Skip to content

Ύπουλος λίβας.

Σεπτεμβρίου 19, 2012

Η γη σούζεται από τα επίμονα κτυπήματα του αδιάλλακτου τρυπανιού.

Κάθε νέα τρύπα απελευθερώνει άλλη μια κραυγή από τα βάθη της γης, που ανίδεη ακόμα για το τι την περιμένει, αναπολεί τους ατέλειωτους αιώνες που ήταν περιβόλι.

Οι δεκαετίες   που ακολούθησαν, ήταν διαφορετικές, αλλά ήπιες. Το πέτρινο σπίτι κρατούσε μόνο μικρό μέρος του χώρου, το υπόλοιπο παρέμενε ολοπράσινο.

Ώσπου ήρθε η ώρα και το σπίτι χάθηκε. Ξύλα, σίδερα, κεραμίδια, πουρόπετρες διαλογήθηκαν προσεκτικά και αξιοποιήθηκαν ανάλογα.

Μετά ήταν η αναμονή, και ο σκονισμένος χώρος στάθμευσης, με το τσιακκιλούδι, που εκδικητικά είχε αποκλείσει κάθε παρουσία πρασίνου.

Ο ήπιος, ύπουλος λίβας δημιουργεί μικρούς σκονοστρόβιλους στο τσαλαπατημένο χώμα.

Δεν ξεραίνει πλέον τα σπαρτά.  Τα έχει ξεράνει εδώ και μήνες. Τώρα πια κουβαλά νόημα,  είναι πρόδρομος της αλλαγής που θα έρθει, αγγελιοφόρος της δροσιάς που ακολουθεί πίσω, αλλά – ακόμα – πολύ μακριά.

Φύλλα και σπασμένα χορταράκια χορεύουν μαζί του. Και σκόνη, πολλή σκόνη τέτοιο καιρό.

Και βρωμιά. Σκουπίδια, χαλασμένα φρούτα, ψοφισμένα γατάκια, μυρωδιά σφαγείου.

Η εποχή της μεγάλης βρωμιάς, σε αναμονή της κάθαρσης.

Μια περιρρέουσα παρακμή.

Σκεφτόταν πως πάντα βρισκόταν σε διάσταση με τους πολλούς.

Το φθινόπωρο το έβλεπε πάντα με προσμονή. Η παρακμή του φθινοπώρου ήταν για εκείνον η πιο όμορφη στιγμή του χρόνου, ήταν μαζί και ο  αυτουργός της άνοιξης που έρχεται μισό χρόνο αργότερα. Αυτή η παρακμή που ένοιωθαν οι άλλοι, ήταν για εκείνον προσμονή, ηδονική προσμονή. Το κρύο, τα σύννεφα, αλλά πάνω απ’ όλα η αιώνια, ευλογημένη βροχή πρόσφεραν αναζωογόνηση στη μανά γη, στη ψυχή του.

Θυμάται πως αυτή τη διαφορά την ένιωθε από παλιά. Από τότε που οι δάσκαλοι του, τον έβαζαν να γράφει για την πιο όμορφη εποχή του χρόνου, κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη κάθε Μάη.

Ένιωθε καταπίεση;

Δε θυμάται τέτοιο απωθημένο.

Μπορεί και να έγραφε για την άνοιξη τότε.

Και έμεναν όλοι ευχαριστημένοι, και κανένας δε ρωτούσε τι έχει το παιδί.

Ισορροπούσε, και αυτό ήταν αρκετό.

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Σεπτεμβρίου 19, 2012 20:53

    ΠΟΙΗΣΗ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: