Skip to content

Υπερασπιζόμενος τον Χάρη.

Φεβρουαρίου 25, 2015

Η ανάγκη γραφής αυτού του κειμένου δεν προκύπτει μόνο από την απαράδεκτη, αθέμιτη και –κυρίως – παντελώς ατεκμηρίωτη κριτική που γίνεται προς τον Υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη, αλλά και γιατί δεν βλέπω καν να στηρίζεται όσο πρέπει από τον ίδιο τον πρόεδρο και το Δημοκρατικό Συναγερμό.

Γιατί όταν ένας Υπουργός δηλώνει ευθέως πως είναι διατεθειμένος να συγκρουστεί με τα κατεστημένα της δημόσιας υπηρεσίας – ένα δηλαδή από τα πλέον σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως σύγχρονη κοινωνία – , δέχεται  ισοπεδωτική επίθεση από το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, αλλά από την πλευρά της κυβέρνησης του δεν ακούγεται κιχ, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Η ένταση της κριτικής αυτές τις μέρες ξεκινά κυρίως από τη σύγκριση η οποία επιχειρείται με τον νέο Έλληνα Υπουργό Οικονομικών κ. Γιάνη Βαρουφάκη.  Η σύγκριση είναι εντελώς αδύνατη και άκυρη για τους εξής λόγους:

  1. Ο Χάρης έχει πλέον στο χαρτοφυλάκιο του 2 σχεδόν χρόνια υπηρεσίας, έχει αριθμούς τους οποίους μπορεί να συγκρίνει θετικά σε σχέση με εκείνους που παρέλαβε: δημοσιονομικά, ανεργία, βάθος ύφεσης, ELA, επιμέρους καταναλωτικές δραστηριότητες (αγορά αυτοκινήτων και ταξίδια), επιτόκια, όχι νέες φορολογίες. Ο Γιάνης προς το παρόν πουλά υποσχέσεις.
  2. Ο Γιάνης διαπραγματεύτηκε σκληρά λένε, ενώ ο Χάρης λέει ναι σε όλα. Η συμφωνία που πέτυχε ο Γιάνης με τους «θεσμούς» είναι σαφώς ένα βήμα προς την ορθή κατεύθυνση, γιατί απλώς είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση του …Χάρη. Έχουν ήδη γίνει δεκάδες αναλύσεις για το θέμα, δε θα προσφέρω άλλη μια. Η ουσία όμως παραμένει και χρωματίζει τα προβλήματα των δυο χωρών: η Ελλάδα απλώς κέρδισε λίγο χρόνο για να δούμε *αν* θα μπορέσει να επιβιώσει μετά τον Ιούνιο. Το μέλλον της *δεν* είναι σε καμία περίπτωση διασφαλισμένο, ενώ όπως έχει λεχθεί ad nauseam, το χρέος της δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ και άρα κάτι πρέπει να γίνει. Για την Κύπρο κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Τελεία.
  3. Να ζητήσουμε και εμείς επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, όπως οι Έλληνες λένε κάποιοι. Αυτό είναι γελοίο, γιατί αν δεν έκαναν τα λαϊκίστικα τους τατσιλλίκκια στη βουλή με τις εκποιήσεις, η Κύπρος θα μπορούσε να είναι σύντομα εκτός μνημονίου και να έχει την τύχη της στα χέρια της. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ καν στο γεγονός πως το επαναδιαπραγματευθέν μνημόνιο ή συμβόλαιο, είναι στην πραγματικότητα χειρότερο σε πολλά θέματα – εκτός ίσως σε δύο: την άρση της μη ρεαλιστικής απαίτησης για μεγάλο δημοσιονομικό πλεόνασμα, και της δυνατότητας να έχει η κυβέρνηση της Ελλάδος άποψη για τις αλλαγές που θα γίνουν (χωρίς φυσικά να ανατρέπονται οι δημοσιονομικές ισορροπίες).
  4. Η επαναδιαπραγμάτευση, λέει κυρίως ο Νικόλας, θα πρέπει να έχει στόχο την επιστροφή των δισεκατομμυρίων που χάθηκαν από το κούρεμα του Μαρτίου του 2013. Δεν μπαίνει φυσικά στη λεπτομέρεια: ποιος και πως θα μας δώσει αυτά τα ριάλια αγαπητέ Νικόλα; Η Ελλάδα; Η ΕΕ; Το γιούρογκρουπ; Γιατί τα ριάλια δεν βλαστούν στα δέντρα. Το θέμα αυτό πάει πίσω και στην ανάγκη ανατροπής της λύσης του κουρέματος του 2013. Δηλαδή αν ήταν ο Νικόλας πρόεδρος και έβρισκε μπροστά του την κατάσταση που είχε παραδώσει ο Χριστόφιας τι θα έκανε; Μήπως θα προτιμούσε να επιβαρυνόταν το κράτος με τα 10 δις που χρειάζονταν οι τράπεζες και να είχαμε τώρα χρέος προς ΑΕΠ στο ίδιο ποσοστό – και άρα μη βιώσιμο – με εκείνο της Ελλάδας; Επειδή ένα είναι να κάνεις κριτική και άλλο να έχεις και λύσεις. Και ο Νικόλας δεν έχει τίποτα να εισηγηθεί εκτός από κακόπιστη κριτική.
Προχώρα!

Προχώρα!

Θα πρέπει να δούμε και κάποια άλλα σημεία:

  1. Λίστα Λαγκάρτ. Κάποιοι αναγάγουν το θέμα ως τον από μηχανής θεό που θα μας λύσει τα προβλήματα μας χωρίς …θυσίες! Το θέμα είναι απλό: αν μπορούμε να πάρουμε τη λίστα, να την πάρουμε, αν υπάρχουν αδήλωτα ποσά, να φορολογηθούν. Αν υπάρχουν γενικώς άτομα που φοροδιαφεύγουν, να τιμωρηθούν και να πληρώσουν. Δεν αντιλαμβάνονται όμως όλοι αυτοί οι άσχετοι, πως αυτά τα θέματα έχουν να κάνουν με την πάταξη μιας *παρανομίας*, δεν είναι κομμάτι των θεσμών και των ελεγχομένων εσόδων – εξόδων του κράτους, και συνεπώς και απλώς δεν είναι δυνατόν να προϋπολογιστούν!
  2. Η συμφωνία της Ελλάδας με τους θεσμούς: η συμφωνία αυτή είναι μη – κοστολογημένη. Αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε και πρόκειται για μεγάλη επιτυχία του Γιάνη που όπως λένε τα κατάφερε μόνο με μια όμορφη έκθεση ιδεών να ρίξει τους Ευρωπαίους: υποθέτω πως και οι δυο πλευρές συμφώνησαν να δεχτούν αυτή τη λίστα για να μπορέσουν να ανοίξουν κανονικά οι τράπεζες την 24η Φεβρουαρίου και να δοθεί στη συνέχεια χρόνος για διαπραγμάτευση, και φυσικά συμφωνία επί των αριθμών.
  3. Τα πράγματα στην Κύπρο δεν είναι ακόμη καλά. Έχουμε από τη μια παράγοντες που βρίσκονται εκτός του ελέγχου της κυβέρνησης όπως η χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης στη Ρωσία αλλά και οι σχετικές κυρώσεις. Άλλος παράγοντας είναι αυτός που προανέφερα, αναφορικά με τη νομοθεσία για εκποιήσεις που συνειδητά και κακόπιστα η βουλή τράβηξε το θέμα ώσπου πήγαινε όχι για προστατέψει κάποιους, αλλά για να βλάψει την κυβέρνηση και να κάνει ζημιά στην Κύπρο.
  4. Υπάρχουν και οι ουσιαστικοί προβληματικοί παράγοντες: η δημόσια υπηρεσία, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ο ακόμη πολύ υψηλός ELA, που δείχνει πως η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα δεν είναι επαρκής, τα ακόμη ψηλά επιτόκια που είναι συνέπεια των πιο πάνω, η ανεργία που δεν πέφτει όσο γρήγορα θα επιθυμούσαμε. Η ουσία όμως είναι πως όλα αυτά φαίνονται να βαίνουν προς βελτίωση, έστω και αργή και φυσικά κανένα από αυτά από μόνο του ή σε συνδυασμό με κάτι άλλο  είναι δυνατόν να φέρει ξανά τις τραγικές μέρες του 2013.
  5. Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε αυτό που γράφτηκε πάλι, πολλές φορές: το πρόβλημα μας εδώ στην Κύπρο *δεν* είναι το ίδιο με το ελληνικό. Είμαστε καλύτερα. Το κράτος εδώ στην Κύπρο είναι σε καλύτερη κατάσταση από το ελληνικό. Το ίδιο και οι λοιποί θεσμοί. Επίσης, το μνημόνιο μας, αφορά άλλα πράγματα σε σχέση με το ελληνικό.  Γενικά μέσα στην δυσκολία των συνθηκών που περνούμε δεν υπάρχει πουθενά και κανένα σενάριο που να μας οδηγεί σε κατά κεφαλή ΑΕΠ *κάτω* από το ελληνικό όπως ψευδώς και συστηματικά ισχυρίζεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος.

Έχοντας γράψει πάνω από 900 λέξεις καλό είναι να βγάλουμε ένα καθαρό συμπέρασμα: ο Χάρης κάτω από τις περιστάσεις κάνει καλά τη δουλειά του, η κριτική που γίνεται είναι αθέμιτη και κακόπιστη και στόχο έχει να χαλάσει, όχι να βελτιώσει.

Ειλικρινά,   γνωρίζω πως δε ζούμε σε κόσμο αγίων, ξέρω επίσης πως η κριτική, ακόμη και η κακόπιστη κριτική είναι μέρος *όλων* των κομματικών οπλοστασίων. Όταν όμως η κριτική αντί να βλάφτει τον αντίπαλο, ουσιαστικά κάνει ζημιά στη χώρα, νοιώθω πως έχω και εγώ τη στοιχειώδη υποχρέωση να στηρίξω τον Χάρη – αφού πολύ λίγοι το κάνουν.

————————————————–

Υ.Γ. Το άρθρο αυτό είχε πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα την πρώτη μέρα στης γραφής του. Ανέβηκε μέχρι και την 7η θέση στον κατάλογο με όλα τα ελληνόφωνα ιστολόγια της WordPress:

 

Champions League

Champions League

Advertisements
10 Σχόλια leave one →
  1. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 25, 2015 13:12

    Εδώ η Δρακούνα: http://drakouna.blogspot.com/2015/02/493-joker.html

    Μου αρέσει!

  2. Φεβρουαρίου 25, 2015 19:40

    Strovolioti,
    Ευχαριστούμε, αλλά ΔΕΝ θα πάρουμε! Τον καημένο όμως τον Χαρούλη!

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 26, 2015 07:24

      Γεμάτο επιχειρήματα το σχόλιό σου! Υποθέτω δε θα πάρεις γιατί είναι «δεξιός». Όχι γιατί είναι ικανός ή ανίκανος. Η αν εχει αποτελέσματα να παρουσιάσει αντί να παραμυθιάζει…

      Μου αρέσει!

  3. Φεβρουαρίου 25, 2015 19:48

    Φίλε Στροβολιώτη ο Χάρης μέχρι τώρα φάνηκε να κάνει τη δουλεια του καλά στα εύκολα. Ήταν εύκολο να ισοσκελίσει έναν προϋπολογισμό κόβοντας μια δυο δαπάνες και μαζεύοντας κανένα έσοδο παραπάνω από αυτά που ήδη είχαν συμπεριληφθεί στο μνημόνιο του Χριστόφια για να πούμε του στραβού το δίκιο. Τα δύσκολα είναι να πετύχουν οι ιδιωτικοποιήσεις, η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, το ΓΕΣΥ και οι υπόλοιπες μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν ανάπτυξη. Η στάση της αντιπολίτευσης δεν είναι υποβοηθητική μεν αλλά και αυτή της κυβέρνησης είναι αποκαρδιωτική.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Φεβρουαρίου 26, 2015 07:22

      Δε διαφωνώ. Η κριτική που κάνω στην κυβέρνηση στις πρώτες δυο παραγράφους θα μπορούσε να ήταν πιο έντονη και να περιλάβει και τη δική μου απογοήτευση για αυτά που γράφεις.

      Μου αρέσει!

      • Φεβρουαρίου 26, 2015 07:47

        Επίσης κάτι που δεν ανάφερα αλλά συμφωνώ μαζί σου είναι το σημείο που αναφέρεσαι στην υπόσκαψή του από τον ΔΗΣΥ που απ’ ό,τι ακούω είναι κάτι που γίνεται.
        Ίσως στη θέση του Χάρη εγώ θα υπέβαλλα παραίτηση αυτήν τη στιγμή για να απολαύσω τη δόξα της σταθεροποίησης και να αφήσω κάποιον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

        Μου αρέσει!

  4. strovoliotis permalink*
    Φεβρουαρίου 26, 2015 09:09

    Δείτε και αυτό: http://blog.stockwatch.com.cy/?p=2489

    Μου αρέσει!

  5. Φεβρουαρίου 26, 2015 10:22

    Βιάζεσαι πάλε…. πολύ βιάζεσαι…
    Και για το Χάρη και για το Γιάνη.

    Καθώς επίσης, επιμένεις σε μερικά μόνο νούμερα, που αντικατοπριζουν μόνο μερικώς τη πραγματικότητα….

    Μου αρέσει!

  6. Μαρτίου 10, 2015 19:44

    Γιάννη μου, διαβάζω όλα τα άρθρα σου και με προβληματίζεις. Δεν έχει πολλούς πλέον που να λένε την αλήθεια μετά «λόγου γνώσεως», ή που να εμπιστεύομαι την κρίση τους. Γεμίσαμε κύμβαλα αλαλάζοντα. Να είσαι καλά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: