Skip to content

Αναζητώντας το «πρώτο γιατί».

Σεπτεμβρίου 3, 2012

 

Πριν λίγες βδομάδες συμμετείχα σε μια συζήτηση για το μποζόνιο του Χικς. Το μποζόνιο είναι ένας δύσκολος, βαθιά επιστημονικός  όρος, που κινείται σε χώρους για τους οποίους δεν μπορώ να ισχυριστώ αυθεντία.

Είναι όμως ταυτόχρονα και κάτι πολύ απλό στο αποτέλεσμα του: αυτό το φευγαλέο πραγματάκι, είναι το κάτι που εξηγεί την ύπαρξη του σύμπαντος με την παρούσα του μορφή. Αν η θεωρία για το μεγάλο μπαμ είναι σωστή, το μποζόνιο του Χικς είναι ο κρίκος που συνδέει το απόλυτο χάος που ακολούθησε την μεγάλη έκρηξη, με την αρχή της δημιουργίας του σύμπαντος όπως το ξέρουμε.

Στο χώρο όπου γινόταν η συζήτηση, ο οικοδεσπότης ήταν του θεού. Πιστός του θεού, και όχι έτσι και έτσι όπως οι πλείστοι. Όταν λοιπόν αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως  η επιστημονικότητα της θεωρίας είναι βάσιμη, έριξε το τελευταίο του όπλο: γιατί να γίνει έτσι όμως;

Ποιος το προγραμμάτισε έτσι;

Και φυσικά η απάντηση (του) ήταν: ο θεός. Και μάλιστα ο θεός των χριστιανών, και πιο σωστά ο θεός της μικρής μειοψηφίας των χριστιανών που αυτοαποκαλούνται “Ορθόδοξοι”.

Αντί φυσικά, της αποδοχής της άλλης άποψης πως εκείνη τη στιγμή τα πράγματα θα μπορούσαν να εξελιχθούν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, αλλά εξελίχθηκαν έτσι. (Ναι, μου φαίνεται κάπως ασαφές αυτό. Θα *μπορούσαν*, θα ήταν δυνατό  να γίνουν τα πράγματα με άλλο τρόπο; )

Η αναζήτηση απάντησης στο «πρώτο γιατί» είναι το θεμέλιο για κάθε θρησκεία. Θρησκείες οι οποίες κατά το πλείστον ξεπήδησαν από την ιστορία του κάθε λαού, από τις παραδόσεις, από τις ιδιαίτερες γεωγραφικές και κλιματικές περιστάσεις. Θρησκείες όμως που έχουν ένα κοινό: την προσπάθεια  να δώσουν απάντηση σε εκείνο, το «πρώτο γιατί».

Ένα «πρώτο γιατί» που ίσως να είναι καμουφλάζ του φόβου για το τελευταίο γιατί.  Ή το «για πού;»

Ο θεός είναι η απάντηση στον φόβο του θανάτου, ο οποίος με τη σειρά του δεν είναι τίποτα περισσότερο από την άρνηση  μας να συμφιλιωθούμε με τη φύση από την οποία προερχόμαστε. Από τη μια. Γιατί από την άλλη δεν μας φτάνει να ξέρουμε πως ξεκίνησαν όλα, αλλά θέλουμε να ξέρουμε και που πάμε. Και εδώ οι θρησκείες  τείνουν ξανά χέρι βοηθείας, φτιάχνοντας τις διάφορες ουτοπίες, τους παραδείσους και τις κολάσεις. Ζούμε όλη μας τη ζωή, προσβλέποντας στην ουτοπία την οποία μας υπόσχονται για το μετά, και  πολλές φορές αφιερωνόμαστε τόσο ολοκληρωτικά στο μετά που ξεχνάμε το τώρα.

Ναι, η ουτοπία που τάζουν οι θρησκείες είναι η άλλη πλευρά εκείνου του «πρώτου γιατί». Αν το «πρώτο γιατί» ορίζει την αρχή, οι διάφορες ουτοπίες ορίζουν το τέλος, με την έννοια της «λήξης» και το τέλος με την έννοια του «στόχου».

Στους σύγχρονους χρόνους, η θρησκεία βρίσκεται κατά το πλείστον σε δεύτερη μοίρα, πιστεύω τουλάχιστον πως αυτό συμβαίνει στις πλείστες «ανεπτυγμένες» και «αναπτυσσόμενες» χώρες, ενώ ακόμη δεσπόζει σε κοινωνίες που χρειάζονται «επιδιόρθωση» σε σχέση με αυτό που ορίζουμε ως  «πρόοδο» και   «εκσυγχρονισμό».

 

Όπου υποχωρεί η ανάγκη του θεού, προκύπτει η ανάγκη  αντικατάστασης της παραδοσιακής θρησκευτικής ουτοπίας με κάτι άλλο: την κοινωνική ουτοπία. Εκείνη που ευαγγελίζεται ο αναρχισμός και ο κομμουνισμός. Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.

 

Σε αντίθεση με τους θρησκευόμενους η σημασία μετατοπίζεται προς την ουτοπία, στο τέλος, παρά στο γιατί και την αφετηρία. Οι ζηλωτές των θρησκειών έχουν ως κόκκινη γραμμή την ανάγκη ύπαρξης του θεού. Οι ζηλωτές της κοινωνικής ουτοπίας βάζουν αλλού την κόκκινη γραμμή: η ουτοπία υπάρχει και θα την πετύχουμε.

 

Με το μυαλό στραμμένο στην ουτοπία, οι ζηλωτές επιθυμούν να καταστρέψουν το παρόν σύστημα, να το γκρεμίσουν και να βάλουν κάτι άλλο στη θέση του.

Σε κάθε περίπτωση η προσοχή εστιάζεται σε μια  επεξηγηματική κατάσταση πραγμάτων  στην αρχή, στο τέλος, ή και στα δύο, βάσει της οποίας κρίνονται και φυσικά θεωρούνται υποδεέστερες και κακές όλες οι άλλες υφιστάμενες καταστάσεις, τις οποίες τυχαίνει να βιώνουμε στην πράξη ευρισκόμενοι στο ενδιάμεσο.

Κάπου αλλού υπάρχει δηλαδή το τέλειο. Και αν δεν φτάσουμε εκεί δεν είμαστε καλά, σε πολλές δε περιπτώσεις δεν είμαστε καν καλοί.

Και όλα αυτά γιατί οι ζηλωτές νοιώθουν την ανάγκη να δώσουν απάντηση στο «πρώτο γιατί» ή θέλουν να μας οδηγήσουν στην ουτοπία τους.

Μέσα στην παρένθεση ύπαρξης που ονομάζουμε «ζωή», οι μεν ασχολούνται με το οντολογικό ερώτημα, «γιατί φτιάχτηκε ο κόσμος;»

Και οι δε με το εσχατολογικό: «πως φτάνουμε στον τέλειο κόσμο;»

Η επιστήμη ίσως να δίνει απαντήσεις, όπως φάνηκε με το μποζόνιο, όπως γνωρίζουμε και από τη βιολογία, αλλά νομίζω οι ίδιες οι ερωτήσεις είναι  θεμελιωδώς λανθασμένες. Το «πρώτο γιατί» είναι λιγότερο σημαντικό από τη γνώση του “πως” φτιάχτηκε ο κόσμος, και  είμαστε όπως είμαστε, αντί να έχουμε ας πούμε το απόλυτο κενό λόγω επικράτησης ενός άλλου σεναρίου.

 

Η άλλη ερώτηση, για την «ουτοπία του τέλους»,  είναι λανθασμένη γιατί προϋποθέτει –αυθαίρετα- πως η ορθή κατάσταση πραγμάτων εκφράζεται με την τελειότητα, και η όποια απόκλιση από αυτή – όπως εκάστοτε ορίζεται –  αποτελεί βλάβη που πρέπει να διορθωθεί.

 

Η κατάσταση του τελείου είναι φυσικά ορθή, κυρίως – και πρωταρχικά –  ως επιθυμία. Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κάποιος με κάτι που περιγράφεται ως «τέλειο». Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κάποιος με την διαγραφή όλων αυτών που ορίζουμε ως αρνητικά και ως κακά που συμβαίνουν γύρω μας.

Η επιθυμητή όμως κατάσταση πραγμάτων, η ισοζυγισμένη κατάσταση πραγμάτων *στην πράξη*, δύσκολα θα φτάσει στο στάδιο της τελειότητας. Το μέγιστο θα το πετύχουμε  όταν και όποτε η *τάση* της αλλαγής βλέπει προς την τελειότητα.

Την οποία ποτέ δεν φτάνει. Κάτι σαν θεώρημα των μαθηματικών μου θυμίζει τελικά όλος αυτός ο κατεβατός.

Φυσικά, υπάρχει και η άλλη σχολή. Το πριν και το μετά είναι κομμάτια της αναζήτησης της αλήθειας.

Θα ήταν καλό να ορίζαμε την αλήθεια: είναι δυνατό να έχουμε ποτέ μια αληθινή και πλήρη περιγραφή της στιγμής του μεγάλου μπαμ; Η μήπως το καλύτερο που μπορούμε να έχουμε είναι μια ρεαλιστική θεωρητική προσομοίωση;

Γιατί, η ανάγκη της απόλυτης αλήθειας μπορεί να οδηγήσει σε δογματικές παγίδες και για την αρχή, και για το τέλος.

………………………………………………………………………………………………..

Πιθανότατα ισχύει κάτι άλλο. Η ανθρώπινη μας φύση, που δεν δια παμό.

 

«Μέσα μου ο αέρας που φυσά

Στιγμή δε λιγοστεύει

Μάλλον τρελά θα μ’ αγαπά

Γι’ αυτό έτσι με παιδεύει

 

Κι όταν του λέω πια δεν μπορώ

κόπασε να ησυχάσω

Μου λέει όσο ζεις εγώ θα ζω

Κι άντε να σε χορτάσω»

 

(Γιάννης Αγγελάκας.

Μέσα μου ο αέρας που φυσά.)

 

Υ.Γ. Είχα γράψει ξανά για το θέμα:

Η ουτοπία ως προσωπική ανάγκη.

 

 

 

 

Μέσα μου ο αέρας που φυσά

Δε λέει να ημερέψει

Μου ξεσηκώνει την καρδιά

Και μου σκορπάει τη σκέψη

 

Σαν σπίθα από πυρκαγιά

Στα ύψη μ΄ ανεβάζει

Κι έξω απ΄ του κόσμου τ’ όνειρο

Με μια σπρωξιά με βγάζει

 

Με στροβιλίζει σαν φτερό

Στο πουθενά σε μια άκρη

Κι ύστερα μες στα μάτια σου

Με ακουμπάει σαν δάκρυ

 

Με πάει ψηλά στον ουρανό

Μου λέει τώρα γκρεμίσου

Και ‘γω σαν άστρο ρίχνομαι

Κι ακούω την ευχή σου

 

Μέσα μου ο αέρας που φυσά

Στιγμή δε λιγοστεύει

Μάλλον τρελά θα μ’ αγαπά

Γι’ αυτό έτσι με παιδεύει

 

Κι όταν του λέω πια δεν μπορώ

κόπασε να ησυχάσω

Μου λέει όσο ζεις εγώ θα ζω

Κι άντε να σε χορτάσω

Advertisements
30 Σχόλια leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 3, 2012 22:40

    Επιχειρηματολογία..ο άρχοντας της υπεκφυγής οι συνοδοιπόροι της ατακολογίας και αοριστολογίας..είναι πολύ εύκολο να λαλείς ότι εντάξει ρε κουμπάρε πάντα είσιεν φτώσια εξαθλίωση κλπ την στιγμή που εσύ δεν είσαι ο φτωχός και ο εξαθλιωμένος της ιστορίας
    http://osr55.wordpress.com/2012/08/25/

    strovoliotis
    Αυγούστου 25, 2012 στις 2:15 μμ (Επεξεργασία)
    Ρε φίλε οσρ, γιατί να χρησιμοποιήσω επιχειρήματα για να απαντήσω σε κάτι που θεωρώ ανοησία, ή χάσιμο χρόνου;
    Γιατί σου το είπα ξανά. Κανε ό,τι θέλεις για να αλλάξεις τον κόσμο, να φέρεις κάτι καινούργιο, που μακάρι να είναι καλύτερο από το παρόν. Αλλά μεν μου κάμνεις και τον ειδικό για αυτό ακριβώς που θέλεις να καταστρέψεις.

    osr
    Αυγούστου 25, 2012 στις 2:20 μμ (Επεξεργασία)
    δώσε μου έναν ορισμό του “ειδικού” και αν μπορείς χρησιμοποίησε και κάποια παραδείγματα ανθρώπων που θεωρείς “ειδικούς”

    ==========================

    αποφυγή και πάλι εκ μέρους του στροβολιώτη να εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο ειδικός και δεν απάντησε ποτέ αλλά απλά το πέταξε χωρίς να τεκμηριώσει αυτό του το θρησκευτικό παραλήρημα

    ==================================

    strovoliotis
    Αυγούστου 25, 2012 στις 7:29 μμ (Επεξεργασία)
    Φίλε μου, τι είναι ο ενεργός μπλόκερ;
    Ποια είναι η δεοντολογία των μπλόκερ;
    Αυτό είναι το ένα κομμάτι της μεθοδολογίας του οσρ, για να σκοτώνει τη συζήτηση.

    Το άλλο είναι αυτό:
    Εγώ οδηγώ και γνωρίζω να χειρίζομαι ένα αυτοκίνητο ντίζελ. Ο οσρ όχι μόνο δε συμπαθά το ντίζελ γιατί βρωμεί, δεν συμπαθά καν τα αυτοκίνητα, και έτσι προτιμά ένα εφτάτροχο που κινείται με τσάι γιασεμιού.
    Η δεοντολογία μου και ο ορθολογισμός μου, λέει πως πρέπει να δέχομαι να συζητώ τα επιχειρήματα του οσρ αναφορικά με το μέσο με το οποία προτιμά να κινείται, έστω και αν αυτό συμβαίνει προς το παρόν στο χώρο της φαντασίας.

    Κατ΄ αναλογία θα έπρεπε να συμπεριφέρεται για το δικό μου όχημα, το οποίο αντιθέτως, λειτουργεί μόνο στην πράξη. Δεν το κάνει, και αυτό πάλι σκοτώνει τη συζήτηση.
    Συνεπώς νομίζω από αλλού προέρχεται το αδιέξοδο, η ατακολογία η υπεκφυγή και όλα αυτά τα όμορφα.

    nasos
    Αυγούστου 25, 2012 στις 8:10 μμ (Επεξεργασία)
    θα χρησιμοποιησω το παραδειγμα σου παρολο που ειναι απολυτα ατυχες.
    ο οσρ λοιπον σου επιχειρηματολογει υπερ του εφτατροχου με τσαι γιασεμιου.
    σου δινει τα δικα του επιχειρηματα και τις πραγματικες καταστασεις που λαμβανουν χωρα στον κοσμο

    εσυ πρεπει να του επιχειρηματολογησεις υπερ του ντιζελ.
    οταν σου αναφερει 10αδες προβληματα του ντιζελ εσυ δεν απαντας…

    ελπιζω οτι τωρα το καταλαβες

    στα σοβαρα ομως χωρις εφτατροχα σου εθεσα και εγω 2-3 προβληματισμους στο τελος του προηγουμενου σχολιου μου
    τις απεφυγες οπως κανεις και με τον οσρ ή μηπως βλεπεις τα μισα σχολια;
    ============================================

    και πάλι αποφυγή και κανένα επιχείρημα και τεκμηρίωσει στα όσα λέει ο θρησκευόμενος στροβολιώτης

    μια από τις αμέτρητες υπεκφυγές του θρησκευόμενου στροβολιώτη ήταν και αυτό το ερώτημα που του έθεσα σε σχέση με κάτι που είπε ο ίδιος

    ΑΠΆΝΤΗΣΗ

    osr PERMALINK
    Αυγούστου 3, 2012 16:15
    άφηκες τον σύντροφο σου να συνεχίσει τζαι εκ μέρους σου φαντάζομαι έτσι άρχοντα της υπεκφυγής;

    απάντα ρε κουμπάρε τζαι στήριξε τζείνα που εσύ λαλείς μιαν φορά τζαι με τον βάλεις στα πόδια

    λες
    “Ναι έχω δουλειά, άρα σήμερα έχω όντως πλεονέκτημα. Δεν έχω όμως την παραμικρή εγγύηση πως θα την έχω και σε ένα χρόνο από σήμερα.
    Άρα αν με στενοχωρεί το γεγονός πως πολύς κόσμος δεν έχει δουλειά, με εξοργίζει επίσης το γεγονός πως άλλοι, με ή χωρίς όρεξη έχουν σίγουρη εργασία βρέξει χιονίζει.”

    θέλω σε παρακαλώ να μου διευκρινήσεις για ποιο λόγο δεν έχεις την εγγύηση ότι θα έχεις δουλειά σε ένα χρόνο από σήμερα

    ΑΠΆΝΤΗΣΗ

    strovoliotis PERMALINK*
    Αυγούστου 3, 2012 16:57
    Ρε osr, θα είναι πολύ δύσκολο να με πείσεις πως τώρα χιονίζει έξω μέσω το μπλοκ. Άτε να με πείσεις πως βρέχει, ή ότι έβρεξε. Μην περιμένεις πως οι εμμονές σου είναι απαραίτητα και η πραγματικότητα – παρά το γεγονός πως μπορείς και να βάλεις παλτό αν θέλεις και να κυκλοφορείς κουκουλωμένος.

    Επειδή λοιπόν δε θα βγούμε πουθενά, και επειδή τις επόμενες δυο βδομάδες θα είμαι αδειούχος με τις περισσότερες μέρες να τις περνώ στη Λευκωσία, αν θέλεις να βρεθούμε για καμιά τσακρίν μπύραν για να κκουλάρεις, τζιαι να τα πούμεν που κοντά. Να πούμεν τζιαι του αντιπολιτευόμενου αν θέλεις τζιαι αν θέλει.

    Πίννουμεν KEO, Stella τζιαι EFES.

    (Αν μπορείς, έβρε καλλύττερην υπεκφυγήν τωρά )
    ==================================

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%BF%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82#cite_note-0

    Δογματισμός
    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Δογματισμός ονομάζεται η αποφθεγματική διατύπωση διαφόρων ιδεών, χωρίς αιτιολογία ή απόδειξη.
    Αναφέρεται στην έλλειψη κριτικής σκέψης και την προσκόλληση σε κάποια θεωρία που δε στηρίζεται σε αποδείξεις ή που θεωρείται επιστημονικά ξεπερασμένη.[1]
    Ουσιαστικά ο δογματισμός όχι μόνο δεν προάγει το διάλογο, αλλά και τον απορρίπτει.
    Πιστεύει στο «οὔ με πείσεις, κἂν με πείσῃς». Αυταρχισμός, μισαλλοδοξία και φανατισμός είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν στο δογματικό.[2]
    Απαντάται στη φιλοσοφία, τη θρησκεία και την καθημερινή ζωή.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 4, 2012 06:42

      Καλημέρα οσρ, οι εμμονές σου σε αφήνουν πάλι εκτός θέματος. Εκτός όμως από αυτό:
      «(Ο δογματισμός) Αναφέρεται στην έλλειψη κριτικής σκέψης και την προσκόλληση σε κάποια θεωρία που δε στηρίζεται σε αποδείξεις ή που θεωρείται επιστημονικά ξεπερασμένη.»

      Ακριβώς αυτό που σου λέω τόσα χρόνια: χωρίς αποδείξεις.

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 4, 2012 07:59

        λες

        ¨Όπου υποχωρεί η ανάγκη του θεού, προκύπτει η ανάγκη αντικατάστασης της παραδοσιακής θρησκευτικής ουτοπίας με κάτι άλλο: την κοινωνική ουτοπία. Εκείνη που ευαγγελίζεται ο αναρχισμός και ο κομμουνισμός. Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.¨
        ¨Οι ζηλωτές της κοινωνικής ουτοπίας βάζουν αλλού την κόκκινη γραμμή: η ουτοπία υπάρχει και θα την πετύχουμε.»
        ¨Με το μυαλό στραμμένο στην ουτοπία, οι ζηλωτές επιθυμούν να καταστρέψουν το παρόν σύστημα, να το γκρεμίσουν και να βάλουν κάτι άλλο στη θέση του.¨

        θέλω να μου πεις σε ποιο σημείο που έχεις διαβάσει περί αναρχισμού/κομμουνισμού αναφέρεται και έχει ως στόχο του σε

        ¨Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.¨

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 4, 2012 20:39

          Αν *δεν* επιδιώκεις αυτά, τότε τι στο καλό θέλεις;

          Μου αρέσει!

        • Σεπτεμβρίου 4, 2012 22:01

          τι σχέση έχει τι θέλω εγώ; στο κείμενο σου δεν αναφέρθηκες σε μένα

          εσύ μίλησες γενικά για κοινωνικές ουτοπίες αναρχικών και κομμουνιστών
          οι οποίοι επιδιώκουν αυτό που έγραψες

          και το ερώτημα έιναι από που συνάγεις ότι οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές επιδιώκουν αυτό:

          ¨Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.¨

          αν δεν μπορέσεις να πεις την πηγή αυτού που έγραψες με αποσπάσματα θεωρητικών του αναρχισμού και του κομμουνισμού ή έστω κάποιων αναρχικών και κομμουνιστών

          ή έστω να εξηγήσεις πως κατέληξες στο συμπέρασμα αυτό τότε απλά και πάλι μένεις παντελώς έκθετος ως γράφων αυθαιρεσίες που δεν τεκμηριώνονται

          οπότε απάντησε ξεκάθαρα

          από που συνάγεις ότι οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές επιδιώκουν αυτό:

          ¨Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.¨

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 4, 2012 22:24

          Αν δεν έχω καταλάβει την ιδεολογία σου και τις επιδιώξεις σου, γράψε λάθος. ίσως να μπορούσες να μας πεις εσύ, που σου αρέσουν τούτα τα κόλπα, τι από αυτά *δεν* σε εκφράζει.

          Και να σου πω κάτι; Αν μένω έκθετος ή όχι, λίγο με ενδιαφέρει. Δεν κάνω καλλιστεία εδώ πέρα, ούτε παίζω τον μεσσία. Αυτά πιστεύω, αυτά γράφω.

          Αν είναι πελλάρες ας τα κρίνουν αυτοί που μας διαβάζουν. Το ίδιο ισχύει και για τα δικά σου φυσικά.

          Την ίδια στιγμή όμως, είναι δυνατόν αυτά που γράφεις ή γράφω να είναι η απαρχή μιας καινούργιας σελίδας της ιστορίας της ανθρωπότητας!

          Μου αρέσει!

        • Σεπτεμβρίου 4, 2012 23:34

          γράφεις

          «Αν δεν έχω καταλάβει την ιδεολογία σου και τις επιδιώξεις σου, γράψε λάθος.»

          «Αυτά πιστεύω, αυτά γράφω.»

          ακριβώς, είσαι το ίδιο πράγμα όπως ακριβώς ο χριστιανόςμουσουλμανος που πιστεύει ότι ισχύουν αυτά που λέει ακριβώς γιατί τα πιστεύει

          έτσι απλά χωρίς τεκμηρίωση επιχειρηματολογία κλπ

          εσύ τι έκανες εδώ;
          χωρίς να έχεις διαβάσει ούτε μια τόσο δα γραμμούλα ούτε για το τι είναι ο αναρχισμός
          (ο οποίος έχει πολλές εκφάνσεις και δεν είναι ένα πράγμα έτσι κι αλλοιώς μια εκ των οποίων είναι και ο ελευθεριακός κομουνισμός όπως εκφράστηκε μέσα από αυτούς που θεωρούνται οι θεωηρικοί όπως έιναι ο προυντόν ο μπακούνιν ο κροπότκιν ο μπέργκμαν ο μαλατέστα )

          και ο κομμουνισμός όπως θεμελιώθηκε μέσα από το τεράστιο έργο φιλοσοφικό και πολιτικής οικονομίας μετά από πολύ κόπο διάβασμα διωγμούς κλπ από τον μαρξ και όπως ερμηνεύθηκε από νεώτερους όπως ο λένιν κλπ

          χωρίς να έχεις καν μπει στον κόπο να διαβάσεις έστω και ψήγματα για το τι είναι αυτά τα κοινωνικά συστήματα τα πέταξες στον κάλαθο των αχρήστων

          έγραψες

          «Όπου υποχωρεί η ανάγκη του θεού, προκύπτει η ανάγκη αντικατάστασης της παραδοσιακής θρησκευτικής ουτοπίας με κάτι άλλο: την κοινωνική ουτοπία. Εκείνη που ευαγγελίζεται ο αναρχισμός και ο κομμουνισμός. Ένα καθεστώς κοινωνίας με άριστους ανθρώπους, χωρίς τα καθημερινά επαχθή χαρακτηριστικά, χωρίς κακούς και κακίες, χωρίς φτώχια και φτωχούς, χωρίς προβλήματα.
          Σε αντίθεση με τους θρησκευόμενους η σημασία μετατοπίζεται προς την ουτοπία, στο τέλος, παρά στο γιατί και την αφετηρία. Οι ζηλωτές των θρησκειών έχουν ως κόκκινη γραμμή την ανάγκη ύπαρξης του θεού. Οι ζηλωτές της κοινωνικής ουτοπίας βάζουν αλλού την κόκκινη γραμμή: η ουτοπία υπάρχει και θα την πετύχουμε.
          Με το μυαλό στραμμένο στην ουτοπία, οι ζηλωτές επιθυμούν να καταστρέψουν το παρόν σύστημα, να το γκρεμίσουν και να βάλουν κάτι άλλο στη θέση του.»

          έβγαλες συμπεράσματα επί συμπερασμάτων δίκασες καταδίκασες μίλησες για ουτοπίες ζηλωτές κλπ

          και τελικά όταν και πάλι πιάνεσαι να γράφεις αυθαιρεσίες ατεκμηρίωτες χωρίς να μπορείς να θεμελιώσεις τίποτα από όλα αυτά που έγραψες
          πετάσσεις έναν

          «Αν δεν έχω καταλάβει την ιδεολογία σου και τις επιδιώξεις σου, γράψε λάθος.»

          «Αυτά πιστεύω, αυτά γράφω.»

          συνέχισε να πιστεύεις ως ένας πιστός στο δόγμα του

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 5, 2012 06:20

          Αγαπητέ οσρ, θα συνεχίσω να γράφω όσο μου επιτρέπουν οι πενιχρές μου γνώσεις και το μέτριο συγγραφικό μου ταλέντο.

          Επίσης θα συνεχίσω να απαντώ σε σχόλια, ακόμα και σε κακόπιστα, μέχρι να βαρεθώ.

          Φυσικά δε μου βγάζεις από το νου ότι πέραν της συνήθους σου τακτικής να οδηγείς τη συζήτηση σε αδιέξοδο για να πεις τα δικά σου, στην περίπτωση αυτή η στρογγυλοποίηση που έκανα ήταν ξεκάθαρη για τον μέσο καλόπιστο αναγνώστη.

          Γι’ αυτό ενόχλησε.

          Μου αρέσει!

        • Σεπτεμβρίου 6, 2012 10:31

          http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82&dq=

          κακόπιστος -η -ο [kakópistos] Ε5 : 1. που είναι κακής πίστεως. ANT καλόπιστος.

          α. που προσπαθεί με τη διαστροφή της αλήθειας ή με την παραποίηση των γεγονότων να ισχυροποιήσει τη δική του θέση και να αποδυναμώσει εκείνη του αντιπάλου του….»

          μπορείς να εξηγήσεις κάνοντας copy paste σε ποια κακόπιστα σχόλια αναφέρεσαι;

          γράφεις:

          «Φυσικά δε μου βγάζεις από το νου ότι πέραν της συνήθους σου τακτικής να οδηγείς τη συζήτηση σε αδιέξοδο για να πεις τα δικά σου, στην περίπτωση αυτή η στρογγυλοποίηση που έκανα ήταν ξεκάθαρη για τον μέσο καλόπιστο αναγνώστη.»

          όταν με κατηγορείς ότι δεν είμαι ειδικός και εγώ σε ρωτάω να εξηγήσεις τι εννοείς με τον όρο ειδικό:

          strovoliotis
          Αυγούστου 25, 2012 στις 2:15 μμ (Επεξεργασία)
          Ρε φίλε οσρ, γιατί να χρησιμοποιήσω επιχειρήματα για να απαντήσω σε κάτι που θεωρώ ανοησία, ή χάσιμο χρόνου;
          Γιατί σου το είπα ξανά. Κανε ό,τι θέλεις για να αλλάξεις τον κόσμο, να φέρεις κάτι καινούργιο, που μακάρι να είναι καλύτερο από το παρόν. Αλλά μεν μου κάμνεις και τον ειδικό για αυτό ακριβώς που θέλεις να καταστρέψεις.

          osr
          Αυγούστου 25, 2012 στις 2:20 μμ (Επεξεργασία)
          δώσε μου έναν ορισμό του “ειδικού” και αν μπορείς χρησιμοποίησε και κάποια παραδείγματα ανθρώπων που θεωρείς “ειδικούς”

          και εσύ δεν τεκμηριώνεις που βασίζεις αυτή την κατηγορία που εξαπολύεις εναντίον μου και απλά δεν απαντάς, ποιος είναι αυτός που σταματά την συζήτηση;

          εσύ την σταμάτησες γιατί προφανώς ή δεν ήξερες τι να απαντήσεις ή απλά δεν σε βόλευε η απάντηση

          όταν λες

          “Ναι έχω δουλειά, άρα σήμερα έχω όντως πλεονέκτημα. Δεν έχω όμως την παραμικρή εγγύηση πως θα την έχω και σε ένα χρόνο από σήμερα.
          Άρα αν με στενοχωρεί το γεγονός πως πολύς κόσμος δεν έχει δουλειά, με εξοργίζει επίσης το γεγονός πως άλλοι, με ή χωρίς όρεξη έχουν σίγουρη εργασία βρέξει χιονίζει.”

          και σε ρωτάω να να μου διευκρινήσεις για ποιο λόγο δεν έχεις την εγγύηση ότι θα έχεις δουλειά σε ένα χρόνο από σήμερα και εσύ απλά απέφυγες να απαντήσεις και μετά από αλλαγή 4389330 ποστ μου λες αυτό

          ΑΠΆΝΤΗΣΗ

          strovoliotis PERMALINK*
          Αυγούστου 3, 2012 16:57
          Ρε osr, θα είναι πολύ δύσκολο να με πείσεις πως τώρα χιονίζει έξω μέσω το μπλοκ. Άτε να με πείσεις πως βρέχει, ή ότι έβρεξε. Μην περιμένεις πως οι εμμονές σου είναι απαραίτητα και η πραγματικότητα – παρά το γεγονός πως μπορείς και να βάλεις παλτό αν θέλεις και να κυκλοφορείς κουκουλωμένος.

          Επειδή λοιπόν δε θα βγούμε πουθενά, και επειδή τις επόμενες δυο βδομάδες θα είμαι αδειούχος με τις περισσότερες μέρες να τις περνώ στη Λευκωσία, αν θέλεις να βρεθούμε για καμιά τσακρίν μπύραν για να κκουλάρεις, τζιαι να τα πούμεν που κοντά. Να πούμεν τζιαι του αντιπολιτευόμενου αν θέλεις τζιαι αν θέλει.

          Πίννουμεν KEO, Stella τζιαι EFES.

          (Αν μπορείς, έβρε καλλύττερην υπεκφυγήν τωρά )

          ποιος είναι αυτός που σταματά την συζήτηση;

          εσύ την σταμάτησες γιατί προφανώς ή δεν ήξερες τι να απαντήσεις ή απλά δεν σε βόλευε η απάντηση

          γράφεις

          «η στρογγυλοποίηση που έκανα ήταν ξεκάθαρη για τον μέσο καλόπιστο αναγνώστη.»

          http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82&dq=
          καλόπιστος -η -ο [kalópistos] Ε5 : ANT κακόπιστος. 1. που έχει τη διάθεση να συνεννοηθεί με τους άλλους με ειλικρίνεια και εντιμότητα, χωρίς να διαστρεβλώνει την αλήθεια, που είναι καλής πίστεως

          μα δαμέ εσύ είπες τούντο πράμαν

          «Αν δεν έχω καταλάβει την ιδεολογία σου και τις επιδιώξεις σου, γράψε λάθος.»

          άρα αφού εσύ ο ίδιος δεν γνωρίζεις τι είναι ο αναρχισμός και κομμουνισμός και λες ότι έκανες λάθος δηλαδή αυτό που έγραψες είναι λαθος

          πως είναι δυνατόν ο οιοσδήποτε από το λάθος το δικό σου να αντιληφθεί την αλήθεια την οποίαν εσύ αγνοείς;

          Μου αρέσει!

  2. Σεπτεμβρίου 4, 2012 01:54

    Α, φίλε αν θέλεις τέθκοιες συζητήσεις να μπαίννεις δαμέσα:

    http://www.facebook.com/groups/cyprusfreethinkers/

    Βασικά, το δικό μου θεμελιώδες συμπέρασμαν στο θέμαν «δημιουργία» είναι πως αν καταφέρεις να ορίσεις το «τι, πως, πότε, που», το «γιατί» ΔΕΝ έσιει πλέον καμμιάν σημασίαν. Τζιαι επειδή ως τα σήμμερα εν εξηγήσαμεν ακόμα το θάνατον, εν σημαίνει ότι εν θα το καταφέρουμεν ποττέ, ούτε ότι πρέπει να επαφιούμαστεν σε φανταστικά φιλαράκια ή παππούλληες στα «ουράνια» για να μας «κρατούν το σιέριν» (όταν εν μας το κόφκουν that is).

    Μου αρέσει!

  3. strovoliotis permalink*
    Σεπτεμβρίου 4, 2012 06:46

    Μιχάλη, θα ζητήσω να σας κάνω παρέα. Γιατί να εξηγήσουμε το θάνατο; Δεν είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής;

    Μου αρέσει!

    • Σεπτεμβρίου 4, 2012 07:59

      «Το πιο φοβερό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτε για εμάς – στον βαθμό που όσο υπάρχουμε, δεν είναι παρών· κι όταν πάλι είναι παρών εκείνος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς. Άρα ο θάνατος δεν υπάρχει ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους πεθαμένους – εφόσον για τους πρώτους δεν υπάρχει, ενώ οι άλλοι δεν υπάρχουν πια.»

      Επίκουρος, Επιστολή προς Μενοικέα, 125

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Σεπτεμβρίου 4, 2012 20:38

        Υλικό από τον καιρό των σπουδών. Όσο μεγαλώνω προσπαθώ να το χωνέψω 🙂

        Μου αρέσει!

  4. Σεπτεμβρίου 4, 2012 09:13

    Χρειάζεται θάρρος και χρειάζεται κάποια δόση αλαζονείας για να δεχτείς ή να αρνηθείς πλήρως την ύπαρξη θεού, ή την ζωή μετά θάνατον.
    Κατά τη γνώμη μου ουσία έχουν οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους και το περιβάλλον μας και όχι με μποζόνια.
    Ας με πείτε ρομαντικό αλλά το «αγαπήσομεν αλλήλους ίνα εν ομονοία ομολογήσομεν» συνεχίζει να τραμπάρει το big bang.

    Μου αρέσει!

  5. Σεπτεμβρίου 4, 2012 09:41

    A God awake(n)s. (s)He remembers not. {s}He begins to wonder if there is a greater one above. Then begins the experiment. Create a God and see if (s)He can discover You. A God awakes.

    Μου αρέσει!

  6. Σεπτεμβρίου 4, 2012 11:02

    Μου αρέσει!

  7. ακελοελαμιτης permalink
    Σεπτεμβρίου 4, 2012 12:41

    αγαπητε ακελοστροβολιωτη εδω ο γκουρου σας ο ντωκινς παραδεχτηκε οτι υπαρχει θεος.εφοσον ο θεος σας ο ντωκινς εγινε θρησκευομενος οττε εσυ ακομα θα λατρευεις την επιστημη σαν θεο?

    Μου αρέσει!

  8. mary permalink
    Σεπτεμβρίου 4, 2012 14:15

    οι ανθρώπινες γνώσεις μηδαμινές.. εδώ δεν είναι κατανοητό ακόμη το γιατί ως άνθρωποι έχουμε τη «γνώση» του «σκοτώνω για να φάω για να ζήσω» …πόσο μάλλον το τι εστί κι αν υπάρχει θεός… …αμφιβάλλω αν η «γνώση» μας έχει ουσία…

    Μου αρέσει!

  9. Σεπτεμβρίου 5, 2012 14:28

    Ο άνθρωπος ποτέ δεν θα πάψει την αναζήτηση των απαντήσεων, πρώτον γιατί συνειδητά γνωρίζει πως αν δεν αναζητά αυτό που φαίνεται αδύνατον να γίνει γνωστό, τότε τα πάντα θα ακινητοποιηθούν και θα καταρρεύσουν και δεύτερον γιατί η φύση του είναι τέτοια που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Έχει ενδιαφέρον η τοποθέτηση του Σοπενχάουερ πως ο άνθρωπος είναι το εργαλείο μέσω του οποίου η φύση ερμηνεύει και επεξηγεί τον εαυτό της…

    Σε πλήρη αντιστοιχία με το παραπάνω αξίωμα, ο κοινωνικός άνθρωπος (τουλάχιστον όσο είναι και δρα ως πολίτης και όχι ως υπήκοος) δεν θα πει ποτέ «μου αρκεί αυτό που έχω θα πάψω να αναζητώ το καλύτερο». Αν ήταν ποτέ δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο, η ιστορία θα είχε τελειώσει πριν καν αρχίσει να υπάρχει.

    Όπως λοιπόν ο άνθρωπος θα αναζητά αιωνίως απάντηση σε ερωτήματα που φαίνονται αναπάντητα (και λέω φαίνονται γιατί μόνο τα ερωτήματα που δεν τέθηκαν ποτέ έμειναν αιώνια αναπάντητα), έτσι και ο κοινωνικός άνθρωπος θα αναζητά πάντα αυτό που εσύ ονομάζεις ουτοπία.

    Πρέπει να καταλάβεις αγαπητέ μου Στροβολιώτη πως ο κόσμος δεν εξελίσσεται χάρη στην αδράνεια, αλλά χάρη στη δυναμική. Αν όλοι σκέφτονταν όπως εσύ, ακόμα θα κρεμόμασταν από τα κλαδιά των δέντρων και θα τρώγαμε βελανίδια γελώντας με τους πελούς (ή ζηλωτές) που θα μας έλεγαν πως κάποτε οι άνθρωποι θα εργάζονται 8ωρο, θα μαθαίνουν γράμματα, θα πηγαίνουν διακοπές και θα γράφουν ατέλειωτες μαλακίες σε μια οθόνη… 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Πρώτο μέγα λάθος του Νίκου. permalink
    Σεπτεμβρίου 5, 2012 22:55

    «Ο Αναστασιάδης αναφέρθηκε και στο φυσικό αέριο και τόνισε ότι αυτή η νέα κατάσταση μπορεί να επιταχύνει και να διευκολύνει τη διαδικασία λύσης. Ο Αναστασιάδης, ο οποίος ανέφερε ότι το κέρδος από τις πηγές φυσικού αερίου που υπάρχουν στο οικόπεδο Αφροδίτη θα διαμοιραστεί με τους Τ/Κ και την Τουρκία, είπε επίσης ότι «Δεν πρέπει να υπάρχει αντιπαράθεση. Σε μια κατάσταση με λυμένο το Κυπριακό, σημαίνει ταυτόχρονα και το τέλος των οικονομικών και όλων των προβλημάτων. Η Τουρκία, οι Τ/Κ και εμείς, θα κοιτάξουμε τους ορίζοντές μας πλέον με νέες ελπίδες που τώρα δεν μπορούμε να δούμε. Πρέπει να ξεπεράσουμε τους φόβους μας». Ο Ε/Κ ηγέτης κοιτάζει θετικά τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ε.Ε από την Τουρκία.»

    Τέτοιες φωτισμένες δηλώσεις ο Αναστασιάδης έπρεπε να τις προασπιστεί έως θανάτου. Αντ’ αυτού προτίμησε να τις θάψει για χάριν του ΔΗΚΟ. Και όμως. Τώρα έπρεπε να πιάσεις τον ταύρο από τα κέρατα Νίκο μου. Τώρα που γι’ αυτούς δεν υπάρχει γυρισμός, τώρα που ξεμασκαρευτήκανε. Να τους δείξεις από την αρχή ότι δεν αστειεύεσαι. Τί θα κάνανε δηλαδή οι ξεφτίλες; Ή θα έβαζαν την ουρά στα σκέλια ή θα διαλύονταν άπαξ και διά παντός.

    Συγνώμη για την εκτός θέματος παρέμβαση, παρακαλώ συνεχίστε, σας προσέχω.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: