Skip to content

Επί των αποκρατικοποιήσεων σημειώσεις.

Φεβρουαρίου 16, 2014

1. Τι είναι;  Η όλη άσκηση αφορά δυο πράγματα: (α) το πλαίσιο παροχής μιας σειράς υπηρεσιών και (β) το ιδιοκτησιακό καθεστώς  των οργανισμών που παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες.

2. Το γεγονός πως οι αποκρατικοποιήσεις περιέχονται ως υποχρέωση που εισήγαγε η κυβέρνηση Χριστόφια και προσυπέγραψε με την τρόικα η κυβέρνηση Αναστασιάδη κάνουν το θέμα πιο πολύπλοκο, και δυνητικά λιγότερο κερδοφόρο. Άλλο είναι να πουλάς κάτι από τη θέση του ισχυρού πωλητή που μόνο *αν* βρει την κατάλληλη τιμή θα πουλήσει, και άλλο   είναι να *πρέπει* να πουλήσεις, και μάλιστα έχοντας στο μυαλό συγκεκριμένο ποσό – στόχο.

3. Ένα καλό πρώιμο συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι άμα έχεις κάτι για πούλημα, καλύτερα να το δώσεις όταν είσαι οικονομικά ισχυρός, πριν την έλευση τυχόν προβλημάτων είτε στον προς πώληση οργανισμό, είτε στην ευρύτερη κατάσταση του πωλητή. Εδώ λοιπόν προκύπτει πως αν η CYTA ας πούμε, προσφερόταν προς πώληση πριν την φιλελευθεροποίηση της αγοράς, και άρα την απώλεια μεριδίου, και συνεπώς την απώλεια στην αξία της εταιρείας, θα έφερνε τα κατ’ αναλογία μεγαλύτερα έσοδα, και θα ήταν η πλέον συμφέρουσα κίνηση.

4. Πως όμως πρέπει να μετρήσουμε τα οφέλη, ποια είναι τα συμφέροντα που εξυπηρετούνται ή πλήττονται;  Η συζήτηση επικεντρώνεται στα συμφέροντα των εργαζομένων. Αυτό είναι νομίζω μεγάλο λάθος. Ναι, κάποιοι εργαζόμενοι θα πληγούν, αλλά τι περίμεναν, ή τι έπρεπε να γίνει; Οι ίδιοι οι ηγέτες των συντεχνιών τους λένε πως μπορεί να φύγουν πολλές εκατοντάδες υπάλληλοι, και οι υπηρεσίες προς το κοινό δε θα επηρεαστούν, άρα αυτή τη στιγμή κατά γενική παραδοχή οι οργανισμοί αυτοί δεν δουλεύουν παραγωγικά, δεν ακολουθούν στοιχειώδεις μεθόδους βελτιστοποίησης της απόδοσης τους.

5. Άλλη ομάδα συμφερόντων είναι οι καταναλωτές που αγοράζουν και πληρώνουν  είτε απ’ ευθείας είτε μέσω φορολογίας αυτές τις υπηρεσίες.  Όποιος και αν είναι ο ιδιοκτήτης της ΑΗΚ για παράδειγμα, το κόστος του ρεύματος θα πληρώνεται τελικά από τον φορολογούμενο καταναλωτή, είτε έμμεσα είτε άμεσα. Και με δεδομένο το (3), υπάρχει άμεσο περιθώριο μείωσης του κόστους, και άρα οφέλους για μια μεγαλύτερη ομάδα πολιτών, τους φορολογούμενους καταναλωτές.

6. Υπάρχει και τρίτη ομάδα: οι πραγματικοί μέτοχοι των οργανισμών που προσφέρουν αυτές τις υπηρεσίες, δηλαδή ο κάθε πολίτης, ο κάθε φορολογούμενος, είτε είναι καταναλωτής των υπηρεσιών είτε όχι. Δεν κρατάμε  πιστοποιητικό μετοχών, όμως εκ των πραγμάτων ως πολίτες έχουμε κρίνει πως η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ας πούμε, είναι μια ουσιώδης υπηρεσία, ή οποία μπορεί να προσφερθεί μόνο από το κράτος.  Ή τουλάχιστον αυτό ίσχυε παλιότερα. Σε κάθε περίπτωση όμως ως μέτοχοι αναμένουμε από το κράτος να κάνει καλή διαχείριση των κρατικών πόρων, και να μεγιστοποιεί σε κάθε περίπτωση την αξία τους.

7. Κάποιος μπορεί να είναι και  εργαζόμενος και καταναλωτής αυτών των υπηρεσιών και σίγουρα φορολογούμενος σε ένα κράτος. Όπως προκύπτει και από το (4), τα συμφέροντα των εργαζομένων δεν θα πρέπει να είναι  το βασικό κριτήριο  για τη σχετική απόφαση, άρα; Μας μένουν οι καταναλωτές και οι μέτοχοι. Το κράτος οφείλει να βρει την καλύτερη φόρμουλα για να λειτουργήσει *και* ως εγγυητής για την παροχή μιας ουσιώδους υπηρεσίας, αλλά *και ως καλός διαχειριστής των περιουσιακών του στοιχείων.

8. Η εγγύηση της παροχής είναι σχετικά εύκολο να κατοχυρωθεί, κυρίως μέσω της πραγματικής κοστολόγησης: αν το κράτος κρίνει πως πρέπει να γίνεται παροχή ρεύματος ακόμα και  στο πιο απομακρυσμένο εξοχικό στο Κελλάκι ας πούμε, και αν αυτό θα μπορούσε να γίνει με πολύ μεγάλο κόστος, τότε είτε το κράτος θα επέτρεπε στον όποιο νέο ιδιοκτήτη να κάνει ειδικές κλιμακωτές χρεώσεις, αναλόγως των πραγματικών κόστων, ή θα τον ανάγκαζε να έβγαζε ένα μέσο όρο ο οποίος θα έκανε και κερδοφόρα την υπηρεσία ενώ θα υπήρχε και εγγύηση για την παροχή της παντού. Η αγορά βοηθά στην κοστολόγηση της υπηρεσίας, και το κράτος  λειτουργεί ως θεματοφύλακας, και «διαιτητής».

9. Το συμφέρον των μετόχων, όπως γράφεται και στο (3), εξαρτάται κυρίως από τις δυνάμεις της αγοράς, και άρα εκ των πραγμάτων πρέπει να πάρει δεύτερη θέση σε σχέση με την εγγυημένη παροχή μιας υπηρεσίας που κρίνεται ως ουσιώδης.

10. Ένα δεύτερο καλό συμπέρασμα λοιπόν, είναι πως οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να αποφασιστούν σε αυτό το διπλό πλαίσιο: εγγύηση παροχής ουσιώδους υπηρεσίας σε όλους τους δυνητικούς καταναλωτές (συμφέρον καταναλωτών)  και συμφέρον των μετόχων.

11. Είναι όμως όλες οι περιπτώσεις ίδιες, εντός ενός κράτους, αλλά και ευρύτερα; Η σύντομη απάντηση είναι πως όχι. Νομίζω πρέπει να θυμηθούμε που ζούμε: σε μια αστική δημοκρατία, ελεύθερη οικονομία, ενταγμένοι μέσα σε μια μεγάλη ομάδα κρατών που στόχο έχουν την εμπέδωση και την συντήρηση συγκεκριμένων πολιτικών και οικονομικών ιδεωδών. Ένα από αυτά τα ιδεώδη είναι πως το κράτος έχει ως κύρια ευθύνη τη δημιουργία θεσμών, κανόνων, νόμων που θα κάνουν το παιγνίδι του ελεύθερου ανταγωνισμού στις ανοικτές αγορές δίκιο και θεμιτό για όλους τους παίκτες.

12. Εδώ λοιπόν προκύπτει πως ως θέμα αρχής και όπου πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις, το κράτος δεν είναι καλή ιδέα να παράγει ψωμιά, να αγοράζει κριθάρι για τις  αγελάδες, και να πουλά Galaxy Note.  Νομίζω είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί επιχείρημα που να εναντιώνεται στην αποκρατικοποίηση τέτοιων υπηρεσιών. Α, το επιχείρημα (ιδεολόγημα μάλλον) που λέει πως είναι καλύτερα να ελέγχει το κράτος όσο το δυνατό περισσότερες παραγωγικές διαδικασίες είναι εντελώς άσχετο με αυτό το θέμα, γιατί αυτή η λογική ανήκει σε ένα άλλο σύστημα.

13.  Τα πράγματα δυσκολεύουν όσο ανοίγουν οι παράμετροι και μπαίνουμε σε ζητήματα όπως κρατική ασφάλεια, ή  ζητήματα φυσικών μονοπωλίων. Ας πούμε, έχουμε Χ λιμάνια στο νησί μας. Δεν είναι ούτε δυνατό ούτε επιθυμητό να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε ένα που επιθυμεί να κάνει το δικό του λιμάνι. Άρα εδώ η αποκρατικοποίηση έχει νόημα αν το κράτος βάλει κάποιες μίνιμουμ παραμέτρους ασφάλειας και διευκόλυνσης της διακίνησης προσώπων και  εμπορευμάτων, κάνει ενδελεχή εφαρμογή των σχετικών τελωνειακών νόμων,  και μετά να πουλήσει τα λιμάνια, και να  τους δώσει τη δυνατότητα να ανταγωνιστούν μεταξύ τους.  Επιμένω και εδώ: Η αγορά μπορεί να βρει το ορθό κόστος για όλα, και το κράτος οφείλει να βάλει τους ορθούς κανόνες και περιορισμούς. Εδώ μπορεί να ξεπεραστεί και το ζήτημα του φυσικού μονοπωλίου.

14. Αλλού όμως ίσως να μην είναι τόσο εύκολο. Το μοντέλο που αφορά την ΑΗΚ προβλέπει πρώτα τον αυτονόητο διαχωρισμό της παραγωγής από τη διανομή. Παραγωγός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, αλλά το δίχτυο δεν είναι ούτε δυνατό ούτε επιθυμητό να αναπαραχθεί.  για πολλοστή φορά, η αγορά μπορεί να βάλει τιμές, και το κράτος περιορισμούς και όρους, ώστε να γίνεται η παροχή όσο το δυνατόν πιο σωστά.

Η ταράτσα μου, νέος ανταγωνιστής της ΑΗΚ.

Η ταράτσα μου, νέος ανταγωνιστής της ΑΗΚ.

15. Αν οι μηχανισμοί της αγοράς και η θεσμική κανονιστική λειτουργία τους κράτους μπορούν να θέσουν το γενικότερο πλαίσιο, γιατί δεν πέτυχαν παντού τα πειράματα αποκρατικοποιήσεων;  Εξ όσων γνωρίζω οι περιπτώσεις που καταγράφονται ως αποτυχίες είναι μεν πολύ λιγότερες από τις επιτυχίες, αλλά αυτό δεν είναι σοβαρό επιχείρημα. Υπάρχουν πράγματι περιπτώσεις αποτυχιών, και αυτές αφορούν υπηρεσίες που τείνουν προς τα φυσικά μονοπώλια, άρα είναι πιο πολύπλοκες. Ηλεκτρισμός, δίχτυο σιδηροδρόμων είναι αποτυχημένες  περιπτώσεις που μπορεί να βρει κάθε ένας με μια απλή έρευνα.

16. Οι αποτυχίες πιστεύω οφείλονται σε δυο λόγους: (α) όσο πιο κοντά στο φυσικό μονοπώλιο πάμε, τόσο πιο μεγάλη είναι η εμπλοκή των συμφερόντων καταναλωτών, μετόχων και εργαζομένων και είναι συνεπώς πιο εύκολο να προκύψει κάποιο πρόβλημα που να ανατρέψει τη διαδικασία, και (β) κανένα σύστημα δεν έρχεται με εγγύηση. Και ο ιδιωτικός τομέας έχει να δείξει αποτυχίες και ο κρατικός. Τα σημεία και τέρατα που προκύπτουν για τους ημικρατικούς μας οργανισμούς, είναι ανάλογα των κάκιστων διαχειρίσεων των μεγάλων μας  ιδιωτικών εταιρειών.

17. Ως τελικό συμπέρασμα, θα έλεγα πως το σύστημα στο οποίο λειτουργούμε, προκρίνει την ανάληψη παραγωγικών διαδικασιών από τον ιδιωτικό τομέα και υπάρχουν αρκετά (αλλά όχι συντριπτικά) επιχειρήματα υπέρ των αποκρατικοποιήσεων. Στο χέρι μας είναι να το κάνουμε με ορθολογιστικό και ισορροπημένο τρόπο.

Advertisements
27 Σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 16, 2014 21:43

    Όσο πιο σύνθετη είναι μια κοινωνία και μια οικονομία τόσο πιο πολύπλοκα γίνονται τα ζητήματα. Όπως το ανέκδοτο που ρωτούσε ένας μικρός τον πατέρα του για τη σημασία της λέξης «μαθηματικός» και τον πατέρα να του απαντά πως «ο μαθηματικός είναι ο άνθρωπος που είναι σε θέση να λύσει προβλήματα που δεν θα υπήρχαν αν δεν υπήρχαν μαθηματικοί».
    Συνεπώς, ή λύνουμε τα προβλήματα ενός κράτους με τον σωστό τρόπο ή καταργούμε το κράτος και γυρίζουμε στο χαοτικό παρελθόν.

    Μου αρέσει!

  2. Φεβρουαρίου 16, 2014 22:09

    Γιάννο άσχετο αλλά μπορείς να μας κάνεις μια ανάλυση (ίσως σε άλλο ποστ) για τα φωτοβολταικά αν συμφέρει οικονομικά ή όχι; Είχα πάρει κάποιες προσφορές παλαιότερα και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν σύμφερε.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2014 06:46

      Θα γίνει. Μένει η σύνδεση, η τιμολόγηση, και μετά θα περιμένω για τον πρώτο λογαριασμό για να δω τα αποτελέσματα. Οι προκαταρκτικοί υπολογισμοί έλεγαν πως η εξοικονόμηση στο λογαριασμό πληρώνει την επένδυση στα 4-5 χρόνια, και για τα υπόλοιπα 20 σου μένει το όφελος. Θα δούμε όμως.

      Μου αρέσει!

  3. stelios papalangi permalink
    Φεβρουαρίου 16, 2014 23:23

    Για να είμαστε επαφή με τη σύγχρονη προοδευτική ευρώπη, μακριά από οπισθοδρομικές αντιληψεις….

    Πρόσεξε και το πλαίσιο της συζήτησης, πόσο διαφέρει με το δικό σου….

    HAMBURG CITIZENS VOTE TO BUY BACK ENERGY GRID
    Last Sunday, citizens in Hamburg, Germany’s second biggest city, not only re-elected Angela Merkel as chancellor but also gave their electoral mandate to the city authority to buy back the energy grid in their Hanseatic city. Why? Because they concluded that the private sector cannot be trusted with public services – and that community ownership and participatory governance is the way to go.

    Re-communalization, not privatization

    The Hamburg-based civil society-led alliance “Our Hamburg – Our Grid” reminded citizens of a German federal law stipulating that municipal authorities invite bids from new companies, including communities, who wish to run the local grid once the contract term of 20 years ends. This alliance not only reminded citizens but actually called for action and campaigned for years for the buyback of the energy grid in the city.

    And success: 50.9% of the population voted to re-communalize electricity, gas and district heating networks which are currently in the hands of multinational energy companies Vattenfall and Eon.

    The motivation for Hamburg citizens? That energy supply is a basic public service that should not serve profit motives. They concluded that Vattenfall and Eon – the current grid operators – don’t act in the best interest of the people and are delaying Germany’s shift to renewable energy.

    After the decision last Sunday, the Hamburg Senate and Parliament are required to implement the electoral mandate. They must ask Vattenfall and Eon for approval to increase the city’s share from the current 25.1% to 100%. If the companies oppose the sale – as is expected – the city must establish a municipal utility and express their interest by mid-January 2014 to operate the energy grid.

    Hamburg is not alone

    Other initiatives similar to the one in Hamburg have stepped forward, e.g. in Berlin where the referendum takes place this November. Indeed, since 2007 there have been about 170 municipalities which bought back the grid from private companies. Cities that have chosen to not privatize – like Frankfurt and Munich –are now showing that it’s worth keeping energy supply in municipal hands. Both major German cities have a 100% renewable energy target.

    Generally, we are seeing a re-municipalization trend across Germany as the idea that private is superior to state has not lived up to its promises.

    This marks a clear reversal to the neoliberal policies of the 1990s, when large numbers of German municipalities sold their public services to large corporations as money was needed to prop up city budgets. The result was that consumer power prices increased by 68% compared to 1998, forcing Germans to pay more for their power than any other nation in the European Union except Cyprus and Denmark according to EU data.

    Giving the power to the people

    Hamburg’s Social Democrat Mayor Olaf Scholz opposed a 100% buyback, arguing that this would overburden the city and not necessarily lead to cheaper energy prices. However, Sunday evening he stated: “People are voting for decisions on matters of substance, and in this matter the people have decided differently than the Senate and Parliament. The Senate will now take the will of the citizens into account and not let the referendum go into space.”

    Referendums like this give the steering wheel for government to the people. It literally hands over power to the people. It leads us to the heart of democracy: empowering citizens by enabling them to exercise control over their own lives and act together to change the direction they are going in. Citizens in Hamburg reminded their elected politicians to act on behalf of the voters and be accountable for their decisions – essentially, that they are representatives of the public and not of private companies. Participation, then, is understood in its true sense: citizen empowerment instead of passive consultation or unilateral information.

    People drive the energy transition in Germany

    This understanding of community participation has been key in the German energy transition. More than 50% of total investments in renewable energy come from private individuals and farmers. 650 energy cooperatives have become drivers for renewable energy projects across the country.

    It was the right policy framework that unleashed this development. With the feed-in tariff every citizen, community and region is able to profit from investments in renewable energy. The energy transition thus adds local value in terms of socio-economic development on the local level. This form of true participation leads to acceptance – and acceptance leads to investments.

    The citizens of Hamburg were also driven by the motivation to spur local development. As the current energy grid operators are multinational companies, profits were leaking out of the northern Germany. Under democratic control, citizens will have greater powers to keep the socio-economic value in the region.

    Wednesday, September 25th, 2013

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2014 07:03

      Στέλιο, μα πως ξεκινά το άρθρο: «They concluded that Vattenfall and Eon – the current grid operators – don’t act in the best interest of the people and are delaying Germany’s shift to renewable energy.»
      Αν οι στόχοι των Γερμανικών πόλεων είναι 100% ανανεώσιμες πηγές, και οι τρέχοντες ιδιοκτήτες δεν το κάνουν, αυτή είναι μια ορθολογιστική απόφαση που διορθώνει κάτι που πάει λάθος – κάνουν δηλαδή ό,τι ακριβώς κάνουμε και εμείς αλλά σε ένα πολύ πιο προχωρημένο στάδιο.
      Πρόσεξες όμως ό,τι αναφέρονται στο δίκτυο (grid), είναι δηλαδή μια από τις περιπτώσεις που αναφέρω και εγώ στην ανάρτηση μου.

      Επίσης πως κρίνεις την αναφορά πως οι Γερμανοί, με ιδιωτικούς παρόχους πληρώνουν μεν πολλά αλλά βρίσκονται πίσω από τη Δανία και την …Κύπρο! Μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσεις αυτό που γράφω πιο πάνω, πως δηλαδή αστοχίες υπάρχουν και στον ιδιωτικό, αλλά και στο δημόσιο τομέα;

      Τέλος: αντιλαμβάνεσαι πως η τελευταία παράγραφος είναι υπόσχεση πως οι τιμές δεν αναμένεται να πέσουν; Διερωτώμαι αν το είχαν αντιληφθεί αυτό όσοι ψήφισαν υπερ. Και θα ήταν καλό να μας ενημέρωνες και τι έγινε από τον περασμένο Σεπτέμβρη.

      Σε κάθε περίπτωση όμως οφείλω να επαναλάβω: ειδικά για τα δίχτυα ενέργειας τα επιχειρήματα δεν είναι απόλυτα. Νοιώθω όμως πως λαμβανομένων υπόψιν των πανάκριβων μας τιμών, αλλά και τη δεδομένη κακοδιαχείριση, το οφειλόμενο 1.4 δις, πρέπει να προχωρήσουμε στις αποκρατικοποιήσεις…

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 17, 2014 11:10

        εντάξει ο καθένας βλέπει ότι τον βολέφκει που ένα κείμενο (κάτι σαν το κοινό ανακοινωθέν) 😉

        Οσοι εψηφίσαν υπερ, πέρα που το περιβάλλον λέει το άρθρο το εκάμαν γιατί «That energy supply is a basic public service that should not serve profit motives.»

        Άλλου είδους ηθική…

        Επίσης, πριν να συγκρίνεις χώρες (που η κάθε μια έχει διαφορετικές συνθήκες), η πιο σημαντική σύγκριση είναι ότι «that consumer power prices increased by 68% compared to 1998».

        Η τελευταία παράγραφος τι λέει ;
        Ότι ο κόσμος εψήφισεν εντελώς ενάντια στους κανόνες της ελευθερης αγοράς (ελευθερη διακίνηση κεφαλαίων, κερδων κλπ) , τζαι προτιμούν ο πλούτος να μινήσκει σε τζίηνους. Θα μπορούσες να το πεις και «προστατευτισμό»

        Επίσης, πρόσεξε ότι άλλοι 170 δήμοι εκάμαν το ίδιο.
        Στο βερολίνο τελικά, το δημοψήφισμα δεν επέρασεν… κυρίως για το λόγο ότι ο δήμος του βερολίνου δεν είσσιεν αρκετά λεφτά να αγοράσει το δίκτυο, αφού …..έχουν είδη αγοράσει πίσω το νερό
        http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-24800129

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 17, 2014 17:02

          Στέλιο, εγώ θα ξεκινούσα από αυτό: “That energy supply is a basic public service…» και να ρωτούσα πως μπορεί να προσφερθεί πιο παραγωγικά και αποδοτικά;

          Αυτό είναι σύνθημα, δεν είναι ουσία: “… that should not serve profit motives.”
          Να επαναλάβω *και* εδώ: αναγνωρίζω την ιδιαιτερότητα του ηλεκτρισμού. Να αντιστρέψω το ερώτημα όμως: υπάρχει λόγος να πουλά το κράτος τροφές για κατσέλλες ή κινητά τηλέφωνα;

          Μου αρέσει!

  4. Φεβρουαρίου 17, 2014 07:03

    Κάτι μου λέει ότι ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ στηρίζουν την πρωτοβουλία των πολιτών του Αμβούργου και έχουν ήδη στείλει τη λίστα με υποψήφια μέλη του ΔΣ στην κ. Μέρκελ.

    Μου αρέσει!

  5. Φεβρουαρίου 17, 2014 09:48

    Ο καπιταλισμός δουλεύκει, εν τζιαι νομίζω κανένας να έshιει αντίρρησην επ’αυτού, συμπεριλαμβανομένου τζιαι του ίδιου του Μαρξ. Το θέμαν μας δαμέ όμως εν πρέπει να είναι αν «δουλεύκει», το θέμαν μας είναι αν υπάρχει κάτι καλλίττερον. Τζιαι η πυρηνική σχάση δουλεύκει αλλά παράγει επικίνδυνα απόβλητα.
    Λαλείς:

    «Ένα από αυτά τα ιδεώδη είναι πως το κράτος έχει ως κύρια ευθύνη τη δημιουργία θεσμών, κανόνων, νόμων που θα κάνουν το παιγνίδι του ελεύθερου ανταγωνισμού στις ανοικτές αγορές δίκιο και θεμιτό για όλους τους παίκτες.»

    Να με συγχωρέσεις αλλά οι «αστικές δημοκρατίες» τζιαι οι καπιταλίστες αστοί που τες στηρίζουν, εν προφανές ότι αν εμπορούσαν χωρίς καθόλου κράτος, θα το εκαταργούσαν. Το κράτος, τζιαι οι «κοινωνικοί εταίροι» εν κατακτήσεις τζιαι οϊ αυτονόητα πράματα, αθρώπων οι οποίοι για να μεγιστοποιεί τα κέρδη του το κεφάλαιον επολέμησεν τους με λύσσαν.

    Οπότε φυσικά τζιαι στο ιδεολογικόν πεδίον που μπαίνει το όλον θέμαν, αργά ή γλήορα. Η ιδιωτική επιχείρηση διά λοαρκασμόν μόνον στους μετόχους της, που ΔΕΝ είναι η κοινωνία. Το κράτος διά λοαρκασμόν στους μετόχους της, που είναι σαφώς το μεγαλλίττερον μερίδιον μιας κοινωνίας. Άρα, όταν μιλούμεν για νερόν, ρεύμαν, υγείαν, ασφάλειαν, μεταφορές τζιαι άλλα ουσιώδη, εν γίνεται αβασάνιστα να εμπιστευτούμεν έναν ιδιώτην που διά λοαρκασμόν σε κάποιες δεκάδες ή εκατοντάδες κεφαλαιούχους. Πιθανώς, όταν οϊ απλά εν κερδίζει αλλά εν κερδίζει «αρκετά» (που λαλεί τζιαι στην ταινίαν ο χρηματιστής της wall street) εννά τα ξαπολά τζιαι να μας αφήννει χωρίς ενέργειαν, νερόν, ιατρικήν φροντίδαν κλπ. κλπ.
    Εμέναν ο καθηγητής μου στο πολυτεχνείον είπεν μου το εξής σοφόν:

    «Χωρίς τηλέφωνο ο κόσμος αντέχει κάποιες μέρες. Χωρίς νερό παροχής μπορεί να βγάλει τη μέρα. Χωρίς ρεύμα δεν αντέχει ούτε δευτερόλεπτο. Μην αφήνετε ποτέ τον κόσμο χωρίς ρεύμα από αμέλεια, οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες».

    Οπότε να μου επιτρέψεις να φοούμαι λλίον να αφήκω την παροχήν στα shιέρκα κάποιου που η έννοια του εν το κέρδος των μετόχων του…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2014 16:57

      Woofis,
      Το έχω γράψει πολλές φορές: ναι είναι δυνατόν να υπάρχει κάτι καλύτερο από τον καπιταλισμό. Όταν έρθει θα δουλεύουμε με τους δικούς του κανόνες. Μέχρι τότε όμως εγώ περιορίζομαι να δω πως λειτουργώ εντός του, και κατά το δυνατόν πώς να τον βελτιώσω.
      Όμως διαφωνώ πλήρως με την αναφορά σου πως οι καπιταλιστές δε θέλουν κράτος. Ναι, κάποιοι που είναι *κακοί* καπιταλιστές το επιθυμούν αυτό, αλλά όσοι επιθυμούν να δουλέψουν εντός των πλαισίων, *και* επιθυμούν *και* ευνοούν την ύπαρξη κράτους. Γιατί ξέρεις, άνευ της ύπαρξης του κράτους είναι δυνατόν κάποιος να κάνει αρπαχτή, οι άλλοι όμως δεν μένουν ευχαριστημένοι, άρα για αποφυγή τέτοιων ακραίων φαινομένων οι σωστοί καπιταλιστές δεν έχουν πρόβλημα με την ύπαρξη ενός σωστού κράτους.
      Σε συνέχεια αυτού ναι, ο καπιταλιστής οφείλει να δώσει λογαριασμό στους μετόχους του, αλλά εντός του πλαισίου που του επιτράπηκε να παράγει και να διανέμει μια υπηρεσία. Δεν ζούμε σε κενό, αν ο κακός καπιταλιστής παραβιάζει τις συμφωνίες που είχε κάνει, τότε το σωστό κράτος *και* πρόστιμο θα του βάλει *και* άλλες πιθανές τιμωρίες.
      Έχοντας πει αυτά, επαναλαμβάνω κάτι που είχα γράψει εμφαντικά στην αρχική ανάρτηση (σημείο 9): δεν είναι όλες οι περιπτώσεις οι ίδιες, και όπως φαίνεται και από τα σχόλια είναι σαφές πως η ανησυχία είναι για πράγματα όπως ρεύμα και νερό, και όχι κινητά τηλέφωνα ή τροφή για τις κατσέλλες. Σε αυτές τις περιπτώσεις βασική προτεραιότητα είναι η παροχή της υπηρεσίας , η προστιθέμενη αξία για κάθε μέτοχο έρχεται δεύτερη.

      Και κάτι τελευταίο: οι κακοί καπιταλιστές εκμεταλλεύονται ή α έστω αξιοποιούν κακές αποφάσεις του κράτους. Πάρε τα αεροδρόμια που έδωσαν σε ιδιώτη τον καιρό του Κληρίδη νομίζω. Εκεί έγιναν δυο βασικά λάθη: Λάρνακα και Πάφος πήγαν πακέτο, άρα δεν δόθηκε ευκαιρία για ανταγωνισμό μεταξύ τους, και δόθηκε στον προσφοροδότη που υποσχέθηκε κάθε χρόνο να δίνει τα πιο πολλά στο κράτος. Αυτό μπορεί να φαινόταν μια καλή απόφαση του κράτους για τους μετόχους πολίτες, αλλά ήταν μια ολέθρια επιλογή για τους καταναλωτές πολίτες, αφού οδήγησε μα μαθηματική ακρίβεια σε πιο ακριβά αεροδρόμια.

      Μου αρέσει!

  6. Φεβρουαρίου 17, 2014 11:27

    και κάποια σχόλια στο αρχικό κείμενο

    1. Κάμνεις ένα τρικ, το όποιο μπόρει να μεν φαίνεται στην πρώτη ανάγνωση, αλλά στη δεύτερη είναι εμφανές….
    Ξεκινάς τζαι λαλείς μας ότι σήμερα ο καταναλωτής είναι ο φορολογούμενος (δηλαδή εμείς). ο «μέτοχος» πάλε εν ο φορλογούμενος (δηλαδή πάλε εμείς) , τζαι μετά υπάρχουν οι εργαζόμενοι – και έχουμε όλοι διαφορετικά συμφέροντα. Και τα συμφέροντα των καταναλωτών και μετόχων (εμείς και εμείς δηλαδή) υπερτερούν αυτά των εργαζομένων.

    Αλλά όταν ιδιωτικοποιηθεί… ο «μέτοχος» δεν θα είμαστεν εμείς. Θα είναι ένας κυνηγός κέρδους. Και δεν μας εξηγάς καθόλου για τούτου τα «συμφέροντα» πρέπει να είναι πάνω που τα συμφέροντα των εργαζομένων.

    2. Τι είναι τούτο το φετιχ με τον ανταγωνισμό δεν το εκατάλαβα ποττέ μου.
    Έρκεται η ΑΗΚ/το Κράτος/ η ΕΕ , τζαι λαλεί εγώ θα δώκω κίνητρα (ρυάλια) για να βάλετε πάνω στες ταράτσες σας φωτοβολταικά.
    Τζαι είτε επιδοτεί τα φωτοβολταικά. είτε δέχεται η ΑΗΚ να γοράζει το παραγόμενο ρεύμα που σένα σε πιο ακριβή τιμή από ότι θα σου το επούλαν….
    Τζαι τούτα ούλλα με στόχο είτε το περιβάλλον, είτε την απεξάρτηση από το πετρέλαιο κλπ.
    Τζαι αντί να βλέπεις την ΑΗΚ ως ΣΥΝάδερλφο, ΣΥΝ εργάτη, που σου διά την δυνατότητα (στη ζημιά της !!! Ποιός ιδιώτης θα το έκαμνε τούτο) , να πετύχεις τους πιο πάνω στόχους,
    εσύ έφκαλες ένα μπαιράκι πα στη ταράτσα
    τζαι νομίζεις ότι ανταγωνίζεσαι την ΑΗΚ.

    3. στες μεγάλες αποτυχίες των αποκρατικοποιήσεων βάλε τζαι το νερό…. Το οποιό ειρήσθω εν παρόδο, ακόμα μάχουνται να το αναγνωρίζουν ως βασικό ανθρώπινο δικαιώμα… Βλέπεις στη πρώτη χάρτα, προτεραιότητα ήταν το δικαίωμα στην ιδιιοκτησία…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2014 17:12

      1.Νομίζω το δηλώνω ευθαρσώς: υπάρχουν περιπτώσεις που το συμφέρον του πολίτη ως μετόχου, έρχεται δεύτερο σε σχέση με τα συμφέρον του πολίτη ως καταναλωτή. Το έχω ήδη εξηγήσει και σε άλλο σχόλιο.

      Τρικ κάμνουν οι ταχυδακτυλουργοί 🙂

      2. Αναφέρεσαι σε άλλο σχέδιο για τα φωτοβολταϊκά. Αυτό που υπάρχει τώρα βασίζεται εντελώς σε δεδομένα αγοράς: αγοράζεις εσύ τον εξοπλισμό, πληρώνεις για την εγκατάσταση, και σου *επιτρέπει* το κράτος να συνδεθείς με το δίκτυο της ΑΗΚ. Όση παραγωγή κάνεις, αφαιρείται από το ρεύμα που χρειάζεσαι, και πληρώνεις το υπόλοιπο. Η ΑΗΚ δηλαδή επηρεάζεται όπως θα επηρεαζόταν αν έκανες δραματικές οικονομίες, δεν δίνει πρόσθετη αξία. Θα κάνω ανάρτηση όταν έχω δεδομένα για να δω αν επαληθεύεται η πρόβλεψη για απόσβεση σε 4-5 χρόνια.
      Και ο τρόπος που γίνεται, οι περιορισμοί δηλαδή που μπαίνουν, είναι προς το παρόν απαραίτητοι για να διατηρείται μια βασική μάζα ζήτησης για την ΑΗΚ που θα την κάνει βιώσιμη. (Φυσικά με τα χρέη της δεν ξέρω τι θα γίνει….)

      Μου αρέσει!

  7. Φεβρουαρίου 17, 2014 12:16

    Στροβολιώτη,

    πολύ ενδιαφέρουσα η ανάρτησή σου (θα την ξαναδιαβάσω πιο προσεκτικά, μόλις βρω λίγο χρόνο), όπως και τα σχόλια.

    Υπάρχει μία μεγάλη στροφή προς τις αποκρατικοποιήσεις στην Κύπρο (όσο και στην Ελλάδα) που οφείλεται κυρίως στην πλήρη απαξίωση που τρέφουν οι πολίτες προς το εχθρικό και αλλοπρόσαλλο κράτος τους. Δεν τους αδικώ…

    Πολλές χώρες, είτε με παράδοση στην επιτυχημένη κρατική οργάνωση είτε όχι, προσπαθούν ακόμα να βρουν το ισοζύγιο δυνάμεων που θα προστατεύει κατά το μέγιστον τις ανάγκες του συνόλου.

    Το ερώτημά μου είναι, αν υποθέσουμε ότι συχνά το πρόβλημα προκαλείται από το μονοπώλιο του ίδιου του δημοσίου (συμφωνώ), ποιός και πώς μας εγγυάται όμως, ότι το ίδιο και ίσως χειρότερο μονοπώλιο δε θα δημιουργηθεί και στον ιδιωτικό τομέα;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 17, 2014 17:15

      Είναι πολύ απλό: οφείλει το κρατος να το αποτρέψει αυτό. Εχουμε ήδη παραδείγματα που δεν δόθηκε άδεια εξαγορών ή συγχωνεύσεων άλλων εταιρειών, επειδή θα απειλείτο ο ανταγωνισμός. Όπως γραφω σε άλλο σχόλιο όμως, υπαρχουν και αστοχίες, όπως ας πούμε τα αεροδρόμια.

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 17, 2014 18:11

        Γιάννο πρέπει να πω ότι η οικονομία δεν είναι το δυνατό μου στοιχείο όμως περί ιδιωτικά συμφέροντα τα οποία θα βάλουμε σε πλαίσιο ελέγχου … ξέρω ότι είναι αυταπάτη … θέμα ισοζυγίου δυνάμεων και επιρροής επί των κέντρων εξουσίας. Στη Κύπρο έχουν μέχρι στιγμής αποδείξει ότι όχι μόνο έχουν το πάνω χέρι αλλά αν κάποιος έλεγε ότι βουλή και κυβερνώντες είναι μαριονέττες αυτών των συμφερόντων δεν θα ήταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα.
        Όμως για να αντιληφθώ τους συνειρμούς σου, η παρούσα πολιτική «αποκρατικοποίησης» πόσες «ΑΗΚ» προβλέπει ώστε να διασφαλίζει την αποφυγή ιδιωτικού ολιγοπωλίου? Και κάτι ακόμα: η εξαιρετικά φιλελεύθερη «ελεύθερη αγορά» δεν αντέχει και μια «ΑΤΗΚ» διαφορετικού από την ιδιωτική ιδιοκτησία χαρακτήρα επιχείρηση? Γιατί δεν ξεκινούν όλοι αυτοί οι ιδιώτες που θέλουν να προσφέρουν ποιοτικά και οικονομικά καλύτερες υπηρεσίες να το πράττουν υπό το υφιστάμενο καθεστώς ? Αν υπάρχουν προστατευτισμοί και ευνοϊκοί παράμετροι για τις κρατικές να ξεπεραστούν για να μπορέσουν και οι Σιακόλες αυτού του τόπου να προσφέρουν ανταγωνιστικά καλύτερες και πιο φτηνές υπηρεσίες!
        Όσο για ο κράτος / πολιτεία/ νομοθετική εξουσία που θα διασφαλίζει ότι θα τηρούνται οι κανόνες μόνο για γέλια είναι: ξέρουμε τι ψηφίζουν και για ποιους τα συμφέροντα κόπτονται, τώρα θα αναλάβουν να μας προστατεύσουν και από αυτούς που προστατεύουν ?

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 18, 2014 07:22

          Δώρο, εκ του αποτελέσματος, *και* ο ιδιωτικός τομέας *και* ο δημόσιος δεν πρέπει να περηφανεύονται για τις οικονομικές τους επιδόσεις.
          Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες για την ΑΗΚ, πλην της φυσιολογικής διαίρεσης της σε παραγωγό και διανομέα – το δεύτερο έχει διαφορετική σημασία γιατί λίγο πολύ εμπίπτει στην κατηγορία του φυσικού μονοπωλίου. Μετά – προφανώς – όσοι θέλουν να παράγουν, θα μπορούν να χρησιμοποιούν το δίκτυο για τη διανομή.
          Η ΑΤΗΚ είναι διαφορετικό: ήδη υπάρχουν ανταγωνιστές οι οποίο φυσιολογικά ροκανίζουν το μερίδιο αγοράς της ΑΤΗΚ και επίσης φυσιολογικά μειώνουν την αξία της ως επιχείρησης. Σε αυτή την περίπτωση θεωρώ ότι πρέπει να έχει προτεραιότητα το κριτήριο της μεγιστοποίησης της αξίας ενός στοιχείου ενεργητικού των πολιτών που διαχειρίζεται το κράτος. Έπρεπε ήδη να είχε πουληθεί…
          Δώρο, αν έχεις αμφιβολία για τη δυνατότητα του κράτους να ασκεί τον αναμενόμενο του ρόλο ως θεματοφύλακας και επόπτης της αγοράς, τον έχω και εγώ. Και *αυτό* το κομμάτι του κράτους πρέπει να διορθωθεί, πρέπει να ανέβει το επίπεδο ακριβώς για να δουλεύει πιο σωστά η αγορά από κάτω.
          Η δουλειά του κράτους είναι αυτή, όχι να πουλάει τηλέφωνα.

          Μου αρέσει!

  8. Απο Πλατεία Βάθης permalink
    Φεβρουαρίου 17, 2014 19:59

    Ισπανία: Διέρρευσαν λεπτομέρειες για τις νέες περικοπές στις επιδοτήσεις ΑΠΕ.
    …Σύμφωνα με αυτή τη νέα πολιτική, οι διαχειριστές φ/β και αιολικών θα επιδοτούνται με μια «λογικότερη απόδοση επένδυσης» της τάξης του 7,39%. Όπως αναφέρει η CNMC, ουσιαστικά για 5η συνεχόμενη φορά το κράτος μείωσε τα κίνητρα επένδυσης σε φ/β και αιολικά στην Ισπανία, γεγονός που θα επιφέρει αρνητικές συνέπειες στην εγχώρια αγορά….

    http://www.energypress.gr/news/Ispania:-Dierreysan-leptomereis-gia-tis-nees-perikopes-stis-epidothseis-APE (ιδιωτικών συμφερόντων)

    Ισπανία: Οι περικοπές στις επιδοτήσεις ΑΠΕ ανάγκασαν την ΙΚΕΑ να επιστρέψει στην τράπεζα φ/β
    …Σε πρόσφατη μελέτη της UNEF διαπιστώθηκε ότι οι αλλαγές στα φ/β θα μειώσουν τα εισοδήματα κατά μέσο όρο 25%, με τα μεγάλης κλίμακας φ/β να χάνουν το 50% των προβλεπόμενων εσόδων τους….
    … Και συμπλήρωσε ότι «τα περισσότερα έργα θα σημειώσουν μείωση εσόδων της τάξης του 25-50%. Οι περισσότεροι επενδυτές θα προχωρήσουν σε επαναδιαπραγμάτευση με τις τράπεζες, αλλά για τα μεγάλα φ/β η λύση αυτή δεν θα είναι δυνατή, καθώς οι περικοπές είναι πολύ μεγάλες. Αυτοί οι άνθρωποι θα χρεοκοπήσουν», κατέληξε….

    http://www.energypress.gr/news/Ispania:-Oi-perikopes-stis-epidothseis-APE-anagkasan-thn-IKEA-na-epistrepsei-sthn-trapeza-f-b

    Τζαι μερικές μελέτες και σχολια :

    The Economist: πώς να βάλετε πολλές ΑΠΕ και να γεμίσετε προβλήματα το ηλεκτρικό σας σύστημα.
    http://greeklignite.blogspot.gr/2014/02/the-economist.html
    (με παραπομπες)

    Κόβονται οι επιδοτήσεις των ΑΠΕ στην Ισπανία. Ή προκαθορισμένη τιμή, ή τιμή αγοράς.

    http://www.thegwpf.org/near-bankrupt-spain-targets-renewable-energy-profits/

    … Για να μειώσει σωρευμένο έλλειμμα €28 δις, από χρόνια επιδοτήσεων, ο αιολικός γίγαντας, η Ισπανία, αναγκάζει τους ΑΠΕτζήδες να διαλέξουν ή σταθερή τιμή, ή τιμή αγοράς. Αποσυνδέεται επίσης η τιμαριθμική προσαρμογή στις ταρίφες. Η μετοχές της Acciona και της Abengoa (γυαλάκια για ηλιοθερμικά) έπεσαν σημαντικά. Οι Ισπανικές ΑΠΕ έγιναν διάσημες από τις γενναίες επιδοτήσεις αλλά απορύθμισαν την αγορά ενέργειας και φούσκωσαν το Δημόσιο χρέος….
    http://archaeopteryxgr.blogspot.gr/2013/02/blog-post_2156.html

    ΥΓ. Ουφφφ… με κουραζετε να σας ενημερωνω.
    Ελπιζω να βρεθει «γονιμο εδαφος προβληματισμου» και ΚΥΡΙΩΣ να αποσαφηνισει τις ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ και τους ΤΡΟΠΟΥΣ των «ιδιωτικών μονοπολίων» και «λομπυ συμφερόντων»
    Οπως συνηθως ευχομαι : ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ !!!!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 18, 2014 07:28

      Αγαπητέ Πλατεία, επαναλαμβάνω: δεν αφορά επιδοτήσεις το σχέδιο στο οποίο αναφέρομαι. Αφορά ιδιωτική επιλογή, με πληρωμή του κόστους από τον ιδιώτη, και αφαίρεση της παραγωγής του από το ρεύμα που παίρνει από την δημόσια υπηρεσία.
      Τα μεγάλα ΦΒ είναι άλλο θέμα. Και εξ όσων θυμάμαι όσοι πήραν άδεια – χωρίς επιδοτήσεις- είχαν δώσει τιμή πολύ πιο χαμηλή από την ΑΗΚ, για την οποία τελικά μετάνιωσαν λόγω των τιμωριτικών δασμών της ΕΕ για τα Κινέζικα ΦΒ. Δεν γνωρίζω πιο είναι το σωστό εδώ, αλλά νομίζω πως ακόμα και με το 30% που διεκδικούν ως αύξηση η νέοι πάροχοι, το κόστος τους είναι πάλι κάτω από την ΑΗΚ.

      Μου αρέσει!

  9. ΣΦ permalink
    Φεβρουαρίου 17, 2014 21:25

    Ένα σημείο που φαίνεται όλοι να αγνοούν: τα έσοδα του Κράτους δεν πρέπει να αναμένεται ότι θα μειωθούν από την αποκρατικοποιήση των ούτω καλούμενων Ημικρατικών δίοτι οι υπηρεσίες (ηλεκτρικό, τηλεφωνία κοκ) θα τιμολογούνται με ΦΠΑ και τα κέρδη των ιδιωτικών πια οργανισμών θα φορολογούνται.

    Με απλά λόγια, το Κράτος θα έχει εισοδήματα μεγάλα χωρίς οποιονδήποτε επενδυτικό ρίσκο ή φαινόμενα μιζών υπό κάλυψη «χορηγίας», Βρωμολαξιάς, καταχρήσεων κοκ.

    Δεν ξέρω γιατί κανείς δεν ασχολείται με την φοροεισπρακτική ικανότητα του Κράτους επί των ιδιωτικών οργανισμών κοινής οφελείας.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 18, 2014 07:30

      Έχεις και δίκιο και άδικο: ναι, το κράτος θα εισπράττει τους φόρους, αλλά όχι τα κέρδη, που δικαιωματικά θα παραμένουν σε εκείνο που έβαλε το κεφάλαιο 🙂

      Από την άλλη, ναι, η πτυχή που αναφέρεις δεν προβλήθηκε καθόλου…

      Μου αρέσει!

  10. mary permalink
    Φεβρουαρίου 18, 2014 09:33

    Στροβ, καλημέρα 🙂

    να σχολιάσω μόνο το (3) και το (4) σε σχέση με τον οργανισμο που γνωρίζω, την Cyta.

    (3) Η φιλελευθεροποίηση της αγοράς έχει επέλθει εδώ και πολλά χρόνια στην περίπτωση των τηλεπικοινωνιών. Η Cyta λειτουργεί κερδοφόρα σε ανταγωνιστικό περιβάλλον εδώ και χρόνια.

    (4) «…..κατά γενική παραδοχή οι οργανισμοί αυτοί δεν δουλεύουν παραγωγικά, δεν ακολουθούν στοιχειώδεις μεθόδους βελτιστοποίησης της απόδοσης τους.» Η Cyta είναι η μόνη εταιρία στην Κύπρο που έχει πετύχει (prin 3-4 χρόνια) αξιολόγηση Αριστείας (EEA-European Excellence Award) σε επίπεδο 5* από το EFQM (European Foundation for Quality Management). Το συγκεκριμένο επίπεδο πολύ λίγες εταιρίες το πετυχαίνουν σε όλη την Ευρώπη κάθε χρόνο. Πρόκειται για αξιολόγηση του πόσο καλά/άριστα δουλεύει μια εταιρία με βάση καλές πρακτικές που επιδεικνύουν οι άριστες εταιρίες παρόμοιου μεγέθους.

    αυτά 🙂

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 18, 2014 13:23

      Μαίρη, εννοείται πως η ΑΤΗΚ λειτουργεί ανταγωνιστικά (ή σχεδόν), εδώ και χρόνια. Και φυσικά χάνει συνεχώς έδαφος και κομμάτι της αγοράς και άρα την αξία της. Η ΑΤΗΚ αποτελεί ένα περιουσιακό στοιχείο του κράτους. Τίποτα άλλο. Άρα το κράτος ως διαχειριστής του πλούτου του δικού μου του δικού σου και όλων των άλλων πολιτών – μετόχων, πρέπει να την πουλήσει πριν αποδεκατιστεί η αξία της σε συνθήκες έντονου ανταγωνισμού.
      Για το πιστοποιητικό που αναφέρεις το δέχομαι, υπενθυμίζω όμως και τη πρόσφατη δήλωση κάποιου συντεχνιακού ηγέτη που έλεγε πως η ΑΗΚ (ίσως να ήταν και η ΑΤΗΚ), μπορούν να δώσουν τις ίδιες υπηρεσίες με μερικές εκατοντάδες λιγότερο προσωπικό.
      Άρα;

      Μου αρέσει!

      • mary permalink
        Φεβρουαρίου 18, 2014 14:03

        να ξεκαθαρίσω ότι ήμουν και είμαι υπέρ της ιδιωτικοποίησης, όχι όμως του ξεπουλήματος. άρα συμφωνώ ότι θα έπρεπε να γίνει σε φάση μη πανικού του κρισαρισμένου κράτους, αλλά δεν θεωρώ ότι πέφτει η αξία της λόγω ανταγωνισμού. ο ανταγώνισμός σαφώς έχει βελτιώσει και τη λειτουργία της Cyta και τα προϊόντα της.

        Όσο για τις εκατοντάδες… …πάντα υπάρχει χώρος για βελτίωση βρε στροβ! …κι εσύ αν θες, μπορείς να βρεις τρόπο φαντάζομαι, να βγάλεις την ίδια δουλειά με το 90% του χρόνου που αφιερώνεις σήμερα στην εργασία σου 🙂 δεν σημαίνει ότι δεν δουλεύεις καλά σήμερα 🙂 όλα είναι σχετικά 🙂

        καλό απόγευμα στροβ 🙂 ..και δυστυχώς δεν βλέπω καθόλου νερά φεβράρη-μάρτη… (άσχετο αλλά εντελώς σχετικό)

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 18, 2014 16:51

          Μαίρη, ο ανταγωνισμός σαφώς και είναι ωφέλιμος για την ΑΤΗΚ – έχω ίδιαν πείρα. Εκ των πραγμάτων όμως, άλλο είναι να πωλήσεις μια εταιρεία με 10000 πελάτες, και άρα περισσότερο «αέρα», και άλλο μια εταιρεία με 1000 πελάτες.

          Την βελτίωση όμως έπρεπε επίσης να την κάναμε όταν κρατούσαμε εμείς τον έλεγχο, τώρα ελέγχουν άλλοι, μας δανείζουν και θέλουν πίσω τα ριάλια τους…
          Για τα νερά, τι να πω; Κάτι φαίνεται να παίζει από Δευτέρα, αλλά….

          Μου αρέσει!

  11. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 18, 2014 13:24

    Κοιτάξτε εδώ παράδειγμα ορθολογισμού: http://www.youtube.com/watch?v=fyyA0fd2QJg

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: