Skip to content

Και όμως, κινείται!

Σεπτεμβρίου 17, 2012

Μέσα στις πόλεις περπατώ. Αν χρειαστεί να πάω οπουδήποτε στην Εντός των Τειχών Λευκωσία, το κάνω πάντα περπατώντας.

Το ίδιο ισχύει και για τη Λάρνακα όπου χρειάζεται να πηγαίνω συχνά. Η έλλειψη τειχών φυσικά, αφαιρεί τα αυτοεπιβαλλόμενα όρια, και σε αντίθεση με την πρωτεύουσα, στη Λάρνακα κρίνω με το μμάτιν αν μπορώ να περπατήσω η όχι.

Βρισκόμουν ψηλά, πάνω στην Ερμού. Θα πήγαινα απέναντι, και με έπιασε το κόκκινο φανάρι.  Για μια στιγμή όλα κοκκίνισαν και ακριβως μπροστά μου βρέθηκε ένα μικρό όχημα. Γιαπωνέζικο, πιθανότατα από εκείνα τα εισαγόμενα, δεύτερο χέρι. Οδηγούσε μια κυρία, μεσήλικη, περίπου δηλαδή ότι είμαι εγώ, αλλά μου φάνηκε πολύ ταλαιπωρημένη. Δίπλα, βρισκόταν ένας ακόμη πιο ταλαιπωρημένος άνθρωπος, ίσως ο πατέρας, ή πεθερός της.  Άσπρος, κάτασπρος,  καχεκτικός,  με απλανές βλέμμα, οι φλέβες πετάσσονταν από τα χέρια του. Ανέπνεε γρήγορα, αλλά την αναπνοή την έβλεπα στις φλέβες, όχι στο στήθος.  Φαινόταν σαν να επέστρεφαν από το νοσοκομείο…

Η αυθόρμητη σκέψη: αμφιβάλλω αν θα βγάλει τη χρονιά ο παππούλλης…

Άναψε το πράσινο, και προχώρησα. Πως θα μπορούσα να διαπιστώσω αν θα  τα τινάξει ο παππούλης, λέω;

Θα μπορούσα να δω την αγγελία της κηδείας στον Φιλελεύθερο, αν τον διάβαζα. Στον Πολίτη διαφημίζονται πολύ λιγότεροι νεκροί, προφανώς η πλειοψηφία των νεκρών εκφράζονται από την επιτήδεια ουδετερότητα του Φιλελευθέρου, που στην μετά Τάσσον εποχή, εξελίχτηκε στην πλέον προκεχωρημένη εθνικιστική έπαλξη.

Άρα μάλλον θα μου ξεφύγει η κηδεία. Αλλά και να έβλεπα την αγγελία, θα αναγνώριζα ίσως το πρόσωπο,  δε θα πήγαινα στην κηδεία, και θα τέλειωνε εκεί το θέμα. Φυσικά, ακόμη και αν τον ήξερα, θα πήγαινα και στην κηδεία, θα μιλούσα με τους συγγενείς τους γνωστούς, στη συνέχεια θα θυμόμασταν όλοι εκείνα τα όμορφα ισοπεδωτικά, θετικά  στιγμιότυπα με τον μακαρίτη, όλα εκείνα που κάνουν τον θάνατο την μόνη κομμουνιστική εμπειρία που θα ζήσουμε ποτέ.

Έστω και αν αφορά το θάνατο μας.

Μετά, λίγο πολύ γίνεται το ίδιο για όλους. Όπως τα σπιτάκια και τα παλάτια που έστηναν τα παιδάκια μου το καλοκαίρι στην άμμο, και τα οποία μέχρι το άλλο πρωί γίνονταν ξανά χρυσή , ολόισια αμμουδιά, έτσι γίνεται και με τη  διαδικασία του ουσιαστικού θανάτου, πέραν του βιολογικού.

Η ολοκλήρωση της φυσιολογικής διαδικασίας δηλαδή.

Και μέσα σε όλα αυτά προέκυψε άλλη απορία. Όλοι εμείς που νοιώθουμε τόση σημαντικότητα, τόση ανάγκη να υπάρχουμε, όλοι εμείς που νοιώθουμε πως είμαστε το κέντρο του σύμπαντος, θα φύγουμε μια μέρα.

Και παρόλα ταύτα, και παρά τις περί του αντιθέτου εκτιμήσεις μας,  ο κόσμος θα συνεχίσει να κινείται.

Πάντα το έκανε.

Advertisements
2 Σχόλια leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 17, 2012 21:48

    πολλά καλό αλλά γαμότο!

    θέλω να ξαναζήσω. αρέσκει μου πολλά η ιδέα της μετενσάρκωσης. τζαι να θυμούμαι τις προηγούμενές μου ζωές, τζαι όπως τα βιβλία να πηαίνω να θωρώ τους συγγενείς μου της προηγούμενής μου ζωής τζαι να μεν αποκαλύπτω ποιος είμαι.

    αλλά είμαι τζαι απαράδεχτος να περιπαίζω την μετά θάνατον ζωή της θρησκείας που μου έτυχε τζαι να ονειρεύκουμαι μετενσαρκώσεις…

    Μου αρέσει!

  2. Σεπτεμβρίου 17, 2012 22:09

    Η εικόνα του ταλαιπωρημένου μέχρι θανάτου Κύπριου, μου δημιούργησε το συνειρμό του πώς θα τη βγάλει αυτός ο λαός όταν η κρίση τον κτυπήσει αλά Ελλάδα! Υπάρχει όντως ένας διάχυτος εφησυχασμός σ΄αυτόν τον τόπο αφού τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια (εξαιρέσει των προσφύγων), την πέρασε ουσιαστικά ξένοιαστα και αλαζονικά. Ίσως μια κρίση (οικονομική) τον φέρει στα συγκαλά του και πάψει να αυτοαπατάτε! Ήδη απώλεσε συνειδητά την μισή του πατρίδα. Από την άλλη όμως λέω…αφού ο μεγάλος θεός του είναι τα ριάλια, πώς είναι δυνατόν να θέλει τη ζωή χωρίς να τα νιώθει στην τράπεζα ή την πούγκαν; Τέλος πάντων, με όσα θα συμβούν τις προσεχείς βδομάδες, όπως λέει συχνά κι ένας ινστρούχτορας των Ακελικών, το πράγμα θα δείξει!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: