπάρχει Κυπριακό κράτος ή κυβέρνηση να αναλάβει την προεδρία. Σύμμαχους στον τόπο μας έχουν πολλούς. Το ξανάκαναν και ξέρουν. Ήδη το 67% του λαού και των πολιτικών της Κύπρου παίζουν το παιχνίδι τους βλακωδώς και νομίζουν κι’ όλας, ότι βοηθούν και τον τόπο τους να γλυτώσει από τον …..προδότη.

    Μου αρέσει!

  16. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 18, 2011 22:38

    @όλοι, πάντως λυπάμαι που η ηλιθιότητα του «Ανδρέα» (55 μηνύματα μέχρι τώρα), αλλά και η εμμονή των λοιπών σχολιογράφων δεν άφησε χώρο για συζήτηση στο θέμα της παρούσας ανάρτησης.

    @»Ντροπή σου Στροβολιώτη», κουμπάρε/ κουμέρα, τα σχόλια σου αξίζουν προσοχής. Επαναλαμβάνω: φαίνεται γνωρίζεις πολλά.

    Ας διάλεγες όμως πιο φιλικό παρατσούκλι 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Αύγουστος 18, 2011 22:38

    Μια πολύ εμπεριστατωμένη ανάλυση από το Δρουσιώτη που καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα με τον Στροβολιώτη:

    http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=4764&-V=news

    Μου αρέσει!

  18. Αύγουστος 18, 2011 23:01

    Μάλιστα, τωρά τα ίδια πλάσματα που λαλούν ότι δεν μπορούμε να μιλούμε για ευθύνες του Προέδρου πριν γίνουν οι έρευνες… παρουσιάζουνται σίγουροι για δολιοφθορά.

    Λαμπρά. Λαμπρότατα!

    Τζιαι φαντάζουμε έπιμένουν ότι έχουμε Πρόεδρο λύσης… που ΄θα την εφαρμόσει παρά τις δολιοφθορές…

    Now we’re together nearly every single day, singin’ «Do wah diddy diddy dum diddy do»
    A-we’re so happy and that’s how we’re gonna stay, singin’ «Do wah diddy diddy dum diddy do»
    Well I’m hers (I’m hers), she’s mine (she’s mine)
    I’m hers, she’s mine, wedding bells are gonna chime

    Μου αρέσει!

  19. Χαρίτων permalink
    Αύγουστος 19, 2011 12:52

    Στροβολιότη,
    Χαίρομαι να διαβάζω το blog σου. Ενδιαφέρουσα άποψη για το θέμα του φυσικού αερίου. Κάτι τέτοιο σκεφτόμουν κι εγώ για το θέμα αλλά εσύ έγραψες το τζαι εκαμες με να σκεφτώ λλίον παραπάνω.
    ΥΓ: στεναχωρεί με που έγινες στόχος που κάποιους αλλά τούτον εν το τίμημα της ελευθερίας στην έκφραση.

    Μου αρέσει!

  20. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 22, 2011 16:25

    Χρήσιμες πληροφορίες από τον μ. Πεπονή.

    Η υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ και το ζήτημα του Αιγαίου

    Το τελευταίο ανέκδοτο άρθρο του Αναστάσιου Πεπονή στην εφημερίδα «Μακεδονία»

    Περιορισμοί της ελεύθερης θάλασσας, επέκταση της κυριαρχίας των κρατών

    Έως και τα μέσα του 20ού αιώνα κυριαρχούσε στο διεθνές δίκαιο η νομική διάκριση των θαλασσίων εκτάσεων της γης σε αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) και ανοικτή, ή ελεύθερη, θάλασσα. Τα παράκτια κράτη ασκούσαν κυριαρχικά δικαιώματα μόνο στα χωρικά τους ύδατα. Σ’ όλη την άλλη θαλάσσια έκταση ίσχυε η αρχή της ελευθερίας των θαλασσών με την οποία αποκλειόταν η άσκηση σ’ αυτήν οιωνδήποτε κυριαρχικών δικαιωμάτων κράτους.
    Τις κρατούσες αντιλήψεις για τον ρόλο και το νομικό καθεστώς των θαλασσών μετέβαλαν τεχνολογικές εφαρμογές πορισμάτων της επιστημονικής έρευνας, ιδίως από τα μέσα του 20ού αιώνα. Στον ρόλο της θάλασσας ως οδού επικοινωνίας (ναυτιλία) και ως πηγής τροφής (αλιεία), προστέθηκε η εκμετάλλευση πλούτου στον βυθό των θαλασσών και στο υπέδαφός του.

    Η αυστηρή διάκριση σε χωρικά ύδατα και ελεύθερη θάλασσα έπαυσε να ισχύει από το 1958 με την εισαγωγή της υφαλοκρηπίδας ως νομικής έννοιας από τη σχετική με αυτήν Σύμβαση της Γενεύης. Με αυτή τη σύμβαση αναγνωρίστηκαν ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα, δηλαδή σε περιοχή του βυθού και του υπεδάφους του που εκτείνεται πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης σε βάθος έως 200 μέτρα. Αντικείμενο αυτών των ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα είναι η έρευνα και εκμετάλλευση μη ζώντων φυσικών πόρων, κυρίως φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αναγνωρίστηκε έτσι ένας μερικός περιορισμός του εύρους της ελεύθερης θάλασσας.

    Όταν το 1973 ενέργειες και κυβερνητικές πράξεις της Τουρκίας, με πρόσχημα έρευνες πετρελαίου, γέννησαν το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, ίσχυαν οι διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης. Η Ελλάδα αναγνώριζε ως μόνο υπαρκτό και προς επίλυση ζήτημα μεταξύ των δύο χωρών την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με εφαρμογή των διατάξεων της τότε ισχύουσας σύμβασης. Αυτή η σύμβαση ρητά όριζε ότι ο όρος “υφαλοκρηπίδα” χρησιμοποιείται και για τον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος των θαλάσσιων περιοχών που συνέχονται με τις ακτές νήσων. Οι πράξεις όμως παραχώρησης υποθαλάσσιων εκτάσεων της τουρκικής κυβέρνησης, καθώς και οι αντίστοιχοι χάρτες, αγνοούσαν την υφαλοκρηπίδα των νησιών μας και περιλάμβαναν στα όριά τους μεγάλα τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

    Επακολούθησε το 1982 η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Ελλάδα κύρωσε το 1995 με τον Ν. 2321 αυτή τη σύμβαση (εφεξής Σύμβ. Η.Ε.) η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, αποτελεί μέρος του εσωτερικού μας δικαίου. Με το άρθρο 121, παρ. 2, η Σύμβ. Η.Ε. ορίζει, ανάμεσα σ’ άλλα, ότι οι διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα ισχύουν και για την υφαλοκρηπίδα μιας νήσου. Τρία μόνο κράτη, μεταξύ των οποίων η Τουρκία και οι ΗΠΑ, δεν έχουν προσυπογράψει αυτή τη σύμβαση, η οποία όμως εφαρμόζεται από το Διεθνές Δικαστήριο των Η.Ε. (Χάγης) σε σχετικές διαφορές που καλείται να επιλύσει. Αυτή τη σύμβαση θα ερμηνεύσει και θα εφαρμόσει το Δικαστήριο και στην περίπτωση που θα γίνει δεκτή η πρόταση της Ελλάδας να υπαχθεί στην κρίση του το ζήτημα της οριοθέτησης στο Αιγαίο.

    Η Σύμβ. Η.Ε. όμως πρόσθεσε ακόμα έναν περιορισμό του εύρους της ελεύθερης θάλασσας με την αναγνώριση και άλλων ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους. Πρόκειται για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, εφεξής ΑΟΖ, η οποία επίσης εκτείνεται πέρα από τα όρια της χωρικής θάλασσας. Η κύρια διαφορά της ΑΟΖ από την υφαλοκρηπίδα -όχι όμως η μόνη- έγκειται στο ότι, με το άρθρο 56 της Σύμβ. Η.Ε., το παράκτιο κράτος που θεσπίζει ΑΟΖ ασκεί ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα έρευνας, εκμετάλλευσης, διαχείρισης, στον βυθό, το υπέδαφός του, αλλά και στα υπερκείμενα θαλάσσια ύδατα. Κατά συνέπεια όχι μόνο σε μη ζώντες φυσικούς πόρους (ορυκτά), αλλά και σε ζώντες, δηλαδή κυρίως αλιείας. Μια άλλη σημαντική διαφορά είναι ότι σύμφωνα με ρητές διατάξεις του άρθρου 77 της Σύμβ. Η.Ε., τα δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα υπάρχουν και διατηρούνται ανεξάρτητα απ’ το εάν το παράκτιο κράτος την ερευνά ή την εκμεταλλεύεται και χωρίς να απαιτείται οιαδήποτε διακήρυξή του. Η ΑΟΖ όμως θεσπίζεται με διακήρυξη από το παράκτιο κράτος το οποίο, όπως θα εξηγηθεί παρακάτω, υποχρεούται σε συγκεκριμένα μέτρα.

    Επιστήμονες ειδικοί σε ζητήματα έρευνας πετρελαίου, αλλά και έγκυροι αρθρογράφοι, υποστηρίζουν ως λανθασμένη την εμμονή της Ελλάδας στην έννοια της υφαλοκρηπίδας, την χαρακτηρίζουν ξεπερασμένη από την ΑΟΖ κι ακόμα ότι, αν η Ελλάδα προχωρήσει σε κήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ, στο Αιγαίο η θέση της θα είναι πιο ισχυρή σε νομικό επίπεδο.

    Οριοθέτηση και νησιά σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ

    Όπως σημειώθηκε, σταθερή θέση της Ελλάδας είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Εξετάζουμε λοιπόν, με τις αναφορές και τις σκέψεις που ακολουθούν, εάν και γιατί, στο ζήτημα του Αιγαίου η μετακίνηση από την υφαλοκρηπίδα στην ΑΟΖ θα ενίσχυε τη θέση της Ελλάδας στο πολιτικό και στο νομικό επίπεδο, αλλά και ως προς το οικονομικό αντικείμενο των αντίστοιχων δικαιωμάτων.

    Το μέγιστο εύρος της ΑΟΖ κάθε κράτους μπορεί να είναι 200 μίλια. Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με την ισχύουσα τώρα Σύμβ. Η.Ε., και για την υφαλοκρηπίδα. Τούτο σημαίνει ότι μόνο όπου η απόσταση των γραμμών από τις οποίες μετριέται το εύρος των χωρικών υδάτων αντίπερα χωρών είναι τουλάχιστον 400 μίλια, μπορεί κάθε κράτος να θεσπίσει ΑΟΖ χωρίς να γεννάται ζήτημα οριοθέτησης. Γι’ αυτό τον λόγο το άρθρο 74 της Σύμβ. Η.Ε. καθορίζει τις διαδοχικές διαδικασίες με τις οποίες μπορεί να πραγματοποιηθεί η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ κρατών με έναντι ή προσκείμενες ακτές.

    Μήπως όμως αυτές οι ρυθμίσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι ευνοϊκότερες για την Ελλάδα, σε σύγκριση με εκείνες που διέπουν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας; Η απάντηση είναι αρνητική. Οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 74 για την ΑΟΖ είναι ταυτόσημες με εκείνες του άρθρου 83 για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

    Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι με τη θέσπιση ΑΟΖ το ζήτημα της οριοθέτησης στο Αιγαίο δεν ξεπερνιέται. Και με τις δύο εκδοχές, η οριοθέτηση και χάραξη της ΑΟΖ αντιμετωπίζονται υπό τις ίδιες γεωγραφικές προϋποθέσεις και με τις ίδιες διαδικασίες που ισχύουν και για την υφαλοκρηπίδα. Εξάλλου μπορεί να υποστηριχθεί ότι η γραμμή οριοθέτησης της ΑΟΖ δεν θα διέφερε από τη γραμμή οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας που τυχόν θα είναι προηγηθεί.
    Όπως σημειώθηκε, το κράτος της Τουρκίας, με τις πράξεις εκχώρησης σε δική του εταιρεία (ΤΡΑΟ) θαλάσσιων περιοχών στο Αιγαίο για έρευνα πετρελαίου, καθώς και με τους συνοδεύοντες χάρτες, αγνοεί την υφαλοκρηπίδα των νησιών μας.

    Η Τουρκία δεν υποστήριξε ευθέως κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, όταν δηλαδή η Ελλάδα δεν είχε ακόμα κυρώσει τη Σύμβ. Η.Ε. ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα την οποία ρητά τους αναγνώριζε η Σύμβαση της Γενεύης του 1958. Τοποθετούσε και τοποθετεί το ζήτημα ως ζήτημα ειδικών συνθηκών και ισορροπίας δικαιωμάτων και συμφερόντων, επικαλούμενη και την έννοια της ευθυδικίας.

    Η αναγνώριση της υφαλοκρηπίδας των νησιών αποτελεί σταθερό κανόνα του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Αυτός ο κανόνας επιβεβαιώνεται και με τη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 και με τη Σύμβαση Η.Ε. Η διαφορά έγκειται στη διάκριση μεταξύ νήσων και βράχων στους οποίους η Σύμβ. Η.Ε. δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, όπως και εγκαταλείπει το βάθος των 200 μ. για τον υπολογισμό του εύρους της υφαλοκρηπίδας.

    Η νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει λάβει υπόψη της ειδικές συνθήκες, όπως το μέγεθος νησιών με μικρότερο μήκος ακτών σε σύγκριση με εκείνες του άλλου διάδικου κράτους, ή νησιά απομονωμένα από την κύρια εδαφική περιοχή κράτους. Αυτές οι ειδικές συνθήκες αφορούν αποκλειστικά στον υπολογισμό του εύρους της υφαλοκρηπίδας. Απόφαση η οποία να μην αναγνωρίζει σε νησί υφαλοκρηπίδα δεν υπάρχει.

    Στην περίπτωση όμως του Αιγαίου δεν πρόκειται για απομονωμένα νησιά. Έχουμε μια πυκνή και συνεχόμενη νησιωτική περιοχή η οποία καλύπτει σημαντικό τμήμα της εδαφικής έκτασης του ελληνικού κράτους, κατοικημένη από σημαντικό μέρος του πληθυσμού του. Σ’ αυτές τις γεωγραφικές συνθήκες στο Αιγαίο στηρίζεται η έγκυρη εκτίμηση ότι “…τα κύρια ελληνικά νησιά όχι μόνο δεν θα αγνοηθούν, αλλά και θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην κατανομή της υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στις δύο χώρες”.

    Η εύλογη επιφύλαξη ως προς τη διάκριση που υποδηλώνει η αναφορά σε “κύρια” νησιά δεν μειώνει τη σημασία αυτής της εκτίμησης: οριοθέτηση από το Δικαστήριο της Χάγης θα είναι πάντως και οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των ελληνικών νησιών του Αιγαίου.

    Το ερώτημα είναι εάν η θέσπιση από την Ελλάδα ΑΟΖ ισχυροποιεί τη θέση της ως προς τα νησιά. Το άρθρο 121 της Σύμβασης Η.Ε. αναγνωρίζει στα νησιά και ΑΟΖ. Είναι όμως η ίδια διάταξη (παρ. 2) με την οποία αναγνωρίζεται στα νησιά και η υφαλοκρηπίδα, όπως επίσης χωρικά ύδατα και συνορεύουσα ζώνη. Άρα η θέσπιση ΑΟΖ δεν προσφέρει πρόσθετη υποστήριξη στο ζήτημα των νησιών, σε σύγκριση με κείνη που μας προσφέρει η έννοια της υφαλοκρηπίδας.

    Τα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα που έχει αναγνωρίσει το διεθνές δίκαιο στα παράκτια κράτη ασκούνται κατά κύριο λόγο στο πεδίο της οικονομίας. Όπως σημειώθηκε, η ΑΟΖ θεσπίζει κυριαρχικά δικαιώματα με αντικείμενο την εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διαχείριση, ζωντανών και μη ζωντανών φυσικών πόρων από την επιφάνεια της θάλασσας έως τον βυθό και το υπέδαφός του. Αλλά για τα δικαιώματα με αντικείμενο τον βυθό και το υπέδαφός του, δηλαδή για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεν προβλέπονται ειδικές για την ΑΟΖ ρυθμίσεις – ισχύουν και εφαρμόζονται οι διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα (Συμβ. Η.Ε., άρθρο 56, παρ. 3).

    Το ζήτημα του Αιγαίου το δημιούργησε η Τουρκία με τις προαναφερθείσες πράξεις της περιόδου 1973-1974. Η εξαγγελία, τον Ιούνιο του 1974, ότι πραγματοποιήθηκαν έρευνες πετρελαίου δυτικά της Λέσβου από ένα μικρό υδρογραφικό σκάφος, το “Τσανταρλί”, ακατάλληλο για αξιόπιστες έρευνες πετρελαίου, επιβεβαιώνει ότι το πετρέλαιο χρησίμευσε ως πρόσχημα για να γεννηθεί ζήτημα Αιγαίου. Ούτε αυτή η έρευνα, ούτε όσες ακολούθησαν, ούτε οι πράξεις εκχώρησης και οι χάρτες, μπορούν να έχουν οιαδήποτε νομική συνέπεια επί της υφαλοκρηπίδας, εις βάρος της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας. Η Τουρκία απέβλεψε και πέτυχε να ανοίξει το ζήτημα του Αιγαίου και να το καταστήσει ζήτημα υπαρκτό και προς επίλυση, εξαρτώμενη όμως αυτή από τη δική της συναίνεση διότι η προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης προϋποθέτει συνυποσχετικό, δηλαδή συμφωνία και συνυπογραφή της Τουρκίας.

    Η οικονομική εκμετάλλευση – Υδρογονάνθρακες και ψάρια

    Πρακτική συνέπεια αυτής της εκκρεμότητας για την οριοθέτηση είναι η αδράνεια της Ελλάδας για έρευνες πετρελαίου σε όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Οι ενδείξεις για την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σ’ αυτή την περιοχή είναι σοβαρές. Η συστηματική έρευνα για τον ακριβή εντοπισμό τους, για το βάθος τους, για τις κατά προσέγγιση ποσότητες, για την ποιότητά τους, κοντολογίς η εκτίμηση αν είναι όχι μόνο υπαρκτά αλλά και επιδεκτικά συμφέρουσας εκμετάλλευσης, είναι ζήτημα ζωτικό για την οικονομία της Ελλάδας. Αυτή η εκτίμηση όμως προϋποθέτει ευχέρεια ερευνητικής δραστηριότητας, χωρίς περιορισμούς και διακρίσεις, σε όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

    Είναι λοιπόν φανερό ότι η σημασία της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, με εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, δεν περιορίζεται στην ενεργοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας επί της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Ανοίγει ενδεχομένως μια σημαντική προοπτική για τη διερεύνηση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας μας στον τομέα της ενέργειας. Η Τουρκία προτείνει και επιδιώκει να συμφωνηθεί συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Ουσιαστικά, προτείνει να αποδεχθούμε, αντί για οριοθέτηση, συγκυριαρχία της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο!

    Τα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους, που η άσκησή τους προϋποθέτει τη θέσπιση ΑΟΖ, δηλαδή αυτά που δεν καλύπτονται από τις διατάξεις για την υφαλοκρηπίδα, έχουν ως αντικείμενο υπερκείμενους του βυθού πόρους, με κυριότερους τους αλιευτικούς.

    Η αλιεία αποτελεί σημαντικό τομέα της εθνικής μας οικονομίας. Το ερώτημα είναι αν η προστασία και εκμετάλλευση ζώντων πόρων στο θαλάσσιο στρώμα του Αιγαίου, καθώς και οι σχετικές έρευνες, εξαρτώνται σε κάποιο έστω βαθμό από τη θέσπιση ΑΟΖ.

    Από έρευνες και εκθέσεις αρμοδίων και ειδικών προκύπτει ότι ένα πλέγμα αλιευτικών πρακτικών και διοικητικών αδυναμιών έχει ως συνέπεια την καταστροφή παραγωγικών οικότοπων, μείωση των ιχθυοαποθεμάτων και μαρασμό της παράκτιας αλιείας. Να σημειωθεί ότι η παράκτια αλιεία καλύπτει το 95% της αλιευτικής οικονομίας της Ελλάδας.

    Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει έως σήμερα στον τομέα της αλιείας προβλήματα που η επίλυσή τους προϋποθέτει τη θέσπιση ΑΟΖ.

    Η ΑΟΖ και οι περίκλειστοι γείτονες – Η περίπτωση της ΠΓΔΜ και η Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995

    Στην υφαλοκρηπίδα η άσκηση δικαιωμάτων εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Τα δικαιώματα του παράκτιου κράτους είναι αποκλειστικά και απόλυτα. Οιαδήποτε δραστηριότητα τρίτων (κράτους, επιχειρήσεων, ερευνητικών φορέων) εξαρτάται απολύτως από τη συναίνεση του παράκτιου κράτους (άρθρο 77, παρ. 2, Σύμβ. Η.Ε.). Πρόκειται για ένα σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι της ΑΟΖ.

    Η θέσπιση της ΑΟΖ παρακολουθείται από ένα πλέγμα όχι μόνο δικαιοδοσιών και δικαιωμάτων, αλλά και υποχρεώσεων, σχετικά με τους ζώντες πόρους, δηλαδή με την αλιεία. Ιδιαίτερη σημασία για το Αιγαίο έχει η πρόβλεψη της Σύμβ. Η.Ε. (άρθρο 62) ότι το παράκτιο κράτος προσδιορίζει τις δυνατότητές του για την εκμετάλλευση ζώντων πόρων της ΑΟΖ. Στην περίπτωση δε που δεν έχει τη δυνατότητα να αλιεύσει όλο τον επιτρεπόμενο όγκο, παρέχει σε άλλα κράτη πρόσβαση στο πλεόνασμα του επιτρεπόμενου αλιεύματος. Η συμμετοχή στην εκμετάλλευση αυτού του πλεονάσματος είναι δικαίωμα για δύο κατηγορίες κρατών: α. για γεωγραφικά μειονεκτούντα κράτη, όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 70 της Σύμβ. Η.Ε. και β. για τα κράτη χωρίς ακτές (άρθρο 69, Σύμβ. Η.Ε.).

    Το γειτονικό μας κράτος που μπορεί να υπαχθεί στη δεύτερη κατηγορία είναι η ΠΓΔΜ. Η θέσπιση ΑΟΖ στο Αιγαίο προσφέρει σ’ αυτό το χωρίς ακτές γειτονικό μας κράτος μια σημαντική νομιμοποίηση: να ζητήσει από την Ελλάδα τον καθορισμό του επιτρεπόμενου αλιεύματος και της δυνατότητάς να αλιεύει το σύνολό του. Στόχος του αιτήματος θα είναι να παρασχεθεί στο γειτονικό κράτος πρόσβαση στο τυχόν πλεόνασμα αλιεύματος σε ΑΟΖ που θα θεσπιζόταν για το Αιγαίο (άρθρο 62, παρ. 2, Σύμβ. Η.Ε.). Άρνηση της Ελλάδας να καθορίσει το επιτρεπόμενο αλίευμα ή να κατανείμει το τυχόν πλεόνασμα γεννά διάφορα προς επίλυση (άρθρο 297, παρ. 3β, Σύμβ. Η.Ε.) με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

    Έχει υποστηριχθεί ότι “αναγνωρίζεται κατ’ αρχήν δικαίωμα συμμετοχής του περίκλειστου κράτους σε περισσότερες από μία ΑΟΖ”, δηλαδή, στην περίπτωση του γειτονικού κράτους, στο Αιγαίο και τον Εύξεινο ή και την Αδριατική, με την πρόσθετη παρατήρηση όμως ότι αυτό το δικαίωμα μπορεί να περιοριστεί εάν οι συνθήκες το επιβάλλουν.

    Όμως, ανεξάρτητα από το ενδεχόμενο να προσφέρονται ΑΟΖ και άλλων κρατών, εκτός απ’ αυτή του Αιγαίου, για το αίτημα πρόσβασης σε τυχόν πλεόνασμα αλιεύματος, η Ελλάδα έχει ήδη αποδεχθεί την εφαρμογή υπέρ της ΠΓΔΜ των διατάξεων της Σύμβ. Η.Ε., εάν συντρέξουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις.
    Με το άρθρο 13 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας της 13ης Σεπτεμβρίου του 1995 μεταξύ Ελλάδος και ΠΓΔΜ έχει γίνει αποδεκτό ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη υπάγεται στην περίπτωση του εδαφικά περίκλειστου κράτους (land-locked state) και ότι τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθοδηγούνται από τις εφαρμόσιμες διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας κατά το δυνατό και στην πράξη και όταν θα συνάπτουν τις συμφωνίες που προβλέπονται στο άρθρο 12. Αυτό το άρθρο προβλέπει και διμερείς συμφωνίες σε περιοχές κοινού ενδιαφέροντος. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα αποδέχτηκε όρο που μόνο το αντισυμβαλλόμενο κράτος έχει συμφέρον να επικαλεστεί.

    Η θέσπιση λοιπόν ΑΟΖ στο Αιγαίο προσφέρει στην ΠΓΔΜ την απαιτούμενη προϋπόθεση να επικαλεστεί τις προαναφερθείσες διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και της Σύμβ. Η.Ε., να ζητήσει την τήρησή τους από την Ελλάδα, να προβάλει αμφισβητήσεις ως προς το τυχόν πλεόνασμα και να εγείρει αξιώσεις συμμετοχής. Θα θεμελίωνε έτσι ειδικά οικονομικά συμφέροντα στο Αιγαίο.

    Το αίτημα για πρόσβαση σε πλεόνασμα του επιτρεπόμενου αλιεύματος έχει περιορισμένη σημασία, όταν είναι δεδομένες και αδιατάρακτες οι σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ του περίκλειστου και του παράλιου κράτους. Ενδεχομένως αυτή η πρόσβαση να ενισχύει κιόλας υφιστάμενες σχέσεις φιλίας και συνεργασίας. Κι ακόμα δεν προσθέτει ζητήματα εάν πρόκειται για θαλάσσια περιοχή ως προς την οποία δεν υφίστανται εκκρεμότητες με τρίτο κράτος.

    Στην περίπτωση όμως του Αιγαίου δεν συντρέχει καμία απ’ αυτές τις προϋποθέσεις. Η στάση των κυβερνήσεων της ΠΓΔΜ στο κρίσιμο θέμα της ονομασίας -με τις προεκτάσεις του- παραμένει αδιάλλακτη. Η θέσπιση λοιπόν ΑΟΖ στο Αιγαίο μπορεί να προσθέσει σ’ αυτά τα ζητήματα και ζήτημα άσκησης αλιευτικών δικαιωμάτων. Ζήτημα που θα συναντούσε στο Αιγαίο το άλλο, το ήδη ανοικτό και κρίσιμης σημασίας, που έχουν γεννήσει οι ισχυρισμοί της Τουρκίας για την ίδια αυτή θάλασσα.

    Μου αρέσει!

  21. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 22, 2011 16:32

    Και μι άποψη από τον Συνασπισμό.

    Τα εθνικιστικά σχόλια, που προσπερνούν την ουσία, εδώ:

    http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/08/blog-post_7627.html

    ΣΆΒΒΑΤΟ, 20 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2011

    Η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ως η μόνη θετική προοπτική για την Ειρήνη
    Του Νάσου Θεοδωρίδη*
    Το τελευταίο διάστημα άρχισε και πάλι μια συζήτηση για το ενδεχόμενο συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στο Αιγαίο. Ως συνήθως, η πληροφόρηση είναι μονομερής και οποιαδήποτε αιρετική θέση τίθεται αυτομάτως εκτός ατζέντας. Όμως μια αριστερή -και άρα βαθιά αντιεθνικιστική- προσέγγιση στο ζήτημα της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου από τις δύο γειτονικές χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) οφείλει να εκκινήσει από την κατάφαση δύο αδιαμφισβήτητων παραδοχών: Πρώτον, ότι η Ειρήνη είναι ένα υπέρτατο αγαθό που όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι το επιζητούμε διακαώς και πασχίζουμε είτε να το αποκτήσουμε είτε να το διατηρήσουμε πάση θυσία. Και δεύτερον, ότι ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός θα πρέπει να βρουν ένα σταθερό δρόμο φιλίας και συνεργασίας που θα αντέξει στον χρόνο.

    Με μια ματιά στον χάρτη μπορεί κανείς να καταλάβει ότι μια μονόπλευρη και ολοκληρωτική ηγεμονία δηλαδή της ελληνικής άρχουσας τάξης στο Αιγαίο δεν στηρίζεται σε κανένα δίκαιο. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αυτό είναι δεδομένο, λογικό και αναπόφευκτο. Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού (!!) και επί των υπόλοιπων στοιχείων της Φύσης, δηλαδή επί νερού, θάλασσας και υπεδάφους.

    Καταρχάς, τα οικονομικά οφέλη μιας συνεκμετάλλευσης είναι ολοφάνερα και για τις δύο χώρες. Βέβαια, τα κέρδη στις καπιταλιστικές κοινωνίες καταλήγουν στις τσέπες των ολίγων. Όμως σε περίοδο κρίσης η ανεύρεση επιπρόσθετων πόρων, και μάλιστα άνευ περιττών προστριβών «εθνικής βάσης», θα συμβάλει αντικειμενικά στην αλλαγή συσχετισμών μεταξύ άρχουσας τάξης και εργαζομένων, ώστε ο νέος αυτός υλικός παράγοντας να αφαιρέσει κάθε σημερινό «επιχείρημα» των εκατέρωθεν νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων για υπερφορολόγηση χαμηλών και μεσαίων τάξεων προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση.

    Με τα οικονομικά οφέλη σχετίζεται και το θέμα των στρατιωτικών εξοπλισμών. Το καλό κλίμα συνεργασίας θα συμβάλει σε μια δραστική μείωση -και μελλοντικά ίσως και κατάργηση- των πολυδάπανων προμηθειών πανάκριβου στρατιωτικού υλικού, που συνιστά αυτή καθαυτή μια αφόρητη οικονομική αιμορραγία.

    Ακόμη πιο σημαντική όμως θα είναι η θετική πολιτική επίπτωση της συνεκμετάλλευσης, καθώς αυτή θα αποτελέσει ζωντανή και διαρκή Γέφυρα Ειρήνης και Φιλίας στο Αιγαίο. Οι δύο οικονομίες θα μάθουνε να ζουν στους ίδιους ρυθμούς, με αποτέλεσμα η προοπτική ενός πολέμου να καθίσταται εντελώς ασύμφορη επιλογή και να εξωθηθεί οριστικά στις καλένδες. Και μόνο για το γεγονός ότι οι νεότερες γενιές της Ελλάδας θα πάψουνε να γαλουχούνται με το παραμύθι του τουρκικού κινδύνου, αξίζει τον κόπο να αποτελέσει η συνεκμετάλλευση μια βασική επιδίωξη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, διότι θα πρόκειται για θρίαμβο της συνύπαρξης των πολιτισμών.

    Τέλος, είναι προφανές ότι μια συνεκμετάλλευση προϋποθέτει να έχουν καθοριστεί με κοινή αποδοχή τα χωρικά ύδατα, η υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Δεν είναι π.χ. αυτονόητο ότι η ύπαρξη του Καστελόριζου αρκεί για να πιστώσει όλη την ΑΟΖ στην Ελλάδα!! Απαιτείται πλέον είτε μια απευθείας διαπραγμάτευση με κοινές υποχωρήσεις, κατά τις οποίες π.χ. η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε ένα σύστημα διαφορικών χωρικών υδάτων που να ξεκινά από τα 12 στο Ιόνιο και φτάνει τα 6 στο περίκλειστο Αν. Αιγαίο, είτε μια κοινή προσφυγή των δύο χωρών στη Χάγη , όχι όμως μόνο για ένα θέμα, αλλά για ολόκληρη τη δέσμη των εκκρεμοτήτων, ώστε η μοιρασιά να γίνει από το Διεθνές Δικαστήριο.
    * Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι δικηγόρος και μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων
    http://www.avgi.gr/

    Μου αρέσει!

  22. strovoliotis permalink*
    Νοέμβριος 27, 2014 20:48

    Reblogged this on Στροβολιώτης and commented:

    Μετά τις δηλώσεις του Εσπεν Μπάρθ Αιντα. Και επειδή κρίνω πως το 95% όσων διαβαζω και ακούω βγαινουν από το θυμικό…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: