Skip to content

Όπου ο Νικόλας Παπαδόπουλος παραδέχεται πως είναι ένας λυσοφοβικός με ηττημένο μυαλό.

Φεβρουαρίου 6, 2014

Ακούγοντας τις σημερινές δηλώσεις των σκληρών της πολιτικής μας ζωής, από τη μια διερωτόμουν πως είναι δυνατόν να λένε ακόμα οι άνθρωποι τόσες ανοησίες, και από την άλλη εύχομαι ακόμη πιο έντονα να κρατήσει ο Νίκαρος, να κρατήσει ο ΔΗΣΥ να κρατήσει το ΑΚΕΛ – αν και εφόσον φυσικά, και αυτό και μόνο δείχνει τον παραλογισμό και την ανεντιμότητα όλων αυτών των λυσοφοβικών. Μιλάμε για την προ του κοινού ανακοινωθέντος περίοδο, και αυτοί συμπεριφέρονται λες και μας καταδίκασαν σε θάνατο.

 

Ολοκληρωμένη απόδειξη αυτού τού αισχρού τρόπου πολιτεύεσθαι, αποτελεί η επιστολή Νικόλα Παπαδόπουλου προς τον πρόεδρο Αναστασιάδη.

 

Ο άνθρωπος συμπεριφέρεται ως Αρειανός που πρώτη φορά βλέπει και ακούει για Κυπριακό, για ψηφίσματα, για συμφωνίες για δεσμεύσεις για γεωπολιτικές ισορροπίες.

 

Θα αντέξω στον πειρασμό να τον χαρακτηρίσω άσχημα, και θα προσπαθήσω να κάνω ψύχραιμα σχόλια πιο κάτω:

 

 

Κύριε Πρόεδρε,

 

Η υιοθέτηση Κοινής Δήλωσης των ηγετών των δύο Κοινοτήτων με το περιεχόμενο που μας έχει γνωστοποιηθεί συνιστά, κατά την άποψή μας, μια πολύ δυσμενή εξέλιξη και πλήττει σοβαρά τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού Ελληνισμού.

–          Σε αντίθεση με την παρούσα κατάσταση η οποία τα διασφαλίζει!

 

Πιστεύουμε επίσης ότι η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση θα δυσκολέψει τις διαπραγματεύσεις αντί να τις διευκολύνει και είτε θα απομακρύνει την επίτευξη συμφωνίας για συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, είτε θα οδηγήσει σε μια κακή λύση.

–          Ενώ οι δικές του εισηγήσεις, οδηγούν;;;;

 

 

Σε προηγούμενες συναντήσεις μας και ιδιαίτερα στην τελευταία, που έγινε χθες, 5 Φεβρουαρίου 2014, σας εξήγησα τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε προβληματική και ζημιογόνα για τα συμφέροντα και τα δίκαιά μας αυτή την Κοινή Δήλωση, η οποία θα ενσωματωθεί στον κατάλογο των συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου και, ως η τελευταία χρονικά, θα κατισχύει των παλαιοτέρων.

–          Θυμάσαι τι λέει η τελευταία συμφωνία που υπέγραψε ο παπάς σου;

 

Θα συνοψίσω πιο κάτω τους κύριους λόγους για τους οποίους το Δημοκρατικό Κόμμα θεωρεί κακό και ασύμφορο το περιεχόμενό της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης:

–          Κατ’ ακρίβεια είναι αχρείαστο, τους ακούμε δεκαετίες τώρα…

 

Κατ’ αρχήν, η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση καταπιάνεται ουσιαστικά με μόνο μια πτυχή της επιδιωκόμενης λύσης και συγκεκριμένα με το «Κεφάλαιο της Διακυβέρνησης».  Οι άλλες πτυχές αγνοούνται ως να μην υπάρχουν. Η αναφορά ότι «όλα τα άλυτα θέματα του πυρήνα [του Κυπριακού] είναι στο τραπέζι…» δίνει στην άλλη πλευρά το δικαίωμα της ερμηνείας ως προς το κατά πόσο ένα θέμα είναι όντως προς συζήτηση, ή αν όντως καταλέγεται στα «άλυτα» θέματα ή, ακόμη, αν όντως είναι ένα θέμα το οποίο αφορά τον πυρήνα του Κυπριακού. Έτσι, για παράδειγμα, η άλλη πλευρά θα μπορεί απλώς να αναφέρεται στο Σχέδιο Αννάν ή στο γνωστό «Έγγραφο Ντάουνερ» με τις συγκλίσεις και αποκλίσεις στις διαπραγματεύσεις της προηγούμενης πενταετίας και να αρνείται να συζητήσει ένα θέμα που μας ενδιαφέρει, αναφέροντας απλώς ότι το θέμα δεν είναι άλυτο, επικαλούμενο έτσι την πρόνοια της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης ότι μόνο τα «άλυτα θέματα» θα συζητηθούν. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της τουρκικής τακτικής είναι η στάση της στο μείζων για την πλευρά μας θέμα των εποίκων.

–          Χαλλόου, αυτή είναι η πιθανή εναρκτήρια δήλωση, θα ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις, και αν οι Τούρκοι συμπεριφερθούν όπως περιγράφεται, δεν έχουμε εμείς απαντήσεις, και δεν μπορούμε να κάνουμε κει εμείς το ίδιο; Πόσο ηττημένο είναι το μυαλό σου Νικόλα;

 

Υπενθυμίζουμε ότι το Κεφάλαιο της Διακυβέρνησης είναι εκείνο στο οποίο η Τουρκική πλευρά προσδοκά να λάβει από εμάς χωρίς να έχει να δώσει κάτι καθώς θεωρεί ότι τα έχει όλα, αλλά της λείπει το κράτος.  Γνωρίζει πολύ καλά ότι η αποσχιστική οντότητα την οποία ανακήρυξε και οργάνωσε στα κατεχόμενα θα παραμείνει αποσχιστική και διεθνώς παράνομη, αφού έτσι τη θεωρούν και έτσι τη χαρακτηρίζουν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Γνωρίζει επίσης ότι ο δήθεν τουρκοκυπριακός «λαός» δεν είναι παρά μια κοινότητα η οποία δεν έχει δικαίωμα χωριστής αυτοδιάθεσης και ότι, κατά συνέπεια, δεν έχει δικαίωμα να έχει δικό του κράτος. Η Τουρκική πλευρά επιζητεί από τη δική μας πλευρά την αναγνώριση των «Τουρκοκυπρίων» σαν λαού και της αποσχιστικής οντότητας την οποία συντηρεί η Τουρκία σαν «κράτους». Η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση, δίνει στους Τουρκοκύπριους τη δυνατότητα, από τώρα και ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων, να ισχυρίζονται ότι η Ελληνοκυπριακή και Ελληνική πλευρά έχουν αποδεχθεί ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν όλα τα δικαιώματα ενός λαού περιλαμβανομένου και του δικαιώματος να έχουν κράτος. Αυτό το επιτυγχάνουν με μια σειρά αλληλο-ενισχυομένων προνοιών:

 

 Η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση αποδέχεται ότι η κυριαρχία «εκπηγάζει εξ ίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους»

Αναφέρει ότι η λύση θα εγκριθεί σε δημοψηφίσματα στα οποία θα ψηφίσουν χωριστά οι «Τουρκοκύπριοι» και οι «Ελληνοκύπριοι».

Αναφέρει επίσης ότι οι «Τουρκοκύπριοι» και οι «Ελληνοκύπριοι» θα έχουν το δικό τους «συνιστών κράτος» και θα έχουν τη δική τους ιθαγένεια, έστω κι αν χαρακτηρίζεται «εσωτερική».

Επιπλέον, συμφωνείται με τη συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση ότι το κατάλοιπο εξουσίας θα ανήκει στα «συνιστώντα κράτη» (χωρίς να έχει συμφωνηθεί τι απομένει για τη δήθεν Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.

–          Συνολικές ανοησίες, ερμηνεία κατά βούληση, κατ’ ακρίβεια ερμηνεία κατά τουρκική βούληση, ηττημένων μυαλών που δεν τολμούν να κοιτάξουν μπροστά!

 

Όλα τα πιο πάνω και πολλά άλλα που περιλαμβάνονται στη συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση συνιστούν ένα ποιοτικό άλμα της τουρκικής πλευράς προς ικανοποίηση των διαχρονικών χωριστικών και επικυριαρχικών απαιτήσεών της σε βάρος της Ελληνοκυπριακής πλευράς, σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε βάρος των προσπαθειών για την αποκατάσταση της ενότητας του Κυπριακού κράτους.

–          Συνέχιση ανοησιών!

 

Είναι αντιληπτό ότι όλες οι υποχωρήσεις της πλευράς μας στη συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση έγιναν για να κερδηθούν τα τρία «ενιαία», δηλαδή η ενιαία διεθνής προσωπικότητα, η ενιαία κυριαρχία και η ενιαία ιθαγένεια. Οι υποχωρήσεις όμως που έγιναν για να υπάρχει ονομαστική αναφορά στις τρεις πιο πάνω αρχές εξουδετερώνουν τις ίδιες τις αρχές. Πιο συγκεκριμένα

 

 Η «ενιαία διεθνής προσωπικότητα», που ούτως ή άλλως είναι χαρακτηριστικό και της συνομοσπονδίας, υπονομεύεται από το καθεστώς που αναγνωρίζεται και τις εξουσίες που δίνονται στα «συνιστώντα κράτη».

Η «ενιαία κυριαρχία» περιγράφεται ως η κυριαρχία εκείνη «την οποία απολαμβάνουν όλα τα Κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με τον Χάρτη».  Αυτή η κυριαρχία δεν είναι παρά η λεγόμενη «εξωτερική κυριαρχία» που είναι το άλλο όνομα της «ανεξαρτησίας» των κρατών που απολαμβάνουν, το ένα έναντι του άλλου, την «κυρίαρχη ισότητα» του Χάρτη. Δεν πρόκειται για την «ενιαία κυριαρχία» την οποία επιζητούμε στην Κύπρο και η οποία αναφέρεται στην εσωτερική αδιάσπαστη ενότητα και κυριαρχία του Κυπριακού κράτους, η οποία προέρχεται από το λαό του και ασκείται για το λαό. Εξάλλου, για να μην δημιουργείται οποιαδήποτε αμφιβολία για την πραγματική έννοια του όρου «ενιαία κυριαρχία» στη συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση, το κείμενο αναφέρει ότι «εκπηγάζει εξ ίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους».

–          Προσπάθεια να μας πελλάνει νομικίστικα – άξιος συνεχιστής του Μεγάλου Μακαρίτη!

 

Όμως, η κυριαρχία, ως νομική έννοια, είναι εξ ορισμού ενιαία και επομένως δεν νοείται διαίρεση της χωρίς να καταργείται το ενιαίο της. Μέσω της συγκεκριμένης «Κοινής Δήλωσης» η πλευρά μας συμφωνεί ότι διαιρείται, αφού στο κείμενο αναφέρεται ότι αυτή προέρχεται, και μάλιστα εξ ίσου, από δυο οντότητες, τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, οι οποίες αποκτούν δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Άρα, οι Τουρκοκύπριοι θα ισχυριστούν ότι αποκτούν το δικαίωμα να αποσκιρτήσουν στο μέλλον ή ακόμη και να χρησιμοποιήσουν την παρούσα Κοινή Δήλωση στις αποσχιστικές επιδιώξεις τους, ακόμα και άμεσα, αν οι διαπραγματεύσεις δεν αποδώσουν τη λύση που επιδιώκουν.

–          Αν το φοβάσαι αυτό, υπάρχει τρόπος σε οποιαδήποτε λύση να το ξεπεράσεις, ανόητε; Ε, ανόητε!

 

Ούτε η «ενιαία ιθαγένεια» διασφαλίζεται στο κείμενο της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης αφού, αμέσως μετά την αναγνώριση της αρχής, αναγνωρίζεται ότι και τα «συνιστώντα κράτη» θα έχουν για τους πολίτες τους ξεχωριστή από την «ομοσπονδιακή» ιθαγένεια, έστω και αν θα θεωρείται ότι αυτή η ιθαγένεια θα έχει «εσωτερικό καθεστώς». Ας σημειωθεί ότι, αν αυτό συνδυαστεί με την πρόνοια για το σεβασμό της «διακριτής ταυτότητας και ακεραιότητας»  των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ως οντοτήτων, μπορεί κανείς εύκολα να προβλέψει ότι η Τουρκική πλευρά θα εμμείνει, επικαλούμενη αυτές τις διατάξεις, σε εθνοτική ομοιογένεια των δυο «συνιστώντων κρατών». Δηλαδή, σε νομιμοποίηση της εθνοκάθαρσης που συντελέστηκε με την εισβολή και την κατοχή.

 

Σημειώνω επίσης πως ούτε η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας βγαίνει αλώβητη από την υιοθέτηση της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης. Όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα, αυτή που μένει αλώβητη είναι η Τουρκική θέση πως η «ενωμένη Κύπρος» θα είναι το αποτέλεσμα της ένωσης δυο προϋπαρχόντων κρατών υπό μια στέγη, κάτι που παραπέμπει σαφώς σε «παρθενογένεση» και όχι σε μετεξέλιξη.

 

Κύριε Πρόεδρε,

Υποστήριξα τις προσπάθειες σας να προσέλθουμε στις διαπραγματεύσεις μόνο εφόσον ξεκαθαρίσει η βάση. Θεωρούσα και θεωρώ αυτονόητο όμως, ότι όλοι εννοούσαμε η βάση αυτή να είναι μια καλή βάση. Η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση δεν διαθέτει αυτό το ποιοτικό χαρακτηριστικό. Αντίθετα, συρράβοντας σκόρπιες διατάξεις του Σχεδίου Αννάν, διέπεται από τη φιλοσοφία του και αναπαράγει τις βασικές παραμέτρους του, στον τομέα κυρίως της Διακυβέρνησης.  Ο κυπριακός Ελληνισμός, όμως, έχει αποφανθεί οριστικά και τελεσίδικα επί του Σχεδίου Αννάν και ουδείς νομιμοποιείται να αγνοήσει αυτό το γεγονός. Αυτό άλλωστε περιλαμβάνεται ρητά στην Προγραμματική Συμφωνία σας με το Δημοκρατικό Κόμμα πριν από τις τελευταίες Προεδρικές Εκλογές.

 

Πιστεύω επίσης πως η υιοθέτηση και ανακοίνωση αυτής της Κοινής Δήλωσης, σε αυτή την χρονική συγκυρία, θα δημιουργήσει μια εν πολλοίς τεχνητή ευφορία ότι περίπου το Κυπριακό βρίσκεται στην τελική ευθεία λύσης του. Αυτό ενδέχεται να οδηγήσει το ελάχιστον σε επιβράδυνση και το χειρότερο σε αναστολή, αν όχι ανατροπή, των σχεδιασμών για την ανάπτυξη των υδρογονανθράκων μας, αφού οι ήδη επενδυτές και οι επίδοξοι επενδυτές θα αισθάνονται πλέον ανασφάλεια να συνεχίσουν τις επενδυτικές, ερευνητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες και σχεδιασμούς τους καθώς δεν θα γνωρίζουν από ποιους και που θα λαμβάνονται οι αποφάσεις που θα τους αφορούν.

–          Ανόητε, σκέφτηκες πως θα είναι τα πράγματα αν το λύσουμε σε μερικούς μήνες;

 

Εν κατακλείδι, και χωρίς να έχουμε απαριθμήσει παρά μόνο αυτά που θεωρούμε τα πλέον αρνητικά στοιχεία της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης, το Δημοκρατικό Κόμμα εισηγείται και προτείνει να μην την αποδεχθείτε.

–          Θυμίστε μας πότε είπε ξανά ναι το ΔΗΚΟ, και τι έχουμε κερδίζει διαχρονικά από τα ΟΧΙ;

 

Όχι τόσο γιατί μια τέτοια αποδοχή ακυρώνει την Προγραμματική Συμφωνία σας με το Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά γιατί με το συγκεκριμένο κείμενο η Τουρκική πλευρά πετυχαίνει τις περισσότερες από τις διαχρονικές επιδιώξεις της και μάλιστα πριν καν αρχίσουν διαπραγματεύσεις.

–          Ούτε καν περνά το κριτήριο του ικανοποιητικού αι κιου αυτό!

 

Αυτή δε η αποδοχή, ακυρώνει και τη δική σας πρόταση την οποία υποβάλατε στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, με την επιστολή σας ημερομηνίας 2 Ιανουαρίου 2014 για «υιοθέτηση μιας ουσιαστικής, απλής και σημαντικά μικρότερης κοινής δήλωσης», χωρίς μάλιστα να έχει μεσολαβήσει κάτι από τότε και χωρίς να έχουμε οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Θα συμφωνείτε και εσείς ότι η μόνη νεότερη εξέλιξη είναι η εντατικοποίηση των τουρκικών προκλήσεων και ενεργειών στην ΑΟΖ της χώρας μας

 

Κύριε Πρόεδρε,

 

Υπάρχει ακόμα χρόνος και περιθώριο αποτροπής μιας εξαιρετικά αρνητικής εξέλιξης.

 

Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν μπορεί να συμφωνήσει με την αποδοχή της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης.

 

Η εγκατάλειψη της συγκεκριμένης Κοινής Δήλωσης θα είναι αμελητέα μπροστά στα ανεξίτηλα σημάδια που θα αφήσει ενδεχόμενη αποδοχή της στο παρόν και το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κυπριακού Ελληνισμού

 

Με εκτίμηση

 

Νικόλας Παπαδόπουλος

 

Νικόλα,

Τα προηγούμενα χρόνια σε χούμισα όταν σε οικονομικά ζητήματα προτίμησες να είσαι νούσιμος παρά λαϊκιστής. Όλα αυτά διαγράφονται: είσαι ένας επικίνδυνος άτολμος πολιτικός με εφ όλης της ύλης ηττημένο μυαλό, που δεν μπορεί να κάνει ούτε μισό βήμα μπροστά. Είσαι δηλαδή οπισθοδρομικός. Και μέσα σε όλη αυτή την τραγική συγκυρία που βρεθήκαμε, ελπίζω πως οι πλειοψηφία των νούσιμων  πολιτών αυτού του τόπου θα  σπρώξουμε επιτέλους στο περιθώριο τους διχοτομικούς, τους λυσοφοβικούς και τους κάθε λογής πολιτικούς απατεώνες.

Και να ξέρεις κάτι, όσες επιστολές σιδηρόδρομους και να γράψεις, όσο και αν θέλεις να μας τρομοκρατήσεις γιατί προτιμάς το εύκολο αδιέξοδο, εγώ δηλώνω  ειλικρινά πως προτιμώ να ασχολούμαι με τα όποια πρακτικά προβλήματα θα φέρει μια λύση του Κυπριακού, παρά το βολικό άλλοθι της μη λύσης.

 

Υ.Γ. Απολογούμαι, άφησα τα επιχειρήματα και έπεσα στους χαρακτηρισμούς. Ελπίζω εκείνοι που πρέπει να συμπεριφερθούν με την ανάλογη ψυχραιμία.

Advertisements
9 Σχόλια leave one →
  1. Ανώνυμος permalink
    Φεβρουαρίου 6, 2014 17:09

    Το μήλο κάτω απο την μηλιά θα πέσει. Ο Δευκαλίωνας ο νεότερος είναι ένας εθνικιστής που ουδέποτε θα αποδεκτεί συμβίωση με τους τ/κ εξού και ερμηνευει με τον δικό του τρόπο το ανακοινωθέν. Περιρρέουσα reloaded.

    Μου αρέσει!

  2. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 6, 2014 18:46

    Πολιτική
    Ημερομηνία: 06.02.2014 | 18:36
    Ένα βήμα πριν τις συνομιλίες λέει η τ/κ πλευρά
    Ζητούν να ξεκαθαρίσει την θέση του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης
    Του Νίκου Στέλγια

    Μέχρι στιγμής, η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν έχει διευκρινίσει το τι είδους διευκρίνηση ζητά από τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και την ε/κ πλευρά.

    Του ανταποκριτή μας στην Κωνσταντινούπολη

    Σε παιχνίδι για γερά νεύρα και σε έναν άτυπο «πόλεμο» πόλεμο ανακοινώσεων μετατρέπεται το ζήτημα του κοινού ανακοινωθέντος και της επανέναρξης των συνομιλιών. Πριν από λίγο η τ/κ ηγεσία εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την επανέναρξη των συνομιλιών.

    Στην ανακοίνωση της τ/κ πλευράς ξεχωρίζει η εξής τοποθέτηση: «Με απώτερο στόχο την άμεση επανέναρξη των συνομιλιών, μετά τις έντονες προσπάθειες, τις οποίες κατέβαλλαν όλες οι πλευρές, η τουρκοκυπριακή πλευρά αναμένει από την ελληνοκυπριακή πλευρά να ξεκαθαρίσει την θέση της».

    Μέχρι στιγμής, η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν έχει διευκρινίσει το τι είδους διευκρίνηση ζητά από τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και την ε/κ πλευρά.

    Υπογραμμίζεται ότι το εν λόγω ανακοινωθέν δόθηκε στην δημοσιότητα αμέσως μετά το τέλος της έκτακτης συνεδρίασης στο «Προεδρικό Μέγαρο».

    Μου αρέσει!

  3. Σκοτάδι permalink
    Φεβρουαρίου 6, 2014 22:29

    Και η ανευθυνοτητα συνεχίζεται.

    Μου αρέσει!

  4. Κατουρημένη ποδιά permalink
    Φεβρουαρίου 7, 2014 00:11

    Τωρά μυρίζει ο πόρτος του ΑΚΕΛ, έννεν;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 7, 2014 07:08

      Όταν συμπεριφέρεται σωστά το ΑΚΕΛ, λαμβάνει την ανάλογη μνεία. Όταν συμπεριφέρεται ανεύθυνα παίρνει την κριτική που του αρμόζει. Ισχύει το ίδιο για όλους. Απαντήθηκε η ερώτηση σου;

      Μου αρέσει!

  5. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 11, 2014 14:01

    Απαντητική επιστολή προς τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλο έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης για τις ενστάσεις που εγείρει ο κ. Παπαδόπουλος αναφορικά με το Κυπριακό. Στην επιστολή ο Πρόεδρος αναφέρει ότι τον λυπεί η καθολική όπως λέει παρερμηνεία σαφέστατων διατυπώσεων, με αποτέλεσμα να οδηγείται ο Νικόλας Παπαδόπουλος σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

    ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

    Κύριο Νικόλα Παπαδόπουλο
    Πρόεδρο
    Δημοκρατικού Κόμματος
    Λευκωσία

    Φίλε κ. Πρόεδρε,
    Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή το περιεχόμενο της επιστολής σας με ημερομηνία 6 Φεβρουαρίου 2014, και εις απάντηση θα ήθελα να επισημάνω τα ακόλουθα:
    Σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα σας να διαφωνείτε με πολιτικές επιλογές, ακόμα και αν η διάσταση απόψεων οφείλεται σε ερμηνείες υπαρκτών ή και κατ’ επιλογή αποσπασματικών αναφορών σε ένα έγγραφο.
    Εκείνο που με λυπεί είναι η καθολική παρερμηνεία σαφέστατων διατυπώσεων, με αποτέλεσμα να οδηγήστε σε εσφαλμένα συμπεράσματα, αλλά και σε ανεπιθύμητες για την πατρίδα, την κυβέρνηση και το λαό μας αποφάσεις.
    Θα ήμουν όμως άδικος τόσον προς εσάς όσον και προς τον κυπριακό λαό αν παρέμενα σε γενικόλογες αναφορές, χωρίς να παραθέσω τεκμηριωμένες απαντήσεις, στα όσα προβάλλετε.
    Απαντήσεις που δεν απηχούν μόνο τις δικές μου απόψεις αλλά εκφράζουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία και τις θέσεις των έγκριτων νομικών που, καθ’ υπόδειξη των κοινοβουλευτικών κομμάτων, αποτελούν το συμβουλευτικό, προς εμέ και το διαπραγματευτή, σώμα.
    Θέσεις ακόμα που υιοθετούν δύο των εγκυροτέρων νομικών οίκων, τις υπηρεσίες των οποίων επιστράτευσαν και οι προηγούμενοι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας.

    Πιο συγκεκριμένα θα ήθελα να παρατηρήσω τα ακόλουθα εις όσα δημοσίως αλλά και στην επιστολή σας προτάσσετε.

    1. Διασφάλιση ισχυρού πλαισίου διαπραγμάτευσης
    Το πρώτο που επικαλείστε ως «κακό και ασύμφερο» όσον αφορά την Κοινή Δήλωση είναι πως η «Δήλωση καταπιάνεται ουσιαστικά με μόνο μια πτυχή … και συγκεκριμένα με το Κεφάλαιο της Διακυβέρνησης».
    Σας διαφεύγουν δυστυχώς τα ακόλουθα, ορισμένα των οποίων για πρώτη φορά περιέχονται σε Κοινό Ανακοινωθέν:
    (α) Πως η υπάρχουσα κατάσταση (status quo) είναι απαράδεκτη, δηλαδή μεταξύ άλλων, η παρουσία κατοχικών στρατευμάτων, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών, ο συνεχιζόμενος εποικισμός, η καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτισμικής μας κληρονομίας, το ξεπούλημα των Ε/Κ περιουσιών, η αναβάθμιση του ψευδοκράτους, η παγίωση εν τη ουσία των τετελεσμένων της εισβολής (Παράγραφος 1).
    (β) Ότι η λύση θα βασίζεται και θα σέβεται τις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και θα διασφαλίζει το κοινό μέλλον σε μια Ενωμένη Κύπρο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Παράγραφο 1).
    (γ) Πως οι αρχές και αξίες επί των οποίων εδράζεται η Ε.Ε. θα διασφαλίζονται και θα γίνονται σεβαστές εις όλη την επικράτεια της Δημοκρατίας (Παράγραφος 4).
    (δ) Το εξ’ ίσου σημαντικό, για να μην πω το σημαντικότερο, πως η Ενωμένη Κύπρος, ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έχει μια και μόνη διεθνή νομική προσωπικότητα, μια και μόνη κυριαρχία, μια και μόνη υπηκοότητα, (Παράγραφος 3).
    Λεπτομερέστερες όμως αναφορές για τις όποιες επιφυλάξεις έχετε επί τούτων θα κάμω στη συνέχεια.
    (ε) Σας διαφεύγει ακόμα πως δεν γίνονται αποδεκτά τα όποια ασφυκτικά ή άλλως πως χρονοδιαγράμματα (Παράγραφος
    2).
    (στ) Πως υιοθετείται η αρχή πως τίποτε δεν θεωρείται συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν τα πάντα (Παράγραφος 5).
    (ζ) Πως αποκλείεται η όποια μορφή επιδιαιτησίας και πως μόνο μια συμφωνία που θα βασίζεται στην ελεύθερη βούληση των μερών θα παραπεμφθεί σε δημοψηφίσματα (Παράγραφος 6).

    (η) Πως η ένωση του όλου ή του μέρους με την όποια χώρα ή η όποια μορφή διαίρεσης ή απόσχισης ή η οποιαδήποτε άλλη μονομερής ενέργεια αλλαγής του καθεστώτος ρητά απαγορεύεται.
    (Παράγραφος 4).
    (θ) Πως ο υπέρτατος νόμος του Κράτους είναι το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα που θα δεσμεύει το σύνολο των οργάνων της Ομοσπονδίας αλλά και των συνιστωσών πολιτειών. (Παράγραφος 4).
    (ι) Σας διαφεύγει ακόμα πως οι όποιες εξουσίες θα εκχωρηθούν στην κεντρική κυβέρνηση και όσες απομείνουν (residual powers) στις συνιστώσες πολιτείες, δυνάμει του συντάγματος και μόνον, και αφού προηγουμένως συμφωνηθούν εκείνες της Ομοσπόνδου Κυβερνήσεως. (Παράγραφος 3).
    (κ) Πως οι Συνιστώσες Πολιτείες δεν είναι προϋπάρχον δικαίωμα υφισταμένων ή αναγνωριζομένων «κυριάρχων» κρατών αλλά πρόνοια εκχωρουμένη εκ του Συντάγματος για τα συστατικά μέρη της Ομοσπονδίας (Παράγραφος 4).
    (λ) Πως οι όποιες διαφορές μεταξύ Ομόσπονδου κράτους και Πολιτειών ή Πολιτειών μεταξύ τους θα επιλύονται από το Ομόσπονδο Συνταγματικό Δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου θα αποφασισθεί κατά τη διάρκεια του διαλόγου. (Παράγραφος 3).
    (μ) Σας διαφεύγει ακόμα πως ο αλληλοσεβασμός στη διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας και οντότητας των κατοίκων της Κύπρου προστατεύει και την πλειοψηφία των κυπρίων πολιτών που είναι κατά βάση οι Ελληνοκύπριοι. (Παράγραφος 1).
    (ν) Σας διαφεύγει ακόμη πως η συζήτηση των διαφόρων ουσιωδών πτυχών θα γίνεται αλληλένδετα και συνεπώς δεν θα περιορίζεται στη συζήτηση ενός και μόνο κεφαλαίου και μάλιστα εκείνου που θα επιλέγει, τάχα, η Τ/Κ πλευρά.
    (ξ) Τέλος, και το πιο σημαντικό, παραγνωρίζετε ότι το Κοινό Ανακοινωθέν δεν αποτελεί τη λύση του Κυπριακού Προβλήματος αλλά τις βασικές αρχές και παραμέτρους μέσα στις οποίες θα αναζητηθεί η τελική λύση η οποία και θα τεθεί ενώπιον του κυριάρχου λαού ο οποίος και θα αποφανθεί τελεσίδικα δια δημοψηφισμάτων.

    2. Ούτε Σχέδιο ΑΝΑΝ, ούτε «Έγγραφο Ντάουνερ»
    Επικαλείσθε πως η αναφορά στο Κοινό Ανακοινωθέν ότι «όλα τα άλυτα θέματα που άπτονται ουσιωδών πτυχών του κυπριακού θα τεθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων…» δίδει το δικαίωμα στην άλλη πλευρά να επικαλείται το σχέδιο Ανάν ή το «Έγγραφο Ντάουνερ», και να αρνείται τον διάλογο σε θέματα που ενδιαφέρουν την Ε/Κ πλευρά.

    Με εκπλήττει ειλικρινά η από εσάς αναγνώριση του αποκλειστικού δικαιώματος στην Τουρκική πλευρά να παραπέμπει σε πρόνοιες ενός σχεδίου που έχει απορριφθεί από το 76% του κυπριακού ελληνισμού ή σε ένα έγγραφο αναφοράς για τα πεπραγμένα μεταξύ του 2008 – 2012 το οποίο δεν αποδέχεται ούτε ο ίδιος ο κ. Έρογλου πολύ δε περισσότερο η δική μας πλευρά.
    Παραλείπετε δυστυχώς να αναγνωρίσετε πως η εν λόγω πρόνοια δίδει πρώτιστα το δικαίωμα σε εμάς να εγείρουμε θέματα που θεωρούνται απαράδεκτα για την Ε/Κ κοινότητα ή να αποκλείσουμε την συζήτηση άλλων θεμάτων που θεωρούμε πως έχουν συμφωνηθεί, όπως για παράδειγμα τα τρία singles.

    3. Καμία εκχώρηση δικαιωμάτων πριν την τελική λύση
    Εκείνο όμως που με εκπλήττει είναι η εν συνεχεία αναφορά σας πως «η συγκεκριμένη Κοινή Δήλωση, δίδει στους Τ/Κ την δυνατότητα από τώρα και ανεξαρτήτως της έκβασης των διαπραγματεύσεων, να ισχυρίζονται ότι οι Ε/Κ και Ελληνική πλευρά έχουν αποδεχθεί ότι οι Τ/Κ έχουν όλα τα δικαιώματα ενός λαού περιλαμβανομένου και του δικαιώματος να έχουν κράτος!»
    Προς ενίσχυση του ισχυρισμού σας επικαλείστε:
    (i) Ότι η κυριαρχία «εκπηγάζει εξίσου από Ε/Κ και Τ/Κ».
    (ii) «… η λύση θα εγκριθεί σε δημοψηφίσματα στα οποία θα ψηφίζουν χωριστά οι «Τ/Κ» και «Ε/Κ».
    (iii) «… ότι οι «Ε/Κ» και «Τ/Κ» θα έχουν το δικό τους «συνιστών κράτος» και θα έχουν τη δική τους ιθαγένεια, έστω κι αν χαρακτηρίζεται εσωτερική» και
    (iν) Επιπλέον, όπως αναφέρετε, «συμφωνείται… ότι το κατάλοιπο της εξουσίας θα ανήκει στα «συνιστώντα κράτη» (χωρίς να έχει συμφωνηθεί τι απομένει για την δήθεν Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση».
    Προς ανασκευή των όσων προβάλλετε θα ήθελα να σας επισημάνω τα ακόλουθα:
    (α) Το ότι η κυριαρχία εκπηγάζει εξίσου από τους Ε/Κ και Τ/Κ και όχι από τις δύο κοινότητες, όπως είχαμε αποδεχτεί στο παρελθόν, θα πρέπει να θεωρείται επίτευγμα αφού παραπέμπει στα συστατικά στοιχεία που αποτελούν τον κυπριακό λαό και όχι στις κοινότητες όπως αυτές αναγνωρίζονται και από το Σύνταγμα του 1960.
    Ως εκ τούτου καμία κυριαρχία δεν εκχωρείται χωριστά σε πολίτες που αποτελούν το λαό ενός κράτους.

    (β) Προς ενίσχυση όμως του επιχειρήματος σας προβάλλετε και το γεγονός πως η λύση θα εγκριθεί σε δημοψηφίσματα που θα ψηφίσουν χωριστά οι Τ/Κ και Ε/Κ.
    Το πρώτον που θα ήθελα να επισημάνω είναι πως και μόνο η αναφορά σας πως η λύση θα εγκριθεί με δημοψηφίσματα αναιρεί τα όσα περί των δικαιωμάτων που αποκτούν οι Τ/Κ ανεξαρτήτως της έκβασης των συνομιλιών.
    Δεύτερον, όπως καλά γνωρίζετε, το Σύνταγμα του 1960 όχι μόνον αναγνώριζε την Τ/Κ κοινότητα ως οντότητα άλλα προέβλεπε και τους ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους, τις ξεχωριστές ψηφοφορίες αλλά και σωρείαν άλλων δικαιωμάτων, όπως η αναλογική συμμετοχή σε όλα τα θεσμικά όργανα του κράτους μη εξαιρουμένου του δικαιώματος veto σε ορισμένα των θεμάτων.
    Τρίτον δεν είναι η υπό έγκριση Κοινή Δήλωση που προβλέπει για πρώτη φορά τα ξεχωριστά δημοψηφίσματα. Τούτο όπως, καλά ενθυμείστε επεσυνέβη το 2004 για το Σχέδιο ΑΝΑΝ, όταν Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.
    Συνεπώς, αν τότε δεν είχαν ή δεν απέκτησαν κυριαρχικά δικαιώματα όταν μάλιστα οι πρόνοιες του Σχεδίου προέβλεπαν ότι η κυριαρχία εκπηγάζει από τις δύο κοινότητες πολύ περισσότερο σήμερα που η κυριαρχία εκπηγάζει από τα συστατικά στοιχεία ενός λαού.
    (γ) Στη συνέχεια αναφέρετε σαν ένα πρόσθετο στοιχείο πως Ε/Κ και
    Τ/Κ θα έχουν το δικό τους «συνιστών κράτος» και θα έχουν την δική τους ιθαγένεια.
    Σε απάντηση θέλω να παρατηρήσω πως τα «συνιστώντα κρατίδια» δεν είναι εύρημα της παρούσας Κοινής Δήλωσης, αλλά όρος που έγινε αποδεκτός στο απώτερο παρελθόν και έτυχε χρήσεως και από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο στις άτυπες προτάσεις στις 16/5/05 που υπέβαλε στον τότε Βοηθό Γ.Γ. του ΟΗΕ κ. Πρέντερκαστ.
    (Αντίγραφο του εγγράφου σας έχει δοθεί).
    Εκείνο που αποτελεί μια σημαντική βελτίωση στα όσα μέχρι πρόσφατα ίσχυαν είναι ότι στην Κοινή Δήλωση γίνεται σαφέστατη αναφορά πως οι συνιστώσες πολιτείες δεν προϋπάρχουν, ώστε να θεωρούνται ιδρυτικά του Ομοσπόνδου Κράτους, αλλά έλκουν την προέλευση τους από τις πρόνοιες του Ομοσπονδιακού Συντάγματος που προβλέπει πως «η Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία θα αποτελείται από δύο συνιστώσες πολιτείες ίσου καθεστώτος».
    Όσον αφορά τα περί «εσωτερικής ιθαγένειας» και τους εξ’ αυτής κινδύνους κάνω εκτενή αναφορά στα όσα ακολουθούν.

    (δ) Ένα άλλο των επιχειρημάτων σας είναι πως δια της Κοινής Δήλωσης παραχωρείται το κατάλοιπο της εξουσίας στα «συνιστώντα κρατίδια» χωρίς μάλιστα, όπως τονίζεται, να έχει συμφωνηθεί τι απομένει για την δήθεν Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.
    Με όλο τον σεβασμό θα ήθελα να παρατηρήσω τα ακόλουθα:
    Η στην καθομιλουμένη μετάφραση της λέξεως «κατάλοιπο» δεν υπονοεί παρά αυτό «που απομένει».
    Με βάση την Κοινή Δήλωση, οι εξουσίες της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης εκχωρούνται εκ του Συντάγματος και αφού συμφωνηθούν, το ότι απομένει, «το κατάλοιπο» δηλαδή, προβλέπεται ότι θα ασκείται από τις συνιστώσες πολιτείες σύμφωνα με πρόνοια και πάλι του Ομοσπονδιακού Συντάγματος.
    Συνεπώς εκείνο που προηγείται είναι η συμφωνία στο ποιες και πόσες εξουσίες θα ασκεί η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση με βάση όχι μόνο τα δικαιώματά της που προκύπτουν από τη μια και μόνη διεθνή προσωπικότητα τη μια και μόνη κυριαρχία, τη μια και μόνη ιθαγένεια, αλλά και όσα άλλα αφορούν την ενότητα του κράτους, την οικονομία κ.λ.π.
    Το «κατάλοιπο», που κατά κανόνα στα ομοσπονδιακά κράτη ανήκει στις ομόσπονδες πολιτείες, αφορά θέματα εσωτερικών αρμοδιοτήτων και συνεπώς θεωρώ ως υπερβολική ή αδικαιολόγητη την ανησυχία που εκφράζετε.
    (ε) Καταληκτικά, το επιχείρημα σας πως οι Τ/Κ έχουν τη δυνατότητα να ισχυριστούν, ανεξαρτήτως μάλιστα της έκβασης των συνομιλιών, πως έχουν τα δικαιώματα ενός λαού περιλαμβανομένου και του δικαιώματος να έχουν κράτος έρχεται σε πλήρη και κάθετη αντίθεση με την ρητή πρόνοια της Κοινής Δήλωσης η οποία σαφέστατα απαγορεύει την ένωση του όλου ή του μέρους με όποιο άλλο κράτος ή την όποια μορφή διαίρεσης ή απόσχισης ή την όποια άλλη μονομερή ενέργεια προς αλλαγή του καθεστώτος.
    Πέραν όμως των ρητών αναφορών, αν ίσχυαν ποτέ τα όσα προβάλλετε, τότε το παράνομο «κράτος» των Τ/Κ θα αναγνωρίζετο το 2004 με το σχέδιο ΑΝΑΝ έστω και αν απερρίφθη από τους Ε/Κ ή ακόμα και αργότερα με την Συμφωνία της 8ης Ιουλίου του 2006 όπου ρητά αναφέρεται σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα.

    4. Ξεκάθαρα τα τρία singles
    Στην ίδια επιστολή και για να ενισχύσετε την άποψη σας πως έγιναν απαράδεκτες υποχωρήσεις ακόμα και στις τρεις βασικές αρχές που πρέπει να
    διακρίνουν ένα κράτος, δηλαδή Διεθνής Προσωπικότητα, Κυριαρχία και Ιθαγένεια αναφέρετε και τα ακόλουθα:
    A. Μία και μόνη η διεθνής νομική Προσωπικότητα
    «Οι υποχωρήσεις όμως που έγιναν για να υπάρχει ονομαστική αναφορά στις τρεις πιο πάνω αρχές εξουδετερώνουν τις ίδιες τις αρχές».
    Πιο συγκεκριμένα, συνεχίζετε:
    Η «ενιαία διεθνής προσωπικότητα» που ούτως ή άλλως είναι χαρακτηριστικό και της συνομοσπονδίας υπονομεύεται από το καθεστώς που αναγνωρίζεται και τις εξουσίες που δίδονται στα «συνιστώντα κράτη».
    Στα ως άνω σας επισημαίνω τα ακόλουθα:
    (α) Η ακριβής διατύπωση στο κείμενο της Κοινής Δήλωσης αναφέρει πως: «Η Ενωμένη Κύπρος ως μέλος του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε. θα έχει μια και μόνη διεθνή νομική προσωπικότητα…….». (Παράγραφος 3).
    Συνεπώς ο ισχυρισμός σας πως και οι Συνομοσπονδίες απολαμβάνουν του ιδίου καθεστώτος δεν ευσταθεί γιατί τα ιδρυτικά, διεθνώς αναγνωρισμένα κράτη, που συναποτελούν την Συνομοσπονδία δεν παύουν να έχουν το δικαίωμα διεθνούς εκπροσώπησης.
    Το παράδειγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο παρουσιάζει χαρακτηριστικά Συνομοσπονδίας – δεν γνωρίζω να υπάρχει σήμερα ή να έχει διαπιστευθεί πρόσφατα στον Ο.Η.Ε. το όποιο καθεστώς Συνομοσπονδίας- είναι αρκούντως διαφωτιστικό ώστε να μην επιτρέπει να διατηρείτε τις εκφραζόμενες ανησυχίες σας.
    (β) Θεωρείτε ότι η αρχή «της μιας και μόνης διεθνούς νομικής προσωπικότητας» υπονομεύεται από το «καθεστώς» και τις «εξουσίες» που δίδονται στα συνιστώντα κρατίδια.
    Κατ’ αρχήν θα ήθελα να σας επαναλάβω πως στην Κοινή Δήλωση πουθενά δεν αναφέρεται ούτε βεβαίως και αναγνωρίζεται πως στις συνομιλίες προσέρχονται δυο κυρίαρχα κράτη τα οποία θα αποτελούν και τα ιδρυτικά μέρη της Ομοσπόνδου Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίθετα στο Κοινό Ανακοινωθέν αναφέρεται πως οι συνομιλίες διεξάγονται μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

    Όπως έχω αναφέρει ανωτέρω οι συνιστώσες πολιτείες δεν προϋπάρχουν αλλά εκπηγάζουν εκ του Ομοσπονδιακού Συντάγματος όπως ρητά αναφέρεται στην Κοινή Δήλωση που ρητά προβλέπει πως:
    «Το Ομόσπονδο σύνταγμα θα προβλέπει ότι η Ενωμένη Ομοσπονδιακή Κύπρος θα αποτελείται από δυο συνιστώσες πολιτείες…».
    Συνεπώς το καθεστώς που το Σύνταγμα εκχωρεί στις συνιστώντες πολιτείες ανταποκρίνεται πλήρως στη συμφωνία πως η λύση θα είναι η μετεξέλιξη της ενιαίας Κυπριακής Πολιτείας σε ένα δικοινοτικό, διζωνικό Ομόσπονδο κράτος. (Ίδε Συμφωνία 8/7/06).
    (γ) Ορθώς στην επιστολή σας αναφέρεστε στον όρο «σε εξουσίες» που έχουν εκχωρηθεί στις συνιστώσες πολιτείες».
    Και τούτο γιατί άλλο εξουσίες ή αρμοδιότητες και άλλο κυριαρχία.
    Σε ποια ομοσπονδιακά συστήματα οι συνιστώσες πολιτείες στερούνται εξουσιών ή αρμοδιοτήτων;
    Εξάλλου και στην Κοινή Δήλωση αυτό που αναφέρεται είναι πως οι εξουσίες της Ομοσπόνδου Κυβερνήσεως εκπηγάζουν και καθορίζονται στο Σύνταγμα ενώ το κατάλοιπο θα προβλέπεται από το Σύνταγμα ως ανήκον στις συνιστώσες πολιτείες.
    Αυτό που εξουδετερώνει τις ανησυχίες σας είναι πως το Ομόσπονδο κράτος πέραν της μιας και μόνης διεθνούς νομικής προσωπικότητας θα έχει και μια και μόνη κυριαρχία και συνεπώς η προς τα έξω εκπροσώπηση του, διεθνείς οργανισμούς, Ευρωπαϊκή Ένωση, διεθνείς συμβάσεις κ.λ.π. θα ασκούνται αποκλειστικά από την Ομόσπονδο κυβέρνηση και όχι από τις περιφερειακές κυβερνήσεις των συνιστωσών πολιτειών.
    Συνεπώς η μια και μόνη διεθνής νομική προσωπικότητα αποδίδεται μόνο στο Ομόσπονδο κράτος και όχι στις συνιστώσες πολιτείες.
    Β. Μια και μόνη Κυριαρχία
    Προκειμένου να καταδείξετε το «απαράδεκτον» της Κοινής Δήλωσης επικαλείσθε πως η πρόνοια για μια και μόνη κυριαρχία αναφέρεται στην εξωτερική κυριαρχία του κράτους και πως η αναφορά ότι αυτή «εκπηγάζει εξίσου από Ε/Κ και Τ/Κ» την διαιρεί δίδοντας δικαίωμα «αυτοδιάθεσης στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα».

    Πέραν των όσων έχω προαναφέρει για την πρόνοια πως η μια και μόνη κυριαρχία του Κράτους και όχι των συνιστώντων κρατιδίων, εκπηγάζει εξίσου από τους Ε/Κ και Τ/Κ, θα πρόσθετα και τα ακόλουθα:
    (α) Με βάση τις παραγράφους 2 και 4 του Κοινού Ανακοινωθέντος, η όποια συμφωνία θα τεθεί προς έγκριση ταυτόχρονα σε ξεχωριστά δημοψηφίσματα.
    Τούτο είναι απόρροια της αποδοχής πως η μορφή λύσης «θα είναι η δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία κ.λ.π.» και έτυχε εφαρμογής και κατά το δημοψήφισμα του 2004.
    Συνεπώς οι πρόνοιες για ξεχωριστά δημοψηφίσματα θα μπορούσαν να εκληφθούν, με βάση το συλλογισμό σας, ότι εκχωρούν κυριαρχικά ή αυτονομιστικά δικαιώματα στην κάθε κοινότητα γεγονός βεβαίως που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού τα εκχωρούμενα δικαιώματα δεν είναι ιδρυτικά αλλά συντακτικά.
    Το κράτος υπάρχει δεν θα ιδρυθεί. Εκείνο που θα συμβεί είναι η μετεξέλιξη του σε Ομόσπονδο και ως εκ τούτου το δικαίωμα που δίδεται στις δυο κοινότητες δεν είναι κυριαρχικό ή ιδρυτικό αλλά όπως προαναφέρω συντακτικό.
    (β) Η αναφορά σας, αλλά και άλλων, πως με τον ορισμό «πως η κυριαρχία εκπηγάζει εξίσου από Ε/Κ και Τ/Κ» τη διαιρεί ή τη διαχωρίζει σε εξωτερική και εσωτερική δεν αποτελεί παρά την αθέλητη σύγχυση μεταξύ κυριαρχίας και εξουσιών ή αρμοδιοτήτων που υποχρεωτικά εκ του Συντάγματος κατανέμονται στο Ομόσπονδο κράτος και τις συνιστώσες πολιτείες.
    Προς άρση της συγχύσης αλλά και για να αποτραπούν οι όποιοι ισχυρισμοί περί εσωτερικής κυριαρχίας, στο Κοινό Ανακοινωθέν αναφέρονται ρητά τα ακόλουθα: «Οι συνιστώσες πολιτείες θα ενασκούν πλήρως και ανεκλήτως όλες τις εξουσίες, χωρίς παρεμβάσεις από την Ομόσπονδη Κυβέρνηση. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι δεν θα καταπατούν τις νομοθεσίες των ομοσπόνδων πολιτειών που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες (competences) των συνιστώντων κρατιδίων και οι νομοθεσίες των εν λόγω πολιτειών δεν θα καταπατούν ομοσπονδιακούς νόμους που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες (competences) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Οποιεσδήποτε διαφορές σε σχέση με τα ως άνω θα λύονται από το ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο. (Παράγραφος 3).
    Να σημειώσω ότι στις διατάξεις του σχεδίου ΑΝΑΝ προβλέπετο πως οι πολιτείες θα ασκούσαν τις εν λόγω αρμοδιότητες κυριαρχικά (sovereignly), ενώ η αξίωση των Τ/Κ να συμπεριληφθεί στο Κοινό Ανακοινωθέν ότι ουδεμία των συνιστωσών πολιτειών θα ενασκεί κυριαρχικά δικαιώματα επί της άλλης διεγράφη ακριβώς για να αποφευχθούν οι όποιοι συνειρμοί περί εσωτερικής κυριαρχίας.
    (γ) Να σημειώσω ακόμα πως τα τρία singles θα περιλαμβάνονται στο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, το οποίο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κοινού Ανακοινωθέντος: «…θα αποτελεί τον υπέρτατο νόμο της χώρας και θα δεσμεύει όλες τις Αρχές της Ομοσπονδίας και των συνιστώσων πολιτειών».
    (δ) Τέλος, και προς άρση των ανησυχιών σας περί δήθεν αποκτήσεως του δικαιώματος αυτοδιάθεσης σας παραπέμπω στα όσα έχω προαναφέρει αλλά και στις διατάξεις του Κοινού Ανακοινωθέντος (Παράγραφος 4) όπου ρητά απαγορεύεται η ένωση, απόσχιση, διχοτόμηση ή οποιαδήποτε άλλη μονομερής ενέργεια προς αλλαγή στη δομή του κράτους.
    Γ. Μία και μόνη η Ιθαγένεια του Κράτους
    Οι ανησυχίες όμως εστιάζονται και στα θέματα της μιας και μόνης ιθαγένειας και στους κινδύνους που προκύπτουν, όπως προβάλλετε, από την πρόνοια για σεβασμό της «διακριτής ταυτότητας και ακεραιότητας» Ε/Κ και Τ/Κ, με την πρόθεση «νομιμοποίησης της εθνοκάθαρσης που συντελέστηκε με την εισβολή και κατοχή».
    Σε απάντηση θα ήθελα να παρατηρήσω τα ακόλουθα:
    (α) Σύμφωνα με το λεκτικό του Κοινού Ανακοινωθέντος «θα υπάρχει μια και μόνη κυπριακή ιθαγένεια, που θα ρυθμίζεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Όλοι οι πολίτες της Ενωμένης Κύπρου θα είναι και πολίτες, είτε της Ε/Κ συνιστώσας πολιτείας είτε της Τ/Κ συνιστώσας πολιτείας. Αυτή η ιδιότητα (status), που είναι βασικό χαρακτηριστικό των ομοσπονδιακών συστημάτων θα είναι συμπληρωματική και δεν θα υποκαθιστά με οποιονδήποτε τρόπο τη μια και μόνη ιθαγένεια της Ενωμένης Κύπρου».
    Εκ των ως άνω είναι σαφές πως ουδείς μπορεί να αποκτήσει «εσωτερική ιθαγένεια» είτε της μίας είτε της άλλης συνιστώσας πολίτειας, εκτός αν είναι πρώτιστα πολίτης της Ενωμένης Κύπρου σύμφωνα με ομοσπονδιακό νόμο.
    Η εν λόγω πρόνοια παραπέμπει στο ισχύον Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας σύμφωνα με το οποίο ουδείς μπορεί να γίνει μέλος της Ελληνικής είτε της Τουρκικής, κατά το Σύνταγμα, κοινότητας, εκτός αν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
    Είναι πασιφανές πως η αναφορά σε «εσωτερική ιθαγένεια» γίνεται για να προστατευθεί το δικαίωμα πολιτικής ισότητας των δύο συνιστωσών πολιτειών αφού η συμφωνία για λύση προβλέπει πως η μετεξέλιξη του σημερινού ενιαίου κράτους θα οδηγήσει σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα των δύο συνιστώσων πολιτειών.

    (β) Η άποψη σας για τους κινδύνους νομιμοποίησης της εθνοκάθαρσης δεν με βρίσκει σύμφωνο, αντιθέτως, κατά την άποψή μου, συνηγορεί και ενισχύει τον αγώνα μας για διασφάλιση του δικαιώματος επιστροφής και ελεύθερης εγκατάστασης των προσφύγων μας αφού η επανεγκατάσταση τους δεν θα προκαλεί κινδύνους για αλλοίωση του δικαιώματος πολιτικής ισότητας των δύο συνιστώσων πολιτειών.
    Είναι προφανές, έστω και οδυνηρό, πως το δικαίωμα ψήφου για την Άνω Βουλή ή τη Γερουσία, όπου διασφαλίζεται η πολιτική ισότητα, θα ενασκείται όχι με βάση τον τόπο κατοικίας αλλά την ιδιότητα του πολίτη της καθεμιάς των συνιστωσών πολιτειών.
    Κατ’ αυτόν τον τρόπο Ε/Κ ή Τ/Κ ανεξάρτητα του τόπου διαμονής δεν θα παρεμβαίνουν δια της ψήφου τους προς αλλοίωση της πολιτικής ισότητας όπως έχει συμφωνηθεί στις κατά καιρούς συνόδους κορυφής των ηγετών των δύο κοινοτήτων.
    Θέλω να πιστεύω πως με τα όσα παρατίθενται, ικανοποιούνται ή κάμπτονται οι ανησυχίες σας ώστε να μας επιτραπεί να έχουμε ένα νηφάλιο διάλογο, μακριά από προκαταλήψεις.
    Ε. Μετεξέλιξη Κυπριακής Δημοκρατίας
    Στα μεταξύ των άλλων επιχειρημάτων σας για τα απαράδεκτα του Κοινού Ανακοινωθέντος κάμνετε αρνητική μνεία και για τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετώντας, χωρίς να υπάρχουν τα όποια ερείσματα, την Τουρκική θέση πως η «ενωμένη Κύπρος θα είναι το αποτέλεσμα της ένωσης δύο προϋπαρχόντων κρατών υπό μία στέγη, κάτι που παραπέμπει σαφώς, όπως ισχυρίζεστε, σε «παρθενογένεση» και όχι σε μετεξέλιξη.
    Δεν θα επαναλάβω τα όσα σε έκταση ανέπτυξα σε προηγούμενες αναφορές και στις ρητές πρόνοιες του Κοινού Ανακοινωθέντος που πουθενά δεν κάμνουν έστω και την παραμικρή μνεία για προϋπάρχοντα ή ιδρυτικά ή συνιδρυτικά κράτη. Αντίθετα η μόνη αναφορά είναι η παραπομπή στο ομόσπονδο Σύνταγμα με ρητή πρόνοια που προβλέπει ότι το κράτος θα αποτελείται από δύο συνιστώσες πολιτείες. (Παράγραφο 4).
    Επί πλέον των ως άνω θα πρόσθετα και τα ακόλουθα:
    (α) Όπως καλά γνωρίζετε η Συνθήκη Προσχώρησης στην Ε.Ε. προβλέπει πως η ένταξη καλύπτει το σύνολο του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας με αναστολή εφαρμογής του κεκτημένου, στη μη ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση περιοχή, αναγνωρίζοντας σαφέστατα το παράνομο του κατοχικού καθεστώτος.

    (β) Στο Κοινό Ανακοινωθέν αναφέρεται επί λέξει πως: «Η Ενωμένη Κύπρος ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα…». (Παράγραφος 3) ενώ στην πρώτη παράγραφο προνοεί πως: «…διασφαλίζοντας το κοινό τους μέλλον σε μια Ενωμένη Κύπρο εντός της Ε.Ε.».
    Στην παράγραφο 4, εξάλλου, καταγράφεται πως: «Η δικοινοτική, διζωνική φύση της Ομοσπονδίας και οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η Ε.Ε. θα διασφαλίζονται και θα γίνονται σεβαστές σε ολόκληρη την χώρα».
    Εκ των ως άνω γίνεται σαφές πως όχι μόνον δεν γίνεται δεκτή η παρθενογένεση αλλ’ αντιθέτως διασφαλίζεται η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας στην μετεξελιγμένη μορφή της νέας κατάστασης πραγμάτων δηλαδή της Ομοσπονδιακής δομής.
    Αν το αντίθετο συνέβαινε θα απαιτείτο νέα αίτηση για να καταστεί η χώρα μέλος του Ο.Η.Ε. αλλά και νέα αίτηση και επίπονες διαπραγματεύσεις για να ενταχθεί στην Ε.Ε. κάτι ανάλογο ούτε προβλέπεται ούτε απαιτείται, αντίθετα με την φράση «η Ενωμένη Κύπρος ως μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης» αποτρέπονται οι όποιες ανησυχίες.
    Φίλε κ. Πρόεδρε, όπως ανέφερα και στην αρχή της επιστολής μου η επίπονη προετοιμασία του Κοινού Ανακοινωθέντος και η αποφυγή απαράδεκτων αξιώσεων της άλλης πλευράς έγινε κατορθωτή και με τη βοήθεια των εγκρίτων νομικών που μου εισηγήθηκαν τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
    Προς επαλήθευση του άψογου έργου που επιτέλεσαν σας εσωκλείω δύο γνωματεύσεις των κ.κ. James Crawford AC, SC και των κ. Vaughan Lowe QC και Amy Sawden ημερομηνίας 7/2/14.
    Αγαπητέ μου Νικόλα,
    Θεωρώ πως οι αναφορές σας σε πρόνοιες του Σχεδίου ΑΝΑΝ είναι ατυχείς και ουδόλως ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο του Κοινού Ανακοινωθέντος.
    Όπως κατ’ επανάληψη έχω τονίσει τόσο δημόσια όσο και προς εσάς είμαι κάθετα αντίθετος, με την όποια μορφή διχοτόμησης της πατρίδας μας και τους κινδύνους που θα διατρέξει ο κυπριακός ελληνισμός από μια ανάλογη εξέλιξη. Για τούτο και ουδέποτε θα αποδεχόμουν την επαναφορά του σχεδίου ΑΝΑΝ ή του ιδίου με διακοσμητικές αλλαγές, και τούτο γιατί το σχέδιο ΑΝΑΝ, έστω και αν ο ίδιος το υποστήριξα, απερρίφθη από το 76% του κυπριακού Ελληνισμού και τυχόν επαναφορά του θα αποτελούσε ασέβεια προς τον λαό και θα οδηγούσε σε μια δεύτερη απόρριψη με άμεση συνέπεια τη διχοτόμηση.
    Ούτε και αποδέχομαι, ως διαφαίνεται και εκ των ως άνω, ότι έχω παραβιάσει τα όσα έχουν συμφωνηθεί, με το Δημοκρατικό Κόμμα, στην Προγραμματική Συμφωνία.
    Είμαι βέβαιος πως μετά τις διευκρινίσεις που δίδονται, έστω και αν συνεχίσετε να διαφωνείτε, η κατά την γνώμη μου πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσουμε είναι η συνένωση δυνάμεων ώστε να αντιμετωπίσουμε τις όσες δυσκολίες μας αναμένουν σε μια επίπονη διαδικασία.
    Παραμένω πάντα στη διάθεσή σας όσο και στη διάθεση των συλλογικών οργάνων του Κόμματός σας, αν κρίνετε πως ένας ανάλογος διάλογος θα βοηθούσε στην αλληλοκατανόηση.

    Με φιλικούς χαιρετισμούς,

    Νίκος Αναστασιάδης

    Πηγή: Newsroom «Politis-news»
    11/02/2014 – 13:43

    Μου αρέσει!

Trackbacks

  1. «Το Κοινό ανακοινωθέν ιστορικό επίτευγμα» του Χρυσόστομου Περικλέους. | Στροβολιώτης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: