Skip to content

Προς αθασοπαραγωγούς, ενταύθα.

Δεκέμβριος 24, 2013

 

Η πιο κάτω φωτογραφία παρουσιάζει ένα σακκουλλούδιν με 100 γραμμάρια αποφλοιωμένα αθάσια  Whitworths. Απαραίτητο συμπλήρωμα για τα λουκούλλεια γεύματα των ημερών.

 

Εγγλέζικα Αθασούθκια.

Εγγλέζικα Αθασούθκια.

 

Αγοράστηκε από την υπεραγορά με τις διαχρονικά πιο φθηνές τιμές στη Λευκωσία, εκείνη του Αθηαινίτη.

Από όσο γνωρίζω η υπεραγορά Αθηαινίτης πουλά φθηνά γιατί:

  1. Αγοράζει όσο το δυνατό πιο φθηνά από τους προμηθευτές πληρώνοντας πάντα σε μετρητά – cash is king!
  2. Κρατά το περιθώριο κέρδους σε σχετικά χαμηλά επίπεδα.

Είναι λοιπόν λογικό να θεωρήσει κάποιος πως αυτά τα αθασούθκια αγοράστηκαν γύρω στα 2 ευρώ το σακκουλλούδιν, ή αν θα κάνουμε αναγωγή, €20/κιλό.

Μου έτυχε να μαζέψω αθάσια – ερασιτεχνικά και για το κέφι μου. Δεν είναι η πιο εύκολη δουλειά, χρειάζεται χρόνος και αρκετός κόπος για να φτάσουν στο σημείο που είναι τα αμύγδαλα των Whitworths – οι οποίοι στην ιστοσελίδα του διαφημίζουν τα πλεονεκτήματα των αθασιών στη διατροφή.

 

Η εταιρεία Whitworths βρίσκεται σε ένα περίεργο τόπο που ονομάζεται  Irthlingborough στο  Northamptonshire στην καρδιά της Αγγλίας . Όντας μια εταιρεία με ηλικία πάνω από 120 χρόνια σίγουρα γνωρίζει και τη δουλειά της, και τις τιμές, και το μάρκετινγκ – και μπορεί να αγοράσει σε ποσότητες. Αλλά, τα ευλοημένα βρίσκεται σε ένα μέρος του κόσμου όπου δεν υπάρχουν αθασιές! Άρα το περιεχόμενο του σακκουλιού πρέπει να μεγάλωσε σε αθασιά που βρίσκεται σε θερμότερα κλίματα.

 

Και το ερώτημα μου απλό: με τόσες χιλιάδες αθασιές που έχουμε επί του ρότσου, και  οι οποίες γνωρίζω πως αφήνονται να ρίξουν το προϊόν τους στο έδαφος κάθε χρόνο,  δεν θα μπορούσε κάποιο ξύπνιο άτομο να μαζέψει τα αθάσια, να σπάσει το συνήθως πολύ σκληρό τσόφλι, να αποφλοιώσει, να πακετάρει και να τα πουλήσει στον Αθηαινίτη για κάτι λιγότερο από €20/κιλό;

Σε μια όμορφη συσκευασία που να τονίζει πως πρόκειται για προϊόν αρχαίων Κυπριακών αθασιών της Πάφου ή της Λεμεσού;

 

Ειλικρινά νοιώθω πως κάτω από άλλες συνθήκες θα προσπαθούσα να το δοκιμάσω.

Advertisements
14 Σχόλια leave one →
  1. superman permalink
    Δεκέμβριος 24, 2013 11:12

    Εχω αχασιες και εχει αρκετα χρονια να μαζεψουμε τα αμύγδαλα. Εως πριν 15-20 χρονια στην κυπρο πρεπει να μαζευονταν μεγαλες ποσότητες ενω ακόμη πιο παλια η καλλιέργεια τους (μαζί με της χαρουπιές) ηταν ακόμη πιο διαδεδομένη. Στις μέρες μας η καλλιέργεια τους έχει παραμεληθεί και τα δέντρα των παλιων καλλιέργειών λόγω κρίσης και αύξησης της τιμής του πετρελαίου καταλήγουν στα τζάκια για σκοπούς θέρμανσης. Το ξύλο τους είναι πολύ ανθεκτικό στην αποσύνθεση, δεν λιώνει εύκολα και ακόμα και αν περάσουν πολλά χρόνια που έχει ξεραθεί διατηρείται ανέπαφο.

    Ο λόγος που δεν τις προτιμούν πλέον οι γεωργοί είναι ότι εχουν 2-3 αρνητικά και η καλλιεργεια τους δεν ειναι και τοσο συμφερουσα. Πρωτον, ιδίος σε μεγάλα υψόμετρα, δεν καρποφορει καθε χρονο αφου οι πρωιμοι παγετοι καταστρεφουν τους ανθούς(όσο μεγαλώνει το υψόμετρο το φαινομενο αυτο ειναι εντονοτερο). Η πρωιμη ανθοφορια (καποια ατομα ανθιζουν ακόμη και απο το γεναρη) ειναι ενας αποτρεπτικός παραγοντας στο να παράξουν ικαρπό. Τα ποιο συχνα καλιεργούμενα καρποφορα δεντρα στην Κύπρο όπως οι Ροδακινιες, Κερασιες, Χρυσομηλιες, Μηλιες ανθοφορουν τελη του Μαρτη με αρχες Απρίλη και είναι πολυ σπανιο το φαινομενο να χασουν ανθους απο τον παγετο. Οι Ροδακινιες για παραδειγμα έχουν καθε χρονο πληροκαρπια, μόνο αν κανει παγετο αρχες του απριλη θα έχουν μειωμενη καρποφορια, κατι που ειναι πάρα πολυ σπανιο. Ισως η επιλογη ποικιλιών που δεν ανθοφορούν τόσο πρωιμα να απαμβλύνει το πρόβλημα αυτό.

    Δευτερο η καλλιέργεια τους δεν ειναι και τοσο συμφέρουσα αφου η παραγωγικοτητα τους και το κερδος ανα καλιεργουμενο εκτάριο είναι πολύ χαμηλό συγκρίση με άλλα δέντρα. Για παραδειγμα η καλλιέργεια Κερασιας η Ροδακινιας δίνει πολλαπλασιο κέρδος απο μια αμυγδαλια και ετσι αυτο λειτουργει αποτρεπτικα στην καλλιέργεια τους.

    Φυσικά η καλλιέργεια τους έχει και κάποια πλεονεκτήματα και ένας που έχει μεγάλες εκτάσεις αλλά λίγο χρόνο να ασχοληθεί με την γεωργία, ίσως να τον συμφέρει αυτού του είδους η καλλιέργεια. Δεν χρειάζονται ποτισμα, κλάδεμα, ψεκάσματα, άρα και εξειδικευμένες γνώσεις και η καλλιέργεια τους ειναι πιο εύκολη και δεν χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα. Οι εργατοώρες που θα ξοδέψουν για την παραγωγη του καρπου εστιάζονται κυρίως στην συγκομιδή του. Άρα καποιος με πιεσμενο πρόγραμμα που θελει να ασχοληθει με την γεωργια αλλά έχει λιγο χρονο και δεν μπορει να ασχολειται συνεχως με την φροντιδα οποιασδηποτε καλλιέργειας, μπορει να ασχοληθεί με την καλλιέργεια τις αμυγδαλιάς για ένα επιπλέον εισόδημα.

    Ίσως η κριση να οδηγήσει κάποιους στο να αρχίσουν πάλι να ασχολουνται με την καλλιέργεια τους αφου η άνοδος του βιοτικού επιπέδου ήταν ο κύριως λόγος εγκατάλειψης της καλλιέργειας τους. Στην Λεμεσό για παράδειγμα κάποιοι άνεργοι φοιτητές το καλοκαιρι ασχολούνταν με το μάζεμα χαρουπιών κατόπιν συνενόησης με τους ιδιοκτήτες τους που είχαν εγκαταλήψει το μάζεμα τους.

    Αυτά περι πρώην και μέλλοντικούς αθασοπαραγωγούς………

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 24, 2013 14:56

      Για όποιον είχε την ευκαιρία ή την ανάγκη να σπάσει τσόφλια αθασιών, αντιλαμβάνεται τι λες για τη σκληρότητα του ξύλου! Πραγματικά εντυπωσιακή!

      Με ξενίζει αυτό που λες για την ανθοφορία. Οι αμυγδαλιές υπάρχουν στην Κύπρο – υποθέτω – από πάντα! Άρα έχουν κυριολεκτικά εγκλιματισθεί, και το γεγονός πως ανθοφορούν πολύ νωρίς δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη φυσιολογική τους λειτουργία – συνεπώς ο μέσος όρος της παραγωγικότητας τους οφείλει να το λάβει αυτό υπόψιν.
      Γνωρίζω πως οι αμυγδαλιές λίγη φροντίδα θέλουν, από τη μια και ούτε προσφέρουν μαζικό καρπό από την άλλη. Δεν είναι καλή ιδέα λοιπόν σε περιόδους με ένταση στην απασχόληση. Σε εποχές όμως με ένταση στην ανεργία, τότε κανονικά θα έπρεπε να αλλάζουν τα πράγματα.

      Φυσικά, ξεκίνησα την ανάρτηση αυτή με ένα μπακαλίστικο υπολογισμό ότι το προϊόν αυτό καταλήγει στην υπεραγορά γύρω στα €20/κιλό άρα φαίνεται να υπάρχει περιθώριο για την παραγωγή του στην Κύπρο. Πρέπει να παραδεχτώ όμως πως δεν έχω ιδέα για τα έξοδα που χρειάζονται για να φτάσει κάποιος σε ανάλογη παραγωγή.

      Μου αρέσει!

  2. bananistanos permalink
    Δεκέμβριος 24, 2013 16:58

    Δεν θέλουν ουτε νερό σε αντίθεση με τα άλλα καρποφόρα…

    Μου αρέσει!

  3. superman permalink
    Δεκέμβριος 25, 2013 00:03

    Αν δεν κανω λαθος οι αμυγδαλιές δεν υπήρχαν απο πάντα στην Κύπρο. Ειναι είδος επιγενές, δηλαδή είδος που έχει εισαχθεί απο τον άνθρωπο σε μια χώρα έξω απο την περιοχή φυσικής εξάπλωσης του και έχει εγκλιματιστει και πολλαπλασιάζεται στην φύση απο μόνο του. Απο το wikipedia είδα ότι η ζωνη εξαπλωσης του είδους είναι η μέση ανατολή και νότια ασία. The almond is native to the Mediterranean climate region of the Middle East, eastward as far as the Indus.[6] It was spread by humans in ancient times along the shores of the Mediterranean into northern Africa and southern Europe and more recently transported to other parts of the world, notably California, United States.

    Το πόσο μπορει ένα φυτο να εγκληματιστεί δεν μπορω να το ξέρω. Το κάθε ιθαγενές είδος όμως έχει προσαρμοστει στις συγκεκριμένες κλιματικές συνθήκες της περιοχής του. Άν θα φέρεις και φυτέψεις ένα είδος απο κάπου πού είναι εκτός της φυσικής ζωνης εξάπλωσης του πρέπει να είναι απο παραπλήσια κλιματικά (θερμοκρασία κυρίως) και γεωγραφικά περιβάλλοντα. Οι επιστήμονες για να δουν ποια φυτά είναι καταλληλα για να φυτευτούν σε μια περιοχή κάνουν πειράματα ευρεσης της κατάλληλης προέλευσης, δηλ. φέρνουν διαφορετικά είδη ποικιλιών η και διάφορα άτομα μέσα στην ίδια ποικιλία και βρίσκουν το καταλληλότερο. Για παράδειγμα στην χαλκιδική έκαναν πείραμα προέλευσης της τραχείας πεύκης και φύτεψαν τραχεία απο διάφορα μέρη της Ελλάδας και ένα άτομο απο την Κύπρο. Οι βόρειες προελεύσεις είχαν καλά αποτελέσματα ενώ όσο πηγαίναμε στις πιο νότιες προελευσεις τα δέντρα είχαν πιο μικρή ανάπτυξη και πιο μικρή ζωτικότητα. Αυτό απο την Κύπρο θαμνοποιήθηκε και ήταν ημίξηρο γιατι ήταν προσαρμοσμένο στις κλιματικές συνθήκες της Κύπρου και όχι στο πιο ψυχρο κλίμα τη Βόρειας Ελλάδος. Πιθανό στην Κύπρο όταν φέραν τις αμυγδαλιές πριν αρκετα χρόνια δεν είχαν αυτές τις γνώσεις με αποτέλεσμα να φυτέυουν λάθος προελέυσεις που ανθοφορούν πιο πρώιμα και να εντείνουν αυτο το πρόβλημα. Είναι προφανές ότι μια αμυγδαλιά έχει εισαχθεί τεχνητά και δεν βρίσκεται στο φυσικό της σε μια περιοχή που ανθίζει τέλη γενάρη ενώ επικρατούν παγετοί μεχρι το Μάρτη. Φυσικα αν φυτέψεις μια αμυγδαλια στα παραλια και οχι στο Τροοδος μηδενιζεις το πρόβλημα (σε καποια είδη έχουμε καθυστέρηση εναρξης της αθοφορίας 1 μέρα για κάθε 20 μέτρα διαφοράς στο υψόμετρο)

    Και η ανθοφορία τους είναι όντως το μεγαλύτερο τους πρόβλημα αλλά όχι λόγω του παγετού. Διαβάζοντας στο wikipedia είδα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στη Kalif;ornia όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής είναι η μείωση του πληθυσμού των μελλισών που γονιμοποιούν τους ανθούς της αμυγδαλιάς. Στην Καλιφόρνια γίνεται η μεγαλύτερη ετήσια οργανωμένη γονιμοποίηση όπου μέλλισες απο 49 πολιτείες μεταφέρονται εκει γι αυτό τον σκοπό.

    Παντως το ποιο σημαντικό και που το υπόδειξες με το άθρο σου είναι ότι έχουμε τόσες αμυγδαλιές και κάνουμε εισαγωγή των καρπών της. Και το πρόβλημα είναι ότι το κάνουμε και με πολλά άλλα προιόντα με όλες τις αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις που προκύπτουν ενώ θα μπορούσαμε να ικανοποιούμε 100% την εσωτερική κατανάλωση ή και να εξάγουμε και στο εξωτερικό.

    Μου αρέσει!

  4. superman permalink
    Δεκέμβριος 25, 2013 00:08

    Oσο για την σκληρότητα τον τσοφλιών υπάρχουν και ποικιλίες με πολύ μαλακό τσόφλι που σπάζει πολύ εύκολα πιέζοντας με τα δάχτυλα. Υπάρχουν και ποικιλίες με πιο σκληρό τσόφλι που κάνει τον καρπό πιο ανθεκτικό στις προσβολές απο τα έντομα.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 26, 2013 18:38

      Χμμμ, είσαι καλός γνώστης του θέματος φαίνεται. Ευχαριστώ για τις πληροφορίες!

      Εγώ μπορώ να μαρτυρήσω για τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα: δυο φορές αγοράσαμε από φυτώριο ένα όμορφο σκούρο πράσινο κωνοφόρο, και το φυτέψαμε, μια φορά στον Στρόβολο, μια στον Κόρνο. Άντεξαν μέχρι το τέλος του πρώτου καλοκαιριού και ξέραναν. Υποθέτω έρχονται από πιο βόρεια κλίματα και συνεπώς με παραξενεύει λίγο το αποτέλεσμα στην Χαλκιδική.

      Για το τσόφλι, ναι έχεις δίκιο, υπάρχουν τα «αφρούγια» που έχουν πολύ μαλακό τσόφλι, αλλά τα σκληρά είναι πάρα πολύ σκληρά! Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που βρήκαν αρχαία αθάσια στο καράβι της Κερύνειας…

      Μου αρέσει!

  5. Δεκέμβριος 27, 2013 06:36

    Καλάν βρε Στροβ. Το πρώτο που εσκέφτηκες είναι για το πως θα εξυπηρετηθεί η αγορά. Κατανοητό.

    Κούντα νάκκουρίν πάρακατω τη σκέψη σου τα ευλοημένα.

    Το πως θα καλυφτεί η συγκεκριμένη ανάγκη ΠΡΩΤΑ για όσους είναι σε κλίμα/έδαφος όπου μπορεί να φυτρώσει τζιαι να αποδώσει μια Αθασιά; Για τους ίδιους πρώτα …τζιαι την Αγορά θωρεί της ύστερα. Οξά θέλεις τους τζιαι τζείνους να αγοράζουν που τη μαρκέττα;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 27, 2013 06:50

      Νομίζω η απάντηση ειναι αυτονόητη. Και νομίζω αυτό ήδη γίνεται τώρα. Ελπίζω δηλαδή πως στα χωρκά δεν αγοράζουν εισαγόμενες κούννες για τα Χριστούγεννα…

      Μου αρέσει!

  6. Δεκέμβριος 27, 2013 06:41

    «… θωρείς την…»

    Μου αρέσει!

  7. bananistanos permalink
    Δεκέμβριος 27, 2013 07:04

    Τον καιρο των χοντρών αγελάδων ξέρω περιπτώσεις που ενώ είχαν γίορκιν με τη σακκούλα που έστειλεν η γιαγια που το χωρκόν, εγοράζαν σπασμένα, τωρά που επαστείναν η αγελάδες δεν υπάρχει η γιαγια….

    Μου αρέσει!

  8. Ανώνυμος permalink
    Δεκέμβριος 27, 2013 10:09

    Προφανώς υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες που καθορίζουν το κόστος παραγωγής. Άλλο κόστος έχει ο εγγλέζος (και δεν εννοώ τα μεροκάματα) που μπορεί να ψωνίζει από αχανείς εκτάσεις αθασιών στο εξωτερικό και άλλον η κοτζιάκαρη και ο γέρος στους κυπριακούς βραμούς ή έστω τις πεδιάδες. Με 5-6 αθασιές ο καθένας, σιγά να μεν κάμει χαϊριν με τα αθάσια.
    Εν πάση περιπτώσει, πρόσφατα εγόρασα σιταροπούλλα κατεψυγμένη και όταν επήα σπίτι εσυνειδητοποποίησα πως ήταν από το Βέλγιο. Έψαξα στο θάλαμο και ήταν και άλλα λαχανικά από βέλγιο, καποια από Αίγυπτο ή Ελλάδα ή Ισραήλ. Ούτε ένα από Κύπρο. Και ρώτησα κάποιον επιχειρηματία, καλά ρε κουμπάρε, δεν μπορούμε εμείς να συσκευάζουμε και να πουλούμεν (έστω στην εσωτερικη αγορά, αντί να εισάγουμε) φασολάκι, σπανάχι, φασόλια ξεκούνια, μπρόκολο, μπιζέλι, σιταροπούλλα κλπ. Ακόμα και πατάτες έχει από το εξωτερικό, κατεψυγμένες και τες ψήνουν με καμάρι στα κέντρα των κοκκινοχωριών. Δεν ξέρω αν ξέρει καλά τα πράγματα αυτός που ρώτησα, η απάντηση που μου έδωσε είναι ότι δεν έχουμε (και δύσκολα μπορούμε να έχουμε) την ποσότητα της παραγωγής που θα δικαιολογούσε τις αναγκαίες επενδύσεις στους θαλάμους κατάψυξης και στις μηχανές για πακετάρισμα. Αν έχει άλλος διαφορετική γνώση, θα χαρώ να την ακούσω.

    Μου αρέσει!

  9. Ανώνυμος permalink
    Δεκέμβριος 28, 2013 10:29

    Αθασοπαραγωγοι στην Καλιφορνια………

    Μου αρέσει!

  10. Ανώνυμος permalink
    Φεβρουαρίου 12, 2014 11:01

    http://www.bbc.co.uk/news/magazine-26118225

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 12, 2014 15:07

      Ενδιαφέρον, άτε να αρχίσουμε να προγραμματίζουμε. Μέχρι το φθινόπωρο να ετοιμάσουμε και τα ρομπότ 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: