Skip to content

Όταν οι νάνοι πάσχουν από το σύμπλεγμα γιγαντισμού, του Γιώργου Κουμουλλή.

Δεκέμβριος 2, 2014

Το πιο κάτω κείμενο ανεβαίνει – ίσως συνειδητά- την ώρα που ξεκινά η σοβαρή επέμβαση στην καρδιά του προέδρου μας Νίκου Αναστασιάδη. Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να επιστρέψει σύντομα πίσω ο πρόεδρος ακόμη πιο δυνατός.

Και εγώ το εννοώ.

Τον θέλω πιο δυνατό γιατί κάπου δίστασε και κάπου  χάθηκε στο δρόμο και κάπου σκόρπισε την απογοήτευση.

Τον θέλω δυνατό για να προχωρήσει χωρίς αναστολές με τις μεταρρυθμίσεις και τον εκσυγχρονισμό που χρειάζεται το προβληματικό μας κράτος, αλλά κυρίως: κυρίως τον θέλω να επιστρέψει πίσω μαζί με το πνεύμα  εκείνο του Κληρίδη, το πνεύμα του ορθολογιστή οραματιστή ηγέτη για να προχωρήσει στη λύση του Κυπριακού.

Δεν γίνεται αλλιώς.

Δεν είναι δυνατόν να ζούμε συνεχώς με τους εκβιασμούς και τα  βίτσια του ΔΗΚΟ.

Δεν είναι δυνατόν να ταλαντευόμαστε μεταξύ  νούσιμου ΔΗΣΥ και  εθνικιστικού «λαϊκού» ΔΗΣΥ.

Δεν είναι δυνατόν να μας ταλανίζει ένα ΑΚΕΛ που δεν μπορεί να βγει από την ντουλάπα και νοιάζεται περισσότερο για την υστεροφημία του μεγάλου αχάπαρου παρά για τη σωτηρία του τόπου.

 

Δεν είναι δυνατόν ακόμη να καθυστερούμε μέχρι να τα χάσει εντελώς ο Ερντογάν. (Ναι, ξανά για να θυμάστε: πολύ πιθανόν το πουλί να πέταξε το 2004 – για πάντα.)

 

Και επειδή αυτές τις μέρες λίγα γράφω, δανείζομαι, με την άδεια του συγγραφέα το πιο κάτω κείμενο του Γιώργου Κουμουλλή που βγήκε σήμερα στον Πολίτη.

 

Κάπου έτσι μοιάζουμε.

Κάπου έτσι μοιάζουμε.

 

 

 

Όταν οι νάνοι πάσχουν από το σύμπλεγμα γιγαντισμού.

 

Γιώργος Κουμουλλής

Οικονομολόγος, Κοινωνικός επιστήμονας

 

Αν κάποιο έλλογο ον από άλλο πλανήτη  πληροφορείται  τα τεκταινόμενα στη Γη μόνο από τα κυπριακά ΜΜΕ πιθανότατα να συμπεράνει ότι η Κύπρος είναι μια υπερδύναμη που όλοι την τρέμουν και υπολογίζουν. Η παραπληροφόρηση θα οδηγούσε αυτό το ον να βγάλει κωμικά συμπεράσματα, π.χ. διαβάζοντας την ανακοίνωση της Εθνικής Φρουράς ότι οι ασκήσεις των αλεξιπτωτιστών της Διοίκησης Καταδρομών και της Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών ήταν εντυπωσιακές και στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία ίσως σχηματίσει την εντύπωση ότι από… αβρότητα δεν βυθίζουμε  το Μπαρμπαρός. Έχοντας πάντα υπόψη τις «απειλητικές» δηλώσεις των πολιτικών μας για το κόστος που θα πληρώσει η Τουρκία που δεν σέβεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ενδεχομένως να διαδίδει στον κόσμο του σύμπαντος ότι η Δημοκρατία της Κύπρου έχει την πυρηνική ισχύ  να μετατρέψει την Κωνσταντινούπολη, κι αν χρειαστεί όλη την Τουρκία, σε ραδιενεργό σκόνη!

 

Θα άκουγε πριν λίγες μέρες, λ.χ., τον  Αναπληρωτή Πρόεδρο του Κ.Σ. ΕΔΕΚ, Μαρίνο Σιζόπουλο, να μιλά εναντίον της ΔΔΟ στο ράδιο «Λόγος» και να διατυμπανίζει  ότι το 1974 απλώς χάσαμε μια μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο ο οποίος είναι εν εξελίξει! Αν δεν ήμουνα αυτήκοος μάρτυρας δεν θα πίστευα ποτέ ότι τέτοιες αναλύσεις πλασάρονται από ηγέτη κάποιου κόμματος, έστω μικρού κόμματος που έχει πάρει την κατιούσα. Εν πάση περιπτώσει, ο πόλεμος θα τελειώσει με θριαμβευτές –μαντέψτε το!—τους Ελληνοκύπριους. Αμέ τι νομίζετε! Ο εστί μεθερμηνευόμενον, θα επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες στις πατρογονικές τους εστίες υπό ελληνική διοίκηση και στο κάστρο της Κερύνειας θα κυματίζει και πάλι η γαλανόλευκος. Είναι τραγικό διότι τέτοιου είδους διακηρύξεις ενσταλάζουν σε μερικούς πρόσφυγες ένα  αίσθημα αυταπάτης που στο τέλος θα οδηγήσει σε μια μείζονα καταθλιπτική διαταραχή αφού θα έχουν διαπιστώσει (όσοι δεν το έχουν ήδη διαπιστώσει)ότι οι προσδοκίες που καλλιεργούν μερικοί πολιτικοί είναι κίβδηλες πέρα για πέρα. 

Θα άκουγε, επίσης, το εξωγήινο ον  για πολλοστή φορά τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ κ. Ομήρου να αξιώνει μια «εκ βάθρων αναδιαμόρφωση της στρατηγικής μας» υπονοώντας εγκατάλειψη της ΔΔΟ ως την επιδιωκόμενη λύση. Από πού αντλούμε τέτοια δύναμη παραμένει μυστήριο. Ο κ. Ομήρου ποτέ δεν έχει αναλύσει την φύση της λύσης που οραματίζεται και είναι καιρός να του υποδείξει κάποιος ότι για να έχει προοπτική επιτυχίας η οποιαδήποτε προτεινόμενη λύση πρέπει να υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ και την ΕΕ. Και μια και μιλάμε για τους «σοσιαλιστές» μας γιατί-η απορία όλων μας-  δεν διαμαρτύρονται που το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα αμνηστεύει το διαβόητο παρελθόν της Τουρκίας και το σεσημασμένο παρόν της;

Όμως, αργά ή γρήγορα, το έλλογο ον από το σύμπαν θα άρχιζε να προβληματιζότανε για τα συμπεράσματα του. Θα διαπίστωνε πως η αμετροέπεια των Κυπρίων δεν έχει εμποδίσει την προπέτεια των Τούρκων και το Μπαρμπαρός αρμενίζει ανέμελα στην ΑΟΖ μας. Οι κομπορρημοσύνες μας ότι η Τουρκία θα πλήρωνε μέγα κόστος για την ιταμότητα της έχουν αποδειχτεί φενάκη και για μια ακόμα φορά το σύνδρομο του γιγαντισμού ώθησε τους πολιτικούς μας να σπείρουν φρούδες ελπίδες. Η Τουρκία έχει ήδη γράψει στα παλιά της τα παπούτσια το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου ενώ δεν είναι διατεθειμένη να θυσιάσει τίποτα για το Κυπριακό για χάρη της ένταξης της στην ΕΕ. Άλλωστε, εδώ και καιρό, διαφαίνεται ότι η πλειοψηφία του τούρκικου λαού κάνει δεύτερες σκέψεις όσον αφορά την εισδοχή τους στην ΕΕ. Στη πραγματικότητα, αυτοί που πληρώνουν το κόστος είμαστε εμείς, οι Ελληνοκύπριοι, διότι η αναστολή των διαπραγματεύσεων πάει γάντι τους Τούρκους αφού ισχυροποιείται ο μακροχρόνιος στόχος της, η ντε γιούρε διχοτόμηση..

Η αίσθηση του γιγαντισμού μας έχει οδηγήσει στην άκαμπτη στάση μας όσον αφορά τη διαπραγμάτευση των υδρογονανθράκων πριν τη λύση του Κυπριακού. Λέμε και ξανάλεμε ότι μια συμφωνία με τους Τ/κ θα τους έκανε να μη θέλουν λύση. Το επιχείρημα αυτό μπορεί κάλλιστα να αντιστραφεί: γιατί να θέλουν λύση οι Ε/κ όταν θα καρπούνται τα έσοδα χωρίς τις προστριβές με τους Τ/κ; Και αν το Κυπριακό μείνει άλυτο στο διηνεκές –που είναι μια πιθανότητα- τότε είναι δίκαιο τα οικονομικά οφέλη να τα απολαμβάνουν μόνο οι Ε/κ.; Δεν είναι εμείς που θα έχουμε ένα ισχυρό κίνητρο να μην θέλουμε λύση; Εκτός τούτου, όταν διαπραγματευόμαστε το ποσοστό εδάφους που θα έχει η τουρκική ζώνη (πολιτεία) δεν θα μπορούσαμε να διαχωρίσουμε την ξηρά από τον θαλάσσιο χώρο ο οποίος συνδέεται με την ξηρά, όπως εξηγεί ο κ. Αγαμέμνων Ξενοφώντος ειδικός στο δίκαιο της θάλασσας και στη χάραξη θαλασσίων ζωνών σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του (εξαιρετικό από πάσης απόψεως) στον «Πολίτη» με τίτλο «Ας λογικευθούμε». Αν, λοιπόν, συναινέσουμε ότι πρέπει  τώρα να διαπραγματευτούμε τώρα– κι όχι μετά τη λύση που είναι αβέβαιο αν και πότε θα επιτευχθεί- την ακριβοδίκαιη μοιρασιά τα εσόδων από τους υδρογονάνθρακες τα πλεονεκτήματα που θα συσσωρευτούν θα είναι πάμπολλα:

1.Το πελαγοδρόμημα του Μπαρμπαρός θα τερματιστεί, όπως επίσης και το τουρκικό navtex προς γενική ανακούφιση. 

  1. Το πελαγοδρόμημα των πολιτικών μας γύρω από το θέμα της ΑΟΖ επίσης θα τερματιστεί.

3.. Θα σταματήσουμε να σπρώχνουμε τους Τ/κ για άλλη μια φορά στην αγκαλιά της Τουρκίας.

  1. Το κυριότερο, ίσως, θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις σε πιο ευνοϊκό κλίμα.
  2. Θα αποκτήσει μια νέα δυναμική η οικονομία.

Αν κάποτε έλθει η στιγμή που οι πολιτικοί μας δεν θα συγχέουν την  ρεάλπολιτικ με την ηττοπάθεια είναι σίγουρο ότι θα  ανατείλουν καλύτερες μέρες για την Κύπρο. Τότε οι νάνοι πραγματικά θα γιγαντωθούν.

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. Petros permalink
    Δεκέμβριος 2, 2014 17:37

    Όλα τα «Δεν είναι δυνατον…» (πλην του Κυπριακού) είχαν θριαμβεύσει επί Κληρίδη. Ο Ντίνος είναι ακόμα εδώ για να μας το θυμίζει…

    Κατά τα άλλα συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο του άρθρου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 2, 2014 20:27

      Σωστά. Ίσως να έπρεπε να έγραφα τις καλές μερες του Κληρίδη. Με την ευκαιρία, τι εγινε το δωμάτιο; 🙂

      Μου αρέσει!

      • Petros permalink
        Δεκέμβριος 3, 2014 00:01

        Το δωμάτιο έκλεισε λόγω έλλειψης χρόνου (ίσως και όρεξης) και μάλλον θα παραμείνει κλειστό! 🙂

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Δεκέμβριος 3, 2014 06:57

          Κρίμα, ήταν καλή δουλειά. Βρίσκεται ακόμη στα προτεινόμενα μου.

          Μου αρέσει!

  2. mike permalink
    Δεκέμβριος 2, 2014 21:01

    δεν μπορώ να μην το πω.. απο τα πιο βλακωδη άρθρα διεθνούς πολιτικής που έχω διαβάσει. μόνο αυτό ειναι το σχόλιο μου. γεια σας

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 2, 2014 22:06

      Καλησπέρα σας. Μια σύντομη περιγραφή της δικής σας σοφίας θα μας βοηθούσε να μετανοήσουμε.

      Μου αρέσει!

  3. Δεκέμβριος 3, 2014 12:23

    Χμμ…
    Για ποιο λόγο ακριβώς ο αναστασιάδης παίρνει αποφάσεις για το κυπριακό ακολουθώντας τα βίτσια του ΔΗΚΟ, τη στιγμή που το δηκο έσσιει ένα χρόμο που έφυε που τη κυβέρνηση ;

    Δαμέ «δεν εκόλωσεν» να υπογράψει τη συμφωνία με τον έρογλου οταν το δηκο απειλούσεν να φύει που τη κυβέρνηση τζαι κάθεται τωρά τζαι ακούει τους που εφύαν ;

    Κάτι δεν γωνιάζει….

    Μακάρι να βγω ψεύτης αλλά φαίνεστε μου ότι άλλην σας εδείξαν και άλλην σας (και μας) εμπείξαν.

    Ο αναστασιάδης του 2004, δεν είναι ο ίδιος με τον σημερινό πρόεδρο, τζαι οι όποιες αποφάσεις (λαμβάνοντας υπόψιν ότι και αυτός παίρνει αποφάσεις με βάση το γινάτι και κίστιμα) εν απόλυτα δικές του (το δηκο δεν είναι παρά η εύκολη δικαιολογία)…. Και η αποχώρηση που τες συνομιλίες, και οι κόντρες με πρέσβεις και τον αίντα, καθώς και οι μεγάλες συμμαχίες με το σαμαρά τζαι άλλες χώρες για τον μισσιμου «αποκλεισμό της τουρκίας».

    Είδη τα βλέπεις και στες φιλοανασταδιακές φιλελευθερες εφημερίδες.

    Όπως πάει, θα κάμει τα γκάζια το δικό του βατερλώ.
    Αν το συνεχίσει, τζαι με το δεσποτιλίκκι που δέρνει τον ερτογάν στο τέλος θα δημιουργηθεί καμιά «ελεγχόμενη κρίση», τόση ώστε να ανεβάζει το κόστος του γκαζιού σε επίπεδα μη-συμφέρουσα και στο τέλος θα συρθεί πίσω σε κανένα μπουρκερστογκ χωρίς να το πάρει χαπάρι.

    Όποταν η επικέντρωση του άρθρου στο σιζοπουλο αντί σε τζίηνο που παίρνει τες αποφάσεις είναι μάλλον άκυρη.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 3, 2014 15:01

      Μα δεν τα χρεώνω όλα στο ΔΗΚΟ.
      Νομίζω γράφω σαφώς στην εισαγωγή μου πως και ο ίδιος δίστασε, κώλωσε και απογοήτευσε. Ο παράγων ΔΗΚΟ, όμως δυστυχώς είναι εκεί και πρέπει να τον λαμβάνει υπόψιν αφού ο πρόεδρος πρέπει να διαχειριστεί και την οικονομία, ένα μέτωπο στο οποίο δεν μπορεί δυστυχώς να ευελπιστεί για στήριξη από άλλες δυνάμεις.

      Από εκεί και πέρα υπάρχουν και πράγματα που δεν είναι υπό τον δικό του έλεγχο: ο Έρογλου στον βορρά είναι μια ατυχέστατη συγκυρία, ενώ και ο Ερντογάν που παραπαίει είναι νομίζω και σε αυτό φαίνεται να συμφωνούμε, πολύ μεγάλο πρόβλημα που κορυφώνεται τώρα. Ε, όποιος και να ήταν έπρεπε να το αντιμετωπίσει – βλέπεις πως και το ΑΚΕΛ συμφωνεί μαζί του για τη διακοπή στις συνομιλίες.
      Η ιστορία για «ελεγχόμενη κρίση» είναι μια κουβέντα που κυκλοφορεί ευρέως σε αριστερούς κύκλους και δεν μου αρέσει γιατί ακούγεται ως μια ελπίδα για μια τελική απαξίωση, απόρριψη, μια εκδίκηση σε βάρος ενός πρόεδρου που στα μάτια της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου προσπαθεί να διορθώσει όσα διέλυσε ο προηγούμενος.

      Σε κάθε περίπτωση, η υπαρκτή σοβαρή πολιτική κρίση, είναι δυνατόν να δώσει διεξόδους. Θα φανεί σύντομα.

      Μου αρέσει!

      • Δεκέμβριος 3, 2014 15:54

        Γιατί είπεν σου κανένας ότι το ακελ εν καλύττερο ;
        Τζαι τζίηνοι εσυμφωνήσαν στην αποχωρήση για να διαφωνούν μετά για λόγους άγνωστους, χωρίς ξεκάθαρη πρόταση…τα γνωστά…. η εθνική ομοψυχία σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, είναι μνημειώδες

        Σημασία έσσιει ο νικολάκης ότι έπαιξε και έχασε.τζαι όσον πιο γλήορα το αντιληφθεί τόσο λιόττερα θα χάσει (χάσουμε).
        Εκαρτέραν στήριξη, τζαι βάση τζίηνης αναλάμβανεν δεσμεύσεις και έστελεν προειδοποιησεις ότι αν οι τούρτζιοι παρενοχλήσουν θα φύει….

        Οι τούρτζιοι όπως εκάμαν τζαι τότε του τάσσου (παιρνά τους φαίνεται να μας ψουμνίζουν) εστείλαν τον βάρβαρο – τζι αν σου παιρνά σύκου φύε. Στήριξη από τη δύση δεν έλαβε, τζαι του έμεινε το αγγούρι να διαχειριστεί τη νέα δέσμευση. Τζαι έδωκε τζαι πάτημα στην άλλη πλευρά να εκθέτει τες δικές της θέσεις για μονομερείς προτάσεις….

        Ουτέ καν δεν εκατάφερε να πείσει τους τρίτους ότι έσσιει ένα κάποιο δίκαιο.

        για τον έρογλου τζαι τον ερτογάν πες άτε συμφωνούμεν.
        Με το τρόπο που διαχειρίζεται τα πράματα, πως τον βλέπεις, εξυπηρετά την υποψηφιότητα έργλου όξα ;
        Γιατί αν εν πρόβλημα ο έρογλου πως το λύεις ;

        Τέλος(έτσι για την ιστορία), σε αντίθεση με κάποια άρθρα της αριστεράς που μιλούν για «ελεγχόμενη κρίση» , η διαφορά μας είναι ότι πιστέφκουν ότι είναι προσχεδιασμένη…. Εγώ πάλε όπως και τότε νομίζω ότι εν η βλακεία μας που θα μας οδηγήσει τζιαμέ…. και όχι δεν είναι ελπίζω να γίνει

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Δεκέμβριος 4, 2014 07:16

          Ναι οι Τούρκοι έχοντας τη δύναμη συνήθως κάνουν ό,τι δηλώσουν. Και μας βάλλουν στην γωνιά. Αν είναι να χρεώσω κάτι στον πρόεδρο είναι πως δεν έπιασε την πρόταση του ΟΗΕ και να μπλοφάρει με πολιτικό τρόπο: ναι, το δεχόμαστε, φέρτε τους ειδικούς σας και ασσιχτιρίστε την βαρκούλα.

          Δυστυχώς όμως ούτε και αυτός τόλμησε να κάνει κάτι τόσο ριζοσπαστικό.

          Για τον Έρογλου δεν νομίζω να τίθεται θέμα. Ούτε ο Χριστόφιας μπορούσε να βοηθήσει (για καλό σκοπό) τον Ταλάτ, ούτε ο Αναστασιάδης (για κακό σκοπό) τον Έρογλου.

          Για την τελευταία σου παράγραφο συμφωνώ πλήρως: τόσο για την βλακεία (και την ατολμία), όσο και για τον προσχεδιασμένο τρόπο και κόσμο που απλοϊκά και βολικά βλέπει η αριστερά…

          Μου αρέσει!

  4. Δεκέμβριος 3, 2014 20:28

    Μια δόση ηττοπάθειας την έχει το άρθρο. Εν πάση περιτώσει, δεν είμαι πολιτικός επιστήμονας και η άποψη μου καμία σχέση θα έχει με τι είναι σωστό ή λάθος ή τουλάχιστον ωφέλιμο ή όχι. Διαισθητικά και μόνο, διαφωνώ με το άρθρο και με ενοχλεί το ύφος του αρθογράφου.

    Αν σας ενδιαφέρει, διαβάστε πιο κάτω την απάντηση του Λάζαρου Μαύρου στο εν λόγω άρθρο.
    http://www.sigmalive.com/opinions/lazaros-mavros/677/o-thoukydidis-i-isxys-o-veniamin-ki-o-goliath

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 4, 2014 07:18

      Πρώτα να βάλουμε και εδώ το άρθρο του αγαπημένου μου εθνικιστή δημοσιογράφου – με τον οποίο πολλές φορές συγκρουστήκαμε:

      Ο Θουκυδίδης, η Ισχύς, ο Βενιαμίν κι ο Γολιάθ…
      03.12.2014 10:36 Λάζαρος Μαύρος

      Τ Α Π Ε Ι Ν Η γνώμη της στήλης, η οποία διατυπώθηκε και παλαιότερα σε άλλες περιστάσεις είναι ότι: Η ξώπετση, η αποσπασματική και ιδίως η «μονο-αιτιοκρατική» ανάγνωση του Θουκυδίδη, εμπεριέχει τον κίνδυνο να εκλαμβάνεται η αειθαλώς επιβεβαιωνόμενη σοφία του «πατέρα του πολιτικού ρεαλισμού», η Ξυγγραφή του για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του 431-404 π. Χρ., ως «εγχειρίδιο της υποταγής του αδύναμου στον δυνατό». Ως «εγκόλπιο του καλού ραγιά».

      Και ως η «συνταγή υποτέλειας των ανίσχυρων στην ισχύ». Πολλοί μονολιθικώς «ισχυο-λάγνοι» την πάτησαν (νομίζουμε) διαβάζοντας, χωρίς όμως να εμβαθύνουν, τον περίφημο Μηλίων Διάλογο, στην, εκπληκτικής συμπύκνωσης, διαλογική αντιπαράθεση 29 επιχειρημάτων (Ε 85-113 Θουκ.) των αλαζόνων, υπερφίαλων κι αδίστακτων Αθηναίων ιμπεριαλιστών, με τους ανίσχυρους κι ανυπεράσπιστους κατοίκους της μικρής Μήλου, οι οποίοι, δεν έστερξαν να υποταχθούν και σφαγιάστηκαν… Χωρίς να διαβάσουν, αμέσως μετά, την, σκοπίμως τοποθετημένη «αμέσως μετά» (Ζ & Η) απ’ τον ίδιο τον Θουκυδίδη, ιστορία της Σικελικής Εκστρατείας των Αθηναίων που οδήγησε (λόγω πλειάδας αιτίων – «πολυ-αιτιοκρατικός» γαρ… ο Θουκυδίδης) στην πανωλεθρία τους. Κι επαλήθευσε τις «προφητείες», στο Ε-98, των Μηλίων…

      Δ Ι Α Β Α Σ Α Μ Ε χθες και άρθρο, τέτοιας ισχυο-λαγνείας & ισχυο-υποταγής. Το οποίο, αφού ειρωνεύεται την αποφασισθείσα απ’ τον πρόεδρο Αναστασιάδη και το σύνολο των κομμάτων αντίσταση απέναντι στην τουρκική πειρατική επιδρομή του Barbaros στην ΑΟΖ της ΚΔ, γιουχαΐζει την ιδέα απόρριψης της Διζωνικής, χαρακτηρίζει την αναζήτηση άλλης στρατηγικής ως «σύμπλεγμα γιγαντισμού των νάνων» και καταλήγει (βεβαίως) στην… Φόρμουλα Νταβούτογλου & Άιντα για «διακοινοτική διαπραγμάτευση -πριν από την όποια λύση- των υδρογονανθράκων» («Πολίτης» 2.12.14, σελ. 13)…

      Σ Κ Ε Φ Τ Ο Μ Α Σ Τ Ε , λοιπόν, έναντι της ισχυο-λαγνείας & ισχυο-υποταγής το εξής, άξιο πολυ-αιτιοκρατικής μελέτης γεγονός, ότι: Απέναντι στην καθ’ όλα (;) ισχυρότερη, εμφανέστατα υπερτέρως πάνοπλη Τουρκία, τη διαθέτουσα διαχρονικώς και τις θωπείες των υπερδυνάμεων κ.ο.κ., η αδύναμη και… μη έχουσα στον ήλιο της ΙΣΧΥΟΣ μοίρα, ελαχιστότατη Κυπριακή Δημοκρατία, μπόρεσε, κατάφερε, δυνήθηκε, τα κατάφερε, να ε-π-ι-β-ι-ώ-ν-ε-ι, από το 1964 έως το 2014, παρά την εκπεφρασμένη δι’ όλης της ΙΣΧΥΟΣ βούληση, τής κατά παρασάγγας ισχυρότερης Τουρκίας, να τη διαλύσει (α) είτε με την Τουρκανταρσία του 1964, (β) είτε με τη συνδρομή της Χούντας διά της εισβολής του Αττίλα το 1974, (γ) είτε με τη συνδρομή…. της διεθνούς κοινότητας διά του Σχεδίου Ανάν το 2004. Διάρκεια του ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ, πενήντα χρόνια. Μισός αιώνας.

      Α Ρ Α , ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΤΕ πολύ προσεκτικότερα τον Θουκυδίδη. Και βρείτε πως ένας νάνος συνεχίζει να επιζεί, επί μισό αιώνα, σε αναμέτρηση με τον γίγαντα. Μόνο έτσι, νομίζουμε, μπορεί να εντοπιστεί η ποικιλία των απολύτως ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ υπόλοιπων πολυποίκιλων συντελεστών ισχύος, ώστε ο νάνος να καταστεί και Βενιαμίν έναντι του Γολιάθ…

      – See more at: http://www.sigmalive.com/opinions/lazaros-mavros/677/o-thoukydidis-i-isxys-o-veniamin-ki-o-goliath#sthash.Pl7MD3k4.dpuf

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Δεκέμβριος 4, 2014 07:27

      Τώρα, αναφορικά με την ηττοπάθεια, θα διαφωνήσω: δεν έχουμε σκοπό να νικήσουμε κάποιον, ούτε να εκδικηθούμε. Σκοπό έχουμε τη λύση και τη συμμετοχή σε ένα μετά τη λύση κόσμο χωρίς προβλήματα – κατά το δυνατόν.

      Κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι ιδέες του Κουμουλλή είναι αντίθετα, ριζοσπαστικές και διεκδικητικές, στα πλαίσια αυτού που λένε οι εγγλέζοι: call their bluff.
      Οι Τούρκοι ξέρουν πως πάντα αντιδρούμε με ένα φοβικό, φοβισμένο και αυτοαμυντικό τρόπο στις δικές τους ενέργειες – και γι’ αυτό ενεργούν έτσι. Θα μπορούσαμε να τους εκπλήξουμε – έστω και μετά την αποχώρηση από τις συνομιλίες – με το να δεχόμασταν τις προτάσεις του Αιντα. Αν γινόταν αυτό θα δημιουργείτο ένα άτυπο συμβουλευτικό σώμα χωρίς ουσιαστικές εξουσίες, αλλά θα έφευγε αυθημερόν η βαρκούλα.

      Θυμάσαι να έχουν υποχωρήσει ποτέ οι τούρκοι με οποιονδήποτε τρόπο; Ε, αν γινόταν αυτό θα το καταφέρναμε.
      Χάθηκε η ευκαιρία.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: