Skip to content

Η μη προκλητική επιστολή Έρογλου, και οι Λιλληκικοί «Βαρωσιώτες».

Αύγουστος 27, 2013

 

Όπως θεωρείται δεδομένο από όλους, στην μετά τις διακοπές περίοδο, το Κυπριακό θα επανέλθει στην καθημερινότητα, δίνοντας άπειρες ευκαιρίες στους πολιτικούς μας να ασχοληθούν με ζητήματα που καταλαβαίνουν, όχι με τα πολύπλοκα και δυσνόητα ζητήματα της οικονομίας.

 

Στη χθεσινή του έκδοση, ο Φιλελεύθερος αναφέρεται σε αποστολή επιστολής από τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ντερβίς Έρογλου προς τον πρόεδρο Αναστασιάδη. Προθέρμανση από τον βορρά, και ως συνήθως η πρωτοβουλία στα χέρια τους. Η λήψη της επιστολής επιβεβαιώθηκε από την κυβέρνηση.

 

Από όσο διάβασα στο δημοσίευμα κάνω δυο άμεσες παρατηρήσεις:

 

  1. Προφανώς απουσιάζουν οι βασικοί δημοσιογράφοι του «Φ» γιατί από τον τίτλο του δημοσιεύματος απουσιάζει η συνήθης λέξη: «προκλητική».
  2. Το πνεύμα της επιστολής δείχνει πως ο Ερντογάν ακόμη υπάρχει. Και υπάρχει με την θετική έννοια της στήριξης της προσπάθειας λύσης, κάτι που προοδευτικά καθίσταται όλο και πιο αμφίβολο.

 

Ο κ. Έρογλου δεν κάνει εκπτώσεις: προωθεί τις θέσεις της πλευράς του, αλλά θεωρώ πως η επιστολή μπορεί να αξιοποιηθεί από την πλευρά μας, και με τρόπο που να προωθεί τις δικές μας θέσεις, αλλά και με τρόπο που να μας σπρώχνει προς την γρήγορη έναρξη της νέας διαδικασίας.

 

Για να δούμε πως:

1. Χρονοδιάγραμμα. Αν θέλεις να φτάσεις σε λύση, το χρονοδιάγραμμα δεν είναι κακό πράγμα. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης δεν πρέπει να ακολουθήσει τις βλακώδεις θέσεις Τάσσου και Χριστόφια για «ανάγκη απουσίας ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων». Το Κυπριακό συζητείται για 46 χρόνια. Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να αναφερθούν τα βασικά σημεία, νοουμένου πως υπάρχει θέληση…

 

2. Η πενταμερής διάσκεψη. Πολλοί δεν αντιλαμβάνονται αυτή την ανάγκη και δαιμονοποιούν την ιδέα. Είναι όμως ανάγκη η οποία προκύπτει για συνταγματικούς λόγους: η όποια λύση θα κάνει αλλαγές στο σύνταγμα της Κυπριακής δημοκρατίας, αντανακλώντας τα σημεία που θα συμφωνήσουν οι δυο πλευρές. Με τον τρόπο που είναι διατυπωμένο το σύνταγμα μας, δεν είναι δυνατή η αλλαγή του, άρα ο μόνος λογικός και έστω κατ’ οικονομία νόμιμος τρόπος για να γίνουν αυτές οι αλλαγές, είναι η εκ νέου σύναξη εκείνων που είχαν συμφωνήσει το αρχικό σύνταγμα, για να του κάνουν ομόφωνα αποδεκτές αλλαγές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πενταμερής μπορεί να θεωρηθεί και ως σφράγιση της νομιμότητας και της συνέχειας αυτού που ονομάζουμε Κυπριακή Δημοκρατία.

 

3. Το σημείο που αναφέρεται στο έγγραφο Ντάουνερ και τις συμφωνίες Ταλάτ – Χριστόφια είναι εξόφθαλμα τακτική κίνηση. Και ο «Φ» δεν αντέχει στον πειρασμό να το ονομάσει «προσπάθεια παγίδευσης». Ο κ. Έρογλου δεν κατέχει πιστοποιητικά καλής θέλησης, αλλά βλέποντας τις αντιδράσεις εντός της Εκς κοινότητας προσπαθεί να κερδίσει πόντους. Τα επίμαχα σημεία που υποτίθεται είχαν συμφωνηθεί είναι εκείνα των 50000 εποίκων και το ζήτημα της σταθμισμένης ψήφου (για το οποίο είχα κάνει τότε μια θετική μάλλον ανάλυση, στηρίζοντας την πρόταση Χριστόφια, εδώ). Και ενώ μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως αυτό το ζήτημα της ψήφου έχει ξεπεραστεί και από το γεγονός πως ο κ. Έρογλου δεν το αποδέχτηκε ποτέ, αλλά και επίσης επειδή αποτελεί μάλλον πολύπλοκο και δύσκολα εφαρμόσιμο σύστημα, για το ζήτημα των εποίκων, ο κ. Αναστασιάδης πρέπει να αποδεχτεί τις 50000 χωρίς άλλα σχόλια.

 

Θα αναμένω με ενδιαφέρον τις επίσημες αντιδράσεις της πλευράς μας.

 

Πιστώνω τον πρόεδρο Αναστασιάδη με θέληση για λύση, αντιλαμβάνομαι την ανάγκη του να αφήσει ικανοποιημένα τα κυβερνητικά βαρίδια του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ, αλλά και πάλι, η σύνταξη και το λεκτικό της όποιας απαντητικής επιστολής θα δώσει σημαντικά μηνύματα.

 

Το κείμενο του Φιλελευθέρου, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

 

Η μόνη βασική εξέλιξη που βγαίνει από την πλευρά μας αυτό τον καιρό, είναι η επιστολή των Αμμοχωστιανών (διαβάστε την εδώ μαζί με όλες τις υπογραφές) αναφορικά με την πιθανότητα επιστροφής της πόλης τους.

 

Αυτοί όλο το παρδαλό πλήθος Βαρωσιωτών και «Βαρωσιωτών» ανήκουν προφανώς στην παράταξη του Γιώργου Λιλλήκκα, και βασικά λένε πως δεν θέλουν την πόλη τους!

 

Τα επιχειρήματα βρωμούν εθνικισμό, φόβο για τη λύση και άκρατο συντηρητισμό.

 

Δεν ξέρω τι λένε οι «επίσημοι» Βαρωσιώτες για αυτή την επίδειξη δύναμης από όλους τους επώνυμους λυσοφοβικούς αλλά εγώ ως ισότιμος «Βαρωσιώτης» τους λέγω πως πραγματικά έχει λήξει ο χρόνος τους, και εύχομαι πως επίσημα η κοινωνία θα αποτάξει το απόστημα που αποτελούν αυτά τα πλάσματα.

 

Νέα Κύπρος: Τουρκικό Συνεργατικό Λεμεσού, στην Κερύνεια, στην οδό Ατατούρκ.

Νέα Κύπρος: Τουρκικό Συνεργατικό Λεμεσού, στην Κερύνεια, στην οδό Ατατούρκ.

Advertisements
2 Σχόλια leave one →
  1. Αύγουστος 27, 2013 08:32

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

    Μου αρέσει!

  2. Αύγουστος 27, 2013 12:36

    Φτάνει να οι χειρισμοί Αναστασιάδη να μην είναι ανάλογοι εκείνων στην περίπτωση του εγγράφου Ντάουνερ πριν 3 μήνες -που θύμιζαν περισσότερο Χριστόφια- γιατί ζήτω που καήκαμε…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: