Skip to content

Ο Μακάριος και οι Ρώσοι.

Αύγουστος 28, 2014

Έχουμε δει πολλά πράγματα που ξεπερνούν τη φαντασία σε αυτό το τυχερό νησί.

Κάθε φορά λες πως αυτό είναι!

Δεν μπορεί να πάμε πιο πέρα, πιο κάτω.

Αν δεν έχετε υπόψιν το θέμα, να σας δώσω λίγη βοήθεια:  γνωρίζετε όλοι φυσικά πως το Κυπριακό πρόβλημα είναι δημιούργημα των νεοαποικιακών πολιτικών των διπλοπρόσωπων βρετανών, στηριζόμενοι πάντα από τους φονιάδες των λαών αμερικάνους.

Πέραν του γεγονότος πως οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου θα παρατήρησαν ήδη πως ο Στροβολιώτης ξύπνησε σήμερα μεθυσμένος και γράφει μαλακίες, τα υπόλοιπα πολύ λίγη εντύπωση σας προκαλούν.

Γιατί είναι συνθήματα,  ίσως να είναι και πολιτικές θέσεις  τις οποίες ακούτε από τον καιρό που γεννηθήκατε.

Ε, φανταστήκατε λοιπόν κάθε φορά που κάποιος γράφει ή δηλώνει ένα τέτοιο σύνθημα να είχαμε και την ανάλογη αντίδραση από τις αντίστοιχες  διπλωματικές αποστολές του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών;

Κάτι ανάλογο λοιπόν έγινε, όχι από τις πρεσβείες των ανωτέρω χωρών, αλλά από την πρεσβεία της Ρωσίας!

Αφορμή το βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη «ΚΥΠΡΟΣ 1974-1977: Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις. Η realpolitik των ΗΠΑ και το διπλό παιγνίδι της ΕΣΣΔ, Εκδόσεις Αλφάδι, 2014.»

Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας δεν ασχολείται κατ’ αρχάς με τη Ρωσία. Ασχολείται με τη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του 1970, και η οποία προφανώς θεωρείται παρελθούσα συνέχεια της σημερινής Ρωσίας. Ο Δρουσιώτης γράφει το αυτονόητο: από τη στιγμή που στο Κυπριακό πρόβλημα εμπλέκονταν 4 χώρες της «δύσης»,  τρεις χώρες του ΝΑΤΟ,  ήταν προς το συμφέρον των τότε Σοβιετικών να ενταθεί και κυρίως να διαιωνιστεί. Οι Σοβιετικοί δεν έκαναν κάτι εγγενώς καλό ή κακό – λειτούργησαν απλώς βάσει των συμφερόντων τους.

( Ανάλογες θέσεις έχω εκφράσει και εγώ σε αυτό το ιστολόγιο,  αλλά προφανώς δεν είμαι αρκετά σημαντικός για να βγάλει ανακοίνωση η Ρωσική πρεσβεία:  Είναι η Ρωσία «φίλη» μας; , «Όχι στη λύση»: Ντιμίντρι Μεντβέντεφ, Ρωσία: η μεγάλη της Κύπρου ψευδοσύμμαχος,  Η Ρωσική συνεισφορά στην διαχρονικότητα του Κυπριακού προβλήματος, Όπου η Ρωσία έχει συμφέρον να *μη* λυθεί το Κυπριακό πρόβλημα )

Ε, αυτή η θέση του Δρουσιώτη προκάλεσε μια μακροσκελή ανακοίνωση της Ρωσικής πρεσβείας που δημοσιεύτηκε χτες στον Φιλελεύθερο και την αναδημοσιεύει και ο ίδιος στην ιστοσελίδα του.

Την ανακοίνωση δεν γνωρίζω αν την συνέταξε ιστορικός, δημοσιογράφος, διπλωμάτης, ή ντόπιος  υπεργολάβος.  Αποτελεί όμως μνημείο πρωτοφανούς αντιδημοκρατικής παρέμβασης στο δικαίωμα κάποιου να ερευνά και να δημοσιεύει τις απόψεις του. Επιπρόσθετα, αν διαβάσετε τον τραγικό επίλογο της ανακοίνωσης θα σας λούσει μάλλον κρύος ιδρώτας μέσα στον λάλλαρο του Αυγούστου: «Τα αίτια του συγγραφέα είναι ολοφάνερα και δεν μας απασχολούν. Το μόνο που μας ενοχλεί σε σχέση με το ακρώς χαμηλού επιστημονικού επιπέδου και απαράδεκτο πολιτικά βιβλίο του είναι το γεγονός που δεν γράφθηκε από ένα ερασιτέχνη γραφομανή, αλλά από ειδικό συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι τυχαίο;»

Έλα ντε!

Είναι τυχαίο;

Έτσι και αλλιώς κύριε Αναστασιάδη, δεν τον καρατομείτε τον Δρουσιώτη; – είναι η σαφής υπόδειξη.

Γιατί αν δεν το κάνετε μπορεί  και να βρούμε τρόπο να σας την κάτσουμε!

Μα είναι σοβαροί οι Ρώσοι;

Κάνουν εκβιαστική διπλωματία μέσω εφημερίδας;

Προσπαθώ να κτίσω στο μυαλό μου τη διαδρομή που πήρε η εισήγηση και η έγκριση αυτής της ανακοίνωσης και – ξανά – με λούννει κρύος ιδρώτας!

Ο πρόεδρος Πούτιν θα έπρεπε να ξέρει πως όσο μικροί και ασήμαντοι είμαστε δεν του έδωσε κανείς το  δικαίωμα να συμπεριφέρεται ως διεθνής παιδονόμος.  Αν έχει λόγο να νοιώθει άσχημα με την επίσημη πολιτική της χώρας μας, έχει κάθε δικαίωμα να το εκφράσει με όποιο τρόπο θέλει – άλλο αυτό. Θέλουμε τη σχέση με τη Ρωσία, θέλουμε τα ριάλια των Ρώσων τουριστών, θέλουμε να τους έχουμε πελάτες στους λογιστές μας στους δικηγόρους μας στις τράπεζες μας, θαυμάζουμε τις δίμετρες καλλονές που αγωνιούν για λίγη Κυπριακή  ζέστη και γαλάζια νερά, αλλά ως εκεί!

Λοιπόν, παραθέτω ολόκληρη την ανακοίνωση όπως τη βρήκα στην ιστοσελίδα του Δρουσιώτη. Αν θέλετε να γελάσετε, διαβάστε επίσης και τις ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ (κρίμα Στέφανε, πολύ κρίμα, κανονικά προορίζεσαι για μεγάλα πράγματα, δε σου πάνε τα κτυπήματα κάτω από τη μέση), της ΕΔΕΚ και της Συμμαχίας Πολιτών.

Αρχίζω όμως με μια έκκληση του ιδίου του Μακάριου:

 

«Αναμένω ένα κόμμα να υποστηρίξει το δικαίωμα μου να σκέφτομαι, να ερευνώ και να γράφω ελεύθερα

 

Αναφορικά με την ανακοίνωση της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο για το περιεχόμενο του βιβλίου μου «Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις» και τις αντιδράσεις ορισμένων πολιτικών κομμάτων, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η έκδοση του δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με την κυβέρνηση και την εξωτερική της πολιτική, η οποία καθορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και μόνο.

 

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα έρευνας που άρχισε πριν πέντε χρόνια και ήταν σχεδόν ολοκληρωμένο πριν από τις προεδρικές εκλογές. Οποιαδήποτε προσπάθεια διασύνδεσης της έκδοσης του με σημερινές εξελίξεις είναι ατυχής.

 

Είναι ανορθόδοξο μια πρεσβεία ξένης χώρας να κάνει προσωπική επίθεση με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς σε οποιονδήποτε πολίτη της χώρας που τη φιλοξενεί, επειδή διαφωνεί με τα αποτελέσματα μιας έρευνας για ιστορικά γεγονότα που έχουν επισυμβεί πριν από 40 χρόνια.

 

Ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα και θεωρώ δεδομένο το δικαίωμα μου στην έρευνα και στην έκφραση. Ανέμενα από τα πολιτικά κόμματα της χώρας μου, όσο κι αν διαφωνούν με τις απόψεις μου, αν δεν μπορούν να υπερασπιστούν, τουλάχιστον να ανεχτούν αυτό το δικαίωμα.

 

Μακάριος Δρουσιώτης – 27/08/2014»

 

Πηγή.

 

Η φοβερή ανακοίνωση όπως δημοσιεύτηκε χτες στον Φιλελεύθερο:

 

«Όταν τα συμπεράσματα αντιβαίνουν στα γεγονότα

 

(για το βιβλίο του Μ. Δρουσιώτη «Κύπρος 1974 – 1977.

Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις.

Η realpolitic των ΗΠΑ και το διπλό παιχνίδι της ΕΣΣΔ»)

 

Το εν λόγω βιβλίο αποτελεί συνέχεια των έμμονων προσπαθειών του κ. Μ. Δρουσιώτη να ξαναγράψει ιστορίες των πάντων που έχουν σχέση με το Κυπριακό. Αυτή τη φορά ψάχνει για «ιστορικά λάθη» εντός της τραγικής για την Κύπρο περιόδου του 1974 και μετέπειτων ετών. Το ψάξιμό του τον οδηγεί σε μια σειρά παράλογα και αναπόδεικτα «συμπεράσματα»: «η προβολή του πραξικοπήματος – και όχι της εισβολής – ως επιχείρησης του ΝΑΤΟ ήταν επινόηση της σοβιετικής προπαγάνδας» (σ. 584), «η θεωρία της νατοϊκής συνωμοσίας είναι απόρροια της σοβιετικής προπαγάνδας» (σ.11), η ΕΣΣΔ έκανε «διπλό παιχνίδι» (υπότιτλος του βιβλίου), «εξώθησε την τουρκική εισβολή» (σ. 584), «επιδίωκε τη διαιώνιση του προβλήματος» (σ. 586), «εμπέδωσε την αντίληψη στους Ελληνοκυπρίους, ανεξαρτήτως ιδεολογικής απόχρωσης ότι αποτελεί ένα σταθερό και ειλικρινή φίλο της Κυπριακής Δημοκρατίας… που παραμένει ακλόνητη μέχρι τις μέρες μας» (σ. 584) κ.ο.κ.

 

Πιστεύουμε ότι το πραξικόπημα και η εισβολή αποτέλεσαν δύο πράξεις της τραγωδίας της Κύπρου που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και ότι το πραξικόπημα χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για την εισβολή. Ενώ ο ισχυρισμός ότι η Μόσχα δήθεν επέβαλε για πολλές δεκαετίες την αντίληψή της στους Ελληνοκυπρίους προκαλεί αμφιβολία για την ικανότητα του συγγραφέα να σκέφτεται ρεαλιστικά. Κρίμα που δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι στη βάση των φιλικών αισθημάτων των Κυπρίων προς τη χώρα μας δεν βρίσκονται οι παραμυθένιες ιδεολογικές δυνατότητες της πρώην ΕΣΣΔ αλλά η προσηλωμένη στις αρχές θέση της Μόσχας για το Κυπριακό που πάντα ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Το πώς «αποδεικνύει» τις «ανακαλύψεις» του ο συγγραφέας δείχνει ότι δεν είναι ιστορικός, αλλά ερευνητής-ερασιτέχνης «με πείρα», που δεν γνωρίζει τη επιστημονική μεθοδολογία των ιστορικών μελετών και τις αρχές ιστορισμού και αμεροληψίας, δεν ξέρει να αναλύει και να αξιολογεί τα γεγονότα. Παρουσιάζει τα επινοημένα «συμπεράσματά» του ως δεδομένα, αλλά δεν είναι σε θέση να τα τεκμηριώσει. Αν και καταβάλλει προσπάθειες – κατά το πλείστον άκαρπες – μόνο για να προσαρμόσει σε αυτά τις «αποδείξεις» που δεν πείθουν και σε αρκετές περιπτώσεις επιβεβαιώνουν ακριβώς το αντίθετο. Ως αποτέλεσμα τα «συμπεράσματά» του έρχονται σε ολοφάνερη αντίθεση με την πραγματικότητα.

 

Έτσι τη θέση του ότι «την πιο ουσιαστική υποστήριξη στην Τουρκία την είχε δώσει η Σοβιετική Ένωση» (σ.102) ο συγγραφέας στηρίζει στο γεγονός ότι ο πρέσβης της Τουρκίας στη Μόσχα μετά τη συνάντηση που είχε στις 20 Ιουλίου 1974 με τον τότε ΥΠΕΞ ΕΣΣΔ Α.Γκρομίκο, εκτίμησε πως ο Σοβιετικός υπουργός «δέχθηκε την αιτιολόγηση της τουρκικής επέμβασης στην Κύπρο με κατανόηση» (σ.102). Χαρακτηριστική απεικόνιση της «λογικής» του συγγραφέα αποτελεί η φράση: «Η Μόσχα έδωσε εμμέσως κάλυψη στην τουρκική εισβολή, αναφερόμενη στην «συνεχιζόμενη επίθεση εναντίον της κυπριακής ανεξαρτησίας εκ μέρους του ελληνικού στρατού» και λέγοντας ότι «η ελληνική επίθεση» έγινε με την υποστήριξη «συγκεκριμένων κύκλων του ΝΑΤΟ», υπονοώντας σαφέστατα τις ΗΠΑ» (σ.113). Ισχυρίζεται ότι «η Μόσχα τοποθετήθηκε απερίφραστα υπέρ της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο» (σ.104) και δεν βλέπει ότι οι ισχυρισμοί του αντιβαίνουν στις «ανησυχίες» που ο Α.Γρομίκο «εξέφρασε… σε τρία σημεία»: «σενάριο διχοτόμησης», «ζήτημα… απόσυρσης των τούρκικων δυνάμεων από την Κύπρο» και θέμα της «τουρκικής δέσμευσης για την αποκατάσταση της «νόμιμης κυβέρνησης» της Κύπρου» (σ.102-103).

 

Με την ίδια «λαμπρή λογική» βγάζει το «συμπέρασμα» ότι το περιεχόμενο των επιστολών του Λ.Μπρέζνιεφ στο Ρ.Νίξον» του Ιουλίου 1974 «επιβεβαίωνε τη σοβιετική προσέγγιση ότι το πρόβλημα της Κύπρου ήταν μόνον το ελληνικό πραξικόπημα και ότι η Τουρκία, με την επέμβασή της, ματαίωσε τα ελληνικά σχέδια προσάρτησης του νησιού» (σ.117). Και δεν τον ενοχλεί το γεγονός ότι στην πραγματικότητα αυτό το «συμπέρασμα» δεν επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των επιστολών του Λ.Μπρέζνιεφ και δεν συνδυάζεται με την παραδοχή του συγγραφέα ότι «πολλές φορές στο παρελθόν η Μόσχα είχε προειδοποιήσει την Άγκυρα και την Αθήνα ότι δεν θα αποδεχόταν αλλαγή του καθεστώτος της Κύπρου» και «δεν θα παραμένει αδιάφορη σε ενέργειες εχθρικές προς την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου» (σ.46).

 

Ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης αποτελεί ένα από τα βασικά αντικείμενα που το βιβλίο επιχειρεί να ανασκευάσει. Όμως ο συγγραφέας στηρίζεται «κατά κύριο λόγο σε πρωτογενείς πηγές πληροφοριών που άντλησε από τα εθνικά αρχεία των ΗΠΑ και της Βρετανίας» γιατί δεν είχε πρόσβαση στα αρχεία της Σοβιετικής Ένωσης «λόγω γλώσσας» (σ.11). Σημειώνουμε ότι η μη χρησιμοποίηση «λόγω γλώσσας» των γνήσιων σοβιετικών εγγράφων στάθηκε ένας από τους παράγοντες που προσδιόρισαν μονόπλευρο χαρακτήρα του βιβλίου. Παράλληλα διερωτόμαστε για ποιό λόγο ο συγγραφέας παραγνωρίζει π.χ. τα σχετικά πορίσματα της Βουλής των Ελλήνων και της Βουλής των Αντιπροσώπων; Απαντάμε: για αυτό το λόγο που δεν εξυπηρετούν τον «ανατρεπτικό» του στόχο.

 

Παρά τις «ανατρεπτικές» προσπάθειες του συγγραφέα παραμένει γεγονός ότι η νατοϊκή συνωμοσία κατά της Κύπρου έλαβε χώρα. Ο σοβιετικός πρέσβης στη Λευκωσία ακόμα το Δεκέμβριο του 1971 πρώτος προειδοποίησε τον Πρόεδρο Μακάριο ότι το ΝΑΤΟ αποφάσισε να δοθεί λύση στο Κυπριακό το γρηγορότερο δυνατόν και να είναι προς συμφέρον της συμμαχίας χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο της ανατροπής του ίδιου του Μακαρίου. Το γεγονός ότι η απόφαση του ΝΑΤΟ ήταν γνωστή στη σοβιετική πλευρά καθιστά αμφίβολο τον ισχυρισμό του συγγραφέα ότι «οι εξελίξεις» που είχαν σχέση με το πραξικόπημα «έχουν αιφνιδιάσει» τον Χ.Κίσινγκερ, τον «πανίσχυρο» υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ (σ. 47), της χώρας που ηγείται του ΝΑΤΟ. Ενώ το έγγραφο του ΓΓ του ΝΑΤΟ Γ.Λούνς ημερομηνίας 12/7/1974 με το οποίο ο τελευταίος συμμερίζεται την απόφαση του ΥΦΥΠΕΞ ΗΠΑ Τζ.Σίσκο για υποστήριξη των τουρκικών στρατευμάτων κατά την αποβίβασή τους κατά την βίαια ανατροπή του Μακαρίου αποδεικνύει αδιάψευστα ότι το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η Βρετανία όχι απλώς γνώριζαν εκ των προτέρων για το πραξικόπημα αλλά και έχουν εγκρίνει την τουρκική εισβολή. Το επιβεβαιώνουν και άλλα έγγραφα, π.χ. το από 15/7/1974 τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στη Λευκωσία προς το Χ.Κίσινγκερ.

 

Ορισμένα γεγονότα της «realpolitic των ΗΠΑ» όπως η άρνησή τους «να τοποθετηθούν με ευθύτητα στο ζήτημα αναγνώρισης ή μη του Μακαρίου και στη σχέση της αμερικάνικης κυβέρνησης με το νέο καθεστώς στην Κύπρο» (σ.59) από μόνα τους διαψεύδουν μια σειρά θέσεις του βιβλίου. Όμως ο συγγραφέας που χωρίς δισταγμούς κατηγορεί την ΕΣΣΔ για το δήθεν «διπλό παιχνίδι» της, όταν αναφέρεται στη σχέση των ΗΠΑ με το πραξικοπηματικό καθεστώς της Κύπρου γίνεται διστακτικός και ντρέπεται να πει «τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη». Παρά τη δική του παραδοχή ότι αυτή η σχέση «ερμηνεύθηκε από τον αμερικανικό τύπο ως έμμεση στήριξη στο καθεστώς Σαμψών» (σ.59), προσποιείται που δεν βλέπει ότι η άρνηση των ΗΠΑ να καταδικάσουν το καθεστώς του Σαμψών και να συμβάλουν στην επιστροφή του Μακαρίου αποδεικνύει ότι «διπλό παιχνίδι» δεν έκανε η Μόσχα, αλλά η Ουάσιγκτων. Η «διττή» στάση των ΗΠΑ μπορεί να ερμηνευθεί μόνον ως ανεκτική προς το πραξικόπημα. Και μήπως ακριβώς αυτή η αμερικανική ανεκτικότητα και «εξώθησε» την τούρκικη εισβολή;

 

Είναι αξιολύπητος ο απρεπής τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα στοιχεία για τη βοήθεια που παρείχαν στην Κύπρο οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ (σ.280). Μήπως ο συγγραφέας δεν πήγε σχολείο και δεν ξέρει πως τα δολάρια (περίπτωση αμερικανικής βοήθειας) δεν συγκρίνονται με τόνους και κουτιά (περίπτωση σοβιετικής βοήθειας); Εκτός απ’ αυτό αναφέρει στοιχεία που αφορούν την αμερικανική βοήθεια «μεταξύ του 1974 και του 1975» και «από 1976 μέχρι το 1981» και τα αντιπαραβάλλει σε εκείνα της σοβιετικής βοήθειας «για την ανακούφιση των προσφύγων» για την οποία ο πρέσβης της ΕΣΣΔ ανακοίνωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 1974. Καταλαβαίνει ο ίδιος ο συγγραφέας για σοβιετική βοήθεια ποιάς περιόδου γράφει; Πρόκειται για μια πολύ μικρή περίοδο και αν έκανε τον κόπο να μεταφράσει τους τόνους σε δολάρια θα έβλεπε ότι βιάσθηκε να χαρακτηρίσει τη σοβιετική βοήθεια «μηδαμινή».

 

Ο συγγραφέας βάσιμα προβλέπει ότι «αυτή η υπόθεση εργασίας θα προκαλέσει αντιδράσεις» (σ.11), όμως κάνει λάθος ισχυριζόμενος που θα τις προκαλέσει «διότι είναι ανατρεπτική» (σ.11). Προκαλεί έντονες αρνητικές αντιδράσεις διότι αποτελεί μιά αδέξια και ατελεσφόρητη προσπάθεια παραχάραξης ιστορίας. Δεν είναι σοβαρή επιστημονική μελέτη, αλλά στην καλύτερη των περιπτώσεων μια ογκώδης αλλά αναξιόπιστη δημοσιογραφική υπόθεση.

 

Πιστεύουμε ότι αυτό που ξεχωρίζει μέσα από το βιβλίο είναι μόνον το θράσος (όχι η τόλμη, όχι το θάρρος αλλά ακριβώς το θράσος) με το οποίο ο συγγραφέας ανέλαβε να επιχειρήσει «να ανασκευάσει την επικρατούσα άποψη για το πραξικόπημα και την εισβολή όσον αφορά το ρόλο των μεγάλων δυνάμεων» (σ.10) χωρίς να διαθέτει έστω και στοιχειώδεις απαραίτητες προϋποθέσεις να το πετύχει. Τα «ανατρεπτικά συμπεράσματα» του συγγραφέα αποτελούν καρπούς των φαντασιών του και ως εκ τούτου αντιβαίνουν στα γεγονότα.

 

Η προσπάθεια του συγγραφέα να απενοχοποιήσει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ μπορεί να θεωρηθεί λογική συγκυριακά γιατί αντικατοπτρίζει το σημερινό επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής πολιτικής της Κύπρου. Αλλά η κακοφτιαγμένη προσπάθειά του να κηλιδώσει την ΕΣΣΔ φαίνεται παράξενη γιατί δεν συμβαδίζει με επανειλημμένες δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι ο επαναπροσδιορισμός αυτός δεν θα πραγματοποιείται σε βάρος των σχέσεων με τους παραδοσιακούς φίλους της Κύπρου στους οποίους ανήκει η χώρα μας.

 

Τα αίτια του συγγραφέα είναι ολοφάνερα και δεν μας απασχολούν. Το μόνο που μας ενοχλεί σε σχέση με το ακρώς χαμηλού επιστημονικού επιπέδου και απαράδεκτο πολιτικά βιβλίο του είναι το γεγονός που δεν γράφθηκε από ένα ερασιτέχνη γραφομανή, αλλά από ειδικό συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι τυχαίο;

 

Πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κυπριακή Δημοκρατία»

Πηγή.

 

Και οι θλιβερές ανακοινώσεις των σύγχρονων μας Ευρωπαϊκών κομμάτων:

 

«ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Κ.Ε. ΑΚΕΛ

 

Γραπτή δήλωση του Στέφανου Στεφάνου, μέλους του Πολιτικού Γραφείου Κ.Ε. ΑΚΕΛ, για την ανακοίνωση Τύπου της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας

 

Με ανησυχία έχουμε διαβάσει στον ημερήσιο Τύπο την ανακοίνωση της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο σχετικά με το βιβλίο του ειδικού συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας, Μακάριου Δρουσιώτη.

 

Στην ανακοίνωσή της η πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πέρα από τις τεκμηριωμένες απαντήσεις που δίδει στο συγγραφέα για τους αυθαίρετους ισχυρισμούς που διατυπώνει αναφορικά με το ρόλο της ΕΣΣΔ στην περίοδο του 1974, αφήνει σαφείς αιχμές σχετικά με την πολιτική που ακολουθεί η κυπριακή κυβέρνηση έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κι αυτό σε μια περίοδο που οι σχέσεις Κύπρου και Ρωσίας δοκιμάζονται από τις κυρώσεις που έχει επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Ρωσίας.

 

Οι μόνοι που δεν φαίνεται να ανησυχούν σχετικά με την πορεία των Κυπρο- Ρωσικών σχέσεων είναι οι κυβερνώντες, οι οποίοι περιορίζονται σε φραστικές διαβεβαιώσεις για τη διατήρηση των παραδοσιακά καλών σχέσεων με τη Ρωσική Ομοσπονδία.

 

Έχοντας υπόψη τη σημαντικότητα των σχέσεων της Κύπρου με τη Ρωσία και την πολιτική διάσταση που παίρνει το συγκεκριμένο θέμα ρωτούμε, πώς προτίθεται ο Πρόεδρος και η κυβέρνησή του να ενεργήσουν;

 

Εκτός κι αν πάλι οι κυβερνώντες επιλέξουν το δρόμο των φραστικών διαβεβαιώσεων αφήνοντας τις σχέσεις της Κύπρου με τη Ρωσία να κατρακυλήσουν, με αρνητικότατες συνέπειες για τη χώρα μας.

 

27/08/2014

 

________________________________________________________________________

 

Γραφείο Τύπου ΕΔΕΚ

 

Ανησυχίες για την πολιτική της Κυβέρνησης έναντι της Ρωσίας

 

Η ανακοίνωση της Ρωσικής Πρεσβείας στην εφημερίδα Φιλελεύθερος σε σχέση με το βιβλίο του συμβούλου του Προέδρου της Δημοκρατίας για δήθεν ευθύνες της Μόσχας στην εθνική τραγωδία του 1974, καταδεικνύει την ευρύτερη δυσαρέσκεια της Ρωσικής Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της οποίας τυγχάνει από την πλευρά της Κυπριακής Κυβέρνησης.

 

Σε μια περίοδο όπου το Κυπριακό διέρχεται μια λεπτή και κρίσιμη φάση, τόσο ο Πρόεδρος, η Κυβέρνηση αλλά και οι σύμβουλοι του Προέδρου οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

 

Τα όσα γράφονται στο συγκεκριμένο βιβλίο όχι μόνο δεν μας καλύπτουν, αλλά επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες μας για την ευρύτερη πολιτική που η Κυβέρνηση θέλει δογματικά να ακολουθήσει, θέτοντας ουσιαστικά υπό αμφισβήτηση τη σχέση της πατρίδας μας με παραδοσιακούς και σταθερούς συμμάχους.

 

Λευκωσία, 27 Αυγούστου 2014

 

________________________________________________________________________

 

ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας , έχει υποχρέωση να τοποθετηθεί, αποκαθιστώντας την ιστορική αλήθεια και προστατεύοντας τις σχέσεις Κύπρου-Ρωσίας

 

Τα γραφόμενα ενός οποιουδήποτε πολίτη δεν επηρεάζουν το Κράτος. Όταν όμως ο συγγραφέας είναι σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας, εδρεύει στο Προεδρικό και πληρώνεται από το δημόσιο, τότε το ζήτημα καθίσταται πολιτικό.

 

Μετά την επίσημη ανακοίνωση/καταπέλτη της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας , ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας , έχει υποχρέωση να τοποθετηθεί, αποκαθιστώντας την ιστορική αλήθεια και προστατεύοντας τις σχέσεις της Κύπρου με τη φίλη χώρα τη Ρωσία.

 

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει ευθύνη για τους σύμβουλους που επιλέγει και εργοδότα. Κυρίως όταν οι ενέργειες τους προκαλούν ζημιά στο δημόσιο συμφέρον

 

Πηγή.

 

Ενημέρωση 29/8/2014: Μαθαίνω πως ο πρέσβης της Ρωσίας στην Κύπρο κ. Stanislav V. OSADCHIY ήταν μέλος του διπλωματικού προσωπικού της πρεσβείας της Σοβιετικής Ένωσης στην Κύπρο από το 1973 μεχρι το 1979.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
35 Σχόλια leave one →
  1. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 28, 2014 08:16

    Σχετικό κείμενο του Μάριου Θρασυβούλου:

    Η ΕΣΣΔ, η Ρωσία του Πούτιν και ένα βιβλίο
    Δεν αξίζει να σχολιαστεί στα σοβαρά το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της ρωσικής πρεσβείας για το βιβλίο του Μ. Δρουσιώτη. Αν η ανακοίνωση αυτή είναι αληθινή και όχι φάρσα, τότε ένα άλλο στοιχείο αναδύεται και αξίζει σχολιασμού, τουλάχιστον από όλους όσους (και γω μέσα σ’ αυτούς…) ξενύχτησαν ώρες ατέλειωτες για να μελετήσουν τα ζητήματα της παρακμής της Σοβ. Ένωσης και της κατάρρευσής της, του σταλινισμού κλπ. Γιατί η πρεσβεία της Ρωσίας στην Κύπρο βγάζει μια ανακοίνωση για να απαντήσει στο περιεχόμενο ενός βιβλίου που αναφέρεται στη Σοβ. Ένωση ; Γιατί η πρεσβεία ενός καπιταλιστικού κράτους νιώθει την ανάγκη να υπερασπιστεί την εξωτερική πολιτική ενός «σοσιαλιστικού» κράτους;
    Μια λογική απάντηση θα ήταν ότι οι τεχνοκράτες της πρεσβείας και του υπ. Εξωτερικών θέλουν με αυτόν τον τρόπο να «υπερασπιστούν» τις πολιτικές της χώρας τους, της Ρωσίας, στη διαχρονικότητά τους. Αλλά όμως, η ΕΣΣΔ δεν ήταν η Ρωσία μόνο, και το κυριότερο, η ΕΣΣΔ ήταν ένα κράτος με έναν τελείως διαφορετικό ιδεολογικό χαρακτήρα από το σημερινό κράτος του Πούτιν. Πώς μπορείς να υπερασπίζεσαι τη διπλωματία και την πολιτική της ΕΣΣΔ, ενός κράτους που ακολουθούσε (υποτίθεται) άλλη πορεία στην εξωτερική πολιτική και μάλιστα ενός κράτους που κατέρρευσε κάτω από το βάρος των «ιδεολογικών» αδιεξόδων του μόλις πριν από δυο και κάτι δεκαετίες;
    Άλλη απάντηση θα ήταν ότι οι σημερινοί ρώσοι κρατικοί αξιωματούχοι, κάνοντας επίκληση και υπερασπιζόμενοι το σοβιετικό παρελθόν, ουσιαστικά καρπούνται ( και εκμεταλλεύονται) την αίγλη της κραταιάς ΕΣΣΔ. Παρουσιάζονται δηλαδή ως οι απόγονοι μιας υπερδύναμης , οι οποίοι αξίζουν σήμερα τον ανάλογο σεβασμό. Αυτό ισχύει φυσικά σε μεγάλο βαθμό. Το ίδιο μήπως δεν έκαναν και οι Πάπες με την πάλαι ποτέ Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία; Δεν είναι γι’ αυτό που προστάτεψαν τα μνημεία της; Και πάλι όμως, πώς μπορείς να κερδίσεις από την αίγλη, το κύρος και τις επιτυχίες ενός καθεστώτος (έστω της ίδιας πατρίδας) που επαγγελλόταν έναν άλλο κόσμο που καμιά σχέση δεν έχει με τον κόσμο που εσύ θέλεις;
    Η παραδοξότητα έγκειται στο ότι η εξωτερική πολιτική της καπιταλιστικής Ρωσίας παρουσιάζεται ως η συνέχεια αυτής της «σοσιαλιστικής» ΕΣΣΔ. Η Σοβ. Ένωση δεν ήταν ένα καπιταλιστικό κράτος. Ήταν ένα κράτος που είχε τις βάσεις για να γίνει σοσιαλιστικό , αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Μέσα στα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν τότε στα αρχικά στάδια της Επανάστασης του 1917, μια προνομιούχα κάστα κατάφερε να ελέγξει την πολιτική εξουσία, να καπελώσει τον σοβιετικό λαό και να καρπωθεί με ένα παρασιτικό τρόπο τους κόπους του. Ο Στάλιν και οι κομματικοί παρατρεχάμενοι δίπλα του, αλλά και οι επίγονοί τους, αποτέλεσαν την ευνοούμενη νομενκλατούρα που σταδιακά διαφοροποιούνταν από την κοινωνία και ανέπτυσσαν ιδιαίτερα συμφέροντα. Είχαν όλοι αυτοί μια «κρατική ιδεολογία» που σε τίποτε δεν είχε να κάνει με « επανάσταση», «σοσιαλισμό», «διεθνισμό». Επικαλούνταν τον εργατικό και σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κράτους, αλλά ουσιαστικά συμπεριφέρονταν σαν στυγνοί εξουσιαστές που νοιάζονταν για τη διαιώνιση των συμφερόντων τους. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση του Πούτιν και οι κρατικοί αξιωματούχοι της Ρωσίας σήμερα δεν έχουν σε πολλά να διαφοροποιηθούν από την εξωτερική πολιτική της ΕΣΣΔ. Ο διπλωμάτης της πρεσβείας που έγραψε αυτή τη φαιδρή ανακοίνωση δεν δυσκολεύτηκε και πολύ. Ακολούθησε απλώς μια λογική που καλύπτει και τη Σοβ.Ένωση και το σημερινό ρωσικό κράτος.

    Μου αρέσει!

  2. Αύγουστος 28, 2014 09:02

    Θκιό-τρία θεματούθκια, βάσει των ανακοινώσεων αλλά τζιαι των συζητήσεων που έτυχεν να δω γενικά:

    1) Εν υπάρχει καλλίττερη διαφήμιση ενός βιβλίου που τη δημόσιαν καταδίκην του. Που τα λλία καλά της σύγχρονης αστικής δημοκρατιας. Αν ήμαστεν σε «ολοκληρωτικά καθεστώτα», τα πράματα θα ήταν σαφώς shιειρόττερα….
    2) Ο Μ.Δ. αναφέρει σε πολλά σημεία του βιβλίου του την επίσημην αντίδρασην των Η.Π.Α. σε δημόσιες δηλώσεις του Μακαρίου εναντίον τους. Αλλά τζιαμέ ήταν ο πρόεδρος της δημοκρατίας, τζιαι οϊ ένας συνεργάτης του, μέσω βιβλίου που έγραψεν πριν γίνει συνεργάτης του.
    3) Γιατί shιήζει το μαγιώ της η σημερινή Ρωσσία για τη συμπεριφοράν της πάλαι ποτέ Ε.Σ.Σ.Δ.; Θεωρεί ότι αντανακλά η Ε.Σ.Σ.Δ. πάνω της; Διότι που τα λλία που καταλάβω, ουδεμίαν σχέσην έshιει, ιδεολογικά ή άλλωσπως η σημερινή Ρωσσία με την τότε Ε.Σ.Σ.Δ.
    4) Εθκιάβασα σχεδόν ούλλον το βιβλίο, αλλά θέλω να το ξαναδώ που την αρχήν διότι εππηδούσα κομμάθκια που έβλεπα ότι είχαν επαναδιατυπωθεί σε παλαιότερα βιβλία του Μ.Δ. Το δικό μου συμπέρασμαν είναι ότι ο Μ.Δ. δεν επιχειρεί να «σπιλώσει» την Ε.Σ.Σ.Δ. Δεν την κατηγορεί για κάτι πέραν μιας συνήθους πρακτικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων της, παίζοντας σε όσα ταμπλώ γίνεται, πετυχαίνοντας στόχους χωρίς ρήξην με καμμιάν πλευράν. Το shιειρόττερον που μπορείς να του προσάψεις είναι ότι διατυπώννει προσωπικά συμπεράσματα σε έγγραφα τζιαι συμπεριφορές που επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών. Αν κάτι στηλιτεύκεται είναι η στάση των κυπραίων, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα (αν κρίνω που τες αντιδράσεις των «δημοκρατικών δυνάμεων» τύπου Λιλλήκκα) τζιαι δεν βασίζεται σε νηφάλιαν λογικήν τζιαι ανάλυσην συμφερόντων αλλά σε συναισθηματισμούς, ευσεβοποθισμούς τζιαι ανέξοδην στερεοτυπικήν συνθηματολογίαν.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 28, 2014 18:01

      Ο ΜΔ δεν νομίζω να επιδίωξε την δημοσιότητα, αλλά ναι σίγουρα θα τον βοηθήσει 🙂

      Το βιβλίο προσπαθώ να το ξεκινήσω εδώ και μήνες, άσε να φύουν οι πυράδες, να μαζευτούμε.

      Μου αρέσει!

  3. Trougkas permalink
    Αύγουστος 28, 2014 09:52

    Ακούστε το λοιπόν από κάποιο που πέρασε χρόνια στα διπλωματικά σώματα. Η συγγραφή άρθρων στον τοπικό τύπο προς απάντηση άλλων άρθρων ή κειμένων που αφορούν την δεδομένη χώρα ή κράτος είναι συνήθης πρακτική πρεσβειών σε όλο τον κόσμο. Στην Κύπρο δεκάδες πρεσβείες, κυρίως Ευρωπαικές, έχουν συχνά γράψει σε τοπικές εφημερίδες για κάτι που γράφτηκε »εναντίον» (ας πούμε) της χώρας τους.

    Μου αρέσει!

    • Αύγουστος 28, 2014 10:36

      Τρούγκα, θάθελα να μου υποδείξεις ένα παράδειγμα που τέτοιου είδους από πρεσβείες απαντήσεις είναι σε προσωπικό επίπεδο. Ωστόσο αν λάβω υπόψιν πως για τη ρωσική πολιτική γράφονται εκατοντάδες βιβλία παγκοσμίως κάθε χρόνο, αμφιβάλλω αν μπαίνουν στον κόπο οι Ρώσοι να ξεκινούν μια δημόσια αντιπαράθεση με του συγγραφείς.

      Αρέσει σε 1 άτομο

    • Αύγουστος 28, 2014 10:50

      «Μήπως ο συγγραφέας δεν πήγε σχολείο και δεν ξέρει πως τα δολάρια (περίπτωση αμερικανικής βοήθειας) δεν συγκρίνονται με τόνους και κουτιά (περίπτωση σοβιετικής βοήθειας);»

      Πρέπει να είναι «τυπική διπλωματική γλώσσα» τούτη ειδικά έννεν;

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Αύγουστος 28, 2014 11:18

        Η εντύπωση που έχω Γούφη (αντιλαμβάνομαι πως απευθύνεσαι στον Τρούγκα) είναι πως το κείμενο το έγραψε κάποιος Κύπριος για λογαριασμό τους, και πάω στοίχημα πως είναι και ΑΚΕΛικός.

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Αύγουστος 28, 2014 18:04

          Από την ανάρτηση: «Την ανακοίνωση δεν γνωρίζω αν την συνέταξε ιστορικός, δημοσιογράφος, διπλωμάτης, ή ντόπιος υπεργολάβος.»

          Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 28, 2014 18:02

      Τρούγκα, μπορείς να μας παραθέσεις έστω ένα παράδειγμα αυτών των δεκάδων πρεσβειών που απάντησαν σε κάτι που γραφτηκε εναντίον τους;

      Μου αρέσει!

  4. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 28, 2014 17:31

    Γραπτή δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Νίκου Χριστοδουλίδη
    27/08/2014

    Αναφορικά με ανακοίνωση η οποία δημοσιεύεται σήμερα στον Τύπο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιθυμεί να δηλώσει τα ακόλουθα:

    Σε συνάντηση με τον Ρώσο Πρέσβη στη Λευκωσία, ύστερα από την έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου του Μακάριου Δρουσιώτη, του κατέστησε σαφές ότι οι απόψεις του οποιουδήποτε ερευνητή ούτε δεσμεύουν ούτε εκφράζουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

    Οι θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας έναντι της πολιτικής αρχών της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας είναι καλά γνωστές μέσα από κατ’ επανάληψη δηλώσεις ευγνωμοσύνης και ευχαριστιών προς τη φίλη χώρα και ως εκ τούτου σε κανένα δεν επιτρέπεται να συνδέει θέσεις ή απόψεις που ελεύθερα εκφράζονται στο πλαίσιο της επιστημονικής έρευνας, με τις επίσημες θέσεις της Δημοκρατίας.

    Μου αρέσει!

  5. Αύγουστος 28, 2014 17:56

    Τζιαι το αποκορύφωμαν:

    http://www.astra.com.cy/site-article-25930-53-el.php

    Θέλω να δω τι λαλεί ο Στέφανος Στεφάνου ειδικά για τα περί της «απαξίωσης και αποδόμησης του θρυλικού αγώνα της ΕΟΚΑ». Οξά εν της παπαθκιάς τα ξύλα;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 28, 2014 18:05

      Μα πρέπει να μπει ως έχει, μπας και χαθεί από τον ΑΣΤΡΑ 🙂

      ΔΗΚΟ: Πρόκληση ο διορισμός Δρουσιώτη

      Πρόκληση συνιστά ο διορισμός του Μακάριου Δρουσιώτη ως πρωτοσυμβούλου του Προέδρου Αναστασιάδη, αφού είναι γνωστές οι εργολαβικές προσπάθειες του συγκεκριμένου δημοσιογράφου για απαξίωση και αποδόμηση του θρυλικού αγώνα της ΕΟΚΑ, τονίζει το ΔΗΚΟ.

      Σε γραπτή του ανακοίνωση σημειώνει ότι η εργολαβική δράση του κ. Δρουσιώτη η οποία συνεχίζεται αμείωτη και μετά το διορισμό στο Προεδρικό Μέγαρο, δυναμιτίζει τις σχέσεις της Κύπρου με ένα ισχυρό και πολύτιμο σύμμαχο όπως η Ρωσία, αφού ο κ. Δρουσιώτης δεν είναι μόνο δημοσιογράφος αλλά είναι και Σύμβουλος του Προέδρου Αναστασιάδη, στον οποίο προσφέρει τις υπηρεσίες του.

      Το ΔΗΚΟ διερωτάται αν είναι με τη συγκατάθεση του Προέδρου Αναστασιάδη που ενεργεί και κατά πόσο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συμμερίζεται τις απόψεις του για την ΕΟΚΑ ή για το ρόλο της Ρωσίας;

      Μου αρέσει!

  6. Ανώνυμος permalink
    Αύγουστος 28, 2014 21:30

    Εγώ δεν παρεξηγώ τον Μακάριο Δρουσιώτη. Απείλησαν να τον σκοτώσουν και να τον ρίξουν σε λάκκο με ασβέστο τον άνθρωπο, τί έπρεπε να κάνει;

    Μου αρέσει!

  7. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 29, 2014 06:31

    Από την διασκεδαστική Γνώμη της Παρασκευής:

    ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ

    – ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ

    Μην χάσετε τη νέα έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ». Ζητήστε την από τα περίπτερα και διαβάστε ανάμεσα σ’ άλλα:

    1.Εχθρός μας ο μισός Πλανήτης! Γιατί Ρωσία, Κίνα, Λατινική Αμερική θεωρούν την Κύπρο προτεκτοράτο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ

    2.Στα πρόθυρα πλήρους διπλωματικής ρήξης με τη Μόσχα! Πέτρα του σκανδάλου το βιβλίο Δρουσιώτη και η προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας για το ρόλο των μεγάλων δυνάμεων στην κυπριακή τραγωδία. Δεν έπεισε η προσπάθεια Αναστασιάδη για αποστασιοποίηση από τις θέσεις του ειδικού συμβούλου του – Κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης

    Μου αρέσει!

    • Αύγουστος 29, 2014 14:01

      Από έναν κοράζινο δεν περιμένεις ν’ ακούσεις τίποτ’ άλλο εκτός από κρα˙ κι αυτό ισχύεις για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, όμως συχνά πυκνά πολλά κρα είναι τελείως φάλτσα!

      Strovolioti,
      Πάλι καλά που διαβάζεις και τη “Γνώμη”! Όμως δεν κατάλαβα για τις ενστάσεις και τις ειρωνείες ΣΟΥ για την αναφορά του συγκεκριμένου δημοσιεύματος στην πιθανότητα πρόκλησης «ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ»>/b>… Όταν η Πρεσβεία μιας χώρας [και δη μιας Υπερδύναμης όπως η Ρωσσία] αναλαμβάνει να σχολιάσει ένα βιβλίο, σίγουρα δεν το κάνει αυτεπάγγελτα αλλά προφανώς μετά από οδηγίες της Κυβέρνησης της συγκεκριμένης χώρας και δη του Υπουργείου Εξωτερικών της… Αυτή η κίνηση δεν εξυπακούει ότι υπάρχει έστω και θεωρητικά κάποιο πρόβλημα;
      Και δεν εξετάζω εδώ αν αυτό γίνεται δικαιολογημένα ή όχι κι ούτε με τη διαφορά μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Ρωσσίας, γιατί εκείνο που έχει σημασία είναι αν αυτά που λενε ο ρώσσοι σε απάντηση των συμπερασμάτων του Δρουσιώτη είναι βάσιμα και τεκμηριωμένα ή όχι. Γιατί όπως λέει και ο
      Woofis ο Δρουσιώτης «… διατυπώννει προσωπικά συμπεράσματα σε έγγραφα τζιαι συμπεριφορές που επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών…»

      Και Woofis γιατί «θέλεις να δεις τι λαλεί ο Στέφανος Στεφάνου» για μια ανακοίνωση του ΔΗΚΟ για το Δρουσιώτη;

      Πάντως είναι γεγονός ότι που τότε απείλησαν τον Δρουσιώτη [στο Christofias Watch ότι «θα τον ρίξουν σε λάκκο με ασβέστη», άλλαξε και πολιτικούς προσανατολισμούς…

      Μου αρέσει!

      • strovoliotis permalink*
        Αύγουστος 29, 2014 16:20

        Με σύγχυσες με τους κοράζινους, υποθέτω *δεν* αναφέρεσαι στη Γνώμη 🙂

        Εξαιρουμένων τυχόν πρωτοφανών περιστάσεων *εννοείται* πως μια πρεσβεία δεν σχολιάζει κάτι, ειδικά με τόσο άγαρμπο τρόπο, αυτεπάγγελτα.
        Αυτό όμως είναι η μίση αλήθεια. Μπορεί ο Πούτιν να θύμωσε πράγματι που βρέθηκε κάποιος να αμφισβητήσει τις αγαστές σχέσεις μεταξύ της σοσιαλιστικής ΕΣΣΔ της οποίας η ακραία καπιταλιστική Ρωσία θεωρεί τον εαυτό ως διάδοχο, με την ανέκαθεν «δυτική» Κύπρο. Μπορεί να θέλησε να διαμαρτυρηθεί και δεν βρίσκω κάτι λάθος ε αυτό. Υπάρχουν τρόποι και τρόποι όμως. Δεν μεταφέρεις τη διαμαρτυρία σου με τόσο άτσαλο τρόπο μέσω της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδα. Στέλνεις τον κύριο πρέσβη να επιδώσει μία σχετική επιστολή στον πρόεδρο ή όπου δει. Ακόμη, αν όπως υπονοείται από την επιστολή η Ρώσοι φοβούνται πως υπάρχει αλλαγή πολιτικής πέραν του βιβλίου, τότε κάνεις διπλωματικό διάβημα.
        Φυσικά αυτό στο θεωρητικό επίπεδο, γιατί ειλικρινά θεωρώ πως είναι ασύλληπτη βλακεία η δημοσίευση αυτής της επιστολής! Άσε που ο Δρουσιώτης δικαιούται να κάνει μίλλες – εμπορικά μιλώντας πάντα!
        Τούτον με τον λάκκο και τον ασβέστην δεν το πολυκατάλαβα. Αν θυμάμαι καλά είχες και εσύ και εγώ ανάλογη αλλά πάντως λιγότερο ακραία συμπεριφορά από εκείνα τα παλιόπαιδα.

        Μου αρέσει!

        • Αύγουστος 29, 2014 21:26

          Τελικά, Strovolioti, μπορεί και να ‘χεις δίκιο. Η ατσαλοσύνη και ο όλος «άγαρμπος τρόπος» με τον οποίο η ρωσσική πρεσβεία χειρίστηκε το θέμα, δηλ. να δημοσιοποιήσει «τη διαμαρτυρία της […] μέσω της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδα», αντί «να επιδώσει μία σχετική επιστολή στον πρόεδρο», αντανακλά προφανώς και τον άγριο ρωσσικό καπιταλισμό… Καμία σχέση με τους ευγενέστατους τρόπους των χωρών του ήμερου [κι όχι άγριου] δυτικοευρωπαϊκού καπιταλισμού… Τα παραδείγματα πολλά. Να σημειώσουμε μερικά πολύ πρόσφατα όπως τον ευγενέστατο χειρισμό των ρωσσόφωνων αυτονομιστών της Ουκρανίας [ενώ τη ίδια ώρα κατσαδιάζουν το δημοκρατικό καθεστώς της χώρας αυτής], όπως και την ευγενέστατη αντιμετώπιση των φονταμενταλιστών της Χαμάς στη Γάζα, ενώ από την άλλη κατσαδιάζουν το ειρηνόφιλο Ισραήλ…

          Οι κοράζινοι κάμνουν κρα – κρα, τα πεζούνια γουργουρίζουν και ούτω καθεξής… Έτσι κι εμείς όταν εκφράζουμε απόψεις, ή/και διαχειριζόμαστε καταστάσεις το κάνουμε στη βάση των δικών μας [κι όχι των αντιπάλων] θεωρήσεων για τον κόσμο, τις οποίες αναπτύσσουμε, βελτιώνουμε ή διαφοροποιούμε στην πορεία της ζωής μας… Σ’ αυτήν όμως τη διαδικασία, σίγουρα δεν θα λείψουν και τα φάλτσα κρα κρα, γιατί σίγουρα εκείνο που εμείς θεωρούμε ως σωστό και «νούσιμο» πολύ πιθανόν να μην ισχύει και για τους άλλους… Κι αυτά τα κρα κρα είναι ιδιαίτερα φάλτσα όταν υπερασπίζονται τα δικαιώματα των λίγων κι όχι των πολλών… Ο καθείς εφ ω ετάχθη [στη βάση των συμφερόντων του] αγαπητέ Strovolioti… Γι’ αυτό κι αναμενόμενο είναι [αλίμονο!] να έχεις εχθρική στάση απέναντι στη “Γνώμη”…

          Σε χρόνο παλαιότερο όταν ο Δρουσιώτης δεχόταν επίθεση στο ακατονόμαστο Christofias Watch, τον είχα υπερασπιστεί με σχετική ανάρτηση ΜΟΥ [link: http://aneforiwn.blogspot.com/2009/09/542009-blog-blogs.html]… Σήμερα όμως στην ουσία και στην πράξη συμπορεύεται μ’ εκείνους που τον απειλούσαν «να τον ρίξουν σε λάκκο με ασβέστη»

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Αύγουστος 31, 2014 21:48

          Ξεκινάς καλά, αλλά μας το χαλάς…

          Α, ναι, μπορείς να εχεις τη δική σου θεώρηση της πραγματικότητας. Συνηθως όμως ενώ μπορεί να υπαρχουν πολλές θεωρίες, η πραγματικότητα ειναι μόνο μια.

          Μου αρέσει!

        • Αύγουστος 31, 2014 22:01

          Θα ξαναπροσπαθήσω… Ίσως την επόμενη φορά τα καταφέρω καλύτερα…

          Μου αρέσει!

  8. strovoliotis permalink*
    Αύγουστος 30, 2014 15:46

    Δέκα ερωτήματα στην πρεσβεία της Ρωσίας για το 1974

    Η πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας δημοσίευσε στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» (27/8/2014) μια ανακοίνωση σχετική με το περιεχόμενο του βιβλίου μου «Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις», μεστή από υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και ειρωνικές εκφράσεις.

    Είμαι πολίτης μιας χώρας που, παρά τα άλλα προβλήματά της, η ελευθερία της έκφρασης είναι εξασφαλισμένη και ο καθένας εκφράζεται ελεύθερα χωρίς το φόβο να βρεθεί σ’ ένα κελί ή σε κάποιο χαντάκι. Τα δικά μου πρότυπα συζήτησης είναι ο διάλογος και τα επιχειρήματα. Γι αυτό και προσπερνώ την προσπάθεια της ρωσικής πρεσβείας να απαξιώσει την ερευνητική μου εργασία με αναφορές που ακούγονται στο δρόμο.

    Το βιβλίο μου πραγματεύεται την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1974 και το συμπέρασμα μου είναι πως και οι δύο υπερδυνάμεις ανέχτηκαν την τουρκική εισβολή γιατί έτσι επέβαλλαν τα δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα.

    Σε ότι αφορά τις ΗΠΑ, δεν τεκμηριώνεται η επικρατούσα άποψη ότι οργάνωσαν το πραξικόπημα για να ακολουθήσει η εισβολή και να διχοτομήσουν την Κύπρο. Οι ΗΠΑ αιφνιδιάστηκαν από το πραξικόπημα και ο Κίσινγκερ – κάνοντας κακούς υπολογισμούς – υποτίμησε τις περιπλοκές που θα ακολουθούσαν και ανέχτηκε την εισβολή, φοβούμενος ότι σε διαφορετική περίπτωση ο Μακάριος θα στρεφόταν στη Σοβιετική Ένωση. Η Μόσχα αντέδρασε στο πραξικόπημα με αποφασιστικότητα διότι φοβόταν ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου. Στη συνέχεια ανέχθηκε την εισβολή αφού έλαβε διαβεβαιώσεις από την Τουρκία ότι δεν θα επέτρεπε ΝΑΤΟποίηση, όπως και έγινε.

    Τελικά, η τουρκική εισβολή έκαμε μπάχαλο το ΝΑΤΟ, λόγω της αποχώρησης της Ελλάδας από τη Συμμαχία και την περιπλοκή στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας, λόγω της επιβολής του αμερικανικού εμπάργκο στην πώληση όπλων στην Τουρκία. Η Μόσχα, χρησιμοποιώντας το Κυπριακό, προσεταιρίστηκε την Τουρκία για δικό της όφελος. Εν πολλοίς, από την κυπριακή κρίση του 1974 το μόνο κράτος που επωφελήθηκε, χωρίς κανένα κόστος, ήταν η Σοβιετική Ένωση. Και το κράτος που πλήρωσε το πιο βαρύ τίμημα ήταν η Κύπρος.

    Την πιο πάνω υπόθεση εργασίας πιστεύω ότι τεκμηριώνω στις 600 σελίδες του βιβλίου μου με παραπομπές σε πολλές χιλιάδες έγγραφα. Ο χώρος δεν προσφέρεται για εκτενή αναφορά στα ευρήματα της έρευνάς μου. Για σκοπούς διευκόλυνσης της συζήτησης και επειδή η πρεσβεία της Ρωσικής ομοσπονδίας υποστηρίζει ότι η ΕΣΣΔ ήταν πάντα ένας σταθερός και ειλικρινής φίλος της Κύπρου, θέτω τα εξής συγκεκριμένα ερωτήματα με την ελπίδα ότι θα τα απαντήσει:

    Η ΕΣΣΔ προέβη σε εντονότατα διαβήματα στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ για το πραξικόπημα. Γιατί δεν έκανε ούτε ένα διάβημα στην Τουρκία για την εισβολή;
    Στις 20 Ιουλίου 1974, ενώ οι Τούρκοι αποβίβαζαν στρατεύματα στην Κύπρο, ο αν. Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Σοβιετικής Ένωσης στον ΟΗΕ Σάφροντσουκ μιλούσε στο Σ.Α. για «συνεχιζόμενη επίθεση εναντίον της κυπριακής ανεξαρτησίας εκ μέρους του ελληνικού στρατού» και ότι είχαν αρχίσει «ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ τουρκικών στρατευμάτων και των πραξικοπηματιών»! Θεωρεί η ρωσική πρεσβεία και όσοι συνηγορούν με τις απόψεις της ότι όσοι αντιστάθηκαν στην εισβολή ήταν πραξικοπηματίες;
    Η ΕΣΣΔ ζητούσε και μετά την τουρκική εισβολή την απόσυρση των Ελλήνων αξιωματικών. Γιατί ΠΟΤΕ δεν ζήτησε την απόσυρση έστω κι ενός Τούρκου στρατιώτη;
    Στις 29 Ιουλίου 1974 η Μόσχα έκανε διάβημα στην Αθήνα επειδή δεν απέσυρε τους 600 Έλληνες αξιωματικούς από την Κύπρο. Γιατί δεν έκανε ΠΟΤΕ ένα ανάλογο διάβημα στην Τουρκία για τους χιλιάδες στρατιώτες που αποβίβασε στην Κύπρο;
    Στις 14 Αυγούστου 1974 η Τουρκία εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά της Κύπρου και κατέλαβε το 36% των εδαφών, εκδιώκοντας 160.000 ανθρώπους από τα σπίτια τους. Η Μόσχα που χάλασε τον κόσμο για το πραξικόπημα γιατί δεν εξέδωσε καν μια καταδικαστική ανακοίνωση για το δεύτερο Αττίλα; Αν υπάρχει να μας τη δείξουν.
    Γιατί η ΕΣΣΔ που θεωρείται ο πιο πιστός μας φίλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν υποστήριξε ΠΟΤΕ το αίτημα της Κύπρου για κυρώσεις κατά της Τουρκίας για την εισβολή στην Κύπρο;
    Τον Ιούνιο του 1975 ο Ντενκτάς εκδίωκε 300 εγκλωβισμένους την ημέρα, εκβιάζοντας τη μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα. Ο Μακάριος ζήτησε διεθνή υποστήριξη για να σταματήσει το εθνικό ξεκαθάρισμα. Η φίλη χώρα γιατί τήρησε απόλυτη σιωπή;
    Όταν το 1976 η Κύπρος έθετε στον ΟΗΕ τον οργανωμένο εποικισμό των κατεχομένων, γιατί η ΕΣΣΔ δεν έδωσε ΠΟΤΕ καμιά υποστήριξη;
    Την περίοδο 1975 – 1977 λόγω του εμπάργκο των ΗΠΑ η Τουρκία βυθίστηκε σε βαθιά οικονομική κρίση. Γιατί η φίλη χώρα έδωσε το φιλί της ζωής, καθιστώντας την Τουρκία το μεγαλύτερο λήπτη σοβιετικής βοήθειας, πέραν των χωρών του ανατολικού συνασπισμού;
    Τέλος, ας μας υποδείξει η ρωσική πρεσβεία ή ο οποιοσδήποτε άλλος που θεωρεί τη ΕΣΣΔ ανεκτίμητη φίλη της Κύπρου, ένα διάβημα, μια ανακοίνωση έστω, της σοβιετικής κυβέρνησης την επίμαχη περίοδο, που να επικρίνει με το όνομα της την Τουρκία για οποιαδήποτε πτυχή του Κυπριακού.
    Παρόλον ότι η Σοβιετική Ένωση υπήρξε στην πράξη ο πιο σταθερός υποστηρικτής της τουρκικής εισβολής, στην Κύπρο επιβλήθηκε η άποψη ότι η Μόσχας ανέκαθεν εφάρμοζε στο Κυπριακό πολιτική αρχών. Στη βάση αυτής της «πραγματικότητας» τέσσερα πολιτικά κόμματα (ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία Πολιτών) με καταγγέλλουν ότι υπονομεύω τις σχέσεις της Κύπρου με τον πιο σταθερό της σύμμαχο.

    Αν τα κόμματα μπορούν να δώσουν απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα θα παραδεχτώ ότι σφάλλω και θα απολογηθώ. Αν δεν έχουν πειστικές απαντήσεις, με ποια ηθική υπερασπίζονται με τόσο απόλυτο τρόπο μια «αλήθεια» που δεν μπορούν να την τεκμηριώσουν;

    Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τον περασμένο Ιούνιο. Τα κόμματα είχαν όλο το χρόνο, αν το ήθελαν, να το μελετήσουν και να το αξιολογήσουν. Δεν το έπραξαν, αμφιβάλω αν το άγγιξαν καν, πόσο μάλλον να το έχουν διαβάσει. Κι όμως, αντέδρασαν με παρόμοια επιχειρήματα μόλις πήραν σινιάλο από μια ξένη πρεσβεία!

    Μόνο σε υποτελή καθεστώτα πολιτικά κόμματα υιοθετούν αβασάνιστα και εν χορώ τα επιχειρήματα της προστάτιδας χώρας. Στη δική μας περίπτωση δίνουν άλλοθι στη Μόσχα επειδή στην πιο τραγική στιγμή της ιστορίας μας η ΕΣΣΔ μας πούλησε στους Τούρκους για τα δικά της συμφέροντα. Έχοντας αναλώσει άπειρες ώρες μελέτης των πηγών και με το τεκμήριο της γνώσης, ούτε η συνείδησή μου, ούτε η αξιοπρέπειά μου επιτρέπουν να συνηγορήσω με αυτή την υποτέλεια.

    Μακάριος Δρουσιώτης
    Συγγραφέας
    30/08/2014

    Μου αρέσει!

  9. Ανώνυμος permalink
    Αύγουστος 30, 2014 19:18

    «Είμαι πολίτης μιας χώρας που, παρά τα άλλα προβλήματά της, η ελευθερία της έκφρασης είναι εξασφαλισμένη και ο καθένας εκφράζεται ελεύθερα χωρίς το φόβο να βρεθεί σ’ ένα κελί ή σε κάποιο χαντάκι.»

    Μακάριε μα σοβαρομιλάς; Δεν σε απείλησαν να σε σκοτώσουν και να σε ρίξουν σε λάκκο με ασβέστη; Δεν έτρεξες στον εισαγγελέα την άλλη μέρα; Είδες να τιμωρηθεί κανένας γι’ αυτό; Τώρα θα μου πεις άλλο ο λάκκος με ασβέστη και άλλο το χαντάκι. Έχεις δίκαιο. Πάντως είναι αλήθεια ότι μετά τη στροφή σου ούτε την απειλή τους έκαναν πράξη ούτε σε ξανααπείλησαν ποτέ. Στην πραγματικότητα μάλιστα έχουν γίνει και φιλαράκια σου. Εδώ σου βγάζω το καπέλο, τους την έφερες κανονικά. Κι’ όσο για την αλήθεια, έλα μωρέ, ούτε για πρώτη φορά θα χαντακωθεί ούτε για τελευταία.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 31, 2014 21:50

      Το θέμα είναι π[ως η τότε απειλή για το λάκκο και η αντίδραση της Ρωσίας βρίσκονται λίγο πολύ στην ίδια πλευρά: δε μας αρέσουν οι απόψεις σου Μακάριε, σε καίμε, όπως ειναι κάτω από τις περιστάσεις διπλωματικά ορθό.

      Μου αρέσει!

  10. Ανώνυμος permalink
    Αύγουστος 30, 2014 23:50

    «Μόνο σε υποτελή καθεστώτα πολιτικά κόμματα υιοθετούν αβασάνιστα και εν χορώ τα επιχειρήματα της προστάτιδας χώρας.»

    Μόνο πολιτικά κόμματα; Γιατί όχι και πρόσωπα όπως καλή ώρα η αφεντιά σου αγαπητέ Μακάριε; Γιατί μή μου πεις ότι έχουμε άλλη προστάτιδα χώρα από την Γιούσα, και κακοφανίσεις και τον όψιμο μάστρο σου.

    «Στη δική μας περίπτωση δίνουν άλλοθι στη Μόσχα επειδή στην πιο τραγική στιγμή της ιστορίας μας η ΕΣΣΔ μας πούλησε στους Τούρκους για τα δικά της συμφέροντα.»

    Χε χε χε μας πούλησε στους Τούρκους. Μας πούλησε! Για τα δικά της συμφέροντα! Ναι ναί! Βλέπεις . . . . . η Σοβιετική Ένωση συνέδραμε στην κατάληψη της μισής Κύπρου από την Τουρκία, η οποία ήταν μέλος του συμφώνου της Βαρσοβίας, και έτσι με αυτό τον τρόπο η κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου ελέγχεται πλέον από τότε από τη συμμαχία αυτή.
    Εντάξει Μακάριε, φαίνεται ότι ο φόβος του λάκκου με τον ασβέστη προκαλεί πολλές βλάβες, κυρίως στην εγκεφαλική εκείνη λειτουργία που ελέγχει την αιδώ.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Αύγουστος 31, 2014 21:51

      Καλή η ειρωνεία, αλλά εχεις απαντηση έστω και σε ένα από τα ερωτήματα που θέτει ο Μακάριος;

      Μου αρέσει!

      • Ανώνυμος permalink
        Αύγουστος 31, 2014 23:14

        Γιατί; Θα αλλάξει τίποτε; Θα αποσυρθεί το βιβλίο; Θα του κόψουν από τον μισθό; Θα τον διώξουν από το προεδρικό;

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 1, 2014 06:32

          Τίποτα από όλα αυτά. Θα αποδειχτεί κατά πόσον η ειρωνεία σου είναι απόρροια του χιούμορ ή της κακοπιστίας σου.

          Μου αρέσει!

  11. Σεπτεμβρίου 1, 2014 14:06

    Ότι κάμνει η τρόικα κάμνουν τζαι οι ρώσοι.
    Και είναι εκπληκτικό που ξαφνικά αθυμηθήκαμεν ότι είμαστεν κράτος τζαι έχουμε «αξιοπρέπεια».

    Όποταν αναμενόμενη και δουλικότητα της απάντησης του προεδρικού.
    Όπως υποκύπτουν στους δανειστές, έτσι εκάμαν τζαι στη ρωσία.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 2, 2014 06:36

      Εντελώς ανόμοια πραγματα! Η τρόικα κλήθηκε από εμάς για να βοηθήσει αφού τα κάναμε μπίλιες! Η Ρωσία βγάζει πικκαρισμένες ανακοινώσεις για … ένα βιβλίο!

      Μου αρέσει!

      • Σεπτεμβρίου 2, 2014 10:24

        δεν διαφώνω ότι η στάση της ρωσίας εν απαράδεκτη.
        Όμως αντιδράς με ένα κάποιο συναισθηματισμό.

        Είμαστεν εξαρτώμενοι τόσον από τα ρώσικα όσο και από τα ευρωπαικά ρυάλια…. Και μπροστά στα ρυάλια, έχουμε βάλει την αξιοπρέπεια μας στο ντουλάπι…

        Εμέτρησες τες συνέπειες αν αποφασίσουμεν να πάμε κόντρα στη ρωσία ;

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 3, 2014 06:57

          Τα ριάλια των Ρώσων τα θέλουμε, όπως θέλουμε όλα τα ριάλια όλων των πελατών μας. Αν όμως μας απειλούν εκείνοι πως αν δεν συμμορφωθούμε τότε θα μας την κάτσουν, μάλλον για εκείνους λέει πολλά τούτον.

          Α, και όμως θα είδες ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος έπαιξε πλήρως πελλόν – και καλά έκαμεν 🙂

          Μου αρέσει!

        • Σεπτεμβρίου 3, 2014 15:00

          Γιατί η τροίκα δεν μας απειλά ; ΑΠλά έχει λίγο παραπάνω τακτ.

          Η ρωσία έδωκεν μας 2.5 δις τζαι έβαλεν σκέττο τόκο. (άτε έφκαλεν τζαι μιαν ανακοίνωση για τον δρουσιώτη)
          Η τροίκα, για να μας δώκει τα 10δις (δόση δόση), θέλει (πιο χαμηλο μεν) επιτόκιο, τζαι ότι πει να γίνεται στες τράπεζες, στο δημόσιο, στο ημιδημόσιο..θέλει να είναι υπεράνω των εκλελεγμένων αντιπροσώπων του λαού… Τζαι τούτο λέει πολλά… (άσχετο αν εμείς τους εκαλέσαμε). Λέει ότι επειδή κρατούν τα ρυάλια που εμείς χρειαζούμαστεν, θέλουν να είναι υπεράνω των εκλελεγμένων αντιπροσώπων. Και αυτό, αψήφιση της δημοκρατίας ένι, αλλά με το γάντι.
          Τζαι εμείς να τους εκαλέσαμεν, το γεγονός ότι ζητούν να είναι υπαράνω της δημοκρατίας δείχνει τι εκτίμηση της έχουν.

          Τζαι έτσι λειτουργεί και η μικροοινομία.
          Η σχέση πιστωτη-χρεώστη είναι μια σχέση εξουσίας και εξάρτησης.
          έτσι συμπεριφέρουνται οι τράπεζες στους δανειολήπτες.
          Έτσι τζαι οι μαστόροι στους εργάτες.

          Τζίηνος που κρατεί τα ρυάλια, θκιαφεντέφκει τη ζωή των άλλων,
          Αν θέλεις αξιοπρέπια πρέπει να είσαι έτοιμος να συγκρουστείς τζαι να ζήσεις χωρίς τα ρυάλια του.

          Απλά και ορθολογικά

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Σεπτεμβρίου 4, 2014 07:13

          Περίπτωση Α: 2.5 δις με επιτόκιο 4.5% και σύντομη αποπληρωμή χωρίς καμία αναφορά για το αν *μπορούμε* να αποπληρώσουμε.
          Περίπτωση Β: Μέχρι 10 δις με επιτόκιο νομίζω κάτω από 2% και αποπληρωμή σε πολλά χρόνια. Όροι: να σάσετε το σύστημα σας για να μπορέσετε να τα αποπληρώσετε.

          Ποιο σου φαίνεται απλή τοκογλυφική πράξη και ποιο σου φαίνεται ολιστική αντιμετώπιση, να πάρεις δηλαδή και τα ριάλια και να σάσεις και τις στρεβλώσεις που σε οδήγησαν σε αδιέξοδο.

          Μου αρέσει!

  12. Ανώνυμος permalink
    Σεπτεμβρίου 1, 2014 18:32

    Φυσικά είναι λογικό να υπάρχουν ομοιότητες σε κάποια επιχειρήματα. Αλλά είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσο πολύ μοιάζουν τα επιχειρήματα της Ρωσικής Πρεσβείας με εκείνα που ανέπτυξε νωρίτερα ο Γιαννάκης Κολοκασίδης. Παραθέτω το σχετικό άρθρο του:

    Ενοχοποίηση και αποενοχοποίηση σε διατεταγμένη υπηρεσία, του Γιαννάκη Κολοκασίδη

    Τα χρόνια τη κρίσης και ιδιαίτερα μετά την επιβολή του μνημονίου Αναστασιάδη-Γιούρογκρουπ, ο Συναγερμός με πρωτεργάτη τον Αβέρωφ Νεοφύτου βάλθηκαν να μας πείσουν ότι για όλα τα κακά που μας βρήκαν φταίμε εμείς. Εμείς ο κυπριακός λαός. Εμείς που ζούσαμε για δεκαετίες πέραν των δυνατοτήτων μας. Είμαστε ένοχοι γιατί καταφέραμε να έχουμε ένα σχετικά ψηλό βιοτικό επίπεδο. Είναι ένοχο το συνδικαλιστικό κίνημα και η Αριστερά γιατί με τους αγώνες τους κατόρθωσαν να επιτύχουν κατακτήσεις για τους εργαζόμενους. Είμαστε ένοχοι γιατί είχαμε επιτύχει εργασιακές σχέσεις που δεν επέτρεπαν την ασυδοσία του κεφαλαίου και την υπερεκμετάλλευση. Είμαστε ένοχοι γιατί είχαμε επιτύχει ένα υποφερτό κοινωνικό κράτος. Είμαστε ένοχοι γιατί μπορούσε η πολιτεία μέσα από τους Ημικρατικούς Οργανισμούς να προωθεί μια αναπτυξιακή οικονομική και κοινωνική πολιτική. Είμαστε ένοχοι γιατί είχαμε ένα ισχυρό συνεργατικό κίνημα. Και όταν τονίζονται αυτά κατά κόρο ταυτόχρονα αποενοχοποιείται το καπιταλιστικό σύστημα ως η βασική αιτία των κρίσεων, αποενοχοποιείται το ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο, αποενοχοποιούνται οι τραπεζίτες, αποενοχοποιούνται οι μεγάλοι μας φίλοι τύπου Μέργκελ. Πού στοχεύει η καλλιέργεια αισθήματος ενοχής στο λαό και η απενοχοποίηση του κεφαλαίου; Απλά, στοχεύει κάτω από το βάρος των «ενοχών» μας, να σκύψουμε το κεφάλι, να βάλουμε την ουρά στα σκέλια και να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα όσα μας επιβάλλουν με το πιστόλι στο κρόταφο κυβέρνηση του Συναγερμού και Τρόικα. Το παιχνίδι ενοχοποίησης αποενοχοποίησης δεν είναι καινούργιο για τα κυπριακά δεδομένα. Παίχτηκε και σε άλλες εποχές με άλλο περιεχόμενο. Παίχτηκε τότε που ο Συναγερμός στέγασε τα απομεινάρια της ΕΟΚΑ Β΄ και ο μ. Κληρίδης προσπαθούσε να επιβάλει την «ρεαλισιτκή» πολιτική του στο Κυπριακό. Τότε επιχειρήθηκε να αποενοχοποιηθεί η γριβική δεξιά και να ενοχοποιηθεί ο Μακάριος, το ΑΚΕΛ και όσοι άλλοι τον υποστήριξαν, για το κακό που μας βρήκε το 1974. Επιχειρήθηκε να αποενοχοποιηθούν το ΝΑΤΟ και οι αγγλοαμερικάνοι. Με τα δεδομένα εκείνης της εποχής η απονεχοποίηση/ενοχοποίηση πέτυχε λίγα πράγματα. Δεν το έβαλαν όμως κάτω. Κατά καιρούς και με διάφορες αφορμές επέστρεφαν στην ίδια προπαγάνδα. Στις μέρες μας φαίνεται ότι υπάρχει ανάγκη μιας πιο «επιστημονικής» και «τεκμηριωμένης» επιστροφής στο ίδιο παιχνίδι ενοχοποίησης και αποενοχοποίησης. Ο Μακάριος Δρουσιώτης στο τελευταίο βιβλίο του αφού κάμνει την αυτοκριτική του για τα πρώτα βιβλία που έγραψε και τα οποία κινούνταν στην «επικρατούσα άποψη», επιχειρεί να ανατρέψει όλα όσα ήταν γενικά παραδεκτά μέχρι σήμερα. Και αυτό γίνεται στο όνομα του ρεαλισμού και της αυτογνωσίας για να μπορέσουμε να δούμε το μέλλον μας! Έτσι λοιπόν στο βιβλίο «Η εισβολή και οι μεγάλες δυνάμεις» «αυτό που τεκμηριώνεται δεν είναι η ξένη συνομωσία, (αποενοχοποίηση) αλλά η παταγώδης αποτυχία της ηγεσίας της χώρας να διαχειριστεί την ανεξαρτησία της». (Ενοχοποίηση). «Η θεωρία της νατοϊκής συνομωσίας είναι απόρροια της σοβιετικής προπαγάνδας. (Αποενοχοποίηση) Η Σοβιετική Ένωση εκμεταλλεύτηκε το πραξικόπημα και ακολούθως συναίνεσε στην τουρκική εισβολή.» (Ενοχοποίηση). «Δεν έχει τεκμηριωθεί ανάμιξη των ΗΠΑ ή της Βρετανίας στο σχεδιασμό, την οργάνωση και την εκτέλεση του πραξικοπήματος, με σκοπό την διευκόλυνση της τουρκικής εισβολής». (Αποενοχοποίηση). «Αν ένα κράτος επωφελήθηκε από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, χωρίς μάλιστα να ρισκάρει οτιδήποτε, αυτό ήταν η Σοβιετική Ένωση». (Ενοχοποίηση). «Από τη μια οι ΗΠΑ, και γενικά η Δύση επεδίωκαν μια γρήγορη ρύθμιση που θα επούλωνε τις πληγές στο ΝΑΤΟ. Για λόγους ακριβώς αντίθετους, η Σοβιετική Ένωση επεδίωκε τη διαιώνιση του προβλήματος». (Αποενοχοποίηση των μεν και ενοχοποίηση των δε). Γιατί γράφονται και λέγονται όλα αυτά σήμερα; Γιατί πρέπει να αισθανθούμε ενοχές ως λαός για το τι προηγήθηκε και το τι επακολούθησε του 1974; Γιατί θα πρέπει να αθωωθούν αμερικάνοι, εγγλέζοι και ΝΑΤΟ; Γιατί θα πρέπει να ενοχοποιηθεί η Σοβιετική Ένωση; Σίγουρα όχι για χάρη της ιστορικής αλήθειας. Ούτε και για να γίνουμε σοφότεροι στο μέλλον. Ούτε βέβαια και για λόγους ιδεολογικούς μια που ο κακός δαίμονας η Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχει σήμερα. Άρα; Μήπως ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός – συγνώμη για την ιδεοληψία και την παλιομοδίτικη φράση – μας ετοιμάζει κάτι που η μόνη περίπτωση να το δεχτούμε είναι να αισθανθούμε ενοχές για το παρελθόν; Στον επίλογο του βιβλίου διαβάζουμε: «Οι ΗΠΑ, και μαζί τους ολόκληρος ο δυτικός κόσμος, όρισαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσαν να συνδράμουν για μια συμφωνημένη λύση στο Κυπριακό: διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με ασθενή κεντρική κυβέρνηση και επιστροφή εδαφών». Υπογραμμίζω την ασθενή κεντρική κυβέρνηση που είναι διακηρυγμένη θέση του Προέδρου Αναστασιάδη. Η αντίληψη που καλλιεργεί μέσα από το βιβλίο του ο Μ. Δρουσιώτης είναι η επίσημη πολιτική της κυβέρνησης που υπηρετεί. Ο Αναστασιάδης και η κυβέρνηση του εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους για λύση στους αμερικάνους, γενικά στους δυτικούς. Ευθυγραμμίζονται μ’ αυτούς. Θέλουν να μας εντάξουν και στο ΝΑΤΟ. Φροντίζουν να κρατούν στην απέξω τη Ρωσία, η οποία είναι καλή μόνο για να μας στέλλει τουρίστες. Για να γίνει αποδεκτή αυτή η πολιτική από το λαό πρέπει και μέσα από την ιστορία του Κυπριακού (ή τη διαστρέβλωση της) να μάθουμε να συμπαθούμε το ΝΑΤΟ και να βλέπουμε με καχυποψία αν όχι εχθρικά την Ρωσία. Άσχετα αν η σημερινή Ρωσία ιδεολογικά δεν έχει καμιά σχέση με την τότε Σ. Ένωση. Αυτή ακριβώς την αποστολή δηλαδή να συμπαθήσουμε μέσα από την ιστορία του Κυπριακού το ΝΑΤΟ και να δούμε με καχυποψία τη Ρωσία έρχεται να υπηρετήσει το καινούργιο βιβλίο του Μ. Δρουσιώτη. Αν το επιτύχει θα βοηθήσει τα μάλα στην προώθηση της πολιτικής των κυβερνώντων και όχι μόνο. Η κριτική θεώρηση του Κυπριακού είναι αναγκαία. Η αυτοκριτική για τα δικά μας λάθη και παραλείψεις, ζωτική προϋπόθεση για να πάμε μπροστά. Η χωρίς προκαταλήψεις ανάλυση των διεθνών δεδομένων και της πολιτικής των διαφόρων δυνάμεων πάρα πολύ χρήσιμη για να προσανατολιζόμαστε σωστά στη διεθνή σκηνή. Ο ρεαλισμός απαραίτητος. Από εκεί και πέρα βέβαια χρειάζεται μεγάλη προσοχή και υπευθυνότητα. Γιατί ο υπέρμετρος ρεαλισμός οδηγεί εκεί που οδηγεί και ο κούφιος «πατριωτισμός». Στον συμβιβασμό με την κατοχή. Και μια απορία: Πώς γίνεται σε μια χώρα όπως την Κύπρο να επιβάλλεται και να επικρατεί η σοβιετική προπαγάνδα δεκαετίες μάλιστα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης; Όσοι εργάστηκαν για τον Φάκελο της Κύπρου στην Βουλή πρέπει να αισθάνονται πολύ άβολα γιατί έπεσαν θύματα της σοβιετικής προπαγάνδας… Γιαννάκης Κολοκασίδης Μέλος της Κ.Ε. ΑΚΕΛ
    Περισσότερα στη σελίδα: http://www.akel.org.cy/?p=2748

    Και η δήλωση του Στέφανου Στεφάνου. Προσέξτε: Όχι του ΑΚΕΛ. Του Στέφανου Στεφάνου. Του Εκπροσώπου του Δημήτρη Χριστόφια ο οποίος παραδόξως σιωπά.

    Γραπτή δήλωση του Στέφανου Στεφάνου, μέλους του Πολιτικού Γραφείου Κ.Ε. ΑΚΕΛ, για την ανακοίνωση Τύπου της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας

    Με ανησυχία έχουμε διαβάσει στον ημερήσιο Τύπο την ανακοίνωση της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο σχετικά με το βιβλίο του ειδικού συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας, Μακάριου Δρουσιώτη.

    Στην ανακοίνωσή της η πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πέρα από τις τεκμηριωμένες απαντήσεις που δίδει στο συγγραφέα για τους αυθαίρετους ισχυρισμούς που διατυπώνει αναφορικά με το ρόλο της ΕΣΣΔ στην περίοδο του 1974, αφήνει σαφείς αιχμές σχετικά με την πολιτική που ακολουθεί η κυπριακή κυβέρνηση έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κι αυτό σε μια περίοδο που οι σχέσεις Κύπρου και Ρωσίας δοκιμάζονται από τις κυρώσεις που έχει επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση εναντίον της Ρωσίας.

    Οι μόνοι που δεν φαίνεται να ανησυχούν σχετικά με την πορεία των Κυπρο- Ρωσικών σχέσεων είναι οι κυβερνώντες, οι οποίοι περιορίζονται σε φραστικές διαβεβαιώσεις για τη διατήρηση των παραδοσιακά καλών σχέσεων με τη Ρωσική Ομοσπονδία.

    Έχοντας υπόψη τη σημαντικότητα των σχέσεων της Κύπρου με τη Ρωσία και την πολιτική διάσταση που παίρνει το συγκεκριμένο θέμα ρωτούμε, πώς προτίθεται ο Πρόεδρος και η κυβέρνησή του να ενεργήσουν;

    Εκτός κι αν πάλι οι κυβερνώντες επιλέξουν το δρόμο των φραστικών διαβεβαιώσεων αφήνοντας τις σχέσεις της Κύπρου με τη Ρωσία να κατρακυλήσουν, με αρνητικότατες συνέπειες για τη χώρα μας.

    27/08/2014

    Μου αρέσει!

  13. Ανώνυμος permalink
    Σεπτεμβρίου 1, 2014 18:33

    Ξέχασα την υπογραφή ΤΟΞΟΤΗΣ

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Σεπτεμβρίου 2, 2014 06:39

      Ο Τοξότης προφανώς υιοθετεί την πιθανότητα του ντόπιου υπεργολάβου – όπως θεωρώ και εγώ πιθανό;

      Και όμως κάποιες λέξεις – γραφομανής- είναι πολύ περίεργες για να προέρχονται από κάπου αλλού. Άλλωστε ο πρέσβης γνωρίζει ελληνικά.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: