Skip to content

A Christmas Story.

Δεκέμβριος 15, 2013

Πρέπει να γράψουν για αυτό το θέμα τα  μωρά.

Γυρεύοντας αφετηρία, διαπίστωσα πως η ποικιλία των διαθεσίμων – προφανώς θετικών – ιδεών  είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη σημασία και τη σημαντικότητα που φαίνεται να  έχει η σχετική εορτή.

Α, των ιδεών που είναι επίσης θεμιτές για την ηλικία τους, για το χώρο που θα τις παρουσιάσουν, αλλά και ιδέες συμβατές με  την ευρύτερη περιρρέουσα ηθική και δεσπόζουσα υποκρισία.

Ας πούμε, είναι δυνατόν να γράψουν για τον παππού που μπορεί φέτος να περάσει τα τελευταία του Χριστούγεννα;

Ή  τους εραστές που η επόμενη φορά που θα το κάνουν  μπορεί να μη σηκώνει επανάληψη;

Ή για εκείνους τους πιο προσγειωμένους, που λένε απλώς, πάλι καλά που τα φτάσαμε επιτέλους αυτά τα Χριστούγεννα δεν είναι δυνατό να είναι χειρότερα τα επόμενα…

Τα σκεφτόμουν αυτά όταν καθάριζα το τραπέζι του μεσημεριού.  Δε χρειάστηκε να ετοιμάσουμε κάτι καινούργιο. Είχαμε μπόλικο υλικό από τα πλούσια δείπνα των περασμένων δυο ημερών.

Α, δεν νηστεύουμε.

Τα κακομαθημένα μωρά μας δεν τρώνε ποτέ όλο το φαγητό που μπαίνει στο πιάτο τους ενώ η δική μου κυρίως,  προτροπή αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως γραφική.

Τότε, θυμάμαι, ήταν  βασικά υποχρεωτικό.

Αποτέλεσμα των τρεχόντων ηθών  ηταν να πετάξουμε φαγητό που θα μπορούσε άνετα να ταΐσει μια ανάλογη οικογένεια που ζει στο όριο της επιβίωσης.

Ε μα, αν χρειαστεί βοηθάμε, σκεφτόμουν την ώρα που άδειαζα τα πιάτα στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της αυλής όπου καταλήγουν όλα τα αποφάγια. Για πολύ καιρό εκείνο που με συνόδευε σε ανάλογες στιγμές ήταν το αίσθημα του άλλοθι.  Ποτέ δεν πετάξαμε αποφάγια στα σκουπίδια που μαζεύει το δημαρχείο, κοκορευόμουν! Μένουν στην αυλή, κάποια καταναλώνονται από τις γάτες και τα άλλα περαστικά χτηνά,  κάποια βιοαποικοδομούνται επιστρέφοντας εις τα εξ ων συνετέθησαν  και ξεκινούν το μηχανισμό της δημιουργίας άλλη μια φορά.

Το άλλοθι της οικολογίας με συνόδευε για πολύ καιρό.

Τώρα το νικά η ενοχή της ανέχειας .

Ειλικρινά, ποτέ δεν ένοιωθα ιδιαίτερη προσμονή για αυτή την περίοδο, εκτός ίσως από «τεχνικούς» λόγους: διακοπές, δώρα,  περισσότερο χρόνο με άτομα που ηταν κάποτε σημαντικά.

Όλα αυτά όμως ως *συνέπεια* των εορτών, όχι ως αυτοσκοπός. Και πάντα η περίοδος χωριζόταν στην «προ» και τη «μετά» των εορτών περίοδο.

Η προ περίοδος ηταν η πιο ενδιαφέρουσα: με πολλή ενέργεια, σχέδια, προετοιμασίες, μετά ήταν μια απότομη προσγείωση, μια αποκλιμάκωση πολύ πέραν της αρχικής αφετηρίας.

Για τον γράφοντα ηταν και το κομμάτι του …καιρού.

Ο Δεκέμβρης, ως  πρώτος μήνας του χειμώνα είναι πάντα φορτισμένος με τη δύναμη του πρωτάρη: οι πρώτες πολλές βροχές, το σάλι στο λαιμό, ο βήχας, το κλείσιμο της μύτης και τα άγρυπνα βράδια, (πρόσφατα) ο πυρετός στο μέτωπο των μωρών, η σιωπηλή αναγεννησιακή λειτουργία της υγρασίας στον κήπο, μαζί με την αυτονόητη καταστολή των λειτουργιών των περισσοτέρων φυτών, όλα αυτά προσέθεταν δύναμη.

Ίσως να είμαι απλώς μεγαλύτερος πια, ή απλώς φυσιολογικά λιγότερο αισιόδοξος, ή ίσως πιο καλά εγκλιματισμένος, αλλά βλέποντας να έρχονται τα Χριστούγεννα, και να συνοδεύονται από ένα τέτοιο μίζερο μετεώγραμμα, γίνομαι άλλες 10 φορές πιο μίζερος. Και αυτό, πριν καν να φτάσει η γιορτή.

Θλιβερή προοπτική.

Θλιβερή προοπτική.

Η σκληρή δύναμη του βοριά έφερε μια βίαιη εισαγωγή στο χειμώνα τις προηγούμενες μέρες, η ολοκλήρωση όμως θα μείνει ανεκπλήρωτη.

Το χιόνι που έφερε  ο βοριάς.

Το χιόνι που έφερε ο βοριάς.

 

 

 

 

 

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Δεκέμβριος 15, 2013 22:12

    Σε μια έρευνα 10 % των Βρετανων δήλωσαν οτι μισουν τα Χρ. Μαντεψτε γιατί. Επισης αν συμφωνείτε καντε λαικ στo page Why I hate Xmas στο FB

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: