Skip to content

Οι κυβερνητικές δυνάμεις «αναδιπλούνται κανονικά» – Μιχ. Περσιάνη

Σεπτεμβρίου 15, 2011

Λόγω φοβερής έλλειψης χρόνου, – άρχισαν και τα σχολεία! – αναδημοσιεύω αυτολεξεί το τελευταίο άρθρο του Μιχάλη Περσιάνη από την ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής Κύπρου.

 

Με εκφράζει απόλυτα.

 

Οσοι είναι φίλοι μου στο φατσοβιβλίο θα είδαν πως ψες αντέδρασα θετικά μόλις κυκλοφόρησε η είδηση. Η δεύτερη ανάγνωση όμως έδειξε πως παρά το καλό του ξεκίνημα, ο Κίκης Καζαμίας δείλιασε, και υπακούοντας στον άκρατο συντηρητισμό του ΑΚΕΛ, δεν έλυσε, στο βαθμό που θα μπορούσε να λύσει, τα προβλήματα του κρατικού ισολογισμού.

 

Επέλεξε την ανέντιμη λύση του να φορτώσει το πρόβλημα στους επόμενους!!!

 

Και επειδή το πρόβλημα στον ισολογισμό του κράτους παραμένει με αυτή τη συμφωνία, απλώς δεν θα φαίνεται «επίσημα» μεν, αλλά θα είναι σε πλήρη γνώση των οίκων αξιολόγησης, προετοιμαστείτε: η επόμενη υποβάθμιση είναι ήδη εδώ.

 

Και τα συνεπαγόμενα μέτρα πολύ πιο σκληρά, ιδιαίτερα για όσους νομίζουν πως με την παλικαριά τους αντέκοψαν τις νεοφιλελεύθερες αποκλίσεις του Κίκη!

 

Και φυσικά και δεν θα φταίνε πάλι οι ξένοι! 

 

 

Οι κυβερνητικές δυνάμεις «αναδιπλούνται κανονικά»
 
Ως επιστροφή στο σύνδρομο της Στοκχόλμης καταγράφεται η χτεσινή κίνηση της κυβέρνησης να υποχωρήσει ατάκτως μπροστά στις πρώτες –και παράλογες- αντιδράσεις των συντεχνιών για την ΑΤΑ και τα άλλα μέτρα του κουτσουρεμένου δεύτερου πακέτου.Μπορεί μεν να προχώρησε καλώς μια πρώτη κίνηση για την φοροδιαφυγή, αλλά αυτό αποτελούσε φυσιολογική ευθύνη της κυβέρνησης, η οποία οφείλει να επιβάλλει την υπακοή στους νόμους. Δεν αποτελεί μέτρο για την κρίση.

Την ίδια στιγμή, οι συντεχνίες συνεχίζουν να κρατούν σε ομηρεία την κυπριακή οικονομία. Όπως έγραψε πολλές φορές αυτή η στήλη, τα μεγαλύτερα θύματα της στάσης αυτής είναι οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι. Πώς και γιατί ανέχονται τις ηγεσίες των συντεχνιών, τα μέλη τους, είναι ένα ερώτημα που μόνο οι ίδιοι μπορούν να απαντήσουν. Πουθενά όμως δεν προστατεύονται οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι από τα δικαιώματά τους και αντίθετα, προστατεύονται πλήρως οι υψηλόμισθοι για τα προνόμια που απολαμβάνουν.

Εν τω μεταξύ, όμως, η χτεσινή κίνηση της κυβέρνησης είναι άνανδρη και κινείται σε αμφιβόλου ποιότητας ηθικά νερά, ενώ είναι και αντιλαϊκή. Είναι επίσης επικίνδυνη για τον τόπο, ενώ ισοδυναμεί με την ανάληψη κεκαλυμμένου δανείου από τις συντεχνίες.

Είναι άνανδρη διότι για άλλη μία φορά, ανέβαλε το πρόβλημα για να το αναλάβει ο επόμενος. Όπως συνέβηκε και με τις πιο μαζικές εκδόσεις χρέους, που λήγουν και θα πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν στις πρώτες ημέρες της θητείας του επόμενου προέδρου, έτσι έγινε και πάλι με την ΑΤΑ: Ας αναλάβει να πληρώνει ο επόμενος, ο οποίος μάλιστα θα πρέπει να καταβάλλει και αναδρομικά την ΑΤΑ των δύο επόμενων ετών.

Επιπλέον, αντί να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της για «δίκαιη κοινωνία», προτίμησε να δεσμεύσει την επόμενη κυβέρνηση σε μια αστεία υπόσχεση πως οι Α16 θα πάρουν και αναδρομική ΑΤΑ δύο ετών το 2014. Τότε, φυσικά, στο προεδρικό θα είναι άλλοι. Η έγνοια για την προστασία των χαμηλόμισθων, έχει επίσης εγκαταλειφτεί πλήρως.

Είναι και αμφιβόλου ηθικής διότι εγκαταλείφθηκε η υπόσχεση που δόθηκε από την κυβέρνηση να αναβάλει την ΑΤΑ για ένα χρόνο με σκοπό να αναθεωρηθεί ο θεσμός για να γίνει δικαιότερος. Επιπλέον, η όποια λογική για δομικές αλλαγές που θα έχουν μόνιμο αντίκτυπο στην οικονομία μας, επίσης εγκαταλείφτηκε, και η «δικαιότερη καταβολή της ΑΤΑ» επίσης παραπέμπεται στην επόμενη κυβέρνηση.

Γι αυτό είναι και αντιλαϊκή η χτεσινή απόφαση κίνηση. Παραμένει κολλημένη στην λογική πως οι υψηλόμισθοι πρέπει να λαμβάνουν ΑΤΑ, αντί να την αυξήσει για τους χαμηλόμισθους.

Η απόφαση είναι επίσης επικίνδυνη διότι δίνει ένα τέλος στο σύντομο χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο νέος Υπουργός Οικονομικών έδειχνε αποφασισμένος να ισιώσει τα στραβά χωρίς να υποχωρεί μπροστά, σε πείσμα των παράλογων απαιτήσεων υπόψη την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα δημόσια οικονομικά. Επικίνδυνη είναι επίσης διότι, το πρόβλημα μπορούσε να σφυρηλατηθεί ενώ ακόμα το σίδερο είναι βραστό και μπορεί να βγει ένα δικαιότερο και ταυτόχρονα πιο οικονομικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, η κυβέρνηση αποφάσισε, ουσιαστικά πως οι επόμενοι θα έχουν να ανησυχούν πώς να υλοποιήσουν το όραμα της «δίκαιης κοινωνίας».

Πάντως, οι χτεσινές αποφάσεις δεν είναι χωρίς αξία. Η αναστολή της ΑΤΑ θα γλιτώσει προς το παρόν μέχρι και 140 εκατ. ευρώ για το κράτος. Ας μην ξεχνάμε όμως πως αυτά τα λεφτά θα πληρωθούν στο μέλλον. Με αυτή την έννοια, η κυβέρνηση πήρε δάνειο από τις συντεχνίες το ποσό που αντιστοιχεί στην ΑΤΑ των επόμενων δύο ετών, για να τα πληρώσει το 2014 ο επόμενος.

Αυτή είναι και η μοναδική θετική πτυχή της όλης υπόθεσης. Ότι, δηλαδή, πήραμε ένα δάνειο που δεν θα φανεί πουθενά στα στοιχεία του κράτους και επήλθε, τουλάχιστον μια προσωρινή ανακούφιση. Απέχει όμως πολύ από την εικόνα που εξέπεμψε στις αρχές της θητείας του ο κ. Καζαμίας. Πάντως, οι προθέσεις του είναι δεδομένες, όπως δεδομένο είναι επίσης και το Σύνδρομο της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχει το προεδρικό μπροστά στις συντεχνίες: Επιδιώκει να δικαιολογήσει τους απαγωγείς του.

Μοναδική ελπίδα, πλέον, είναι να δούμε εκ νέου την τόλμη που είδαμε τις προηγούμενες ημέρες από τον κ. Καζαμία και ο προϋπολογισμός να αντικατοπτρίζει ουσιαστικότερα μέτρα.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΜΔΠ).

 

Advertisements
36 Σχόλια leave one →
  1. Othellos permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 08:06

    Ακριβώς έτσι! Ο Καζαμίας από μόνος του μπορεί να είχε την καλή πρόθεση να προσπαθήσει να βρει λύσεις αλλά δεν μπορεί να κάμει θαύματα. Και φυσικά δεν μπορεί να αποφασίσει ο ίδιος αν θα αναλάβει (λέμε τώρα) το πολιτικό κόστος των όποιων αποφάσεων η κυβέρνηση ή όχι. Γι’ αυτό και η επίλυση των προβλημάτων αναβάλλεται για αργότερα.

    Δεν ξέρω τι στάση θα τηρήσει η Βουλή τις επόμενες μέρες γα το 2ο πακέτο, αλλά το σίγουρο είναι ότι την οικονομία αυτού του τόπου την διάλυσαν η ατολμία του Δημήτρη Χριστόφια μαζί με την απληστία του Χατζηπέτρου και των υπόλοιπων «εργατοπατέρων» που ακόμα θέλουν να μιλούν για ΑΤΑ, για 13ους μισθούς και για «κεκτημένα» μιας μερίδας προνομιούχων τη στιγμή που άλλοι δεν έχουν πλέον ούτε 11ο μισθό ή ούτε καν δουλειά!
    Το δεύτερο σίγουρο είναι ότι ακολουθούμε πλέον κατά πόδας την Ελλάδα και ότι τα χειρότερα έπονται.

    Μου αρέσει!

    • Σεπτεμβρίου 15, 2011 16:09

      μόνο η σύγκριση με την ελλάδα μας έλειπε τώρα λογοτεχνικέ μου έρωτα.

      πάρε μια ελληνική ανάλυση για τη σχέση κρατικών εσόδων και εξόδων δωράκι από μια παλιά αγαπημένη σου.

      http://wwwpraxisred.blogspot.com/2011/09/blog-post_7748.html

      Μου αρέσει!

      • Othellos permalink
        Σεπτεμβρίου 16, 2011 18:45

        «Λογοτεχνικός σου έρωτας»;;;;; Χαχαχα!!! Καλό! Στην πραγματικότητα πάντως νομίζω ότι πολύ θα το χαιρόσουνα εάν μπορούσες να με στραγγαλίσεις 😉

        Δεν έκανα σύγκριση με την Ελλάδα, dis. Απλά είπα ότι αν συνεχίσουμε έτσι τότε κάπου εκεί θα καταλήξουμε. Μακάρι βέβαια να βγω λανθασμένος αλλά για την ώρα τζαι με τον νουν που κολλιαντιρίζουμεν το βλέπω λίγο δύσκολο. Από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο το οποίο παραθέτεις κρατώ την τελευταία παράγραφο:

        «…η προσοχή μας να στρέφεται στην αποφυγή της δραματικής μείωσης των εισοδημάτων, της εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας και της καταστροφικής συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας.»

        Το μόνο που θα πρόσθετα στο πιο πάνω θα ήταν μια διευκρίνηση ότι δεν πρέπει να επέλθει καμία δραματική μείωση στα ήδη ΧΑΜΗΛΑ εισοδήματα. Διότι κάποιος που παίρνει 4,000 και 5,000 τον μήνα μπορεί εύκολα να ζήσει για λίγο και με θα αναγκαστούμε να ανακαλύψουμε ξανά τι σημαίνει εργατικότητα, 3,000, σωστά; Ο κύριος Χατζηπέτρου όμως, αντί να καταλάβει σε τι δεινή θέση είμαστε προτιμά να λέει πελλάρες και να εκβιάζει τους πάντες για το χατήρι των golden boys του δημοσίου. Τζαι ο Χριστόφκιας αντί να του κάτσει θκυό πάτσους (πάντα μεταφορικά), απλά σιωπά! Κάποια στιγμή όμως θα τελειώσουν τα λεφτά και τότε θα τελειώσουν και όλες οι συζητήσεις. Και εκεί θα πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά τι σημαίνουν εργατικότητα, παραγωγικότητα, αξιοκρατία και γενικά όλα όσα αποτελούν μια πραγματικά «δίκαιη κοινωνία».

        Μου αρέσει!

  2. Χαμάλης permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 11:38

    Φλυαρίες. Εκείνοι που αρνήθηκαν τη σωστή φορολόγηση του πλούτου, εκείνοι που προφυλάσσουν τους έχοντες και κατέχοντες από τη τίμια σινεισφορά τους στο κράτος, εκείνη που καλύπτουν τη φοροδιαφυγή της εκκλησίας, φέρουν ακέραια την ευθύνη για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του τόπου. Ας εψηφίζαν τα μέτρα της κυβέρνησης τότε.

    Εν τζιαί για γέλια ρε κοπέλια. Δηλαδή να καταργηθεί η ΑΤΑ που εν η ασπίδα του εργαζόμενου για μιαν υποφερτή ζωή ως τάχα απληστεία, τζιαί ο πλούτος να μείνει ως έχει. Ας μας πει κάποιος που τούτους ούλους που θέλουν να ρίξουν το βιοτικό επίπεδο του Κύπριου εργαζόμενου στο επίπεδον του Κινέζου, έστω ένα μέτρον που επάρθηκεν για συμβολήν του πλούτου στην προσπάθεια ανάκαμψης. Όλα να τα δώσουν οι εργαζόμενοι. Τζιαί περιμένουν έτσι πράμαν που το ΑΚΕΛ. Εν να περιμένουν πολλά. Αν εν μάγκες ας περιμένουν πον να αναλάβουν τζιείνοι (αν και όταν), να τα βάλουν με τες συντεχνίες.
    Το ότι είμαστεν στην ΕΕ τζιαί κάθε λλίον εν να μας έρκεται τζι’ έναν πιλιέττον να αφαιρούμεν κεκτημένα που τον αργαζόμενον, να το ξιχάσουσιν. Τουλάχιστον ώσπου εν το ΑΚΕΛ στην εξουσίαν να το ξιχάσουσιν.

    Μου αρέσει!

  3. kykkos permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:07

    Μεν ανησυχείς Χαμάλη τζαι τα μακρά κοντά εγινήκαν. Φλυαρίες ώστε…
    Ώστε η ΑΤΑ εν η ασπίδα του εργαζόμενου τζαι εν πρέπει να της τζίσουν. Εν εκαταλάβετε ΑΚΕΛΙΚΑ ρίφκια ότι βάλλουν σας αντρόσhιν για να προστατεύκουν τα υπερ-προνόμια του Δημόσιου τομέα. Λαλούν σας να μειωθεί η ΑΤΑ στους υψηλόβαθμους αλλά εσείς επειδή έσhετε παλλούτζια, όι αγκάθκια, μες τον νού φωνάζετε τζαι παουρίζετε ότι το βιοτικό επίπεδο του Κυπραίου εργαζόμενου θα πάει σε τζείνο του Κινέζου. Άμαν τούτον εννεν λαϊκισμός, να μας πεις πκιόν είναι. Ρίφκια. Τι χρειάζεται την ΑΤΑ ο υπάλληλος των 3500/μήνα, για ο κυβερνητικός συνταξιούχος των 2,000; Θέλω να δω πκιός που σας ενναν ο πρώτος που θα θέλει να δέρει τον Χατζηπέτρου οταν θα έρτει ο Μηχανισμός Στήριξης.

    Μου αρέσει!

  4. Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:09

    Ρε κοπέλια [Περσιάνη και Strovolioti],

    Νομίζω εσυγχύσετε τα σώβρακα με τες φανέλλες! Μα εν τζι’ έχουμε νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:20

      Σωστά!

      Εχουμεν μιαν κυβέρνησην που:

      Α. Δεν κρατά τον λόον της.
      Β. Δεν κάμνει καλά την δουλειάν της.

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:48

        Strovolioti,

        Συμφωνώ μαζί ΣΟΥ! Η Κυβέρνηση δεν κράτησε τον λόον της να φορολογήσει τον πλούτο αναλόγως του εύρους του!

        Μου αρέσει!

  5. Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:29

    Επίσης υπάρχει μια έντονη σύγχυση [όπως τωρά, φέρ’ ειπείν να πούμεν(τε), στον Kykko,] που νεκατώνει τα αρνιά τζιαι τα «ρίφκια»! Προφανώς τόσο ο ίδιος, όσο και πολλοί [άλλοι που καμώνονται τους αμνο-εριφιολόγους και] οι οποίοι χρησιμοποιούν τη λέξη «ρίφι», για να υποβάλουν ότι κάποιος ακολουθεί τυφλά οδηγίες κι αποφάσεις άλλων] δεν έχουν ιδέα περί της βουκολικής ζωής ή δεν έχουν ζήσει σε χωριά για να ξέρουν τις διαφορές μεταξύ αρνιού τζιαι ριφκιού, κουέλλας τζιαι τσούρας! Όταν οι πρωτινοί ελαλούσαν [για κάποιον νεαρό] τούτος εν σαν το ρίφιν ή τούτη [η γυναίκα] εν τσούρα, τι εννοούσαν; Υπάρχουν μάλιστα και πολλές παροιμίες για τα δυο ζώα και τες ιδιαιτερότητες του. Δικαιούσαι τρεις απαντήσεις, αλλά και τη βοήθεια του κοινού! Εγώ θα σε βοηθήσω λέγοντας ΣΟΥ ότι εκ των δύο, το ρίφι είναι το πιο ατίθασο!
    [Νομίζω πως είναι καιρός πια, κάποιοι που κάμνουν τζιαι τους πιο ανοιχτόμυαλους, να σταματήσουν το μηχανιστικό αναμάσημα διάφορων εξυπνακίστικων ατάκων, που τους κάμνει τουλάχιστον εγκυκλοπαιδικά να φαίνονται και να ακούγονται σαν αχάπαροι…]

    Μου αρέσει!

  6. Σεπτεμβρίου 15, 2011 14:55

    «Την ίδια στιγμή, οι συντεχνίες συνεχίζουν να κρατούν σε ομηρεία την κυπριακή οικονομία. Όπως έγραψε πολλές φορές αυτή η στήλη, τα μεγαλύτερα θύματα της στάσης αυτής είναι οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι. Πώς και γιατί ανέχονται τις ηγεσίες των συντεχνιών, τα μέλη τους, είναι ένα ερώτημα που μόνο οι ίδιοι μπορούν να απαντήσουν. Πουθενά όμως δεν προστατεύονται οι χαμηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι από τα δικαιώματά τους και αντίθετα, προστατεύονται πλήρως οι υψηλόμισθοι για τα προνόμια που απολαμβάνουν.»

    Διαίρει και βασίλευε! Πρώτα οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και μισθωτοί εναντίον δημοσίων, μετά οι μη-προνομιούχοι δημόσιοι εναντίον των προνομιούχων και όλοι μαζί ενάντια στα σωματεία και τις συντεχνίες. Στόχος η απαξίωση των συνδικάτων, και ο κατακερματισμός της κοινωνίας και κυρίως των εργαζομένων σε πολλά αντίπαλα στρατόπεδα. Το έχουμε δει το έργο αγαπητέ Στροβολιώτη. Δεν θα πάρουμε, μερσί! 😉

    Κατά τη γνώμη μου, στα πλαίσια της διαχείρισης του συστήματος (του καπιταλισμού δηλαδή) και της κρίσης του, η κομμουνιστική (χαχαχχα) κυβέρνηση Χριστόφια τα πάει καλύτερα και από αυτούς ακόμα τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες. Θα έπρεπε να είσαι ευτυχής, αλλά σε παρασύρει κι εσένα ο «νεοφιλελεύθερος ενθουσιασμός σου».

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 16, 2011 07:15

      ΔemΩΝα, οι όποιες μας συγκλίσεις τερματίζονται όταν τεθούν ζητήματα όπως αυτό της ανάρτησης.

      Οι ερμηνείες που δίνεις για διάφορες επι μέρους συγκρούσεις ίσως να έχουν βάση, αφού πιθανότατα να μπορείς να τις παρατηρήσεις κάπου.

      Το πρόβλημα όμως ξεκινά αλλού: ένα σύστημα έχει κανόνες. Και η κυβέρνηση δεν τους ακολουθεί! Δεν έχει να κάνει με ιδεολογία, ή πίστη σε μια ουτοπία!

      Δεν γίνεται να κατεβαίνεις στο γήπεδο του ποδοσφαίρου και να παίζεις με τους κανόνες του μπάσκετ!

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 07:32

        «Δεν γίνεται να κατεβαίνεις στο γήπεδο του ποδοσφαίρου και να παίζεις με τους κανόνες του μπάσκετ!» — Μια από τις προσφιλέστερες ατάκες του Strovolioti! Εν μας την κάμνεις σε eurocents ρε παρέα; Τζι’ εν μας λαλείς ποιοι εν τούτοι οι «κανόνες … [που] … έχει το [καπιταλιστικό] σύστημα…» τζι’ εν ι-μπόρουν ν’ αλλάξουν; Ξέρεις ότι τζιαι στην μάππα έχει κανονισμούς που αλλάζουν;

        Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 08:40

        Αγαπητέ Στροβολιώτη κατά τη γνώμη μου ουτοπία (ή στραβισμό αν θες 😉 ) συνιστά η δήλωσή σου πως η συζήτηση «δεν έχει να κάνει με ιδεολογίες». Φυσικά και οι διαφορετικές απόψεις και τοποθετήσεις επί των οικονομικών μέτρων έχουν να κάνουν με ιδεολογίες. Κατ’ ουσίαν, είναι απόλυτα και μόνον ιδεολογικές τοποθετήσεις. Και στο συγκεκριμένο θέμα η δική σου ιδεολογική τοποθέτηση σε οδηγεί να βλέπεις ως μονόδρομο αποκλειστικά και μόνον τις μονεταριστικές ρυθμίσεις ως διέξοδο από την κρίση. Θα μου επιτρέψεις ωστόσο να σου υπενθυμίσω πως ιστορικά οι παγκόσμιες (και τοπικές) κρίσεις του καπιταλισμού δεν ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΑΝ ΠΟΤΕ με μονεταριστικές παρεμβάσεις. Όπου πειραματίστηκαν με αυτές, μετά έπρεπε να ακολουθήσουν τα ακριβώς αντίθετα μέτρα (κοινωνικοποιήσεις, αύξηση των κοινωνικών παροχών, τόνωση της αγοράς δηλαδή μέσω κρατικών/κοινωνικών παρεμβάσεων, κλπ.) για να έρθει ξανά η οικονομία «στα ίσια της». Το ίδιο θα συμβεί και με αυτή την παγκόσμια κρίση. Επίσης να μη ξεχνιόμαστε: Η κρίση είναι αποτέλεσμα πειραματισμών μονεταριστικού τύπου. Η προσπάθεια να εισάγουν αυτό το μοντέλο τις τελευταίες δεκαετίες (με μπροστάρηδες την Θάτσερ και τον Ρήγκαν) οδήγησε με μαθηματική ακριβεια εκεί όπου αστοί οικονομολόγοι είχαν από τότε προβλέψει: σε μια παγκόσμια, ανεξέλεγκτη κρίση.

        Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 09:16

        Μετά το σχόλιο μου εδώ μέσα, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο. Διάβασέ το αν έχεις χρόνο, είναι πολύ διαφωτιστικό:

        http://www.project-syndicate.org/commentary/skidelsky44/English

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Σεπτεμβρίου 17, 2011 11:08

        Ενδιαφέρον το κείμενο που εισηγείσαι. Θα επανέλθω.

        Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Σεπτεμβρίου 17, 2011 22:08

        Δέμων,

        Πραγματικά ενδιαφέρον το κείμενο στο οποίο παραπέμπεις, σε εξαίρετη μάλιστα αγγλικήν! Έχει καιρό να διαβάσω κείμενο με αναφορές για κλασσικές οικονομικές διαμάχες που μάθαινα όταν σπούδαζα 🙂

        Όπως περιγράφονται οι δυο σχολές, με κάνουν να νοιώθω πιο κοντά στον Χάγιεκ παρά τον Κέινς, για λόγους που δεν φαντάζεσαι: η σχολή του Κέινς προτάσσει συνεχή και έντονη ανάπτυξη, η οποία όταν πρωτοεμφανίστηκε ίσως να ήταν καλή συνταγή, τώρα πια όμως υπάρχει ζήτημα για τα όρια της παγκόσμιας ανάπτυξης, ζήτημα για τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους, ζήτημα οικολογικό. Ο Χάγιεκ αναγνωρίζει τη λογική του φρένου σε όλα αυτά.

        Στη συνέχεια αναφέρεται το κοινό έδαφος των δυο σχολών που είναι αποδεκτό από περίπου όλους: υπερχρεωμένα νοικοκυριά, εταιρίες, κράτη παττίζουν. Με απλά λόγια ο κάθε ένας πρέπει να δανείζεται μόνο μέχρι εκεί που παράγει, ή μπορεί να αποπληρώσει στο μέλλον.

        Η Ελλάδα είναι κλασσικό πλέον παράδειγμα, η Κύπρος το παλεύει. Αν κάποιος θέλει να δει τη ρίζα της κρίσης δεν μπορεί να αγνοήσει το χρέος. Γι’ αυτό λέω πως οι αναφορές σε φορολογία του πλούτου, στη φοροδιαφυγή κλπ, είναι απλώς άσχετες, αν όχι καλό άλλοθι για να μην γίνει αναφορά στη ρίζα – το χρέος!

        Οι λύσεις που δίνουν οι δυο σχολές είναι αυτονόητες: ξόδεψε λέει η μια, κόψε κάτι λέει η άλλη. Είναι όμως ενδιαφέρον πως κάποιοι φίλοι αριστεροί που αντιλαμβάνονται την αδυναμία του μαρξισμού να δώσει λύσεις, έχουν γίνει «Κεινσιανοί». Καλά έκαναν, αλλά ακόμα και ο Κέινς βλέπει ως λύση τη δημιουργία συνθηκών που θα διατηρήσουν τις προοπτικές για τα κέρδη των εταιριών. Ο ίδιος ο Κέινς παραδέχεται πως αν δεν γίνει αυτό, τότε … πάππαλλα!

        Τώρα πως εφαρμόζονται όλα αυτά στα πλαίσια της τρέχουσας μακράς κρίσης; Το ίδιο το μάκρος και το εύρος της κρίσης, ίσως να την κάνει μοναδική, άρα είναι δύσκολο να κάνουμε συγκρίσεις με άλλες εποχές. Επίσης, δεν νομίζω να υπάρχει πλεον τόσο ξεκάθαρη σύγκρουση των δυο οικονομικών σχολών. Σοβαρές κυβερνήσεις έχουν στη διάθεση τους οικονομικά όπλα είτε της μιας είτε της άλλης σχολής αναλόγως περιστάσεων. Η κυβέρνηση Χριστόφια συμπεριφέρθηκε Κεινσιανά όταν άρχιζε η κρίση, δίνοντας το πράσινο φως για διάφορα έργα που τόνωσαν τον τομέα των κατασκευών και ό,τι σχετίζεται με αυτό. Καλά έκανε, όπως και καλά έκανε που είχε στηρίξει τις τράπεζες.

        Τώρα όμως φτάσαμε στο άλλο άκρο: η ουσιαστική έλλειψη ρευστότητας κάνει την Κεινσιανή συμπεριφορά πρακτικά αδύνατη και ανέφικτη. Ο μόνος τρόπος για να μπορούμε να έρθουμε στο σημείο να ξοδεύουμε περισσότερα στο μέλλον είναι να κάνουμε περικοπές τώρα για να ανακτήσουμε την καλή πιστοληπτική μας εικόνα.

        Αν δεν γίνει αυτό θα φτάσουμε στο σημείο που δεν θα έχουμε καν επιλογή οικονομικής πολιτικής.

        Μου αρέσει!

  7. Σεπτεμβρίου 15, 2011 15:34

    Ρε κοπέλια πραγματικά εν ξέρω αν πρέπει να πλακωθούν δημόσιοι-ιδιωτικοί, χαμηλόμισθοι-υψηλόμισθοι, καπιταλίστες-συντεχνιακοί, (νεο)φιλελεύθεροι – κομμουνιστές (ή και σοσιαλιστές), πλουτοκράτες-εργαζόμενοι αλλά έσιει που τα χτες που έπιασα οκτακόσια τηλέφωνα στην πολεοδομία για την εξής, φαινομενικά απλήν, ερώτηση:

    ποια είναι η σχετική πρόνοια περί πολεοδομίας για δεντρόσπιτα (ιδίας χρήσης ή και για εκμετάλλευση).

    Εκάμαν με όπως το μπαλάκιν του πιγκ-πογκ, εν σηκώνουν τηλέφωνα τζιαι όποιος το σηκώσει εν έσιει ιδέαν τζιαι πασάρει με πάρακάτω. Τζιαι ύστερα λαλείτε μου για ΑΤΑ τζιαι πράσινα άλογα.

    Αει στον πελάν εν απαντά ούτε μια φίλη αρχιτέκτονας το τηλέφωνο της, πέρκι ξέρει, αλλά τζείνη βουρά το βρέφος της, δικαιολογείται…

    Μου αρέσει!

  8. Σεπτεμβρίου 15, 2011 15:56

    Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τον Μιχάλη με τη μοναδική εξαίρεση πως

    1. οι συντεχνίες δεν έδωσαν δάνειο στην κυβέρνηση αλλά παραχώρησαν μια προσωρινή έκπτωση.
    2. Η ΑΤΑ δεν μπορεί να είναι δίκαιη εκ φύσεως μια και αδικεί τη φορολογούμενη κοινωνία, τα εισοδήματα των μελών της οποίας δεν αυξάνονται κατ’ ανάγκη ανάλογα με τον πληθωρισμό. Η δυνατότητα καταβολής συνεπώς δεν είναι δεδομένη.

    Et ceterum censeo πως σε γενικές γραμμές οι απολαβές στο δημόσιο πρέπει να είναι σε συνάρτηση του εθνικού εισοδήματος ώστε να αποφεύγονται τα δημοσιονομικά ελλείμματα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 16, 2011 07:25

      Αντιπολιτευόμενε, δεν είμαι σίγουρος αν έχεις δίκιο.

      Αν οι εργαζόμενοι πάρουν πίσω το *ποσοστό* της ΑΤΑ, σημαίνει πως κατά την 1/1/14 οι μισθοί θα ανέβουν κατά το ποσοστό που θα ισχύει τότε + το ποσοστό που δεν θα πάρουν τώρα. Τα ποσά όμως που θα έπαιρναν αυτά τα δυο χρόνια, θα χαθούν, άρα θα γίνει η έκπτωση που λες, ενώ θα ωφεληθούν μόνο όσοι θα δουλεύουν ακόμα.

      Αν φυσικά η συμφωνία προνοεί πως οι εργαζόμενοι δεν θα πάρουν πίσω μόνο το ποσοστό, αλλά και το ποσό που θα χαθεί, τότε το αποτέλεσμα είναι ένα μεγάλο μηδέν!

      Η κυβέρνηση θα εκδώσει μια μεταχρονολογημένη επιταγή με αμφίβολη αξία!

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 07:58

        Στροβολιώτη, δεν ξέρω αν κατάλαβα σωστά τους συντεχνιακούς που άκουγα χτες στο ραδιόφωνο, αλλά η εντύπωση που έχω είναι πως η παραχώρηση της ΑΤΑ το 2014 θα ενσωματώνει το ποσοστό του 2012 και 2013 που δεν παραχωρήθηκε αλλά όχι το ποσόν που δεν καταβλήθηκε για τις χρονιές εκείνες και για τούτο αναφέρομαι σε έκπτωση. Δηλαδή με ετήσιο πληθωρισμό 2%, κάποιος με απολαβές 1000 ευρώ δεν θα δει το μισθό του ceteris paribus να αυξάνεται το 12 και 13 και θα συνεχίσει να παίρνει το χιλιάρικό του, αλλά το 2014 θα πάρει 1000Χ1,02Χ1,02=1040,40 ευρώ.
        Εν πάση περιπτώσει, ο Καζαμίας λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο και αυτό είναι πολύ πιθανόν να έχει σημαντικό κόστος.

        Μου αρέσει!

  9. Χαμάλης permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 19:47

    Στροβολιώτη σύναξε τον.
    Εκάμαμεν τον τζι’ εκίστησεν τζιαί πορτοκλωτσά (Kykkos). Τούτον πάει να πει ότι το σχόλιον μου ήβρεν κέντρον.

    Κάτω τα χέρια από την εργατιά ρε καπιτάλες που μάσιεστε να της αφαιρέσετε κεκτημένα δεκαετιών από δικές σας κυβερνήσεις. Η δημόσια τζιαί ημιδημόσια (ΔΗΣΥΔΗΚΟ) υπηρεσία εν δικόν σας κατασκεύασμα τζιαί κανονικά το ΑΚΕΛ δεν έσιει τίποτε να κερδίσει από την δικήν της ψηφοδεξαμενήν. Στους 100 ποτούτους τους υπαλλήλους μόνον 4 εν ψηφοφόροι του ΑΚΕΛ τζιαί μάλιστα στες χαμηλες θέσεις.
    ΑΛΛΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΩΣ ΔΥΝΑΜΗ ΤΑΓΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΤΕ ΣΩΜΑΤΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ, ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ. ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ. ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΨΗ ΣΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΞΕΡΟΚΟΜΜΑΤΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΜΝΕΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ΣΑΣ.

    Στ’ αρχίδια μας ο μπαμπούλας του μηχανισμού στήριξης. Γιατί στο κάτω κάτω φοάστε τον μηχανισμό στήριξης; Η στήριξη έννεν λέξη με θετικήν υποτίθεται έννοιαν; Γιατί φοάστε τζιαί έν τους αφήνετε να μας εστηρίξουν; Φοάστε διότι άμα ανακατευτούν στα οικονομικά μας οι Ευρωπαίοι τζιαί το ΔΝΤ θα ανακλύψει μιαν τζιαί καλήν πού χαραμίζεται ο Κυπριακός πλούτος τζιαί γιατί έχομεν τα ελλείματα που έχομεν. Εκκλησιά, φοροδιαφυγή, προνόμια, άβατα, απαλλαγές, στρατός, προμήθειες, ατασθαλίες, πολυσυντάξεις, κατεστημένα κλπ κλπ κλπ θα φκούν όλα στη φόρα! Εν τούτον που φοάστε τζιαί ξέρομεν το τζιαί μεις τζιαί οι εργαζόμενοι!

    Μου αρέσει!

    • 1234 permalink
      Σεπτεμβρίου 15, 2011 20:06

      Μηχανισμος στηριξης = (μεταξυ αλλων και) φορολογηση κερδων επιχειρησεων.

      Εννα θυμουνται το 10% τζιαι να κλαιν. 😀

      Μου αρέσει!

  10. kykkos permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 20:26

    Είπαμεν, τα μακρά κοντά εγινήκαν. Θα ακκάννετε το ένα σας τζαι θα πονούν τα είκοσι.

    Μου αρέσει!

  11. Χαμάλης permalink
    Σεπτεμβρίου 15, 2011 21:42

    Είμαστεν μαθημένοι που την φτώσιαν.
    Κάποιους άλλους όμως πολλά γνωστούς, Παπαδοπουλλούθκια, Αβερωφούθκια, Χριστοδουλούθκια, Αρχιεπισκοπούθκια που εν φορτωμένοι επιχειρήσεις με τεράστια έσοδα τζιαί 14 Σριλανκέζες ο καθένας για να τους πλυνίσκουν τα πόθκια τους, τζιαί αποφεύγουν να πιερώσουν τον φόρον τους, τζιαί αποφεύγουν να δόκουν θκιό μπακίρες στον φτωχόν που έχουν στην δούλεψιν τους τζιαί που εν πάντα σιδερωμένοι τζιαί κουρτανταλλαγμένοι, τζιαί πουλούν πόρτους εθνικοφασιστικούς για να μεν τους πάρει ο κόσμος μυροθκιάν, εν να τους έρτουν κατατζιέφαλα τζιαί απαιτήσεις του μηχανισμού τζιαί οι απαιτήσεις του λαού.
    Έν θέλετε να φορολογηθείτε α;

    Μου αρέσει!

    • ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
      Σεπτεμβρίου 16, 2011 22:28

      ΠΡιν λίγο πέρασα από την Μακαρίου και ήταν ένας στη γωνία με την Σανταρόζα τζι εζηθκιάνεφκε΄. Εφάνηκεν μου να είναι ο Κατσουρίδης…

      Μου αρέσει!

  12. Σεπτεμβρίου 16, 2011 09:06

    Απάντηση στον Άνευ περί κανόνων: είχαμεν το συγκεκριμένο θέμα/ αντιδικία με τον osr τες προάλλες, έκαμεν μου καλόν πόξιλλικκιν΄στην αρχή, μετά είπαμεν τα κόσμια για να καταλήξουμεν στο ότι το «σύστημαν» εν κατάπτυστον διότι «εν έσιει κανόνες» (κατά τον osr) ενώ η κουβέντα εδιακόπην στο δικό μου «ακόμα τζιαι το «χωρίς κανόνες» εν έναν είδος κανόνα».
    Εννά υιοθετήσω την ατάκαν του Στροβολιώτη ως εξής: είτε παίζεις το παιχνίδι, είτε δεν το παίζεις (δεν ξέρω αν στους «μη παίκτες» συγκαταλέγονται χώρες όπως η Κούβα και η Β. Κορέα), το να συζητάς αλλαγές στους κανόνες του χωρίς να έχεις τη δυνατότητα ή/ και τη θέληση να τες εφαρμόσεις είναι ανώφελο. Όσον επιφανειακά τζιαι να το δω το θέμα, εν προφανές ότι το παγκόσμιο «σύστημα» έννεν κάτι στατικό, κάτι που υπόκειται σε κεντρικόν έλεγχο, απλά διότι δεν υπάρχει ούτε ευνοείται τούτος ο κεντρικός έλεγχος, λόγω της εμμονής των εθνών/ κρατών να περιχαρακώνονται στα συμφέροντα τους εις βάρος του οικουμενικού συμφέροντος. Νομίζω εν για τούτον που τους επιάσαν κότσο οι «μεγαλοκαρχαρίες» τζιαι παττίζουν το έναν μετά το άλλον. Τζιείνοι προηγούνται γιατί δρουν «οικουμενικά» μεν, για την πούγκαν τους δε. Η μέρα που εννά λειτουργήσουμε ως είδος και όχι ως ομάδες (διαφόρων ειδών) φαντάζει στο μυαλό μου πολλά μακριά ακόμα, όπως τζιαι η δυνατότητα να αλλάξουμε τους δυσλειτουργικούς/ άδικους κανόνες του «συστήματος» (που τυγχάνει να είναι τζιαι να λέγεται καπιταλισμός).
    Μια ελπίδα διαφαίνεται που την επανάστασην της πληροφορίας που ζούμεν τα τελευταία 15-20 χρόνια, η οποία πάει να φέρει την «οικουμενική θεώρηση» τουλάχιστον που την άποψην της γνώσης. Σαν άθρωπος που επρόλαβα την περίοδο της ύπαρξης μόνο του κρατικού καναλιού, τζιαι που όταν ήμουν πρωτοετής το ’94 είσιεν ολόκληρον το πολυτεχνείον της Θεσ/νίκης θκιό νησίδες internet (των 64κ) για 2-3 σιηλιάες φοιτητές, όσον να’ναι ανεβάζει με η ευχέρεια να μάθω, να συζητήσω τζιαι να αμφισβητήσω μέσα που την εύκολη τζιαι αρκετά έγκυρην γνώση του διαδικτύου. Ήδη θωρείς τζιαι τους μιτσιούς σήμερα ότι τείνουν να είναι πιο «παγκοσμιοποιημένοι», ενώ οι αραπιές εξυπνήσαν επειδή ανακαλύψαν το facebook. Που εννά πάει, εννά ξυπνήσουν τζιαι οι αφρικανοί πάρατζιει. Πέρκι τούτη η γενιά που μεγαλώνεί τωρά να αλλάξει τους κανόνες του «συστήματος», όπως ελπίζουμεν ούλλοι. Βεβαίως μπορεί να πάμεν τζιαι των οπισθίων ώς τότε αλλά γιατί να είμαστεν απαισιόδοξοι;

    Μου αρέσει!

    • Σεπτεμβρίου 16, 2011 09:25

      Αγαπητέ Μιχάλη, όπως γράφω και στον Στροβολιώτη παραπάνω, με μια διαφορετική τοποθέτηση προς εσένα: ας αποφύγουμε όσο μπορούμε να πέφτουμε στην παγίδα των μονεταριστών. Η μέθοδος εξόδου από την κρίση που σερβίρεται παγκόσμια μέσα από την ασύληπτη προπαγάνδα των ΜΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οι «κανόνες» του «συστήματος» (αν θέλουμε να επιμείνουμε στους κανόνες – και γιατί όχι) δεν οριοθετούν μονοδρόμους. Σε παραπέμπω κι εσένα στο άρθρο που παραπέμπω τον Στροβολιώτη – όχι ότι πιστεύω δεν γνωρίζεις τα θέματα που διαπραγματεύεται, αλλά ο βομβαρδισμός της προπαγάνδας με «λογικά αδιέξοδα» μας κάνει να ξεχνάμε πως τα πάντα είναι θέμα επιλογής μείγματος οικονομικής πολιτικής. Και πως το μίγμα που προπαγανδίζουν είναι κατ’ ουσίαν ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ!

      http://www.project-syndicate.org/commentary/skidelsky44/English

      Μου αρέσει!

    • Σεπτεμβρίου 16, 2011 10:10

      Δέμων στο ΜΒΑ τα μακροοικονομικά ήταν ο δεύτερος χειρότερος μου βαθμός μετά τη διοικητική λογιστική οπότε μπορώ εύκολα να δηλώσω ότι μπορεί να έχω γενική γνώση των θεμάτων που πραγματεύεται το άρθρο που πρότεινες (thanks by the way) αλλά από κάποια φάση τζιαι μετά γίνουνται κινέζικα. Κρατώ το:

      «But it is increasingly recognized that public-sector austerity at a time of weak private-sector spending guarantees years of stagnation, if not further collapse.»

      Μια ένσταση/ απορία: πόσον public sector-austerity χρειάζεται για να μεν φάω 2 ώρες να πάρω μιαν απλήν απάντηση που ένα δημόσιο τμήμα, τζιαι να μεν την πάρω τελικά, ενώ σε πέντε λεπτά παίρνω μιαν αρκετά υπεύθυνη απάντηση από ιδιώτη, free of charge? Είναι austerity να μην παίρνουν 60% των εργαζομένων του δημοσίου περισσότερα από το μέσο μισθό όλων των εργαζομένων; Πόσο είναι το μέγεθος του δημοσίου (σε ποσοστό επί του οικονομικά ενεργού πληθυσμού) σήμερα και πόσο θα έπρεπε να είναι με βάση την Κεϋνσιανή λογική;

      Το άλλο που κρατώ είναι άλλη μια «ομαδοποίηση»: Κευνσιανοί εναντίον Χαγιεκικών. Αν κατάλαβα καλά, είσαι – τροποντινά – Κεϋνσιανός (ή κάτι ενδιάμεσο) τζιαι ο Στροβολιώτης Χαγιεκικός; Αν ναι, τι κερδίζω;

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 10:38

        Μιχάλη, η παραπομπή στο άρθρο είχε αποκλειστικό της σκοπό να καταδείξει πως ο ίδιος ο καπιταλισμός έχει κανόνες που του επιτρέπουν σχεδόν ριζικά αντίθετες διορθωτικές παρεμβάσεις απέναντι στις κρίσεις του. Γενικά, ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα ευέλικτο που από φύση απεχθάνεται τους μονόδρομους και αυτό είναι που τον έχει κρατήσει εν ζωή τόσα χρόνια – και δεν μοιάζει να πεθαίνει στο εγγύς μέλλον, τουλάχιστον τόσο γρήγορα ώστε να είμαστε κι εμείς σε θέση να πανηγυρίσουμε τον θάνατό του. 🙂

        Δεν ξέρω πόσο θα σε βοηθήσει αυτή η πληροφορία, αλλά μια και θέτεις την ερώτηση σου απαντάω: δεν είμαι με καμιά από τις δυο σχολές. Είμαι αποσκιρτήσας της μαρξιστικής σχολής – από την οποία κρατώ όλα όσα θεωρώ «θετικά».

        Και δυο λόγια για τα όσα αναφέρεις περί δημοσίων υπαλλήλων. Καταρχάς γνωρίζεις φαντάζομαι πως είναι άλλο θέμα η απόδοση και λειτουργικότητα των υπηρεσιών και άλλο το αν πρέπει να υπάρχουν ή όχι. Ανάλογες συμπεριφορές και άγνοια μπορώ να σου περιγράψω αμέτρητες και από τον χώρο της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας στον οποίο κι εγώ δραστηριοποιούμαι. Από την άγνοια και ηλίθια συμπεριφορά των υπαλλήλων ενός πολυκαταστήματος του Σιακόλα ας πούμε, μέχρι τον αποδεδειγμένο με πληθώρα θανάτων επαγγελματισμό της εταιρείας Ήλιος 😉

        Τώρα σε ότι αφορά το χάσμα στους μισθούς μεταξύ ιδωτικού και δημόσιου τομέα στο οποίο αναφέρεσαι: Μου εξηγείς με ποια λογική η εξίσωση οφείλει να γίνει προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω;

        Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 16, 2011 11:01

        Αρχίζω που το τέλος: ακριβώς η απάντηση (υπό τύπον ερώτησης) του (συνταξιούχου δημόσιου υπάλληλου) παπά μου στήν κουβένταν που εκάμαμεν για το ίδιο θέμα. Αν υπάρχει ενδεχόμενον προς τα πάνω διόρθωσης τότε φυσικά και ΔΕΝ οφείλει να γίνει προς τα κάτω. Αλλά έστω και κουμπούρας στα μακροοικονομικά, από ότι εκατάλαβα, μόνον προς τα κάτω μπορούμεν να πάμεν για την ώραν (ούτε καν όπως είμαστε εν παίζει). Επίσης, ακόμα τζιαι προς τα πάνω να πάμεν, είναι νομίζω κακή πρακτική να είναι το ίδιον ή και πιο ελκυστικό να πάς στο δημόσιο να εργαστείς παρά στον ιδιωτικό τομέα. Γι’ αυτό και στα περισσότερα ανεπτυγμένα κράτη το δημόσιο είναι μικρό σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Ή κάμνω λάθος (για να είμαι ειλικρινής, εν αόριστη τζιαι ατεκμηρίωτη η εντύπωση μου τούτη);
        Α, η τελευταία κουβέντα του παπά μου στο θέμα ήταν: «γιατί εν είσαι σε συντεχνίαν;». Έλα ντε…

        Υπάρχουν δύο θεμελιώδεις διαφορές στη σύγκριση της άγνοιας και ανευθυνότητας δημοσίου-ιδιωτικού: πρώτον στο δημόσιο ΔΕΝ έχεις επιλογή, στον ιδιωτικό έχεις. Δεύτερον, η «διόρθωση» στον ιδιωτικό τομέα οφείλει (και εν τέλει είναι) πολλάκις πιο γλήορη από ότι στο δημόσιο. Άρα όταν έσιεις΄δημόσιον πολλά μεγαλλύττερον από ότι πρέπει, οι αναγκαίες διορθώσεις (πάνω ή κάτω) είναι απελπιστικά πιο αργές. Όσον για την «Ήλιος», νομίζω έννεν καλόν παράδειγμαν, υπήρξαν παράλληλα μεγαλειώδεις αστοχίες του κρατικού μηχανισμού (αποτελεσματικός έλεγχος ασφάλειας πτήσεων).

        Μου αρέσει!

  13. Σεπτεμβρίου 16, 2011 12:07

    Και όμως, για σκέψου: μια σημαντική αύξηση στους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων (που μόνο σε μια οικονομία με κεντρικό σχεδιασμό μπορεί να επιτευχθεί) χωρίς άμεση μετακύληση στο κόστος των υπηρεσιών (που θα επιφέρει απολύτως ανεκτή μείωση στα κέρδη των επιχειρήσεων που όμως θα εξισορροπιστεί με το αμέσως αναφερόμενο αποτέλεσμα) θα αύξανε την κατανάλωση, άρα και τα έσοδα του κράτους! Σε μια μη εξαγωγική οικονομία όπως είναι η δική μας κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

    Όπως και νά ‘χει απλώς κουβέντα κάνουμε. Δεν είμαι ούτε εγώ, ούτε εσύ, ούτε ο Στροβολιώτης που θα λύσουμε το πρόβλημα. Εμείς απλώς με τις τοποθετήσεις μας στην ουσία πάμε ένα βήμα παρακάτω την «προπαγάνδα» των έμμισθων πολιτικών τασσόμενοι άλλος με τη μια πλευρά και άλλος με την άλλη.

    Προσωπικά, επειδή έχω απεκδυθεί τον ρόλο του σωτήρα του κόσμου, του κράτους, του έθνους, της οικονομίας, ή της εργατικής τάξης, με ενδιαφέρει κυρίως να μη με περνάνε για μαλάκα τα παπαγαλάκια της «μιας και μοναδικής αλήθειας» από όποια πλευρά κι αν προέρχονται.

    Μου αρέσει!

  14. ΑΠΟΦΑΣΗΣΤΙΚΟΣ permalink
    Σεπτεμβρίου 17, 2011 12:39

    Την Κυπριακή οικονομία κύριοι την σάρωσαν οι επενδύσεις των τραπεζών στα Ελληνικά ομόλογα και ας αντιμετωπίσουμε σωστά την κατάσταση. Αναφορικά με το χαρακτιρισμό άνανδροι θα αναφέρω απλά ότι άνανδροι είναι αυτοί (εννοώ πολιτικοί που είναι τώρα στην αντιπολίτευση ) που ενώ γνώριζαν τί θα απογίνει ΄με την ΑΤΑ τρέχουν τώρα να τα φορτώσουν σε άλλους.Σας ερωτώ.Είναι σωστή απάντηση εκ μέρους των επιχειρηματιών ότι θα προσφέρουν στην Κυπριακή οικονομία αναλαμβάνοντας μόνο το ρίσκο των επενδύσεων τους.Τότε ας το κλείσουν και ας πάνε και αυτοί υπάλληλοι στους ευρωπαίους.Ευρώπη θέλανε ,ευρώπη ας πάρουν. Αναφορικά με το ρίσκο που αναφέρουν , τέτοιο ρίσκο κύριοι το πήραν και οι τράπεζες επενδύοντας στα ελληνικά ομόλογα και ιδο’ύ τί γίνεται τώρα.Τα έχασαν όλα και καλείται ο κυπριακός λαός να πληρώσει τα σπασμένα.Είναι καιρός να σοβαρευτούνε κάποιοι σε αυτό τον τόπο και να μιλάνε πλέον με επιχειρηματα.Τώρα αναφορικά με το άρθρο που σε βρίσκει σύμφωνο Στροβολιώτη είναι δικαίωμα σου να εκφράζεις την άποψη σου αλλά με όλο τον σεβασμό διαφωνώ γιατί δεν είναι τεκμειριωμένη ούτε η δική σου αναφορά αλλά ούτε και του γράφοντος το άρθρο.Σας το ξαναλέω .Η κρίση στο Μαρί ήλθε και συγκάλυψε όλα τα άλλα προβλήματα στην Κυπριακή οικονομία που κάποιοι τα παίρνουν και τα πιπιλλούν συνεχώς και αναπαράγουν τα ίδια και τα ίδια. ότι δηλαδή μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να πληρώσουν.Σύντομα θα το δείτε .Θα πέσει η υπόθεση στο συνταγματικό. Η ζημιά κύριοι που προκάλεσε η επένδυση των τραπεζών είναι έξη φορές μεγαλύτερη πάντοτε φυσικά ομιλούντες οικονομικά.Ακόμα τα κακά μας είναι πίσω.Το 2012 να δείτε τί μας περιμένει.Συνέλθετε κύριοι επιχειρηματίες προσφέρετε πραγματικά αυτό που μπορείτε όχι μόνο 350 ευρώ ετησίως διότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρότερα απο ότι υπολογίζεται.Εάν δεν σώσετε το σπίτι σας ποιός θα το σώσει? προβληματιστείτε πρωτού είναι αργά.

    Μου αρέσει!

  15. kikis kaz permalink
    Σεπτεμβρίου 17, 2011 21:32

    Πολλά καλή κουβέντα. Συφφωνώ με Στροβολιοτη Ταπακουδη κλπ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: