Skip to content

Όπου η Μέρκελ σώζει την Ελλάδα.

Ιουνίου 30, 2015

 

Ενώ οι διάφοροι παλαβοί που τάσσονται υπέρ του – εκ των πραγμάτων – επικίνδυνου και ύπουλου Έλληνα πρωθυπουργού,  Αλέξη Τσίπρα, προβάλλουν σκίτσα όπως το πιο κάτω:

IQ, anybody?

IQ, anybody?

(Η έλλειψη IQ είναι περισσότερο από ορατή)

…μπορεί κάποιος να πάρει μια πιο ορθή άποψη για το τι σημαίνει για την Ελλάδα η στάση της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελας Μέρκελ διαβάζοντας ψύχραιμες αναλύσεις, κατά προτίμηση στην αγγλική….

 

Φυσικά ακόμη και τα δικά μας ΜΜΕ (δεν ξέρω στην Ελλάδα), έκριναν τις χθεσινές δηλώσεις της κυρίας Μέρκελ ως ψύχραιμες, μη – εριστικές, δηλώσεις που αφήνουν  τις επιλογές ανοικτές για την Ελλάδα.

Φυσιογνωμικά δε συμπάθησα ποτέ την κ. Μέρκελ, ενώ στην πράξη ήλπιζα πως η αρχηγός του πιο δυνατού κράτους της ΕΕ θα ήταν ένα χαρισματικό άτομο που θα έπαιρνε επάνω του όλα τα προβλήματα για να πάμε τελικά, όλοι μπροστά.  Η στάση της στο θέμα της Ελλάδας  τους τελευταίους μήνες κρινόταν πάντα σε αντιπαραβολή με  τον ψυχρό και μάλλον χαιρέκακο υπουργό της των οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αφού πολλοί τους έδιναν τον χαρακτηρισμό «καλός – κακός αστυνομικός» που προσπαθούν να πάρουν την ομολογία από τον εγκληματία….

 

Φυσικά, αυτό ήταν το καλύτερο, γιατί στην πράξη ο φανατισμός και ο κρετινισμός πολλών αδελφών στην Ελλάδα οδηγούσε σε μια παράλογη προσωποποίηση των αποκλειστικά δικών τους προβλημάτων πάνω στην Μέρκελ!

Μέσα σε αυτή την πλημμυρίδα πληροφοριών που αφορούν το ελληνικό ζήτημα, διάβασα χθες ένα άρθρο στο Reuters με τίτλο Insight – Cautious Merkel on verge of biggest risk with «Grexit» που κάνει μια πολύ καλή ανάλυση για τη σχέση Μέρκελ – Ελλάδας.

Το κείμενο ξεκινά με μια φράση που αποδίδεται στον πρώην Αμερικανό υπουργό εξωτερικών Κόλιν Πάουελ που είχε πει για το Ιράκ απευθυνόμενος στον τότε πρόεδρο Μπους: «Αν το καταστρέψεις, γίνεται δικό σου». Κάτι ανάλογο ισχυρίζεται το άρθρο μπορεί να συμβεί και στην Ευρώπη αν καταρρεύσει η Ελλάδα και αποχωρήσει από την ΕΕ. Αυτό το γεγονός θα βαρύνει την υστεροφημία της Μέρκελ και γι’ αυτό το λόγο φαίνεται πως η Γερμανίδα πρωθυπουργός κρατούσε μια ήπια στάση προσπαθώντας να δώσει χώρο στην Ελλάδα.

Φαίνεται μάλιστα πως ιδιωτικά τουλάχιστον, η Μέρκελ ανέφερε και το φόβο της πως η Γερμανία θα κατηγορηθεί πως τινάζει στον αέρα την Ευρώπη για τρίτη φορά σε ένα αιώνα.

Φαίνεται επιπρόσθετα, πως είναι τεκμηριωμένο ότι η Μέρκελ είπε στον Τσίπρα πως «αν μας φέρετε ένα βιώσιμο σχέδιο», εμείς θα το στηρίξουμε… Φυσικά, αν αυτό αληθεύει, κάνει τη στάση του Αλέξη Τσίπρα, (και) εγκληματική.

Εν πάση όμως περιπτώσει, η στάση της αυτή την έχει βοηθήσει να πάρει στήριξη από όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα της Γερμανίας και προς το παρόν να απολαμβάνει ασυλία αφού περίπου όλοι, θεωρούν πως η επιδείνωση της κατάστασης οφείλεται αποκλειστικά στην ελληνική κυβέρνηση.

Η στάση της Μέρκελ είναι πιστεύω η σωστή και ως η ντε φάκτο αρχηγός του πιο ισχυρού κράτους στην Ευρώπη, πρέπει να δώσει τη γραμμή: η Ευρώπη πρέπει να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη, ό,τι και να χρειαστεί – και κυρίως ανεξαρτήτως από το τι θέλει ο Αλέξης Τσίπρας. Θα πάω και ένα βήμα παρακάτω: η ΕΕ πρέπει να παραδεχτεί πως θα πρέπει να (ξανα) πληρώσει για την Ελλάδα – η επιβίωση του ευρύτερου οικοδομήματος είναι πιο σημαντική από τα δισεκατομμύρια του  ελληνικού χρέους (με την ευκαιρία να θυμίσουμε εδώ πως σύμφωνα με τον Χάρη Γεωργιάδη, το ποσό που αναλογεί στην Κύπρο από το ελληνικό χρέος, είναι 330 εκατομμύρια ευρώ).

Να σημειώσω πως το ελληνικό χρέος έχει αποπληρωμή που πάει μέχρι δυο γενιές μπροστά, με πολύ χαμηλό επιτόκιο, είναι δηλαδή ουσιαστικά διυλισμένο στο μέλλον και φαίνεται πως οι δανειστές ήταν διατεθειμένοι να το διυλίσουν ακόμη περισσότερο. Στη σημείο όμως της ρήξης που φτάσαμε, και με την Ελλάδα να αποφασίζει στη βάση του πανικού και των ανεύθυνων συνθημάτων αντί του ορθολογισμού, είναι αναγκαίο να γίνει πιο σαφές, πως είναι σημαντικότερη η επιβίωση της ΕΕ από την αποπληρωμή του χρέους.

Εννοείται, φυσικά, νοουμένου πως οι Έλληνες (όχι ο Τσίπρας) αποφασίσουν σοβαρευτούν και να φτιάξουν ένα κράτος που λειτουργεί χωρίς να κάνει νέα ανεύθυνα ελλείμματα.

Και, να το πούμε και αυτό: ακόμη και αν ο Αλέξης καταφέρει να σύρει τη χώρα στην άβυσσο, η ΕΕ θα πρέπει να είναι εκεί. Πρέπει να είναι η πρώτη και ελπίζω η μόνη ομάδα που θα συμπαρασταθεί στους Έλληνες πολίτες όταν κορυφωθεί η καταστροφή μετά την πτώχευση.

Κάτι τελευταίο για τη Μέρκελ και τη Γερμανία: αν η Ελλάδα πτωχεύσει η Γερμανία μπορεί να χάσει μέχρι και 90 δισεκατομμύρια ευρώ (και αυτό θα γίνει τώρα, όχι σε περίοδο δυο γενιών), άρα μόνο ανόητοι μπορούν να ισχυρίζονται πως οι Γερμανοί σπρώχνουν την Ελλάδα προς την έξοδο. Επίσης άνευ ουσίας είναι και το επιχείρημα πως οι Γερμανοί έχουν περίεργα καπιταλιστικά, ή ιδεολογικά κίνητρα για να σπρώξουν την Ελλάδα εκτός. Μα, είναι δυνατόν η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή και τις περισσότερες εξαγωγές να θέλει να υπάρχει αναστάτωση εντός της ομάδας των πιο βασικών της πελατών; Αυτό νομίζω δεν χρειάζεται περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα για να καταλάβει κάποιος πως δεν στέκει…

Όλα αυτά γράφονται όχι για να χουμίσουν τη Μέρκελ, όχι για να μειώσουν τον Αλέξη (ο οποίος με ξεγέλασε και εμένα, αφού γι αρκετό καιρό νόμιζα πως ήταν ο μόνος που είχε επαφή με την πραγματικότητα, σε αντίθεση με τους πολλούς τρελούς  (και τρελές) του κόμματος του), γράφονται για να τονίσουν πως το ευρωπαϊκό όραμα, με όλα του τα προβλήματα, με όλες του τις κρίσεις, με όλες του τις ατέλειες, πρέπει να είναι πιο ψηλά από όλα αυτά. Στην πραγματικότητα είναι το μόνο που έχουμε.

 

Και πέφτει στις πλάτες ανθρώπων σαν τη Μέρκελ να το κρατήσουν ζωντανό. Όσο και αν ακούγεται αιρετικό, η περίοδος που περνούμε μπορεί να αποδείξει πως τελικά, η Μέρκελ αγαπά περισσότερο την Ελλάδα από τον Αλέξη.

 

Υ.Γ. Κάποτε είχα γράψει αυτά για τον Αλέξη Τσίπρα: Πόσο ηλίθιος είναι ο Αλέξης Τσίπρας;

 

 

Advertisements
9 Σχόλια leave one →
  1. Ανώνυμος permalink
    Ιουλίου 1, 2015 00:02

    Εμετός.

    Μου αρέσει!

  2. Ιουλίου 1, 2015 09:40

    Σε είχα για πιο ορθολογιστή αλλά δε….

    Βασίζεις μιαν ολόκληρη γραμμή πάνω σε μια κουβέντα που τζαι να την είπε, είναι άνευ περιεχομένου.
    «αν μας φέρετε ένα βιώσιμο σχέδιο», εμείς θα το στηρίξουμε»

    ε τζαι θενκ γιου για τη δήλωση !!

    Τζαι ο τασσος ήθελε λύση βιώσιμη και λειτουργική. Τόσο συγκεκριμένη τζαι ούλλοι επιστέψαν τον.

    Δαμέ τόσες φορές επαραδέκτηκες ότι το χρέος της ελλάδας δεν είναι βιώσιμο.
    Ποιου που τους θκυό οι προτάσεις, εθεωρούσαν την απομιώση του χρέους ως απαραίτητο συστατικό της βιωσιμότητας του σχεδίου ; της μέρκελ/ τρόικας όξα του τσίπρα ;
    γιατί η «βιωσιμότητα» θέλει τζαι ένα περιεχόμενο.

    Θκιέβασε τζαι κάτι άλλο πέρα που τζίηνα που θκιεβάσζεις… Ακόμα τζαι στον αγγλόφωνο τύπο. Δεν έδωκε ο τσίπρας προτάσεις ;

    η τελευταία που έδωκε μάλιστα την περασμένη εφτομάδα κάτι συνιδεολογοι σου στη βουλή (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποταμια μαζί με τα κυριάρχα ΜΜΕ) την επεριγράφαν ότι δεν είσσιεν μεγάλη διαφορά με τη πρόταση των θεσμών…. Θα βουλιάξουμε τη χωρά ελέαν για 1-2% ΦΠΑ από τζαι 1-2% φόρο που ποτζιή ; Αφού ήταν έτσι τα πράματα η μερκελ που «κόφκει ο νους της» γιατί εν εδέκτηκε ; Ο ίδιος ο βαρουφάκης στην ομιλία που έκαμε στο γιουρογκρουπ (πριν οι δημοκράτες τον αποκλείσουν) επαραδέκτηκε ότι η πρόταση τους ήταν ενάντια στις προεκλογικές τους δεσμεύσεις… Τζαι ακόμα επιμένεις με καθυστηρημένα σχήματα νουσιμάδας και παραφροσύνης.

    όσον για το κόστος για τη γερμανία.

    Άμαν εν για τίποτε άλλο, ξέρετε να ζητάτε που τους «ηγέτες» να αναλάβουν «πολιτικό κόστος».
    Εννόω…. ο όρος «πολιτικό κόστος» δεν είναι άγνωστός.
    Τωρά που είναι τούτη ανάλυση αφού θέλεις να εξηγήσεις στάσεις και τακτικές ;
    Δεν έσσιει συμφέρον η ισπανία να ζητήσει μαζί μετην ελλάδα μιαν πανευρωπαική συνδιάσκεψη χρέους ;
    Όχι δίκαιο ή άδικο…. ΣΥΜΦΕΡΟΝ ;
    Δεν έσσιει ;
    Τζαι φκαίνει τζίηνος ο ανεκδίηκητος ο ραχόι τζαι ζητά που τους έλληνες να θκιώξουν το τσίπρα, για να φκουν οι άλλοι να υπογράψουν;

    Άρα και το 90 δις δεν είναι έτσι απλά κόστος «της γερμανίας».
    ήταν κόστος των γερμανικών τραπεζών τζαι το εκάμαν κόστος του γερμανικού λαού. (βλέπεις υπάρχουν τζαι άλλες οπτικές για το κόσμο πέρα που το «νουσιμός – πέλλος «)
    για σένα δεν έσσιει σημασία βεβαίως, αλλά για εμάς έσσιει.
    τζαι δεν το εκάμαν για να «σώσουν» την ελλάδα που τη χρεοκοπία αλλά για να σώσουν τες τράπεζες τους. τζαι για να πιάσουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση, η μέρκελ άφηκε τους δικούς της και τα ΜΜΕ να δημιουργούν την εικόνα του τεμπέλη έλληνα που ίδια θα εδιασφάλιζεν ότι «θα πληρώσει». Ε τζαι τωρά δεν μπορεί να ξεμπλέξει. Έπαθεν ότι επάθαν οι δικοί μας που ετάσαν του κόσμου «όλοι προσφυγες στα σπίθκια τους».

    τζαι σε μια χρεοκοπημένη χώρα επέβαλε χρεοκοπημένες πολιτικές, τζαι έρκετε τωρά τζαι γυρέφκει «βιώσιμό» σχέδιο να στηρίξει.

    η…. «ηγέτης» !!!

    το άλλο με τον πόμπο ξέρεις το ;

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουλίου 1, 2015 16:51

      Στέλιο ψύχραιμα! Το άρθρο έχει να κάνει με κάτι άλλο: την αναγκη ν γίνει ο,τι χρειάζεται για να μείνει η χώρα στην ΕΕ! Και για αυτό εχει περισσότερη ευθυνη η Μέρκελ. Τα άλλα που γράφεις ειλικρινά νομίζω ειναι άσχετα.

      Μου αρέσει!

  3. Ιουλίου 1, 2015 16:38

    Ούτε το «προδότες» και «γερμανοτσολιάδες» μπορώ να ανεχτώ… αλλά ούτε και εσάς που σκίζεστε να μειώσετε όποιον διαφωνεί μαζί σας με χαρακτηρισμούς τύπου «παλαβοί», «αχάπαροι», «καταστροφείς», κλπ.

    Αρκέψαν τα επιχειρήματα σας -προς υπεράσπιση της «Ευρώπης της Αλληλεγγύης» -να είναι του κάτωθεν τύπου.

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουλίου 1, 2015 17:01

      Νομίζω μπορώ να αποδείξω γιατί κάποιος είναι παλαβός (Ζωή), αχάπαρος (Λαπαβίτσας) ή καταστροφέας (Λαφαζάνης). Μπορεί κάποιος να υποδείξει ένα «προδότη» ή ένα «γερμανοτσολιά»;

      Μου αρέσει!

      • Ιουλίου 1, 2015 18:28

        Στρόβ,

        Χαρακτήρισες ως παλαβούς όσους υποστηρίζουν τον Τσίπρα.

        Αν δεν καταλάβεις πόσο «δημοκρατική» εν η πράξη σου να χαρακτηρίζεις με τέτοιο τρόπο και συλλογικά κάποιους για τις πολιτικές τους επιλογές… τότε δεν διαφέρεις από «το άλλο άκρο».

        Το «οι Μάζες είναι Ηλίθιες» και επομένως ανίκανες να κάνουν επιλογές… είναι η δικαιολογία των οπαδών πάσης φύσεως Απολυταρχικών Καθεστώτων.

        Με παρόμοια επιχειρήματα («οι μάζες δεν μπορούν από μόνες τους») δικαιολογείται και η «Δικτατορία του Προλεταριάτου» ως μεταβατικό στάδιο προς την «αταξική κοινωνία».

        Ποιος να σου το ‘λεγε ότι θα γινόσουν κομμουνιστής στα γεράματα!

        Μου αρέσει!

        • strovoliotis permalink*
          Ιουλίου 2, 2015 07:34

          Νομίζω ειναι σαφές πως δεν έγραψα κάτι τέτοιο – δεν είναι όλοι παλαβοί. Αλλά αν κάποιοι κάνουν αυτά τα σκίτσα και αν κάνεις μια βόλτα στα μπλοκ και το ΦΒ της μαμάς πατρίδας θα δεις πόσοι (αποδεδειγμένα) παλαβοί στηρίζουν τον Τσίπρα.

          Μου αρέσει!

  4. Ιουλίου 3, 2015 10:16

    παραθέτω ένα άρθρο αγγλόφωνης εφημερίδας (αφου κυρίως αυτές διαβάζεις) μέρος του συστημάτος και δη της financial times , αλιευμένο από την onlycy.

    Λες ναν τζαι τούτοι, παλαβοί τζαι ανορθολογιστές ;

    Απλά επειδή φκάλεις συμπεράσματα για σημαντικές αποφάσεις, απλά τζαι μόνο κάποιοι προωθούν γελοία σκίτσα όπως το πιο πάνω

    Ωστε εδώ είμαστε. Είπαν στον Αλέξη Τσίπρα «take it or leave it». Τι πρέπει να πράξει;

    Ο Ελληνας Πρωθυπουργός δεν έχει να αντιμετωπίσει εκλογές μέχρι τον Ιανουάριο του 2019. Οποια πορεία και αν αποφασίσει τώρα, θα πρέπει να αποδώσει καρπούς μέσα σε τρία χρόνια ή και λιγότερο.

    Κατ ‘αρχάς, τα δύο ακραία σενάρια: αποδέχεται την τελική προσφορά των πιστωτών ή αποχωρεί από τη ζώνη του ευρώ. Αποδεχόμενος την προσφορά, θα πρέπει να συμφωνίσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 1,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, εντός έξι μηνών.

    Ο συνάδελφός μου Martin Sandbu υπολόγισε πώς μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη. Εγώ τώρα επεκτείνω αυτό τον υπολογισμό, για να συμπεριλάβω το συνολικό τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως ζητούν οι πιστωτές. Βασισμένος στις ίδιες παραδοχές που κάνει για το πώς η δημοσιονομική πολιτική και το ΑΕΠ αλληλοεπηρεάζονται – μια αμφίδρομη διαδικασία – φτάνω σε ένα συμπέρασμα ότι θα υπάρξει πλήγμα του επιπέδου του ΑΕΠ της τάξης του 12,6% σε διάστημα τεσσάρων ετών.

    Ο λόγος του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ θα αρχίσει να προσεγγίζει το 200%.

    Το συμπέρασμά μου είναι πως η αποδοχή των προγραμμάτων της τρόικας θα αποτελούσε διπλή αυτοκτονία – για την ελληνική οικονομία, καθώς και για την πολιτική σταδιοδρομία του Έλληνα πρωθυπουργού.

    Θα μπορούσε το αντίθετο – ακραίο σενάριο – ενός Grexit να έχει καλύτερο αποτέλεσμα;

    Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα ήταν, για τρεις λόγους.
    1. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα ήταν πως η Ελλάδα θα είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις τρελές δημοσιονομικές προσαρμογές.

    Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ανάγκη να «τρέξει» με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο μπορεί να απαιτήσει μια εφάπαξ προσαρμογή αλλά αυτό είναι.

    Η Ελλάδα θα κήρυττε πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών της: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και για τα διμερή δάνεια από τους ευρωπαίους πιστωτές της.

    Αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα με το στρατηγικό στόχο να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά λίγα χρόνια αργότερα.

    2. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά από ένα Grexit,κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο μετατροπή νομίσματος. Και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας θα ήταν πολύ μειωμένη, καθώς η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών στους επίσημους πιστωτές της και θα ήταν πολύ πρόθυμη να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών.

    3. Ο τρίτος λόγος είναι ο αντίκτυπος στην θέση της οικονομίας στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με τις μικρές οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία.

    Περίπου τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ είναι εγχώρια. Το υπόλοιπο 1/4 που δεν είναι εγχώριο, τα περισσότερα προέρχονται από τον τουρισμό, κλάδος ο οποίος θα επωφεληθεί από την υποτίμηση. Η συνολική επίδραση της υποτίμησης δεν θα ήταν τόσο ισχυρή όσο θα ήταν για μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ιρλανδία, αλλά θα ήταν επωφελής, ωστόσο. Από τις τρεις επιπτώσεις,η πρώτη είναι η πιο σημαντική βραχυπρόθεσμα, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.

    Ενα Grexit, ασφαλώς, έχει παγίδες, ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες.

    Μια ξαφνική εισαγωγή του νέου νομίσματος θα ήταν χαοτική. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και να κλείσουν τα σύνορα. Αυτές οι απώλειες χρόνου, θα είναι σημαντικές, αλλά όταν το χάος υποχωρήσει η οικονομία θα ανακάμψει γρήγορα.

    Συγκρίνοντας τα δύο αυτά σενάρια, θυμάμαι την παρατήρηση Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ότι η μέθη, σε αντίθεση με την ασχήμια, είναι μια κατάσταση που υποχωρεί. Το πρώτο σενάριο είναι απλά άσχημο, και θα παραμείνει πάντα έτσι. Το δεύτερο, σου δίνει ένα hangover, αλλά ακολουθεί η νηφαλιότητα.

    Επομένως, εάν αυτό ήταν η επιλογή, οι Έλληνες θα είχαν έναν λογικό λόγο να προτιμούν Grexit. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η επιλογή που πρέπει να ληφθεί αυτή την εβδομάδα. Η επιλογή είναι μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης προσφοράς των πιστωτών. Το Grexit είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο.

    Αν ο κ Τσίπρας επρόκειτο να απορρίψει την προσφορά και να χάσει την τελευταία προθεσμία – το Eurogroup της 18ης Ιουνίου – θα κατέληγε να αθετήσει την αποπληρωμή του χρέους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε εκείνο το σημείο, η Ελλάδα θα παραμένει στη ζώνη του ευρώ και θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει μόνο αν η ΕΚΤ θα μείωνε τη ροή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες κάτω από το ανεκτό όριο. Αυτό μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι δεδομένο.

    Οι πιστωτές της ευρωζώνης, μπορεί επίσης να αποφασίσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να μιλήσουν για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Απλά φανταστείτε τη θέση τους.

    Εάν η Ελλάδα επρόκειτο να χρεοκοπήσει έναντι όλων των χρεών του επίσημου τομέα, η Γαλλία και η Γερμανία μόνο θα χάσουν περίπου 160 δισ. €. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ θα μείνουν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «losers».

    Οι πιστωτές απορρίπτουν μεν τώρα κάθε συζήτηση σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν η Ελλάδα αρχίσει την πτώχευση. Αν διαπραγματευτούν, όλοι θα ωφεληθούν. Η Ελλάδα θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, εφόσον η δημοσιονομική προσαρμογή εξυπηρετεί ένα χαμηλότερο βάρος του χρέους το οποίο θα ήταν πιο ανεκτό. Οι πιστωτές θα είναι σε θέση να καλύψουν μερικές από τις – αλλιώς – σίγουρες – απώλειες.

    Η κεντρική ιδέα είναι ότι η Ελλάδα, δεν έχει στην πραγματικότητα τίποτε να χάσει, απορρίπτοντας την προσφορά αυτής της εβδομάδας»

    Μου αρέσει!

    • strovoliotis permalink*
      Ιουλίου 3, 2015 13:41

      Βασικά λεει πως η Ελλάδα πρέπει να πτωχεύσει. Είναι καθαρή λύση σε αντίθεση με τα τρελά ψέματα του Τσίπρα. Ας το πει έτσι ευθέως στο λαό, και αν πάρει το ΟΧΙ να το πράξει. Διαφορετικά η κοροϊδία κάπου πρέπει να τελειώσει. Σε κάθε περίπτωση φυσικά το κόστος μένει στους Ελληνες…

      Όπως και η διχοτόμηση ειναι «καθαρή» λύση…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: