Skip to content

Η κρατικοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας.

Μαΐου 18, 2012

 

Πρέπει να ξεχωρίσουμε δυο πράγματα. Το γιατί έφτασε αυτή η Δημόσια Εταιρεία σε αυτό το προβληματικό σημείο, και τι θα έπρεπε να γίνει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

 

Είναι σαφές πως το μέχρι στιγμής καταγραμμένο πρόβλημα αφορά τις καταστροφικές αγορές ελληνικών ομολόγων. Οι οποίες αγορές είχαν γίνει στα πλαίσια των συνήθων δραστηριοτήτων της τράπεζας, αλλά είναι φανερό πως είχε γίνει λανθασμένη εκτίμηση του κινδύνου.

 

Η τράπεζα είναι δυνατόν να με δανείσει και εμένα για κάποιο λόγο, και να χάσει τελικά τα λεφτά της. Αυτά τα λεφτά όμως δεν θα αντιπροσωπεύουν ποτέ τόσο μεγάλο μέρος του κεφαλαίου της που να τη θέσει σε κίνδυνο. Στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων ήταν εμφανής η επικέντρωση σε ένα μόνο «πελάτη», ο οποίος αποδείχτηκε παττισμένος.

 

Μετά τη δημιουργία του προβλήματος λοιπόν- για το οποίο είναι απόλυτα θεμιτό να γίνει σε κάποιο σημείο έρευνα, και απόδοση ευθυνών-, τίθεται θέμα τι θα γίνει. Σε ανάλογες περιπτώσεις οι τράπεζες ή άλλες εταιρείες με προβλήματα αναζητούν νέα κεφάλαια από τους μετόχους ή το κοινό. Αν αυτό δεν καταστεί εφικτό, και αν το κράτος κρίνει πως η συγκεκριμένη εταιρεία είναι σημαντική για την οικονομία της χώρας, τότε του πέφτει η υποχρέωση να την στηρίξει.

 

Και αυτό γίνεται με την ψεσινή απόφαση. Που είναι δυνατόν να καταστήσει το κράτος μέχρι και 90% μέτοχο στη Λαϊκή κάτι που σημαίνει ουσιαστική κρατικοποίηση της.

 Το κράτος θα μπορούσε επίσης να αφήσει την Λαϊκή να καταρρεύσει, μια επιλογή που δεν θα απέρριπτα ασυζητητί. 

Πολλές χώρες έχουν επέμβει για να στηρίξουν επιχειρήσεις που κρίνουν ως σημαντικές. Η Ισπανία το έκανε πριν λίγες μέρες για … Συνεργατική Τράπεζα, στην Αμερική στηρίχτηκαν οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες. Άρα – ανεξαρτήτως του πως και του γιατί – η προσωρινή στήριξη κάποιων προβληματικών επιχειρήσεων περιλαμβάνεται στις πιθανές λειτουργίες ενός αστικού κράτους σε μια ελεύθερη οικονομία. 

Υπάρχει όμως και άλλη πτυχή. Η οποία έχει να κάνει με  τα χάλια των δημοσίων οικονομικών, και η αδυναμία της παρούσας κυβέρνησης να πείσει πως σοβαρομιλά και πράγματι θέλει να προχωρήσει σε βελτιωτικές κινήσεις. Αυτό το χαρακτηριστικό δίνει στην παρούσα επιπρόσθετη ανάληψη υποχρέωσης τεράστια σημασία, τόση που θα μας οδηγήσει σε οριστική ένταξη στην κατηγορία των χρεοκοπημένων κρατών.

Το μέγεθος της στήριξης είναι φυσικά τεράστιο σε σχέση με το ΑΕΠ της Κύπρου. Τεράστιες όμως είναι και οι λοιπές δαπάνες που πρέπει να πραγματοποιεί το κράτος κάθε χρόνο. Και η πραγματικότητα είναι πως ακόμα και αν αφαιρέσει κάποιος τις πρόνοιες για στήριξη των τραπεζών, τα δημόσια οικονομικά της Κύπρου ήταν και είναι μη βιώσιμα χωρίς την περαιτέρω μείωση των δαπανών.

 

Η ουσία είναι πως το κράτος αδυνατεί ουσιαστικά να εκπληρώσει μια λειτουργία, μια υποχρέωση την οποία επέλεξε πως πρέπει να αναλάβει.

Α, και μια ένδειξη για του τι ακολουθεί για το προσωπικό του  δημόσιου τομέα, του οποίου ο εργοδότης θα αδυνατεί συντόμως να πληρώνει τους μισθούς: «Η μείωση στα έξοδα προσωπικού (της Λαϊκής) αναμένεται να προσεγγίσει το 10% για το 2012 σε επίπεδο ομίλου σε σχέση με το 2011 και επιπρόσθετα κατά 8% το 2013 ενώ τα λειτουργικά έξοδα θα μειωθούν κατά 7% το 2012».

 

Δεν  χαροποιεί κανένα αυτό.

 

Κάποιοι όμως έκαναν πως δεν άκουαν.

 

Advertisements
25 Σχόλια leave one →
  1. milaz permalink
    Μαΐου 18, 2012 08:41

    Νομίζω ότι οι κακές επιλόγες και χειρισμοί μιας τράπεζας δεν είναι άμεσα συνδεδεμένο με το χρέος του κράτους. Εδώ φταίει πρώτα η ίδια η τράπεζα και μετά η κεντρική τράπεζα – για να λέμε και του στραβού το δίκαιο…

    Μου αρέσει!

  2. strovoliotis permalink*
    Μαΐου 18, 2012 10:04

    Προφανώς το πρόβλημα των τραπεζών δεν έπεσε από τον ουρανό. Η ανάγκη στήριξης της Λαϊκής όμως μας ρίχνει στο βάραθρο γιατί ακριβώς βρισκόμασταν στην άκρη του βαράθρου.

    Διάβασε αυτό του Μιχάλη Περσιάνη της Καθημερινής αναφορικά με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της κυβέρνησης (και όχι μόνο).

    http://fortheisland.wordpress.com/2012/05/14/%CE%BF%CE%B9-32-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85/

    Μου αρέσει!

    • milaz permalink
      Μαΐου 18, 2012 10:25

      Αν μιλούμε γενικά για την οικονομία προφανώς και η κυβέρνηση φέρει τεράστιες ευθύνες, αλλά νόμιζα ότι συζητούμε το θέμα της Λαϊκής για το οποίο πρώτα φταίει η ίδια και μετά η Κεντρική τράπεζα (σαν επόπτης του τραπεζικού συστήματος). Για το ότι η κυβέρνηση χρωστά και μια μεγάλη «απρόοπτη» αναποδιά (όπως το να βοηθήσει μια τράπεζα) ήταν να την πάρει που κάτω ακόμα παραπάνω εν μέρος του συνολικού θέματος προνοητικότητας και οικονομικών χειρισμών… αλλά επιμένω ότι για την κατάσταση της Λαϊκής φέρει ευθύνη πρώτα η ίδια – η κατάσταση της οικονομίας γενικότερα εν σχετικό αλλά υπάρχει και μια φανερή γραμμή διαχωρισμού.

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Μαΐου 18, 2012 11:29

        Για το μέγεθος των ευθυνών της Κεντρικής Τράπεζας δεν είμαι απόλυτα σίγουρος.

        Για τις ευθύνες της ίδιας της Λαϊκής, νομίζω πως και στην κυρίως ανάρτηση τοποθετούμαι σαφώς.

        Το σημείο που θέλω να θίξω εδώ όμως είναι πως αν τα οικονομικά του κράτους ήταν σε καλύτερη κατάσταση, τότε θα μπορούσε να διαχειριστεί ευκολότερα αυτή την … «αναποδιά» (το θέτεις πολύ ευγενικά!).

        Και οι ευρύτερες συνέπειες θα ήταν λιγότερο οδυνηρές.

        Μου αρέσει!

        • milaz permalink
          Μαΐου 18, 2012 12:14

          Η κεντρική τράπεζα είναι η εποπτική αρχή των τραπεζών, όταν μια τράπεζα τα κάμνει μαντάρα προφανώς τζαι φέρει και η ΚΤ ευθύνη. Η κυβέρνηση ΔΕΝ φέρει ευθύνη για το τι έγινε με τη Λαϊκή διότι δεν πήρε την απόφαση για αυτή να επενδύσει εκεί που επένδυσε… Είναι σαν να λέμε φταίει η κυβέρνηση που θέλουν αποζημιώσεις οι πατοπαραγωγοί.

          Προφανώς εμπορούσε να κάμει περισσότερα η κυβέρνηση ή να κάμει κάτι διαφορετικό. Αλλά εν οικονομικά που συζητούμε όχι φυσική – δεν έχει τόσο έλεγχο όσο νομίζεις. Το ότι διαχρονικά η διαχείριση εν ερασιτεχνική εν προφανές. Το ότι η κατάσταση εν πολλά άσιημη το ίδιο. Λάθη εγίναν, όπως και πολλά καλά… αλλά εν τραβηγμένο να φορτωθεί η πελλάρα της Λαϊκής στην οποιαδήποτε κυβέρνηση.

          Μου αρέσει!

  3. milaz permalink
    Μαΐου 18, 2012 12:19

    Η αλήθεια είναι ότι νομίζω ότι δεν διαφωνούμε ειδικά με το τελευταίο που λαλείς: «Η ουσία είναι πως το κράτος αδυνατεί ουσιαστικά να εκπληρώσει μια λειτουργία, μια υποχρέωση την οποία επέλεξε πως πρέπει να αναλάβει.»

    Μου αρέσει!

    • Doppler permalink
      Μαΐου 18, 2012 12:31

      Μα σιγουρα δεν φταιει η κυβερνηση η ο Πτδ. Δεν ειναι οικονομολογος ο ανθρωπος για να ξερει τι γινεται στην οικονομια μας. Οπως δεν ηταν πυροτεχνουργος, ετσι κι εδω.

      Μου αρέσει!

      • bananistanos@gmail.com permalink
        Μαΐου 18, 2012 15:58

        Άρα επειδή εν ιστορικος ο Προεδρος (εσοπουδασεν ιστορία νομίζω) μπορούμε να τον κατηγορόυμε μόνο για θέματα ιστορίας; Για τα υπόλοιπα έσχει άσυλο;

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 19, 2012 08:53

          Και ο ίδιος ο πρόεδρος νομίζει πως σπούδασε ιστορία 🙂

          Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 19, 2012 08:44

      @milaz, και εγώ νομίζω πως συμφωνούμε.

      Είναι ένα θέμα οι κακοδιαχείριση στη Λαϊκή (και ή όποια εποπτεία είχε υποστεί, άνκαι μη ξεχνάς πως η τελική απόφαση είναι πάντα του ΔΣ), και άλλο η δυνατότητα του κράτους να λύσει το πρόβλημα που προέκυψε. Άκουγα μόλις τώρα τον Γιώργο Βασιλείου στο Τρίτο, και λίγο πολύ είπε αυτά που λέω εγώ: το κράτος μας έχει πρόβλημα αξιοπιστίας, και άρα θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει το πρόβλημα της τράπεζας.

      Μου αρέσει!

  4. ΑΠΟΦΑΣΗΣΤΗΚΟΣ permalink
    Μαΐου 18, 2012 15:49

    Θεωρώ ότι ήταν λάθος η στήριξη για τους ακόλουθους λόγους:
    1. Το κράτος δεν μπορεί να επιδιώκει να σώσει ένα δένδρο και να θυσιάσει το δάσος . Δυστυχώς περί αυτού πρόκειται.
    2. Ποιές ενέργειες έγιναν τόσους μήνες που ήσαν γνωστά τα δεδομένα ώστε να γίνουν θεσμικές αλλαγές στη νομοθεσία ώστε να ενθαρρινθούν οι επενδυτές ότι είναι ασφαλείς και να επενδύσουν. Καμία απολύτως.Η Τράπεζα αργοπόρησε για να εξαναγκάσει το κράτος να τη στηρίξει πράγμα το οποίο έχει επιτύχει.
    3. Σίγουρα θα χρειαστούν και άλλα λεφτά και μάλιστα όχι μόνο για την Λαική αλλά και για την τράπεζα Κύπρου διότι η Ελλάδα ωδευει πλέον με μαθη,ματική ακρίβεια στη δραχμή.Τί σημαίνει αυτό για το Κυπριακό κράτος??? Την πατήσαμε.
    4. Έγινε οποιαδήποτε μελέτη που να αναδεικνύει τα υπέρ και τα κατά, όσον αφορά την στήριξη και με τον υπολογισμό του χειρότερου σεναρίου??? Οπωσδήποτε ΌΧΙ. Ποιός θα το έκανε. Απλά είπαν έχουμε υποχρέωση και βαράτε τις άγκυρες.Ερασυτεχνισμός ΄πως πάντα και μετά τρέξτε να σβήσετε τις φωτιές.
    5 Φίλοι δεν χρειάζεται οικονομολόγος για να κρίνει λαμβάνοντας υπόψη τα τεράστια δάνεια που δόθησαν στην Ελλάδα απο τις τράπεζες μας . Με την επιστροφή στη δραχμή καήκαμε.
    6. Είχαν δικαίωμα όλοι αυτοί που στηριξαν δια μέσου μίας νυκτός τη χρηματοδότηση να πάρουν μία τέτοια απόφαση που ουσιαστικά αιχμαλωτίζει για δεκαετίες τον Κύπριο πολίτη.
    7. Τα οικονομικά του κράτους όπως είναι γνωστό δεν επέτρεπαν μία τέτοια κίνηση. Γιατί το΄τε αναλήφθηκε αυτή η ευθύνη. Ο παττισμένος μπορεί να σώσει τον παττισμένο???
    Έρχονται δύσκολοι καιροί διότι στον τόπο μας δεν έμεινε τίποτε όρθιο.Ούτε παιδεία ούτε θρησκεία , ούτε οικογένεια ούτε σεβασμός , ούτε συλλογική προσπάθεια . Ολα θυσιάστηκαν στο βωμό του χρήματος και της προσωπικής εξυπηρέτησης.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 19, 2012 08:51

      Αποφασιστικέ, ναι ο παττισμένος δεν μπορεί να σώσει τον παττισμένο. Ιδιαίτερα αν ένας παττισμένος δεν αντιλαμβάνεται στην κατάσταση του και δεν κάνει τίποτα να την βελτιώσει.

      Όμως οφείλω να συμφωνήσω με κάποιες επιφυλάξεις σου: ως θέμα αρχής δεν διαφωνώ με την ιδέα της προσωρινής στήριξης προβληματικών εταιρειών όταν το ζητούμενο είναι η ρευστότητα, και δεν τίθεται θέμα βιωσιμότητας.

      Στην περίπτωση της Λαϊκής όμως τίθεται σοβαρό θέμα βιωσιμότητας. Γιατί αν η καθόλα υπεύθυνη πολιτική ηγεσία της Ελλάδος οδηγήσει τη χώρα στην χρεοκοπία, και στη δραχμή, οι απώλειες στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας θα είναι τόσες, ώστε να την κάνουν μη βιώσιμη. Άρα όσα λεφτά εκ του 1.8 δις δοθούν τελικά (ανκαι μπορεί να μην προλάβει να γίνει), θα πάνε χαμένα.

      Εναλλακτικά, να δούμε τι θα γίνει με αυτή την ιδέα της απομόνωσης των εργασιών στην Ελλάδα από τον κυρίως λειτουργικό κορμό της τράπεζας.

      Μου αρέσει!

  5. ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
    Μαΐου 18, 2012 20:15

    To 2008 είχαμε πλεόνασμα 550 εκ Ευρώ. Το 2009 δημιούργησε έλλειμμα 1.2 δις. Το 2010 έλεγε περήφανος πως τα δώσαμε σε κοινωνικές παροχές (η ομιλία του για το έργο του έτους). Το τραπεζικό πρόβλημα δεν είχε ακόμη παρουσιαστεί και ο Βάσος Σιαρλή υμνούσε την σταθερότητα του συστήματος (στο Ευρωκέρδος) την αυστηρή εποπτεία Ορφανίδη και επέκρινε την κυβέρνηση για έλλειψη αποφασιστικότητας.Ήταν από τους πρώτους που το έκανε ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Τραπεζών! Hasta la victoria siempre, είπε ο Τσε κι αυτός κατάλαβε hasta na pan sto diaolo

    Μου αρέσει!

  6. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 18, 2012 21:51

    ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ , όχι ΑΠΟΦΑΣΗΣΤΗΚΟΣ…! Διόρθωσέ το ρε φίλε…

    Μου αρέσει!

  7. χαρα permalink
    Μαΐου 19, 2012 20:14

    και που είναι ρε παιδιά οι Άραβες μετοχοι που ξέραμε οτι ειναι στην τράπεζα?

    Μου αρέσει!

  8. Μαΐου 20, 2012 05:11

    Milaz, οι αναφορές περί ευθυνών της Κεντρικής, και ειδικότερα στον Αθανάσιο Ορφανίδη, για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Λαϊκή είναι η βασική επωδός της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να μεταθέσει τις δικές της ευθύνες. Εγώ την αποδέχομαι. Δεν αποκλείω φυσικά να υπάρχουν κάποιες ευθύνες της Κεντρικής, αλλά δεν θεωρώ πως αυτές αφορούν την αγορά ελληνικών κυβερνητικών ομολόγων για λόγους που σχετίζονται με τα εξής γεγονότα:

    1. Η αγορά κρατικών ομολόγων χωρών της ευρωζώνης τα οποία θεωρούνται βάσει του ισχύοντος εποπτικού πλαισίου στην ΕΕ ως ομόλογα μηδενικού κινδύνου δεν μπορεί να απαγορευθεί από την εποπτική αρχή.
    2. Έστω κι αν ήταν δυνατό (που δεν ήταν) για μια εποπτική αρχή να απαγορεύσει την αγορά κρατικών αξιογράφων μηδενικού κινδύνου μιας συγκεκριμένης χώρας μέλους της Ευρωζώνης σε μια εποπτευόμενη τράπεζα (στη συγκεκριμένη περίπτωση στη Λαϊκή από την Κεντρική για τα ελληνικά ομόλογα), στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγορά έγινε (στο μεγαλύτερό τους μέρος πριν το 2009) από μονάδα της Λαϊκής, τη Μαρφίν Εγνατία, όταν η τελευταία εποπτευόταν από μια άλλη εποπτική αρχή, την Τράπεζα της Ελλάδος, πριν δηλαδή ολοκληρωθεί η συγχώνευση.

    Παρέμβαση ωστόσο εκδηλώθηκε από την ΚΤΚ. Η παρέμβασή της που έγινε μετά την εκδήλωση της ελληνικής πιστωτικής κρίσης, το πρώτο τρίμηνο του 2010, δηλαδή πριν καν την υπογραφή του μνημονίου τον Μάιο του ιδίου χρόνου, ήταν παρασκηνιακή και συμβουλευτικού χαρακτήρα λόγω των πιο πάνω περιορισμών, και αποσκοπούσε στο να υποδείξει στις εποπτευόμενες τράπεζες πως είχαν στην κατοχή τους «ομόλογα υψηλού κινδύνου» τα οποία όμως δεν κατονόμασε. Η παρέμβαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την οργίλη, όπως πληροφορούμε, (και σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένη) αντίδραση του Γεώργιου Προβόπουλου προς τον Αθανάσιο Ορφανίδη, τον οποίο ρώτησε κατά πόσον ο τελευταίος ήταν ένας εξ εκείνων που πολεμούσαν τα ελληνικά ομόλογα.

    Η αρχή της περιπέτειας που διανύει σήμερα η Λαϊκή, κατά την άποψή μου, έγινε με την εξαγορά της από τη Μαρφίν της MIG του Βγενόπουλου το 2006. Επίσης, κατά την άποψή μου, έστω κι αν η Μαρφίν της MIG του Βγενόπουλου είχε άδεια τραπεζικών εργασιών από την Τράπεζα της Ελλάδος στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση και στην Κύπρο και τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ (των 25 τότε), θεωρώ πως θα μπορούσε τότε η ΚΤΚ να επιχειρήσει να ενθαρρύνει την HSBC να παραμείνει μέτοχος στη Λαϊκή όταν η βρετανική τράπεζα αναζητούσε αγοραστή για το 20% των μετοχών που κατείχε λόγω της εμπλοκής της θυγατρική της σε υπόθεση ξεπλύματος βρόμικου χρήματος από το καθεστώς Μιλόσεβιτς.

    Απάντηση στα ερωτηματικά για το γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο ενδέχεται να προσφέρουν οι τότε ισχύοντες πολιτικοί συσχετισμοί στην Κύπρο όπως και η πιθανή διαπλοκή μεταξύ επόπτη και εποπτευόμενου κρίνοντας από το διορισμό συγγενικού προσώπου του Ττοουλή σε διευθυντική θέση στη Λαϊκή.

    Και εδώ ακριβώς τίθεται το ζήτημα των κριτηρίων βάσει των οποίων γίνεται η αξιολόγηση των υποψηφίων διοικητών της ΚΤΚ, του τρόπου διορισμού τους δεδομένων των εξουσιών τους, όπως απέδειξε η τραγικά ατυχής περίπτωση Χριστοδούλου και, όπως δυστυχώς φοβάμαι, είναι πολύ πιθανόν να αναδείξει ο διορισμός του Δημητριάδη.

    Μου αρέσει!

    • Μαΐου 20, 2012 10:28

      Στην πρώτη παράγραφο θέλω να πω: «Εγώ ΔΕΝ την αποδέχομαι».

      Μου αρέσει!

    • milaz permalink
      Μαΐου 21, 2012 12:51

      Νομίζω συμφωνούμε απόλυτα: «Η αρχή της περιπέτειας που διανύει σήμερα η Λαϊκή, κατά την άποψή μου, έγινε με την εξαγορά της από τη Μαρφίν της MIG του Βγενόπουλου το 2006. [..]» Για μένα για το τραπεζικό σύστημα ευθύνη έχει ο επόπτης του – δηλ η ΚΤΚ – και μετά το κράτος. Από εκεί και πέρα η κυβερνήση φέρει τεράστιες ευθύνες για την συνολική κατάσταση της οικονομίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάποια πράγματα θα μπορούσε να τα χειρίστει πολύ καλύτερα και για κάποια άλλα ότι και να έκαμνε δεν θα άλλαζαν πολλά τα πράγματα…

      Τέλος να σχολιάσω και το «όπως και η πιθανή διαπλοκή μεταξύ επόπτη και εποπτευόμενου»… Είμαστε σε χώρα που οι τραπεζικοί μπαίνουν ΥΠΟΙΚ και δεν βλέπει κανένας το conflict of interest, ή που φεύγει ο ΥΠΟΙΚ και πάει διευθυντής σε τράπεζα (Κεραυνός και πάει στη Ελληνική) – ακόμα χειρότερα…

      Δεν υπερασπίζομαι κανένα, απλά να λέγονται όλα και να μην περιοριζόμαστε σε απαξιωτικά σχόλια επιπέδου 6ης δημοτικού (μιλώ για άλλους σχολιαστές όχι τον στροβολιώτη).

      Μου αρέσει!

      • Μαΐου 22, 2012 06:42

        Τότε με βάση τα πιο πάνω, τίθεται το ερώτημα για το τι πράττουμε από δω και πέρα ώστε να αποφευχθεί στο μέλλον ανάλογη εξέλιξη. Αφού φυσικά προλάβουμε να σωθούμε από το τσουνάμι που θα μας κατακλύσει…

        Μου αρέσει!

    • ΑΠΟΦΑΣΗΣΤΗΚΟΣ permalink
      Μαΐου 21, 2012 15:28

      Ο νόμος τί λέει αντιπολιτευόμενε και ας μην τα ρίχνουμε αλλού . Είπανε δηλαδή στο Διοικητή ΜΠά και τράβηξε πίσω??? Αυτός είναι ο ρόλος του. Ας βγή να κατονομάσει και να δώσει στοιχεία σε αυτούς που προειδοποίησε. Δεν ήξερε δηλαδή ο διοικητής ότι αγόραζαν ομόλογα απο την δευτερογενή αγορά οπόυ οι Γερμανοί τα ξεφόρτωσαν όλα στους δικούς μας ??? Αλλού αυτά.

      Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. Αγαπητοί Ευρωπαίοι, ώστε κολλήσαμε στον ELA? | Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: