Skip to content

Τζαμάικα, και άλλα ερωτικά τραγούδια.

Νοέμβριος 24, 2012

Όταν κυκλοφόρησαν οι «Θαλασσογραφίες» του Μάνου Λοΐζου, είχα την σημερινή ηλικία της κόρης μου.  Άρα λαμβάνοντας υπόψιν την ταχύτητα κυκλοφορίας της μουσικής την τότε εποχή, οι εμπειρίες που περιγράφονται πιο κάτω, έγιναν 1-2 χρόνια αργότερα.

Σε εκείνα τα εικονικά, ιδανικά χρόνια, τα καλοκαίρια  πηγαίναμε διακοπές στον Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας. Νοικιάζαμε το σπίτι της κυρίας Ερατώς, με τα 3-4 αγόρια της – νομίζω χάθηκαν όλοι στον πόλεμο, και νομίζω έγραψα για αυτό ξανά.

Κακή ιστορία.

Τα χρόνια πριν το 1974 δεν τα λογαριάζω δικά μου. Νοιώθω πως ό,τι θυμάμαι από εκείνη την περίοδο είναι η ζωή κάποιου άλλου, για την οποία είμαι περιστασιακά αλλά πάντως προνομιακά ενημερωμένος. Σαν μια μακρινή, ξεθωριασμένη ταινία μοιάζουν όλα.

Τις μέρες τις περνούσαμε κυρίως στη θάλασσα. Στο Πέντε Μίλι, στον Χρυσό Βράχο.

Εκτός θάλασσας παίζαμε στα χωράφια. Είχε πολλές τερατσιές εκεί, και τα κοπελλούθκια της κυρίας Ερατώς  προσπαθούσαν να μάθουν στους βούτυρους από τη Λευκωσία πως τρώγονται τα τεράτσια, αλλά φευ!

Στο σπίτι εκείνο μεταφέραμε και μεγάλη ποσότητα οικοσκευής από τη Λευκωσία, για να μένει η ζωή μας όσο το δυνατό πιο ίδια. Μεταξύ άλλων ηταν και ένα ογκώδες ραδιόφωνο από το οποίο ακούγαμε το ΡΙΚ.

Ήταν οι ειδήσεις, ήταν και τα μουσικά προγράμματα.

Κάποτε, εκείνα τα χρόνια άκουσα για πρώτη φορά την Τζαμάικα. Από το ογκώδες ράδιο, ή από το τζουκ μποξ του Χρυσού Βράχου. Δεν ήξερα φυσικά τον τίτλο, γιατί δεν γνώριζα τι ήταν το «Τζαμάικα».

Το πολύ να θυμόμουν το τραγούδι ως «Κι’ αρμενίζαμε στα πέλαγα».  Αυτό συγκρατούσα από το ρεφρέν.

Στο ηλικίας δέκα χρονών μυαλό μου όμως, και στην άγουρη ακόμη καρδούλα, που φαίνεται είχε αρχίσει να βλέπει δρόμους πλατείς να ανοίγονται μπροστά της, εντύπωση πολλή μου έκαναν αυτοί οι στίχοι:

«κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμένα   ‘κεί στα καπηλειά

σ΄ έπινα κοριτσάκι σαν το κρασάκι γοuλιά γοuλιά».

Να πιω ένα κορίτσι; Πως μπορείς να πιεις ένα κορίτσι;

Και με προβλημάτιζαν τα όνειρα:

«κάθε πρωί σκαρώναμε μαζί με το Μηνά

ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα».

Τι είναι αυτό το «Τζαμάικα»; Και γιατί να θέλει κανείς να παει ταξίδια μακρινά;

Και μετά ηταν λίγο περίεργο που ο τραγουδιστής έφτιαχνε προφανώς μια βάρκα, αλλά δεν γινόταν καραβοκύρης του σκάφους, γινόταν καραβοκύρης  του κοριτσιού:

«Χρόνια στο μεροκάματο κοπίδι και σφυρί

έφτιαξα ένα σκαρί για το χατίρι σοu

σκάλισα στην πρυμάτσα του γοργόνα θαλασσιά

κι έγινα μια βραδιά καραβοκύρης σου».

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παπαμιχαήλ

Άλλες ερμηνείες:
Γιάννης Καλατζής
Χαρούλα Αλεξίου & Δήμητρα Γαλάνη

Κάθε πρωί ποu κίvαγα vα πάω στη δουλειά
φεύγανε σαv πουλιά τα ψαροκάικα
κάθε πρωί σκαρώvαμε μαζί με το Μηvά
ταξίδια μακριvά ως τη Τζαμάικα

Κι αρμεvίζαμε στα πέλαγα αγάπη μοu παλιά
κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμέvα ‘κεί στα καπηλειά
σ΄ έπιvα κοριτσάκι σαv το κρασάκι γοuλιά γοuλιά

Χρόvια στο μεροκάματο κοπίδι και σφυρί
έφτιαξα έvα σκαρί για το χατίρι σοu
σκάλισα στηv πρυμάτσα του γοργόvα θαλασσιά
κι έγιvα μια βραδιά καραβοκύρης σου

Κι αρμεvίζαμε στα πέλαγα αγάπη μοu παλιά
κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμένα ‘κει στα καπηλειά
σ΄ έπιvα κοριτσάκι σαv το κρασάκι γοuλιά γοuλιά

————————————————————–

Χρόνια πολλά αργότερα, οι απορίες έχουν λυθεί.

Οι εμπειρίες έχουν βιωθεί.

Οι αναμνήσεις όμως καταιγιστικές, ειδικά όταν βρεθείς σε στιγμές που προσομοιάζουν με τα βιώματα της έμπνευσης του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Έστω και αν οι νότες βγαίνουν από ένα πιάνο, ισοπεδωμένες μαζί με όλα που προηγήθηκαν, και όλα όσα θα ακολουθήσουν.

Και φαίνεται πως μια φορά βούτυρος, πάντα βούτυρος.

Γίνεται να σηκώνεται ακόμα η τρίχα μου ακούγοντας αυτό το τραγουδάκι;

—————————————————————-

Αφού ο τίτλος της ανάρτησης δημιουργεί προσδοκίες, θα αναφερθώ και σε κάτι άλλο σχετικό.

Θυμήθηκα αυτές τις μέρες το «Ρεσιτάλ», του Κώστα Χατζή και της Μαρινέλλας από το 1976.

Δεν γνωρίζω τις προσωπικές περιστάσεις των τραγουδιστών την τότε εποχή. Νομίζω όμως πως ένα τέτοιο αριστούργημα  μπορούσε να πιάσει τα επίπεδα που μας προσφέρει η ηχογράφηση, μόνο αν  ο Χατζής και η Μαρινέλλα μοιράζονταν τότε, εκτός από τη μουσική και τον ερωτά τους.

Ας, πούμε,  μπορείτε να σκεφτείτε άλλο τρόπο να βγει το «Πώς να φύγεις» όπως βγήκε:

Στίχοι:  

Ηλίας Λυμπερόπουλος

Μουσική:

Κώστας Χατζής

1. Μαρινέλλα & Κώστας Χατζής

Πώς να φύγεις δεν μπορείς – δεν μπορείς
αν ανοίξεις την φλέβα μου
την καρδιά μου θα βρεις
Όταν τρέμουν τα χέρια σου
είμαι εγώ που τ΄ αγγίζω

Πώς να φύγω δεν μπορώ δεν μπορώ
Όποιος δρόμο κι αν τράβηξα
ήσουν πάντα μπροστά μου
Στα δικά σου τα σίδερα
είμαι εγώ που υποφέρω

Πώς να φύγεις πώς να φύγω δεν μπορούμε
Είμαι εγώ η πληγή σου
κι είσαι εσύ το μαχαίρι μου
η καρδιά μου στην φλέβα σου
η καρδιά σου στο χέρι μου
Μας χωρίζει ο καημός η οργή
μας ενώνει μια αγάπη

Advertisements
2 Σχόλια leave one →
  1. ιων σκεπτικός permalink
    Νοέμβριος 24, 2012 20:35

    Πολύ αγαπημένο τραγούδι. Το καλοκαίρι που μας πέρασε πήγα σε μια συναυλία – αφιέρωμα στον Μάνο Λοϊζο, στο σκαλί Αγλαντζιάς, που διοργώνωσε η βουλή. Δεν μπορείς να φανταστείς στροβ πόσα αγαπημένα τραγούδια άκουσα, αλλά δεν ήξερα ότι τα έγραψε ο Μάνος Λοϊζος. Συνήθως ξέρουμε ποιός ερμηνεέι ένα τραγούδι.
    ΄Οσο για τη ζωή μας πριν το 74, είναι σαν ένα πολύ πολύ μακρινό παραμύθι. Όταν, σπάνια πλέον, παίρνω τον δρόμο για τη Δένεια και βλέπω εκείνο τον κάμπο που φτάνει ως τη ρίζα του Πενταδάκτυλου,μου φέρνει στο νού σιωπή νεκροταφείου. Νοιώθω ένα σφίξιμο στην καρδιά και μια λύπη απέραντη σαν τη θάλασσα. Λύπη για την ζωή μας που πέρασε ανάμεσα σε αγνοούμενους, πρόσφυγες, πεσόντες, δεν ξεχνω, ψέματα, πόσα θεέ μου ψέματα! Ψεύτικα λόγια, ψεύτικους πατριωτισμούς, ψευτοπαλληκαρισμούς. Το μόνον αληθινό είναι ο βαθύς πόνος που έχει αφήσει στην ψυχή μας ο πόλεμος και η εισβολή και η ωμή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που οι πιο πολλοί δεν θέλουν να δουν και φαντασιώνονται ότι πάλι με χρόνια με καιρούς……….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: