Skip to content

Το ΑΚΕΛ για τους θανάτους του Τάσσου Παπαδόπουλου, και Ανδρέα Φάντη.

Μαρτίου 6, 2012

 

«Η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ εκφράζει τη λύπη της για τον θάνατο του Ανδρέα Φάντη, ο οποίος για δεκαετίες υπήρξε ηγετικό στέλεχος του Κόμματος.

Ο Α. Φάντης από το 1938 συνέδεσε τη ζωή του με τους αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος και ευρύτερα της Αριστεράς. Υπήρξε ένας από τα ιδρυτικά στελέχη της Παγκύπριας Συντεχνιακής Επιτροπής (ΠΣΕ). Το 1939 έγινε μέλος του ευρισκόμενου στην παρανομία Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και τον Απρίλη του  1941 πήρε μέρος στη συνέλευση της Σκαρίνου που αποφάσισε την ίδρυση του ΑΚΕΛ.

Όντας μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της 16ης Ιουνίου 1943 του Κόμματος και κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό για να πολεμήσει ενάντια στον χιτλεροφασισμό. Μετά την αποστράτευση του το 1945 για σύντομο χρονικό διάστημα διετέλεσε Γ.Γ. του Κόμματος.

Τον Δεκέμβρη του 1955 όταν οι αποικιοκράτες έθεσαν εκτός νόμου το ΑΚΕΛ, ο Α. Φάντης διέφυγε τη σύλληψη και υπήρξε ένας από τα στελέχη που οργάνωσαν την δράση του Κόμματος σε συνθήκες παρανομίας.

Ο Α. Φάντης υπηρέτησε το ΑΚΕΛ και το Λαϊκό Κίνημα από διάφορα πόστα στο συνδικαλιστικό κίνημα, από τη θέση του Επαρχιακού Γραμματέα ΑΚΕΛ Αμμοχώστου, του Οργανωτικού Γραμματέα της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, του μέλους του Π.Γ. και της Γραμματείας της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, του βοηθού Γ.Γ. του Κόμματος,  καθώς και του βουλευτή Αμμοχώστου του ΑΚΕΛ Αριστερά. Από το 1962 μέχρι το 1975 διετέλεσε επίσης  διευθυντής της «Χαραυγής». Για πολλά χρόνια ήταν επικεφαλής του Μορφωτικού Γραφείου της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ.

Παρόλο που το 1989 ο Ανδρέας Φάντης έκαμε διαφορετικές επιλογές από το ΑΚΕΛ, εντούτοις συνέχισε να αισθάνεται τον εαυτό του ως αγωνιστή της Αριστεράς. Έγραψε σειρά βιβλίων στα οποία τονίζει τον καθοριστικό  ρόλο τον οποίο διαδραμάτισαν το ΑΚΕΛ η ΠΕΟ και το ευρύτερο Λ. Κίνημα στους απελευθερωτικούς, πολιτικούς και κοινωνικο-οικονομικούς αγώνες του Κυπριακού λαού. Τα βιβλία του Α. Φάντη συνιστούν σημείο αναφοράς για τον κάθε μελετητή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας και της ιστορίας του εργατικού κινήματος της πατρίδας μας. Τον περασμένο Μάρτη ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού είχε παρουσιάσει το τελευταίο βιβλίο του Α. Φάντη «Τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας – συνοπτική ανασκόπηση της πορείας της Κύπρου 1960-1974».»

 

http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=80341

 

 

«Μετά το άγγελμα του θανάτου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, η Γραμματεία της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ συνεδρίασε εκτάκτως και μετά από συνεννόηση με το Γενικό Γραμματέα της ΚΕ και Πρόεδρο της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, αποφάσισε σε ένδειξη τιμής και εκτίμησης προς τη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου, να αναβληθεί το Παγκύπριο Οργανωτικό Συνέδριο του ΑΚΕΛ, που ήταν προγραμματισμένο για αύριο.
Την απόφαση της Γραμματείας ανακοίνωσε με δήλωσή του νωρίς το απόγευμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Νίκος Κατσουρίδης.
«Το άκουσμα της αγγελίας του θανάτου του Τάσσου Παπαδόπουλου προκάλεσε μεγάλη θλίψη στην ηγεσία τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του ΑΚΕΛ, όπως και σε ολόκληρο τον κυπριακό λαό», είπε ο κ. Κατσουρίδης, προσθέτοντας πως «ο Τάσσος Παπαδόπουλος από τα χρόνια της νιότης του συμμετείχε ενεργά σε όλους τους αγώνες του κυπριακού λαού για ελευθερία, δημοκρατία και προκοπή».
Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος υπηρέτησε με ευσυνειδησία και πατριωτισμό την υπόθεση της Κύπρου και την Κυπριακή Δημοκρατία, από όλα τα αξιώματα τα οποία ανέλαβε ή τον ανέδειξε η ψήφος του λαού, περιλαμβανομένου και του αξιώματος του Προέδρου της Δημοκρατίας.
«Υπήρξε στενός συνεργάτης του Εθνάρχη Μακαρίου τον οποίο και στήριξε με συνέπεια στις πιο δύσκολες ώρες», είπε ακολούθως ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, αναφέροντας ότι «σφράγισε με την πολιτική του παρουσία τα τελευταία πενήντα και πλέον χρόνια της ιστορίας της Κύπρου».
Σε ό,τι αφορά τη συνεργασία του ΑΚΕΛ με τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο κ. Κατσουρίδης είπε πως «αυτή η συνεργασία διακρινόταν για την αμοιβαία ειλικρίνεια και τον αμοιβαίο σεβασμό που τη χαρακτήριζε και ως αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας υπηρετήθηκε η υπόθεση της Κύπρου, της δημοκρατικής και κοινωνικής ανέλιξης του λαού μας».
Ο κ. Κατσουρίδης ανακοίνωσε πως η Γραμματεία της Κεντρικής Επιτροπής αποφάσισε, επίσης, όπως αντιπροσωπεία του κόμματος, σε ηγετικό επίπεδο, παραστεί στην κηδεία του Τάσσου Παπαδόπουλου και καταθέσει στεφάνι.
Η Γραμματεία της ΚΕ εκφράζει από μέρους της και από μέρους του συνόλου των Ακελιστών θερμά συλλυπητήρια στη Φωτεινή Παπαδοπούλου, τα παιδιά του Τάσσου Παπαδόπουλου και όλους του οικείους και συνεργάτες του, είπε καταλήγοντας ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ.»

 

http://www.sigmalive.com/news/politics/101299

 

Οι επιχρωματώσεις δικές μου. 

Advertisements
52 Σχόλια leave one →
  1. Μαρτίου 6, 2012 07:56

    Έσιεις καυκαζτίδικην διάθεσην πρωίν-πρωίν;
    Νάμπου επέρίμενες να ελέαν για τον Τάσσον; «Παρόλον που ως ο «Δευκαλίωνας» επρόγραφεν κομμουνιστές….» ή «Παρόλον ότι εμισούσεν παθολογικά τους τούρκους…»; Ανέκαθεν ο «εμφύλιος» ήταν ο πλέον αδυσώπητος των πολέμων….

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 13:32

      Προφανώς έχεις δίκιο για τους εμφύλιους.

      Ναι, θα μπορούσε να εκληφθεί ως διάθεση για καυκά. Αλλά όταν είχα ακούσει ψες την ανακοίνωση του ΑΚΕΛ, και ιδιαίτερα το κοκκινισμένο κομμάτι, είπα, καλά ρε, δεν είστε λίγο μικροί να το αναφέρετε *τώρα* αυτό;

      Για τον Τάσσο ας πούμε, στον οποίο εσείς επιτρέψατε να κάνει το έγκλημα σε βάρος της Κύπρου, τι είχατε να πει όταν πέθανε;

      Και έτσι την ανάρτηση την έκανε το ΑΚΕΛ.

      Μου αρέσει!

  2. Μαρτίου 6, 2012 08:28

    Τι διαφορετικές επιλογές έκανε το 1989; (για να μαθαίνουμε εμείς οι νεώτεροι).

    Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 6, 2012 08:36

      Ο Φάντης ήταν από αυτούς που ζήτησαν την καταδίκη της εισβολής του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία το 1968, καταδίκη του σταλινισμού, περισσότερη διαφάνεια και δημοκρατία στο κόμμα.
      Αυτούς τους αναιδείς, μεταξύ των οποίων ο Παύλος Δίγκλης, Μιχάλης Παπαπέτρου, Κώστας Σοφοκλέους, Ανδρέας Ζιαρτίδης κ.ά., τους καρατόμησε η σταλινική φράξια του Χριστόφια. Τους έδιωξαν από το κόμμα και μάλιστα και μάλιστα τους λήστεψαν κυριολεκτικά κι από πάνω, μη καταβάλλοντάς τους τις συντάξεις που θα έπαιρναν βάσει των εισφορών που έκαναν…

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 08:39

        Μάλιστα. Ευχαριστώ για τις πληροφορίες. Θα ήθελα και κάποιο σύντροφο να μου δώσει απάντηση (απλά για να δω πόσο θα συμφωνεί με τον Αντιπολιτευόμενο).

        Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 6, 2012 16:22

          Κατάλαβες Κρυς; Αυτοί οι άνθρωποι που είτε αποχώρησαν, είτε διαγράφηκαν είτε αποστασιοποιήθηκαν (και δοξάστηκαν από τη Χαραυγή ανάλογα) είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν είχαν τότε καταλάβει πως έκαναν λάθος στις εκτιμήσεις τους, και δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, εκτός φυσικά αν κατάλαβαν πως πράγματι έκαναν λάθος στις εκτιμήσεις τους… μπήκες;

          Προσθέτω, πως είτε το κατάλαβαν είτε όχι, οι πλείστοι από αυτούς πέθαναν στην ψάθα…

          Υ.Γ. Είμαι πρώην περήφανο μέλος των ΕΔΗ. Σήμερα δεν είμαι γιατί δεν θα ήμουν περήφανος…

          Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 16:36

        Μπορείς να τεκμηριώσεις φίλε αντιπολιτευόμενε;

        Μου αρέσει!

  3. Μαρτίου 6, 2012 08:29

    Το ΑΚΕΛ θα ήταν συνεπές αν έγραφε «παρά το γεγονός ότι ο Ανδρέας Φάντης υπήρξε από εκείνους τους ΑΚΕΛικούς που δεν ήταν διατεθειμένοι να ακολουθήσουν την ηγεσία του κόμματος σε επιλογές του Τύπου Δευκαλίωνα»…
    Τα υπόλοιπα ως άνω…

    Μου αρέσει!

  4. Andreas permalink
    Μαρτίου 6, 2012 09:45

    Ελα στροβολιωτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    επεριμενα νεο σου ποστττττττττττττττττττττττττ

    Νακκον καλλιττττττεραααααααα που το σιοκ του ΑΝΝΑΝστασιάδη που το φτύσιμο που σουκαμε???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????/

    Ξεπερνας το????????????
    Θέλεις βοήθεια???????????????????????????????

    Στροβολιώτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    Εγω ειμαι εδωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω

    Μου αρέσει!

  5. Μαρτίου 6, 2012 09:48

    Κατά το Ζιαρτίδη (που το βιβλίον «Χωρίς φόβο και πάθος») ένας που τους λόγους αποπομπής τους ήταν τζιαι η άποψη τους για συμπόρευση με το συναγερμόν για επιλυσην του κυπριακού. Ο Παπαϊωάννου εθεωρούσεν ότι ο λόγος της μείωσης των ποσοστών του ΑΚΕΛ στες εκλογές μετά που με το συναγερμόν επροσπαθήσαν να εξωθήσουν τον Κυπριανού σε παραίτησην (λόγω της απόρριψης των δεικτών Κουεγιάρ) ήταν ακριβώς τούτη η «συμπόρευση». Ο δε Χριστόφιας ήταν εκ των ένθερμων υποστηρικτών τούτης της «θεωρίας», με αποτέλεσμαν να πάρει προβάδισμαν στη διαδοχήν έναντι άλλων «αρχαιότερων» τζιαι με υψηλότερην προτεραιότητας διαδοχής στελεχών.΄
    Χωρίς να λέω ότι ο συναγερμός τζιαι ο Κληρίδης εν εκάμαν τα δικά τους για να μεν συνεχιστεί τούτη η συνεργασία (που θα είσιεν λύσει το κυπριακόν εδώ τζιαι δεκαετίες), η επικράτηση Χριστόφια φαίνεται να έσιει εμπεδώσει μιαν παράλογην αντισυναγερμικήν στάσην σε ολόκληρον το ¨»οικοδόμημα», τη στιγμήν που έχουν ταυτόσημες σχεδόν θέσεις στο κύριον μας πρόβλημαν ως κράτος.

    Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 6, 2012 10:03

      Συμφωνώ Μιχάλη. Για το σταλινικό ΑΚΕΛ, έστω κι αν δεν υπήρχε ο Συναγερμός ως το αντίθετο ιδεολογικά στρατόπεδο, θα έπρεπε να το εφεύρει ώστε να δικαιολογεί την ύπαρξή του…

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 13:36

      Μιχάλη, από τις πιο μεγάλες απογοητεύσεις που είχα στην μπλοκόσφαιρα, είναι η συμφιλίωση με εκείνο που νόμιζα πως ήταν κακοήθης μύθος, πως δηλαδή το ΑΚΕΛ, πολύ περισσότερο από τον ΔΗΣΥ, συνειδητά και πεισματικά αρνείται την συμπόρευση με τη δεξιά *έστω* και αν αυτό αφορά τη λύση του Κυπριακού…

      Μου αρέσει!

  6. Μαρτίου 6, 2012 13:43

    Εν πολλα γνωστό πως υπήρχαν θκυο τασεις μεσα στο ακελ. Οι οποίες που την μια διατηρουνται ακόμα μεσα στο ακελ τζαι που την άλλη εδημιουργήσαν τζαι μιαν εξω-ακελική αριστερά.

    Το ποια ταση επικρατησε τζαι γιατί εν ενα περιπλοκο θέμα που εν αφορά το κυπριακο μονο, αφορά γενικοτερα ζητήματα της αριστερας παγκοσμια.

    Εν μια ψευδαίσθηση πως η αριστερα εν ενας πεθαμενος οργανισμός. Κυρίως σημερα εν πιο ζωντανός παρα ποττε. Σόρυ Στροβ… Τζαι όπου υπάρχουν αντιφάσεις υπαρχει τζαι εξέλιξη…

    Το σημαντικό είναι πως καμιά που τες τάσεις εν άλλαξε στάση για τα ταξικά ζητήμα στην ουσία. Ουτε οι «Τασσικοί» ουτε οι «Κληριδικοί» αριστεροι συγχίζουν τα θέματα της ταξης με τα θέματα του κυπριακού. Ή αλλως πως, και «Τασσικοί» και «Κληριδικοί» αριστεροι…μπορει να τα εσυγχίσαν…αλλα αποτελουν μια μεινοτητα που δεν αφορά πολιτική ταση, αλλα ατομικές επιλογές.

    Στην ουσία τζαι οι θκυο τασεις είχαν «συνεργασία» με την αστική ταξη είτε του δηκο είτε του δησυ. Γεγονός που παλε εν αφορα αυστηρα το κυπριακό αλλα αφορά την ιστορία των αριστερων κομματων στη δυση ευρύτερα τζαι τες επιλογές που είχαν.

    Κατι που επρεπε να καμνει τους δεξιους να «συμπαθουν» παραπανω τον Στάλιν γιατί ήταν δική του τουτη η «σταλινική» πολιτική ιδέα των συνεργασιών. Σαρπαράιζ!

    Η αναρτηση όμως δεν εν πληρης.

    Θα επρεπε να μπει τζαι η απουσία του ΑΚΕΛ που το τελευταιο μνημόσυνο του Τασσου – επι προεδρίας Χριστοφκια – και η ανακοινωση του Νίκου που ζητά συγνωμη που τον Τάσσο για να δουμε το σημερινό πλαισιο καλυτερα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 15:01

      Dis,

      Σε όλα τα κόμματα, σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους υπάρχουν αντιφάσεις, και είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό (εκτός φυσικά από τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, που κάποιοι θεωρούν πως είναι απόδειξη της αποτυχίας του – τέλοσπαντων :)).

      Το κίνητρο που με έκανε να ανεβάσω αυτή την ανάρτηση (είπαμε, δεν την έγραψα εγώ, το ΑΚΕΛ την έγραψε), είναι η υποκρισία και η διπλοπροσωπία: υπενθυμίζεται η «αταξία» και ο συνεπακόλουθος στιγματισμός του Φάντη στην ανακοίνωση με την ευκαιρία του θανάτου του. Βλέπεις εκείνος ήταν πρόβατο που έφυγε από το μαντρί…

      Ο Τάσσος έμεινε ο άγγελος που ήταν… βλέπεις εκείνος ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε πολιτική επένδυση του ΑΚΕΛ.

      Για το θέμα της πίστης των «Κληριδικών» αριστερών στις παραδοσιακές θέσεις της αριστεράς, μπορώ εδώ να παραθέσω προσωπική μαρτυρία: ήταν μια συνάντηση διαφόρων, όπου περίπου όλοι κάναμε κριτική στο Χριστόφια, αφού ήταν η αρχή της προεδρίας του και κωλυσιεργούσε αδικαιολόγητα(*) στις διαπραγματεύσεις με τον Ταλατ. Οι δικές μου κριτικές θέσεις ήταν απόλυτα ταυτισμένες με εκείνες του Μιχάλη Παπαπέτρου. Όταν η συζήτηση πήγε στα οικονομικά, και στις πρώιμες (αλλά κατά την άποψη μου δικαιολογημένες) τότε φωνές για να λάβει η κυβέρνηση μέτρα για δημοσιονομική πειθαρχία, ο Μιχάλης Παπαπέτρου είχε αντιδράσει με ένα τρόπο που δεν ταίριαζε στο προφίλ του νούσιμου που είχα κτίσει για εκείνο.

      Μετά θυμήθηκα τις ΑΚΕΛικές του ρίζες, και όλα εξηγήθηκαν 🙂

      Για τα δυο τελευταία που αναφερεις, δεν υπαρχει διαφωνία. Δεν χωρούν όμως τα πάντα σε κάθε αναρτηση.

      (*) Εκ των υστρέρων ειλικρινά δεν ειμαι σίγουρος αν η τότε κωλυσιεργία ηταν απλώς αδικαιολόγητη και όχι προγαμμματισμένη…

      Μου αρέσει!

  7. Μαρτίου 6, 2012 16:03

    Strovoliotis,

    Ψαρεύεις σε θολά νερά, γι’ αυτό κι ΕΓΩ ΔΕΝ θα τσιμπήσω!!!
    Απλώς να σημειώσω ότι η τοποθέτηση σου «δεν την έγραψα εγώ, το ΑΚΕΛ την έγραψε» [την ανάρτηση], ΜΟΥ θυμίζει έντονα το «εγιώ, εν τζιαι», του πάλαι ποτέ Αρτεμάκη των “Γειτόνων”!

    Παράλληλα [μια και υποβλήθηκε και ερώτημα από τον σχολιογράφο Chrys], τα όσα [με όξος, χολή και εμπάθεια] γράφει ως απάντηση στο ρώτημα του ο συμπαθέστατος πλην εμπαθέστατος Αντιπολιτευόμενος, αποτελούν την μια εκδοχή της ιστορίας [για τις εντός του ΑΚΕΛ αντιπαραθέσεις του 1989-90]. Μάλιστα ο ίδιος ο Αντρέας Φάντης σε συνέντευξη του στον Πολίτη τον Απρίλη του 2009 διαχώρισε τη θέση του από τους υπόλοιπους που αποχώρησαν, ή διαγράφηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν τότε από το ΑΚΕΛ, αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι κάπου είχε κάμει λάθος στις εκτιμήσεις του. Θα προσπαθήσω να βρω εκείνη τη συνέντευξη και να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 17:44

      Ανεφ, η ανάρτηση εκ των πραγμάτων περιέχει δυο ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ. Τι θέλεις δηλαδή; Να κάνω πως δεν υπάρχουν;

      Αντιλαμβάνεσαι επίσης πως η ανάρτηση δε γίνεται για να δικαιώσει ή να καταχνώσει τον μακαρίτη.

      Κριτική κάνω αφού βλέπω πως δεν γίνεται αυτοκριτική.

      Μου αρέσει!

  8. Μαρτίου 6, 2012 16:10

    Τωρά να πω πως λυπούμαι για τη στάση του Μιχάλη; Όχι του Γουφι του Παπαπέτρου. 🙂
    Ξέρω Στροβ και εγώ εμίλησα μαζί του.

    Ατε μιαν τζαι σημερα μιλούμε 🙂 να σου πω καποια πραματα που μπορεί να πρεπει να τα πουμεν.
    Θυμασαι όταν έκαμες «εκκληση» στο ακελ να γίνει σοσιαλδημοκρατικό; Αυτή την εκκληση επρεπε να την είχες καμει στο δησυ…

    Για μιαν μεγάλη περίοδο – επειδή εξεφρασες και παραπονα για την αριστερή μπλογκοσφαιρα – πολλοι μπλοκκερς επροσπαθησαμεν να σου στειλουμε…ενα μηνυμα.
    Πως θα έπρεπε το δησυ να μεινει μακρυα από ακροτητες νεοφιλελευθερισμού, να βαλει νερό στο κρασί του, να μεινει πιο κοντα στο κέντρο και στη σοσιαλδημοκρατία που εζητουσεν από το ακελ.

    Σχεδόν όλοι όσοι «μαυρολαουννουμαστεν» στα μπλογκς, ο Τριμ, εγώ, ο Νεος, ο Ασέρας, η Μαγισσα, εστελλαμεν ενα μηνυμα. Πως το να κρατηθεί μια πιο μετριοπαθής σταση, το να μεν παμεν αθκιαβαστοι στου Ορφανίδη, του Νικολακη, του Αβέρωφ, των Οικων, των Τραπεζων, δεν ήταν κανενα κομμουνιστικό σχέδιο. Αλλα ήταν η μονη «ελπιδα» να κρατηθεί αυτο που εσύ εζητουσες. Μια κεντροαριστερη-κεντροδεξια κατασταση προς όφελος των μεγάλων στρωματων της μεσοαστικης ταξης στην κυπρο. Τωρα εμεινεν ο Λινός, σαν το τερας της αισιοδοξία…να προπαθεί ακόμα να σου πει θκυο πραματα…

    Το ΑΚΕΛ από την αλλη, τζαι τζεινο εκρατησεν τες τασεις του ζωντανες. Τους ναιναικους του εν τζαι αποβαλεν τους. Ενομισες εν τυχαίο; Αντιθετα, εκρατησεν τους τζαι σε καιρια για την κοινωνία ποστα.

    Εκαψετε όμως ουλλες τες γέφυρες της συνεργασίας, έστω της ατυπης, που ήταν τζαι η μονη ελπίδα για το κυπριακό.

    Τζαι λογω της στασης στην οικονομία – που δεν ήταν καθόλου συναινετική Στροβ – τζαι λογω της στασης στα εσωτερικα ζητήματα.

    Το τελειωτικό χτύπημα ήταν η Ελένη η Μαύρου…η πασh ναιναικα…η θέα του Νίκου δίπλα που τον Γιωρκάτζη την νυχτα των εκλογών εν ενα ιστορικό τραυμα που εν μπορεί ευκολα να ξεχαστεί…

    Τζαι εσιεις τζαι εσύ ευθυνη, για το καψιμον τουτων των γεφυρών. Εζήτας το κέντρο αλλά ήσουν στην άκρα.

    Το ακελ θα εκραταν συναινεση μαζί σας στα οικονομικα αν είσασταν τζαι εσείς συναινετικοί.
    Δυστυχώς ελειτουργησεν μια τρομοκρατημενη ανακλαστική αντιδραση εκ μερους ακόμα τζαι εσένα, που υποτίθεται ήσουν μια σοβαρή γέφυρα στην επανένωση.

    Τζαι εμείς ή εγώ καλυτερα ή καποιοι σαν εμενα που θέλουμε καθαρές λυσεις για την οικονομία τζαι όχι σοσιαλδημοκρατία θα εστηρίζαμεν παλε την επανενωση σε συνεργασία μαζί σας, με ουλλους τους τροπους. έστω τζαι λεκτικούς από το διαδίκτυο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 18:00

      Ρε Δις, ξεκινάς με μια λανθασμένη εντύπωση: δεν είμαι μέλος του ΔΗΣΥ, έχω μεν προσβάσεις και καλές γνωριμίες, αλλά πολύ απέχω από το να μπορώ να καθορίσω ή να επηρεάσω πολιτική!

      Με κολακεύει η υπερτίμηση που μου κάνεις, πλην όμως δεν έχει αντίκρισμα!

      Μετά, γιατί να αλλάξει ο ΔΗΣΥ; Είναι ένα «κανονικό» κόμμα της κεντροδεξιάς, και αν και θα ένοιωθα και εγώ πολύ πιο άνετα αν απέτασσε τους σκληρούς, η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί «ανωμαλία». Πολλά ανάλογα κόμματα έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά.

      Από την άλλη το ΑΚΕΛ έχει τρία χαρακτηριστικά που το κάνουν «ανώμαλο»:
      1. Ισχυρίζεται πως είναι κομμουνιστικό, αλλά η ανατροπή του καπιταλισμού ήταν πάντα πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες του.
      2. Έχει πολύ μεγάλο μέγεθος και επιρροή.
      3. Ντε φάκτο λειτουργεί ως σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, κάνοντας συμμαχίες, και συμμετέχοντας με όπιο τρόπο μπορεί στην εξουσία. Για αυτό το χαρακτηριστικό, νομίζω και εσύ «κατηγορείς» το ΑΚΕΛ…

      Δεν χρειάζεται να πω παραπάνω εδώ, πέραν του ότι με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά το ΑΚΕΛ *δεν* μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά του.

      Ο νεοφιλελευθερισμός, ο Νικόλας, ο Αβέρωφ και τα σχετικά, είναι ένα θέμα. Δεν νοιώθω καλά όταν αναγκάζομαι να συμφωνώ με τον Νικόλα για την οικονομία. Θα προτιμούσα να είχαμε από την αρχή τον Κίκη, να έκανε ό,τι κάνει τώρα από την αρχή για να μην μπαίνω στο μαράζι.

      Δεν τον είχαμε όμως.

      Για τους ναιναίκους του ΑΚΕΛ οφείλω να πω ότι έχεις δίκαιο. Πήραν όλοι ψηλά πόστα, και φαίνεται αποδίδουν.

      Αυτό κάνει ακόμα πιο έντονη την πίστη μου πως δεν φταίει ο Νεοκλής, η Ελένη, ο Κίκης, ο Χρίστου, η Σωτηρούλα. Το πρόβλημα εστιάζεται αποκλειστικά στην ανεπάρκεια της κεφαλής, που παίρνει μαζί της θύμα, όλο το κόμμα και τα σοβαρά του στελέχη.

      Μου αρέσει!

  9. Μαρτίου 6, 2012 16:47

    Συμφωνώ με Dis για το συναγερμόν, οϊ το να εγίνετουν «σοσιαδημοκρατικόν» αλλά να απέβαλλεν τα ακροδεξιά του στοιχεία, τζιαι να τα έπεμπεν να κάμουν κόμμαν με τους απορριπτικούς του δηκο τζιαι της εδεκ. Πιο επικίνδυνα αλλά πιο καθαρά έτσι.
    Νομίζω ότι εν πιο «δόκιμον» χρονικά να μεν κάτσουμεν να καρτερούμεν έτσι εξέλιξην. Η συμπεριφορά του Αναστασιάδη εν αλλοπρόσαλλη (μιαν με το Θεμιστοκλέους-συνάντηση με Έργολου τζιαι μιαν να απολογείται στο Λιλλήκκαν τζιαι να λαλεί ψέματα για τον Τάσσον τζιαι το «εθνικόν)) αλλά εν ξεκάθαρα επανενωτικός. Μπορεί να καρτερά αδιέξοδον για να το λύσει τζιείνος (οποία αυταπάτη τζιαι κουμάριν) αλλά η μάππα εξακολουθεί να εν στο γήπεδον του προέδρου. Αν ανατραπεί η κατάσταση με τα Η.Ε. τζιαι πάμεν στο επόμενο βήμα (διεθνής) η επανενωτική τάση (που έσιει φανεί σε τρεις διαδοχικές εκλογές) εννά επικρατήσει. Εκτός τζιαι αν προτιμήσουν ούλλοι πάλε το κομματικόν «μετερίζιν». Η προϊστορία έτσι δείχνει δυστυχώς. But the fat lady hasn’t sang yet. Υποτίθεται ότι έχουμεν αριστερόν πρόεδρον for the first time ever.
    Έκαμεν τζιαι σιονούθκια φέτος, εγεμώσαν τζιαι τα φράγματα, who knows…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 18:02

      Τώρα πια σε διεθνή; Νομίζω ούτε ο Ντάουνερ δεν το επιδιώκει πλέον…

      Μου αρέσει!

  10. Μαρτίου 6, 2012 17:03

    Νομίζω η Dis είπεν τα ούλλα.
    Στον κατήφορο του Συναγερμού εν έχασες πόντο Στροβολιώτη, ακολούθησες σε κάθε βήμα.
    Μάταια επροσπαθούσαμε να σε καλμάρουμε. Ως προχτές έγραφες γραμμή τζιαι ξιτιμασιά.

    Ρε γιε μου, ρε καλέ μου… τίποτε.
    Εκατάληξες να κάμνεις μπλοκκερική παρέα με τους ρηγκανικούς…

    Ο φίλος μου ο Ταπακούδης εκράτησε τον πούντο του μόνο, άντεξε το παιδί τζιαι δεν έφαε την ψατζιή.

    Τωρά εποσπάστικε η φάση, τραβούμε ταξικά φίλε μου τζιαι όπου μας φκάλει.
    Μείνε με τον Αβέρωφ τζιαι τον Νικόλα σου, τον γιο τζιείνου που λαλείς πως μισάς, να αντιγράφεις τες ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ τζιαι να ψάχνεις αντιφάσεις…

    ….
    Ο Φάντης έκαμε κόμμα το 89-90 μαζί με τους άλλους, κόμμα που επροσπάθησε να διασπάσει το ΑΚΕΛ.
    Εζητούσαν τότε να μοιραστούν που τη μέση οι λαϊκές οργανώσεις σε κάθε χωρκό, εν τζιαι ήταν μια ανεπαίσθητη κατάσταση.
    Ήταν οι πιο μαύρες μέρες στη περίοδο του κινήματος. Η πιο μεγάλη πίκρα, πρωτόγνωρες καταστάσεις για τον κόσμο του κινήματος. Ξαφνικά έπρεπε όλοι να διαλέξουμε μεριά. Έππεφτε τζιαι το ανατολικό μπλοκ, ήταν κρίσιμες εποχές.

    Τζιαι στην ανακοίνωση του ΑΚΕΛ τούτο μετριάζεται με ένα «έκαμε διαφορετικές επιλογές»…

    Αν ήταν σταλινικό το κόμμα, όπως λαλεί ο ψατζιεμένος ο φίλος πιο πάνω, είσιεν να γράψει τα πράματα με το όνομά τους: πχ «ο Α. Φάντης συμμετείχε στη πρώτη προσπάθεια διάσπασης του κόμματος στα 48 χρόνια λειτουργίας του ΑΚΕΛ, μη αποδεχόμενος τες εσωκομματικές διαδικασίες, και υπερασπιζόμενος τη στροφή του κόμματος στη σοσιαλδημοκρατία».

    Όσο αφορά τον Παπαδόπουλο, συμφωνώ πως η συνεργασία μαζί του έβαλε βραδυφλεγή βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια του κόμματος.

    Αλλά τούτο εσένα τι σε κόφτει; Λυπάσε τάχα;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 6, 2012 18:14

      Μάλιστα.

      Ώστε Νέε, καταθέτεις τα όπλα και εσύ για τον Χριστόφια, και ακόμα και να κάνει κάτι καλό ο επόμενος για τη λύση, δεν μας νοιάζει, αφού τώρα πάμε ταξικά;

      Πάντως αν είναι να χαρώ για κάτι, είναι πως ταυτιστήκατε ξανά ιδεολογικά με την Δις σε αυτή την ανάρτηση.

      Α, και για τις ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ και τις αντιφάσεις. Καλά, μόνο το ΑΚΕΛ και οι κοντά σε αυτό δικαιούνται να ανακατώνουν τα πάντα για να βρουν «αντιφάσεις» και «μεταλλάξεις» του ΔΗΣΥ όπως διέταξε ο επικοινωνιολόγος;

      Αν το κάνει άλλος, τον απαξιώνουμε και τελειώσαμε;

      Εσύ σε πόσα πρόσφατα σου κείμενα κινήθηκες γύρω από το θέμα «μεταλλάξεις του ΔΗΣΥ»;

      Για τον Στροβολιώτη, που δεν είναι ΑΚΕΛικός, η εγκληματική επιλογή του Τάσσου και τι συνεπάγεται για την Κύπρο, ήταν ένα κολοσσιαίο σφάλμα του ΑΚΕΛ, που δύσκολα συγχωρκέται.

      Η δράση του Φάντη, κάτι που επαναλαμβάνω *δεν* κρίνω, δεν άφησε ούτε σε μένα ούτε στην Κύπρο συνέπειες ανάλογες της επιλογής που Τασσου.

      Και αν θέλεις να το πω πιο προκλητικά: με κόφτει περισσότερο η Κύπρος παρά το κόμμα.

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 20:14

        Πάμε ταξικά, εννοώ πάμε με ταξικές συμμαχίες τζιαι όχι πολιτικές.
        Τζιαι η επανένωση εν ταξική υπόθεση κατά τη γνώμη μου.

        Το συμφέρον της Κύπρου εν το ένα τζιαι το αυτό με το συμφέρον του λαού της, τι πάει να πει το «συμφέρον της Κύπρου»;

        Είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα καταγραφεί και αυτή η αυτοκριτική στο ΑΚΕΛ, σχετικά δηλαδή με τον Τάσσο.

        Το θέμα είναι ότι το ΑΚΕΛ εν το μόνο που κάμνει αυτοκριτική…

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαρτίου 7, 2012 07:31

          Εννοώ πως με κόφτουν περισσότερο τα λάθη του ΑΚΕΛ που είχαν συνέπειες για την Κύπρο, και όχι εσωτερικές διαφορές που δεν αφορούν το σύνολο των πολιτών.

          Φαίνεται όμως πως για το ίδιο το κόμμα, οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές.

          Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 6, 2012 19:19

      Νέε, το «ψατζεμένος» το αντιπαρέρχομαι παραθέτοντας μερικά αποσπάσματα από το τελευταίο βιβλίο του Παύλου Δίγκλη, πρώην μέλους της ΚΕ του ΑΚΕΛ, πρώην βουλευτή και γ.γ. της ΠΕΟ, που τιτλοφορείται ΑΚΕΛ – Με Τόλμη και Παρρησία – Προσωπικές Μαρτυρίες, 2010:

      Η «Ανοιξη της Πράγας» εισήγαγε καινά δαιμόνια στο νεοσταλινικό κατεστημένο της Σοβιετικής Ένωσης και άλλων σοσιαλιστικών χωρών. Στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου 1968 έλαβαν χώραν δραματικές εξελίξεις που προμήνυαν τον αρμαγεδώνα. Οι υπεράνθρωπες προσπάθρες του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας για να τον αποτρέψουν δεν απέδωσαν. Στρατεύματα της Σοβιετικής Ένωσης, Βουλγαρίας, Πολωνίας, Ουγγαρίας και Ανατολικής Γερμανίας, υπό το πρόσχημα της προάσπισης του σοσιαλισμού και με τον ψευδή ισχυρισμό ότι προσκλήθηκαν «από καθοδηγητικούς κομματικούς και κρατικούς παράγοντες της Τσεχοσλοβακίας που παρέμειναν πιστοί στον σοσιαλισμό» την νύκτα της 20ής Αυγούστου 1968 εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία, συνέλαβαν τον Ντούμπτσεκ και άλλους ηγέτες και τους μετέφεραν στη Μόσχα. (Σελ. 201)

      Η Κ.Ε. του ΑΚΕ, στη σχετική απόφαση της ανμαφέρει μεταξύ άλλων: «Το πρόβλημα στην Τσεχοσλοβακία δεν ήταν ζήτημα υποστήριξης ή μη του προγράμματος αλλά ζήτημα διατήρησης του σοσιαλιστικού καθεστώτος ή ανατροπής του και παλινόρθωσης του καπιταλισμού, με επεκίνδυνες συνέπειες για τα συμφέροντα του σοσιαλισμού γενικά, της διεθνούς ειρήνες κια ασσφάλειας των λαών. Είναι γι αυτό που οι πέντε χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας βρέθηκαν στην ανάγκη να πάρουν τα δυσάρεστα μέτρα που πήραν. Η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ εκφράζει τη λύπη της γιατί οι εξελίξεις στη Τσεχοσλοβακία πήραν αυτήν την τροπή». (Σελ. 203, απόσπασμα από τη Χαραυγή, 25/8/1968)

      Ένα άλλο κεφάλαιώδες ερώτημα είναι: Ποια η σημασία της αντιπαράθεσης γύρω από την εισβολή στη μελλοντική πορεία του ΑΚΕΛ; Αυτή η σύγκρουση οριοθέτησε την ύπαρξη δύο σχολών στο ΑΚΕΛ. Κατέδειξε την ύπαρξη δύο ιδεολογικών τάσεων: της τάσης του δημιουργικού μαρξισμού, του σοσιαλισμού με το ανθρώπινο και δημοκρατικό πρόσωπο, και της τάσης του σταλινισμού και δογματικής αποδοχής ως θέσφατων των θέσεων της σοβιετικής ηγεσίας. Αυτές οι τάσεις ήταν κυρίαρχες στο ΑΚΕΛ μέχρι την κρίση του 1989-1990. (Σελ. 206)

      Το 1989 έκρινε (το ΑΚΕΛ) την τοποθέτηση του 1968 ως «λανθασμένη και άκυρη», όχι κατόπιν δικής του μελέτης, κριτικής και αυτοκριτικής εξέτασης αλλά με αποκλειστικό γνώμονα το δεδομένο ότι «όλα τα άμεσα ενδιαφερόμενα κόμματα και επίσημα οι κυβερνήσεις των άμεσα αναμεμειγμένων χωρών έχουν καταδικάσει την επέμβαση»… Επί αυτού ο Χριστόφιας ήταν άκρως αποκαλυπτικός: «Το ΑΚΕΛ υποστήριξε την επέμβαση με βάση δεδομένα που έδωσε το σοβιετικό κόμμα και σύμφωνα με τα οποία κινδύνευε ο σοσιαλισμός». (Σελ 208).

      Τέλος, προσθέτω και ένα σχόλιο δικό μου: Δεν ήταν ο μη σταλινικός, κατά την άποψη σου τουλάχιστον, Χριστόφιας, που τα πήρε στο κρανίο πριν κανένα μήνα επειδή κάποιος τόλμησε στην παρουσία του να μιλήσει για την ανάγκη «περισσότερης δημοκρατίας και περισσότερης λογοδοσίας»;

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 20:06

        Εν για τες «κλεμένες συντάξεις» που ζητούσα να τεκμηριώσεις, τούτα εν γνωστά, τζιαι δείχνουν αν μη τι άλλο ότι το ΑΚΕΛ δεν ήταν τόσο μονολιθικό όσο θέλεις να το παρουσιάζεις.
        Το ψατζιεμένος εν πράμα που φαίνεται, πάρτο χαϊδευτικά όμως

        Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 6, 2012 20:31

          Νέε, αυτό μου το είπε ο Κώστας Σοφοκλέους το 2007 ή 2008 (πέθανε τον Αύγουστο του 2010) και μου τα επιβεβαίωσε και ένα άλλο πρώην μέλος του ΑΚΕΛ.

          Σημειώνω πως όταν ο Κώστας Σοφοκλέους αποχώρησε από το ΑΚΕΛ, αυτός και η οικογένειά του έγιναν στόχος οργανωμένης εκστρατείας εκφοβισμού από την επαγρύπνηση.

          Επίσης, να σου αποκαλύψω και μια πρόσθετη πληροφορία: Κατά την προεκλογική του 2008, επικοινώνησε επανειλημμένα μαζί του ο νυν υπουργός Εσωτερικών για να τον κερδίσει ως υποστηριχτή, χωρίς καν να απολογηθεί για τον βρόμικο πόλεμο που του έκανε το κόμμα του, την κλοπή της σύνταξής του και τον δημόσιο διασυρμό του ιδίου και της οικογένειάς του από εντεταλμένα όργανα του ΑΚΕΛ…

          Υ.Γ. Το ψατζεμένος το παίρνω όπως το δίνεις

          Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 6, 2012 21:02

          «είπεν μου», «επιβεβαίωσε μου», «να σου αποκαλύψω», «επικοινώνησε […] για να τον κερδίσει ως υποστηριχτή» φράσεις και εκφράσεις έμπλεες στοιχείων!!! Και μετά κάποιοι μιλούν για [τον] σταλινισμό [άλλων]!!!

          Μου αρέσει!

  11. αντιστασιακος 1974 permalink
    Μαρτίου 6, 2012 18:28

    που καναντησαμε.ο γιαννος ιωαννου ενας πληρωμενος πρακτορας των ηνωμενων εθνων που καθε μερα περνα τα οδοφραματα να βριζει τον τασο και λαο μας οτι ειναι εγκληματιες που εσωσαν τον τοπο μας.που ειπαν οχι στα ρατσιστικα σχεδια του δησακελ

    Μου αρέσει!

  12. Μαρτίου 6, 2012 19:52

    Είναι το σύνολο των κομμάτων και σχηματισμών που έχουν αποτύχει. Κανενός η προτεραιότητα δεν υπήρξε η Κύπρος και ο λαός της.

    Άνθρωποι όπως τον Φάντη είναι οι φλόγες τις οποίες οι κομματικοί μηχανισμοί σβήνουν φοβούμενοι τις φωτιές που θα ανάψουν.

    Μην αυταπατάστε. Το μόνο που πετυχαίνετε εδώ είναι την ανακύκλωση των κομματικών ψεμάτων με διανοουμενίστικο προφίλ.

    Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 6, 2012 20:00

      Δεν έχεις άδικο… για τους ρηγάδες οι φάντηδες παραείναι επικίνδυνοι…

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 20:22

        Ρε αδελφέ, ο Φάντης ήταν στο κόμμα που την ημέρα μηδέν, τζιαι ήταν ενοχλητικός ύστερα που 50 χρόνια;

        Θυμούμε τα καρναβάλια του 89′ ύστερα που τη διάσπαση που ένα άρμα ήταν με μάσκες τύπου «γερούθκια» που εθέλαν «ανανέωση»…

        Ήταν ανανέωση δηλαδή ο Φάντης, ο Δίγκλης τζιαι ο Ζιαρτίδης, που 5 δεκαετίες ο καθ ένας μες το κόμμα, τζιαι ήταν σταλινισμός ο Χριστόφιας τζιαι ο Κατσουρίδης που εν ήταν καν σαράντα χρονών τότε;

        Μου αρέσει!

        • Μαρτίου 6, 2012 20:36

          Νέε, κατά την άποψή μου ναι ήταν ανανέωση η οποία δεν έγινε ποτέ, και θα έπρεπε να σε προβληματίσει αυτό το γεγονός.
          Ο Χριστόφιας, έστω και ηλικιακά νεώτερός των Φάντη και Δίγκλη, ήταν και παραμένει ακόμα εκπρόσωπος της παλιάς σχολής.

          Κι αυτό είναι σε τελική ανάλυση το πρόβλημα που έχω με το ΑΚΕΛ. Ενώ θα μπορούσε να είναι κόμμα αριστερό, δηλαδή της ανανέωσης, είναι της συντήρησης, της αδιαφάνειας, του αντιδημοκρατισμού και της καταστολης της αντίθετης άποψης.

          Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 7, 2012 07:34

      Παύλο, και ναι και όχι. Εκ των πραγμάτων υπάρχει πάντα το μη χείρον, αλλά να ρωτήσω και κάτι άλλο.

      Αν είναι έτσι, τι κάνουμε;

      (Δεν είναι ερώτηση παγίδα, γιατί νοιώθω πολύ κοντά σε αυτό που λες.)

      Μου αρέσει!

  13. Μαρτίου 6, 2012 20:00

    Για τα περί σταλινισμού:
    Τον Απρίλιο του 2009 σε εκδήλωση για τα 90χρονα του, ο Ανδρέας Φάντης ανέφερε για την αποχώρηση του από το ΑΚΕΛ ανέφερε:
    «Το 1991 καταγράφεται ο τερματισμός της 55χρονης περίπου σταδιοδρομίας μου στο Κίνημα ως αποτέλεσμα της κρίσης που προκλήθηκε στην ηγεσία του κόμματος, λόγω της υποχώρησης μας στις βουλευτικές εκλογές του 1985 από την πρώτη στην τρίτη θέση. Αυτή η κρίση δημιούργησε δυσμενείς συνθήκες σε βάρος μου. Υπό αυτές τις
    συνθήκες και υπό την επίδραση του νέου ιδεολογικού ρεύματος, που δημιουργήθηκε από τις νέες ιδέες του τότε ηγέτη του ΚΚΣΕ Μιχαήλ Γκορμπατσιώφ για ανανέωση, διαφάνεια και σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο,
    αποχώρησα από το ΑΚΕΛ, αφού κατέθεσα γραπτώς τις απόψεις μου στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος».

    Μου αρέσει!

  14. Μαρτίου 6, 2012 20:19

    Κάτι που παραλείπεται είναι ότι ο πριν την αποχώρηση του Φάντη από το ΑΚΕΛ προηγήθηκε η καθαίρεσή του μαζί με τον Ζιαρτίδη από το Πολιτικό Γραφείο τον Ιανουάριο του 1990 που στηρίχτηκε σε ένα σταλινικό, ε… συγνώμη, γκεμπελικό κατηγορητήριο συνεταγμένο από τον Χριστόφια…

    Μου αρέσει!

  15. Μαρτίου 6, 2012 20:58

    Strovoliotis,

    Οι δύο ανακοινώσεις [που παράθεσες] αναφέρονται σε δύο διαφορετικά πρόσωπα αλλά και γεγονότα και οι συγκρίσεις που κάμνεις είναι το λιγότερο ατυχείς! Γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνω για ποια «αυτοκριτική» μιλάς ή απαιτείς να γίνει! Ή μήπως ψάχνεις τρόπους γα να ισοσκελίσεις τες μεταλλάξεις του ΔΗΣΥ και του Νίκαρου;
    Αν και ΔΕΝ συμφωνώ με το περιεχόμενο και το ύφος της ανακοίνωσης του ΑΚΕΛ για τον θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου [θα μπορούσε να ΜΗΝ ήταν τόσο δοξαστική για τον μακαρίτη], εν τούτοις προσωπικά δεν αποδέχομαι [γιατί έτσι είναι σφηνωμένο στον δικό σου εγκέφαλο] τον χαρακτηρισμό «εγκληματική επιλογή» για την στήριξη της υποψηφιότητας Τάσσου Παπαδόπουλου [παρ’ όλο που είχα κι εγώ τότε κατ’ αρχάς διαφωνήσει για διάφορους λόγους όπως ας πούμεν γιατί εκπροσωπούσε πολιτικά το μεγάλο κεφάλαιο στην Κύπρο!]…
    Όμως η διαλεκτική λαλεί [και αυτό για τους συντρόφους που μπορεί που άλλες αφετηρίες να συμφωνούν μαζί σου] πως όταν απορρίπτουμε κάτι πρέπει να κάμνουμε αντιπροτάσεις ή να υποβάλλουμε υπαλλακτικές εισηγήσεις…
    Τέλος κουμπάρε Strovolioti, [κάτι που σου ξαναείπα], γιατί εν κάμνετε εσείς οι (φιλο)συναγερμικοί σοσιαλδημοκράτες ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα παρά να κάμνεις εκκλήσεις, δεήσεις και παρακλήσεις να γίνει το ΑΚΕΛ σοσιαλδημοκρατικό;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 7, 2012 07:38

      Ρε Ανεφ, για την τελευταία σου εισήγηση: γιατί να ανκατώννουμεν τα πράματα; Αφού έχουμε ένα ωραίο μεγάλο κόμμα που θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, γιατί να καταισιέφκεται νομίζοντας πως είναι κομμουνιστικό;

      Μου αρέσει!

  16. Μαρτίου 6, 2012 21:11

    «Κι αυτό είναι σε τελική ανάλυση το πρόβλημα που έχω με το ΑΚΕΛ. Ενώ θα μπορούσε να είναι κόμμα αριστερό, δηλαδή της ανανέωσης, είναι της συντήρησης, της αδιαφάνειας, του αντιδημοκρατισμού και της καταστολης της αντίθετης άποψης.»

    Σταλινισμός, γκεμπελισμός, καταστολή της αντίθετης άποψης…ε σιγά ρε αντιπολιτευόμενε!

    Κούλαρε φίλε, εν καταλάβεις πως είσαι υπερβολικός; Ας μείνουν μαύρα, κόψε κάτι που λαλούν τζιαι στην καλαμαριά.

    Α… τζιαι να δείξουμε τζιαι μιαν ανάρτησή σου για τες παράνοιες της Γνώμης που εθώρε κάποιους αρχές του Ιούλη (πριν το Μαρί) να σπρώχνουν τη κύπρο στον μηχανισμό στήριξης…

    http://antipolitevomai.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

    Μου αρέσει!

    • Μαρτίου 6, 2012 22:16

      Μα το πρόβλημα αγαπητέ Νέε δεν είναι πως είμαι εγώ υπερβολικός αλλά πως υπερβολικός ήταν ο Χριστόφιας στην προσπάθειά του να καταστείλει την αντίθετη άποψη, η ελεύθερη έκφραση της οποίας σύμφωνα με την Ρόζα Λούξεμπουργκ είναι ο ορισμός της ελευθερίας.

      Παραδείγματα από την ομιλία Χριστόφια στην Κεντρική Επιτροπή τον Δεκέμβρη του 1990:

      «Το θέμα των γεγονότων του 1968 στη Τσεχοσλοβακία ήταν μπροστά μας ανοικτό για συζήτηση. Διερωτώμαι όμως που βρισκόταν το κακό αν περιμέναμε να τοποθετηθούν τα δύο άμεσα ενδιαφερόμενα αδελφά κόμματα. Πιστεύω πως αντίθετα είναι υπεύθυνη πράξη»
      (Ναι φυσικά, να τοποθετηθούμε εκ των υστέρων εκ του ασφαλούς, μπας και κάνουμε κάτι σωστό με τη θέλησή μας…)

      «Είναι τραγικό να βλέπεις υπογραφές γερόντων χωρικών να κριτικάρουν την ηγεσία του κόμματος και τη Χαραυγή γιατί δεν εφαρμόζουν την περεστρόικα και τη νέα σκέψη»
      (Πολύ λογικό, θάπρεπε να το βουλώσουν και να ξέρουν πως το Κόμμα κι η Χαραυγή έχουν πάντα δίκαιο)

      «Το θέμα οργανωμένη φράξια αρχίζει από παλιά, αμέσως μετά την ήττα μας στις βουλευτικές εκλογές του 1985. Από τότε που ο Λούης Ηγουμενίδης παρέδωσε στον σύν. Ζιαρτίδη στο γραφείο του λίστα ανθρώπων που ήταν έτοιμοι να δουλέψουν κάτω από την καθοδήγησή του για να επιφέρουν αλλαγές στο κόμμα»
      (Ρε παιδί μου, σε ένα κόμμα σαν το ΑΚΕΛ που έχει φτάσει την ύπατη βαθμίδα τελειότητας, κάθε αλλαγή θάναι ένα πισωγύρισμα, δεν είναι;)

      «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει το κόμμα λέσχη συζητήσεων»
      (Ε, αμ τι δηλαδή, να κάνουμε διάλογο που βλάφτει;)

      Υ.Γ. Σε ευχαριστώ που μου θύμησες εκείνην την ανάρτηση στο μπλογκ μου, ένιωσα πολύ άβολα που μπήκα στον κόπο να ασχοληθώ με τις σαχλαμάρες που έγραψε η εν λόγω φυλλάδα, αλλά εκ των υστέρων, ένα χρόνο μετά, αισθάνομαι επιβεβαιωμένος.

      Αν θες διάβασε ακόμα δυο αναρτήσεις που έγραψα, μια πριν και μια μετά το Μαρί:

      http://antipolitevomai.blogspot.com/2010/10/blog-post_16.html

      http://antipolitevomai.blogspot.com/2011/07/blog-post_27.html

      Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 6, 2012 23:02

        Αντιπολιτευόμενε,

        την εργατική ταξη και την ιστορία της αν θέλεις να την κατανοήσεις θα πρεπει να αρχίσεις λλιον πιο πλαθκια, όχι μονο από την κύπρο τζαι θα πρεπει να αρχίσεις που το τέλος του περασμένου αιώνα.

        θα σου παρει περίπου 4-5 χρόνια. 🙂

        η οφελημότητα ενι πως θα μαθεις παγκοσμια ιστορία με άλλο ματι τζαι πως θα δεις τες πραγματικές αδυναμίες της αριστερας, που εννεν ουτε ο Τασσος, ούτε ο Χριστοφιας, ουτε για άλλους ο Φάντης ή ο Ζιαρτίδης.

        διότι τζαι οι τεσσερις τουτοι ήταν εξαρτώμενοι που άλλες δυναμικές, ιστορικές εξελίξεις, τασεις, λάθη, παραλήψεις, δυναμικές, τζαι προοπτικές. τζαι κανένας δεν εμπορεν να καθορίσει αυτοβούλως τότε τη ροή της ιστορίας.

        σημερα υπαρχουν πολλα σοβαρότερα διακυβευματα για το τι ενι η αριστερα τζαι το που θα πάει.

        το άλλον όφελος είναι πως θα δεις καθαρότερα τον ρόλο της αστικής ταξης μεσα που την μελέτη για την αριστερα.

        τζαι θα μαθεις αντί να νευριαζεις, να χαμογελάς με τες τοπικές ανασφάλειες τζαι των αριστερων τζαι των δεξιών, της κάθε παντας.

        η προοπτική του κόσμου εν αριστερα.

        τζαι την εργατική ταξη, μαζί με την ιστορία της των τελευταίων 100 χρόνων θα την δικάσει όπως είπε ο Χέγκελ «το δικαστήριο της Ιστορίας»

        την αστική τάξη θα τη δικάσει το νεκροταφείο της της Ιστορίας.

        Μου αρέσει!

      • Μαρτίου 7, 2012 06:49

        Θα ήθελα να με βοηθήσεις να καταλάβω από ποιες δυναμικές, ιστορικές εξελίξεις και τάσεις ήταν εξαρτώμενος ο Χριστόφιας ώστε να αντισταθεί στον ρού της ιστορίας το 1989-1990 επιλέγοντας να μην καταδικάσει την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1990, το 2002 να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Τάσου και το 2004 να υποστηρίξει το Όχι και να πυροδοτήσει την Περιρρέουσα; Ποιο ήταν με άλλα λόγια το διακύβευμα της εργατικής τάξης;

        Θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου αγαπητή μου Δυσδαιμόνα και θα αρχίσω πάραυτα τη μελέτη της παγκόσμιας ιστορίας από το τέλος του 20ού αιώνα, δηλαδή του περασμένου, όπως εισηγήσαι και θα σου απαντήσω σε 5 το πολύ χρόνια, ελπίζοντας μέχρι τότε να μην καταλήξω στο νεκροταφείο της αστικής τάξης.

        Μου αρέσει!

  17. Andreas permalink
    Μαρτίου 7, 2012 01:56

    Στροβολιώτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    Εισαι κορυφαία μορφη συναγερμικοου καπιταλισμουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ

    Αλλα λαλεις αλλα προσδοκεις και άλλα κάμνεις.

    Στροβολιώτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    συγχαρητηριαααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

    Ατε και παγκοσμιος βουλευτης

    Εγω είμαι μαζι σου στροβολιωτηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

    Μου αρέσει!

  18. Μαρτίου 7, 2012 09:47

    Ένα μικρό σχόλιο για να σας αναφέρω πως βρίσκω τις συζητήσεις σας αρκετά ενδιαφέρουσες και με ωραία επιχειρήματα.

    Αυτή η συζήτηση άρχισε με τις ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ προς τους μακαρίτες και ερωτώ: από την στιγμή που ένα άτομο αποβιώνει δεν θα έπρεπε το κόμμα να βγάλει μια θετική ανακοίνωση που να τονίζει αυτά που τους ένωσαν παρά αυτά που τους χωρίζουν? Δεν θα έπρεπε να επιδιώξει μια θετική αποτίμηση και ένα θετικό κλείσιμο? Δηλαδή θα έπρεπε να γυρίσει και να πει «στα ανάθεμα» και να μην εκδώσει μια ανακοίνωση συλλυπητηρίων?

    Και να πω και κάτι για τον χαρακτήρα του ΑΚΕΛ. Δεν επιδιώκει την αντιπαράθεση (εκτός και αν του συμφέρει επικοινωνιακά μια σύγκρουση με τον ΔΗΣΥ) και ΝΑΙ είναι περισσότερο σοσιαλιστικό (προοδευτικό) κόμμα παρά κουμμουνιστικό. Φυσικά έτσι μπουρδέλο που έγιναν τα κόμματα στην Κύπρο, έχουνε χάσει τον ιδεολογικό τους προσανατολισμό.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαρτίου 7, 2012 14:51

      Πέτρο, καλώς όρισες.

      Οι νεκροί δεδικαίονται;

      Κατά την άποψη μου όχι. Ο θάνατος λειτουργεί τόσο ισοπεδωτικά κάποτε.

      Ο Φάντης έκανε εκείνα που έκανε, ίσως να είχε κάνει «ζημιά» στο ΑΚΕΛ. Αλλά λίγο πολύ ξεπεράστηκαν όλα. Όχι όμως για το κόμμα, που ένοιωσε την ανάγκη να αναφερθεί στη διαφωνία του εκλιπόντος ακόμα και στην ανακοίνωση που εξέδωσε για το θάνατο του.

      Με ενοχλεί που η αντίδραση με την τον θάνατο του Τάσσου, που αποδεδειγμένα έκανε μεγάλη ζημιά στον τόπο, ήταν τόσο θετική. Εκείνος βλέπεις ήταν συνειδητή επιλογή του κόμματος…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: