Skip to content

Οι «νεοφιλελεύθεροι» προειδοποιούν: for the record.

Φεβρουαρίου 2, 2015

 

Ξεκινώ με μια διαπίστωση: ακόμη και ξένοι επιστήμονες, αλλά και ξένα έγκυρα ΜΜΕ, πέφτουν στην παγίδα της λανθασμένης διάγνωσης. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η λιτότητα. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η τρόικα.

Η λιτότητα – ή αν θέλετε ο εξορθολογισμός των δημοσίων οικονομικών μιας χώρας, υπό την επιτήρηση της τρόικας-, είναι η θεραπεία και η λύση που προσφέρεται όταν η ίδια η χώρα αποτύχει να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά της.

Να τερματίσουμε τη λιτότητα ναι, να ξεφορτωθούμε την τρόικα ναι, τις θεμελιώδεις συνθήκες που έφεραν τα πράγματα ως εκεί, πως τις διορθώνουμε;

Ώρες ώρες η πολιτική – ή προς το παρόν οι εξαγγελίες των υπουργών της κυβέρνησης Τσίπρα – κατατάσσονται στο επίπεδο της προκλητικής αφέλειας, λέγοντας περίπου πως ναι μεν αναγνωρίζουμε πως είμαστε άρρωστοι, τερματίζουμε τα φάρμακα και λέμε πως είμαστε καλά!

Τόσο απλά!

Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα όμως. Εκ των πραγμάτων η θεραπεία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα –σε αντίθεση με την Ιρλανδία, την Πορτογαλία αλλά και την Κύπρο και πάντα κατ’ αναλογία – δεν έφερε τα ζητούμενα αποτελέσματα. Η κοινωνία και η οικονομία της χώρας δεν θυμίζουν σε καμία περίπτωση υγιές σύστημα. Είναι λοιπόν σαφές πως κάτι πρέπει να γίνει και αυτό το κάτι είναι η επαναδιαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής του χρέους σε βάθος χρόνου, με ακόμη πιο μικρό επιτόκιο, ούτως ώστε να περισσεύουν χρήματα για εμβολιασμό της οικονομίας. Αυτό θα σημαίνει ουσιαστικό κούρεμα του χρέους, αλλά με τρόπο που δεν θα προκαλέσει φορολογούμενους πολίτες άλλων χωρών. Το γεγονός πως οι αριθμοί για την Ελλάδα δεν βγαίνουν, το γεγονός πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο είναι μια θέση που υποστηρίζω πολύ πιο πριν από τους οικονομολόγους του ΣΥΡΙΖΑ…

Ταυτόχρονα όμως δεν πρέπει να χαθεί τίποτα από όσα θετικά έχουν γίνει όσον αφορά το σουλούπωμα του ελληνικού κράτους, και είναι εδώ που οι εξαγγελίες των υπουργών έχουν σπείρει τον τρόμο. Γιατί πόσο συνεργάσιμος θα είναι ο δανειστής σου όταν πάρει το μήνυμα πως έχεις προγραμματικό στόχο να ανατρέψεις τα πάντα και να επιστρέψεις στο καθεστώς της προβληματικής οικονομικής πολιτικής που θα δημιουργήσει νομοτελειακά νέα χρέη;

Και εδώ ας δούμε ένα άλλο ζήτημα: να δοθεί χρόνος λέει και να μην κατηγορείτε τον Τσίπρα. Έχει εκλεγεί από τον ελληνικό λαό, το πρόγραμμα του θα εφαρμόσει, τι άλλο; Δηλαδή αυτό το επιχείρημα λέει πως αν έβγαινε πρόεδρος ο Λιλλήκκας με τις ανοησίες που έλεγε για το γκάζι και το Κυπριακό, θα έπρεπε να του δοθεί πίστωση χρόνου με παύση της κριτικής και των προειδοποιήσεων; Μου φαίνεται πως όχι.

 

Γιατί αν ισχυρίζεται κάποιος πως θα φέρει ένα μέτρο χιόνι στον Στρόβολο την επόμενη εβδομάδα, όταν εκλεγεί ναι μεν πρέπει να το αποδείξει στην πράξη, αλλά όσοι είμαστε σίγουροι πως κάτι τέτοιο δεν γίνεται τι πρέπει να κάνουμε; Να σωπάσουμε;

Παρ’ όλα ταύτα κάποια ζητήματα δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν. Ο Τσίπρας εξελέγη δημοκρατικά, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και την προσοχή όλου του κόσμου και δεν είναι υπερβολή αν πούμε πως βρισκόμαστε σε κομβικό σημείο στην Ευρώπη. Το φαινόμενο Τσίπρας είναι η νέα *συστημική* παράμετρος που πρέπει να λάβουν πλέον όλοι υπόψιν. Ανεξαρτήτως ιδεολογικών διαφορών, πρέπει να υπάρξει προσπάθεια για συνεργασία και συνεννόηση. Δυστυχώς τα μηνύματα της κυβέρνησης του είναι αμφιλεγόμενα και είδαμε δηλώσεις και αναιρέσεις δηλώσεων για τα ίδια πράγματα. Αυτό είναι επικίνδυνο.

Ας πούμε πως όλα αυτά βγαίνουν από τον ενθουσιασμό ή αν θέλετε το άππωμα της εκλογής. Να δούμε τι θα πει την Πέμπτη στις προγραμματικές του δηλώσεις όμως. Εκεί θα κριθεί. Γιατί είναι καλή η πίστη σε εναλλακτικές πολιτικές, αλλά στην πράξη χρειάζεται να είσαι και πραγματιστής και νούσιμος. Δεν γίνεται αλλιώς.

Αν ο Αλέξης κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση θα έχει την πλήρη μου στήριξη. Γιατί η επιτυχία του θα βελτιώσει την Ευρώπη, θα αναζωογονήσει το σύστημα που έχουμε και αυτό θα είναι και ιδεολογική δικαίωση, αλλά και συμφέρουσα εξέλιξη, γιατί όλοι θα επωφεληθούμε από μια Ευρώπη που συνολικά πλέον καταφέρει να μπει στο δρόμο της ανάπτυξης.

 

Πριν πάμε στα κείμενα που προτείνω, να σας αναφέρω και κάτι άλλο, που αφορά ένα άλλο θέμα που  απασχολεί συχνά το ιστολόγιο. Τον καιρό. Όπως βλέπετε στη φωτογραφία πιο κάτω, αναμένονται κυβιστήσεις αυτή τη βδομάδα:

 

 

Για την ιστορία λοιπόν, παραθέτω δυο κείμενα «νεοφιλελεύθερων» συγγραφέων. Θα κριθούν και αυτά από τις εξελίξεις. Δεν ταυτίζομαι πλήρως με κανένα από τα δυο κείμενα, αλλά σε γενικές γραμμές θεωρώ πως εκφράζουν μια γραμμή λογικής που αυτές τις μέρες βρίσκεται υπό διωγμό…

 

Το πρώτο είναι του Γιώργου Προκοπάκη και το τσίμπησα από το Facebook

Οι δοξασίες στο πηδάλιο

 

Ο ΥΠΟΙΚ δήλωσε πως δεν θέλει η χώρα μας τα €7.2 δις και οποιοδήποτε άλλο δάνειο. Τα δάνεια ανατροφοδοτούν, λέει, το χρέος – και την κρίση. Την ίδια στιγμή ζητάει μετακύλιση λήξεων χρεολυσίων, την οποία αδυνατεί να προσφέρει το ευρωσύστημα από κανονιστικούς περιορισμούς – ακόμη και εάν ήθελε. Την ίδια στιγμή, υπόσχεται ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς στο διηνεκές, με χαμηλό πρωτογενές πλεόνασμα.

 

Ας δούμε τη δοξασία πρώτα.

 

Δάνειο που αγοράζει παλιότερο δάνειο ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ δεν αυξάνει το χρέος. Το χρέος μένει το ίδιο – μπορεί να αλλάζουν οι όροι εξυπηρέτησής του, να πληρώνεις υψηλότερο ή χαμηλότερο επιτόκιο. Εάν οι όροι παραμένουν οι ίδιοι, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ διαφορά όσον αφορά το χρέος με τη μετακύλιση λήξεως. Αν δεν θέλεις να «σκλαβώνεσαι» μπορείς όταν έχεις τα λεφτά να εξαγοράσεις το νέο δάνειο.

 

Η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο το 2010 με χρέος €310 δις, μέσο επιτόκιο 4.6% και μέσο χρόνο αναχρηματοδότησης του συνόλου του χρέους 5 χρόνια. Σήμερα το χρέος είναι €317 δις, μέσο επιτόκιο 2.8% και χρόνο αναχρηματοδότησης 16 χρόνια. Μέρος του χρέους αυτού είναι προσωρινό: €11 δις ρευστό στο ΤΧΣ, €3 δις σε buffer account, κάπου €13 δις του κέρδους των κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν και επιστρέφονται στη χώρα (πέραν του κέρδους τόκων), €16 δις που αναμένονται από την επανιδιωτικοποίηση των συστημικών τραπεζών. Απ´ αυτά μόνον το τελευταίο είναι αβέβαιο ως προς το ύψος. Το πραγματικό μακροπρόθεσμο χρέος λοιπόν είναι περίπου €275 δις – αν διατηρηθεί στην ίδια πορεία η χώρα. Ας προσθέσουμε και τα €107 δις μείωσης του χρέους από το PSI να φτάσουμε τα €385 δις. Στην πενταετία των μνημονίων το «χρέος» αυξήθηκε €75 δις. Καλύφθηκαν όμως τα ελλείμματα της πενταετίας (μόνο το 2010 ήταν €24 δις), πληρώθηκαν καμιά €20ρια δις παλιά κρυφά χρέη, μειώθηκαν οι εγγυήσεις του Δημοσίου κατά €10 δις.

 

Ας συγκριθεί αυτό το αποτέλεσμα με τα διαγράμματα εκρηκτικής αύξησης του χρέους του 2011 που διακινούσε ο κ. Βαρουφάκης. Καμία σχέση! Όμως, αυτά που έλεγε τότε ως σχολιαστής λέει και σήμερα ως υπουργός! Καλά να τα λέει για πλάκα στα μπλογκς ή στις τηλεοράσεις. Να τα χρησιμοποιεί όμως ως διαπραγματευτικά επιχειρήματα στους εταίρους, οι οποίοι ξέρουν τι έχει γίνει κάθε ευρώ δανείου, είναι αυτοκαταστροφικό. Το «αυτο-» αναφέρεται σε δέκα εκατομμύρια Έλληνες.

 

Η άλλη δοξασία που σερβίρεται είναι η ανοησία των εταίρων να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως «πρόβλημα ρευστότητας» αντί για «πρόβλημα χρεοκοπίας». Ακόμη και εάν υποθέσουμε πως τον πρώτο χρόνο του προγράμματος στήριξης δεν ήταν καθαρή η στρατηγική, είναι σαφές πως η πολιτική των εταίρων από το τέλος της άνοιξης του 2011 είναι «το χρέος εμείς, τα ελλείμματα εσείς». Επισήμως αναφερθέν τη νύχτα της 21/7/2011, του πρώτου PSI. Πώς προκύπτει ότι αυτή η πορεία είναι η δήθεν ανοησία της τρόικας «η Ελλάδα έχει πρόβλημα ρευστότητας» είναι άδηλο.

 

Δέκα εκατομμύρια Έλληνες καλούνται να γίνουν πειραματόζωα για κάποιες δοξασίες. Ήδη αποδειγμένες πως δεν είναι τίποτε άλλο από δοξασίες.

 

Ας μη λησμονούμε πως οι δοξασίες αυτές υποστηρίχθηκαν με αναφορές σε «αυταπόδεικτα» αδιάσειστα στοιχεία, με υποτιθέμενη βαθειά κατανόηση του πώς λειτουργεί το καζινοκαπιταλιστικοτραπεζικό σύστημα. Θυμίζω πως μέρος μόνον του δανείου του πρώτου μνημονίου αρκούσε να ανακεφαλαιοποιήσει όλες τις τράπεζες ζόμπι της Ευρώπης. Ούτε για τα πούρα των τραπεζιτών δεν έφθαναν! Θυμίζω πως γύρω από το ελληνικό χρέος υποτίθεται πως είχε δομηθεί ένα φοβερό και τρομερό πλέγμα CDS και άλλων παραγώγων χρηματιστικών προϊόντων ύψους ένας Θεός ξέρει πόσων τρις ευρώ. Πληρώθηκαν $3.1 δις (δολάρια, όχι ευρώ) για τα CDS με το PSI και δεν άνοιξε μύτη – μόνο μια αυστριακή τράπεζα εμφάνισε εξ αυτού τρύπα $400 εκατ – τίποτε άλλο!

 

Η Ελλάδα εμφανίζεται να επιδιώκει λύση προβλημάτων της Ευρώπης (και του καπιταλισμού, εδώ που τα λέμε) τα οποία απλώς δεν υπάρχουν! Τα δε πραγματικά ελληνικά προβλήματα τα εντάσσει σε ανύπαρκτο πλαίσιο, με ανύπαρκτη λύση.

 

Οι επιπτώσεις

Κατά την επικοινωνιακή διαχείριση πέφτει η δέσμευση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού με μικρό πλεόνασμα – αντί του μεγάλου που έχει συμφωνηθεί με τους εταίρους. Όμως, χωρίς χρηματοδότηση τι θα γίνεται με το, μικρό έστω, έλλειμα από την εξυπηρέτηση του χρέους;

 

Η λύση του «λιτού βίου», σε συνδυασμό με την άρνηση δανείων αναχρηματοδότησης και κάλυψης του, μικρού έστω, ελλείμματος σημαίνει απλώς το εξής:

  1. Άγρια λιτότητα (ο Στουρνάρας θα φαίνεται άγγελος) μέχρις ότου η χώρα αποκτήσει ξανά πρόσβαση στις αγορές.
  2. Όταν θα είναι σε θέση να δανεισθεί από τις αγορές, οι συνθήκες θα επιβαρύνονται: το κόστος εξυπηρέτησης θα αυξάνει, ο χρόνος αναχρηματοδότησης θα πέφτει.

 

Οι δοξασίες και οι μεγαλοστομίες είναι η κουρτίνα της υποταγής της πραγματικότητας σε εν πολλοίς ιδεοληπτικά σχήματα.

 

Υποτίθεται πως αυτά τα σχήματα θα κατατροπώσουν στη διαπραγμάτευση τους δανειστές. Γιατί υποκρύπτεται η αειθαλής γενική δοξασία της μεγαλύτερης ζημίας που θα υποστεί η Ευρωζώνη από μια ελληνική καταστροφή. Αν δεν το δοκιμάσουμε, θα μου πείτε, δεν μπορεί ποτέ να είμαστε βέβαιοι.

 

Για κάτι άλλο όμως είμαστε βέβαιοι: υπάρχει λύση ελαχίστου κόστους για τους δανειστές εντός ευρώ. Δοκιμάστηκε στην Κύπρο και δούλεψε – υπάρχει ένα απομένον προβληματάκι με την πλήρη αποκατάσταση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, αλλά αυτό είναι πρόβλημα των Κυπρίων όχι των δανειστών. Το κόστος όλο περνάει στους πολίτες της χώρας!

 

Ποιός μπορεί να θέλει να δοκιμάσει τα όρια των δανειστών με διαπραγμάτευση στηριγμένη σε δοξασίες, με την εναλλακτική ελαχίστου κόστους να είναι χαρτί της άλλης πλευράς; Η λογική απάντηση είναι: ΚΑΝΕΙΣ. Εκτός από όποιον ενδιαφέρεται μόνον για την επιβεβαίωση του θεωρητικού σχήματος και για όποιον καλοβλέπει το εθνικό νόμισμα.

 

Και το δεύτερο του Θάνου Τζήμερου από το Athens Voice.

 Ο αλγόριθμος του πεντάχρονου

Γιαννάκη, σού δίνω 2 ευρώ. Η μία σοκολάτα κάνει 1 ευρώ. Πόσες σοκολάτες μπορείς να αγοράσεις; Δύο! Μπράβο αγόρι μου! Για πες μου τώρα, σού δίνω 1 μόνο ευρώ. Μπορείς να αγοράσεις 3 σοκολάτες;

 

Αν ο Γιαννάκης πει «όχι», διαθέτει την τυπική λογική ενός 5χρονου. Αν πει «ναι», διαθέτει την «λογική» των οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ο αλγόριθμος είναι απλός. Περισσότερο απλός δεν γίνεται. Και δεν αφορά, ούτε τα αίτια της κρίσης, ούτε τις διεθνείς δυνάμεις που… επιβουλεύονται το ανάδελφον έθνος μας. Αφορά τις επιλογές που έχουμε, και μόνο. Μία – δύο – τρεις. Όποια και αν είναι τα αίτια, όποια κακία ή καλοσύνη έχει αυτός ο κόσμος. Οι επιλογές είναι αυτές. Μία – δύο – τρεις. Άλλες δεν υπάρχουν.

 

Πάμε, Γιαννάκη: το 2015 η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει για τις διεθνείς υποχρεώσεις της 22,5 δισ. ευρώ. Πρόκειται κυρίως για ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου που λήγουν φέτος. Το ποσό αυτό ΔΕΝ περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό. Είναι άλλος λογαριασμός. Για να το καταλάβουν οι Γιαννάκηδες αυτού του κόσμου ο προϋπολογισμός ενός κράτους είναι σαν να λέμε ότι στην οικογένειά μας φέτος έχουμε 15.000 ευρώ εισόδημα και 15.000 ευρώ έξοδα. Αυτός λέγεται ισοσκελισμένος προϋπολογισμός. Δηλαδή στο τέλος του χρόνου δεν θα μας μείνει μία. Αν τα έξοδα είναι π.χ. 13.000 ευρώ σημαίνει ότι έχουμε 2.000 ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα. Ναι, αλλά έχουμε πάρει και δάνειο. Αυτό είναι άλλος λογαριασμός. Το δάνειο πρέπει να εξυπηρετείται, δηλαδή να πληρώνουμε τόκους και χρεολύσια. Μπορούμε να τα πληρώσουμε με δύο τρόπους: α) από όσα μας περίσσεψαν, αν ξοδέψαμε λιγότερα από όσα βγάζουμε, ή β) δανειζόμενοι ξανά. Υπάρχει κανένας οικονομολόγος του ΣΥΡΙΖΑ (και των ΑΝΕΛ και του ΚΚΕ…) που να έχει αντίρρηση;

 

Άρα τα 22,5 δισ. μπορούμε: 1) να μην τα πληρώσουμε 2) να τα πληρώσουμε εν μέρει 3) να τα πληρώσουμε όλα.

 

Επιλογή 1 – Να μην τα πληρώσουμε.

 

Αυτό λέγεται χρεοκοπία. Σημαίνει ότι η Ελλάδα βγαίνει εκτός αγορών για καμιά δεκαριά τουλάχιστον χρόνια και δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε τίποτε εισαγόμενο εκτός αν το προπληρώσουμε σε ευρώ. Δείτε γύρω σας πόσα πράγματα από αυτά που χρησιμοποιείτε ή τρώτε παράγονται στην Ελλάδα. Τα ξεχνάτε! Σκεφθείτε πόσα πράγματα, από το ρεύμα μέχρι τα αντλιοστάσια της ΕΥΔΑΠ, βασίζονται στα εισαγόμενα καύσιμα. Τα ξεχνάτε κι αυτά! Κι αν σκέφτεστε: “δεν πειράζει, θα τρώμε μόνο τα αγροτικά προϊόντα που παράγουμε” σκεφθείτε ότι σπόροι, φυτοχώματα, αγροτικά μηχανήματα, παρελκόμενα, αυτοματισμοί, συστήματα ελέγχου, υδροπονικός εξοπλισμός, αντλίες, οχήματα μεταφοράς, εργαλεία, θερμοκήπια, σκίαστρα, υλικά συσκευασίας, καύσιμα, λιπαντικά, αναλώσιμα, ζυγοί, εκτυπωτικά, συσκευαστήρια… είναι όλα εισαγόμενα. Εκτός αν φυτεύεις εσύ το μαρούλι στη γλάστρα σου και περιμένεις να το φας για να ζήσεις.

 

Χρεοκοπία σημαίνει δραχμή και δραχμή σημαίνει θάνατος των λαϊκών στρωμάτων που τόσο αγαπάνε να υπερασπίζονται οι προστάτες των αδυνάτων. Εγώ μπορώ ή να φύγω στο εξωτερικό ή να πουλήσω τις δουλειές μου στο εξωτερικό και να ζητήσω να πληρωθώ με ευρώ. Ο μισθωτός και ο συνταξιούχος όμως, που θα βλέπουν ότι ο μισθός τους σε δραχμές, στο τέλος του μήνα, έχει χάσει τη μισή του αξία, δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτε από τα δύο. Το ένα κιλό ντομάτες θα έχει τη μία βδομάδα 40.000 δραχμές και την άλλη 50.000. Για iphone 6, ούτε το συζητάμε!

 

Επιλογή 2 – Να τα πληρώσουμε εν μέρει.

 

Έχει δυό υποπεριπτώσεις. Αυτό να γίνει α) χωρίς την σύμφωνη γνώμη των δανειστών, β) με την σύμφωνη γνώμη τους. Η περίπτωση (α) σημαίνει επίσης χρεοκοπία, άρα ισχύουν όσα αναφέρθηκαν στην Επιλογή 1. Σύμφωνη γνώμη σημαίνει ότι θα έχουν δεχθεί νέο κούρεμα και τα 27 κράτη της Ε.Ε. επικυρωμένο από τα κοινοβούλιά τους. Θα πρέπει δηλαδή ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας να εξηγήσει στον λαό του για ποιον λόγο θα πρέπει να χαρίσει χρήματα ο Σλοβάκος συνταξιούχος που παίρνει 200 ευρώ τον μήνα και βγήκε στη σύνταξη στα 67, στον Έλληνα συνταξιούχο της ΔΕΗ που παίρνει 3000 και βγήκε στα 50. Κι αργότερα, στην άγαμη κορασίδα του, εφ’ όρου ζωής. Αλλά ας πούμε ότι το καταφέρνει ο Σλοβάκος και οι άλλοι 26 με τη φοβέρα ότι αν χρεοκοπήσουμε θα διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι λέτε, αυτό το νέο κούρεμα δεν θα συνοδεύεται από νέους όρους της δανειακής σύμβασης; Υπάρχει περίπτωση ο δανειστής να σου δώσει, έτσι, επειδή είσαι ωραίος, καινούργια δανεικά και να αδιαφορήσει για την αποπληρωμή τους, όταν μόλις τον ανάγκασες να γράψει χασούρα, τη δεύτερη στη σειρά; Αυτό που επιμελώς αποκρύπτουν οι… έμπειροι διαπραγματευτές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πως μια ενδεχόμενη αποδοχή – ολική ή μερική – των προτάσεών τους (ποιες είναι αλήθεια; τις ξέρει κανένας;) από την Ε.Ε. συνεπάγεται αυτόματα νέο, πολύ αυστηρότερο μνημόνιο! Μήπως τα μόνα παζάρια που έχουν κάνει στη ζωή τους είναι η κολοκυθιά που έπαιζαν μικροί;

 

Επιλογή 3 – να τα πληρώσουμε όλα.

 

Έχει δύο υποπεριπτώσεις α) να μην δανειστούμε β) να δανειστούμε. Το να μην δανειστούμε είναι εντελώς θεωρητική περίπτωση. Με τα ετήσια φορολογικά έσοδα του κράτους γύρω στα 45 δισ., το να μην δανειστούμε σημαίνει ότι θα πρέπει το κράτος να «ζήσει» με τα 22,5 δις. που θα απομείνουν. Δεν φτάνουν ούτε για “ζήτω», όταν μόνο για συντάξεις το κράτος πληρώνει σχεδόν 28 δισ.! (Για 4.523.296 (!!!) συντάξεις το 2014, για όποιον ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες.)

 

Τι απομένει; Η 3(β): να δανειστούμε. Κι επειδή από τις αγορές αποκλείεται να δανειστούμε καθώς το επιτόκιο είναι απαγορευτικό, η μόνη καταφυγή είναι ο μηχανισμός στήριξης, με το 1,5% επιτόκιο, αυτό που ονομάζουμε… τοκογλυφικό! Άρα και η παραμονή στο μνημόνιο!

 

Αγαπητέ ψηφοφόρε του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει κάτι που δεν κατάλαβες από τον παραπάνω αλγόριθμο; Υπάρχει μία έστω περίπτωση που να μην την περιλαμβάνει; Υπάρχει ένα έστω αντεπιχείρημα;

 

Ξέρω, δεν σε ενδιαφέρουν αυτά. Θες να τιμωρήσεις τον Σαμαρά, γιατί σε έσκισε στη φορολογία, γιατί δεν βλέπεις μέλλον, γιατί σου κούρεψε τον μισθό, γιατί έκανε γαργάρα τη λίστα Λαγκάρντ, γιατί έδωσε τα φιλέτα του Δημοσίου στους μόνιμους πελάτες του γκουβέρνου (που ήταν, τελικά, και οι μόνοι ενδιαφερόμενοι!) γιατί χρησιμοποιεί το κράτος σαν βιλαέτι του. Είσαι θυμωμένος με όσους κόβουν 40 ευρώ από τη σύνταξη πείνας της γιαγιάς, αλλά χαρίζουν 150.000 ευρώ για χριστουγεννιάτικα δώρα στα παιδιά των υπαλλήλων της Βουλής. Βέβαια, θα έπρεπε να είσαι θυμωμένος και με τα 700 εκατομμύρια περίπου που… χαρίζει ο φορολογούμενος στους συνταξιούχους της ΔΕΗ, αλλά ο Φωτόπουλος και η παρέα του είναι δικοί σας πλέον. Βλέπεις πώς όλα μπερδεύονται… πικρά; Η ΝΟΥΔΟΚ προστατεύει τα δικά της παιδιά και σεις τα δικά σας. Η ΝΟΥΔΟΚ έχει την νομενκλατούρα της κι εσείς τη δική σας. Δεν βγαίνουν τα νούμερα για την συγκυβέρνηση αλλά τα ίδια νούμερα θα κληθείτε να διαχειριστείτε κι εσείς.

 

Δεν επιμένω άλλο. Ξέρω ότι η λογική δεν σου λέει τίποτε. Μέσα σου βράζεις. Θες να γκρεμίσεις το φαύλο πολιτικό σύστημα, ξεχνώντας (;) ότι το τοξικότερο κομμάτι του βρήκε ανοιχτές αγκάλες στο κόμμα σου. Ίσως η φύση με τη σοφία της σε οδηγεί στην τελική πράξη του δράματος – την κάθαρση. Θα γκρεμίσεις την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα συγκυβέρνηση, αλλά με την ίδια κίνηση – πού να το φανταζόσουνα! – θα γκρεμίσεις και την εικονική πραγματικότητα με την οποία σε εξαπατά ο αρχηγός σου. Κι επειδή εσύ είσαι που θα υποφέρεις περισσότερο από την απότομη προσγείωση στην κανονική ζωή, μπορεί να γίνεις ένας έμπειρος χτίστης της νέας Ελλάδας. Γιατί θα ξέρεις πια τι σημαίνει να έχεις μόνο τρεις επιλογές, και καμία άλλη. Μόνο που τότε φρόντισε να αποφασίζεις λιγότερο με το θυμικό και περισσότερο με τη λογική. Για το καλό, κυρίως, του Γιαννάκη.

Advertisements
24 Σχόλια leave one →
  1. Φεβρουαρίου 2, 2015 09:41

    πάλε γενικολογίες… τζαι ιστορίες με αρρώστους τζαι φάρμακα.
    Εχαθήκαν τα παραδείγματα και οι παραλληλισμοί καλέ;
    αρρωστημένο εκατάντησε το μπλοκ 🙂

    Μπορείς να μας πεις ποια είναι τα θετικά που εγίναν όσον αφορά το «σουλουπωμα» του ελληνικού κράτος, πλην απολύσεων και σφάξιμο μισθών (ή επίτευξη αυτών μέσω των ιδιωτικοποίησεων);
    Είτε στη ελλάδα είτε στη κύπρο ;

    Γιατί εγώ δεν εκατάλαβα τι άλλο εννούν με τη «μεταρύθμιση» τζαι τον «εξορθολογισμό».
    Τι στιγμή που, ακόμα τζαι τζίηνοι που δεν δέχουνται κουβέντα στο θέμα του χρέους της ελλάδας, επαναλαμβάνουν ότι φταίει η ελλάδα …. Ναι αλλά για τι ;

    Ο υπουργός οικονομίας προχτές που τους τα γνωστά, κούρεμα δεν έσσιει δεν θα πληρώνουν οι γερμανοί για λόοου σας κλπ κλπ κλπ τους ανάφερεν επίσης

    «οι ανισορροπίες και οι ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ της ίδιας της Ελλάδας ευθύνονται για τα προβλήματά της»

    Ο σουλτς τι του είπεν;
    Χαίρομαι λαλεί του που θα πατάξετε τη φοροδιαφυγή….
    και ποιός λες να μην πληρώνει οεο ;
    Η καθαρίστρια του υπουργείου οικονομικών , ή ο υπάλληλος της ερτ ;

    Άρα μπορεί να μην είναι πρόβλημα χρέους («ορθολογικής διαχείρισης των οικονομικών «), αλλά ανισοτήτων….Αυτή είναι η κύρια θέση, τζαι όχι αν το πρόβλημα είναι πρωτίστως θέμα «χρέους ή ρευστότητας» . Με το ένα , με το άλλο. Εϊναι κυρίως πρόβλημα ανισοτήτων και έλλειψης πραγματικής παραγωγής.

    Άρα άλλη αρρώστια , άλλο το φάρμακο.
    Ο ασθενής έπαθεν έφραγμα τζαι τούτοι κάμνουν χημειοθεραπίες στο συκώτι.

    Και αν το πρόβλημα είναι οι ανισότητες, θέλω να μου πεις ΕΝΑ μέτρο που επέμείνε στην εφαρμογή του η τροίκα , και που εφαρμόστηκε από όποιαδήποτε ελληνική μνημονιακή κυβέρνηση, τζαι τα αποτελέσματα αυτού…. μιλώντας για θετικά που εγίναν όσον αφορά το σουλούπωμα των δημοσίων οικονομικών.

    Ενα μόνο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 2, 2015 17:35

      Θα επανέλθω Στέλιο. Για την ιστορία παραθέτω δυο σημερινά μου tweets.

      Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 2, 2015 20:43

      Ε, ναι μια περιρρέουσα αρρώστια υπάρχει…

      Θετικά σουλουπώματος; Έτσι σκόρπια εδώ και εκεί:
      1. Προσπάθεια ελέγχου και καλής χρήσης των χρημάτων που αφορούν τους υπαλλήλους τους κράτους και απολύσεις υπεράριθμων όπου χρειαζόταν.
      2. Κλείσιμο προβληματικών εταιριών οργανισμών.
      3. Εισαγωγή εισοδηματικών κριτηρίων.
      4. Απελευθέρωση επαγγελμάτων.
      5. Σύνοψη ωφελημάτων = καλύτερη και δικαιότερη διαχείριση (ΕΕΕ).
      6. ΓΕΣΥ
      Δεν πιστεύω να μπορούμε σε διάλογο για κάθε ένα από τα ανωτέρω!
      Αναφορικά με το θέμα της ανισότητας που θέτεις, μπορεί να είναι η άποψη σου, αλλά νομίζω κανείς δεν τη συμμερίζεται – ούτε καν η ελληνική κυβέρνηση. (Άλλο η δικαιότερη κατανομή εισοδήματος που γίνεται σχεδόν σε όλα τα σύγχρονα κράτη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο).

      Μου αρέσει!

  2. Σώπα permalink
    Φεβρουαρίου 2, 2015 14:09

    Στροβολιώτης: Δεν ταυτίζομαι πλήρως με κανένα από τα δυο κείμενα, αλλά σε γενικές γραμμές θεωρώ πως εκφράζουν μια γραμμή λογικής . . . . . . . . .

    Ολίγον έγκυος ε;

    Μου αρέσει!

  3. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 2, 2015 17:33

    Μου αρέσει!

  4. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 2, 2015 17:34

    Μου αρέσει!

  5. Φεβρουαρίου 2, 2015 19:53

    Τάδε έφη Strovoliotis: «Η λιτότητα – ή αν θέλετε ο εξορθολογισμός των δημοσίων οικονομικών μιας χώρας, υπό την επιτήρηση της τρόικας-, είναι η θεραπεία και η λύση που προσφέρεται όταν η ίδια η χώρα αποτύχει να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά της…» — Το επόμενο ανέκδοτο ΣΟΥ πότε να το αναμένουμε;
    Η λιτότητα, [δηλ. το πετσόκομμα του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και του κοινωνικού κράτους] αποτελεί [κατά τονStrovoliotis και όχι μόνο] «εξορθολογισμό»!!! Black humor ή ξεκάθαρη ταξική [αν και του προκαλεί αλλεργία αυτός ο χαρακτηρισμός εντούτοις ΔΕΝ υπάρχει πιο παραστατικός προσδιορισμός] προσέγγιση και θεώρηση του ζητήματος; Σίγουρα το δεύτερο αλλά δεν αποκλείεται ΚΑΙ το πρώτο.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 2, 2015 20:46

      Δεν το λέω εγώ αυτό. Πότε πήγε οπουδήποτε η τρόικα; Μήπως όταν χρεοκόπησαν τα κράτη; Και γιατί δεν έχει λιτότητα στη Γερμανία την Ολλανδία ή τη Φινλανδία;
      Μήπως το παραμύθι αυτό βολεύει γιατί πάνω του στέκεται μια ολοκληρη ιδεολογία, η οποία δε θα νοιώσει καλά αν χαθεί το θεμέλιο της;

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 2, 2015 21:10

        Κι άλλα μαργαριτάρια δια στόματος Strovolioti:
        «γιατί δεν έχει λιτότητα στη Γερμανία την Ολλανδία ή τη Φινλανδία;», διερωτάται, όχι αφελώς φυσικά, αλλά γιατί δεν μπορεί να δει πέραν από τη μύτη ΤΟΥ κι τα ταξικά ΤΟΥ συμφέροντα… Άραγε γιατί υπάρχει φτώχεια και πείνα στην Αφρική, τη Ασία και την Κεντρική και Νότια Αμερική;

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 2, 2015 21:14

          Σημειώνεται πως εσύ έκανες γαργάρα την ερώτηση μου. Όπου υπαρχει πείνα στις περιοχές που αναφέρεις είναι γιατί δεν υπαρχει σαφώς ανεπτυγμένο σύστημα ελεύθερης οικονομίας με την ελευθερία και τα δικαιώματα που δίνει η αστική δημοκρατία. Και φυσικά βολικά ξεχνάς πως *κανένα* σύστημα δεν μπορεί να εγγυηθεί τις βέλτιστες συνθήκες για όλους τους πολίτες για πάντα. Μακριά από μας οι ουτοπίες.

          Μου αρέσει!

        • Φεβρουαρίου 2, 2015 21:54

          Αυτά που λες κι αν είναι γαργάρες, Strovolioti
          «…*κανένα* σύστημα δεν μπορεί να εγγυηθεί τις βέλτιστες συνθήκες για όλους τους πολίτες για πάντα…», γράφεις παρακάμπτοντας σκοπίμως την ουσία των λεγομένων ΜΟΥ. Όμως στις ηπείρους που προανέφερα δεν μιλάμε απλώς για «βέλτιστες συνθήκες», αλλά για ζητήματα φτώχειας, πείνας, μιζέριας, αμορφωσιάς, αρρώστειων. Κι αυτά σε μια εποχή που δισεκατομμυριούχοι γίνονται τρισεκατομμυριούχοι… Κι ΕΣΥ ΜΆΣ μιλάς «ανεπτυγμένο σύστημα ελεύθερης οικονομίας με την ελευθερία και τα δικαιώματα που δίνει η αστική δημοκρατία…» κι άλλες ουτοπίες και λαφαζανιές… Ειλικρινά διερωτούμαι κάποτε Strovolioti, αν τα πιστεύεις αυτά που λες, ή μάλλον αν νομίζεις ότι ΜΆΣ πείθεις μ’ αυτά που γράφεις υπερασπιζόμενος τα ταξικά ΣΟΥ συμφέροντα; Γιατί δεν αναπτύχθηκε η περιβόητη αστική δημοκρατία στην Αφρική, λόγου χάριν, όπου οι μαύροι κάτοικοι της ηπείρου “εξημερώθηκαν” από τους πολιτισμένους κι δημοκράτες ευρωπαίους. Άσε η λεγόμενη «ελεύθερη οικονομία» έχει καταντήσει ανέκδοτο… Είναι ελεύθερη όταν συμφέρει, ενώ όταν τα βρει σκούρα [γιατί παντού κάμνει τα μαμμούριν] γίνεται επιχορηγημένη…
          Α και η Τρόικα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μη θεσμοθετημένο [από την Ευρωπαϊκή Ένωση] όργανο εξάσκησης νεοαποικιακής πολιτικής…

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 2, 2015 22:09

          Ρε φίλε, ειλικρινά, μπορείς καλύτερα! Δεν τα έχουν αυτά εκείνες οι χώρες γιατί κανένα μέρος του κόσμου δεν είναι ίδιο με κάποιο άλλο. Κάποιες χώρες έχουν κρατική ιστορία 1000 χρόνων, άλλες 10. Άλλες πέρασαν από αποικιοκρατία άλλες από χούντες άλλες από κομμουνισμό. Υπό κανονικές συνθήκες συγκλίνουν όλες σε ένα γενικά περιγραφόμενο σύστημα όπως πιο πάνω. Δεν ήξερα πως είσαι και μάγος, να τους κάνεις όλους πλούσιους από τη μια στιγμή στην άλλη – με οποιονδήποτε διαθέσιμο ή φανταστικό σύστημα!
          Η Αφρική είναι η νέα Ασία, και όπως πριν 30 χρόνια φάνταζε αδύνατον να ορθοποδήσει η Ασία και να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής για εκατοντάδες εκατομμύρια κόσμου (όχι όλους μέχρι τώρα) έτσι και τώρα η Αφρική βρίσκεται στο στόχαστρο των διεθνών επενδυτών. Η επικράτηση ειρηνικής αστικής δημοκρατίας και ελεύθερης οικονομίας σε αρκετές χώρες αποτελεί σοβαρό κίνητρο.
          Οι δισεκατομμυριούχοι αυγαταίνουν γιατί στο 99.5% του κόσμου δεν είναι ποινικοποιημένο το κέρδος. Σου λέει κάτι αυτό;
          Η τρόικα έχει σχέση με ιδεολογία όση εγώ με χειρουργεία! Αν δηλαδή ξεφορτωθούμε την τρόικα θα λυθούν και τα προβλήματα μας;
          Ε, ρε μάγους που γεμίσαμε 🙂
          (Α, η ερώτηση γιατί δεν έχει λιτότητα στις χώρες που ανέφερα δεν απαντήθηκε)

          Μου αρέσει!

        • Φεβρουαρίου 3, 2015 02:38

          Απαντήθηκε η ερώτηση (ΣΟΥ) όταν μίλησα για τρισεκατομμυριούχους και για νεοποικιακές πολιτικές, Strovolioti, γι’ αυτό και μεν παίζεις πελλόν… Πολλά είν’ αυτά που ΕΣΥ δεν απαντάς, όπως λόγου χάριν για την λεγόμενη «ελεύθερη οικονομία»… Κι άσε τα εξυπνακίστικα και τα ψευτο-γαλαντόμικα και ειρωνικά του τύπου: «Ρε φίλε, ειλικρινά, μπορείς καλύτερα!»

          Τώρα εγώ δεν θα ΣΕ πείσω πόσο άνισα κι άδικα κατανέμεται ο παγκόσμιος πλούτος και ποιους θέλουν να βοηθήσουν οι λεγόμενοι «διεθνείς επενδύτες» (ΣΟΥ) στην Αφρική, ή για ποιων το όφελος μάχουνται ή πόσο αυτοί βοήθησαν στο να βελτιωθεί η ζωή των Ινδών, των Αφγανών, των Σριλανκέζων, των Φιλιπινέζων… Κι αν κάτι άρχισε να γίνεται στην Κεντρική και Νότια Αμερική, αυτό είναι από τότε που κάποιοι λαοί εκεί πέρα είπαν ένα μεγάλο «ασσιχτιρ» σ’ αυτούς τους «διεθνείς επενδύτες»… Κι επιτέλους άρχισε να «φυσάει [εκεί] ένας αέρας που σαρώνει ενθύμια παλιά και φυλακτά»
          Και παρεμπιπτόντως οι χώρες αυτές [της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής] απελευθερώθηκαν από την αποικιοκρατία πριν 200 τόσα χρόνια. Ποιοι ήταν εκείνοι που επέβαλλαν χούντες και δικτατορίες σ’ αυτές της χώρες και τις είχαν για χρόνια κι χρόνια ως την “πίσω αυλή” τους;
          Και πώς θα φτιάξει ρε ο κόσμος, όταν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει τόσο πλούτο όσο και το 99% αυτού του πληθυσμού. Μα περιπαίζεις μας, σιόρ, οξά νομίζεις ότι θωρούμε τζι’ ΕΜΕΙΣ μόνον ως τζιαμέ που θωρείς ΕΣΥ;

          «Δεν ήξερα πως είσαι και μάγος, να τους κάνεις όλους πλούσιους από τη μια στιγμή στην άλλη – με οποιονδήποτε διαθέσιμο ή φανταστικό σύστημα!», λαλείς ΜΟΥ — Ενώ είναι εύκολο να τους τάζεις ότι «η επικράτηση ειρηνικής αστικής δημοκρατίας και ελεύθερης οικονομίας […] αποτελεί σοβαρό κίνητρο…», για να σάσουν προφανώς τα πράματα…
          Μα πότε σιορ υπήρξε «ειρηνική αστική δημοκρατία»; Και γιατί εδώ και 300 τουλάχιστον χρόνια καπιταλισμού δεν τον πέτυχαν αυτό; Και μέχρι πότε θα σιωπά ο κόσμος αναμένοντας αυτές τις ουτοπίες ΣΑΣ να γίνουν πράξη; Εκτός κι αν πρέπει ο κόσμος να ικανοποιείται με τα πολύ λίγα, τα μηδαμινά και τ’ ανύπαρκτα, προσδοκώντας κάποιον επουράνιο παράδεισο… Φτάνει πια τα παραμύθια, Strovolioti! Εσύ εν τα δικά ΣΟΥ συμφέροντα που υπερασπίζεσαι! Και λειτουργείς όπως «οι νοικοκυραίοι που τρομάζουν [και] ξορκίζουν μ’ αγιασμό το σατανά…»
          Εγώ εν που άλλους που περιμένω ν’ ανοίξουν τα μάτια τους!

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 3, 2015 07:20

          Καλά, πόσες φορές θα επαναλάβεις την καραμέλα του ότι δεν είναι καλά και τέλεια τα πράγματα παντού; Πόσες φορές θα επαναλάβεις την διαπίστωση πως δεν υπάρχει ισότητα στον πλούτο (φυσικά το ερώτημα είναι γιατί να υπάρχει;), ενώ ξέρεις τις απαντήσεις;
          *Κανένα* σύστημα δεν είναι τέλειο, ούτε εγώ ισχυρίστηκα ποτέ κάτι τέτοιο. Αλλά ξέρεις, χρειάζεται και κάποιο θράσος να βγαίνεις χωρίς κανέναν σεβασμό να κατακρίνεις το σύνολο σχεδόν των κρατών του κόσμου που υιοθετούν ένα συγκεκριμένο σύστημα, στο όνομα ενός συστήματος που βρίσκεται μόνο στο μυαλό σου.
          Λίγη σεμνότητα δε θα έβλαπτε.
          Α, και μπας και δεν το πρόσεξες: ακόμη και αν υποστηρίζω το σύστημα που εφαρμόζεται στο 99.5% των καρτών του κόσμου (ακόμη και στη νότιο Αμερική, εκτός 1-2 εξαιρέσεων που δεν πάνε και πολύ καλά), *δεν* λέω πως είναι τέλειο, *δεν* λέω πως υπάρχουν προβλήματα, *δεν* λέω πως δεν σηκώνει αλλαγές και βελτιώσεις. *Δεν* λέω πως δεν υπάρχουν αδικίες, αστοχίες και αδυναμίες. Όπως είπε και ο Αλέξης χτες όμως: «Ριζοσπαστικό είναι αυτό που προσφέρει συνέχεια και αποτέλεσμα».
          Α, και την ερώτηση *δεν* την απάντησες: «Και γιατί δεν έχει λιτότητα στη Γερμανία την Ολλανδία ή τη Φινλανδία;» Και για να κάνω την ερώτηση πιο πικάντικη προσθέτω: αφού θεωρείτε «ιδεολογική» εντολή τη λιτότητα, γιατί δεν εφαρμόζεται σε αυτές τις χώρες; Δεν έχει εργάτες και τάξεις εκεί;

          Μου αρέσει!

        • Φεβρουαρίου 4, 2015 00:45

          Τόσο πολύ ενοχλείσαι Strovolioti επειδή επαναλαμβάνω «την διαπίστωση πως δεν υπάρχει ισότητα στον πλούτο»; Γιατί όμως ενοχλείσαι; Επειδή αυτή είναι η αλήθεια, η οποία όμως θέτει υπό αμφισβήτηση και ίσως και σε κίνδυνο και τη δική ΣΟΥ τη βολή και τα δικά ΣΟΥ προσωπικά αλλά και ταξικά συμφέροντα; Αυτό κι αν είναι όχι απλά θράσος, αλλά στυγνός ατομικισμός που προσπαθεί να καμουφλαριστεί πίσω από γενικολογίες του τύπου «*Κανένα* σύστημα δεν είναι τέλειο, ούτε εγώ ισχυρίστηκα ποτέ κάτι τέτοιο». Υποστηρίζεις όμως με άπλετη θρασύτητα το σύστημα που όλο και οξύνει τις κοινωνικές αδικίες και τις οικονομικές ανισότητες. Εξ άλλου αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και μέσα από το ρητορικό ΣΟΥ ερώτημα: «… γιατί να υπάρχει […] ισότητα στον πλούτο;» Έλα μου ντε γιατί να υπάρχει! Μήπως [λέω ΕΓΩ] για να φανε ένα κομμάτι ψωμί, να ντυθούν, να στεγαστούν, να μορφωθούν και να πάνε στον γιατρό ΚΑΙ οι «ψωμολίμηδες» [όπως άδει κι ο Χατζής] του κόσμου;
          Προφανώς ΔΕΝ μπορείς να αντιληφτείς κι ΟΥΤΕ να δεχτείς ότι η βασική αντίφαση του καπιταλισμού [που γεννά και τες αντιθέσεις, αντιπαλότητες ,αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, έγκειται στο γεγονός ότι ο πλούτος παράγεται από τους πολλούς [άρα η εργασία έχει έναν κοινωνικό χαρακτήρα], αλλά τα οφέλη [δηλ. τον ίδιο τον πλούτο] τον καρπούνται οι λίγοι, ιδιωτικοποιείται… Τι όμως να περιμένω από έναν άνθρωπο που υποβάλλει ότι ΔΕΝ πρέπει «… να υπάρχει […] ισότητα στον πλούτο;» κι ασ’ τους αυτούς που τον παράγουν να ζούνε και να πεθαίνουν μέσα στην φτώχεια και την πείνα! Αυτή είναι η δική ΣΟΥ η σεμνότητα; Υποκλίνομαι!

          Και τι πάει να πει «το σύνολο σχεδόν των κρατών του κόσμου […] υιοθετούν ένα συγκεκριμένο σύστημα…»; Ποιοι ελέγχουν τα κράτη; Μήπως οι κατά τόπους οικονομικές και επιχειρηματικές ελίτ μαζί με τα διεθνή μονοπώλια και τις πολυεθνικές; Ή όπως λέει και πάλι ο Χατζής:
          «… ένα κράτος
          θα κοιτάξει πρώτα αυτούς του ψωμολίμηδες;
          Όχι ένα κράτος θα κοιτάξει πρώτα την άμυνά του
          Τανκς, αεροπλάνα, πλοία, σφαίρες και τέτοια
          Γιατί, απ’ τους αρχαίους καιρούς
          τα κράτη εξασφαλίζουν πρώτα τους εχθρούς
          Και μετά τους φίλους…»

          Απ’ εκεί και πέρα, όπως εν παιδάκι που δεν μπορεί να ξεκολλήσει από ένα νέο παιχνιδάκι που του έχουν χαρίσει, έτσι κι ΕΣΥ δε μπορείς να πετάξεις το γλειφιτζούρι που ΣΟΥ του κουτοπόνηρου ερωτήματος ΣΟΥ «Και γιατί δεν έχει λιτότητα στη Γερμανία την Ολλανδία ή τη Φινλανδία;» Αλήθεια γιατί δεν απαντάς ο ίδιος την ερώτηση, αφού νομίζεις ότι ΕΓΩ αποφεύγω να το κάνω; Κι όταν εκκινήσεις να την απαντάς [αν ξέρεις φυσικά την απάντηση], καλό ήταν να μας πεις κιόλας κατά πόσο ΟΛΕΣ οι χώρες, τουλάχιστον αυτές της Ευρώπης, μπορούν μετατραπούν σε «Γερμανίες, Ολλανδίες ή Φινλανδίες»; Και σε βάρος ποιων χωρών και λαών θα γίνει αυτό; Γιατί ναι μεν σήμερα μπορεί να μην « έχει λιτότητα στη Γερμανία την Ολλανδία ή τη Φινλανδία» και ίσως κι σε κάποιες άλλες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπη [έχουν, όμως, πολλά άλλα προβλήματα], γιατί αυτές οι χώρες αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις τους έχουν επιβάλει τη λιτότητα στην υπόλοιπη Ευρώπη… Κοντολογίς η φτώχεια τω πολλών σ’ ένα μέρος φέρνει πλούτο για τους λίγους σ’ άλλο μέρος…

          Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Φεβρουαρίου 4, 2015 11:55

          Ρε Ανεφ, μπορώ να γράψω ένα ολόκληρο σεντόνι για το σχόλιο, σου, αλλά γιατί να το κάνω; Οι απόψεις σου είναι σεβαστές, οι θεωρίες σου άλλο τόσο, αλλά …δεν ισχύουν. Είναι τόσο απλό. Και επαναλαμβάνω, λείπει ο στοιχειώδης σεβασμός και σεμνότητα κάποιου που έχει να αντιπαραθέσει μόνο (καλώς νοούμενες θεωρίες) απέναντι στις πραγματικότητες.
          Αν και όταν βρεθούμε σε κόσμο όπου η ανάλυση σου ισχύει, τότε να συνομιλήσουμε επί εκείνης της βάσης. Προς το παρόν εγώ προσπαθώ να είμαι παραγωγικός και πρακτικός, ούτε ιδεολογίες εμπλέκονται ούτε προσωπικά συμφέροντα όπως συνεχώς και ανεντίμως επικαλείσαι: μέσα στο συγκεκριμένο γήπεδο που παίζουν 99.5% των κρατών οι κανόνες είναι αυτοί . Οι δικοί σου ανήκουν σε άλλο.
          Δεν υπάρχει λιτότητα (αυτή την εποχή) στις χώρες που ανέφερα για ένα εξαιρετικά απλό λόγο: καταφέρνουν να διαχειριστούν ορθότερα από άλλους το οικονομικό και κοινωνικό τους σύστημα. Σε πέντε χρόνια από τώρα μπορεί οι διαχειριστές – πολιτικοί τους να ανατρέψουν αυτή την κατάσταση. Με το ίδιο σκεπτικό μπορούμε και εμείς να φτάσουμε στο σημείο να μη χρειαζόμαστε μέτρα λιτότητας γιατί θα έχουμε λύσει αυτά που *προκαλούν* τη λιτότητα.
          Η ιστορία φυσικά λέει πως εδώ συνήθως *δεν* φλερτάρουμε με τον ορθολογισμό…
          Και ακόμη κάτι για το οποίο έχω απορία: γιατί η Γερμανία των 80 εκατομμυρίων πάει «καλά» ενώ η Ισπανία των 50 εκατομμυρίων όχι τόσο; Δεν είναι το ίδιο απεχθές σύστημα (σύμφωνα με σένα) που έχουν, δεν τους διοικούν τα ίδια (σύμφωνα με σένα) συμφέροντα;

          Μου αρέσει!

  6. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 2, 2015 20:52

    Μου αρέσει!

  7. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 2, 2015 20:53

    Μου αρέσει!

  8. Ανώνυμος permalink
    Φεβρουαρίου 3, 2015 22:42

    κάποιος υποσχέθηκε τελεφερίκ στο τροοδος… γιατί σιωπάς…

    Μου αρέσει!

  9. Ανώνυμος permalink
    Φεβρουαρίου 4, 2015 13:22

    Εγώ ο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης δεσμεύομαι . . . . . . . . . . . χα χα χα χα χα χα χα !

    Μου αρέσει!

  10. Ανώνυμος permalink
    Φεβρουαρίου 4, 2015 13:23

    Γάδαρε Κυπραίε καλά να πάθεις, μακάρι α Τουρτζιέψεις τέλεια.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 4, 2015 13:33

      Το ιστολόγιο χαρακτηρίζεται από διάφορα άκρα: εσύ εκπροσωπείς τον ακραίο κρετινισμό.

      Μου αρέσει!

  11. Φεβρουαρίου 4, 2015 13:48

    Reblogged this on "Στου κουφού την πόρτα …".

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: