Skip to content

Πάθος.

Νοέμβριος 28, 2013

Δεν έχει σημασία αν με αφορά ή όχι.

Παρά το γεγονός πως άμα έχεις ηλικία σχεδόν όση η Κυπριακή Δημοκρατία, μάλλον δεν αναμένεται να έχεις αντικειμενικό λόγο για το ζήτημα αυτό.

Ηταν στο μάθημα ο γιος.

Τον ανέμενα να τελειώσει κρυμμένος στο όχημα. Ο λίβας σχετικά, αλλά όχι αρκετά κρύος.

Ο ουρανός μια μοντέλα που αλλάζει φορεσιές, άπειρες φορεσιές από το πρωί της σημερινής μέρας.

Και έγινα μάρτυρας μιας σκηνής.

Οι λεπτομέρειες είναι αχρείαστες.

Και έβαλα τα πράγματα στη ζυγαριά.

Η μνήμη έκανε διαδρομές, άλλες πολύ παλιές, άλλες πρόσφατες.

Και μέσα στη σκοτεινιά του σούρουπου, προσπαθούσα να σκεφτώ και να αποφασίσω: ποια είναι η μεγαλύτερη ηδονή:  ο ίλιγγος του πάθους, ή η ελευθερία που προσφέρει η  απόταξη του;

 

Advertisements
4 Σχόλια leave one →
  1. λεμεσσιανή permalink
    Νοέμβριος 28, 2013 22:36

    το φαντασιόπληκτα απαγορευμένο. αυτό.

    Μου αρέσει!

  2. ΤΟΞΟΤΗΣ permalink
    Νοέμβριος 29, 2013 15:40

    Αν με ρωτούσες δέκα χρόνια πριν θα σου έλεγα ο ίλιγγος του πάθους. Αν με ρωτήσεις τώρα, δέκα χρόνια μετά και μερικές εμπειρίες κρίσεων πανικού σου απαντώ οπωσδήποτε το δεύτερο. Αν θέλεις πές το ωριμότητα αν θέλεις πές το δειλία

    Μου αρέσει!

  3. strovoliotis permalink*
    Νοέμβριος 30, 2013 01:37

    Όταν ισχύουν δυο αλήθειες, η αλήθεια γίνεται θολή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: