Skip to content

Αφού δεν παραιτείται, να κηρύξετε τουλάχιστον ανακωχή!

Οκτώβριος 17, 2011

Γνωρίζετε πως ήμουν «κρύος» αναφορικά με το ζήτημα της παραίτησης του προέδρου.  Και για πρακτικούς λόγους – που έχουν να κάνουν βασικά με την αντιμετώπιση των επειγόντων προβλημάτων, με κυριότερο το Κυπριακό – αλλά και γιατί δεν φαινόταν, ούτε φαίνεται να υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη μέρα της παραίτησης.

Η αξιωματική αντιπολίτευση του ΔΗΣΥ τουλάχιστον, δεν βλέπει ένα τέτοιο γεγονός ως ευκαιρία πλασαρίσματος του Νίκου Αναστασιάδη στον προεδρικό θώκο, αντιμετωπίζοντας τους επόμενους 16 μήνες ως μια «μεταβατική» περίοδο.

Συνοπτικά, μπορώ να πω ότι συμφωνώ με τις απόψεις του Αλέκου Μαρκίδη, ο οποίος σε επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του την περασμένη βδομάδα είπε ως συνήθως τα αυτονόητα: ο πρόεδρος έσφαλλε, είχε την ευθύνη, έπρεπε να είχε παραιτηθεί, αλλά από τη στιγμή που δεν νοιώθει την ανάγκη να το πράξει, το παιχνίδι τελειώνει εκεί: δεν βοηθά κανέναν η λήψη «τιμωριτικών» μέτρων σε βάρος του προέδρου, ή της υπονόμευσης της κυβέρνησης με στόχο τον εξαναγκασμό σε  παραίτηση.

Αυτή η θέση θα ήταν μια κίνηση προς την κατεύθυνση της ανακωχής από την αντιπολίτευση.

Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εκεί: αυτή η θέση θα είχε νόημα, θα ήταν πιο νούσιμη και θα κέρδιζε περισσότερο κόσμο, αν αντιδρούσε ανάλογα και ο πρόεδρος.  Θα είχε νόημα αν και η ίδια η πλευρά του προέδρου υιοθετούσε επίσης την λογική της ανακωχής.

Αντι αυτού όμως ο πρόεδρος για πολλοστή φορά αποδεικνύει πως είναι απλώς αχάπαρος!!! Δεν αντιλαμβανεται πως το πρόβλημα δεν είναι η προσωπική του δικαίωση, δεν αντιλαμβάνεται πως οι συστηματικές εμφανίσεις σε φιλικούς προς το ΑΚΕΛ χώρους και η εκφώνηση πύρινων λόγων πως εκεί θα μείνει και δεν τον ταράσσει κανένας, μόνο αντίδραση και περισσότερη οργή παράγουν.  Αν ο πρόεδρος είχε επαφή με την πραγματικότητα, θα επικεντρωνόταν στα *έργα*, θα μιλούσε όσο το δυνατόν πιο λίγο, και θα αξιοποιούσε τους επόμενους μήνες για να ανατρέψει με θετικές κινήσεις το πελώριο αρνητικό φορτίο που κουβαλά.

Αποκορύφωμα αυτής της ανόητης και αρκούντως διχαστικής συμπεριφοράς του πρόεδρου, είναι η συναυλία της επόμενης Δευτέρας 24 Οκτωβρίου. Οργανώνεται από την πρωτοεμφανιζόμενη « Κίνηση Πολιτισμού» έχει τίτλο «Πάνω απ’ όλα η Κύπρος» και είναι άλλη μια αποκλειστική προσπάθεια για αναβάθμιση του κύρους του πρόεδρου στον σκληρό πυρήνα του ΑΚΕΛ. 

Υπάρχει νοήμων άνθρωπος που νομίζει πως μια τέτοια εκδήλωση θα έχει κέρδος για την Κύπρο; Θα βοηθήσει την υπόθεση μας; Θα λύσει τα προβλήματα μας; Θα κατοχυρώσει ξανά τον πρόεδρο Χριστόφια ως πρόεδρο στην συνείδηση του συνόλου του Κυπριακού λαού;  Ή πρόκειται απλώς για μια ακόμα ξετσίπωτη προσπάθεια προσφοράς βήματος στον πρόεδρο να βγάλει τα απωθημένα και την πίκρα του;

Δεν υπάρχει εκεί πάνω κανένας έξυπνος να εισηγηθεί να κάνουν την εκδήλωση εν όψει ας πούμε της τριμερούς συνάντησης για το Κυπριακό, να δώσουν ένα πολιτικό μήνυμα που υπερβαίνει τις προσωπικές ανεπάρκειες και ανασφάλειες του πρόεδρου; Ας είναι και πάλι μόνο ο ίδιος ομιλητής. Αλλά ας βάλει κύριο θέμα της ομιλίας του την ανάγκη και την πιθανή προσέγγιση της λύσης, όχι την προσωπική του δικαίωση.

Και κάτι τελευταίο: ακούγονται πολλές βλακείες για πραξικόπημα, ή πολιτικό πραξικόπημα. Ο διαχωρισμός των εξουσιών είναι δεδομένος. Όμως η συνέργεια των εξουσιών είναι απαραίτητη στα βασικά. Το σύνταγμα λέει πως ο προϋπολογισμός πρέπει να εγκριθεί από την βουλή.

Αυτό σημαίνει πως μπορεί και να μην εγκριθεί, οπότε τι γίνεται; Έχουμε πραξικόπημα;

Όχι, εάν οι αντιρρήσεις έχουν να κάνουν με το περιεχόμενο του προϋπολογισμού.

Ας το έχει αυτό υπόψιν η αντιπολίτευση.

Ακόμα κάτι για την κυβέρνηση: μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται πως συνταγματικά η θέση του πρόεδρου της δημοκρατίας είναι πλήρως ταμπουρωμένη. Αυτό είναι όμως μια ψευδαίσθηση. Η εκτελεστική εξουσία βάσει του συντάγματος ασκείται από κοινού με τον τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο. Και το υπουργικό συμβούλιο επιλέγεται και από τον αντιπρόεδρο. Ο οποίος ναι μεν εκλέγεται βάσει της κοινοτικής του καταγωγής, αλλά αυτό ισχύει και για τον πρόεδρο.

Ας το θυμούνται αυτό και ας βάζουν και λίγη πισινή όσοι επικαλούνται το σύνταγμα για να στηρίζουν τον «άτρωτο» πρόεδρο.

Advertisements
17 Σχόλια leave one →
  1. Οκτώβριος 17, 2011 07:59

    Καλά ρε Γιάννο, αφού δεν σε εκπλήττει πως ο πρόεδρος είναι αχάπαρος πως μπορείς να εισηγείσαι πως μπορεί να πράξει διαφορετικά, δηλαδή λογικά;

    Δεν έχω εμπλακεί εκτεταμένα σε συζητήσεις για το κατά πόσον θα έπρεπε να παραιτηθεί ή όχι μετά την έκρηξη στο Μαρί έστω κι αν θεωρώ πως έπρεπε να το είχε πράξει από την πρώτη μέρα. Αφού λοιπόν δεν το έκανε, κάθε μέρα είναι κατάλληλη να το κάνει, έστω και σήμερα. Κάτι τέτοιο θα ήταν λύτρωση για την κοινωνία, η οποία έχει ανάγκη από έναν νούσιμο ηγέτη.

    Κανένας δεν ξέρει τι ζημιά μπορεί να προκαλέσει ένας άνθρωπος τόσο αμόρφωτος, αδαής, προσκολλημένος σε εμμονές και εκδικητικός που έχει στα χέρια του όλους τους μοχλούς της εκτελεστικής εξουσίας.

    Βασικά η μόνη επιλογή μας, όπως εισηγείσαι αν κατάλαβα σωστά, είναι να κάτσουμε και να το απολαύσουμε, αφού δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Είναι όμως δικαίωμά μας, όπως και κάθε θύματος βιασμού να λέμε όχι και να αντιστεκόμαστε.

    Εκτός κι αν μπορούμε να προμηθευτούμε την αναγκαία δόση αναισθητικού από κάπου…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 17, 2011 08:50

      Ρε φίλε δεν μπορούμε να το αποφύγουμε φαίνεται, αλλά δε θα το απολαύσουμε – εξαιρουμένου θαύματος.

      Με τη δεδηλωμένη άρνηση για παραίτηση όμως, υπάρχει άλλη δυνατή επιλογή;

      Μου αρέσει!

  2. Ανώνυμος permalink
    Οκτώβριος 17, 2011 09:12

    Εγω νομιζω τα πραματα εν απλα. Αν πραγματικα τα κομματα θεωρουν οτι το ακλε/χριστοφιας δεν πρεπει να μεινουν ουτε μερα παραπανω στην εξουσια και πρεπει να γινουν εκλογες τοτε ζητουν απο τον κοσμον να φκει στους δρομους.

    Διαφορετικα συνεχιζουμεν μεχρι την ληξη της θητεις του χριστοφια/ακελ τζαι υποστηριζουν μονον τις προτασεις με τις οποιες συμφωνουν τα υπολοιπα κοφκουν τα, τροποποιουντα κλπ.

    Xwrikos

    Μου αρέσει!

  3. Χαμάλης permalink
    Οκτώβριος 17, 2011 10:21

    «θα ήταν λύτρωση για την κοινωνία, η οποία έχει ανάγκη από έναν νούσιμο ηγέτη.»

    Ονόματα έσιει; Μεν μας πεις για τον Νίκαρον γιατί εγιώ τασάκια πασ’ την κκελλέν μου έν θέλω!

    «εισηγείσαι αν κατάλαβα σωστά, να κάτσουμε και να το απολαύσουμε, αφού δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Είναι όμως δικαίωμά μας, όπως και κάθε θύματος βιασμού να λέμε όχι και να αντιστεκόμαστε..»

    Ππε ε ε ε . . . . . μεν το γλυτζιανίσκεις βρε ανώμαλε πρωίν πρωίν. Έχουμεν τζιαί γαίμαν πάνω μας. Να μας αντζιελοσσιάσεις Δευτέραν ημέραν; . . . . . . Βάστα να ππέσει η νύκτα να το δοκιμάσουμεν σαν σενάριον με την κυρίαν . . . . . . Αν δεν εν άλλον έσιεις ταλέντον . . . . . . . . . . . Πε μου σε τούτην την περίπτωσιν πάει τζιαί λλίον ποτόν ή . . . έν πάει;

    Μου αρέσει!

  4. Οκτώβριος 17, 2011 10:51

    Νομίζω πως μια καλή αρχή θα ήταν να διεξαχθεί ένας δημόσιος διάλογος με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων από την κοινωνία των πολιτών, ακαδημαϊκών και άλλων τομέων της ζωής όχι δηλαδή κατά αποκλειστικότητα πολιτικών. Ένας τέτοιος διάλογος θα μπορούσε με διαδηλώσεις να ζητήσει όπως διεξαχθεί δημοψήφισμα με στόχο την αλλαγή ή τροποποίηση συντάγματος με κατάλληλες ρυθμισεις που θα επιτρέπουν να ανοίξει ο δρόμος στην απομάκρυνση του Χριστόφια ή όποιου διαδόχου του που αποδειχθεί ανίκανος να κυβερνήσει από την εξουσία.

    Μου αρέσει!

  5. Χαμάλης permalink
    Οκτώβριος 17, 2011 11:06

    Πελλός ετζιοιμήθην, πελλόν όρομαν είδεν!

    Χωνέψετε το! Δεν υπάρχει δικτατορία στην Ελλάδαν, δεν μπορείτε να κάμετε τίποτε!
    Ζήστε στη Δημοκρατίαν τζιαί σκούζοντας αντέξετε αφού είσαστεν αγύριστα μυαλά! Τα πάρτυ του έτσι θέλω ετελειώσαν που τζιαιρόν.

    Μου αρέσει!

  6. Οκτώβριος 17, 2011 12:52

    Αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η ηγεσία του ΑΚΕΛ, είναι ότι στη συνείδηση του κόσμου έχει ήδη καταδικαστεί ως κύρια υπεύθυνη για την έκρυθμη σημερινή κατάσταση. Δεν μπορείς να ψεύδεσαι, να κοροϊδεύεις τους πολίτες με πορίσματα που εσύ ο ίδιος δε σέβεσαι και μετά να σκηνοθετείς κομματικές συσπειρώσεις για να δικαιολογήσεις την αδυναμία σου να αποχωριστείς την εξουσία με αξιοπρέπεια. Σωστά αναφέρεται στο κείμενο, ότι για πρακτικούς λόγους η παραίτηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να αποφεύγεται. Προσωπικά η πρώτη μου σκέψη αφορούσε το κακό προηγούμενο που θα δημιουργούσε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Όμως, από την άλλη, η καταστροφική διαχείριση των πυρομαχικών και η ακόλουθη έκρηξη εν καιρώ ειρήνης ΔΕΝ έχει προηγούμενο. Άρα γιατί να μην τεθεί επ’ ευκαιρίας αυτής της τραγωδίας μελλοντικό κριτήριο αναμέτρησης και για τους επόμενους προέδρους; Εν ολίγοις, η παραίτηση θα ήταν υπό αυτές τις συνθήκες η καλύτερη διέξοδος, ναι. Το ερώτημα είναι, τι γίνεται τώρα που δεν παραιτείται και μάλιστα δε θέλει να δεχτεί, ότι έχει χάσει πλήρως την αξιοπιστία του; Η συνέχιση αυτής της θητείας θα είναι ανυπόφορη για όλους μας. Η αντιπολίτευση, όσο έχω παρακολουθήσει τα δημοσιεύματα, δε φαινόταν να έχει διάθεση για πρόωρες εκλογές. Αναγκάστηκε από τις αντιδράσεις του κόσμου και την πίεση των εφημερίδων να…ασκήσει το ρόλο της-με μισή καρδιά. Η μόνη διέξοδος που παραμένει γι αυτούς τους 16 μήνες θα ήταν πράγματι αυτό που καταγράφεις, Στροβολιώτη: «Αν ο πρόεδρος είχε επαφή με την πραγματικότητα, θα επικεντρωνόταν στα *έργα*, θα μιλούσε όσο το δυνατόν πιο λίγο, και θα αξιοποιούσε τους επόμενους μήνες για να ανατρέψει με θετικές κινήσεις το πελώριο αρνητικό φορτίο που κουβαλά.»

    Όμως, γνωρίζουμε εκ πικρής πείρας, ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Ο πρόεδρος και η ηγεσία του ΑΚΕΛ θα συνεχίσουν να διχάζουν τους πολίτες όπως έκαναν από την αρχή της θητείας τους, αγνοώντας πλήρως, ότι δεν εξελέγησαν μόνο με τις ψήφους της παράταξής τους στο ύψιστο αξίωμα της χώρας, αλλά μέσα από μία διακομματική συμμαχία, για να αντιπροσωπεύσουν την πλειονότητα του συνόλου. Με τη εξουσιομανή συμπεριφορά τους έχουν χάσει κάθε ίχνος συμπάθειας ενώπιον της ευρύτερης κυπριακής κοινωνίας εδώ και πολύ καιρό. Η εντύπωση που δημιουργείται σε κάθε παρατηρητή, είναι ότι περίμεναν για δεκαετίες να αναρριχηθούν σε αυτές τις θέσεις, με σκοπό την εκδίκηση (και όχι την προσφορά…) για το γκρίζο περιθώριο που οι ίδιοι επέλεξαν να διατηρούν τόσα χρόνια. Ξέρω ότι γίνομαι σκληρή, αλλά οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Ενηλικιωθείτε για να μπορεί κάποιος να σας πάρει στα σοβαρά. Δεν είστε θύματα, είστε εξουσία και έχετε ευθύνες. Αναλάβετε τις για να σώσετε έστω κατά το ελάχιστο την υστεροφημία αυτής της κακόγουστης πρώτης ακελικής προεδρίας. Αν δεν επιθυμείτε να το κάνετε για το χατήρι εμάς των υπολοίπων μη ακελικών, άρα «αμαρτωλών» ανθρώπων, βάσει της παρερμηνευμένης και καταταλαιπωρημένης θεωρίας σας, κάντε το για τα απλά μέλη της παράταξής σας που δεν έφταιξαν σε τίποτα να διασύρονται από αυτή την ασύστολη και πεισματικά τυφλωμένη ηγεσία.

    Για το κυπριακό, την οικονομία, την ευρωπαϊκή προεδρία, δεν ελπίζω τίποτα! Μου έχετε στερήσει κάθε δικαίωμα ονείρου και οράματος. Να ‘στε καλά…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 18, 2011 07:27

      Λεμέσια, πάντως κάποιοι φίλοι δεν διάβασαν με χαρά το ανωτέρω 🙂

      Κοίταξε, πρέπει να βρόυμε ένα modus operandi για τους επόμενους μήνες…

      Μου αρέσει!

  7. Χαμάλης permalink
    Οκτώβριος 17, 2011 14:19

    Ρίξε λάσπη ρίξε λάσπη, κάτι θα μείνει. Στο τέλος θα μιλήσει ο λαός όμως.
    Ευτυχώς! Γιατί θα λύσει πάσαν αμφιβολίαν. Και θα θεραπεύσει πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν!
    Και δεν έγινεν καμιά κομματικη συνεργασία αγαπητή μου στες προεδρικές εκλογές. Στον πρώτο γύρω έχασε ο υποψήφιος τους τζι’ εμείναν χάσκοντα! Μετά έπρεπε να θκιαλέξουν έναν από τους θκυό νικητές. Ήταν υποχρεωμένοι! Για τούτον τζιαί που την δεύτερην ημέραν ετσιριλλούσαν. Ούτε ο ένας τους άρεσκεν ούτε ο άλλος. Αν εψηφίζαν Κασουλίδην τα ίδια ήταν να έχει τζιαί τζιείνος τωρά. Μα τέλος πάντων ενομίσετε ότι είστε πολλά έξυπνοι σιόρ; Ο ένας εν αχάπαρος ο άλλος εν αχάπαρος, κανεί ολάν τζιαί περιπαίζει σας ο κόσμος. Τσιρίλλα τσιρίλλα εξιππάσετε τζιαί τους σσιήλλους τζιαί τους αλουπούς.

    Μου αρέσει!

  8. Οκτώβριος 17, 2011 15:33

    «Αντι αυτού όμως ο πρόεδρος για πολλοστή φορά αποδεικνύει πως είναι απλώς αχάπαρος!!! Δεν αντιλαμβανεται πως το πρόβλημα δεν είναι η προσωπική του δικαίωση, δεν αντιλαμβάνεται πως οι συστηματικές εμφανίσεις σε φιλικούς προς το ΑΚΕΛ χώρους και η εκφώνηση πύρινων λόγων πως εκεί θα μείνει και δεν τον ταράσσει κανένας, μόνο αντίδραση και περισσότερη οργή παράγουν.»

    Στους κατέχοντες ολίγα πράγματα περί πολιτικής επικοινωνιακής στρατηγικής αυτό που κάνει ο Πρόεδρος (και κυρίως το ΑΚΕΛ) προσομοιάζει με μια τακτική κατά την οποία ο planner της στρατηγικής μετατρέπει μια αδυναμία σε δύναμη. Αυτό λοιπόν που φαίνεται να κάνει το ΑΚΕΛ είναι να συντηρεί την ένταση που δημιούργησε η αντιπολίτευση και να την εκμεταλεύεται προς ίδιον όφελος ενδυναμώνοντας και ανεβάζοντας το επίπεδο της (αποδυναμωμένης μετά το Μαρί) συσπείρωσης των ψηφοφόρων του. Με λίγα λόγια η πόλωση, εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή το ΑΚΕΛ που συσπειρώνει τους ψηφοφόρους του εν όψει δημοτικών – και πολύ φοβάμαι ως αν δεν αντιδράσει έγκαιρα η αντιπολίτευση (αν ας πούμε βλέπει κι αυτή στις διενεργούμενες δημοσκοπήσεις ανάλογη συσπείρωση ψηφοφόρων και οπαδών) θα πάμε έτσι μέχρι το ’13!

    Αν λοιπόν ισχύει αυτό το σενάριο, (και δεν με πείθουν όσοι προτείνουν ως εναλλακτική το ότι απλώς ο Πρόεδρος είναι ανίκανος και πεισματάρης) αποδεικνύεται πως άλλη μια φορά υποτιμάς τις δυνατότητες του Προέδρου ονομάζοντάς τον «αχάπαρο» – και φυσικά υποτιμάς την πείρα και τις δυνατότητες του ΑΚΕΛ να ανταπεξέλθει σε δύσκολες καταστάσεις και να καρπωθεί οφέλη από αυτές…

    Μου αρέσει!

    • Οκτώβριος 17, 2011 23:58

      Δυστυχώς έχεις δίκαιο για το τί ακριβώς προσπαθεί να πετύχει το ΑΚΕΛ. Μένει να φανεί κατά πόσον θα τα καταφέρει ή όχι. Αν το ΑΚΕΛ καταφέρει να καρπωθεί οφέλη που τούτα τα τεχνάσματα συντήρησης της έντασης τότε θα μιλούμεν για έναν πολιτικό (=επικοινωνιακό) άθλο πάντως. Θεωρώ πως δεν θα τα καταφέρει. Ίσως καταφέρει κάτι άλλον όμως. Να είναι στην εξουσία το ’13 με πρόεδρο από το «κέντρο».

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 18, 2011 07:32

      ΔemΩΝ

      Η διαδικασία που περιγράφεις θα ήταν φυσιολογική τις πρώτες μέρες, θα ήταν η αναμενομένη πρώτη γραμμή άμυνας.

      Αν όμως συνεχίζεται και θα συνεχιστεί όπως υπονοείς, και αν το κόμμα μπαίνει τελεσίδικα πάνω από οτιδήποτε, ε, τότε πράγματι οφείλω να ομολογήσω πως είμαι αφελής και ευκολόπιστος, γιατί θεωρούσα πως υπάρχουν όρια σε αυτά…

      Μου αρέσει!

  9. Οκτώβριος 17, 2011 17:24

    Εγώ συμφωνώ πως η συναυλία δεν θα έπρεπε να γίνει για την αοριστία περί δημοκρατίας και ενότητας αλλά ΞΕΚΑΘΑΡΑ για τη στήριξη της υπόθεσης της ΔΔΟ.
    Να φωνάξουμε όσους καλιτέχνες πιστεύκουν στη λύση τζιαι να μετρήσουμε δυνάμεις, δίνουμε έτσι τζιαι στήριξη στον Ε/Κ διαπραγματευτή.

    Εμείς δεν είμαστε υπέρ της ενότητας όλων! Θέλουμε να συγκρουστούμε τελειωτικά με τους αντιομοσπονδιακούς, χάνουμε υποχωρούμε, χάνουν φκάλλουν φάουσα,

    Ο πρόεδρος εν τζιαμαί για τη λύση. Το ΑΚΕΛ επέλεξε τον δικό του για να φέρει δίκαιη λύση. Αν ήταν απλά για την καλύτερη διαχείρηση του κυπριακού καπιταλισμού, εβάλλαμεν τζιαι ένα δεξιό που εν θα του εβάλλαν τζιαι πόμπες.

    Μεν σας πω ότι το ΑΚΕΛ εν πιο αποδοτικό στην κλούβα παρά στο προσκήνιο.

    Ένιγουέη, εν φανερή τζιαι η προσπάθεια των φίλων δαμαί να συντηρίσουν την ένταση την ώρα που μιλούν για ανακωχή….

    Οκ ρε παιθκιά, αντέξετε, κουτσά στραβά εννά περάσει ο τζιαιρός…

    Μεν μελαχονιέστε, έσιει τζιαι σιηρόττερα…

    Μου αρέσει!

    • Οκτώβριος 17, 2011 18:40

      Νέε, για να λύσεις το κυπριακό πρέπει να είσαι πάνω απ’ όλα ηγέτης. Για να είσαι ηγέτης πρέπει να είσαι θαρραλέος. Ένας άνθρωπος που δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του αλλά τις φορτώνει στους υφιστάμενούς του και κρύβεται πίσω από συνταγματικές πρόνοιες για να καλύψει τη γύμνια του κάθε άλλο παρά ηγέτης είναι.

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Οκτώβριος 18, 2011 07:34

      «Εγώ συμφωνώ πως η συναυλία δεν θα έπρεπε να γίνει για την αοριστία περί δημοκρατίας και ενότητας αλλά ΞΕΚΑΘΑΡΑ για τη στήριξη της υπόθεσης της ΔΔΟ.»

      Ναι, αλλά *δεν* γίνεται για αυτό. Και για αυτό τον λόγο δεν είναι χρήσιμη…

      Μου αρέσει!

  10. Οκτώβριος 18, 2011 11:14

    Η ιστορία όλων των μέχρι τώρα κοινωνιών, είναι η ιστορία της πάλης των τάξεων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και ο χειρώνακτας εργάτης, με μια λέξη καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονται σε μια ακατάπαυστη διαμάχη μεταξύ τους. Κάνουν αδιάκοπο αγώνα, πότε ανοιχτό, πότε συγκαλιμένο , έναν αγώνα που θα τελειώσει μόνο με τον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας… Ετσι ξεκινά το πρώτο κεφάλαιο, «Αστοί και προλετάριοι», του κλασικού έργου των Κ.Μαρξ – Φρ. Ενγκελς, «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος». άρα, πραγματική ανακωχή δεν πρόκειται να υπάρξει μέχρι τον τελικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και της κατάργησης των κοινωνικών τάξεων… μέχρι τότε το κεφάλαιο και η εργασία, οι αστοί και οι εργάτες-μισθωτοί, ο πλούτος και η φτώχια, η δεξιά και η αριστερά, οι εθνικιστές και οι αντι-εθνικιστές θα βρίσκονται σε διακρή και »αιματηρό» πόλεμο.. μέχρι την τελική πτώση της δικιάς μας Βαστίλης, ή των δικών μας χειμερινών ανακτόρων…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: