Skip to content

Ναι, ψηφίζω: Χρήστο και Ρένα.

Μαΐου 16, 2014

 

Ο Χρήστος, είναι ο Στυλιανίδης:

Ο Χρήστος.

Ο Χρήστος.

 

Και η Ρένα, η Χόπλαρου:

Η Ρένα.

Η Ρένα.

 

 

Λοιπόν, επειδή οι εκλογές είναι εξόχως πολιτική πράξη, και επειδή δε συνηθίζω να περιπαίζω τους αναγνώστες μου, και επειδή επίσης μη ανήκοντας σε κόμμα έχω την απόλυτη πολυτέλεια να κρίνω και να επικρίνω όποιο μου αρέσει, οφείλω να δώσω και κάποιες εξηγήσεις.

Μετά από την παραίτηση μου από τους Οικολόγους το 2004, βασικά ψηφίζω τον ΔΗΣΥ ή ανθρώπους του ΔΗΣΥ. Αυτό έχει ως αφετηρία την πίστη μου για δύο πράγματα:

  1. Στην πλέον σημαντική στιγμή της σύγχρονης μας Κυπριακής ιστορίας, τον Απρίλιο του 2004, ο ΔΗΣΥ στάθηκε σωστά. Το μόνο από τα μεγάλα κόμματα, πήρε το κόστος που του αναλογούσε, τελικά ανέκαμψε και έχει αποκτήσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των πολιτών.
  2. Στα λοιπά ζητήματα θεωρώ πως ο ΔΗΣΥ είναι το μόνο κόμμα που τολμά. Ενώ έχει πολλά να χάσει από ανθρώπους που είναι συνηθισμένοι στα εύκολα «κεκτημένα», όχι δικαιώματα, αλλά συμφέροντα, στηρίζει αλλαγές που εκσυγχρονίζουν την κοινωνία και αφαιρούν στρεβλώσεις από την αγορά.

Έχει και κακά ο ΔΗΣΥ, στα οποία θα αναφερθώ πιο κάτω, αλλά βλέποντας τις λοιπές επιλογές, ακόμα και αν δεν υπήρχε ο ΔΗΣΥ, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε.

Γιατί ο χώρος μεταξύ ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ αποτελείται από διάφορες εκφάνσεις του εξτρεμισμού, του εθνικισμού και του λαϊκισμού. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγοι και ΣΥΜΠΟΛ ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα είναι περισσότερο αντιμνημονιακός, αντί-σχέδιο – Ανάν και φυσικά, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να αποδείξουν πως είναι ανίκανοι να εκπροσωπήσουν την Κύπρο στην Ευρώπη, αφού περιορίζονται σε μια συνεχή και ανιαρή ομφαλοσκόπηση για τα τετριμμένα. Ούτε μια πρόταση, ούτε μια τοποθέτηση  για ευρωπαϊκό ζήτημα. Μοναδική εξαίρεση που μου κίνησε την προσοχή, ο νεαρός υποψήφιος του ΔΗΚΟ Γιάννης Παναγιώτου. Αν έχει νόημα, του εύχομαι καλή επιτυχία.

Τα κόμματα αυτά που αυτοαποκαλούνται «κέντρο» είναι στην πραγματικότητα η εστία της συντήρησης στο πολιτικό σύστημα της Κύπρου.

Ή καλύτερα η μια εστία. Γιατί η άλλη εστία συντήρησης είναι το ΑΚΕΛ.  Που στέκει σωστά σε σχέση με την τρέχουσα διαδικασία στο Κυπριακό, που έχει σωστές θέσεις σε διαφορά κοινωνικά θέματα,  που όμως φανατικά γαντζώνεται σε παράλογες οικονομικές θέσεις, σε απηρχαιωμένη κοινωνική ανάλυση που καμιά σχέση έχει με τον κόσμο που ζούμε. Οι θέσεις που θέτει το κόμμα για την οικονομία ή τη γεωπολιτική ή την ΕΕ, είναι τόσο φαιδρές που καταφέρνουν να καλύψουν και τον εκνευρισμό που προκαλούν, αφού από το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα θα ανέμενε κανείς μια πιο θετική, μια πιο εποικοδομητική ή ακόμη αν θέλετε μια πιο προοδευτική στάση. Αυτά είναι ανύπαρκτα στοιχεία στο ΑΚΕΛ. Που χάνει την πολύ μεγάλη ευκαιρία να αποκοπεί από το παρελθόν του, να αποσείσει τα σημάδια της άθλιας πενταετίας Χριστόφια και να παρουσιαστεί ως ένα δυναμικό χρήσιμο κεντροαριστερό κόμμα.

 

Ναι, τα φόρεσα πάλι με το ΑΚΕΛ, αλλά με όλα του τα κακά, θεωρώ πως το ΑΚΕΛ *δεν* πρέπει να αποδυναμωθεί άλλο. Μόνο το Κυπριακό να αναλογιστεί κάποιος, θα αντιληφθεί πως χωρίς το ΑΚΕΛ *δεν* μπορούμε να καταλήξουμε και να εγκρίνουμε λύση. Πέραν τούτου και ως θέμα αρχής θεωρώ πως για τη σωστή λειτουργία του δεδομένου αστικού συστήματος δημοκρατίας που έχουμε, πρέπει πάντα να υπάρχει αντίβαρο προς το μεγάλο κόμμα που είναι τώρα ο ΔΗΣΥ. Γι’ αυτό και εν μέσω αμφιβολιών κατά πόσον είναι το ΑΚΕΛ σε θέση να πάρει τη δεύτερη έδρα (διαβάστε μια δική μου ανάλυση εδώ), εγώ ελπίζω να τα καταφέρει. Και αν τα καταφέρει, θεωρώ πως καλύτεροι εκπρόσωποι του θα είναι ο αειθαλής Τάκης Χατζηγεωργίου και ο Παναγιώτης Σταυρινίδης, άτομα που έχουν το βασικό προσόν που είναι το ζητούμενο αυτών των εκλογών:  η δυνατότητα να μας αντιπροσωπεύσουν σωστά στην Ευρώπη.

Ας πάμε πίσω στον ΔΗΣΥ όμως. Εκτός από τα θετικά του, ο ΔΗΣΥ έχει και αρνητικά: έχει την εθνικιστική του παράταξη, την εξόχως συντηρητική του παράταξη η οποία αντιπροσωπεύεται αρκούντως από πολλά εκλεγμένα στελέχη και άλλους. Σημαντική και ικανή παρηγοριά όμως είναι πως η ηγεσία και οι πλείστες πολιτικές του κόμματος είναι προς το παρόν προς την ορθή κατεύθυνση και αυτό μου επιτρέπει να τον ψηφίσω χωρίς καμία αναστολή.

Από τον ΔΗΣΥ προέρχεται όμως και ο πρόεδρος Αναστασιάδης – και πρέπει δηλώνοντας την προτίμηση μου για τις εκλογές, να κάνω και σε αυτόν την ανάλογη κριτική. Ο άνθρωπος αυτός που μετά την εμπειρία του 2004, κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος, και μονομιάς βρέθηκε σε ακραίο πολεμικό θέατρο. Λίγες μόνο βδομάδες μετά την εκλογή του έπρεπε να συναινέσει στην θεραπεία σοκ για μια οικονομία που ο κρατικός της και ο ιδιωτικός της τομέας με τις πράξεις ή παραλείψεις αυτών την οδήγησαν στην χρεοκοπία.  Δίστασε ο πρόεδρος, αλλά δεν κώλωσε. Και ένα χρόνο αργότερα, φαίνεται πως η γενική θεραπεία ήταν η σωστή: το κόστος της σωτηρίας της οικονομίας μας το φορτώθηκαν  κατά κύριο λόγο οι «έχοντες» (μετοχές, χρεόγραφα, καταθέσεις) – παρά την προπαγάνδα κάποιων πως την έφαε ο κοσμάκης. Το κυριότερο αποτέλεσμα της θεραπείας όμως είναι πως δρομολογήθηκαν οι απαραίτητες αλλαγές στο κράτος, στην οικονομία, στη διαχείριση των πόρων για τις οποίες κανείς δε θα τολμούσε να κάνει κάτι τα προηγούμενα χρόνια. Η ανεργία το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, η αδυναμία νέων επιστημόνων να βρουν δουλειά στην πατρίδα τους είναι εξόχως αρνητικά θέματα, δεν είναι όμως συνέπειες της θεραπείας: είναι συμπτώματα της νόσου και καταστάσεις που θα βελτιωθούν μόνο αν καταφέρουμε να πάρουμε τη θεραπεία σε θετικό τέλος. Και προς αυτή την κατεύθυνση φαίνεται πως πάει ο πρόεδρος.

Μόνη μου επιφύλαξη για την οικονομική πολιτική του προέδρου αφορά αυτό το περίεργο ζήτημα με το πρόσφατο ομόλογο των €100 εκατομμυρίων. Δεν νοιώθω πως έχω πειστεί για την αναγκαιότητα και την χρησιμότητα του.

 

Ο πρόεδρος ασχολείται και με το Κυπριακό. Για το οποίο μαζεύονται και πάλι τα φωτεινά σύννεφα της λύσης, αφού από όλες τις πάντες παίρνουμε πάλι μηνύματα πως είναι ή τώρα ή ποτέ. Δεν ξέρω αν υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζουμε, αλλά με όσα διαρρέουν , θεωρώ πως προς το παρόν δεν υπάρχει κάτι θετικό, κάτι χειροπιαστό για τη λύση. Βρίσκομαι στο σημείο της πίστωσης χρόνου προς τον πρόεδρο. Ας μην ξεχνούν οι τακτικοί αναγνώστες, πως για τον προηγούμενο πρόεδρο, είχα δώσει 2 γεμάτα χρόνια πίστωσης χρόνου, και τα σημάδια ήταν πιο αρνητικά τότε.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης θέλει να έχει φίλους. Θέλει να έχει φίλο τον Κενεβέζο και τον Φώτη που του  στάθηκαν μετά που ο Νικόλας και το ΔΗΚΟ το έβαλε στα πόδια. Καλά έκαναν, αλλά οι άνθρωποι είναι πολιτικοί. Πήραν μια απόφαση, ας υποστούν τις συνέπειες. Δεν χρειαζόταν πρόεδρε να μας τους φορτώσεις.

Επίσης θα μπορούσατε να πείτε στην κυρία Άντρη να αναβάλει  την ιστορία με το χωραφούδιν και τον Αρχιεπίσκοπο γιατί ξέρετε, δεν ακούστηκε καλά.

Και μια και μιλούμε για τον αρχιεπίσκοπο, είναι και αυτός ένας άλλος φίλος του πρόεδρου. Και στο βαθμό που στηρίζει την προσπάθεια λύσης είναι χρήσιμος, και μας κάνει. Όταν όμως αρχίσει τα φανατικά του και τα ομοφοβικά του θυμίζει πραγματικά τον αντιδραστικό χαρακτήρα της εκκλησίας του.

Κάποιοι λένε πως αυτές οι συμμαχίες και αυτοί οι φίλοι θα είναι εκείνοι που θα κρίνουν την πλάστιγγα όταν έρθει η ώρα της λύσης. Μακάρι να έχουν δίκιο.

Πέραν των παραδοσιακών δυνάμεων, στις εκλογές λαμβάνουν μέρος και άλλες ομάδες. Το «Μήνυμα Ελπίδας» με αιχμή των οικονομολόγο Στέλιο Πλατή.  Ο Στέλιος είναι αναγνωρίσιμος επιστήμονας και το θέμα το κατέχει. Αλλά οφείλω να πως ότι μετά την απόφαση του περσινού Μάρτη, για λόγους που δεν γνωρίζω και δεν αντιλαμβάνομαι, έχει βυθιστεί σε  ένα ακατανόητο λαϊκισμό και μηδενισμό  ο οποίος υπονομεύει και την ίδια του την επιστήμη, αφού πολλές φορές μπλέκει τον μύθο με τα νούμερα, και γενικώς συμπεριφέρεται σαν πικκαρισμένος μαθητής που τον έδιωξε η ομάδα της μάππας της γειτονιάς, και που τώρα έφτιαξε μια άλλη ομάδα για να πάρει εκδίκηση. Δεν μου εμπνέει εμπιστοσύνη, ενώ οι οικονομικές του δηλώσεις είναι από αλλοπρόσαλλες μέχρι εντελώς λανθασμένες.

Έχουμε και υποψηφίους από τον Βορρά. Ο  Σενέρ Λεβέντ τολμά, και κατεβαίνει μόνος και δημιουργεί προβληματισμό: οι μαρξιστικές του καταβολές τον κάνουν πύρινο κριτή της Άγκυρας και της κατοχής, με αποτέλεσμα να είναι πολύ αρεστός στους εθνικιστικούς κύκλους της πλευράς μας. Ως μαρξιστής ο Λεβέντ, είδε με άλλο φακό την τραγωδία στο τουρκικό ανθρακωρυχείο, και περίπου θύμωσε που η κυβέρνηση μας έστειλε συλλυπητήρια στην Τουρκία.

Τον Λεβέντ δεν θα τον ψηφίσω για τους σωστούς πιστεύω λόγους: διαφωνώ με την κοινωνικοοικονομική του ανάλυση και δεν θεωρώ καν πως θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σύμβολο. (Διαβάστε εδώ και εδώ).

 

Για τους ίδιους ακριβώς λόγους δεν θα ψηφίσω τον άλλο συνδυασμό των ΕΚ και ΤΚ με το όνομα Δράση – Eylem. Τα κίνητρα είναι μεν θετικά και θεμιτά, αλλά η ουσία μπάζει. Γνωρίζω τη μια εκ των δυο Τκ υποψηφίων και γνωρίζω πως είναι προ-ευρωπαία, έχει σοσιαλδημοκρατικές ρίζες, και θα μπορούσε άνετα να μας αντιπροσωπεύσει. Η Εκ πλευρά αυτού του συνδυασμού όμως αποτελείται  από άτομα εντελώς αντισυστημικά, εντελώς δογματικά στον τρόπο αντιμετώπισης της σύγχρονης αστικής κοινωνίας, έχουν μια προχωρημένη – νομίζουν – αριστερή σκέψη η οποία είναι  παντελώς άσχετη με την πραγματικότητας. Δυστυχώς δεν είναι επιλογή που θα μπορούσε να εκπέμψει σοβαρότητα.

 

Με τον Χρήστο Στυλιανίδη μας συνδέει πολύχρονη φιλία, και τον στήριξα και προσωπικά στις βουλευτικές εκλογές.  Είναι ένας άνθρωπος που ο μόνος λόγος για τον οποίο που θα θεωρήσω θετικό στοιχείο την αποχώρηση του από τα πολιτικά εντός της Κύπρου είναι γιατί θα πάρουμε ένα άξιο εκπρόσωπο στην Ευρώπη που θα εμπνέει το σεβασμό και θα μπορεί να αρθρώνει εποικοδομητική και θετική φωνή για θέματα πέραν των στενών δικών μας.

 

Με τη Ρένα βρεθήκαμε πιο κοντά εδώ και ένα χρόνο περίπου, εκείνες τις μέρες της παράνοιας μετά την πρώτη απόφαση του Γιούρογκρουπ, και ενώ περίπου είχε δημιουργηθεί πανικός να φύγουμε από την κακή Ευρώπη να πάμε να βρούμε αλλού την τύχη μας. Φτιάξαμε την ομάδα «Μένουμε Ευρώπη» και νομίζω καταφέραμε να εμβολιάσουμε με ψυχραιμία και ορθολογισμό  την κοινωνία και τα ΜΜΕ. Ένα χρόνο μετά νοιώθουμε λίγο πολύ δικαιωμένοι που στηρίξαμε και την Ευρώπη και τις δράσεις του πρόεδρου Αναστασιάδη. Η Ρένα, σε αντίθεση με τον Χρήστο είναι θυμωθκιάρα. Δεν ανέχεται τον λαϊκισμό και τις ανοησίες. Και προκαλεί την έχθρα. Τουρκάλα την είπαν, οι εθνικιστές, από χίλιες ειρωνείες την πέρασαν οι λαϊκιστές.  Αυτό είναι απόδειξη πως κάτι κάνει καλά και γι αυτό την στηρίζω και προσωπικά και εύχομαι να τα καταφέρει.

 

Τέλος:  σέβομαι την αποχή. Δε θα προσπαθήσω να αλλάξω μια τέτοια επιλογή από οποιονδήποτε. Αντιλαμβάνομαι τους χίλιους λόγους που υπάρχουν. Στις 25 του Μάη όμως θα έχουμε 6 πλάσματα – εκπροσώπους στην Ευρώπη. Όση απογοήτευση και να νοιώθουν κάποιοι, αυτή θα μεγαλώσει αν δεν γίνουν οι σωστές επιλογές.

 

 

 

Advertisements
24 Σχόλια leave one →
  1. Μαΐου 16, 2014 10:20

    Για μενα το ΔΗΣΥ πεθανε με τον αρχηγο και θα ψηφισω είτε Κεβεντ είτε την κουκλιτσα Deniz Birinci

    Μου αρέσει!

  2. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 16, 2014 15:25

    Τι λες ρε φίλε; Εφάντην οι πλούσιοι; Για τες παττισμένες εταιρείες και τους πολυεκατομμυριούχους ιδιοκτήτες τους, εξανάκουσες; Για την εξαγωγή συναλλάγματος; Για τους σπαστούς λογαριασμούς καταθέσεων; Και σε τούτες ούλλες τις επιχειρήσεις που εκλείσαν ή εμειώθηκεν ο τζίρος τους και απολύσαν κόσμο εδουλέφκαν πλούσιοι νομίζεις; Τες περικοπές είναι στους μισθούς των πλουσίων που τες εκάμαν; Τους μισθούς των 700-800 ευρώ πιάννουν τους οι πλούσιοι; Οι άνεργοι εν πλουσιόπαιδα; Η κατακόρυφη μείωση της κατανάλωσης (ακόμα και βασικών τροφίμων) εν που τα μειωμένα ψώνια των πλουσίων που επροήλθε; Τελικά, το ότι έγινε κουρεμα πάνω από 100.000 δεν σημαίνει ότι το παλλούτζι (το πραγματικό, εκείνο που αφορά την επιβίωση σου εσένα και της οικογένειας σου) δεν το εφάαν τζιείνοι που δεν είχαν ούτε 5.000 στις τράπεζες. Διότι, όπως ξεχνάς, το κούρεμα κούρεψε όχι απλά καταθέσεις, αλλά την οικονομία, το ΑΕΠ, τους μισθούς και άλλα. Η πραγματική ζημιά δεν ήταν τόσο το κούρεμα που μόνο του, όσο ο αντίκτυπος του στην πραγματική οικονομία.
    Να ψηφίσεις το Χρίστο φίλε μου και τη Ρένα. Εμείς θα μείνουμε με τους παρωχημένους, ώσπου να σαστούμεν οικονομικά.
    ΥΓ Παρεμπιπτόντως, γιατί δεν ψηφίζεις Θεοχάρους και Συλλούρη; Στο ίδιο κόμμα υποψήφιοι είναι, στο κόμμα που τάχα στάθηκε σωστά το 2004, αν και τον πρόεδρό του ακολούθησε μόνο το 1/3. Μην μου πεις για το ΟΧΙ του ΑΚΕΛ, πλις.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 16, 2014 16:18

      Όταν βάλεις νούμερα στους ισχυρισμούς σου, να μιλήσουμε. Δεν δυσκολεύομαι να απαντήσω στην τελευταία σου ερώτηση όμως: σε κάθε κόμμα υπάρχουν καλοί και κακοί. Οι δυο που ανέφερες *δεν* ειναι καλοί. Έχεις υπόψιν σου κάποιο ψηφοδέλτιο στο οποίο ειναι όλοι καλοί;

      Μου αρέσει!

      • Ανώνυμος permalink
        Μαΐου 16, 2014 17:09

        Τι πάει να πει καλοί; Την απόκλιση, σε διάφορα επίπεδα, αυτών που ψηφίζεις και αυτών που μπορεί να εκλεγούν από το ίδιο το κόμμα που επέλεξες, ήθελα να θίξω. Να το πω αλλιώς: Ένας του Λιλλήκα ή ένας απορριπτικός της ΕΔΕΚ και του ΔΗΚΟ ή ένας λάιτ Ελαμίτης θα μπορούσαν κάλλιστα να ψηφίσουν συγκεκριμένους υποψηφίους του κόμματος που επιλέγεις. Και εσύ με την ψήφο σου στον Στυλιανίδη ή την Χόπλαρου μπορεί απλά να διασφαλίσεις ότι αυτά που απορρίπτεις πολιτικά θα ακούγονται μέσα στην Ευρωβουλή, μέσω των δύο ή τριών υποψηφίων που προτείνει το κόμμα σου, ανεξάρτητα αν εσύ επιλέγεις από τους άλλους 2-3. Αυτό εγώ το λέω κουμάρι, για να μην το πω κόκα κόλα που πάει με όλα.
        ΥΓ Θέλεις αριθμούς για να συφωνήσεις ότι οι μεσαίοι, μικροί, φτωχοί έγιναν φτωχότεροι, εστω κι αν… γλίτωσαν το κούρεμα πάνω από 100,000;!

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 18, 2014 22:55

          Επαναλαμβάνω: πολιτικά έχει και στο ΑΚΕΛ ας πούμε, καλούς και κακούς. Ο Τάκης πέρασε λίγο πολύ ανέπαφος από την καταιγίδα Χριστόφια, ενώ ο Νεοκλής ειναι τατσωμένος. Η κυρία Πολυκάρπου μαθαίνω πως ακόμα και εντός ΑΚΕΛ περιγράφεται (αρνητικά) ως «Κνίτισσα»,

          Μου αρέσει!

    • Μαΐου 16, 2014 21:16

      Ολοι εχουν επηρεαστει και ακόμη περισσοτερο οι φτωχοι συνταξιουχοι. Αν ήμουν νεα θα μεταναστευα.

      Μου αρέσει!

  3. Incus permalink
    Μαΐου 16, 2014 23:03

    Me too.

    Μου αρέσει!

  4. ΑΠΟΦΑΣΗΣΤΗΚΟΣ permalink
    Μαΐου 17, 2014 13:26

    «Και ένα χρόνο αργότερα, φαίνεται πως η γενική θεραπεία ήταν η σωστή: το κόστος της σωτηρίας της οικονομίας μας το φορτώθηκαν κατά κύριο λόγο οι «έχοντες» (μετοχές, χρεόγραφα, καταθέσεις) – παρά την προπαγάνδα κάποιων πως την έφαε ο κοσμάκης…..»
    Απο πού βγάζης αυτό το συμπέρασμα εκπλήττομαι πραγματικά.Φαίνεται είσαι εκτός Κύπρου ή ζής σε γειτονιές οι περιφέρειες πλουσίων που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ και είναι όλοι σε αμηχανία. Αστε τους αριθμούς που τους κατασκευάζουν και τους διαμορφώνουν όπως θέλουν. Το 45% της νεολαίας κάτω των 25 είναι άνεργοι, δηλαδή τί πετύχαμε. Τί εξαγγέλθηκε και εφαρμόστηκε?ΤΙΠΟΤΕ. Για όλα αποφασίζει η τρόικα. Οι τράπεζες??? Δεν έχουν υπόθεση και θα το δείτε. όταν άκουσα απο ένα φίλο ότι αυτή την εβδομάδα στην Ελληνική Τράπεζα έγκρινε το Διοικητικό Συμβούλιο 73 περίπου προαγωγές και άλλες τόσες περίπου αναβαθμήσεις , την στιγμή που η τράπεζα ψάχνει λεφτά ε ποιά πιθανότητα υπάρχει για σωτηρία. Τελικά απου φάει φάει και ότι προκύψει.Αλήθεια σε αυτή την περίπτωση των προαγωγών ο Αρχιεπίσκοπος έδωσε την συγκατάθεση του ή μήπως αυτοί που πήραν τις προαγωγές και αναβαθμήσεις παίρνουν λίγα?? Πέστε μου ένα τομέα που προωθήθηκαν λύσεις απο εμάς και αναμένονται τελικά θετοκά αποτελέσματα ΤΙΠΟΤΕ.Απλά αναμένουμε και χιλιοπαρακαλούμε τους ξένους επενδυτές να τα ξεπουλησουμε όλα και να τελειώνουμε.ΔΕΝ έχουμε ηγέτες διεκδικητικούς με όραμα.
    Κια όσον αφορά τις εκλογές έχω την αίσθηση ότι τελικά θα εκλεγούν και συμπατριώτες μας τουρκοκύπριοι. Γιατί άραγε ψηφίστηκε απο τη βουλή η αυτόματη εγγραφ΄η στους εκλογικούς καταλόγους????
    Θεωρώ ότι θα υπάρξουν εκπλήξεις και ότι οι δημοσκοπήσεις δεν έλαβαν υπόψη ΒΑΣΙΚΩΤΑΤΑ στοιχεία……..

    Μου αρέσει!

    • Ανώνυμος permalink
      Μαΐου 17, 2014 13:40

      Ακου αειθαλης

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 18, 2014 23:00

      Για τις εκλογές κράτα μικρό καλάθι. Για την Ελληνική Τράπεζα δεν έχω ιδέα.

      Τα λοιπά που περιγράφεις ειναι μια ορθή περιγραφή μιας χώρας εντός οικονομικής κρίσης και εντός σοβαρής ύφεσης. Το πέρασαν και άλλοι αυτό. Το κούρεμα σε εκείνους με €100000+ όμως είναι πρωτοφανές. Τελεία. Και αυτό αφορά αποκλειστικά μόνο τους έχοντες.

      Μου αρέσει!

  5. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 18, 2014 01:19

    Εγώ θα ψηφίσω ΑΚΕΛ.-

    Μου αρέσει!

    • Μαΐου 18, 2014 09:40

      ΚΙ ΕΓΩ!

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Μαΐου 18, 2014 22:57

        Να γράψω πως με εκπλήττεις; Να ρωτήσω κάτι: ψήφισες ποτέ οτιδήποτε ή οποιονδήποτε που δεν ήταν επιλογή του ΑΚΕΛ;

        Μου αρέσει!

        • Ανώνυμος permalink
          Μαΐου 19, 2014 19:59

          Εγώ πάντα ψήφιζα ΑΚΕΛ. Και πάντα θα ψηφίζω.-

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Μαΐου 20, 2014 07:37

          Το ξέρω. Ο,τι και να λέει,, όποιον και να στηρίζει, ό,τι και να πει.

          Μου αρέσει!

  6. Μαΐου 18, 2014 20:06

    Μου αρέσει!

  7. Μαΐου 20, 2014 09:11

    Πάντως, η ανάλυση σου επιβεβαιώνει την ταξική θεώρηση του καθενός.

    Δεδομένου ότι κατά τη δική σου θεώρηση την κρίση πλήρωσαν οι «έχοντες» ,
    και δεδομένου ότι ουκ ολίγες φορές εκφράστηκες εναντιών του δεύτερου κουρέματος που «οδήγησεν στο να πληρώσουν οι έχοντες»….
    Άρα…..

    Άρεσεν μου το σχόλιο του ανώνυμου… (παρόλο που ανέκαθεν με έβρισκεν να διαφωνώ η λογική της χαμένης ψήφου – έσσιει τη πλάκα του) ψηφίζοντας ρένα, στην ουσία βάλεις τη θεοχάρους στην ευρωβουλή….μη σου πω και τον λευτέρη 🙂

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 20, 2014 09:16

      Στέλιο, δεν εκφράστηκα *ποτέ* εναντίον του δευτέρου κουρέματος.

      Μου αρέσει!

  8. Ανώνυμος permalink
    Μαΐου 21, 2014 10:31

    enimerotika gia na mi leme oti theloume kourevtika ke kata 50 tis ekato osa tamia pronias ixa ta lefta oi eteries se laiki ke trapeza kiprou , pou se diaveveo kirie strovilioti oti to poso pou ixe to kathe atomo ita kato apo tes ekato xiliades. ke oi pio polloi apo avtous vriskonte tora sti anergia me ta misa tous lefta , epanalavano , kato to 100 xiliadon sto vomo toy kourematos. perito na po oti o proedros sou diaveveose 2 me 3 fores oti tha diasfalize avta ta tamia. de tha anaferto sta ipolipa giati exoun ipothi apo allous apla ithela na xekathariso to sigkegrimeno simio kirie strovilioti.adievastos mou fenese pali opos eleges tes istories fia ta latomia ke to proin proedro tis aik

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Μαΐου 21, 2014 10:41

      Φίλε μου, ακόμη και να ειναι όπως το λες, η ουσία ειναι πως το μεγαλύτερο μέρος του κόστους του κουρέματος το υπέστηκαν οι «έχοντες». Άδικο μεν, αλλά γεγονός. Δεν ωφελεί τίποτα να προσπαθείς να αλλάξεις τα νούμερα.

      Ο πρόεδρος βρέθηκε μπροστά σε μια τραγωδία τις διαστάσεις τις οποίας προφανώς δεν είχε πλήρως αντιληφθεί. Αυτό ειναι κακό. Ειναι όμως απείρως λιγότερο κακό σε σχέση με εκείνους που δημιούργησαν αυτή την τραγωδία.

      Για την ΑΗΚ και τα λατομεία, νομίζω γράφτηκαν αρκετά στην τότε ανάρτηση.

      Μου αρέσει!

  9. strovoliotis permalink*
    Μαΐου 24, 2014 14:44

    Σχόλιο του Γιώργου Προκοπάκη στο ΦΒ:

    George J. Prokopakis

    Απρό(σ)κλητη παρέμβαση ξένου παράγοντα στην Κύπρο

    Στις ευρωεκλογές στην Κύπρο κατεβαίνει υποψήφια ως συνεργαζόμενη με τον ΔΗΣΥ η Rena Choplarou.

    Αρχές Απρίλη 2013, τα μισά περίπτερα-ψιλικατζίδικα στη Λευκωσία δεν είχαν τσιγάρα. Μόνο τοις μετρητοίς και μπροστάντζα μπορούσαν να προμηθευτούν. Το ίδιο τα βενζινάδικα. Ουρές στα ΑΤΜ για κάνα κατοστάρικο. Ήταν λιγότερο από δυο βδομάδες από την απόφαση του Eurogroup. Το βράδυ της Κυριακής 7 Απριλίου, σε μεζεδοπωλείο (πάντα μετρητοίς!) της Λευκωσίας υπουργός της φρέσκιας ακόμη κυβέρνησης μου έλεγε συντετριμένος πως σε έξι μήνες θα έχουν πέσει και μόνο ο θεός μπορεί να σώσει το νησί.

    Υπήρχαν και αρκετοί Κυπραίοι οι οποίοι ήξεραν μέσα τους πως το μέλλον του νησιού ήταν στην Ευρώπη. Μια χούφτα απ´ αυτούς (κυριολεκτικά: καμιά δεκαριά!) αποφάσισαν να βγουν έξω και να το παλαίψουν. Η Ρένα, ο Γιάννος Ιωάννου, ο Μάνθος Μαυρομάτης και πέντε-έξι ακόμη. Μέσα στο ζόφο των ημερών φτιάχτηκε η κίνηση «Μένουμε Ευρώπη» και στις 8 Απριλίου είχαν full house στη δημοσιογραφική Εστία. Χρωστώ ευγνωμοσύνη στη Ρένα που μου έδωσε την ευκαιρία να είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας.

    Η Ρένα, ο Γιάννος, ο Μάνθος και οι λιγοστοί σύντροφοί τους έδειξαν από τι είναι φτιαγμένοι. Ένα χρόνο τώρα αγωνίζονται για την ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου – όλης της Κύπρου. Με συνέπεια, καθαρότητα θέσεων και πάντα «από τα κάτω». Ο υπουργός που έβλεπε την καταστροφή σε έξι μήνες, έκανε λάθος! Δεν λύθηκαν τα προβλήματα της Κύπρου, όμως όλοι μπορούν να είναι αισιόδοξοι πια. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι βέβαια οι «Μένουμε Ευρώπη» που πιστώνονται την πορεία – ήταν οι πρώτοι όμως που ήταν εκεί που έπρεπε, με όποιο προσωπικό κόστος.

    Δεν μπορώ να φαντασθώ πιο καλή ψήφο στις ευρωεκλογές από το σταυρό στη Ρένα.

    Ως άτομο, η Ρένα είναι παραπάνω από σπαθί στις συμφωνίες της. Είχαμε συμφωνήσει αμοιβή μου μισό κιλό χαλούμι. Όχι μόνο το έφερε στην Αθήνα, αλλά το συνόδευσε με ένα βαζάκι καρυδάκι.

    Καλή επιτυχία!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: