Skip to content

Τα ελληνοτουρκικά στη δίνη της κρίσης: ΑΟΖ, ελληνοτουρκικές σχέσεις, υφαλοκρηπίδα

Απρίλιος 5, 2013

 

Η απίστευτη πίεση που δημιουργεί σε όλες τις δραστηριότητες η ζωή στη μετά την πολτοποίηση Κύπρο, δε μου επέτρεψαν να βγάλω δικό μου κείμενο για μέρες.

 

Ούτε σήμερα θα διαβάσετε δική μου δουλειά.

 

Αναδημοσιεύω ένα κείμενο του Χρυσόστομου Περικλέους, άμεσα συνδεδεμένο με το προηγούμενο δικό μου, και κυρίως, άμεσα συνδεμένο με το μόνο πράγμα που έχει πλέον σημασία: την ελπίδα.

 

Θα αναφερθώ ειδικά στην κυπριακή πτυχή της ευρύτερης οικονομικής κρίσης που διέρχονται Ελλάδα και Κύπρος και θα εστιάσω στις πολιτικές της παρενέργειες καθώς και στις προοπτικές -όσο κι αν ηχεί παράδοξο- που η κρίση δημιουργεί.

Σε ό,τι αφορά στο υπέρογκο δημόσιο χρέος της Κύπρου, πληρώνουμε τις συνέπειες μιας δημαγωγικής συμπεριφοράς του κράτους, το οποίο, με συνεχείς αυξήσεις σε μισθούς στον δημόσιο τομέα (που μετέτρεπαν τους δημόσιους υπαλλήλους σε προνομιούχα τάξη), διόγκωνε συνεχώς το δημοσιονομικό έλλειμμα πέρα από τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας. Το τραγικό είναι που η αριστερή κυβέρνηση της τελευταίας πενταετίας, αντί να διορθώσει αυτή τη στρέβλωση με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων της κρίσης (2008), έδειξε ανίκανη να πάρει αποφάσεις.

Σε ό,τι αφορά στην τραπεζική κρίση, αυτό που συνάγεται από την όλη συζήτηση είναι πως κι αυτή είναι εγγενής. Τα πολύ ψηλά επιτόκια (5%) που πρόσφεραν για την προσέλκυση ξένων καταθετών έφεραν καταθέσεις πολύ πέραν των δυνατοτήτων της χώρας να τις απορροφήσει με αποτέλεσμα μιαν απελπισμένη προσπάθεια των τραπεζών να επεκταθούν σε ξένες χώρες επενδύοντας (κυρίως στην Ελλάδα) σε επισφαλείς επενδύσεις. Ήταν αυτή η «ανάπτυξη» μια φούσκα» που κάποτε θα έσπαζε.

Για τη διπλή αυτή κρίση, η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά την Κύπρο, και πιο συγκεκριμένα την κυβέρνηση που, για πέντε χρόνια, αδυνατούσε να πάρει αποφάσεις για οποιαδήποτε μέτρα προς την κατεύθυνση διόρθωσης των στρεβλώσεων, οπόταν και οι συνέπειες θα ήταν κατά πολύ ηπιότερες. Ούτε συνωμοσίες υπάρχουν ούτε ιμπεριαλιστικοί δάκτυλοι. Απλά, η πλήρης παράλυση της διακυβέρνησης τους τελευταίους κρίσιμους εννέα μήνες άφησε την κρίση, ανεξέλεγκτη πλέον, να πάρει τις «σεισμικές» διαστάσεις που βιώνουμε σήμερα.

Το δράμα είναι που, σε τέτοιες «σεισμικές» καταστροφές, «μαζί με τα ξύλα τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Και τα «χλωρά» εξεγείρονται. Κι οδηγούμαστε σε κοινωνική αναταραχή. Όπου η οργή –αντί του λόγου- κατευθύνει συμπεριφορές. Κι όπου η κενή πατριωτική ρητορεία, με τη μακρά προϊστορία που μας βαραίνει, εισέρχεται ξανά στο Κοινοβούλιο!.. Κι είδαμε έκπληκτοι πολιτικούς ηγέτες να μιλούν για συνωμοσία των ξένων να μας γονατίσουν για να μας επιβάλουν αντεθνική λύση στο Κυπριακό και εκχώρηση στην Τουρκία και στους ξένους του φυσικού αερίου μας. Κι εμείς είπαμε το «μεγάλο» ΟΧΙ όπως το 2004!.. Άλλο αν μετά από μια βδομάδα…

Αυτά σε μια στιγμή που η συγκυρία -αναθέρμανση ευρωτουρκικών και εξομάλυνση τουρκοΙσραηλινών σχέσεων παράλληλα με την πορεία επίλυσης του κουρδικού- ενισχύει τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού. Ποιος όμως μιλά για ορθολογική προσέγγιση μιας συμβιβαστικής λύσης σε μια στιγμή εθνικιστικής υστερίας που παραπέμπει στον «Αγαθάγγελο»!.. Αυτά σε ό,τι αφορά στις παρενέργειες της κρίσης. Που δεν είναι όμως απόλυτα καθοριστικές. Η αναδίπλωση των ρητόρων του Κοινοβουλίου μέσα σε μια βδομάδα άνοιξε σε πολλούς τον δρόμο μιας πραγματιστικής προσέγγισης. Που μας επιτρέπει να δούμε πως, ναι μεν η Τουρκία δεν μπορεί μας πάρει το φυσικό αέριο, μπορεί όμως να μας παρεμβάλει πλείστα όσα εμπόδια στην αξιοποίησή του χωρίς λύση. Στον βαθμό που αντιλαμβανόμαστε πως οικονομική ανάκαμψη και φυσικό αέριο πάνε μαζί και πως χωρίς λύση είναι αμυδρή η ροή φυσικού αερίου στην Κύπρο, τότε μπορούμε να προσεγγίσουμε ορθολογικά το ζήτημα της λύσης. Εξίσου σημαντικοί λόγοι ωθούν και την Τουρκία προς μια παρόμοια προσέγγιση. Χωρίς λύση, και με δεδομένη τη συνεργασία με το Ισραήλ, δεν υπάρχει «Ναμπούκο».

Καταληκτικά, η σωστή προσμέτρηση των κοινών συμφερόντων οδηγεί, μέσα από την κρίση, στη λύση του Κυπριακού. Οπότε ανοίγονται τεράστιες προοπτικές για όλους τους Κυπρίους. Οπότε αρχίζει και διαδικασία επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών. Κύπρος  και Ελλάδα χρειαζόμαστε ηγέτες που να πάρουν αποφάσεις, και να αναλάβουν ευθύνες.

Χρυσόστομος Περικλέους

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. Απρίλιος 5, 2013 17:03

    Γράφει το σχετικό άρθρο «Κύπρος και Ελλάδα χρειαζόμαστε ηγέτες που να πάρουν αποφάσεις, και να αναλάβουν ευθύνες». Συμφωνώ και επαυξάνω. Πράγματι χρειαζόμαστε ΗΓΕΤΕΣ και όχι ευθυνόφοβους ανθρωπάκους. Πού να τους βρούμε όμως που με την παραμικρή υποχώρηση (που είναι αναγκαία για να βρεθεί λύση) βαφτίζονται «προδότες» και «ενδοτικοί»?

    Μου αρέσει!

  2. Απρίλιος 5, 2013 18:04

    «…2. an outline of the regulatory regime (CERA) and market organisation for the energy sector and gas exports, which would be conducive to the introduction and proper functioning of open, transparent, competitive energy markets, taking into account the size of the Cypriot economy, the integration of Cyprus’ energy system into regional markets, the principle of independent regulatory oversight, and the EU targets for energy efficiency, renewable energy and carbon emissions. Specifically, the outline should include the following elements: the potential for setting-up wholesale markets for gas and electricity, of which the latter should be open to non-producing traders; the freedom for customers to make an effective choice of supplier; full unbundling of gas suppliers and customers, in particular electricity companies; and an appropriate sales framework for the off-shore gas supply (for both exports and domestic markets), aimed at maximising revenues [Q2 2013]; and…»

    Στο προηγούμενο προσύμφωνο… εάν δεν με απατά η μνήμη μου… έλεγε γενικά για ¨»αγορά ενέργειας», τώρα μιλά συγκεκριμένα για αέριο και ηλεκτρισμό. Εκείνο το «non-producing traders» εγώ το μεταφράζω σαν «σπεκουλαδόροι».

    Άνοιξαν οι κερκόπορτες!

    Μου αρέσει!

  3. yiannis permalink
    Απρίλιος 5, 2013 18:34

    «Για τη διπλή αυτή κρίση, η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά την Κύπρο, και πιο συγκεκριμένα την κυβέρνηση που, για πέντε χρόνια, αδυνατούσε….»

    Επήα να το θκιαβάσω τσ’ έφτασα ως δαμέ. Κανεί. Ο χρόνος μου μπορεί να μεν εν πολύτιμος, αλλά σίουρα αξίζει παραπάνω που τες εμμονές σας.

    Μου αρέσει!

  4. Ανώνυμος permalink
    Απρίλιος 5, 2013 22:56

    Μηδέν κύριε Χρυσόστομε Περικλέους. Είσαι μηδέν. Άιντε, αντί για ηγέτες ψάξε για κάναν επιβήτορα, είναι φανερό ότι μόνο αυτό χρειάζεσαι.

    Μου αρέσει!

  5. superman permalink
    Απρίλιος 6, 2013 13:18

    Κύπρος: SORRY αλλά the party is over!

    http://www.cytoday.eu/index.php?id=357&nid=2308679

    Μου αρέσει!

    • ΔεΘαΔεκτώΚούρεμαΚαταθέσεων permalink
      Απρίλιος 6, 2013 14:14

      Καμία σχέση με την αλήθεια και την πραγματικότητα. Ο συγγραφέας του άρθρου είναι ένας ακόμα από εκείνους τους «ειδικούς προφεσσόρους» που κατηγορεί. Κοινώς, γύφτος αναγελάει τους γύφτους κι’ οι γύφτοι χαίρονται.

      Μου αρέσει!

    • Λόκο permalink
      Απρίλιος 6, 2013 15:21

      Αντικειμενικό και πολύ ορθά στοχευμένο το άρθρο. Φυσικά αυτοί που ήταν μέσα στο φαγοπότι και έτρωγαν τα πολλά δεν θα τους αρέσει και πολύ το άρθρο και θα σκίζουν τα ιματια τους ότι δεν έχει καμία επαφή με τη ‘πραγματικότητα’ και την ‘αληθεια’ σαν να και εχουν την ικανοτητα να διακρινουν την πραγματικοτητα και την αληθεια.

      Μου αρέσει!

  6. Να τη χαίρεστε permalink
    Απρίλιος 6, 2013 14:27

    Άνοιγαν συνέχεια μια οικονομική τρύπα στην Κύπρο, για να αναγκάσουν τον Χριστόφια να πάρει αντιλαϊκά μέτρα. Ήθελαν μ’ αυτό τον τρόπο να πλήξουν ανεπανόρθωτα την Αριστερή κυβέρνηση για αντεργατική πολιτική. Τελικά όμως ο Χριστόφιας κατάφερε και έφυγε έγκαιρα, και η τρύπα έμεινε στους ηλίθιους αυτούς . Όποιος ανοίγει τον λάκκο του άλλου, πέφτει ο ίδιος μέσα.

    Αυτά έγραφε η πλάκα.

    Μου αρέσει!

    • Λόκο permalink
      Απρίλιος 6, 2013 14:57

      Μην ξεχάσεις και τα λέιζερ που κτυπουσαν πάνω στα κοντέινερ για τα ανατιναξουν και να φτιάξει ο Χριστόφιας.

      Μου αρέσει!

      • Ανώνυμος permalink
        Απρίλιος 6, 2013 21:35

        Πές το ψέμματα! Πάντως τα κοντέινερς άναβαν ένα ένα με τη σειρά, συμπεριφορά που δε συνηθίζεται για πυρίτιδα! Λες ρε;

        Μου αρέσει!

  7. Ας φακκούν οι μαλάκες, καλά να πάθουν. permalink
    Απρίλιος 6, 2013 14:32

    Έμεινεν του η τρύπα, του κυρίου «ΔεΘαΔεκτώΚούρεμαΚαταθέσεων».

    Χι χι χι χι χι χι χι . . . . . . . . . . .

    Μου αρέσει!

    • Ας φακκούν οι μαλάκες, καλά να πάθουν. permalink
      Απρίλιος 6, 2013 14:34

      Η τάτσα χι χι χι χι χι χι . . . . . . . . . . .

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: