Skip to content

Μπροστά στον τάφο του Τάσσου Παπαδόπουλου

Δεκέμβριος 8, 2012

Tου Στέφανου Κασιμάτη

 

 
Την προσεχή Κυριακή, ο Αντώνης Σαμαράς θα επισκεφθεί την Κύπρο, προκειμένου να παραστεί στο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου. Σε ορισμένους κύκλους, αυτή η πρόθεση του πρωθυπουργού -αν έχω πιάσει καλά το κλίμα- έχει προκαλέσει δυσθυμία: «Μα, τώρα! Ηταν ανάγκη, βρε παιδάκι μου;» και άλλα τέτοια παρεμφερή, άκουσα να λέγονται. Η γκρίνια οφείλεται στο ότι ο μακαρίτης πρόεδρος της Κύπρου είναι το σύγχρονο σύμβολο μιας απλοϊκά λεβέντικης αντίληψης περί Ελληνισμού, η οποία θεμελιώνεται στην περήφανη άρνηση, στο βροντερό «όχι!» Είναι η αντίληψη κατά την οποία χαρακτηρισμοί όπως «αδιαπραγμάτευτο», «ασυμβίβαστος», «αταλάντευτος», «αμετακίνητος», αιώνιος» κ.λπ. θεωρούνται τίτλοι τιμής. Η αντίληψη που κατανοεί την ελληνικότητα ως ακινησία, με άλλα λόγια.

Από τον τρόπο με τον οποίο περιγράφω τη συγκεκριμένη αντίληψη περί ελληνικότητας, δεν πρέπει να σας μένει αμφιβολία ότι, προσωπικώς, δεν τη συμμερίζομαι. Παρ’ όλα αυτά, η πρόθεση του πρωθυπουργού να τιμήσει τη μνήμη του μεγαλύτερου σύγχρονου εκφραστή της με εκφράζει απολύτως. Οταν ο Α. Σαμαράς θα στέκεται μπροστά στο μνήμα του Τάσσου Παπαδόπουλου, τα αισθήματα της ευγνωμοσύνης, που ενδεχομένως θα τον κατέχουν, θα είναι και δικά μου. Εστω και αν αυτό που θα τα προκαλεί θα είναι τελείως διαφορετικό για τον καθένα μας. Συμβαίνει πολύ συχνά, ξέρετε, στη ζωή να κάνουμε το σωστό πράγμα για τον λάθος λόγο. Αυτό ακριβώς νομίζω ότι ισχύει και στην συγκεκριμένη περίπτωση: η μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου αξίζει τον σεβασμό μας, επειδή ήταν ο άνθρωπος του οποίου η συμβολή ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστική στην λύση του Κυπριακού.

«Λύση» έστω· κατά ποία έννοια όμως; Οπωσδήποτε όχι sub specie aeternitatis. Οχι, θέλω να πω, με τη λογική του Παλαιστίνιου γιατρού, ο οποίος, μετά την εξευτελιστική ήττα των Αράβων στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, ξεχειλίζοντας από μίσος για τους Ισραηλινούς, είπε σε έναν Ελληνα φίλο του στη Γενεύη: «Θα τους λιώσουμε, θα τους εξαφανίσουμε, θα τους κονιορτοποιήσουμε, δεν θα μείνει κανένας!» O φίλος απόρησε με την εξωπραγματική βεβαιότητα του συνομιλητή του, δεδομένου ότι η ανακωχή είχε γίνει με τους Ισραηλινούς να απέχουν 100 χιλιόμετρα από το Κάιρο και μόλις 25 από τη Δαμασκό. Ο Παλαιστίνιος γιατρός κατάλαβε όμως τη σύγχυση που του είχε προκαλέσει και πρόσθεσε: «Οχι τώρα. Σε πεντακόσια χρόνια…» Δεν εννοώ λοιπόν λύση του Κυπριακού, όπως την ονειρεύονται στις προφητείες οι «γεροντάδες της Ορθοδοξίας» (να ενεργοποιηθεί ο κωδικός Ιχώρ στο DNA των κατοίκων της Τουρκίας, να συνειδητοποιήσουν ότι φυλετικά είναι Ελληνες και να σφάξουν τη μικρή μειοψηφία των αληθινών Τούρκων και λοιπές μπουρδολογίες…) Μιλώ για λύση με τα δεδομένα του προβλεπτού μέλλοντος.

Οι αρνητές του σχεδίου Ανάν δικαιώθηκαν σε έναν ισχυρισμό τους: η απόρριψη του σχεδίου λύσης, πράγματι, δεν έφερε τη συντέλεια του κόσμου. Εφερε όμως κάτι χειρότερο: την απόλυτη αδιαφορία της διεθνούς κοινότητος για το Κυπριακό. Αυτή η αδιαφορία, μαζί με την πάροδο του χρόνου, συμβάλλουν στην εδραίωση του μορφώματος των κατεχομένων, είτε μας αρέσει είτε όχι. Ετσι η απόρριψη τείνει να αποδειχθεί ως μία ακόμη ήττα του μαξιμαλισμού, που χαρακτήριζε από την εποχή του Παπάγου κιόλας την ελληνική στάση έναντι του προβλήματος. (Αξιοσημείωτη εξαίρεση ήταν, βέβαια, εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά ο λοιδορούμενος ως «βλάχος» απεδείχθη περισσότερο Ευρωπαίος από όσο μπορούσε να αντέξει η χώρα του…) Αυτός ο μαξιμαλισμός είναι κατανοητός, διότι η παράξενη γοητεία του Κυπριακού ήταν ότι ως διεθνές ζήτημα υπήρξε ένας ιστορικός αναχρονισμός: οι Ελληνες το αντιλαμβανόμασταν πάντα με όρους άλλης εποχής -της εποχής του αλυτρωτισμού και της εθνικής ολοκλήρωσης- ενώ ο κόσμος είχε περάσει πια στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Επί Κώστα Σημίτη, η Ελλάδα αξιοποίησε την ευρωπαϊκή συγκυρία και πέτυχε τη ρεαλιστική σύμπλευση των συμφερόντων του Ελληνισμού όσον αφορά το Κυπριακό με τα ευρύτερα συμφέροντα της Ευρώπης, η οποία τότε ζούσε τη δική της «εποχή της αστακομακαρονάδας» με τη διεύρυνση. Καρπός της προσπάθειας ήταν το σχέδιο Ανάν. Απορρίφθηκε όμως από τον κυπριακό λαό, με ηγέτη τον Τάσσο Παπαδόπουλο, όχι τόσο λόγω των τεχνικών και λειτουργικών δυσκολιών του μοντέλου ομοσπονδίας -αυτές, άλλωστε, ούτε η κυπριακή ούτε η ελληνική πλευρά μπήκαν στον κόπο να τις διαπραγματευθούν επί της ουσίας. Απορρίφθηκε, κυρίως επειδή η λύση της ανεξαρτησίας το 1960, αντί της ένωσης με τον εθνικό κορμό, είχε δημιουργήσει με τα χρόνια τη δική της δυναμική: οι Κύπριοι είχαν συνηθίσει μόνοι τους και τους άρεσε. Παρομοίως, η άρνηση της ομόσπονδης λύσης ευνοεί μια ανάλογη δυναμική στο βόρειο τμήμα και δίνει πνοή στο παρ’ ημίν λεγόμενο «ψευδοκράτος».

Βέβαια, η επανένωση θα είναι κάποια στιγμή αναπόφευκτη, καθώς η βιωσιμότητα δύο κρατιδίων σε ένα μικρό νησί είναι ασύμφορη μπροστά στα οφέλη της συνύπαρξης. Οταν όμως έλθει εκείνη η ώρα το πιθανότερο είναι το σχέδιο Ανάν να φαντάζει στα μάτια μας τότε όπως φάνταζε το 2004 το Σύνταγμα του 1960, το οποίο κατήγγειλε ο Μακάριος το 1963. Όπως ο στόχος για Κύπρο ελληνική, με τους Τούρκους στριμωγμένους στη γωνία, οδήγησε σε μια Κύπρο χωρισμένη στα δύο, έτσι και ο στόχος για μια ομοσπονδία στα ελληνικά μέτρα θα οδηγήσει μάλλον σε μια συνομοσπονδία. Επάνω σε αυτές τις γραμμές φαντάζομαι μια λύση του Κυπριακού «for our time» (με την ευρεία έννοια – ώσπου δηλαδή να έλθουν οι Ελ από τον Σείριο και γίνει η Γη πλανήτης των Ελλήνων…) Σε μια λύση τέτοιας μορφής, ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος θα έχει συμβάλει καθοριστικά. Αιωνία η μνήμη του.

 

Καθημερινή 6/12/12.

 

Ο Στροβολιώτης συμφωνεί πλήρως με τον «προσκυνημένο»,  «μηδενιστή» και άλλωσπως στολισμένο στα σχόλια της εφημερίδας, Στέφανο Κασιμάτη.   Να θυμίσω επίσης πως συνεργός στο έγκλημα ήταν εκείνος που έκανε τον Τάσσο πρόεδρο. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που ολοκλήρωσε την μη λύση του Κυπριακού, με την δειλία, την ανικανότητα και αναβλητικότητα του. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που οδήγησε το νησί μας στην τραγική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. 

 

Το κείμενο του Κασιμάτη γίνεται ακόμη πιο σημαντικό και επίκαιρο, αφού οι πλείστοι που είχαν συγκρουστεί τότε με τον Τάσσο, σιωπούν σήμερα, έχοντας βάλει ψηλότερα, άλλες προτεραιότητες. 

Advertisements
8 Σχόλια leave one →
  1. andreas f. permalink
    Δεκέμβριος 9, 2012 01:48

    Αν συνεχίσουμε με τα ιδια (απορριπτικά) μυαλά και με τον χρονο να κυλά εις βαρος μας σε μερικές δεκαετίες θα κανουμε συνομιλιες για να μετακινησουμε λιγα μετρα τις σημαδούρες στο κάππαρι.

    Και κάτι άλλο…

    Γιατί επέλεξεν η οικογένεια του Παπαδόπουλου και εκάλεσε τον Σαμαρα για να προσφωνήσει στο μνημόσηνο του Τάσου? Εξεχάσαν ότι η Νέα Δημοκρατία της οποίας ο Σαμαράς είναι Πρόεδρος ήταν υπέρ του σχεδίου Ανάν? Γιατί τα έχουν τοτε με το Κάρογιαν που στηρίζει ένα Πρόεδρο του Ναι ?
    Και τι θα λεει αυριο ο Σαμαράς στην ομιλία του . ΟΤάσος ο μεγάλος ηγέτης που είπε το οχι άσχετο αν τότε η παράταξη μου ήταν του Ναι.

    Μου αρέσει!

  2. Δεκέμβριος 9, 2012 10:13

    αυτό που ονομάζεται κυπριακό ουδέποτε θα «λυθεί» όσο υπάρχουν οι συνθήκες που το δημιούργησαν και το διαιωνίζουν

    το κυπριακό τάχα ελύθηκε το 60 τζαι άλλες πολλές φορές

    απλά μετά την λύση θα αλλάξει μορφή

    μιλάς για άλλες προτεραιότητες κλπ

    ναι οι άλλες προτεραιότητες προφανώς και είναι η επιβίωση από την λαίλαπα που ήδη ήλθε για να ταίσουν τις τράπεζες

    το κυπριακό είναι η κολυμβήθρα του σιλωάμ για τον κάθε πολιτικάντη και η εύκολη διέξοδος από την ουσία των ουσιαστικών προβλημάτων των ανθρώπων

    Μου αρέσει!

  3. Δεκέμβριος 9, 2012 12:02

    Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

    Μου αρέσει!

  4. strovoliotis permalink*
    Δεκέμβριος 9, 2012 18:45

    «Σύμβολο του Ελληνισμού, του οποίου το όνομα έγινε εθνικό κεφάλαιο, χαρακτήρισε τον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς.
    Σε ομιλία στο τέταρτο ετήσιο μνημόσυνό του στον ιερό ναό Αγίου Νικολάου στην Κάτω Δευτερά, ο κύριος Σαμαράς τόνισε ότι στα δύσκολα αυτά χρόνια ο Ελληνισμός χρειάζεται ηγέτες και ο Τάσσος Παπαδόπουλος φωτίζει τα βήματα μας.
    Αναφερόμενος στην περίοδο του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας είπε ότι το 2004 κάποιοι προσπάθησαν να τιμωρήσουν την Κύπρο.
    Υπενθυμίζοντας την αναφορά του Τάσσου Παπαδόπουλου ότι παρέλαβε κράτος και δεν θα παραδώσει κοινότητα, ο κύριος Σαμαράς είπε ότι ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας μιλούσε για λογαριασμό όλων των Ελλήνων.
    Επεσήμανε επίσης ότι, επί ημερών του Τάσσου Παπαδόπουλου, η Κύπρος έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανακηρύχθηκε η κυπριακή ΑΟΖ η οποία, όπως είπε, ήταν μια πολιτική κίνηση μεγάλης έμπνευσης.
    Ανέφερε ακόμα ότι η μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου ενώνει όλους, ενώ θα είναι ευλογία για τον Ελληνισμό να ακολουθήσουν και άλλοι ηγέτες σαν αυτόν.»

    Η λέξη «μαλακίες», δύσκολα αποτυπώνει την πραγματικότητα.

    Μου αρέσει!

    • Δεκέμβριος 9, 2012 22:38

      ενώ το ότι πρέπει να σωθούν οι τράπεζες για να σωθούμε εμείς φτωποιώντας μας και εξαθλιώνοντας μας ακριβώς όπως γίνεται στην ελλάδα τι είναι;

      Μου αρέσει!

  5. Ελενα permalink
    Δεκέμβριος 11, 2012 19:03

    Στροβολιώτη πολύ καλό το κείμενο του Κασιμάτη. Δεν ξέρω βέβαια ποιοί που τους ΟΧΙδες θα το καταλάβουν και κυρίως ποιοι που τους λοβοτομημένους οπαδούς του ΑΚΕΛ θα παραδεχτούν ότι ο Αχρηστότερος όλων είναι ο δικός τους Πρόεδρος.
    Ο «Λασπωμένος»(βλ. Λιλλήκας) δεν έκανε δήλωση επί του θέματος ; 😀

    Μου αρέσει!

  6. Δεκέμβριος 13, 2012 11:29

    ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΝΑ ΣΕΒΕΤΕ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ.Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΑΜΑΡΑ ΡΑΠΙΣΜΑ ΣΤΟΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΛΥΣΗ ΔΔΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ.ΑΥΤΗ Η ΜΕΟΨΗΦΙΑ ΧΑΙΡΕΤΕ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΡΑΠΤΩΣΗ ΘΑ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΛΑΤΟΥΡΚΑΣ ΛΥΣΗΣ ΔΔΟ

    Μου αρέσει!

  7. Δεκέμβριος 19, 2012 20:48

    Γιάννο,
    Δεν βρισκω περισσότερα να πάω παρά απλά: Συγχαρητήρια !

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: