Skip to content

Η απέραντη τελειότητα της αριστεράς.

Μαΐου 6, 2014

 

Η άσκηση στην αρθρογραφία του γράφοντος πάει πίσω τρεις δεκαετίες. Στην αρχή της καριέρας μου είχα χαρακτηριστεί ακραίος περιβαλλοντιστής όταν αγωνιζόμουν για την προστασία του Ακάμα, τότε που η επικέντρωση στην ανάπτυξη είχε παρωπίδες και δεν έβλεπε τίποτα περισσότερο από αδρανείς λίρες.

Από τότε λίγα άλλαξαν, κυρίως η διαπίστωση πως *και* η προστασία του περιβάλλοντος κρύβει λίρες.

Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και όταν άρχισαν να διαφαίνονται προοπτικές λύσης, και αφού είχα πάρει σαφή θέση υπέρ, ήρθαν άλλου είδους χαρακτηρισμοί: προδότης, ενδοτικός, τουρκοπροσκυνημένος, τα πήρε χοντρά από τους αμερικάνους, και άλλα όμορφα.

 

Μετά ήρθε ο Χριστόφιας. Ο ηγέτης της αριστεράς που ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για την εκλογή του πλέον εθνικιστή προέδρου που είχαμε ποτέ, του Τάσσου, και ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε να σάσει τα σπασμένα. Η μνημειώδης ανικανότητα και ανεπάρκεια του ανθρώπου δεν του επέτρεψαν να καταφέρει τίποτα από όσα υποσχέθηκε. Και φυσικά, η κριτική μου ήταν και πάλι αναπόφευκτη. Η ταμπέλα ακραίος νεοφιλελεύθερος μου κολλήθηκε, ακόμα και ακροδεξιό με έχουν αποκαλέσει.

Αυτά φυσικά είναι ευτελή. Το θέμα αυτής της ανάρτησης είναι η κατάληξη και η κατάντια μέρους της αριστεράς. Και φυσικά, όταν λέγω εγώ αριστερά, εννοώ αριστερά με την ευρωπαϊκή ας πούμε έννοια του όρου. Δεν θεωρώ αριστερά μόνο την κομουνιστική κοινοβουλευτική ή έστω εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος η οποία υπό κανονικές συνθήκες ταυτίζεται με την αριστερά: η προοδευτικότητα. Και ορίζω την έννοια αυτή ως την θέληση και την προσπάθεια ενός πολιτικού χώρου να αλλάξει τα κακώς έχοντα να σπάσει στρεβλώσεις, να εισαγάγει εκσυγχρονισμό. Στο μόνο από αυτά που προσπάθησε το ΑΚΕΛ ήταν στην παιδεία με τον εξω – ΑΚΕΛικό Υπουργό Ανδρέα Δημητρίου, ο οποίος ως τέτοιος καρατομήθηκε με την πρώτη ευκαιρία ανασχηματισμού, και συνεπώς *και* αυτή η προσπάθεια έμεινε στη μέση.

Στα λοιπά, το ΑΚΕΛ έγινε πρωτοπόρο στη συντήρηση και την υπεράσπιση των «κεκτημένων», αντιτάχτηκε σε όλες τις αλλαγές  χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες.

Η εποχή Χριστόφια λοιπόν σφράγισε το ΑΚΕΛ ως ένα συντηρητικό κόμμα, το οποίο είχε ένα ανεπαρκή πολιτικό ως ηγέτη και τις συνέπειες για όλα αυτά τις πληρώνουμε όλοι μας.

Αυτή η ατυχής συγκυρία για το κόμμα και την Κύπρο έγινε αμέσως ταμπού για μεγάλο μέρος της αριστεράς, και οδήγησε μέρος αυτής, την άκρα αριστερά (γιατί όλες οι παρατάξεις έχουν τους ακραίους τους),  σε μια αμυντική διάταξη από την οποία άρχισαν να ρίχνουν πυρά προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτοί οι φανατικοί όχι μόνο δεν έβλεπαν τις συνέπειες των πράξεων του Χριστόφια, όχι μόνο δεν έκαναν τον κόπο να αναγνωρίσουν  τις περιπέτειες στις οποίες μας οδήγησε, αλλά άρχισαν αμέσως και την ιδεολογικοποίηση του θέματος: ο Χριστόφιας δεν έκανε τίποτα κακό, ο Χριστόφιας ήταν ένας άριστος πολιτικός, ένας εξαίρετος πρόεδρος, πρέπει να του ανάβουμε κερί, και για όλα φταίνε τα κακά μη αριστερά ΜΜΕ των οποίων τα συμφέροντα δεν εξυπηρετούσε, φταίνε και οι φιλελεύθεροι που είδαν επιτέλους το συμφέρον της τάξης τους   που δεν ταιριάζει με τη στήριξη ενός «πρόεδρου της λύσης» από την αριστερά και γι’ αυτό άρχισαν να τον πολεμούν.

Όλα καλά για την άκρα αριστερά!

Έχει διαγραφεί πλήρως από τη μνήμη τους η άνευ όρων στήριξη του προέδρου από τους φιλελεύθερους όταν υπήρχε ακόμη η ελπίδα για λύση, αφού εξυπνοβλακίστικα  αποφεύγουν να θυμούνται πως για την κατάληξη αυτή,  φταίει η ανεπάρκεια του προέδρου, και όχι οι απέναντι που τον στήριζαν.

 

Φυσικά ο Χριστόφιας ήταν και άτυχος: του έκατσε το Μαρί.  Εννοείται, πως οι πολιτικοί χειρισμοί που είχαν οδηγήσει στο Μαρί ήταν 100% δικοί του. Αλλά λέω, πως η έκρηξη μπορεί και να μη γινόταν, ή να αναβαλλόταν για άλλα τρία χρόνια για να την φάει  ο επόμενος. Αυτό ούτε καν ως πιθανή γραμμή άμυνας δεν τέθηκε από τον μικρό εκείνο άνθρωπο και τους υποστηρικτές του: δεν έχω καμιά ευθύνη!

Η άκρα αριστερά υιοθέτησε και πάλι αυτή τη λογική και το Μαρί αναδείχτηκε στο αποκορύφωμα της …επίθεσης σε βάρος του Χριστόφια από τους κακούς δεξιούς και τα ΜΜΕ και όχι ως το αποκορύφωμα της ανικανότητας ενός πρόεδρου (προσέξτε: όχι αριστερού, απλώς προέδρου).

Από τότε ο πόλεμος φούντωσε, ήρθαν οι εκλογές, ο Χριστόφιας παραμερίστηκε ευγενικά, εξελέγη ο Νίκος Αναστασιάδης. Η άκρα αριστερά – σε αντίθεση με το επίσημο ΑΚΕΛ – που κάνει μεν την αναμενόμενη αντιπολίτευση αλλά δεν καίει τις γέφυρες με τη λογική και τον ορθολογισμό ξεκαθάρισε πως επιλέγει τον μοναχικό δρόμο του φανατισμού και της απομόνωσης. Οι δυνάμεις που παρατάσσονται γύρω από την  εβδομαδιαία άθλια εφημερίδα των «αποκλειστικοτήτων» Γνώμη, είναι η καλύτερη έκφραση αυτής της άκρας αριστεράς. Γιατί αυτοί δεν είναι μόνο φανατικοί δεν φέρουν μόνο ιδεολογικά κολλήματα ενός εξωπραγματικού, φανταστικού κόσμου: αυτοί χρησιμοποιούν τον λαϊκισμό και τον κακώς νοούμενο εντυπωσιασμό του χούλιγκαν για να κάνουν πολιτική και να συσπειρώσουν τα πλήθη τους.

Για αυτούς τους τύπους η πραγματικότητα έχει διυλιθεί σε ένα εξαιρετικά απλό επίπεδο: αριστερό = καλό, δεξιό = κακό. Αριστερά = τελειότητα, δεξιά = βρωμιά.

Η εξίσωση αποκλειστική, ολιστική και απολύτως μονοδιάστατη.

Ένας από τους βασικούς συντελεστές της φυλλάδας αυτής είναι και ο ιδιοκτήτης του μπλοκ «Νέος Ελληνοκύπριος». Με αφορμή μια δική μου ανάρτηση στο ΦΒ , και στη συνέχεια παίρνοντας  υλικό από τις συζητήσεις που ακολούθησαν ανέβασε δυο άρθρα στο μπλοκ του εδώ και εδώ.  Δε θα κάνω την πρέπουσα αναλυτική κριτική για τα όσα γράφονται σε εκείνα τα δυο κείμενα, ή τα όσα γράφουν οι σχολιογράφοι του. Θα επισημάνω μόνο την επίθεση του εναντίον του ραδιοφωνικού σταθμού ΑΣΤΡΑ, του μουσικού παραγωγού Γιώργου Πήττα  και ειδικότερα του διευθυντή του Γιώργου Παυλίδη. Κρίνω πως αυτό είναι τα πιο σημαντικό στοιχείο των δυο κειμένων. Όχι γιατί παρατηρούμε μια πολύ σπάνια διάσταση απόψεων και δημοσία κριτική εντός του χώρου της αριστεράς.

Η σημαντικότητα των δυο άρθρων του Νέου Ελληνοκύπριου είναι η πρακτική παραδοχή πως στους κόλπους της αριστεράς υπάρχουν οι φανατικοί, οι ακραίοι οι οποίοι βάζουν πάνω από όλα ευτελείς προτεραιότητες και συνθήματα και φυσικά δεν έχουν σκοπό να βοηθήσουν να κτιστεί οτιδήποτε.

Και ευτυχώς, κρίνω πως με αυτούς, το επίσημο ΑΚΕΛ – έστω και ντροπαλά – κρατεί τις αποστάσεις .

 

Σχετικό με το άρθρο αυτό είναι άλλο ένα δικό μου: Αυτοί, οι ασυγχώρητοι φιλελεύθεροι.

Advertisements
34 Σχόλια leave one →
  1. Μαΐου 6, 2014 08:55

    Μια μικρή συνεισφορά που νομίζω εν στο πνεύμαν της ανάρτησης σου:

    http://agkarra.com/%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1/

    Τα σχόλια που κάτω είναι πραγματικά «precious» (που λεν στα αγγλοσαξωνικά χωριά)…

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 6, 2014 21:25

      Να γράψω πως θυμώνω; Πως στενοχωριέμαι; Η οκκά εν τετρακόσια, πάλι θα είμαι ο κακός…

      Μου αρέσει!

  2. Μαΐου 6, 2014 10:35

    Μου αρέσει!

  3. Μαΐου 6, 2014 20:14

    Που σου νεφκω που παεις….ολοκληρο το αρθρο και ολοκληρη η αρθρογραφια σου για το ΑΚΕΛ οπως την παρακολουθω εγω τουλαχιστον 3 χρονια, ειναι πού σου νεφκω πού παεις…

    Που σου νεφκω που παεις, ειναι τζαι η αυτοεικονα σου….παραποιεις τζαι τον εαυτο σου για καποιο λογο….κριτικη στην κυβερνηση Χριστοφια εκαμες για να στηριξεις το διδυμο Αβερωφ-Νικολάκη. Τότε ηταν που τα επουλησες ουλλα σε σχεση με το Κυπριακό τζαι ολοι μαζί εσασετε την συγκυβερνηση ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ. Εσιεις τζαι τα μουτρα να αναφερεσαι στον Τασσο; Τον Τασσο εξανακαμετε τον κυβερνηση εσεις το 2014, με τα γνωστα αποτελεσματα…Τζαι εν τοτε που καποιοι σε ειπαμεν νεοφιλελευθερο. Τί ήθελες να σε πουμε;

    Εν ηρτα δαμε για να υπερασπιστω ουτε τον Νεο, ουτε τη Γνωμη.

    Απλά δεν σας βοηθα ο εγκεφαλος σας. Αυτο ειναι το προβλημα. Εισαστεν κλεισμενοι μεσα σε ενα μικροκοσμο. Παραποιειται ακομα τζαι τους εαυτους σας. Ουτε ο καθρεφτης δεν εν σε ασφαλη αποσταση, σε τοσο μικρο κοσμο κινήστε.

    Δεν πειραζει όμως…εισαστεν η ισχνη μειοψηφια μεσα στο συναγερμο, η μεγαλη πλειοψηφια αγαλιαζεται οταν ακουει τον Χριστοφορου, ειναι εκεινου του επιπεδου. Οποταν καλυτερα να ασχοληθουμε σαν αριστεροι με την πλειοψηφια.

    υ.γ: Γουφι, τζαι συ πού σου νεφκω που παεις για το Ανκαρρα, σε ενα ποστ που αφορα το ΑΚΕΛ. Ηθελες «συγκαταβατικο διαλογο», ηθελαν αληθκειες. Εσιει διαφορα…

    Μου αρέσει!

    • Μαΐου 6, 2014 20:32

      Μα ποιο ποστ, τούτον; Εθκιάβασες το τζιαι αφορά μόνον το ΑΚΕΛ; Κάτι έχασες…
      Όσο για το Αγκαρρα, συμφωνώ. Ήθελα διάλογο (οποιασδήποτε μορφής), εθέλαν «αλήθκειες». Τες δικές τους. They can have them…..

      Μου αρέσει!

    • Μαΐου 6, 2014 20:36

      Επίσης, η λέξη που νομίζω εννοούσες ήταν «συναινετικός» (διάλογος). Συγκατάβασην εδείξαν μου οι σχολιογράφοι. Τζιαι ενομίσαν ότι εν θα την «πιάσω»….»Αριστερή» στάση indeed…

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 6, 2014 21:30

      Δις, πότε διαπίστωσες να αλλάζω τις θέσεις μου στο Κυπριακό; Τούτη η αβανιά μας έλειπεν δηλαδή!!!

      Σου το έχω πει ξανά, όταν αντιληφθείς *εσύ* σε πόσο ισχνή μειοψηφία της κοινωνίας ανήκεις, όταν αντιληφθείς πόσο απειροελάχιστος είναι ο * δικός* σου μικρόκοσμος, ίσως περιορίσεις και την αλαζονεία και την έπαρση με την οποία μιλάς.

      Μου αρέσει!

  4. Μαΐου 6, 2014 23:30

    Strovoliotis,

    Χαίρε τζι’ ο Κύριος μιτά ΣΟΥ [μετά ΣΟΥ, που είπεν τζι’ ο Άγγελος Κυρίου όταν έδινε τον κρίνο στην Μαρία την επονομαζόμενη από τους Ορθοδόξους και Παναγία], ή αλλιώς ο Θεός να ΣΕ ελεήσει! [Τζι’ είσαι τζιαι κρίμα ρε gamoto, γιατί έχεις και ευαισθησίες, όπως κάθε (μικρο)αστός φυσικά!]…

    Δεν παρεμβαίνω για να κάμω τον δικηγόρο του Νέου [μια χαρά τα καταφέρνει μόνος του!], ή/και της “Γνώμης”, ή/και του Χριστόφια, ή/και του ΑΚΕΛ, ή να ασχοληθώ με τα όσα αντιφατικά, αφοριστικά και δίκην συνθημάτων γράφεις… [Οι προτεραιότητες μου αυτήν την εποχή είναι άλλες και το μυαλό μου άλλου, που δεν έχω ΚΑΜΙΑ διάθεση να μπλέξω σε αντιπαραγωγικές κι ανούσιες συζητήσεις μ’ ένα νεοφιλελεύθερο]…
    1. Όμως εν νομίζεις ότι με το ύφος και το (μη) περιεχόμενο του κειμένου ΣΟΥ, λειτουργείς ακριβώς με τον τρόπο που προσπαθείς να επικρίνεις, δηλ. ακραία και με φανατισμό;
    2. Ή εν νομίζεις ότι με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να γραφτεί από την άλλη πλευρά άρθρο με τίτλο “Η απέραντη τελειότητα του (νεο)φιλελευθερισμού”; Και by the way, όπως λένε και στα αγγλοσαξονικά χωριά, που λαλεί τζι’ ο Woofis], στους τίτλους δεν βάζουμε τελεία…
    3. Ή μήπως νομίζεις ότι με συνθήματα κι αφορισμούς, δηλ. χωρίς ΚΑΜΙΑ διαλεκτική ανάλυση και αντίκρουση των θέσεων και τοποθετήσεων της άλλης πλευράς κάνεις συζήτηση;
    4. Νομίζεις ότι με τον να κατηγορείς από την μια την Αριστερά γενικά και το ΑΚΕΛ ειδικότερα για έλλειψη «θέλησης και προσπάθεια» […] να αλλάξει τα κακώς έχοντα να σπάσει στρεβλώσεις, να εισαγάγει εκσυγχρονισμό» κι από την άλλη να υποστηρίζεις και να ψηφίζεις εκείνο τον κομματικό χώρο που καλλιεργεί τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τη δημαγωγία, τη θρησκοληψία και τη συντηρητικότητα [χωρίς ας πούμεν να κάμνεις αναφορά ποιοι κι από ποια παράταξη πολέμησαν τον Αντρέα Δημητρίου ως Υπουργό Παιδείας], νομίζεις ότι γίνεσαι πιστευτός; Αν δεν είσαι αφελής, τότε είσαι καθαρά συμφεροντολόγος, ή/και υποκριτής!
    5. Μπορείς να παραθέσεις με στοιχεία κι όχι αερολογίες κι αοριστολογίες ποιοι, πού και ποτέ είπαν ή/και έγραψαν [με το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείς] ότι «ο Χριστόφιας δεν έκανε τίποτα κακό, ο Χριστόφιας ήταν ένας άριστος πολιτικός, ένας εξαίρετος πρόεδρος, πρέπει να του ανάβουμε κερί, και για όλα φταίνε τα κακά μη αριστερά ΜΜΕ των οποίων τα συμφέροντα δεν εξυπηρετούσε, φταίνε και οι φιλελεύθεροι που είδαν επιτέλους το συμφέρον της τάξης τους που δεν ταιριάζει με τη στήριξη ενός “πρόεδρου της λύσης” από την αριστερά και γι’ αυτό άρχισαν να τον πολεμούν»… Ο Νέος, ή η “Γνώμη”; [Παρεμπιπτόντως, τώρα έχουμε Πρόεδρο λύσης;]
    6. Και για να κλείνω με την παρέμβαση ΜΟΥ, [γιατί πολλή σημασία και προσοχή έδωσα στις ασυναρτησίες ΣΟΥ], πρέπει να αποφασίσεις [πιο πολύ για την αυτοεικόνα ΣΟΥ, γιατί όταν φανατίζεσαι γίνεσαι κι αντιφατικός], κατά πόσο το ΑΚΕΛ «έγινε πρωτοπόρο στη συντήρηση και την υπεράσπιση των “κεκτημένων”,[κι] αντιτάχτηκε σε όλες τις αλλαγές…» [ποιες;], ή κατά πόσο [το ΑΚΕΛ] «… δεν καίει τις γέφυρες με τη λογική και τον ορθολογισμό…»
    7. Τέλος, θα ΣΟΥ επαναλάβω ακόμα ΜΙΑ φορά, αυτό που ΣΟΥ είπα ουκ ολίγες φορές: Αν δεν ΣΑΣ κάμνει το ΑΚΕΛ, όπως είναι σήμερα, ή/και όπως το θέλει μια μεγάλη μερίδα των μελών του [κάτι που φάνηκε και στο τελευταίο Συνέδριο ΤΟΥ τον περασμένο Φεβράρη], φτιάξτε ΕΣΕΙΣ τη δική ΣΑΣ, “Αριστερά”!!!

    ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ!!!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 7, 2014 07:38

      Ανεφ, επιμένω πως δεν τίθεται θέμα για αυτό που λες: «Όμως εν νομίζεις ότι με το ύφος και το (μη) περιεχόμενο του κειμένου ΣΟΥ, λειτουργείς ακριβώς με τον τρόπο που προσπαθείς να επικρίνεις, δηλ. ακραία και με φανατισμό;»
      Ο παλιόφιλος ο Νέος απλώς ιδεολογικοποιεί ή ακόμα και ποινικοποιεί την άλλη άποψη, εγώ κρίνω βάσει γεγονότων – ακόμη και ο ίδιος ο Άντρος έκανε την αυτοκριτική του για τον Χριστόφια χτες. Συνεπώς κριτική επί αυτού δεν γίνεται αποδεκτή, είτε διαλεκτική είτε άλλη.
      Υποκριτής είναι κάποιος που κάμνει πως δεν καταλάβει. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά πόσα κακά έχει η παράταξη την οποία στηρίζω τα τελευταία χρόνια. Έχει άλλα τόσα καλά όμως. Και αφού οι ισορροπίες στις άλλες παρατάξεις *δεν* είναι καλύτερες, δεν νοιώθω καθόλου κακά για το που βρίσκομαι.
      Με το δικό σου απλοϊκό κριτήριο του μόνο άσπρο και μόνο μαύρο, αντιλαμβάνομαι πως είναι πιο δύσκολο…
      Ο Ανδρέας Δημητρίου πολεμήθηκε από τη δεξιά, και δεν έτυχε καθόλου στήριξης από τον τότε πρόεδρο, ο οποίος με την πρώτη ευκαιρία τον ξεφορτώθηκε για να κρατήσει αλώβητους τους πιο πολύτιμους κομματικούς. Υποκρισία είναι να βλέπεις το ένα και να αγνοείς το άλλο…
      Στο 5: καλά περιπαίζεις μας; Διάβασες ποτέ Γνώμη, Δεφτερη Ανάγνωση, Ανκαρρα, άκουσες ποτέ τους *ακροατές* του ΑΣΤΡΑ;
      Ναι, έχουμε πρόεδρο λύσης, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου – πράγμα που όπως και τότε το απεύχομαι και τώρα.
      Στο 6: άκουσες την ομιλία του Άντρου στη βουλή χτες; Ήταν το πλησιέστερο που μπορώ να σκεφτώ κάτω από τις περιστάσεις προς το υπεύθυνο αριστερό κόμμα που επιθυμώ.
      Στο 7: κάνω και στον ΔΗΣΥ κριτική κάνω και στο ΑΚΕΛ. Χρειάζεται άδεια να έχεις άποψη για να μην πω όραμα;
      Δεν με εκπλήττει που δε θα επανέλθεις.

      Μου αρέσει!

    • Μαΐου 7, 2014 10:37

      H «Δέφτερη Ανάγνωση» εν πολλά πιο μετριοπαθής που τους άλλους θκιό στην κριτικήν που ασκεί, τουλάχιστον ως προς το ύφος.

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Μαΐου 7, 2014 13:43

        Σωστά. Στο ύφος υπαρχει διαφορά – άλλωστε μοιράστηκαν και κείμενα μου στο ΦΒ, οπότε δεν είναι παντελώς «καλοί», ή δεν είμαι παντελώς «κακός» 😉

        Μου αρέσει!

  5. Μαΐου 7, 2014 00:37

    «Η άσκηση στην αρθρογραφία του γράφοντος (του Στροβολιώτη) πάει πίσω τρεις δεκαετίες.»

    Και έτυχες γενικής περιφρόνησης από τους πάντες. Περίεργο δηλαδή. Σφογκοκωλάριος από δω, σφογκοκωλάριος από ‘κει, κάπου έπρεπε να πετύχεις στην παρούσα μπανανία. Δεν πειράζει, έχεις ακόμα καιρό, keep trying.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 7, 2014 07:39

      Τι να κάνουμε, όσο μπορεί να καταλάβει ο κάθε ένας.

      Μου αρέσει!

    • Μαΐου 7, 2014 10:39

      Ειδικά αν είσαι «αριστερός» εσύ, θέλω να δω αν θα μπορέσεις να τεκμηριώσεις την κοτσάνα σου ότι «έτυχεν» (ή τυγχάννει) περιφρόνησης» ο Στροβ. Αν τζιαι κάποιος που σχολιάζει υπό το «Φ» εν αναμένω ότι εννά έshιει τα κότσια ή να απαντήσει, ή ποσόν μάλλον να τεκμηριώσει τες κοτσάνες του…

      Μου αρέσει!

  6. thrasys permalink
    Μαΐου 7, 2014 15:30

    Διάβασα ολόκληρο το άρθρο.Διαφωνώ.

    Το ΑΚΕΛ λειτουργει σαν επιχειρηση, σαν εταιρεια, ο CEO του κόμματος Δ. Χριστόφιας απλώς απέτυχε στο εργο του. Η δουλεια του ΑΚΕΛ ομως επέτυχε γιατί έφυγαν την κατάλληλη στιγμη απο την πισω πορτα και τωρα ζητουν και τα ρεστα. Ειτε υποστηριξει καποιος τον συμπαθη Δημητρη ειτε οχι δεν εχει σημασια. Ο αδρωπος ειναι καμενο χαρτι.

    Ακρα αριστερα, εξω αριστερα, κτλ δεν υπαρχουν στην κυπρο. Υπαρχει μονο ενας κομματικος φανατισμος. Τιποτε αλλο

    Μου αρέσει!

  7. strovoliotis permalink*
    Μαΐου 7, 2014 20:31

    Anef, επειδή δεν νοιώθω πλέον ευπρόσδεκτος στην σελίδα του Νέου, θα σου θέσω εδώ ένα ερώτημα, και αν τυχόν το διαβάσεις, θα εκτιμούσα την απάντηση σου. Σχολιάζετε τον Γιώργο Πήττα που κάνει ένα πρόγραμμα στον ΑΣΤΡΑ και αφού κάνεις διαφορά σχόλια για την εργατική πτυχή του θέματος, γράφεις και αυτό: «Άσε που ΚΑΙ η Μουσική δεν έχει τις πολιτικές της διαστάσεις και πτυχές!»

    Θα ηταν δυνατόν να μας ενημερώσεις τι εννοείς;

    Ας πούμε, αυτό το τραγούδι που μου αρέσει έχει τις σωστές «πολιτικές πτυχές»;

    Μου αρέσει!

    • Μαΐου 7, 2014 23:10

      Strovoliotis,

      Στη συγκεκριμένη φράση ΜΟΥ, υπάρχει συντακτικό λάθος… [Το εντόπισα πριν υποβάλεις το ερώτημα σου, αλλά δεν βρήκα χρόνο να κάμω την απαραίτητη διόρθωση]… Το «δεν» ΔΕΝ χρειάζεται! [Πρόκυψε γιατί αρχικά την είχα γράψει ως ερώτημα και μετά την άλλαξα, αλλά το «δεν» παρέμεινε με αποτέλεσμα να μην γίνεται κατανοητό τι θέλω να πω. Αυτά τα λάθη προκαλούνται λόγω του ότι ΔΕΝ συνηθίζω να ξαναδιαβάζω τι έγραψα]… Το σωστό είναι: «Άσε που ΚΑΙ η Μουσική έχει τις πολιτικές της διαστάσεις και πτυχές!»

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Μαΐου 8, 2014 07:26

        Αυτό κατάλαβα και εγώ, Τι εννοείς;

        Μου αρέσει!

        • Μαΐου 8, 2014 20:04

          Strovoliotis,
          Βάλε ‘φτιν έναν πρωί Κυριακής εκεί στον “ΑΣΤΡΑ” στο πρόγραμμα “Με καφέ και εφημερίδα” [ή αλλιώς “Λειτουργία της Κυριακής”] με τον Πάμπο Φιλίππου και μπορεί αν καταλάβεις τι είναι η πολιτική διάσταση της Μουσικής!

          *********************************
          Αν και είχα πως «ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ!!!», εν τούτοις το ‘χω ήδη κάμει, για να απαντήσω στα ερωτήματα ΣΟΥ. Και θα συνεχίσω ακόμα λίγο μια και παραβίασα τη δήλωση ΜΟΥ. Ίσως ν’ άλλαξα και γνώμη, όχι για να ΣΕ «εκπλήξω», αλλά γιατί μέσα από φαιδρότητες, εξυπνακισμούς, αοριστολογίες, γενικεύσεις, υπεκφυγές και διαστρεβλώσεις επιχειρείς να παραπλανήσεις, ενώ παράλληλα συνεχίζεις την τακτική του “τα δικά μας του γειτόνου μας”

          Η ερωτηματική τοποθέτηση ΣΟΥ «καλά περιπαίζεις μας; Διάβασες ποτέ Γνώμη, Δεφτερη Ανάγνωση, Ανκαρρα, άκουσες ποτέ τους *ακροατές* του ΑΣΤΡΑ;», ως απάντηση στην πρό(σ)κληση ΜΟΥ «να παραθέσεις με στοιχεία κι όχι αερολογίες κι αοριστολογίες ποιοι, πού και ποτέ είπαν ή/και έγραψαν» αυτά που καταγαρψες ως δηλώσεις υπέρ του Χριστόφια, ΔΕΝ λέει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Άσε που η τοποθέτηση ΣΟΥ ότι «ο ίδιος ο Άντρος έκανε την αυτοκριτική του για τον Χριστόφια χτες» [στη Βουλή], αντιφάσκει με τα υπόλοιπα που λες. Γι’ αυτό παραίτα να φτιάχνεις από μόνος ΣΟΥ δηλώσεις ή να παραθέτεις τι λέει ο κάθε πονεμένος και ταλαιπωρημένος ακροατής του “ΑΣΤΡΑ” [κι ΕΣΕΝΑ σ’ έβγαλε προ του Συνεδρίου του ΑΚΕΛ ο “ΑΣΤΡΑ” για να μιλήσεις για το Συνέδριο, ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΕΠΡΑΞΑΝ εκεί στον Σταθμό!!!] και παράθεσε [αν θες να ΣΕ παίρνουμε έστω και κατ’ ελάχιστον στα σοβαρά] συγκεκριμένες αναφορές από τη “Γνώμη”, ή την “Δέφτερη Ανάγνωση” που να λενε τα συγκεκριμένα που έγραψες. Ότι δηλ. «ο Χριστόφιας δεν έκανε τίποτα κακό, ο Χριστόφιας ήταν ένας άριστος πολιτικός, ένας εξαίρετος πρόεδρος, πρέπει να του ανάβουμε κερί, και για όλα φταίνε τα κακά μη αριστερά ΜΜΕ των οποίων τα συμφέροντα δεν εξυπηρετούσε, φταίνε και οι φιλελεύθεροι που είδαν επιτέλους το συμφέρον της τάξης τους που δεν ταιριάζει με τη στήριξη ενός “πρόεδρου της λύσης” από την αριστερά και γι’ αυτό άρχισαν να τον πολεμούν»… Διαφορετικά, ΔΕΝ θα είσαι παρά ένας κουτσομπόλης και συκοφάντης της κακιάς ώρας, που επιεικώς λαλεί πελλάρες…

          Κι άσε που το μονόπλευρα κολλημένο στον καπιταλισμό μυαλό ΣΟΥ δεν μπόρεσε να καταλάβει σε τι συνίσταται η λεγόμενη «αυτοκριτική» του Άντρου Κυπριανού. Γι’ αυτό ΚΑΙ θα στο κάμω λιανά για να ΜΗΝ ΣΟΥ δημιουργούνται ψεύτικες εντυπώσεις, σημειώνοντας ότι εκεί βρίσκονται και οι πλείστες των κριτικών πολλών εξ ΗΜΩΝ των “δογματικών” Αριστερών: Το ΑΚΕΛ [ως Κόμμα της Μαρξιστικής Αριστεράς] χρησιμοποιώντας πρώτα και κύρια το εργαλείο που λέγεται ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ [και το τονίζω αυτό!] και με βάση τα σημάδια των καιρών, θα ‘πρεπε να είχε προβλέψει την επερχόμενη και για την Κύπρο καπιταλιστική κρίση και να κινηθεί αναλόγως. Να κάμει, ας πούμεν, από τότε Συνέδριο και να καθορίσει τις πολιτικές του. Λόγου χάριν, από το 2008 που ήταν και κυβερνών Κόμμα και να αναπροσαρμόσει το κυβερνητικό του Πρόγραμμα με σαφείς αριστερούς προσανατολισμούς, ή από το 2007 [προ των τότε προεδρικών εκλογών] και να διεκδικήσει με διαφορετικό [εναλλακτικό Αριστερό] Πρόγραμμα την Προεδρία της Δημοκρατίας, ή ακόμα και να παραιτηθεί από τέτοια προοπτική. Δεν θα σώζαμε ΕΜΕΙΣ των καπιταλισμό καταστρατηγώντας βασικές αρχές της ύπαρξης ΜΑΣ ως Κόμμα των Εργαζόμενων. Ο Καπιταλισμός ούτως η άλλως βρίσκεται σε μια διαρκή κρίση!
          Και η αυτοκριτική η δικιά ΜΑΣ δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με την υιοθέτηση μονόπλευρων [σε βάρος των εργαζόμενων] νεοφιλελεύθερων μέτρων που θα στραγγάλιζαν από τότε το βιοτικό τους επίπεδο, όπως ΕΣΥ και οι νεοφιλελεύθεροι ομοϊδεάτες ΣΟΥ μια την άλλη εισηγείστε. Αντιλαβού, συμπαθέστατε κατά τ’ άλλα Strovolioti;

          Και για ν το ξεκαθαρίσουμε: ΕΓΩ δεν ΣΕ (επι)κρίνω γιατί κάμνεις [μηδενιστική] κριτική στο ΑΚΕΛ και θωπεύεις τον ΔΗΣΥ. ΣΕ (επι)κρίνω για τις ασυναρτησίες που λαλείς [σε σχέση με την Αριστερά] και τον ταξικά και ιδεολογικά [αν και δεν το παραδέχεσαι] στοχευμένο λόγο ΣΟΥΤ. Χρειάζομαι την άδεια ΣΟΥ, [ή του οποιουδήποτε άλλου] για να το (δια)πράξω, πρέπει να στέκω προσοχή όταν μιλάς και να κουνώ συμφωνώντας μαζί ΣΟΥ το κεφάλι ΜΟΥ; Αυτά στα μαθητούδκια ΣΟΥ, εκεί στα “Συναγερμικά” θρανία…

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 9, 2014 07:16

          Ανεφ, η απάντηση σου είναι η απόλυτη επιβεβαίωση του βαθιού συντηρητισμού σου. Ακούω τον Πάμπο Φιλίππου τρέχοντας ή ποδηλατώντας κάποια πρωινά Κυριακής, και ενώ χαίρομαι τις μουσικές του επιλογές, μένω προβληματισμένος με τη συμπεριφορά που εσύ προφανώς χαιρετίζεις, γιατί μου θυμίζει εκκλησιαστικό σταθμό, ή ακόμη χειρότερα κακής ποιότητας προπαγάνδα τον καιρό των Ναζί ή ακόμα τον καιρό της ΕΣΣΔ. Θεωρώ αυτό ως μελανό σημείο στον ΑΣΤΡΑ, αλλά κατανοητό στα πλαίσια της λογικής του πλουραλισμού.
          Δεν νομίζω ένας προοδευτικός άνθρωπος να δέχεται τέτοιου είδους πολλές φορές προσβλητική προπαγάνδα και άτσαλη καθοδήγηση χωρίς διαμαρτυρία!
          Αντίθετα ακούγοντας τον Πήττα και τον Κερυνειώτη παίρνω την εντύπωση πως ακούω ένα σοβαρό ποιοτικό σταθμό που προσπαθεί να δώσει επίπεδο – όχι προπαγάνδα-, με άμεση συνέπεια και την ανάλογη αύξηση της ακροαματικότητας και φυσικά της παρακολούθησης των ειδήσεων.
          ……………………………………………………………………………………
          Αν ο Άντρος έκανε αυτοκριτική (και καλά έκανε) στη βουλή, αλλά από την άλλη κάνει και λάθη γιατί σε χαλά; Εγώ θα πω και για το ένα και για το άλλο. Είπαμε, έχω πιο σύνθετα κριτήρια από το αριστερός = καλός, μη αριστερός = κακός.
          Δηλαδή στα σοβαρά πρώτη φορά τα ακούς αυτά που αντιγράφεις και θέλεις και τεκμηρίωση; Ε, δεν είναι αυτά που γράφει ο φίλος σου ο Νέος εδώ και καιρό; Διάβασε και το σημερινό ρεπορτάζ του Πολίτη για τον Χριστόφια που δεν θα τον χαρακτηρίσω αχάπαρο ή άθλιο, θα τον χαρακτηρίσω απλώς φαιδρό. Επιβεβαιώνει ο ίδιος 1000% αυτά που γράφω στην ανάρτηση μου.
          Ειλικρινά, εύχομαι στο ΑΚΕΛ να *μην* συνεχίσει την αξιοποίηση αυτού του ανθρώπου – μόνο και άλλη ζημιά μπορεί να κάνει το τεράστιο του εγώ και το πάθος του για αυτοδικαίωση – και όχι το γεγονός πως είναι αριστερός. Γιατί – και απαντώ στη μακρά σου Μαρξιστική παρένθεση με τις δικές μου ασυναρτησίες: δεν χρειαζόμαστε ένα Μαρξιστικό ΑΚΕΛ. Δεν χρειαζόμαστε ένα ΑΚΕΛ που καταστρέφει. Δεν χρειαζόμαστε ένα ΑΚΕΛ που υπονομεύει. Χρειαζόμαστε ένα ΑΚΕΛ αριστερά του κέντρου που να κτίζει, να βοηθά και να βελτιώνει το υφιστάμενο σύστημα, όπως γίνεται στο σύνολο της υπόλοιπης Ευρώπης – δεν μου είναι ευχάριστο να είμαστε εμείς οι περιθωριακοί και να κυνηγάμε ανεμόμυλους τη στιγμή που υπεύθυνα κόμματα της αριστεράς υπάρχουν παντού.
          Για τον ίδιο ακριβώς λόγο κάνω και την κριτική μου στον ΔΗΣΥ όταν ξεφεύγει προς τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό.
          Και επειδή δεν αποδέχομαι τις απλοϊκές και αφελείς μαρξιστικές αιτιάσεις, επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά: δεν είμαι ποσώς εναντίον του ΑΚΕΛ ή της αριστεράς. Είμαι εναντίον της ανευθυνότητας και της συνθηματολογίας. Υπάρχει χώρος και υπάρχει και ρόλος για την αριστερά. Υπάρχει θάλεγα και αποστολή, γιατί με την ενδυνάμωση του ΔΗΣΥ υπάρχει πάντα φόβος για το ακαταλόγιστο και τον δεσποτισμό. Πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή δύναμη που να αντιπαρατίθεται σε αυτό.
          Μάλιστα, ώστε με άκουσες τότε στον ΑΣΤΡΑ. Και κακώς έκαναν που με έβγαλαν, ε; Και υποθέτω κακώς με έβαλε και ο Παυλίδης να παρουσιάσω το βιβλίο του ε;
          Και πάλιν *δεν* με εκπλήττεις.

          Μου αρέσει!

        • Μαΐου 9, 2014 23:30

          Δεν θ’ αναλωθώ σε περαιτέρω συζητήσεις, ας πούμεν περί συντηρητικότητας, προπαγάνδας κι άλλων δαιμονίων που ΜΑΣ προσάπτει ο Blogοδεσπότης Strovoliotis. Είναι κι ανούσιο κι ανώφελο και δεν εξυπηρετεί οτιδήποτε. Ό,τι είχαμε να πούμεν το ‘χουμε πει και μάλιστα με το παραπάνω.
          Κι ούτε έχω ν’ αποδείξω οτιδήποτε, αλλά κι ούτε και να δώσω διαπιστευτήρια «νουσιμάδας» και μετριοπάθειας στον όποιο [συνειδητό ή όχι, δεν έχει και τόση σημασία] θιασώτη του νεοφιλελευθερισμού ή/και μιας εκφυλισμένης Αριστεράς, ή να ΤΟΥ δώσω λοαρκασμόν για το πώς αντιλαμβάνομαι ΕΓΩ την Αριστερά… [Έχω ήδη διερωτηθεί και μάλιστα ουκ ολίγες φορές, γιατί ο Strovoliotis και η παρεούλα του εκεί στο club-άκι του “Μένουμε Ευρώπη”, δεν προχωρούν να φτιάξουν το δικό τους αριστερό κομματίδιο και να το προσδέσουν ακόμα και στον “Συναγερμό”. Εμείς ΔΕΝ θα τους κάμουμε τη χάρη ν’ αλλάξουμε για να γίνουμε ένα μ’ αυτούς! Και παρεμπιπτόντως πού έχει πάει η «λογική του πλουραλισμού», σ’ αυτήν την περίπτωση; Όποτε δεν συμφέρει στους φιλελεύθερους δαιμονοποιούν κι αφορίζουν την άλλη, τη διαφορετική άποψη και τους εκφραστές της.
          Το ρεπορτάζ της Κατερίνας Ζορπά στον “Πολίτη” παρουσίαζε τις απόψεις του Χριστόφια, τις οποίες ο
          Strovoliotis αφορίζει και καταδικάζει από κεκτημένη συνήθεια και ως συνήθως χωρίς καν να τεκμηριώνει την αντίθεση του. Υιοθετεί μιαν ad hominem συμπεριφορά [εναντίον του Χριστόφια] και εκ προοιμίου απορρίπτει θέσεις και τοποθετήσεις γιατί αυτές απόψεις εκφράζονται από τον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας.

          Επίσης μια και αναφέρθηκε, να πω ότι ποσώς ΜΕ ενδιαφέρει ποιος παρουσιάζει το προσωπικό βιβλίο του οποιουδήποτε, όμως ΜΕ αφορά και με ενδιαφέρει ποια πολιτική ακολουθεί ένας σταθμός τον οποίο στηρίζω [οικονομικά] κι ΕΓΩ και πώς διαχειρίζεται την προσυνεδριακή δουλειά και τον προσυνεδριακό διάλογο του Κόμματος ης Αριστεράς στην Κύπρο…

          Με τον Strovolioti ΜΑΣ χωρίζει χάος στο πως προσεγγίζουμε τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα, γι’ αυτό ούτε ΕΓΩ θα τον πείσω για την ορθότητα των δικών ΜΟΥ θέσεων κι ούτε ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΜΕΝΑ. Αυτή η αντίθεση που είναι βασικά ιδεολογικοπολιτική και στηρίζεται σε διαφορετικά ταξικά κριτήρια, είναι φυσιολογικό να προκαλεί και αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες. Γι’ αυτό και θεωρώ φαιδρό και γελοίο να περιμένει να δεχτούμε το δικό του σύστημα αξίων και να προσεγγίσουμε το κοινωνικό γίγνεσθαι στη βάση των συμφερόντων των ελίτ που πολιτικά εκφράζει ο Συναγερμός και γενικότερα η Δεξιά… Κι ακριβώς εδώ εξαντλούνται και τα δημοκρατικά όρια του φιλελευθερισμού και της αστικής δημοκρατίας… [Τελευταία επεξεργάζομαι ένα κείμενο για το πως ο οικονομικός φιλελευθερισμός προσδίδει τελικά στον πολιτικό φιλελευθερισμό φασίζουσες εκφράσεις και μορφές]…

          Τέλος, να σημειώσω την εμφανή αδυναμία του συμπαθέστατου κατά τ’ άλλα Strovoliotis [είναι και υπέρ της επαναπροσέγγισης(!) – των επιχειρηματιών φυσικά], να παρουσιάσει έστω και ΜΙΑ αναφορά από τη “Γνώμη”, ή/και τη “Δέφτερη Ανάγνωση” που να λενε τα συγκεκριμένα που έγραψε σ’ άλλο σχόλιο του για τον Χριστόφια. Ότι δηλ. «ο Χριστόφιας δεν έκανε τίποτα κακό, ο Χριστόφιας ήταν ένας άριστος πολιτικός, ένας εξαίρετος πρόεδρος, πρέπει να του ανάβουμε κερί, και για όλα φταίνε τα κακά μη αριστερά ΜΜΕ των οποίων τα συμφέροντα δεν εξυπηρετούσε, φταίνε και οι φιλελεύθεροι που είδαν επιτέλους το συμφέρον της τάξης τους που δεν ταιριάζει με τη στήριξη ενός “πρόεδρου της λύσης” από την αριστερά και γι’ αυτό άρχισαν να τον πολεμούν»Strovolioti, ΔΕΝ είσαι παρά ένας λαφαζάνης συκοφάντης της κακιάς ώρας, που επιεικώς λαλεί πελλάρες! [Και παρεμπιπτόντως πως γίνεται από τη μια να «χαίρεσαι τις μουσικές (…) επιλογές…» του Πάμπου Φιλίππου, όπως ας πούμεν “Το Δέντρο” με τον Γιώργο Νταλάρα κι από την άλλη να τον βρίζεις χαρακτηρίζοντας τον λόγο του «κακής ποιότητας προπαγάνδα τον καιρό των Ναζί»… Έχεις ξεφύγει τελείως πλέον! Αλλα the stage is yours!]…

          *********************************
          Για τον George Pittas:
          Αν βρω χρόνο [άλλες είναι οι προτεραιότητες ΜΟΥ αυτή την εποχή], θα προσπαθήσω με αφορμή την παλιά ΜΑΣ γνωριμία να [ΣΟΥ] γράψω λίγα λόγια σε ειδική ανάρτηση στο Blog ΜΟΥ…

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 9, 2014 23:35

          Αγαπητέ φίλε,

          Η μόνη μας ουσιαστική διαφορά ειναι ότι εγώ ασχολουμαι με ένα κόσμο που υπάρχει. Εσύ φαντασιώνεσαι και συνεπώς δεν έχεις καμία πιθανότητα να εισαι χρήσιμος.

          Μου αρέσει!

        • Μαΐου 10, 2014 13:04

          Strovolioti,

          Αν μη τι άλλο, ΕΓΩ έχω κι ένα όραμα [και προσπαθώ στο πλαίσιο των δυνάμεων ΜΟΥ] για ένα καλύτερο ανθρώπινο κόσμο. Δεν (υπο)στηρίζω, ούτε και συμβιβάζομαι κι ούτε και βολεύομαι μ’ ένα σύστημα που κρατεί τον άνθρωπο δέσμιο της φτώχειας, της πείνας, της εξαθλίωσης, της ανεργίας, της αμορφωσιάς και των αρρώστιων…

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 10, 2014 13:19

          Να το θέσω διαφορετικά, αφού μετά που ξαναδιάβασα το σχόλιό μου κατάλαβα πως θα έπαιρνα ανάλογη απάντηση. Τα οράματα όλοι τα εχουμ φίλε μου..Εχουμε και βουνά προβλημάτων και δυσκολιών μπροστα μας όμως. Αυτά εγώ προσπαθώ να τα λύνω στην πράξη – όπως και η συντριπτική πλειοψηφία παντού στον κόσμο. Κάποιοι λίγοι επιλέγουν να τα «λύνουν» με θεωρίες. Εξ ου και η αδυναμία χρησιμότητας. Τελικά έχετε πάρα πολλά κοινά με τους Χριστιανούς. Νοιάζεστε περισσότερο για το μετά(;;;) παρά για το σήμερα.

          Μου αρέσει!

        • Μαΐου 10, 2014 17:48

          Strovolioti,

          Πάλε αοριστολογείς και παραπλανείς. Ναι μεν ως Αριστεροί έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού ΜΑΣ το Σοσιαλιστικό Όραμα [το οποίο υπό τις παρούσες συνθήκες της κρίσης του Καπιταλισμού πρέπει να τύχει περαιτέρω επεξεργασίας], αλλά έχουμε και προτάσεις και εισηγήσεις για τα «βουνά προβλημάτων και δυσκολιών» της καθημερινότητας.
          Η δική ΜΑΣ προσέγγιση όμως για την επίλυση ή έστω την απάμβλυνση τους, βρίσκεται σε αντίθεση με τη δική ΣΟΥ/ΣΑΣ και είναι λογικό αυτό μια και βρισκόμαστε σε απέναντι όχθες. Και οι δυο προσεγγίσεις έχουν τις ταξικές τους διαστάσεις, που είτε το παραδέχεσαι είτε όχι είναι εκεί και υπάρχουν και προκαλούν αντιπαραθέσεις, αντιπαλότητες και συγκρούσεις… ΕΣΥ ως επιχειρηματίας είναι φυσικό να στηρίζεις το κεφαλαίο και να απαιτείς ακόμα πιο πολλές “θυσίες” από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι επιχειρηματίες και μια καλή ημέρα να επανεκκινήσουν και πάλι την καπιταλιστική οικονομία του τόπου. [“Θυσίες” είναι μια sic ονομασία για το πετσοκόματος του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων για χάριν του κεφαλαίου]…

          Κι επειδή ΕΓΩ δεν συνηθίζω να αοριστολογώ και να γενικολογώ [όπως η Αφεντιά ΣΟΥ] να αναφέρω μόνο μερικές περιπτώσεις που η παρούσα κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της [ως πολιτικοί εκφραστές των επιχειρηματικών ελίτ] λειτούργησαν υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος των εργαζομένων και των μικρομεσαίων:
          1. Η ιδιωτικοποίηση κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών, κάτι που σημαίνει ξεπούλημα τους στο ιδιωτικό κεφαλαίο, ντόπιο και ξένο,
          2. Η φιλελευθεροποίηση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, κάτι που λειτουργεί υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου [των μεγαλοκαταστημάτων και των υπεραγορών], αλλά σε βάρος των μικροκαταστηματάρχων,
          3. Η παραχώρηση άδειας για ψάρεμα με τη μέθοδο γρι-γρι, κάτι που θα έπληττε τους μεροκαματιάρηδες ψαράδες (την οποία όμως τελικά ακύρωσε η Βουλή).
          4. Η αλλαγή στην ποσόστωση του γάλακτος για την παρασκευή του χαλλουμιού, κατόπιν έντονων πιέσεων των αγελαδοτρόφων και των τυροκόμων κάτι που θα πλήξει την φτωχότερη τάξη των αιγοπροβατοτρόφων.
          5. Οι πέραν των απαιτήσεων της Τρόικας περικοπές στα κοντύλια για την Υγεία και την Παιδεία, κάτι που πλήττει πρώτα και κύρια τα λαϊκά στρώματα και τους συνταξιούχους.
          6. Η ακύρωση απόφασης της Βουλής [μετά που έκλωσεν το ΔΗΚΟ και συμμάχησε με τον ΔΗΣΥ] για μείωση των ενοικίων.
          7. Οι κωλυσιεργίες [από πλευράς κυβερνώντων] για λήψη μέτρων για προστασία της πρώτης κατοικίας.
          8. Το πετσόκομα των επιχορηγήσεων για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε νοικοκυριά, για αυτοπαραγωγή και για τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης με σκοπό την οικονομική ενίσχυση των επιχειρηματιών που θα δημιουργήσουν ηλιοθερμικά πάρκα.
          Για όλ’ αυτά, λοιπόν, και για πολλά άλλα έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις [κι όχι απλώς «θεωρίες»], οι οποίες όμως ΔΕΝ είναι προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και ούτε συνάδουν με τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές ΣΑΣ πολιτικές. Εξ ου και η μηνι ΣΟΥ/ΣΑΣ! Ο καθείς εφ ω ετάχθη Strovolioti!
          Τελεία!

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 11, 2014 20:45

          Αφήνω ασχολίαστο το ποιος αοριστολογεί, θα προσπαθήσω να μείνω στην ουσία.

          Το χαρακτηριστικό του είδους του αριστερού με το οποίο αυτοπροσδιορίζεσαι, είναι ότι έχεις το όραμά σου (και καλά κάμνεις), αλλά ταυτόχρονα εισηγείσαι λύσεις και ενέργειες ως ο κόσμος και η κοινωνία να λειτουργούν βάσει του οράματος, και όχι βάσει της πραγματικότητας.
          Δεν τίθεται με κανένα τρόπο η «ταξική» διάσταση: όταν έχεις αυτοκίνητο που δουλεύει με μηχανή ντίζελ, δεν του βάζεις εξαρτήματα κινητήρα βενζίνης αν κάτι χαλάσει. Δεν χρησιμοποιείς κανόνες του μπάσκετ όταν παίζεις μάππαν.
          Εγώ που είμαι επιχειρηματίας αγαπητέ φίλε, επιθυμώ να διπλασιαστούν αύριο όλοι οι μισθοί, και να επιστρέψουν στην αγορά όλοι οι άνεργοι. Μόνο έτσι θα μεγιστοποιήσω τα κέρδη μου – αντιλαμβάνεσαι πόσο ρεαλιστής είμαι εγώ και πόσο αιθεροβάμων εσύ; Ένας καλός επιχειρηματίας δεν έχει τον παραμικρό λόγο να θέλει να μειωθεί το εισόδημα του δυνητικού του πελάτη. Ναι, θέλει ταυτόχρονα να προσέχει και τα κόστη του, και δεν γίνεται αλλιώς σε ένα ανταγωνιστικό, παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Και αν πάλι δεν το δέχεσαι αυτό, σημαίνει πως οι εισηγήσεις σου δεν είναι δυνατόν να είναι χρήσιμες.
          Οι «θυσίες» λοιπόν(*). Οι θυσίες είναι απαραίτητη συνέπεια της διόρθωσης του συστήματος. Το οποίο όπως έχω γράψει αμέτρητες φορές, *δεν* είναι ούτε τέλειο ούτε έρχεται με εγγύηση λειτουργίας χωρίς προβλήματα και κρίσεις. Σε κάθε περίπτωση κρίσης το ζητούμενο είναι να δουλέψει η παραγωγή και η οικονομία μέσα στο υφιστάμενο σύστημα. Όταν αναφέρεις υποτιμητικά και απαξιωτικά το ιδιωτικό ή το μεγαλο κεφάλαιο, τότε αντιλαμβάνεται κανείς πως δεν έχεις σκοπό να γίνεις θετικός ή εποικοδομητικός για οτιδήποτε. Αυτό γιατί το υφιστάμενο σύστημα *δεν* απαγορεύει ή ποινικοποιεί το μεγάλο ή μικρό κεφάλαιο και σίγουρα θέλει να δώσει κίνητρα στους παίχτες για να βγάλουν κέρδος, όχι να τους τα κόψει.
          Για το γρι-γρι ήμουν εναντίον για οικολογικούς λόγους, όσο δε αφορά το χαλλούμι, είμαι υπέρ της αίγιας και της κουδέλλας, γιατί αυτό είναι το σωστό, και δεν με ενδιαφέρει αν βαστούν πολλά ριάλια οι κατσελλάρηδες.
          Για να φβ τα οποία έχω εγκαταστήσει και εγώ (και όταν έχω αρκετά νούμερα θα κάνω και ανάρτηση) υπάρχει επίσης εξήγηση: αν βάλουμε όλοι, και αν πάρουν το ρίσκο όλοι οι επιχειρηματίες, τότε θα καταστεί άνευ σημασίας και άρα άνευ αξίας, και άρα άνευ ανάγκης να εργοδοτεί κόσμο η ΑΗΚ. Δεν αντιλαμβάνεσαι πως πρέπει να κρατηθεί μια ισορροπία; Νομίζω όμως το σχέδιο συμψηφισμού για ιδιώτες συνεχίζεται.
          (*)Θα ήταν ενδιαφέρον να έκανες μια ανάρτηση με βάσει τα δικά σου κριτήρια, για να δούμε ποια τάξη έχασε περισσότερα από την παρούσα κρίση του καπιταλισμού στην Κύπρο…

          Μου αρέσει!

  8. Ελενα permalink
    Μαΐου 8, 2014 08:56

    Σωστή η ανάλυσή σου Γιάννο ακόμα μια φορά. Αν κρίνω από τις οργισμένες αντιδράσεις των γνωστών ακραίαων αριστερών( εγώ τους αποκαλώ «κολλημένους») στο άρθρο σου, μάλλον κάτι σωστό θα είπες!Ο τρόπος που κάμνουν γαργάρα τις ευθύνες του Α-Χριστόφια για την οικονομία είναι απίστευτος. Η οξεία αλλεργία που έχουν σε κάθε τι *προοδευτικό*, στοιχειώδης προϋπόθεση για την Αριστερά, τους κατατάσσει αμέσως στην κατηγορία των αριστερών συντηρητικών, αν υπάρχει τέτοια κατηγορία. Εννοείται ότι είναι και φουλ θαυμάστριες/ές του Στάλιν!

    Μου αρέσει!

  9. 1964andreas permalink
    Μαΐου 8, 2014 11:14

    Ολα οσα εγραψες μπορουν να συνοψιστουν σε μια μονο προταση :
    «Το Κομμα και τα Ματια σας»
    Δηλαδη, το κομμα ειναι υπερανω ολων και οπως αποδειχθικε ειναι , δυστυχωσ, υπερανω και της Κυπρου 😦 😦

    Μου αρέσει!

  10. strovoliotis permalink*
    Μαΐου 9, 2014 09:15

    Και μετά θυμώνουν κάποιοι που τους ονομάζω άθλιους:

    Μην χάσετε τη νέα έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ». Ζητήστε την από τα περίπτερα και διαβάστε ανάμεσα σ’ άλλα:

    1.Ολοταχώς προς νέο κούρεμα καταθέσεων! Συρρικνώνεται η οικονομία και κάνουν βουτιά οι κοινωνικοί δείκτες – Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ

    Μου αρέσει!

  11. Μαΐου 9, 2014 12:39

    Παρακινήθηκα από φίλο να έρθω εδώ και να διαβάσω τον διάλογο. Ομολογώ πως η ανάγνωση κατεβατών στην οθόνη του υπολογιστή με κουράζει. Για αύριο ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα «παίξω» αλλά πάντως το μεθεπόμενο Σάββατο είναι τα γενέθλια του Dylan οπότε και θα τον τιμήσω δεόντως. Τέλος, δεν υπάρχει τραγούδι, μουσική,πίνακας, ποίημα, που να μην είναι πολιτικό προϊόν. Δεν υπάρχει καμία εκδήλωση της ζωής που να μην είναι πολιτική, εφόσον εξ ορισμού μετέχει στο γίγνεσθαι της Πόλεως με την κλασική έννοια. Όπως είπα και στον φίλο Γιάννο, πιστεύω πως δίδει μεγαλύτερη σημασία από όση πρέπει σε περιθωριακές εκφάνσεις που δεν έχουν καμία ουσία. Είναι… «Άνευ Ουσίας». (και αυτό δεν είναι ειρωνεία προς τον Άνευ Ορίων ο οποίος έχει ουσία άσχετα αν κάποιος διαφωνεί λίγο ή πολύ με αυτήν).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: